Ik mis veiligheid in mijn omgeving

Over sociale contacten, niet weg willen uit vertrouwde omgeving, onbewoond eiland, Begrip/Onbegrip directe omgeving. Geen zin in bezoekjes, geen drukte verdragen, of willen vluchten naar een onbewoond eiland
Marie1
Berichten van Marie1
Onderwerpen van Marie1
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 56

Ik mis veiligheid in mijn omgeving

Bericht door Marie1 » do 29 mei 2014 12:16

Hallo dames,

Ik heb veel last van een onbeschrijfelijk gevoel, dat me helemaal van streek maakt. Ik ben dan zo ontzettend benauwd dat er iets erg gaat gebeuren met mij, en dat ik er alleen voorsta.
Ik heb wel enkele vrienden, en drie kinderen maar die zijn veelal met zichzelf en hun studies bezig.

Ik mis eigenlijk mijn huwelijk (ben gescheiden), en niet omdat ik mijn hatelijke en boosaardige man mis, maar omdat ik toch, ondanks mijn eenzaamheid in datzelfde huwelijk, een soort van veiligheid mis.
Als er iets met mij zou gebeuren, had ik tenminste nog een man, die me vb naar het ziekenhuis zou brengen, die ik midden in de nacht toch zou kunnen wakker maken en zo.. Dat is mijn angst, dat ik er alleen voor sta in het leven.

En dan begin ik te denken aan hoe het zal zijn als ze me later als ik stokoud ben in een rusthuis gaan steken, en ik daar dan ziek ga worden en zo en midden in de nacht ga moeten overgeven, terwijl ik niet op tijd in mijn rolstoel zou geraken,, echt absurd... ik weet ook niet hoe ik hier moet mee omgaan..
Toen ik dat vanmorgen weer had, ben ik gewoon terug in bed gekropen om me te ontspannen, maar voelde me veel te zenuwachtig en te paniekerig om te ontspannen.
Veel sterkte aan iedereen hier

Marie



Marjo50
Berichten van Marjo50
Onderwerpen van Marjo50
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Ik mis veiligheid in mijn omgeving

Bericht door Marjo50 » di 24 jun 2014 01:08

Hallo Marie

Ik zit in hetzelfde schuitje, ik ben ook alleen, Mijn zoon is het het huis en heb ook geen man. Dit is de eerste keer dat ik een bericht lees zoals ik het ook voel. Ik ben ook heel bang, als ik zo een paniek aanval krijg of als ik na bed ga met de gedachten van stel je voor mij gebeurt wat dan valt niemand het op, dan lig ik daar. Dit houd me elke avond wakker en kan heel slecht slapen en ga rusteloos na bed ,

En 's morgens ben ik zo moe. Heb dit nooit zo erg gehad, weet het soms niet meer. Als de avond valt heb ik het ergst en dan komen me de muren op me af. Ja dan zit ik achter de pc om even die eenzaamheid te doorbreken.

Ik kan me ook niet meer ontspannen, ik durf soms niet eens meer met de auto boodschappen te doen. Het is gewoon een verschrikkelijk eenzaam gevoel.
Sterkte ermee

Gr Marjo

Nonnie
Berichten van Nonnie
Onderwerpen van Nonnie
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Ik mis veiligheid in mijn omgeving

Bericht door Nonnie » di 24 jun 2014 16:13

Hallo dames,

Wat ben ik blij dat ik deze 2 berichtjes lees.
Ook ik zit in dat zelfde schuitje, ben ook gescheiden en heb 1 dochter.
Ze is mijn alles...mijn steun en toeverlaat,en ze gaat nu het huis uit.
Weet me van ellende geen raad meer...ben zo bang voor het alleen zijn.
Het gevoel van wat als ik s`nachts niet goed word...nu is zij er nog.
Maar de volgende week begint ze haar leven met haar vriend in hun eigen huisje, en dat gun ik haar.
Ik moet verder dat weet ik ook, maar weet niet hoe ik hiermee om moet gaan.
Ben al zo vaak 's nachts beroerd geweest door allerlei klachten en dan kon ik altijd op haar terug vallen.

Mijn angst voor het alleen zijn is zo vreselijk...en dan de klachten van de overgang er nog eens bij.
En idd als de avond valt en ik ben maar alleen dan komen de muren op mij af.
En het naar bed gaan word een ramp.

Sorry voor het zeuren maar ik moest dit ff tegen iemand kwijt

Groetjes Marion.

Marie1
Berichten van Marie1
Onderwerpen van Marie1
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 56

Re: Ik mis veiligheid in mijn omgeving

Bericht door Marie1 » di 24 jun 2014 16:49

Hallo dames,

ben blijkbaar niet de enige die zo benauwd is.. als ik begin te denken aan wat er allemaal kan gebeuren als ik alleen ben, ja, dan slaap ik niet meer.
Meestal ga ik dan ook pas slapen als ik er eigenlijk bij neerval, ik lees tot mijn ogen letterlijk dichtvallen, zo hoef ik niet te piekeren. Rondom mij zie ik wel steeds meer mensen die ook alleen zijn, net als ik.. zowel mannen als vrouwen.. Ik was vroeger zelf bang van een spinnetje, en nu moet ik alsmaar sterk zijn, zelf in de nacht, want ik sta er alleen voor..

Ja, die gedachte is beangstigend.. Het gevoel is soms ondraaglijk.. Dan vraag ik me af wie er me zou komen bezoeken in het ziekenhuis.. Ja, er zullen zeker wel mensen aan mijn bed staan, maar die zie ik eigenlijk liever niet, door heel dat gedoe van die overgang, ik kan het niet meer opbrengen om gewoon beleefd te zijn (ik doe het wel, maar oh, wat kost het me energie!!!).. Ik hoop dat ik hier toch uitgeraak, want dit is toch wel vreselijk, die overgang. ben het zo beu.

Marie

Marjo50
Berichten van Marjo50
Onderwerpen van Marjo50
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Ik mis veiligheid in mijn omgeving

Bericht door Marjo50 » di 24 jun 2014 23:35

Hoi dames,

Ja dit is echt een eng gevoel. Ja toen mijn zoon anderhalf jaar uit het huis ging, en ik de eerste avond al een vreselijke paniek aan val kreeg. Plus ook nog de overgang paniek aanvallen. Dus ook nog alles dubbel de klachten overgang klachten die ik al niet meer de baas wordt, plus het gemis van me zoon die weg ging.

Ik kan er nog steeds niet aan wennen en vind het verschrikkelijk zeker dat ik helemaal alleen ben als me wat gebeurd, dit houd me de hele dag bezig. Ja en ik blijf ook heel laat wakker en zet de tv aan tot dat ik in slaap val, zodat ik toch wat leven om me heen hoor. Ik heb al de paniek en het rusteloze en tal van klachten die me kapot maken door die overgang, en dan die plotseling verandering dat mijn zoon weg is.

Is zo een dubbel gevoel, ik dacht altijd o ja als mijn kind uit huis is dan kan ik weer eens wat gaan doen voor me eigen, maar nee nu sloopt me lekker de overgang mij, en ben aan me einde van mijn latijn.
Ik val af en ben al wat kilo's kwijt door de innerlijk onrust , en angst dat me wat overkomt en ik hier lig. Ik heb ook dag en nacht mijn mobieltje bij de hand voor het geval als. Het zal ook wel veel de overgang zijn, want ik ken me zelf niet meer terug, ben niet meer de marjo die ik ooit was.

Het is echt een vreselijke tijd , en hoop dat ook jullie er beter voor komen te staan en dat het leve weer normaal wordt,

Gr marjo

Nonnie
Berichten van Nonnie
Onderwerpen van Nonnie
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Ik mis veiligheid in mijn omgeving

Bericht door Nonnie » do 26 jun 2014 11:52

Hallo dames,

ik leef met jullie mee....en wat is de geestelijke overgang toch een ramp.
En dan zijn er zoveel vrouwen om me heen die bijna nergens last van hebben.
Als ik er dan weleens over praat...dan zeggen ze JOH stel je niet aan je moet gewoon verder gaan met je leven.
En dat je dochter het huis verlaat is toch niet meer dan normaal.
Alsof ik niet weet dat dat normaal is dat mijn kind een eigen leven op gaat bouwen.
Maar hun hebben een man thuis en nog andere kids en geen last van angsten.
Maar dan houd ik maar weer wijselijk mijn mond dicht en kruip nog verder terug in mijn schulp.

Als je verder met niemand over deze dingen kunt praten worden ze nog erger draagbaar.
Een beetje begrip neemt geen angst weg, maar wel het gevoel dat je niet gek bent.
Ik zou ook graag alleen maar wat opvliegers hebben...daar zou ik best mee kunnen leven.
Maar 24 -7 de angst en de paniek voor alle klachten daar kan ik niet mee leven.

Groetjes Marion.

Godin
Berichten van Godin
Onderwerpen van Godin
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Ik mis veiligheid in mijn omgeving

Bericht door Godin » zo 29 jun 2014 21:31

Hallo

Het lijkt mij vreselijk als je er helemaal alleen voor staat. Mijn kinderen zijn nog thuis maar ik merk wel dat ik het geen leuke gedachten vind als ze allemaal bij hun vriend of vriendin slapen. Mijn man gaat dan vroeg naar zijn werk dan is er dus verder niemand in huis. Dat vind ik niet fijn. Ik werk altijd s,middags. De ochtenden vind ik moeilijk. Ik ga dan altijd naar buiten wandelen of naar de stad want in huis komt er echt niets uit mijn handen en ben ik alleen maar aan het malen.
Dus eerlijk gezegd hoop ik dat ze nog een poosje thuis blijven, alleen vertel ik dat niet aan niemand

Godin

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht