Afkeer van sociale contacten

Over sociale contacten, niet weg willen uit vertrouwde omgeving, onbewoond eiland, Begrip/Onbegrip directe omgeving. Geen zin in bezoekjes, geen drukte verdragen, of willen vluchten naar een onbewoond eiland
Max
Berichten van Max
Onderwerpen van Max
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd NU: 53

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Max » zo 17 aug 2014 18:29

Hallo Nina,

We zijn echt de enigen niet maar de meeste mensen houden van sociale contacten.
En hoe jij erover denkt en voelt komt me erg bekend voor.
Mijn vader zegt weleens kom wat vaker onder de mensen maar de behoefte is er niet.
Net wat jij zegt op feestjes wordt er vaak weinig echt gezegd, wel vind ik het soms leuk om met 1 of 2 vrienden een avondje over van alles en nog wat te hebben en geen moppen tappen a.u.b. :)

Zat een keer in een taxi (voor mijn werk) en die man vertelde dat mensen hem saai vonden omdat hij niet van feestjes e.d. hield maar liever thuis was.
Zei hem dat hij zich daar niet aan moest storen en gewoon moest doen waar hij zich lekker bij voelde.
En saai zei ik!
Denk dat mensen die veel alleen zijn meer inhoudt hebben dan de grote feestgangers, daar gaat heel wat meer in om, dat noem ik niet saai.

Ze hebben vroeger geprobeerd me in de pas te laten lopen, zo van die kant moet je op maar dat is niet gelukt, voel me net als jij ook een vreemde in deze wereld. Alles is zo krom als de pest en de leugens vliegen m om de oren.
Ja Nina die andere planeet, die ken ik ook wat had ik graag op die planeet gewoond.

Vind het ook fijn hier die herkenning te vinden, dank je wel voor je openhartigheid.

Groet Max.



Stella
Berichten van Stella
Onderwerpen van Stella
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 69

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Stella » wo 27 aug 2014 22:07

Hoi Nina en de rest,

Ik denk net als jij ook dat ik alleen door de overgang heen moet. Niets kan me helpen, dan alleen dit, het lezen van deze berichten op dit forum. Lotgenoten met dezelfde heftige overgangsperikelen. Ik ben dus gewoon van een deze planeet, ondanks mijn afkeer van sociale contacten. En trouwens als ik wel van een andere planeet zou zijn, ik dupeer er niemand mee. Hooguit misschien mezelf, zo heeft tenminste mijn omgeving altijd geprobeerd me te programmeren.
Ik verwen mezelf maar een beetje ter afleiding om de overgang draaglijker te maken. Want iedereen walst er over heen omdat het niet zichtbaar is. Het is een soort gezonde ziekte net als een zwangerschap. Maar wel meer beangstigend. Aan zwangerschap komt na 9 maanden een einde. Terwijl dit zich voort blijft slepen, misschien stopt het nooit meer, misschien raak ik er gewoon murw onder. Ik meen nu te begrijpen waarom we het zwakke geslacht zijn. Dat is echt zo. Vrouwen mochten er voorheen nooit over zeuren. Als ze eraan gewend waren dan verdwenen ze gewoon van het toneel, als vermoeide ezeltjes. :shock:

Ongelooflijk.

Groetjes Stella.

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht