Het belang van naar binnen keren

Over sociale contacten, niet weg willen uit vertrouwde omgeving, onbewoond eiland, Begrip/Onbegrip directe omgeving. Geen zin in bezoekjes, geen drukte verdragen, of willen vluchten naar een onbewoond eiland
Troelaatje
Berichten van Troelaatje
Onderwerpen van Troelaatje
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 58

Het belang van naar binnen keren

Bericht door Troelaatje » do 18 aug 2016 12:36

Beste meiden...

vraagje...als jullie een heftige fase hebben ervaren betreft geest en lichaam....zijn jullie dan niet bang dat het weer terugkomt... en daardoor in een piekermodus blijft hangen? Laten jullie dat weer makkelijk los als het weer effe voorbij is?

groetjes, Troelaatje



Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Anette » do 18 aug 2016 14:10

Beste Troelaatje,

Zelf stond ik zo niet in het proces.
Bewustwording maakt het mij mogelijk om los te laten. Ik hoef daardoor niet in angst te denken.

Een piekermodus suggereert iets van doelloos of zinloos in de rondte denken. Daar doe je jezelf mee tekort, en daarmee ook andere vrouwen. Piekeren is een term geworden met een negatieve lading, de essentie van de aandacht die de overgang vraagt, verdient die lading niet.

Voor mij is het nadenken, of overdenken, en als ik op die manier mijn emotie mee naar binnen neem kan ik me bewust worden van wat ik diep van binnen nodig heb. Dan heb ik het nog niet, maar kan ik een richting op om mezelf tegemoet te komen en dan hoeft die emotie zich niet telkens met meer kracht te gaan laten gelden en zet hij zich ook niet zo vast in lichamelijke klachten.

Zolang ik de boodschap in de emotie niet gezien of gehoord heb, weet ik zeker dat het zal terugkomen, of ik daar nou bang voor ben niet. Ik weet dat er iets van mezelf over mezelf te ontdekken valt. En van mezelf hoef ik niet bang te zijn.

Pas als je je bewust begint te worden van de boodschap in de emotie en je komt die tegemoet, zal die emotie zich steeds minder gaan opdringen en rustiger worden.

De overgang brengt heel wat omhoog bij vrouwen, alles wat het leven betreft komt voorbij, de vraag om aanpassen, levensvragen, noem het maar op.
Het zou heel onlogisch zijn als je daar bij tijd en wijle niet ook heel veel in gedachten mee bezig bent. En dat zijn niet altijd leuke dingen.
Naar binnen richten, het gesprek met jezelf aangaan, wat heb ik nodig om een volgend keer minder van slag te raken.
Dat is gewoon nadenken....... en voelen...... wat er diep van binnen werkelijk van je gevraagd wordt.
We zijn ons dat niet altijd direkt bewust.

Het is het bewust worden hiervan, en daarvoor moet je naar binnen, wat de emotie rustiger kan maken. De emotie aanvallen maakt hem niet rustig, maar eerder boos en bang, en je innerlijk weet dan, want dat wil gehoord worden, dat het de volgende deze emotie liefst sterker moet laten voelen.

Eigenlijk gaat het allemaal om bewustwording van je (nieuwe) innerlijk noden en om het vertrouwen in jezelf en je eigen proces.

Anette

Troelaatje
Berichten van Troelaatje
Onderwerpen van Troelaatje
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 58

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Troelaatje » do 18 aug 2016 16:51

dag annette,

pfff...wat een duidelijk en helder verhaal....maar ik heb 1 vraagje...heb jij wel eens paniek en of angstaanvallen gehad?

groetjes
Troelaatje

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Anette » do 18 aug 2016 18:53

Ja Troelaatje

Uiteraard, ik ben al dik 62 jaar een mens op deze aarde en ook in mijn leven zijn alle mogelijke emoties in allerlei gradaties voorbij gekomen.
Ik wist natuurlijk altijd al dat emotie bij het leven hoorde.
In de overgang ben ik gaan beseffen hoe belangrijk het voor me was ze toe te laten i.p.v. proberen ze uit te schakelen.
Ik leerde gaandeweg dat wat ik voelde in mijn lijf heel vaak vastzittende emotie was, Bang als ik was die toe te laten, had ik mijn lichaam geleerd dat die maar moest reageren.

Wat dat betreft ben ik van ver moeten komen. Geloof het of niet, voor ik aan dat proces begon was ik zelfs niet in staat het woord "gevoel" of "emotie" uit mijn strot te krijgen. Boeken staan er vol mee, maar ik kreeg het niet gezegd en ook niet geschreven.
Zelfs in het begin van die verandering, waarbij ik ook nog eens iemand naast me had die me precies begreep en aanvoelde, zelfs dan durfde en kon ik die woorden er niet uitkrijgen. Ik kan me nog als de dag van gisteren herinneren dat ik me zelfs kapot schaamde de eerste keren dat ik gingen zeggen "ik voel me zus of zo" of "ik heb het gevoel dat..."

Ik heb het uiteindelijk met haar en mijn vertrouwen in mezelf wel geleerd.
Ik ben er diep voor geweest, echt heel diep, maar de angst was weg. Eng? Ja dat was het zeker in het begin. Want wie was ik om een verandering aan te gaan en daarbij niet alleen iets van mezelf nodig te hebben, maar ook van mijn omgeving, want ik kwam er heel gauw achter, dat dat ook noodzakelijk was. Ik moest om dingen gaan vragen.........Ben ik nog steeds niet goed in hoor.....

Als je echt in een emotie duikt, erachter durft kijken en oprecht eerlijk kunt gaan zijn naar jezelf, dan wist ik precies hoe het zat. en wist ik ook dat
het blijven focussen op de 'aanval' in de kern alleen een manier was om niet eerlijk naar binnen toe te hoeven zijn, want hoewel het achteraf telkens de moeite waard blijkt is het niet iets wat altijd zo gemakkelijk is.

Het is mij allemaal voorbij gekomen Troelaatje, echt wel en niet zo zuinig ook. Alleen dankzij de manier waarop ik erin ben kunnen gaan staan, leerde ik om mijzelf tijdig erbij te pakken en leidde het zelden meer tot toestanden zoals je bedoelt met angst of paniekaanvallen.

Anette

Troelaatje
Berichten van Troelaatje
Onderwerpen van Troelaatje
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 58

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Troelaatje » do 18 aug 2016 21:28

dankjewel!

Gaby
Berichten van Gaby
Onderwerpen van Gaby
Menopauzejaar: 2011
Leeftijd NU: 62

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Gaby » vr 19 aug 2016 09:56

Goedemorgen Anette,

Mooi wat je geschreven hebt over gedachten, emoties en de noodzaak tot naar binnen gaan.
Voordat ik in de overgang kwam heb ik veel ''innerlijk werk''gedaan met het ontmoeten van vele angsten enz..en eigenlijk hebben gevoelens en de oorsprong daarvan me altijd geïnteresseerd, het is dus niet iets wat ik weg heb gestopt. (hoewel je natuurlijk nooit weet wat je ondanks dat toch allemaal hebt weggestopt).

Maar toen ik met volle vaart in de overgang terecht kwam werd ik overspoeld en wist ik soms niet waar het nou mee samenhing.
Ja verlies van controle dat denk ik zeker en de kwetsbaarheid die dat met zich mee brengt, en een grote verbijstering over wat me allemaal overkomt, maar toch ik heb er zoveel mee gedaan, de diepte in gevoeld en ja soms deed dat echt wel wat, en kwam ik achter nog diepere lagen, maar toch tot op de dag van vandaag (inmiddels 5 jaar verder en gelukkig allemaal een stuk minder heftig) kan ik me soms zomaar opeens angstig voelen.
Het stijgt op uit mijn onderbuik, plakt aan dan weer dit en dan weer dat, en zoals het plotseling opkomt zo verdwijnt het ook weer plotseling, en dan kan ik het bijna niet meer terug halen. Het voelt dan soms zo als een soort chemische fabriek. Een energie die zich wil ontladen en dan helpt geen enkele gedachte erover, alleen het gewoon maar ondergaan alsof iets zich wil bevrijden ook als ik het niet begrijp, of misschien wel juist als ik niet begrijp, want begrijpen is vaak ook een behoefte aan controle, dat je er nog iets mee kunt.

Als ik heel stil word in zo'n golf en naar binnen ga, dan voel ik wel dat wanneer ik me verzet tegen het onprettige gevoel het langer blijft of erger wordt. Het lijkt een ultieme uitnodiging om een beetje dood te gaan, om je te durven laten meevoeren met die sensatie zonder dat je weet waar je uit komt. De wijze Krishnamurti zei al in zijn leven ''sterf voordat je sterft'' en daarmee doelde hij op het loslaten van de persoonlijkheid, (het niet willen wat er is en het wel willen wat er niet is, daar komt het meestal op neer) en je over te geven aan ''zijn''.
Ik denk wel dat de overgang zo'n ultieme uitnodiging is om je daar aan over te geven. Kortom de vraag kun je er wat mee of is het alleen maar een kwestie van ondergaan zonder verzet. Waarschijnlijk is het en en.
Nou ja Anette dit was even een reactie op jouw mooie schrijven op deze zonnige vrijdagmorgen.

Groetjes van Gaby.

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Anette » vr 19 aug 2016 10:59

Hallo Gaby,

Kan alleen maar onderschrijven wat je vertelt.
Ik heb in die tijd ook geregeld van alles gelezen m.b.t. tot allerlei spirituele stromingen. Dan valt op dat die de mens als geheel nemen. En dat is een verschil met onze reguliere gezondheidszorg en hulpverlening, waarin alles is opgedeeld in stukjes. Voor elk verschijnsel een ander loket. Alleen daarom al kunnen vrouwen er met hun overgang zo moeilijk terecht. Men richt zich op de buitenkant, de verschijnselen en de overgang als geheel komt er dan niet in beeld. Heel jammer want dat doet toch afbreuk aan het zelfbewustzijn van de mens.

Het is wat dat betreft net als met het bouwen van een kast, om maar een vergelijking te maken. Aan een verzameling splinters heb je niks, aan hele planken wel.

Spiritualiteit heeft mij zeker ook op weg geholpen bij die reis naar binnen toe. Heb er datgene uitgehaald wat voor mij bruikbaar was en me weer tot een geheeld kon helpen maken.
Ben er achteraf wel blij mee hoe alles is uitgepakt.
En kan ik iets eens niet plaatsen, dat chemische fabrieksgevoel zoals je zegt, ach dan is dat zo. Want ook die chemie zit in ons. Soms is het wel eens dat ik weken later denk van oh, dat en dat had hier dus waarschijnlijk toen al mee te maken, of dat ik tot de conclusie komt het is nog een naschok van dit of dat. En sowieso zit er in ons ook een verzameling van chemische reacties natuurlijk.
Is dan eigenlijk allemaal niet meer zo belangrijk voor me om het zo precies te kunnen duiden, het bewustwordingsproces loopt toch wel door.

Kijk er ook wel eens naar als het aangeleerd hebben van een nieuwe gewoonte, als die eenmaal in je systeem zit gaat het vanzelf.

Anette

Troelaatje
Berichten van Troelaatje
Onderwerpen van Troelaatje
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 58

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Troelaatje » vr 19 aug 2016 18:46

Beste jullie..

tjeetje Gaby.....wat jij omschrijft in jouw proces is zoals ik de mijne ook met regelmaat ervaar...net nog, krijg een opvlieger en angstgedachte...borrelt in mijn buik omhoog...hoe komt zoiets zo plots en ebt ook zo weer weg als ik het weinig aandacht geef...
Soms kan ik erin blijven hangen ...ga me afvragen wat als nou dit of wat als nou dat... in tegenstelling tot Anette ben ik juist wel een super gevoelsmens met emoties en sfeer enz. Heb mezelf ook verdiept in het waarom en waarvan...ben daar.ook best wel uit maar dan nog kan ik het niet altijd loslaten ook al weet ik het ontstaan van die emotie...dat is nou net in de overgang moeilijker vlgs mij als wanneer je niet meer in die fase.zit.
De overgang triggert het zenuwstelsel en is zoekende naar balans...Knap dat je zo ratio kunt denken Anette om te relativeren waarom je je zo voelt en dat dan los te laten....dat is voor mij nog niet zo gemakkelijk....kan ik nog veel van leren.
Dankjewel Anette en Gaby...fijn om van jullie te kunnen lezen hoe jullie het ervaren, sterkte en kracht.

Troelaatje

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Anette » vr 19 aug 2016 19:35

Troelaatje schreef:
vr 19 aug 2016 18:46
in tegenstelling tot Anette ben ik juist wel een super gevoelsmens met emoties en sfeer
Beste Troelaatje,

Ho effe, dat is dan geen tegenstelling in ons maar een overeenkomst. Ik ben bij uitstek een gevoelsmens,
Omdat ik zo sterk een gevoelsmens ben en van kleinsaf altijd al was, overgevoelig voor sferen, stemmingen van anderen, was dat stuk in mijn kinderjaren/pubertijd, daar ergens, al afgesloten geraakt. Dat is voor als kind een soort van overlevingsmechanisme geweest, vluchten in de ratio als het ware.
In de overgang heb ik dat deel van mezelf weer kunnen vinden en kunnen gaan gebruiken. Maar het was wel altijd aanwezig al kon ik het naar buiten niet hardop benoemen.

En loslaten............. ja dat is weer een heel andere stap, die komt dikwijls pas heel veel later. Het is eerst weten en bewustzijn en dan begint de verwerking of verandering pas. Loslaten komt ver daarna. Het is iets, wat ik althans niet bewust kan doen bij grotere dingen. Het moest eerst min of meer af zijn, zal ik maar zeggen, en dan ging het vanzelf ook wel los. Zowel qua emotie als qua ratio, want die zijn dan weer samen.

Het is niet ene kwestie van alleen weten waar de emotie vandaan komt, en dan hup kan het losgelaten worden. Integendeel, na het weten, dus pas als de bewustwording er is kan een verandering beginnen. Het gaat erom dat die verandering die van binnenuit gevraagd werd er kan komen en dat kost tijd.

Tijdens het proces van die verandering, ja natuurlijk voel je dan ook nog de pijn ervan, dat gaat echt niet a la minute weg. Loslaten kan dan niet meteen en dat hoeft ook helemaal niet.
Als er bewustwording is zal er verandering komen en daar zal bijna altijd, afhankelijk van waar het om gaat, altijd meer of minder pijn bij horen.
Eenmaal er doorheen gewerkt, gaat het vanzelf los. En dan nog zal je er af en toe weer eens aan herinnerd worden alleen hakt er dan steeds minder in.

Was het maar waar geweest Troelaatje, dat ik alleen maar hoefde te denken en het dan klaar was, nee zo werkt het echt niet. Ook niet voor mij.

Anette

Gaby
Berichten van Gaby
Onderwerpen van Gaby
Menopauzejaar: 2011
Leeftijd NU: 62

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Gaby » za 20 aug 2016 08:58

Goedemorgen Anette en Troelaatje,

Dank voor jullie reageren!

Over het toelaten van gevoelens en de ontdekking wat er allemaal weg is gestopt in de kindertijd om te overleven..........
Ja, dat wil volgens mij alsnog geleefd worden en in de overgang heb je vaak niet meer de kracht om alles eronder te houden en hopla daar komen alle weggestopte gevoeligheden.

In mijn zoektocht naar ervaringen van wijze vrouwen in de overgang ben ik, op enkele daargelaten, weinig vrouwen tegen gekomen die zo'n heftig proces hadden meegemaakt, waardoor ik soms kon denken ''ja jullie hebben makkelijk praten'' een beetje een opvliegertje her of der dat kan ik ook wel weg mediteren....... En ook bij wijze mannen kon ik soms denken jullie hebben een heel andere lichamelijk chemie, dat werkt toch anders. Een heel begaafde Chinese acupuncturist zei eens tegen mij ''mannen hebben hormonen en vrouwen zijn hormonen'', dat ben ik nooit vergeten.

Maar onlangs kreeg ik een boekje in handen van Sharlih die een enorm heftige overgang meemaakte en zo angstig was dat ze de deur bijna niet meer uit ging. Iemand zei haar onder elke angst licht een grote schat. Ze beschrijft een moment waarbij ze voor het eerst haar grote angsten helemaal toelaat en de enorme bewustzijnsverruiming die het haar gaf, waarbij ze oploste als persoon en een enorme vrede en ruimte kon ervaren.

Nou zal dat in de meeste gevallen een veel geleidelijker proces zijn dan bij haar, die eigenlijk in een klap een totale bevrijding ervoer, maar toch het is de moeite waard om te lezen. Het boekje heet ''onverborgen werkelijkheid'' en het was eigenlijk voor het eerst dat ik zo'n heftig overgangsverhaal las en waar tevens een wijze en bevrijde vrouw uit te voorschijn kwam.

Ik vind dit een bijzonder boekje dat helemaal aansluit bij dit onderwerp.

Fijne dag en groetjes van Gaby.

Gaby
Berichten van Gaby
Onderwerpen van Gaby
Menopauzejaar: 2011
Leeftijd NU: 62

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Gaby » za 20 aug 2016 09:44

Nog even ter aanvulling,

Dat ik het overigens wel een groot raadsel blijf vinden dat ik vele vrouwen ken die allerlei gevoelens in hun jeugd hebben weggestopt, en de leeftijd van de overgang kregen en stopte met menstrueren, en helemaal nergens last van hebben, gewoon niet weten waar je het over hebt.........dus er blijft toch echt wel zoiets als hormoongevoeligheid.
Volgens sommigen dus een kans bij uitstek:). Nu denk ik vaak nou laat maar die kans, niet gevoelig voor hormonen ja daar teken ik voor, maar misschien denk ik er anders over als ik het allemaal achter de rug heb en zie hoeveel inzichten het me gebracht heeft en hoeveel ik er door heb geleerd en heb kunnen 'opruimen'. Dingen die ik anders misschien toch niet had gedaan omdat ze te oncomfortabel voelden.

Groetjes van Gaby.

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Anette » za 20 aug 2016 14:54

Hoi Gaby,

Ik vraag me ook wel eens af waarom die verschillen er zijn.
Hoewel ik zelf na stoppen met hormoontherapie in een keer met geweld in het diepe werd gegooid, denk ik eerlijk gezegd dat veel meer dingen een rol spelen dan alleen hormoongevoeligheid. En zeker ook wie je in je kern bent en wat je eigen unieke ik dan nodig heeft en wat daarin wel of niet voorhanden is.

De weerstand waar je tegenaan loopt, een relatie die niet wil mee veranderen, taken en verantwoordelijkheden die je maar niet van je af kunt krijgen, verlies van werk, van huis, die het gevolg kunnen zijn, dat hakt er allemaal heel erg in waardoor je dieper gaat.
Sowieso de omstandigheden waarin je zit.
Als je te maken hebt met een omgeving waarin gangbare verwachtingspatronen diep geworteld zitten, of men komt je tegemoet met een stukje opvang en inlevings-bereidheid, dat scheelt nogal wat in hoe sterk je hormonen worden opgejaagd.

En ik moet zeggen dat de reguliere therapieën nou ook niet bepaald uitnodigen om een beetje die diepte in te gaan. Die stuurden me telkens weer terug naar de oppervlakte van het leven zodat je weer zou passen in die verwachtingspatronen waar je nou juist niet meer mee uit de voeten kunt.
Ik heb daar wel eens over geschreven hoe me dat meer dood maakte dan leven gaf.
Ben hem zo zat
En dit is ook een interessant onderwerp in dat verband
Overgang en psychotherapie (interview)

Ik merk trouwens wel dikwijls dat als ik toch de kans krijg om een op een met iemand er over door te praten dat ze dan op een bepaald moment alsnog vanuit een diepere laag gaan praten. Alsof er een soort taboe op rust, want ze stappen er liefst ook zo snel mogelijk weer van weg.
Of dat angst is, of niet kennen, of onzekerheid of het niet echt doorleefd hebben.......... ik zou er geen uitspraak over durven doen.
Maar ik denk wel dat het meer is dan hormoongevoeligheid.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik andersom zelf ook niet altijd direct mijn inzichten open en bloot op tafel leg, dat wordt dan misschien ook wel eens uitgelegd als 'ze kent het niet'. Ik moet me op zo'n moment wel veilig genoeg voelen want ik heb op dit moment nog geen zin om met terugwerkende kracht nog weer eens soortgelijke klappen van onbegrip te krijgen.

Een andere vraag die bij mij ook regelmatig omhoog kwam in dat verband is:
"Hoe komt het dat onder vrouwen in de generatie voor mij, somberheid, depressieve gevoelens zoveel voorkomen?"
Dat moet toch een reden hebben zou ik zeggen.

Anette

Marjan56
Berichten van Marjan56
Onderwerpen van Marjan56
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 59

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Marjan56 » za 20 aug 2016 16:42

Hoi dames,

Ik heb tot nu toe altijd mijn negatieve emoties weggeduwd en moet ook nog leren om ze niet weg te duwen en ze te "omarmen".
Ik neem heel gemakkelijk emoties van anderen over en ben dan zelf ook zenuwachtig en zo. Dit wordt de laatste jaren erger, sinds ik in de postmenopauze zit. Bovendien zit ik ook in een burn-out.
Weet vaak dus niet wanneer het de overgang en wanneer het de burn-out is, als ik klachten heb.

Ik heb nog heel wat stappen te maken.

Marjan

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Anette » za 20 aug 2016 17:45

Marjan56 schreef:
za 20 aug 2016 16:42
Weet vaak dus niet wanneer het de overgang en wanneer het de burn-out is, als ik klachten heb.
Hallo Marjan,

Belangrijker is te begrijpen wat die met elkaar te maken hebben. Het is niet of het een of het ander.
Zolang je in de overgang bent is het altijd de overgang die aan de basis ligt.
Een overgang die onvoldoende onderkend wordt zal heel gemakkelijk tot overbelasting of zelfs burn-out leiden, en die overbelasting brengt vervolgens de hormonen weer overstuur.
Het is altijd en/en

Anette

Gaby
Berichten van Gaby
Onderwerpen van Gaby
Menopauzejaar: 2011
Leeftijd NU: 62

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Gaby » zo 21 aug 2016 11:17

Hallo Anette,

Dank voor je antwoord en ja ik kende de stukjes die je via de linken stuurde. Vooral het interview maakte indruk op me toen ik in het begin van de overgang zat en dat las.
Zo stuitend hoe hier in de hulpverlening mee om wordt gegaan.

Overigens weet ik van studenten psychologie dat er vandaag de dag nog steeds nauwelijks aandacht aan de overgang wordt besteed. Over de pubertijd wordt van alles geleerd, maar de overgang.......nee dat is nog steeds geen onderwerp van studie in 2016!!

Wat je schrijft over andere factoren die mede een rol zouden kunnen spelen in hoe de overgang beleefd wordt, ja dat geloof ik zeker ook.
Maar toch als ik kijk naar mijn eigen leven, dan was het eigenlijk zo dat ik juist in rustiger vaarwater kwam, en eigenlijk allerlei dingen op hun plek vielen en ik me heel goed voelde. Ik weet nog dat ik een paar maanden voor ik van het ene op het andere moment in de overgang denderde dacht 'wat voel ik me eigenlijk gelukkig nu'. Maar ja er zijn ook moeilijke periodes in mijn leven geweest en in mijn jeugd was ik ook vaak flink en strijdbaar terwijl daar een heel gevoelig wezen onder zat , dus ja er zijn vast veel gevoelens weggestopt enz... waar we het in de vorige stukjes over hadden.
En misschien juist omdat je je goed voelt dat er ruimte en kracht is om het aan te kunnen, wie weet.
Maar goed het blijft tja misschien is het zus of misschien is het zo.

En wat die hormoongevoeligheid betreft, als meisje had ik bijv. al enorme last van ongesteldheden, dan was ik echt een paar dagen ziek, maar daarentegen verliep mijn zwangerschap weer zonder problemen.
En ook erfelijkheid is onduidelijk, zo ken ik een vrouw uit een gezin van 5 meisjes, waarvan zij zo ongeveer 8 jaar een hele heftige overgang heeft ervaren en haar zusjes nergens last van hebben.

En weet je ik ken toch echt vrouwen die geen makkelijke levens hebben gehad en veel hebben weggestopt en ook echt wel diepe lagen van zichzelf kunnen en willen blootgeven, maar toch geen greintje last van de overgang hebben gehad, dus ja...dat blijf ik ingewikkeld vinden.

Ik vroeg een keer aan een acupuncturist die gespecialiseerd was in hormonen en met honderden vrouwen had gewerkt, of zij nou een overeenkomst kon ontdekken bij alle vrouwen die ze behandelde. Ze zei dat ze er totaal geen peil op kon trekken en zij keek niet alleen naar het ichaam maar ook naar de 'geest' van de vrouwen.

Een ander interessant iets is dat in sommige culturen de overgang ook niet of nauwelijks als moeilijk wordt ervaren, dus wat speelt daar dan weer een rol?
Voeding, geloof, culturele waarden, de rol van de ouder wordende vrouw?

En wat jij schrijft over de generatie voor ons die veel depressieve gevoelens zouden hebben, ik weet niet of dat vandaag de dag minder is, ik geloof het niet.
Wel denk ik veel vrouwen dingen ervoeren die ze niet aan een overgang linkten, omdat dat toen nog helemaal taboe was. Als je nog een generatie verder gaat werden vrouwen soms in een inrichting gestopt omdat ze hysterisch of gek werden bevonden.

Nou ja je hoort het Anette, ik kom er gewoon niet echt uit en waarschijnlijk vind ik dat nog het lastigste omdat ik dingen altijd graag wil begrijpen.

Heb een fijne zondag!

Gaby

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Anette » zo 21 aug 2016 11:59

Hoi Gaby,

Nee eenduidig antwoord zal er ook niet zijn.
We zijn natuurlijk ook niet allemaal even rijk bedeeld met hormonen, voor de menopauze niet en na de menopauze niet.
Zo zijn er nog veel meer dingen op te noemen en het zal altijd wel een combinatie van zijn.

Ik bedoelde met vorige generatie, dat onder de vorige generatie vrouwen op hogere leeftijd depressie zo'n groot probleem is. Terwijl die tegelijkertijd relatief vaak zeggen...... overgang daar hadden wij geen tijd voor.

Anette

Gaby
Berichten van Gaby
Onderwerpen van Gaby
Menopauzejaar: 2011
Leeftijd NU: 62

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Gaby » zo 21 aug 2016 13:14

Hoi Anette,

Oh ja dat bedoelde je, en wellicht dat bij die vrouwen die geen tijd voor de overgang hadden zich dat later in het leven alsnog in een depressie uit?
Overigens is uit onderzoek wel gebleken dat er zo ie zo bij vrouwen 2 keer zoveel depressie voorkomt als bij mannen en dan met name in de leeftijdsgroep tussen 16 en 20 jaar en boven de 65 jaar. Dat is in percentage ongeveer gelijk.
Ik zou zo graag willen weten hoe dit bijv. 500 jaar geleden was, daar is zo weinig over bekend in de overleveringen.
Nou ja het blijft boeien en het blijft lastig.

Ik zie dat jij 3 jaar ouder bent dan ik.
Ben jij nu wel een beetje door de overgang heen of schommelt het nog steeds?

Groetjes van Els.

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Anette » zo 21 aug 2016 14:46

Hey Gaby,

500 jaar geleden......... haalden mensen die 65 niet. (een enkeling daargelaten misschien)
Volgens een lijstje dat ik vond ziet de leeftijd die we bereiken er ongeveer zo uit
  • Steentijd: 19 jaar
    Tijdens het Romeinse Rijk: 22 jaar
    In de Middeleeuwen: 25 jaar
    Rond 1900: 44 jaar
    1950 man: iets meer dan 70 jaar en vrouw: 72
    1980 man: bijna 73 jaar en vrouw: 80 jaar
    2000 man: 75,5 jaar en vrouw: 80,5 jaar
De gemiddelde leeftijd die mensen bereiken ligt nog niet zo lang boven de 50. Uitzonderingen daargelaten want die zijn er natuurlijk wel geweest. Maar voor de meerderheid hield het daar op.
In dat licht is het toch weer net iets minder gek dat er nog zo weinig bekendheid over is. Er is nog relatief weinig ervaring mee.

Anette

PS: Mijn overgang........ ja die is wel voorbij, veranderingen voel ik niet meer, maar een aantal verschijnselen zijn wel gebleven. Mijn menstruatie stopte definitief toen ik 35 was.

Gaby
Berichten van Gaby
Onderwerpen van Gaby
Menopauzejaar: 2011
Leeftijd NU: 62

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Gaby » ma 22 aug 2016 08:49

Goedemorgen Anette,

Dat de mensen vroeger minder oud werden wist ik wel, maar dat ze voor 1900 zo jong stierven dat wist ik niet.
Wat moeten de vrouwen in die tijd jong kinderen hebben gekregen en konden ze die dan wel grootbrengen?
Dat gebeurde waarschijnlijk ook door andere vrouwen.
Nou ja hoe dan ook, in dat licht bezien,is het inderdaad niet zo gek dat er nog niet zo veel bekendheid over de overgang is.
Dit is wel een nieuw inzicht voor mij, dank voor deze informatie!

Het zou ook zo kunnen zijn dat onze vrouwenlijven over 100 jaar helemaal zijn aangepast aan dit fenomeen en dat wij nu onderdeel zijn van een evolutionaire verandering, waarbij het ouder wordende onvruchtbare lichaam bezig is te leren hoe het op een goede manier verder moet leven met minder hormonen. Wie weet........
Of er worden tegen die tijd gewoon stamcellen in ons geplaatst die nieuwe eierstokken maken. Of een paar kersverse kunstmatig intelligente 3-D geprinte eierstokken? Ook nog mogelijk.......ik dwaal af.

Jeetje dat jij al stopte met menstrueren op je 35ste, dat is jong!
Dan heb jij een lange overgangsweg gehad.
Bij mij stopte het op mijn 54ste, dus ik ben waarschijnlijk nog wat langer bezig.

Dag Anette, heb een fijne dag.

Groetjes van Gaby.

Chantal81
Berichten van Chantal81
Onderwerpen van Chantal81
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 38

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Chantal81 » ma 22 aug 2016 12:32

Hey Dames,

Wauw, wat zijn sommige van jullie al ver en zo wijs bedoel ik dan meer.

Ik zelf zit nog in het leren accepteren fase, maar bovenal blijft de angst regeren.

Ik weet niet of het hier mag, maar ik vroeg mij af of iemand weet of enig idee heeft, of het audio programma van de Belg Geert Verschaeve werkt.

Aangezien de angst voor de angst soms in alle hevigheid bij mij los barst, en ik dus eigenlijk "niets" te verliezen heb.

Groetjes Chantal

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Anette » ma 22 aug 2016 13:30

Gaby schreef:
ma 22 aug 2016 08:49
Dan heb jij een lange overgangsweg gehad.
Ka Gaby,

Daar komt het min of meer wel op nee. Ik was jong en men schreef me hormoontherapie voor, waardoor ik het proces niet verder in kon.
Dat kon pas weer doorgaan toen ik op mijn 47e weer stopte.
Ik heb in de HST jaren ook altijd het gevoel gehad dat er iets niet klopte, ik voelde me ermee vastgezet en kon niet echt naar binnen richten.
En dat is wat ik achteraf ervaar als een heel hoge prijs. Het heeft me weinig gebracht en heel veel gekost.
Ik had een veel authentiekere moeder voor mijn kinderen kunnen zijn, als ik dat intuïtieve had kunnen behouden, en eerder in mijn leven, toen het daar genetisch mijn tijd voor was, mijn nieuwe zelf weer had kunnen vinden.
De verwerking daarvan, van niet mogen zijn wie je bent, niet mogen hebben wat je hebt, en vooral het onderdrukt worden waardoor ik niet die innerlijke groei en verandering mocht en kon aangaan die zich wel had aangediend, dat is hard.

Het zit erg in onze samenleving tegenwoordig, dat je moet blijven presteren volgens normen, i.p.v. naar eigen kunnen.
Alleen dat al is een voedingsbodem van angst en van angst voor angst. Je moet toch naar binnen, naar dat eigen kunnen, naar mijn idee anders blijft die je achtervolgen.
En wat je aanspreekt Chantal, om daar te komen is persoonlijk en een kwestie van zelf ontdekken wat bij je past. Dat kun je alleen zelf bepalen.

Anette

Gaby
Berichten van Gaby
Onderwerpen van Gaby
Menopauzejaar: 2011
Leeftijd NU: 62

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Gaby » di 23 aug 2016 08:31

Hallo Anette,

Jeetje wat een weg voor jou!
Ik kan me voorstellen dat het veel tijd nodig heeft gehad om dat te integreren in je leven.
Het voelt ook zo naar als je achteraf ziet dat je iets anders had gewild en dat dat niet is gebeurd.
Maar.........soms kan het zo zijn dat je na een hele lange tijd ook kunt zien dat het je dingen heeft gebracht die je misschien anders nooit zou hebben ontwikkeld.
Ik las een boek van Anita Moorjani, dat heet ''ik moest doodgaan om mijzelf te genezen'' echt een heel bijzonder boek. Zij beschrijft een hele lange en moeilijke lijdensweg die uiteindelijk uitmondt in het feit dat zij nu over de wereld reist en spreekt over haar inzichten. Weliswaar geen overgangsverhaal, maar wel een ervaring van transformatie.
Als ik jouw stukjes lees dan kun je daar doorheen ook voelen dat jij ook een soort transformatie hebt ondergaan.

Groet van Gaby.

Jenny49
Berichten van Jenny49
Onderwerpen van Jenny49
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 58

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Jenny49 » do 25 aug 2016 08:54

Hallo Dames.

Wat ben ik jullie dankbaar dat jullie hier schrijven, wat heeft het me al veel gebracht de afgelopen week.
Gaby, die tip over onverborgen werkelijkheid heeft mij stil gemaakt, wat waardevol.
Daarvoor wil ik je ook hartelijk bedanken, en natuurlijk alle dames die de moeite nemen om hun wijsheden te delen met een ieder die daar behoefte aan heeft.

groeten van Jenny

Kimberley
Berichten van Kimberley
Onderwerpen van Kimberley
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Kimberley » za 04 mar 2017 12:39

In het kader van het belang van naar binnen keren las ik pas nog een mooie spreuk:
  • Ik wil mezelf wel eens ontmoeten in plaats van mezelf steeds tegen te komen
Toepasselijk in deze levensfase nietwaar?

Groetjes Kimberly

Madu
Berichten van Madu
Onderwerpen van Madu
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Het belang van naar binnen keren

Bericht door Madu » za 25 mar 2017 20:31

Kimberley schreef:
za 04 mar 2017 12:39
  • Ik wil mezelf wel eens ontmoeten in plaats van mezelf steeds tegen te komen
Hallo Kimberly en anderen,

Dat vind ik een hele mooie en toepasselijke inderdaad, Kimberley. Ik blijf dat naar binnen keren heel erg houden moet ik zeggen. Het gaat me gelukkig steeds makkelijker af om mijn grenzen naar buiten toe aan te geven. Volgens mij ook wel zonder dat mensen zich afgewezen voelen. Het blijft toch lastig uit te leggen, hoeveel behoefte ik letterlijk heb aan alleen zijn.

Ikzelf vind het wel nog steeds lastig. Soms wisselen mijn stemmingen en energieniveau dermate dat ik 's middags kan denken, ja ik ga iets afspreken maar een paar uur later dan heb ik er geen zin meer in. Dus spreek ik überhaupt weinig af. Of doe ik toch nog weleens iets gewoon om de contacten niet al teveel te laten verwateren. Het is dus nog steeds een afweging, van wat ik wel wil/kan en ook doe.
Maar ik zou het wel fijn vinden als ik weer een beetje gewoon kan leven. Dat alles wat meer vanzelf gaat i.p.v. iedere keer monitoren hoe de vlag hangt.

Sterkte voor jullie ook
Madu

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht