Nieuwsbrief
Vrouw en Overgang

Jaargang 4 - Nieuwsbrief nr. 39 - November 2005

Hormoontherapie: de andere kant!

naar de webstie van Vrouw en Overgang

Wat je niet wordt verteld !

Vrouwen vertellen
Krissy: Ik ben een tijd geleden met hormonen gestopt. Ik heb zelf het gevoel dat ik de klachten gewoon uitgesteld heb doordat ik 4 jaar hormonen heb geslikt. 
Alle klachten komen nu met nog meer hevigheid terug. Ik voel me bedrogen en ben erg boos. Ik zou graag gewild hebben dat mijn huisarts mij destijds hiervoor gewaarschuwd had. Het slikken van hormoonpreparaten heeft nu voor mij geen enkel nut gehad. Al die tijd heb ik voor niets belangrijke risico's gelopen en last gehad van de bijwerkingen.

Connie: In het eerste jaar dat ik gestopt was heb ik vaak geroepen 'laat me maar opnemen'. Ondanks dat ik wist dat ik normaal was en het alles te maken had met het stoppen van hormoongebruik en de tijd die mijn lijf nodig had om op eigen kracht aan de postmenopauze te beginnen.

Wat mij de kracht heeft gegeven dit vol te houden, is het steeds weer opnieuw tegen mezelf zeggen (en vooral láten zeggen) dat mijn lijf bezig was te leren alles zelf op te vangen en dat ik niet gek zou worden en het geen 'echte' depressiviteit was. 
Telkens stelde ik me voor dat mijn hormonen druk aan het werk waren om te proberen die taak op te pakken. Dat was ook zo. Op een gegeven moment kon ik precies aangeven aan welk deel van mijn lichaam of geest werd gewerkt. Heel langzaam kreeg ik daardoor het vertrouwen in mezelf weer terug. Meer nog zelfs, dan ik ooit had gehad.

Annelize: Omdat ik me al die jaren zeer ongemakkelijk in mijn lichaam voelde, en enorm in gewicht was toegenomen, ben ik gestopt met hormonen. Ik heb me 5 jaar lang behoorlijk opgefokt gevoeld. Nu heb ik spijt dat ik niet eerder gestopt ben. Ik voel me stukken beter.
Ik heb nu een botscan laten maken en ben erg van de uitslag geschrokken.Mijn rug is te vergelijken met die van iemand van 74 jaar. Ik slik nu fosamax, wat de verdere botafbraak stopt, en zelfs botaanmaak stimuleert. Dit betekent dus dat de hormonen die ik jarenlang geslikt heb, om de botafbraak tegen te gaan, niets gedaan hebben.

Hormonen, het troetelkindje van de industrie

Als het gaat over de voorlichting omtrent hormoontherapie voor de overgang,, dan schiet deze anno 2005 nog steeds ernstig tekort. De afgelopen decennia hebben we keer op keer kunnen zien dat bij elk spoortje kritiek, de industrie á la minute weer een nieuwe wonderlijke eigenschap uit de hoge hoed wist te toveren.
Bijverschijnselen en gevolgen worden gebagatelliseerd of ontkend. Kennelijk is elk argument goed genoeg om vrouwen zonder dat ze daar goed genoeg van op de hoogte zijn gezondheidsrisico's te laten lopen.

De manier waarop hormoontherapie wordt gepresenteerd wil ons laten geloven dat het mogelijk is overgangsklachten over te slaan. Jarenlange ervaring leert ons echter, dat dit heel vaak niet opgaat en dat vrouwen daarom vaak tot op late leeftijd vast blijven zitten aan deze medicijnen.  Al zolang hormoontherapie bestaat roepen veel vrouwen dat ze na afloop alsnog alles, vaak vele malen heftiger over zich heen krijgen.
Dat de postmenopauze pas inzet als met hormoontherapie wordt gestopt, wordt tot op de dag van vandaag verzwegen. Men ontkent, draait eromheen of adviseert je maar weer opnieuw aan hormonen te gaan.
Nog maar zelden durft men zeggen dat je van hormoontherapie afhankelijk kan worden.

Bij een overgang zónder hormoontherapie nemen andere organen in het lichaam de productie van hormonen geleidelijk aan over. Wanneer je hormonen toevoegt van buitenaf, hoeft dat niet. Logisch dus dat wanneer je stopt met toevoegen je lijf daarop reageert. Het moet nog beginnen.
Omdat je lijf nog niet gewend is de problemen zelf op te lossen, kan het zijn dat het heftig protesteert. Voor veel vrouwen is dat zo heftig dat ze van ellende weer opnieuw gaan gebruiken. Vrouwen denken dan vaak dat de overgang nog niet voorbij is en ze te vroeg zijn gestopt, en weten niet dat het de hormoontherapie is die ze met deze afhankelijkheid heeft opgescheept.

" Nog altijd denken veel vrouwen in en na de overgang dat ze de vrouwelijke hormonen hard nodig hebben voor hun gezondheid. Dat komt o.a. door de verstrengeling van farmaceutische industrie en veel gynaecologische specialisten. " - Ivan Wolffers
Vrouwen en Hormonen... een andere kant....
een bijdrage van Marloes

Een van de dingen die de overgang mij duidelijk heeft gemaakt, is dat de ongelijkwaardigheid van vrouwen nog volop aanwezig is in onze maatschappij. De komst van de pil als anticonceptiemiddel is voor de maatschappij aanleiding geweest vrouwen in te zetten als instrument om meer geld te verdienen. Ze waren goedkoop, klaagden niet, waren gewend om hard te werken en ondergeschikt te zijn en ze lieten zich zonder veel morren onvruchtbaar maken. Bovendien hadden ze geleerd dat de dokter gelijk had.
In het begin móchten ze deelnemen aan het arbeidsproces, nu is het mogen moeten geworden en tel je niet mee als je 'alleen maar' voor je gezin en omgeving zorgt.
Meer dan ooit in de geschiedenis het geval was, worden vrouwen gepresenteerd als seksobjecten. Tot op late leeftijd wordt van je verwacht dat je natuur en vrouweigenheid zodanig manipuleert dat je inzetbaar blijft. Zowel op de arbeidsmarkt als in bed. Dit niet willen of kunnen wordt als abnormaal beschouwd.

Met onweerstaanbare kracht heeft de farmacie ervoor gezorgd dat de overgang als een gezondheidsprobleem werd gezien en gemedicaliseerd kon worden. Men bracht een scala aan middelen op de markt en leidde zelfs consulenten op om de overgang als medisch probleem op de kaart te krijgen. De meest ingrijpende en meest kwetsbare periode in een vrouwenleven wordt aangegrepen om deze groep ook ná hun vruchtbare leven, van bovenaf te kunnen blijven controleren en om de overgang onder de oppervlakte te houden.  Dat sinds de komst van pil en hormoontherapie, nu al één van de negen vrouwen borstkanker krijgt, doet er niet toe. Dat onvruchtbaarheid een snel groeiend probleem is, ook niet. Dat je er afhankelijk van kunt worden vindt men evenmin interessant. Aan al die gevolgen is genoeg geld te verdienen. Het houdt de economie draaiend, de overheid tevreden en maakt de ondergeschiktheid van vrouwen onzichtbaar.

Zonder dat ook maar één van de toegeschreven voordelen van hormoontherapie voldoende was bewezen, werden ze voorgeschreven aan vrouwen, en werden massa's vrouwen afhankelijk gemaakt van dit medicijn. Een afhankelijkheid die nooit wordt vernoemd, en waarvoor je met opgeheven vingertje naar de hulpverlening wordt gestuurd, die klakkeloos de medicijnmaffia volgt door je te vertellen dat je problemen óf de schuld zijn van je moeder, of je eigen schuld omdat je niet 'goed' denkt. Jouw ziel, jouw gevoel, jouw vrouweigenheid! is van ondergeschikte waarde. Je hebt je verstand maar te gebruiken zodat je tenminste deze maatschappelijke trend als die van jezelf gaat zien. 

Dat is intussen aardig gelukt. Iedereen lijkt tegenwoordig mee te doen aan de trend van het positief moeten denken.  Oftewel, aan het uitschakelen van alle waarden en waardigheden, die liggen besloten in die andere helft van je 'zijn'. Mocht het je niet lukken daaraan mee te doen, dan heeft de farmaceutische industrie daar ook wel weer wat voor. Er zitten dan ook massa's vrouwen behalve aan hormonen, aan anti-depressiva, slaap- en kalmeringsmiddelen. De overgang mag niet tevoorschijn komen. 
De maatschappelijke balans moet blijven doorslaan aan de kant van de mannelijke noden. Macht, seks en geld heersen alom. 

Jong geleerd is oud gedaan lijkt men te denken. En dus leveren we zonder blikken of blozen, jonge meisjes maar vast uit aan de farmacie en laten ze aan de hormonen zetten. Liefst nog vóór hun eerste menstruatie in beeld is. Vrouwen zouden eens wakker kunnen worden..................nietwaar?
Marloes

" Hormoonbehandeling lijkt nu toch echt iets uit het verleden te zijn. Die opvliegers kunnen heel vervelend zijn en als het echt niet anders kan, kun je kortdurende hormoonbehandeling overwegen. Andere redenen om hormonen te slikken zijn er niet. " - Ivan Wolffers

Margot:
Ik vind het heel zwaar om van de hormonen af te komen. Ik word voor mij gevoel volledig aan mijn lot over gelaten en ben verschrikkelijk boos dat ze mij altijd in de veronderstelling hebben gelaten dat ik de overgang zou kunnen overslaan. Nu moet ik maar zien hoe ik er vanaf kom. Veel begrip krijg ik niet. 
Ik ben inmiddels in een uitkering terecht gekomen en word voortdurend opgejaagd om aan het werk te gaan.
Mijn klachten worden niet erkend.
Ik ben zo boos. Als de hond niet goed in zijn vel zit wordt ie aan alle kanten geknuffeld, verzorgd en ontzien. Ik moet maar zien hoe ik hier doorheen kom.

Wilhelmien:
 Ik ben twee maanden geleden met hormonen gestopt. Na weken van heel erge depresiviteit heb ik nu abnormaal hevige onrust. Ik vlieg 24 uur per dag van hot naar her. Ik weet niet meer waar ik het moet zoeken en denk dat ik elk moment knettergek kan worden. Het is bijna niet te harden. Ik weet het onderhand niet meer. 

" Geleidelijk is duidelijk geworden dat hormonale behandeling helemaal niet zo geweldig effectief is bij overgangsklachten.

De lijst nadelen groeit nog steeds en de lijst klachten waartegen hormonen werkzaam zouden zijn slinkt. 

Bij opvliegers en een droger wordende vagina werken die hormonen. Maar wegen de voordelen dan op tegen nadelen? "

citaat van Ivan Wolffers

Meer informatie over hormoontherapie:

Hormoongebruik in de overgang
Hormoontherapie
Overgang en de Pil


Terug naar: Nieuwsarchief