Ik snak naar een tijdje leven zonder verplichtingen.

Over sociale contacten, niet weg willen uit vertrouwde omgeving, onbewoond eiland, Begrip/Onbegrip directe omgeving. Geen zin in bezoekjes, geen drukte verdragen, of willen vluchten naar een onbewoond eiland
Vlinder33
Berichten van Vlinder33
Onderwerpen van Vlinder33
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 39

Ik snak naar een tijdje leven zonder verplichtingen.

Bericht door Vlinder33 » zo 25 aug 2013 13:33

Hallo allemaal!

Al een paar maanden heb ik heel sterk het gevoel dat ik al in het begin stadium zit van de overgang.
Ik heb bloed laten prikken, maar hier was niks aan te zien.
Toch zegt mijn gevoel iets heel anders!
Ik ben pas 33, maar mijn menstruatie word steeds minder, mijn cyclus steeds langer. Ik heb nu zo'n 4 maanden een cyclus van 31 dagen, dan ben ik 1 dag ongesteld en dan ben ik er weer vanaf. Daarnaast herken ik alles wat met de overgang te maken heeft.
Kan het zo zijn dat het in het begin nog niet te zien is in het bloed?

De laatste maanden heb ik een scala aan klachten, veel huilen, gespannen, kort lontje, niet meer tegen verplichtingen kunnen,.
Nu wordt het al gauw op stress afgeschoven, maar ik weet zeker dat het hormonaal is. Stress verergert het wel, maar het komt ergens vandaan. Het wisselt ook zo sterk, het ene moment zit ik te lachen, het andere moment zit ik weer te huilen.
Ik ben net begonnen met een nieuwe baan en ik merk dat ik heel zwaar vind.
Het vroege opstaan, de verwachtingen, nieuwe mensen....
Ik heb lang zonder werk gezeten en ik ben blij dat ik deze kans heb gekregen, maar aan de andere kant snak ik zo erg naar een tijdje leven zonder verplichtingen.

Als ik geld had gehad was ik een jaar ertussenuit gegaan voor een sabbatical.
Vrij van alles... rust, ruimte, even geen verplichtingen, alleen ik.
Of klinkt dat egoïstisch?
Alles gaat langs me heen, kan nergens van genieten (ja alleen de dingen die ik alleen doe, sporten, fietsen) en ik voel me vaak zo in de war :(
Ook heb ik soms even geen benul van tijd, dan zit op de bank en denk ik: "Is het nu ochtend of avond..." Ik weet het dan wel, maar alsof mijn biologische klok niet klopt of zo. Heel onzeker word ik ervan.

Ik heb soms weleens het gevoel dat ik gek word, maar het blijft op een bepaald randje hangen, in de war, duizelig, als ik over straat loop voel ik me vaak gedesorienteerd. Tijdens dit typen zit ik weer te huilen, omdat het dus niet duidelijk is dat het de overgang kan zijn, maak ik me best wel druk.

En kan dat... wel de klachten maar dat het nog niet te zien is in het bloed?

Bedankt in ieder geval voor het lezen!

Vlinder.



Lieke
Berichten van Lieke
Onderwerpen van Lieke
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 61

Re: Ik snak naar een tijdje leven zonder verplichtingen.

Bericht door Lieke » zo 25 aug 2013 14:08

Beste Vlinder,

Als je even op deze website rondleest, dan leer je al heel gauw dat je vanaf je 30e de overgang kunt verwachten.
Ergens in de 30 begint bij vrouwen de overgang.
En het klopt dat het meestal nog niet in het bloed is te zien.

Lieke

Vlinder33
Berichten van Vlinder33
Onderwerpen van Vlinder33
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 39

Re: Ik snak naar een tijdje leven zonder verplichtingen.

Bericht door Vlinder33 » zo 25 aug 2013 16:34

Hallo Lieke

Bedankt voor het reageren! Lees ook dat het inderdaad nog niet zichtbaar hoeft te zijn in het bloed.
Ik ga hier meelezen!

Vlinder

Vlinder33
Berichten van Vlinder33
Onderwerpen van Vlinder33
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 39

Re: Ik snak naar een tijdje leven zonder verplichtingen.

Bericht door Vlinder33 » zo 01 sep 2013 10:21

Hallo dames,

Heb eens zitten lezen op het forum en wat een herkenning :shock:

Ik heb al best lang last van klachten, maar dacht altijd dat het "gewoon" stemmingsklachten waren.
Al vanaf mijn tiener jaren heb ik daar helaas last van, heb dan ook heel lang antidepressiva daarvoor geslikt (10 jaar) en ik ben nu al bijna 2 jaar medicijnvrij, alleen nu merk ik dus al een tijdje een verandering in mijn lichaam....
Ik heb sterk het vermoeden dat het komt doordat ik zo lang antidepressiva heb geslikt, dat mijn lichaam daarna in een verandering is gekomen en ik nu dus met de overgang ben begonnen. Maar ja, dat is gissen natuurlijk.

Ik heb een hele zware week/weekend gehad, heel moe, gespannen, emotioneel.
Heb gewerkt en nog een paar feestjes gehad en heb me rot gepiekerd over alles.
Over het werk: "Doe ik het wel goed" "Dat had ik beter zo kunnen doen.."
Ik kan me ook gewoon heel slecht concentreren, merk dat ik constant gespannen ben, zodra er al iemand binnenkomt op het werk of iemand vraagt iets krijg ik meteen zo'n soort schrik reactie en dat sloopt me.
Over de feestjes veel gepiekerd:"Ben ik wel leuk overgekomen, hebben ze niks raars aan me gemerkt?" Heb vannacht heel slecht geslapen omdat ik helemaal van slag ben van alle indrukken en het gepieker en ben huilend opgestaan. :cry:

Vandaag heb ik niks gepland, hoop dat ik een beetje rust vind,....
Even helemaal niks, beetje van me afschrijven, weer een beetje rust terugvinden.
Soms wil ik me ziek melden (dat gevoel heb ik eigenlijk elke ochtend), maar ja, het is een nieuwe baan en ze zijn dus blijkbaar wel heel tevreden over mij.

Maar ik snak gewoon naar rust, een warm bad....
Bedankt voor het lezen en fijn om zoveel herkenning te lezen!!

Vlinder

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht