Niet meer graag alleen thuis zijn

Over sociale contacten, niet weg willen uit vertrouwde omgeving, onbewoond eiland, Begrip/Onbegrip directe omgeving. Geen zin in bezoekjes, geen drukte verdragen, of willen vluchten naar een onbewoond eiland
Anitaa
Berichten van Anitaa
Onderwerpen van Anitaa
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Anitaa » di 30 sep 2014 09:28

Hallo dames

Ik schrijf het toch maar weer even van me af. Ik voel me steeds slechter, ik vind het vreselijk om alleen thuis te zijn, terwijl ik daar vroeger echt van kon genieten, even een momentje voor mezelf maar de gedachten blijven maar malen.
Om me heen hoor ik overal nare verhalen van die is ziek en die is overleden, en ik ben zo bang dat dat ook met ons gaat gebeuren.
Stel dat er iets met mijn man gebeurt en ik blijf alleen achter, of dat ik ziek word en hun alleen achter moet laten of dat er iets met mijn kinderen gebeurt
Ik kan het niet uit mijn hoofd zetten met als gevolg slecht slapen en ontzettend bang dat er gewoon wel iets naars kan gaan gebeuren
Ik vind het zo jammer, vergeet helemaal te genieten van de dagen die ik heb
en ik wou dat ik uit dit lichaam kon stappen en in een ander lichaam

Ik wil me helemaal niet zo voelen. Alles is een opgave, ik werk praktisch elke morgen in de thuiszorg en ook dit valt me zwaar, ik zie er als een berg tegenop af en toe. Moet trouwens weer gaan nu...

Anitaa



Caatje65
Berichten van Caatje65
Onderwerpen van Caatje65
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Caatje65 » di 30 sep 2014 10:25

Hoi Anitaa,

Het wordt natuurlijk ook veroorzaakt door de hormoononbalans. Je schetst allerlei dingen waarvan je bang bent dat ze gaan gebeuren. Realiseer je dat dat zeer waarschijnlijk niet zo is. Probeer rustig adem te halen en afleiding te zoeken.
Even buiten wandelen kan helpen.

Ik herken het probleem. De toekomst lijkt niet veel goeds in petto te hebben. Dat is echter niet zo realistisch. Meestal kabbelt het leven gewoon door. Makkelijk gezegd natuurlijk.
Het gaat wel over, maar het is even een rottijd.

Veel sterkte
Caatje

Anitaa
Berichten van Anitaa
Onderwerpen van Anitaa
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Anitaa » di 30 sep 2014 11:34

Hoi Caatje,

dankjewel voor je reactie.
Ik probeer ook afleiding te zoeken, maar dat lukt niet altijd
was vroeger altijd bezig met mijn knutsel hobby maar ik kan me maar moeilijk concentreren tegenwoordig en heb er ook niet veel zin in.
Bah dat klinkt ook alweer negatief.
Dankjewel voor je reactie das wel fijn :D

Anitaa

Sonja123nick
Berichten van Sonja123nick
Onderwerpen van Sonja123nick
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Sonja123nick » di 30 sep 2014 11:51

Hoi Anitaa,

Als ik 's morgens wakker word ben ik direct vreselijk gespannen. Dit is heel lang weggeweest, maar is nu zeer aanwezig.
Bedenk de gekste dingen. Ik hoop dat dit weer snel verdwijnt, want het is vreselijk.

Veel sterkte,
Sonja

Anitaa
Berichten van Anitaa
Onderwerpen van Anitaa
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Anitaa » wo 01 okt 2014 08:21

Dankjewel Sonja,

ja vreselijk he, ik heb ook dat het 's morgens het ergste is en in de loop van de dag ga ik me iets beter voelen, 's avonds voel ik me het beste, maar ja dan is ook iedereen weer thuis.

Anitaa

Janet
Berichten van Janet
Onderwerpen van Janet
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 58

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Janet » wo 01 okt 2014 09:32

Hoi Anitaa,

Ik word er ook gek van. Ik maak van een mug een olifant en kan niet redelijk meer denken. Mijn wereldje is klein geworden en ik durf ook niet meer alleen thuis te blijven. Verder dan 100 meter van mijn huis om het hondje uit te laten ga ik niet, dan spurt ik weer terug om vervolgens buiten adem en uitgeput van deze inspanning op de bank bij te komen. Van een nuchter, hardwerkend (eigen zaak) persoon ben ik in de overgang veranderd in een wrak. Elke prikkel of impuls is voor mij al te veel. Alsof ik geen informatie meer kan verwerken. Mijn filter lijkt stuk te zijn.
Maar kennelijk hoort het bij de overgang en hopen we op betere tijden. We moeten er toch doorheen, en pas als we zelf aanvaarden dat we aan het veranderen zijn zal het rustiger voelen.

Sterkte Janet

YvonneO
Berichten van YvonneO
Onderwerpen van YvonneO
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 59

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door YvonneO » wo 01 okt 2014 10:45

Hallo dames,

Wat een herkenbare berichtjes lees ik hier.
En het is rot om te zeggen maar het ik vind het zo fijn om hier herkenning te vinden.
Ik heb al heel lang last van hartoverslagen, maar de laatste weken is het zo heftig, het stopt gewoon niet meer.
Ik word/ben er ook heel bang door.
Ik loop al de hele week te huilen, en waarom?
De traantjes komen zomaar ineens.
Ik kan ook heel slecht tegen alleen zijn momenteel, dat had ik de laatste tijd helemaal niet.
Ik genoot er juist van, lekker wat knutselen of in de tuin bezig zijn.
Ik kom nergens meer toe, ik voel me zo ellendig, misselijk en onzeker.
Het is een troost, ik ben er niet alleen mee maar ik zou zo graag weer van alles willen genieten.

Groet
Yvonne.

Anitaa
Berichten van Anitaa
Onderwerpen van Anitaa
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Anitaa » vr 03 okt 2014 09:52

dankjulie wel voor de reacties,

Dat ik niet alleen sta scheelt toch al een boel

Yvonne

Evelien62
Berichten van Evelien62
Onderwerpen van Evelien62
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Evelien62 » vr 03 okt 2014 11:15

Hallo dames,

oh wat ben ik blij dat ik dit lees. Niet voor jullie natuurlijk want de klachten zijn vreselijk maar ik ben zo blij dat dit herkenbaar is bij jullie.
Ik heb ruim 6 jr geleden een zwaar periode gehad. was toen nog niet in de overgang.
Ik ben nu 52 jr. en wel in de overgang. al een jaar niet meer ongesteld geweest ook. (wat dan natuurlijk wel weer een voordeel is)
Momenteel ben ik op vakantie met een zonnetje. je zou denken: leuk! Nou leuk is anders.
Ik ben doodmoe, onzeker, kan niet genieten en maak me over alles zorgen.
Ik was zo bang dat ik weer in zoiets terecht zou komen, maar nu lees ik de overgangsverschijnselen op deze site en de verhalen van jullie dat ik me gelijk wat rustiger begin te worden.
Dit hoort dus bij de overgang deze vreselijke geestelijke gevoelens. Pak van mijn hart!
Heel erg balen natuurlijk maar ik weet nu in ieder geval dat het de overgang. Ik moet hier (net zoals jullie allemaal) gewoon doorheen.
Ik voel me heel de dag zo naar. 's Avonds word het wat beter, maar ja dan ga ik bijna alweer naar bed en begint de volgende dag de riedel weer overnieuw. Ik word al nerveus wakker.

Ik voel me ook zo'n aansteller! Maar ik krijg het niet weg! Zodra ik een uurtje op ben wil ik alweer slapen. Heb totaal geen zin om wat te doen. Mijn dochter moet vgl maand bevallen en ik maak me nu al druk wat er allemaal kan gebeuren. Straks ook met die kleine. Ik moet er van genieten maar het lukt niet!

Evelien

Lia
Berichten van Lia
Onderwerpen van Lia
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 62

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Lia » vr 03 okt 2014 11:47

Hallo Evelien,

6 Jaar geleden was je overgang ook echt al wel begonnen hoor Evelien.
Voordat je menstruatie uiteindelijk stopt gaan daar al heel veel jaren overgang aan vooraf.
De gemiddelde leeftijd waarop bij vrouwen de overgang begint ligt halverwege de 30 jaar.
Niet goed in je vel zitten, het gevoel dat dingen je teveel beginnen te worden, zijn dikwijls de eerste signalen van de overgang. Het veranderen en uiteindelijk stoppen van de menstruatie komt gewoonlijk pas veel later.

Lia

Fraxina
Berichten van Fraxina
Onderwerpen van Fraxina
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 59

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Fraxina » do 29 jan 2015 16:16

Hallo

Ik ben blij dat ik dit forum heb gevonden en een heleboel herkenbare dingen lees. Ik ben bang geworden van het donker. Ik was al nooit een avondmens maar als we nu eens met de auto in het donker moeten rijden dat vind ik dat zwarte donker eng.
Nog gekker is het volgende: als ik een donkere was heb gedraaid (veel donkerblauw en zwarte dingen) en ik hang die op, dan krijg ik datzelfde gevoel. Ik begrijp hier helemaal niets van.
Ik lijk soms wel langzaam gek te worden.
Ik ben altijd een heel nuchter persoon geweest en niet dom. Heb nooit aan wanen geleden of wat dan ook. Ik hoop dat ik niet word uitgelachen.
Toen ik het aan mijn man vertelde moest ik er zelf vreselijk om huilen....

Fraxina

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Lee64 » ma 02 feb 2015 15:03

Hallo Fraxina

Ik zie dat je nog geen antwoord hebt gekregen en wil alleen maar even zeggen dat je hier niet uitgelachen zal worden. Zelf moet je zorgen dat niemand in je omgeving je uit zal lachen. Bescherm jezelf dus is mijn tip indien je die nodig mocht hebben. En regelmatig erg huilen hoort erbij. Huil maar lekker uit ook al voelt het niet altijd fijn.

vr gr lee

Loutje
Berichten van Loutje
Onderwerpen van Loutje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Loutje » ma 02 feb 2015 16:39

Hoi Fraxina,

Hier word je niet uitgelachen hoor, we kampen soms allemaal met dingen die ons eerst nooit overkwamen. Bij de ene uit het zich in rare gedachten, bij de ander in de meest vreemde vervelende lichamelijke klachten. Niets is gek om hier te delen, dat maakt het zo veilig en het feit dat er meerdere vrouwen kampen met dezelfde items, schept een band en het vertrouwen dat je niet gek wordt!
Hormonen kunnen de boel behoorlijk in de war schoppen en rare gedachten zijn ook mij niet vreemd. Het hoort volgens mij bij het hele proces, al zou ook ik willen dat ik er morgen vanaf was..... Het grijpt namelijk behoorlijk in in je leven, althans zo voelt het voor mij. Waar ik eerst mijn hand niet voor omdraaide, vind ik nu soms knap lastig.
De balans is zoek en er komt een nieuwe balans, das wennen! Voor je omgeving, maar meer nog voor jezelf!!

H.O.P.E. = Hold On, Pain Ends

Gr. Loutje.

Fraxina
Berichten van Fraxina
Onderwerpen van Fraxina
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 59

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Fraxina » vr 06 feb 2015 12:57

Dank jullie wel.

Het is fijn om te weten dat ik niet alleen erin sta. Ik heb echt een heel erge rotmaand gehad, maar sinds 6 dagen ongeveer gaat het weer een beetje beter.
Ik weet ook dat het niet constant is, maar op en neer gaat.
Ik merk alleen dat er die onderliggende onzekerheid is, dat het morgenochtend, als ik opsta ineens weer helemaal mis kan zijn. En wat ik ergens anders las herken ik ook heel erg. Bang zijn om somber te worden. Ik heb ook eens een zeer donkere tijden gehad en ben er weer uitgeklommen, grotendeels op eigen kracht, maar ben soms bang er weer in te belanden is groot. Want dat wil ik nooit meer, het is zo'n vreselijk hopeloos eenzaam gevoel daar onderin die put, pfff als ik er aan denk krijg ik het spaans benauwd.

Fraxina

Moon1967
Berichten van Moon1967
Onderwerpen van Moon1967
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Moon1967 » di 03 mar 2015 16:46

Hallo dames

Ik durf het bijna niet te uiten, maar ik wil het toch graag weten. Hebben jullie het ook wel eens, dat je denkt: als ik nu dood neerval, zou ik het niet erg vinden? Ik wil niet dood hoor! Dat is het niet. Maar ik voel mij nu zo naar, dat ik denk dat het elk moment gebeurd kan zijn.
Mijn doorbloeding is volgens mij niet goed. Ik heb constant koude (witte) vingers en tenen. Ook heb ik zo'n naar gevoel in mijn onderbenen. Alsof daar iets afgekneld wordt. Naar in het hoofd en benauwd. Ik denk echt dat mijn hart het gaat begeven.

Hebben meer vrouwen hier last van? Ik hoop zo dat dit bij de overgang hoort. Misschien kan ik er dan in berusten. Ik ben bang :cry:

Groeten, Monique

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Lunar » di 03 mar 2015 18:24

hoi Monique,

nee snap dat je dat bijna niet hardop durft te zeggen: heb ik ook en buiten dit forum is het ook een minder goed idee..
Snap je heel goed. ik denk het ook wel eens : als dit het is..nou laat dan maar. 'Als ik dood neer val 'ook goed dan' ik herken dat uit de momenten
dat ik extra wanhopig ben. Pijnklachten heb die me bang maken. bang
omdat ik niet weet wat het precies is. twijfel of dat wel door de overgang kan komen.
of ik dat wel vol kan houden..en ook : wat als het nooit meer echt goed wordt.
en onvrede..
Ik ga er meestal (als het lukt) vanuit dat het wel met de overgang te maken heeft en vind het weer troostend (sorry: niet lullig bedoeld) dat anderen dat ook hebben.
Dat wist ik al. Las gisteren een oud interview met Anita Witzier waarin ze aangaf tijdens de overgang soms zo diep zat dat ze dacht : als ik morgen tegen een boom rijd en het us over : nou prima! begrijp me goed als ik dat herken: ik heb het niet over echt plannen maken om eruit te stappen..maar meer de wanhoop en pijn die mijn leven zo vergallen..en dat word ik moe. Niet iedereen zal dat eerlijk toegeven of hardop uitspreken inderdaad. Maar herkenning dus..helaas

sterkte en hartelijke groet
luna

Moon1967
Berichten van Moon1967
Onderwerpen van Moon1967
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Moon1967 » di 03 mar 2015 19:38

Dank je wel Luna.

Het is precies zoals je zegt. Ik zou echt geen plannen maken om het te doen.
Van mij is het ook niet lullig bedoeld, maar ik vind het ook fijn dat het herkend en (door de vrouwen hier) erkend wordt. Ik probeer mezelf ook voor te houden dat het de overgang is, maar idd die vraag, wat als het niet zo is? Dat blijft soms toch door mijn hoofd spoken.
Nogmaals dank je wel voor je reactie. Je helpt mij echt.

Monique

Dena
Berichten van Dena
Onderwerpen van Dena
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 49

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Dena » do 05 mar 2015 16:44

Hallo dames,

Ook hier een herkenning! Normaal ben ik een sociaal mens en heel communicatief, maar laatste tijd zie ik op tegen contacten of ergens naartoe te gaan.
Ik zit al een tijdje in de overgang, sinds de operatie van mijn baarmoederhals. Sindsdien heb ik periodes dat het goed gaat en periodes dat het slecht gaat. In die periodes dat het goed gaat, ben ik heel actief, ga ik uit en ik doe veel meer.
Maar de periodes dat het slecht gaat, gaat het goed mis.
Nu zit ik in zo een periode, ik heb geen zin om op bezoek te gaan, geen bezoek te ontvangen, ik ben moe, ik heb allerlei vervelende gedachten. Ook ik zit te piekeren: wat als mij iets overkomt, of mijn man of iemand uit mijn naaste familie, enzovoort.
Dan begint het: ik slaap heel slecht en ik word nerveus wakker. De dag breng ik door met rustgevend homeopathisch middel, anders heb ik gevoel dat ik gek zou worden... 's avonds gaat het goed, maar zodra ik in bed lig begin ik weer te piekeren en word ik bang dat ik alweer slecht zal slapen wat daarna ook gebeurt.

Omdat ik al eerder van die periodes heb gehad, ik blijf mijzelf troosten dat dit alweer weggaat, de lente komt eraan en ik hoop dat we ons allemaal weer beter gaan voelen. Het is wel enige troost als we weten dat het door de overgang wordt versterkt, maar ook al weggaan. Geloof me, in verleden tijd heb ik vanwege allerlei lichamelijke klachten onderzoeken gehad: mijn hart, mijn longen, mijn bloed en noem maar op. En nee, wij zijn niet ziek, wij worden weer beter, na elke regen komt weer zonneschijn! Ik vind het wel heel belangrijk dat ik steun heb: mijn man, mijn dochter en mijn zus.
Meeste vriendinnen van mij zijn jonger dan ik en die snappen het niet dat ik af en toe heel actief ben en op het volgend moment niet... Er zijn wel een paar die ook in de overgang zitten en hetzelfde als ik meemaken.
Hou vol beste dames, we komen wel doorheen zoals heel veel vrouwen die voor ons zijn geweest.

Groetjes
Dena

Mrsx
Berichten van Mrsx
Onderwerpen van Mrsx
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Mrsx » za 14 mar 2015 21:23

Hallo dames,

compleet herkenbaar!!! jullie verhaal is mijn verhaal... leuk die overgang (vind er niets aan....)... vooral die ochtend, soms gaat het tijden goed en nu is het weer een tijdje mis... moe word ik er vooral van.... dank jullie wel allemaal...

Mrsx

Mirre
Berichten van Mirre
Onderwerpen van Mirre
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Mirre » wo 29 apr 2015 08:48

Hallo vrouwen,

Ben ik gek aan het worden?

Ik bevind in een fase met opvliegers, huilbuien, onzekerheid. Gadverdarrie wat een drama!. Ik ben enorm bang om controle te verliezen over mijn bestaan. 's nachts schrik ik vaak wakker met een opvlieger van hier tot st juttemis en daarna voel ik mij de eenzaamste mens op aarde. Ik ben bang dat mijn lichaam het begeeft en dat mijn hart erdoor stopt met kloppen. Ze krijgt zo op haar flikker! Mijn ziel word verdrukt door enge gedachten. Wie ben ik? Waar ga ik naar toe . De wijze vrouw? hoezo? Ik voel mij verre van wijs. In de ochtend als ik in de spiegel kijk zie ik een vermoeid gezicht vol rimpels. Mijn botten doen zeer. Mijn ogen kijken maar zien niets. Gaat het ooit over? Waar is die blije gezonde spirituele meid die ik was?
Ergens van binnen zit ze maar ze word compleet onderdrukt door de vijand hormoon.

Mirre

Loutje
Berichten van Loutje
Onderwerpen van Loutje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Loutje » wo 29 apr 2015 09:14

Hoi Mirre,

Nee hoor, je bent niet gek aan het worden al voelt het soms wel zo. Ik herken wat je schrijft, zo'n beetje alles wel, dan weer dit, dan weer dat, het lijkt wel of de dagen zonder klachten steeds minder worden. Het is ook moeilijk uit te leggen dat je juist omdat je alles voelt er door in beslag wordt genomen. Loslaten zeggen mensen dan en dat is nog niet zo eenvoudig.

veel sterkte allemaal!
Groetjes, Loutje.

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Jacobina » wo 29 apr 2015 10:35

Hallo Mirre

Ook ik herken hier zoveel van. Heb het een tijdje goed gehad, maar nu begint het volgens mij weer. Nu is er ook een zwager van mij overleden, dus ik denk dat dat er ook mee te maken heeft. Weer onrustige gevoelens en nerveus zijn. Ja de overgang is vreselijk, wou dat ik er eens vanaf was. Maar ja zo gaat dat niet.
Ik wil het soms zo graag anders, maar dat lukt niet. Als er weer tegenslagen komen, dan donder ik gelijk weer in de put. Bah, niks aan.
Ik hoop echt dat het verder goed mag gaan. Ook met jullie allemaal.

Jacobina

Palma
Berichten van Palma
Onderwerpen van Palma
Menopauzejaar: 2003
Leeftijd NU: 71

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Palma » wo 29 apr 2015 14:12

Hallo dames.

Ik ben ook al enkele weken weer volkomen de weg kwijt. Schoonzusje gestorven kan me er niet over heen zetten. Elke dag klachten dan hoofdpijn dan buik en maagpijn.
Veel hartoverslagen en elke morgen weer zo nerveus. Hormonen en stress ? Heb al vijf jaar last soms minder dan ben ik zo blij !
Kreeg er begin april griep bij en een antibiotica waar ik weer een schimmelinfectie in de mond van kreeg. Daar een kuur voor gekregen en daarna vreselijk duizelig , heel eng. Zou het ooit nog goed komen ?
Jullie ook veel sterkte

Palma

Mirre
Berichten van Mirre
Onderwerpen van Mirre
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Mirre » wo 29 apr 2015 19:00

Hallo

Het is enorm fijn dat er mensen zijn die deze emoties begrijpen. Ik denk als ik in die buien zit dat ik alleen op de wereld ben... gelukkig is er een plek waar ik mijn emoties en gedachten kan uiten. Bedankt meiden voor de support! ;)

Mirre

Eertje
Berichten van Eertje
Onderwerpen van Eertje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Niet meer graag alleen thuis zijn

Bericht door Eertje » wo 17 jun 2015 09:17

Goedemorgen

Ook ik heb veel last van dode vingers en tenen (inderdaad alsof je bloed niet goed door loopt),wel heel fijn te lezen dat meer vrouwen hier last van hebben.
Ook heb ik af en toe een soort aanvallen ....mijn handen gaan dan beven......zweet breekt me uit
net alsof ik naar ga worden.......ik ga er zelf van alles van denken
misschien wel suiker enz. enz.

Is dit herkenbaar voor jullie die bevende handen.
Eertje

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht