Afkeer van sociale contacten

Over sociale contacten, niet weg willen uit vertrouwde omgeving, onbewoond eiland, Begrip/Onbegrip directe omgeving. Geen zin in bezoekjes, geen drukte verdragen, of willen vluchten naar een onbewoond eiland
Lia
Berichten van Lia
Onderwerpen van Lia
Menopauzejaar:
Leeftijd: 63

Afkeer van sociale contacten

Bericht door Lia »

Hoi meiden,

Oh wat klinkt het allemaal bekend wat lees op dit forum.
Die vreselijke tegenzin, absolute weerzin zelfs in dingen die altijd bijna vanzelf gingen. Vond sociale contacten altijd prettig. Ze deden me goed.

Maar al een tijdje walg ik ervan. Vaak het gevoel, 'waar gaat het over, waar maken ze zich druk om in godsnaam'

Ik heb flink het mes gezet in al die gewoonte-contacten.
Ik werd wakker op een dag met zoveel weerzin in mijn lijf, van dat altijd toch maar weer proberen door te gaan, en toch maar weer naar die verjaardag of vergadering....... want oh oh het is zo goed voor de mens, zeggen ze dan.
Ik voelde me vreselijk.
Daarmee doorgaan kan nooit gezond zijn voor een mens.
Het is niet gezond jezelf zoveel geweld aan te doen.

Ik begon ook te voelen dat ik er uiteindelijk lichamelijk ziek van zou worden, kwalen zou krijgen, het ging steeds meer vastzitten in mijn lijf.
Wat deed ik toch allemaal met mezelf, moest al dat moeten nou moeten blijven.

Als mijn buurvrouw mij had verteld dat ze zich voelde zoals ik me voelde, zou ik gezegd hebben: "Meid, stop toch daarmee, neem jezelf eens serieus. Kruip lekker in je bed als het je teveel wordt. Laat al die mensen maar. Ze wennen er wel aan dat je nu de kracht voor jezelf nodig hebt. Of ze dat begrijpen doet er niet eens toe."

Dat zou ik gezegd hebben dan. Maar wat deed ik met mezelf? Waarom was ik niet net zo goed voor mezelf?

Moest ik wel al die verjaardagen bijhouden? Moest ik nog wel zoveel uren werken? Moest ik wel dit en moest ik wel dat?

Ik heb er zoveel mogelijk van afgeschaft!!
Over die dingen hoef ik tenminste niet meer die verschrikkelijke tegenzin te voelen. Wat een opluchting. Heb tenminste weer een beetje het gevoel dat ik leef.

Als ik nu denk aan naar een verjaardag gaan, rek ik me lekker uit op de bank en denk bij mezelf......."zalig. ik hoef niet!."
Oh, en kon ik nou die afwas en zo, ook nog maar afschaffen

Lia



Andrea50
Berichten van Andrea50
Onderwerpen van Andrea50
Menopauzejaar:
Leeftijd: 64

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Andrea50 »

Hallo dames

Ook ik word echt gek van mezelf ! Alles wat ik hier lees, herken ik. Behalve opvliegers, daar heb ik geen last van.
Ik ben nu zo'n 6 jaar bezig met velerlei klachten en als ik het hier zo lees, denk ik dat heet dus de overgang. hahaha.
Mijn huisarts zei altijd dat het spanningen waren, de overgang kon ik niet hebben daar was ik te jong voor. Maar ik weet nu wel beter :lol:
Ben blij dat ik van alles kan lezen van mijn lotgenoten ;)

Binnenkort word ik 50 en dat ga ik dus niet vieren. Ik wil rust :x

Groet
Andrea

Polderwijffie
Berichten van Polderwijffie
Onderwerpen van Polderwijffie
Menopauzejaar:
Leeftijd: 73

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Polderwijffie »

Hallo dames,

Herkenning herkenning. Sjonge, wat ben ik blij, om dat allemaal te lezen. Schandalig, maar waar.
Ik heb de verjaardagen ook afgeschaft, waar mijn zoon het dus helemaal niet mee eens is. Weer een probleem erbij dus.
Feestdagen? Lekker thuis met z'n tweetjes. Rust rust rust, dat is wat ik wil.
Gelukkig denkt mijn man er net zo over, dus we genieten.

Helaas moet ik as weekend toch weer naar een verjaardag. En ik denk, dat ik me de hele week (en vorige week) daardoor al zo rot voel.
Maar dan denk ik bij mezelf: het duurt maar een paar uurtjes en dan weer lekker met mijn autootje rijden (dat doe ik nog steeds erg graag).

Vandaag is de puf ook weer helemaal weg. Toch heb ik mezelf ertoe aangezet, een paar uur in de tuin te werken en te stofzuigen, een was te draaien en te drogen en te strijken.
Tis genoeg geweest voor vandaag.

Ik ga lekker bankhangen en iedereen bekijkt het maar.
He, lekker gevoel is dat :lol:

Groetjes, Agnes van 59

Bettina1
Berichten van Bettina1
Onderwerpen van Bettina1
Menopauzejaar:
Leeftijd: 70

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Bettina1 »

Hallo dames

Dat gevoel herken ik wel. Ik heb zelfs gedacht dat ik straatvrees had ik durf nog niet de helft van vroeger (of heb er gewoon geen zin in) en inderdaad dat gevoel van laat me met rust.

Ik moet wel zeggen dat als ik me toch toe zet, je kan niet altijd overal onderuit vind ik, het vaak toch wel gezellig is. Maar ik moet wel weg kunnen als ik dat wil. Dus niet met iemand meerijden gewoon zelfstandig ernaar toe en dingen doen zodat ik ook weg kan als ik dat wil, zonder een ander daarin mee te trekken. Want dan voel ik mee daar weer schuldig over.

Bettina-1

Agnes
Berichten van Agnes
Onderwerpen van Agnes
Menopauzejaar: 2004
Leeftijd: 68

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Agnes »

Hallo allemaal,

Soms weet ik het niet zo goed meer.
Ook ik zie overal tegen op.
Maar wat is nu de beste manier om er mee om te gaan?
Thuis blijven zitten omdat je tegen een verjaardag opziet of gewoon doorbijten en gaan!!
Hadden de mensen maar wat meer begrip voor dames in de overgang, vooral vrouwen die nergens last van hebben, ik kan ze soms niet uitstaan!!!!
Voel me af en toe echt een buitenbeentje.
Soms ben ik bang dat dit gevoel blijft (overal tegen opzien en weinig zelfvertrouwen) !!

Misschien heeft het rotweer er ook wel mee te maken.

Dames ik heb mijn dag niet, dat is wel duidelijk he?

Groeten van Agnes

MirandaR
Berichten van MirandaR
Onderwerpen van MirandaR
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door MirandaR »

Hoi Agnes,

Ik heb ook heel weinig zelfvertrouwen, en ik zie er ook
ontzettend tegenop om naar een feestje te gaan.
Ik blijf gewoon het liefste thuis, daar waar ik me veilig voel.
Maar ik ben de laatste tijd zo aan het piekeren en ik ben overal bang voor.
Soms denk ik weleens dat ik gek aan het worden ben.

Heb jij dat ook?

Miranda

Astrid-50
Berichten van Astrid-50
Onderwerpen van Astrid-50
Menopauzejaar:
Leeftijd: 64

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Astrid-50 »

Hoi dames.

Ik herken die angst ook.
Ik had het vroeger heel erg toen ik voor het eerst ongesteld moest worden.

Nu ik in de overgang zit komt hetzelfde weer terug.
Ik heb ook het gevoel dat de angst me in zijn macht heeft.
Denk vaak na over de dood.
Herken je dat? Of ben ik daar de enige in. Heb het gevoel dat ik een treurwilg aan het worden ben. En dat wil ik nooit weer.

Astrid-50

Rennie
Berichten van Rennie
Onderwerpen van Rennie
Menopauzejaar: 2003
Leeftijd: 72

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Rennie »

Hallo dames

OOk ik herken dat, soms gaat het maanden goed :D en dan is het weer hopeloos. :cry:
Dan ben ik het liefst ook thuis en doe dan snel even mijn boodschappen.
Maar ik heb het idee dat het in mijn eigen omgeving met vrouwen in de overgang nog al mee valt, maar gelukkig als ik deze site lees dan voel ik mij niet zo eenzaam. Momenteel gaat het weer wat beter.
Maar ik weet ook niet wat ik er aan kan doen. Ook ik word er soms moedeloos van.
Soms vecht ik er tegen maar dat werkt averechts dus laat ik het nu maar over mij heen komen.
Ik wens iedereen heel veel sterkte in deze strijd en misschien tot mails.

groetjes Rennie :oops:

Luxo
Berichten van Luxo
Onderwerpen van Luxo
Menopauzejaar:

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Luxo »

Hallo dames,

ook ik baal van mezelf.
Ga alleen naar mijn werk ben nog blij dat ik dat een beetje normaal kan doen.
Gelukkig werk ik alleen voor mijn omgeving.
Anders zou ik zo weer ruzie hebben.
O mijn wereldje word zo klein door die overgang.
ik ga naar mijn werk en gauw naar huis is dan het enige wat ik wil.
Volgens mij word ik zo wel heel erg eenzaam.
Als ik uit de overgang ben dan heb ik al mijn contacten verbroken en eigenlijk wil ik dat ook niet.

Lida

Els
Berichten van Els
Onderwerpen van Els
Menopauzejaar:
Leeftijd: 60

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Els »

Ja Lida,

Hoe meer ik doe om mijn omgeving tevreden te stellen, hoe meer ik mezelf verlies. Dat heeft me vaak eenzaam gemaakt.
Ik voel me het meest eenzaam als ik toch te doe waarvoor ik nu even de kracht niet heb, hoeveel mensen om me heen mij dat ook oplevert.
Als ik mezelf daarbij verlies voel ik me toch eenzaam.

Er verandert zoveel. Ik heb mezelf zo hard nodig nu.
Als ik mijn kracht dan voor een ander gebruik kom ik tekort voor mezelf.

Els

Luxo
Berichten van Luxo
Onderwerpen van Luxo
Menopauzejaar:

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Luxo »

Hallo dames,

Wat mij wel zorgen maakt heb nergens zin in geen sociale contacten.
Dat ik straks niemand meer over heb.
Je wereld word zo klein en veel familie heb ik niet.
Ja en sociale contacten moet je onderhouden.
Zelfs geen zin om naar de stad te gaan zit alleen een beetje in huis rond te hangen. :cry:

Lida

BiancaH
Berichten van BiancaH
Onderwerpen van BiancaH
Menopauzejaar:
Leeftijd: 63

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door BiancaH »

Hallo dames

Hier is ook iemand die hier last van heeft. En de zinloosheid van alles benauwd me soms ook wel ondanks dat ik het goed heb met mijn man en kinderen die overigens nog steeds thuiswonen ook al zijn ze volwassen (24 en 21).

Ik voel me toch wel nutteloos omdat zij mij niet direct meer nodig hebben en ik ook geen werk heb, omdat ik het voor mijn gemoedsrust beter was dat ik afgelopen voorjaar ontslag nam. Daar ben ik nu nog "ziek" van. Maar dat is een ander heel lang verhaal wat ik nu liever niet oprakel.

Met name het thuis rondhangen komt bekend voor. Maar ik weet ook dat er periodes zijn dat ik er geen last van heb. Het is een op en en neer gaande spiraal en eens zal er toch wel een eind aan dat katterige gevoel komen. Dus ik laat het gewoon over me heen komen. Er tegen verzetten werkt toch niet en je wordt er alleen maar moe van. :!:

Bianca Hilhorst

Jacoba60
Berichten van Jacoba60
Onderwerpen van Jacoba60
Menopauzejaar:
Leeftijd: 74

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Jacoba60 »

Beste allemaal,

Ik ben al 10 jaar in de overgang en heb vooral lichamelijke klachten daarvan, waaronder ook moeheid .Maar geen zin hebben, geen fut hebben, het ligt dicht bij elkaar en soms is het lichamelijk, maar soms geestelijk. En sociale verplichtingen; het spreekt al voor zich; dat oppervlakkige geklets van wildvreemden op een verjaardag , of familieleden die aardig doen maar het niet zijn--, getuigt het niet van wijsheid om daar niet meer aan mee te willen doen?

Als we werkelijk denken dat we een soort van vaatdoek worden is het wel wat anders natuurlijk, maar een heleboel dingen die ik genoemd zag, die vind ik ook nutteloos en zonde van mijn tijd. Zoals het muziek-gebrul in winkelcentra, dat oeverloze kopen van wat we eigenlijk niet nodig hebben, dat "gezellige" (ik kan het woord niet meer horen), nu ik "overga" naar een andere periode in mijn leven maak ik zelf uit of ik daar aan mee doe.

Ik probeer te kijken wat mij nou wel belangrijk lijkt, wat ik echt de moeite waard vind, en daar doe ik dan aan mee zover en zo lang ik wil. Mij overvalt ook wel eens de angst dat ik "a-sociaal" word, helemaal moederziel alleen overblijf! Maar er blijven best veel interessante dingen over om te doen en er blijft bovendien dan ook meer energie over voor de mensen die echt wel de moeite waard zijn. Uit (misschien zelfs onterechte) angst dingen tegen mijn verstand en gevoel in te gaan doen, dat hoop ik af te leren! We zijn toch oud en wijs genoeg nu?

Groeten, Jacoba

Marjanneke
Berichten van Marjanneke
Onderwerpen van Marjanneke
Menopauzejaar:
Leeftijd: 63

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Marjanneke »

Hallo dames,

Fijn dat ik deze website heb ontdek en lees hoe het anderen kan vergaan.
Ik ben net 50 jaar geworden en zit in de overgang, en die wisselende stemmingen vind ik vreselijk, geen zin hebben, dan weer wel zin hebben.
Alles lijkt mij te veel en toch zou ik zo graag weer eens iets gaan ondernemen. Was jarenlang lid van een koor, maar om nu weer iets nieuws te beginnen, ja die verplichtingen die je dan hebt (ik weet het hoort erbij, en ik vond dat nooit erg) maar nu!!!
Een fulltime baan en daarnaast nog de nodige huishoudelijke werkzaamheden, soms denk ik "wat doe ik hier op deze aardbol" een ander moment ben ik weer de oude vrolijke.
Bah, ik hoop maar dat het niet al te lang gaat duren.

Groet, Marjan

Annemarie1968
Berichten van Annemarie1968
Onderwerpen van Annemarie1968
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Annemarie1968 »

Hallo

Ook voor mij is dit heel herkenbaar. Vind het net een vicieuze cirkel waar ik in zit ....... geen zin in dingen doen en later weer balen dat je die dingen niet gedaan hebt ........ of als een berg tegen dingen opzien en dan maar niets doen ...... Ik dacht dus dat het een winterdip was ........
Wat een herkenbare dingen van iedereen ........ Een wereld gaat open.

Groetjes van Annemarie

Wolfsong
Berichten van Wolfsong
Onderwerpen van Wolfsong
Menopauzejaar:
Leeftijd: 58

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Wolfsong »

Hallo allemaal..

Ook ik ben tot de conclusie gekomen dat ik in de overgang ben. Het is nu zeker wel (als ik alles op een rijtje zet) 2 jaar bezig. In het begin denk je er nog niet aan want over twee weken wordt ik 46 dus volgens mij toen te jong om het al te zijn. Nu dat ik deze site aan het lezen ben, en jullie verhalen na leest. Moet ook ik bekennen dat ik ook vaak periodes heb gehad van het opgejaagde en alles moet...... Je moet dit ...je moet dat....., maar je heb er helemaal geen zin in. Alleen omdat je al die jaren voor je gezin heb gezorgd en ik ben op latere leeftijd erbij gaan werken, hou je jezelf in. Waarom heb je er nu ineens moeite mee, terwijl je het vroeger wel allemaal gewoon vond om die dingen te doen.

Ook bij mij zijn er dagen bij dat ik niet veel wil doen, en eigenlijk al kwaad wordt op mezelf en op andere, want je doet het wel hetzij met vreselijke tegenzin. Met huishoudelijke dingen deed je ook altijd zelf en vroegen we geen hulp. Als ik nu sta te koken wat ik op zich heel leuk vind, wordt ik boos omdat er nu eens niemand opstaat om mee te helpen. Zoals gewoonte trouw laten ze je ook baggeren met de afwas en het opruimen.

Nu ben ik er voor mijzelf.... Ik heb ook mijn werk vaarwel gezegd, zodat ik lekker op mijzelf ben. Ik doe het huishouden wanneer ik zin heb. Het koken doe ik nog steeds, maar vraag nu uit mezelf veel meer om hulp. Heb ik geen zin in visite, blijf ik heerlijk thuis. En wil ik om 22.00 naar bed ... dan ga ik heerlijk slapen. Dit allemaal heeft natuurlijk wel de nodige commentaar opgeleverd, buiten dan het hulp vragen.... In het begin is het moeilijk .... maar nu ben ik blij dat ik doorgezet heb. Wel heb ik de verplichting op me genomen om 4 dagen in de week mijn kleinzoon naar school toe te brengen en op te halen, hier was ik eigenlijk bang voor dat ik daar ook tegenzin in zou krijgen, maar is voor mij een hele stimulans om op tijd het bed uit te komen, anders zou ik iedere dag lang blijven liggen. Ik breng hem op de fiets en das iedere dag 10 min fietsen en dat heen en terug totaal 8 x ... dan ben ik ook nog lekker aan het bewegen.

Nee tot nu toe ben ik verder tevreden en nogmaals het heeft wat moeite gekost om mezelf zover te krijgen ik zou niet anders meer wille.

Groetjes Maja

Annechien2
Berichten van Annechien2
Onderwerpen van Annechien2
Menopauzejaar:
Leeftijd: 61

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Annechien2 »

Hoi Allemaal,

Wat een herkenning en wat ben ik blij dit te lezen. Ik wil ook nergens naar toe, liefst lekker thuis of naar mijn werk.
Maar al die "sociale" evenementen waar ik leuk, lief, aardig en begripvol moet zijn. Ik heb er geen zin meer in.
Maar morgen is er een groot feest van het vrijwilligerswerk en mijn man wil dat ik mee ga. Bah wat vervelend en ik heb al twee keer geprobeerd er onderuit te komen. Mijn man zegt dan ach wanneer je daar bent dan valt het reuze mee. Maar ik wil niet gaan, ik heb er geen zin in. Voel me erg opgelaten en zo.

Daarom ben ik zo blij met jullie verhalen. Ik ben de enige niet en dat is zo'n opluchting!

Groeten, Annechien

Sunshine63
Berichten van Sunshine63
Onderwerpen van Sunshine63
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Sunshine63 »

Hallo dames

Ook ik heb geen zin in mensen om me heen (idd meer dan 4 wordt al teveel!) verjaardagen doe ook ik niet meer, ik zag er zo vreselijk tegenop en voel me hier goed bij.

Ik ga nu de dingen es doen die IK wil en niet om een ander te plezieren! Ik voel me af en toe zo gevoelloos en leeg, vindt bijna niets meer leuk
Ik heb het nu alweer zo'n 2 jr denk ik, opvliegers alles erop en eraan.

Amy

Demelza
Berichten van Demelza
Onderwerpen van Demelza
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Demelza »

Hallo allemaal,

Ik word binnenkort 47 jaar, ik zit in de premenopauze.
Mijn gynaecoloog heeft een bloedonderzoek gedaan.
Ik herken jullie verhalen bij mezelf.
Misschien 1 van de redenen (natuurlijk meerdere) waarom ik mijn latrelatie heb beëindigd. Samenwonen, de drukte van zijn kids met vriendjes, verjaardagen, feestjes, huishouden, kortom het weer zorgen voor anderen..... bah moet er niet aan denken.
Helaas stuit ik op een hoop onbegrip, word als saai gezien.
Ik heb mijn eigen huisje waar ik rust heb en vind.
Mijn eigen verjaardag wil ik niet vieren, heb er geen behoefte aan om mensen op bezoek te krijgen, te zorgen voor drinken en hapjes, al die drukte ......
Hoort dit dus bij de overgang?

Vriendelijke groetjes
Demelza.

Koosjes
Berichten van Koosjes
Onderwerpen van Koosjes
Menopauzejaar:
Leeftijd: 68

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Koosjes »

Hallo dames

Alle sociale verplichtingen heb ik geen zin in.
De kinderen wonen nog wel thuis maar echt hun verjaardag vieren hoeft niet meer.
Mijn eigen verjaardag vier ik nooit en mijn partner is in de zomervakantie jarig dus viert het ook nooit.

Eigenlijk heb ik er nooit van gehouden, maar het verschil met vroeger en nu is dat ik nu gewoon ook niet meer ga en in het verleden nog wel eens uit een soort "verplichting".

Koosje

Tonia
Berichten van Tonia
Onderwerpen van Tonia
Menopauzejaar:
Leeftijd: 55

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Tonia »

Dag Dames,

Blij om te lezen dat ik niet de enige ben die soms baalt van sociale contacten
Terwijl ik dat enerzijds wel wil, maar de moed niet kan opbrengen, moe ben, lusteloos. Zin in niks. Alle dingen die ik vroeger plezierig vond: lezen, koken, film, mensen uitnodigen....heb er nu vaak geen zin in.

Wel om in mijn cocoon te kruipen en vooral niks te moeten... Een winterslaap te houden.
Voel me soms lusteloos en lamlendig, energieloos, voel me daar niet goed bij. Is dat mijn nieuwe IK?
Gaat dat voorbij?

Gelukkig af en toe nog wel energie voor leuke dingen, maar pas na dat ik 2 dagen thuis ben, moet precies eerst bekomen van het buitenshuis werken...bizar, vroeger had ik dat totaal niet.

Zijn dat allemaal mijn hormonen die mij zo sturen??

De oplossing hiervoor? Ik weet het niet. AD laten voorschrijven, rusten en niksen als je er behoefte aan hebt?? Sociale contacten doseren? Vanwege toch niet de gezelligste?

Groetjes, Tonia

Olga
Berichten van Olga
Onderwerpen van Olga
Menopauzejaar:

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Olga »

Tonia schreef:
wo 28 jan 2009 11:50
rusten en niksen als je er behoefte aan hebt??
Ja Tonia,

Ik denk het wel. Jezelf in acht nemen en binnen de grenzen blijven die nu gelden.
Negeren van mijn gevoelens en koste wat kost doorgaan levert in elk geval niets anders op dan dat de onvrede of slecht in mijn vel zitten steeds groter wordt.
'Rusten en niksen' zien mensen dikwijls als negatief, fout.
Maar rusten en niksen zijn hele waardevolle kansen om naar mijn innerlijke stem te luisteren.
Wat wil de overgang van me? Wat verandert er voor me? Wat vond ik vroeger fijn en nu niet meer?
Wat heb ik nu nodig, nu mijn vrouw-zijn verandert?

Dat soort antwoorden vindt je mijns inzien niet in drukte en geroezemoes, ik vind dat in de stilte.
Weglopen van die vragen, houdt ze overeind. Met als gevolg dat mijn gevoelens en emoties dan meer druk op de ketel gaan zetten.

Het valt allemaal niet mee vind ik zelf. Vroeger waren die sociale contacten bijvoorbeeld heel vanzelfsprekend. Dat was wel gemakkelijk. Zou willen dat het niet hoefde te veranderen, dan hoefde ik het niet iedere keer uit te leggen en zo en hoefde ik ook niet het verdriet te hebben van het loslaten.
Op die manier zou ik het wel willen behouden. Heb ik ook wel geprobeerd, maar iedere keer was het resultaat dat ik me achteraf rotter voelde. Steeds minder zin kreeg in anderen om me heen.

Toen ik echt naar mijn hart ging luisteren kwam ik erachter dat ik iets anders wil in sociale contacten, meer inhoud en diepte. En vooral meer wederkerigheid. De enkele contacten die dat wel al hadden, daar heb ik ook nooit die tegenzin in gekregen. Die zijn juist hechter geworden.

Ik probeer zo goed mogelijk naar mijn gevoel te luisteren. Soms kan het niet en moet iets toch. Nou, maar dan merk ik achteraf wel dat ik mijn gevoel onderdrukt heb en over mijn grens ben gegaan hoor......
Schiet ik allemaal niks mee op.

Sterkte
Olga

Joosje
Berichten van Joosje
Onderwerpen van Joosje
Menopauzejaar:
Leeftijd: 63

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Joosje »

Dag allemaal,

Wat zijn jullie toch geweldig dat jullie dat allemaal hebben geschreven hier. Ik lees het met een traan en een lach. Zit er middenin, heb eigenlijk niemand meer over, het liefst zie ik alleen mijn man en kinderen en that s it. Alle energie nodig voor mezelf nu, anders ga ik kopje onder, althans zo voelt dat. Kan de sores van anderen er nu niet bij hebben, en het woordje overgang doet alle monden dicht. Dat is nog het aller zotste maar ja. Ben echt waanzinnig benieuwd hoe het op dit moment (jaren later) met jullie is,

Joosje

Nina
Berichten van Nina
Onderwerpen van Nina
Menopauzejaar:
Leeftijd: 53

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Nina »

Hoi dames,

Ik heb het ook nog steeds hoor,geen zin in sociale contacten met al zijn verplichtingen.
Ik heb echt het gevoel dat ik hier alleen doorheen moet en opnieuw moet uitzoeken wat ik nog wil in mijn leven.
Op het moment kan ik daar maar weinig mensen bij gebruiken.

Ben wel altijd een loner geweest maar nu is alles nog erger.
Als ik zo naar de meeste mensen kijk kunnen ze gewoon niks alleen doen.Overal moeten horde mensen voor opgetrommeld worden,want het is zo gezellig.....bleh!!!

Ik hoop wel dat er ooit een tijd komt dat ik wat meer in balans zal zijn,gewoon tevreden zijn.
Hoewel ik meer naar mezelf luister en niet meer mee doe met dingen waar ik geen zin in heb blijf ik wel met schuldgevoelens zitten.

Hoe gaan jullie met die schuldgevoelens om?
Kunnen jullie die van je af zetten of blijft er toch iets knagen?

Groetjes Nina. :)

Gerrie
Berichten van Gerrie
Onderwerpen van Gerrie
Menopauzejaar: 2005
Leeftijd: 69

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Gerrie »

Hallo Nina,
hoe ga je met schuldgevoelens om: hoe ga ik ermee om...
ik moet wel even diep nadenken en kwam tot de conclusie dat ik er met
'" een glimlach mee omga .."

Met : het me schuldig zou moeten voelen...

want een ander bepaalt ...soms...of ik mij schuldig moet voelen...bepaalt of ik iets verkeerd heb gedaan ..iets verkeerd heb ingeschat..iets verkeerd heb gezegd...en dan...zou ik mij...schuldig moeten voelen...zij proberen mij dat schuldig gevoel te geven.

MAAR: ik voel mij echter niet schuldig.

Ik bepaal zelf mijn normen en waarden.
Die zijn niet zo bijzonder. Gewoon : je zult niet stelen , niet roddelen of lasteren, niet doden of doodwensen enz enz.

Ik heb die tijd van rust nodig gehad om te ontdekken dat ik om mij gelukkig en tevreden te voelen me niet laat leiden door wat een ander vindt of bepaalt
hoe ik mij wil gedragen.

Ik heb hierna zorgvuldig mijn vriendenkring samen gesteld en ga daar mee om zoals ik dat wil. En die bestaat nu uit de gewone alledaagse mensen die ik bij toeval tegenkom in het leven. Ik zoek ze niet meer of zo
E ook n: waarbij ik zie dat de ander met wie ik omga zich ook fijn voelt.

Dat is niet meer in de sleur van met alles meedoen omdat het in die mallemolen zo gezellig is.
Dat was het vroeger wel. k genoot ervan . Feestjes en samen doen enz enz.

Maar nu wil ik die RUST die ik heb opgebouwd behouden. En van daaruit mijn contacten onderhouden waarbij ik zelf de regie voer...

Ik voel me heerlijk als ik alleen thuis ben en niets doe . Ook nu ik mijn ergste overgangsverschijnselen achter de rug heb vind ik die rust nog steeds heel fijn.

Misschien wel egoïstisch :D maar ik wil ook zien dat de ander met wie ik omga zich prettig voelt. En:
meestal zijn het de mensen die ook die Rust hebben leren kennen en er zijn van gaan houden.

Dit heeft de Overgang mij geleerd...

Groet, Bep

Nina
Berichten van Nina
Onderwerpen van Nina
Menopauzejaar:
Leeftijd: 53

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Nina »

Hoi Bep,

Jij hebt je weg er al helemaal in gevonden zie ik.
Ik zit er nog teveel in om me in sommige gevallen niet schuldig te voelen.Gaandeweg zal het hopelijk wel beter worden.
Ik wil niet egoïstisch zijn,maar misschien is het soms wel nodig om goed voor jezelf te zorgen. En een beetje egoïsme is niet verkeerd!

Groetjes Nina.

Stella
Berichten van Stella
Onderwerpen van Stella
Menopauzejaar:
Leeftijd: 69

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Stella »

Hallo Bep en anderen,

Ik ben altijd al onverschillig geweest met sociale contacten, en het wordt zelfs steeds sterker. Ik denk nu eigenlijk dat er nauwelijks bevredigende sociale contacten bestaan. Het is ook altijd wat, het kan ook bijna niet anders, het leven zit niet goed in elkaar, ondanks de vrouwen emancipatie. Maar ik zit er niet mee, en nu vind ik het zelfs heerlijk om alleen te zijn, want iedereen maakt toch alleen maar ruzie. Mijn kinderen zijn volwassen , en hebben me niet meer nodig.
Mijn moeder is pas overleden en ze wilde altijd al veel mensen op haar begrafenis, omdat dat zo hoort. Haar sociale opvattingen hebben me vroeger vaak nerveus en dwars gemaakt.

Maar nu ik in de late postmenopauze ben, met alle soms heftige overgangsklachten, weet ik het heel zeker: het lijkt me HELEMAAL niet erg om later alleen te sterven. Als men er namelijk eigenlijk voor kiest om eenzaam te zijn, dan is dat bepaald geen eenzaamheid meer te noemen, maar vrijheid. Er bestaat een onterecht taboe op eenzaamheid, dat is ons opgelegd, eigenlijk heel raar. :!:
Ik voel me niet schuldig hoor. Alles behalve dat. :)

Groetjes.... Stella

Anjaw
Berichten van Anjaw
Onderwerpen van Anjaw
Menopauzejaar:
Leeftijd: 56

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Anjaw »

Hallo Stella,

Dit herken ik heel sterk, het laatste jaar had ik ook steeds minder behoefte en/of zin om mensen om me heen te hebben. Ik werd zelfs woest als er onverwacht iemand op bezoek kwam (zelfs mijn eigen kinderen waren te veel). Maar het is gelukkig over gegaan. Ik ben ook altijd graag alleen geweest maar om een afkeer van andere mensen te krijgen ging toch wel erg ver.

Groetjes Anja

Max
Berichten van Max
Onderwerpen van Max
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd: 54

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Max »

Hallo Stella,

Ik herken heel veel in wat je zegt over alleen zijn.
Ik noem het ook geen eenzaamheid want het voelt gewoon goed en dat is altijd al zo geweest, niet alleen nu.
Mensen vinden het vaak raar dat je graag alleen bent en niet veel behoefte hebt aan sociale contacten, het zij zo, heb me daar ook al lang bij neer gelegd.
Heb nooit gehouden van verjaardagen, feestjes enz., teveel lawaai en te weinig inhoud.
Als het moet kan ik me prima gedragen hoor in gezelschap :)
Ben dan even een kameleon en blij als ik weer lekker naar huis mag met mijn eigen gedachten en gevoelens over van alles en nog wat die meestal niet stroken met de maatschappelijke norm.

Vind het maar een vreemde wereld waarin we leven, kan het niet helpen.

Groet Max.

Nina
Berichten van Nina
Onderwerpen van Nina
Menopauzejaar:
Leeftijd: 53

Re: Afkeer van sociale contacten

Bericht door Nina »

Hoi Stella en Max,

Het doet me zo goed om te lezen hoe jullie erover denken.
Ik merk gewoon in mijn omgeving dat mijn gedrag heel erg raar word gevonden.
Het lijkt wel of echt IEDEREEN van feestjes houd en grootschalige bijeenkomsten, lekker veel mensen om je heen en praten over, ja, niks eigenlijk. ;)

Ik ken niemand die is zoals ik ben, ik vind het heerlijk om alleen te zijn. Eenzaam, dat ben ik eigenlijk nooit.
Ik kan me heel goed vermaken en geniet van mijn eigen dingen.
Maar, wat is het toch prettig om te lezen dat er toch ergens nog meer mensen zijn die ook graag alleen zijn.
Ik voldoe niet aan de opgelegde maatschappelijke norm en vind dat eigenlijk best.

Maar voel me nog niet geaccepteerd door andere, en eigenlijk wil ik daar niet mee zitten. Maar merk dat ik daar nog niet sterk genoeg in ben.....

Ik heb gewoon in veel opzichten het gevoel dat ik van een andere planeet kom, misschien herkennen andere zich hier in?
Gewoon omdat ik in veel dingen anders denk en anders ben dan de meeste zijn.

Maar goed, verschil moet er zijn. :)

Groetjes Nina.

Dit onderwerp is 13 jaar en 10 maanden oud. Er kan niet meer op gereageerd worden.
Maak en nieuw onderwerp aan, of reageer in een ander soortgelijk onderwep
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht