Wil op mezelf en bij mezelf zijn.

Over sociale contacten, niet weg willen uit vertrouwde omgeving, onbewoond eiland, Begrip/Onbegrip directe omgeving. Geen zin in bezoekjes, geen drukte verdragen, of willen vluchten naar een onbewoond eiland
B50in2015
Berichten van B50in2015
Onderwerpen van B50in2015
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Wil op mezelf en bij mezelf zijn.

Bericht door B50in2015 » di 25 aug 2015 16:05

Hallo dames

Wat prettig hier in ieder geval de herkenning te vinden.
Al regelmatig hier gelezen maar nog nooit wat gemeld. Nu toch eens van me afschrijven.
Sinds ruim een jaar, misschien al langer(?) aan het overgangen. Het werd steeds duidelijker. Heb werkelijk van bijna alles last. Het meest vervelend vind ik die geestelijke verandering. Mezelf niet meer herkennen. Van uitbundig, vrolijk, ondernemend en actief kak ik volledig in. Wil ik op mezelf en bij mezelf zijn.
Heb een fulltime baan die ik min of meer drie jaar geleden zelf gecreëerd heb en waarbij ik volop de gelegenheid krijg me te ontplooien maar ik heb er gewoon de puf niet meer voor. Stoor me aan alles en iedereen. Zowel op het werk als op andere plekken waar ik ben/naartoe ga. Er komt ook bijzonder weinig uit mijn hoofd en handen, wil er ook niet meer voor extern.
Thuis is de best-place-to-be. Heerlijk mijn dingen doen of juist laten.
Helaas is het nog niet mogelijk om volledig het werk te laten voor wat het is. Hopelijk kan het op redelijke termijn in ieder geval een dag minder worden en kan ik eraan toegeven en een stapje terug doen. Dan maar wat minder carrière. Ik heb ook helemaal niet het gevoel en idee dat mijn belangstelling en enthousiasme terug gaan komen. Dat is iets waar ik veel over nadenk en verdrietig van kan worden. Nou rollen de tranen toch al makkelijk sinds dit zich heeft aangediend.
Gelukkig heb ik een superman die de enige is met wie ik het kan bespreken, me begrijpt en me op handen draagt. Samen maken we maar grappen erover. Houden we het vol en kunnen we nog aardig wat ondernemen. Ik deel mijn gevoel verder met niemand. Was altijd al in meer en mindere mate wantrouwig maar dat steekt hierbij helemaal de kop weer op. Zie dan zo gebeuren dat ik eruit gewerkt wordt. Hoe onredelijk. Ik worstel me door de werkdagen heen.

B, bijna 50 ;)



Martina63
Berichten van Martina63
Onderwerpen van Martina63
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Wil op mezelf en bij mezelf zijn.

Bericht door Martina63 » di 25 aug 2015 16:29

Hoi B 50

Herken me er helemaal in, ook ik wantrouw veel mensen, ben altijd een open en spontaan type geweest, maar dat is helemaal weg, ben veranderd in een angstig vogeltje die iedereen wantrouwd, ook ik kan bijna niemand meer om me heen verdragen, zit inmiddels al 4 jaar binnen, als ik te veel mensen om me heen heb lijkt het alsof ik gek word, hoor de stemmen dan heel hard kan de gesprekken niet meer volgen, en moet me dan ook terugtrekken.
Ben mezelf gewoon kwijt er is niets meer over van de Tina die ik vroeger was, maar ik geef er nu gewoon aan toe, mijn lichaam schreeuwt om rust, in het begin kon ik dat moeilijk accepteren, maar nu ben ik eindelijk op het punt dat ik er gewoon aan toe geef, hoe meer ik er tegen vocht hoe slechter het met me ging.
Dus nogmaals heel herkenbaar!

Groetjes Tina

Wiske
Berichten van Wiske
Onderwerpen van Wiske
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 60

Re: Wil op mezelf en bij mezelf zijn.

Bericht door Wiske » ma 31 aug 2015 09:19

hallo allemaal,

Ik zal toch nog maar eens posten. Wat een rot weekend en wat een rot mens dat ik deze periode ben.
Ik kan van niemand iets verdragen en ben boos op alles en iedereen.
Zo moeilijk. Ik weet dat ik onredelijk doe maar kan het niet stoppen.
Als de echtgenoot er iets van zegt krijgt hij de volle lading. Echt geen pretje om mee samen te leven.
Ik heb een hondje gekocht om, de dagen alleen, gezelschap te hebben.
En ook dat lijkt mij weer de verkeerde beslissing. Alhoewel ik dit zeker doorbijt, maar is misschien niet ideaal om weer (zeker bij een jonge pup) iets om voor de zorgen.

Ik ben ben het zorgen meer dan zat.

Je ziet een onverdraagzaam mens. Ik hoop dat het vlug terug in rustigere vaarwaters komt.
Maar voel wel dat het zeker vandaag nog niet zo is. Ben met niks tevreden.
teveel alleen niet goed. Te veel volk die van alles moeten niet goed.
Na 6 jaar overgang zijn de goede periodes goed en lang maar de slechte ook. pfff

groetjes
Wiske

Janet
Berichten van Janet
Onderwerpen van Janet
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 58

Re: Wil op mezelf en bij mezelf zijn.

Bericht door Janet » ma 31 aug 2015 15:37

Beste Wiske,

Ik voel met je mee daar ik ook weer in een mindere periode zit. Ik ben de warmte strontbeu en kijk
ook uit naar rustiger tijden. Ook ik heb inmiddels een hondje, hoe lang ik me er ook tegen verzet heb. Je hecht eraan en het heeft zijn voordelen.
Heb geduld en wees vooral lief voor jezelf.

Groetjes Janet

Wiske
Berichten van Wiske
Onderwerpen van Wiske
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 60

Re: Wil op mezelf en bij mezelf zijn.

Bericht door Wiske » vr 04 sep 2015 08:28

Hoy Janet,

Zo fijn te lezen dat je niet alleen bent met de tsunami aan gevoelens.
Niet leuk voor jou hoor.
Maar wij zijn sterke vrouwen :roll: en komen er weer door zeker?

Het voelt al iets beter. Kan mezelf weer iets beter beheersen. Maar van
binnen blijft het razen.
Samen sterk!

groetjes
Wiske

Wiske
Berichten van Wiske
Onderwerpen van Wiske
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 60

Re: Wil op mezelf en bij mezelf zijn.

Bericht door Wiske » vr 04 sep 2015 08:33

Dag allemaal,

Nog ff een anekdote.
Ik stond van de week een praatje te slaan, op de parking van de supermarkt, met een oud collega van
ongeveer dezelfde leeftijd.
Er komt een cabrio aangereden met een mevrouw aan het stuur, gsm aan het oor.

Mijn ex collega laat luid en duidelijk in ons gesprek vallen, terwijl de mevrouw van de cabrio passeert,
dat het ongehoord is dat bellen aan het stuur en dat zulke dames eens een goede boete moeten
ontvangen.
Achteraf zei ze me dat sinds ze in de overgang is er geen rem meer staat op wat ze zegt.
"Overgang" ;)
groetjes
Wiske

Anjaw
Berichten van Anjaw
Onderwerpen van Anjaw
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Wil op mezelf en bij mezelf zijn.

Bericht door Anjaw » vr 11 sep 2015 10:15

Goedemorgen dames,

Ook ik heb geen rem meer, zodra ik iets zie wat me niet aanstaat gaat de rem van mijn stembanden af. Vroeg mezelf af of ik in een asociale "trut" veranderd was. Maar nu lees ik dat dat dus veel meer vrouwen overkomt. Het gebeurd vaker als ik erg moe ben door een niet kunnen slapen nacht. Dat zijn ook de dagen dat er echt helemaal niets goed is in mijn leven. Huilen, kwarren en doodongelukkig zijn. Ik kruip maar lekker weg en hoop dat er niemand het in zijn hoofd haalt om langs te komen of te bellen. Ik weet ongeveer hoe laat onze zoon thuis komt, man is altijd laat en dat vind ik wel zo prettig. Ben dit jaar ook al 3x alleen op vakantie gegaan zodat ik met niemand iets te doen heb. Heerlijk, kan het iedereen aanraden, jammer dat ik na 1 week alweer naar huis moest. Ga dit beslist nog veel vaker doen, lekker een weekje alleen (nou ja de 2 honden gaan mee) weg. Wandelen, luieren, telefoon uit, eten wat ik lekker vind, tv kijken naar programma's die mij leuk lijken. Kortom vrijheid.

gr. Anja

Begonia
Berichten van Begonia
Onderwerpen van Begonia
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Wil op mezelf en bij mezelf zijn.

Bericht door Begonia » ma 07 mar 2016 16:20

Hallo dames

Pfff ik ben dus blijkbaar niet alleen...Man wat kan ik me slecht voelen !
Het allerergst vind ik dat ik met de mensen uit mijn nabije omgeving niet meer om kan.
Mn man,mn moeder en mn oudste dochter, mijn God wat irriteren ze me. Ik kan niks meer van hun verdragen.
Wat ik in gedachte soms tegen ze zeg, je wil het niet weten!
Tegen mn moeder en dochter probeer ik zo normaal mogelijk te doen, maar bij mn man doe ik zelfs geen moeite. En dat verdient hij absoluut niet. Ik kan me geen betere man voorstellen , maar van alles dat hij zegt of doet krijg ik het zo op mijn heupen.
En hij maar vragen wat er scheelt.
Na een paar keer te zeggen dat het gewoon mn hormonen zijn heb ik zelfs geen zin meer om te antwoorden als hij weer vraagt wat hij verkeerd gedaan heeft.

Ik ben heel bang dat mn huwelijk daar onder gaat leiden. Ik haat mezelf erom en elke ochtend denk ik, vandaag ga ik het goed doen.
En een van hun drie hoeft nog maar in mn buurt te komen of daar gaat mn goed voornemen weer. Het is verschrikkelijk
Ik durf r ook met niemand over te praten want ik schaam me rot.
Dat dit alsjeblieft niet te lang meer gaat duren! Het is trouwens al een maand of acht bezig.
Ik heb intussen al onze vakantie verpest, kerst, nieuwjaar, valentijn. Het viel allemaal in een periode dat ik diep zat.
Misschien dat het hier op te schrijven en het nog eens te lezen een beetje helpt ?
Die lichamelijke klachten daar kan ik nog mee leven, maar uit het niets niet meer om kunnen met mensen die ik lief heb en mezelf niet meer herkennen is gewoon vreselijk.
Herkenbaar?

Begonia

Sandra66
Berichten van Sandra66
Onderwerpen van Sandra66
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Wil op mezelf en bij mezelf zijn.

Bericht door Sandra66 » ma 07 mar 2016 16:34

Hallo Begonia,

Helaas zo herkenbaar...en ook precies bij dezelfde mensen die jij opnoemt!
Ik schrik zo erg van die gevoelens, dat wil je niet weten en ik kan mezelf er ook door haten.
Wat een verschrikkelijk vreselijke periode vind ik dit. Inderdaad met lichamelijke klachten valt (hetzij moeilijk) nog enigszins te leven, maar het geestelijke is bijna niet mee te leven.
Ik vind het net alsof je geest "overgenomen" wordt door iets/iemand anders!
Vraag me ook werkelijk af of het normaal is, dat schommelende/dalende hormonen dit "leed" kunnen veroorzaken...

Gr Sandra

Madu
Berichten van Madu
Onderwerpen van Madu
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Wil op mezelf en bij mezelf zijn.

Bericht door Madu » di 08 mar 2016 09:06

Hallo allen,

Vreselijk die irritatie. Het helpt me ook niet bij mijn te behalen doelen. Eigen bedrijfje, werk zoeken enz. Het liefst ben ik alleen, maar toch ook weer niet altijd. Ik ben wel bij dat ik alleen woon trouwens, las vaak een contactloze week in. Gisteren stond ik goed op. Vannacht weer wakker en nu weer down.

Om gek van te worden zeg. Ik vind iedereen en alles stom en mezelf nog wel het meest. Af en toe dus een goede dag en dan schijnt ineens de zon. Denk ik ok, aanpakken wie weet is het ineens over. Nou, niet dus..................

Ik herken mezelf ook echt niet, ik moet wel zeggen dat het meeste zich in mijzelf afspeelt hoewel ik er ook dingen uit flap waarbij ik blikken zie gaan van...........oeps. :roll:

Madu

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht