Ik ben zo boos!

De woede die je tijdens de overgang ervaart heeft vaak een diepere betekenis. Het kan iets zeggen over wat niet meer bij je past en over wat je wel nodig hebt.
Tegenzin/Weerzin en woede kunnen een goede leidraad zijn om tot jezelf te komen.
Janine
Berichten van Janine
Onderwerpen van Janine
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 50

Ik ben zo boos!

Bericht door Janine » do 22 jul 2010 10:57

Hoi,

ik weet niet waar ik moet beginnen??

Heel lang geleden liep ik rond met het idee dat ik een erge ziekte had.
Volgens mij zijn er in die tijd veel mensen gestorven aan kanker of iets dergelijks.
Ik ging daar heel erg over nadenken, en op een gegeven moment dacht ik dat ik ook kanker had.
Met als gevolg dat ik niet te genieten was, was helemaal de kluts kwijt.
Want ik wilde niet weg, ben toen naar de dokter geweest met mijn verhaal
Die heeft me toen onderzocht, en die heeft me toen gezond verklaard. Heel raar maar mijn buien waren weg?

Volgens mij wat jaren later, zijn er in mijn omgeving heel veel mensen gaan scheiden.

Ik ben toen samen met mijn man op vakantie geweest, voelde me toen al een beetje deprie!
toen we thuis kwamen had ik nergens zin meer in, ik was moe, boos, sjachie enz...

Ik ging er toen weer heel erg over nadenken, waarom ik me eigen zo rot voelde.
Alles was te veel, man, kinderen, hond, kippen met als gevolg dat ik weer ging doemdenken!
Ik kwam met de gedachtes dat ik niet meer van man en kinderen hield met als gevolg dat ik helemaal gek werd voor mijn gevoe.l

Ben toen maar weer naar de dokter geweest in die heeft me toen antidepresiva voor geschreven

Het ging weer redelijk met mij!
Nu weer een paar jaar verder ben ik inmiddels gestopt,
en het ging goed met mij, maar nu merk ik wel weer
als ik ongesteld moet worden dan ben ik 3 of 4 dagen van te voren niet te genieten
met weer dezelfde gevoelens, alles is te veel, man en kinderen hond enz...
dat ik ook weer ga doemdenken, ik voel me zo omdat ik niet meer van mijn man en kinderen hou enz..

Ik wordt daar heel verdrietig van want ik wil helemaal niet weg,
ik wil zo helemaal niet zijn

Sorry voor mijn lang verhaal maar ik moest het even kwijt,

groet, Kaatje

Gaea
Berichten van Gaea
Onderwerpen van Gaea
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 52

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Gaea » do 22 jul 2010 14:38

Hoi Kaatje,

Je zegt het zelf al: 'ik wil helemaal niet weg'.
Het zit in jezelf dat gevoel, met andere woorden: je bent met de geestelijke overgang bezig.
De geestelijke overgang kent nogal wat fases, kijk maar eens in de linkerkolom hiernaast (geestelijke overgang).
Het kan niet anders of je herkent jezelf hierin.
Neemt niet weg dat het allemaal niet meevalt hoor maar het is een ontwikkeling die je niet tegenhoudt en moet je eigenlijk ook niet willen.
De 'een heeft veel klachten en sommigen lijken er wel door te rollen (lijkt in ieder geval aan de buitenkant zo maar bij navraag bleken sommigen toch wel ernstige klachten te hebben gehad).
Ik heb het gevoel dat ik er eerder vooral voor een ander was en dat het nu tijd wordt om aan mezelf te denken.
Daarin is best wel plek voor mijn man en kinderen want ik zou echt niet zonder ze willen en kunnen maar ik merk wel dat ik verander (meer voor mezelf opkom en niet de hele tijd rekening houden met wat anderen van me willen).

Sterkte,
Gaea

Dorian
Berichten van Dorian
Onderwerpen van Dorian
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 54

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Dorian » zo 01 aug 2010 02:09

Hallo dames,

Ik ben ook boos! Maar ik weet niet waarom :D .
Beetje wel.
Ik vind het leven ook niet eerlijk; te jonge mensen gaan dood en het lijkt wel of ik me dat nu pas besef. Hoeveel onrecht er is in het leven.
Alsof ik een stuk bewuster ben van alles wat verkeerd kan gaan.

Ik ben boos op alles en iedereen en tegelijkertijd houd ik ontzettend veel van iedereen.
Zo tegenstrijdig!

Ik denk zelf dat ik mij moet overgeven aan mijn gevoel, niet proberen alles te relativeren, nemen zoals het komt en 'go with the flow", waar heb ik zin in, wat vind ik leuk en strookt dat wat ik leuk vind ook met wat mijn omgeving leuk vindt en hoe kan ik dat verenigen met elkaar...

moeder natuur he... ik geef er maar gehoor aan, denk ik :D

Dorien

Florence
Berichten van Florence
Onderwerpen van Florence
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 65

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Florence » wo 04 aug 2010 00:42

Hallo dames,

Ik heb de afgelopen periode ook weer behoorlijke woede aanvallen gehad, getriggerd in contact met mijn naaste omgeving. Er werden zaken over het verleden gezegd, waardoor ik ook weer herinnerd werd aan onverwerkte zaken in mijn jeugd en toen volledig uit mijn dak ging, oftewel woede aanvallen kreeg en iedereen de deur heb gewezen.
Ik was totaal overstuur en in paniek en heb tijdelijk kalmerende middelen gekregen.
Dit is de 2e keer dat mij dit overkomt.

Nu ik terug kijk is e.e.a. op gang gezet door een massage, er kwam w.s. veel onopgelost iets los, in combinatie met bepaalde uitspraken van mijn naasten, waardoor er bij mij innerlijke klepjes opengingen met onverwerkt zeer.
Er is in een snel tempo een innerlijke schoonmaak op gang gezet, wat ook wel de transformatie van de overgang wordt genoemd, oud vuil opruimen, om daarna geheeld weer verder te gaan.
Alleen wordt het niets als zodanig door mijn 1e behandelaar en omgeving herkend.

Mijn kinderen en zus snappen niets van mij en vinden mij maar een zielig klein kind omdat ik weer bepaalde zaken van het verleden naar boven krijg.
Ja helaas, de klep van de beerput ging open en ik barstte uit als een woedende vulkaan!

Gelukkig heb ik nu een huisarts die ook ziet, je zit in een fase van schoon schip maken en je bent op weg naar de wijze vrouw fase. Langzamerhand schillen aan het afpellen om weer tot je eigen kern te komen, dat wat ik ooit ben geweest.

Ik probeer het mijn kinderen uit te leggen, ze hebben veel woede van mijn kant over hun heen gehad, ik heb te lang ook in het contact met hun teveel opgekropt en nu hebben ze de volle laag terug gekregen en geef ik heel goed mijn grenzen aan.
Ik vind het zo naar om te horen, zit je nog steeds in de overgang.
Ja soms overvalt mij het weer, een grote woede aanval, welke ik de afgelopen keer niet onder controle had en door rustgevende middelen onder controle gehouden moest worden
bah bah bah, steeg die woede maar niet naar mijn hoofd en had mijn omgeving er maar niet zo onder te lijden.

Maar die woede kwam van heel ver weg, van toen ik nog heel klein was en nu komt het er pas uit, de kern van al mijn levenslange opgekropte woede.

Het is wel wat hoor dat transformatie proces tijdens de overgang, maar gelukkig zegt mijn huisarts nu, je bent een heel wijze en prachtige vrouw, je was even de kluts kwijt, maar je komt er wel en wij kunnen nog wat van je leren

Nou nu hebben mijn beide dochters nog te leren begrijpen, dat ik nog steeds bezig ben met een groot innerlijk schoonmaak proces en dit zo bij vrouwen en moeders in de overgang kan gaan.

Maar ja zij willen gewoon een moeder zonder problemen, die er altijd voor hun is, maar dat kan ik nu niet meer, nu ben ik voor mijn gevoel moeder af, mijn dochters zijn 19 en 23 en nu is het tijd voor mijn leven.

Jammer hoor dat mijn dochters er geen begrip voor willen hebben, mij als een klein ziekelijke mens zien.

Hebben jullie dit ook wel ervaren met je kinderen, dat je zo negatief werd behandeld als je met overgangsklachten zat.

Florence

Eleonora
Berichten van Eleonora
Onderwerpen van Eleonora
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 59

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Eleonora » wo 04 aug 2010 06:38

Beste Florence,

Tja, overgang en begrip. Ikzelf voel me ook vaak boos, maar ik vreet dat letterlijk op, dus ben flink stukken zwaarder geworden. Dus dat is dus de andere zijde.
Ikzelf heb nu twee jongens (17 en 19) die er natuurlijk niets van snappen omdat ze eenmaal een andere beleving hebben. Mijn jongste zegt de hele tijd voor de grap om horendol van te worden, mam je kijkt boos. Dus ik ben behoorlijk uit de slof geschoten, maar moest erkennen dat hij gelijk had, alleen kijk ik toevallig ook zo als ik nadenk.
Door mijn doofheid schijn ik mijn expressie op een andere manier te uiten. Ik baal dus sterk dat ik dat dus uitstraal. Maar goed, ik heb aan hun ook uitgelegd dat ik nu in een fase zit dat ik niet meer de verzorgende moeder meer wil zijn maar een meer gelijkwaardiger relatie wil. Met meer verantwoordelijkheden voor henzelf. Ze leken er begrip voor te hebben, maar na een paar dagen waren ze dat dus ook weer vergeten.
Maar ik heb me voorgenomen om dit gewoon van tijd tot tijd te herhalen om ze er even aan te herinneren en het voor mezelf niet te laten escaleren. Makkelijker gezegd dan gedaan.

Een vriendin van mij heeft dat anders opgelost. Zij heeft haar kinderen inmiddels uit huis: en heeft gezegd: ik ben op maandag en vrijdag niet bereikbaar. Dat wordt dus zeker niet in dank afgenomen. Maar ze kan gewoon niet anders want ze is niet assertief genoeg om de plaats en tijd haar grens aan te geven. Moeilijk is het wel, want het is zo dubbel. Je houdt van je kinderen en tegelijkertijd wil je ruimte om dingen los te kunnen laten. Tja, als dit de overgang is, hetzij zo,
A propos: je hebt een fijne huisarts zeg!!!

In ieder geval hoop ik dat wat je huisarts zegt gewoon uitkomt en we allen wijze vrouwen worden en dus in rustiger vaarwater belanden.

Een hartelijke groet
Eleonor

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 64

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Anette » wo 04 aug 2010 12:32

Hoi dames,
Florence schreef:
wo 04 aug 2010 00:42
maar gelukkig zegt mijn huisarts nu, je bent een heel wijze en prachtige vrouw, je was even de kluts kwijt,
Zolang we nog degenen prijzen die mij de boodschap meegeven dat vrouwen die door de geestelijke veranderingen van de overgang gaan, de kluts kwijt zijn, zijn we nog heel erg ver verwijderd van begrip. Ik vind dat nog erger dan het gegniffel op een verjaardagsfeestje om een vrouw die dan toevallig een flinke opvlieger krijgt.
Ik ben en was de kluts niet kwijt als ik boos ben of andere emoties me overkomen. Echt niet.
Dan kan iemand zijn boodschap wel opleuken met 'prachtige vrouw' maar zo gemakkelijk laat ik me niet meer misleiden.
Ik was en ben niet 'prachtig' bij een woede uitbarsting. Echt niet.
Eleonora schreef:
wo 04 aug 2010 06:38
Een vriendin van mij heeft dat anders opgelost. Zij heeft haar kinderen inmiddels uit huis: en heeft gezegd: ik ben op maandag en vrijdag niet bereikbaar. Dat wordt dus zeker niet in dank afgenomen. Maar ze kan gewoon niet anders want ze is niet assertief genoeg om de plaats en tijd haar grens aan te geven.
Ik heb er persoonlijk grote bewondering voor dat een moeder de moed heeft niet te blijven steken in woorden en in medelijden, of in haar eigen schuldgevoel, maar in plaats daarvan haar kinderen daadwerkelijk op hun eigen benen laat staan en zelf een stap terug doet.
Dat is in mijn ogen en voor jezelf zorgen en recht doen aan je kinderen.

Typisch dat er in de verhalen die ik hier lees nergens een partner/vader opstaat om het goede voorbeeld te geven door zijn kinderen tot de orde roep te roepen en duidelijk laat weten: Luister eens even! Zo ga je niet met je moeder om!

Maar goed, da's achteraf allemaal gemakkelijk gezegd. Je vecht je tien slagen in de rondte in een wereld waar het draait om maakbaarheid en waarin de ontwikkeling en de eigenheid van vrouwzijn nog bedroevend ondergeschikt zijn.

Anette

Gaea
Berichten van Gaea
Onderwerpen van Gaea
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 52

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Gaea » wo 04 aug 2010 15:23

Hallo dames

Boos? ja maar dan meer op mezelf.
Dat ik al die tijd heb gedacht dat ik verantwoordelijk ben voor het geluk van een ander en mijn geluk liet afhangen van een ander.
Nu met de overgang valt het kwartje pas :S.

En ik zit ook niet meer te wachten op begrip van iedereen.
Voor degene die interesse hebben (geliefden, vrienden) leg ik uit waarom ik ben zoals ik ben.
Ik leer mijn vrienden zo wel kennen en ik hun ook.
Met mijn man kan ik er goed over praten (hij hangt het principe aan: het kan nooit zo erg zijn dat we er niet uitkomen).
En mijn kinderen?
Dochter is net aan het puberen dus die weet wat hormonen kunnen doen en daar praten we ook over.
Zoon is vrij gemakkelijk van karakter en leeft zich gemakkelijk in anderen.

Als ik wil dat mensen mij echt begrijpen of dat ik met iets zit wat met de overgang te maken heeft dan ga ik naar dit forum.
Daarom ben ik ook zo blij met dit forum: herkenning en allemaal in dezelfde fase ;) .

Gaea

Daan
Berichten van Daan
Onderwerpen van Daan
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 61

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Daan » wo 04 aug 2010 16:01

Hallo,

Eigenlijk ben ik verontwaardigd en teleurgesteld i.p.v boos. De oogkleppen die erg veel mensen op hebben en houden, ondanks gepraat en uitleg. Ik ervaar vaak, te vaak helaas dat mensen zo in hun eigen gevoelswereld hangen en daar natuurlijk 'recht'op hebben want och..wat hebben we veel recht op zaken. Toch leidt dat niet tot een wederzijds begrip.

Laatst had ik een ontmoeting met een nieuwe meneer. Na twee babbelafspraakjes vroeg hij of ik niet met hem wilde vrijen ondanks dat ik hem bij de eerste babbel heel duidelijk aangaf dat er niets te halen was. Leuke teleurstelling en weer was ik verontwaardigd. Hij zat in zijn gevoelswereld met oogkleppen op! ( heb hem wel een geestelijke draai om zijn oren gegeven) want daar heb ik dan ook weer recht op. T'is maar een voorbeeld van velen.

Zo was dat ook met familie en anderen, het enige wat ik kan doen zonder 'boosheid en woede' te laten exploderen, roep ik: tot ziens maar weer ergens!!

Het verleden laat ik nu met rust, herinneringen haal ik wel op en als ik dat doe met vriendinnen..ohh wat is er een hoop tegengevallen en mislukt. Het zij zo!

Groet Daan.

Minou11
Berichten van Minou11
Onderwerpen van Minou11
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 54

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Minou11 » zo 08 aug 2010 11:29

Hallo dames

Wat 'n genot om te lezen dat m'n boosheid met de overgang te maken zal hebben.
Althans dat hoop ik dan maar :shock: ... Ben zo boos van binnen en voel me zo opstandig als 'n puber. Heb zo'n zin om alles waarbij ik verwacht word aan deel te nemen of bij aanwezig te zijn gedag te zeggen en niet meer deel te nemen aan verjaardagen en andere 'gezellige' familiebijeenkomsten waar 't eigenlijk weer nergens over gaat. Mijn man zegt 'geniet nu 't nog kan en je ouders er nog zijn' .. en dan voel ik me schuldig en voel ik me 'n ondankbaar verwend kreng.

Maar evengoed heb ik ook sterk de neiging om komende herfstvakantie 'n weekend af te zeggen met m'n schoonouders. Laat manlief maar alleen gaan met onze kids van 9 en 11 jaar. M'n schoonouders hebben nu al 'n aantal jaren achtereen 'n huisje geboekt waar we dan 'gezellig' met z'n allen in zitten .. broer van manlief met z'n vrouw en kids .. onze hond mag gelukkig ook mee en 'n mopperende sjagerijnige opa die zich overal mee bemoeit en alles wil weten. Doe daar mijn 2 adhd'ers bij en 't feest is compleet .. ik raak er snel van uit mijn doen en vlucht regelmatig met hond weg. Heb ik vette pech dan wil er nog iemand mee de hond uitlaten :(

Maar waar ik dan zo boos en opstandig van wordt is 't feit dat er geen keus is voor mij .. er wordt me niet gevraagd vind je 't leuk om dit jaar weer in 'n huisje te gaan met z'n allen .. ik heb geen kans om te kiezen :evil:

Ben zo blij dat ik dit forum heb ontdekt ... heerlijk even dingen van je afschrijven .. en dan wetende dat jullie 't allemaal snappen !!

Minou

Daan
Berichten van Daan
Onderwerpen van Daan
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 61

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Daan » zo 08 aug 2010 14:19

Hoi Minou,

Zonder te moraliseren hoor maar ik denk dat je wel kan kiezen, namelijk voor jezelf. Nu kies je ervoor om geen zin in die vakantie te hebben, zonder schuldgevoel! Mag best...van ons zeker!

Groet Daan.

Minou11
Berichten van Minou11
Onderwerpen van Minou11
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 54

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Minou11 » zo 08 aug 2010 14:30

Hallo Daan,

huh ikke nie snap nie ... Bedoel je dat ik 'n keuze heb om te kiezen voor mezelf en dus te zeggen dat ik niet mee ga ?
Als ik dat toch es zou doen ... dan heb ik hier 3 dieptrieste mensen zitten .. m'n man en kindjes :( ....

Minou

Daan
Berichten van Daan
Onderwerpen van Daan
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 61

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Daan » zo 08 aug 2010 17:21

Hoi hoi,

Je gaf het zelf aan in je berichtje, laat manlief maar alleen gaan met de kinderen. Of kies iets wat jij nu leuk zou vinden. Dat zou ik heel begrijpelijk vinden, begrijp je?

Zet em op!
Daan.

Rianne
Berichten van Rianne
Onderwerpen van Rianne
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 60

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Rianne » zo 08 aug 2010 18:37

Hallo Minou,

Ja zeker valt er wat te kiezen. En als je niet zelf wilit kiezen kun je ook hen laten kiezen. Thuisblijven of zonder mij op vakantie gaan.

Ben het helemaal met Daan eens, behalve dan dat het tijdens de overgang een keuze zou zijn om iets wat je eigenlijk niet meer te kunt opbrengen ook niet meer te willen.
Ik heb ook lang geen zin gehad om mee op vakantie te gaan. Dat was geen keuze, dat werd me gewoon steeds meer teveel. Niet meer willen kwam voort uit niet meer kunnen.

Rianne

Minou11
Berichten van Minou11
Onderwerpen van Minou11
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 54

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Minou11 » zo 08 aug 2010 18:41

Hallo dames

Ha ha ik begrijp het nu wat je bedoelt Daan ...
Voor ik zo'n stap echt kan maken .. oei da's moeilijk ... mijn hoofd zegt wel 'ga jij maar lekker 'n weekendje weg met de kids .. dan pas ik wel op de hond'... maar mijn schuldgevoel overheerst .. ik zit letterlijk in tweestrijd alsof er 'n duveltje op m'n schouder zit :roll: Diep in mijn hart zou ik 't zo graag eens uitproberen .. 'n heel weekend alleen weer met me myself and I, zalig .. net als vroeger toen ik nog geen man en kids had. En tevens 'n gemis en 'n heerlijk weerzien na dat weekend :mrgreen:

Wie weet ... het is nog geen oktober .... En Rianne als ik hen laat kiezen heb ik nog niet 't gevoel dat ik 'n keuze heb :!: Maar 't huisje is al geboekt door mijn schoonouders, meteen nadat we er vorig jaar uit waren ..

Minou

Marlena
Berichten van Marlena
Onderwerpen van Marlena
Menopauzejaar: 2003
Leeftijd nu: 54

Re: Ik ben zo boos!

Bericht door Marlena » wo 29 sep 2010 00:26

Hallo Minou,

Ik begrijp je helemaal dat je niet mee wilt, je denkt dat je dan man en kinderen teleurstelt, maar misschien is het voor hen wel een heel leuke kans om eens op een andere manier bij elkaar te zijn, zonder moeder (die eigenlijk toch al geen zin heeft)

Ik ga af en toe niet meer mee met man en kinderen, maar daardoor komt mijn man wel wat meer aan bod, want als ik mee ben richten ze zich altijd naar mij. Voor mijn man is het dus leuk dat hij eens het middelpunt is, en het is ook fijn dat hij bij thuiskomst een redelijk ontspannen vrouw aantreft omdat ik dan lekker wat tijd voor mezelf heb gehad.

O ja, en voor zijn ouders is het misschien ook wel heel leuk om tijd alleen met hun zoon door te brengen.
Je hoeft niet tegen ze te zeggen dat je geen zin hebt, zeg dat je wat tijd voor jezelf nodig hebt. Met een beetje geluk herinnert je schoonmoeder zich haar eigen overgangsjaren. ;)

Marlena

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht