Rust

Over sociale contacten, niet weg willen uit vertrouwde omgeving, onbewoond eiland, Begrip/Onbegrip directe omgeving. Geen zin in bezoekjes, geen drukte verdragen, of willen vluchten naar een onbewoond eiland
Petra64
Berichten van Petra64
Onderwerpen van Petra64
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Rust

Bericht door Petra64 » di 16 apr 2013 23:13

Hallo,

Ik lees al stiekem in dit forum mee toen mijn vriend mij 4 jaar geleden vroeg: ben jij niet aan de overgang begonnen? Ik ben hem er nog altijd dankbaar voor dat hij op de een af andere manier wat begreep van de hormonen...

Kort door de bocht (dat is mijn DNA) Klachten: onzekerheid, lichamelijke klachten (veel... duizeligheid, eetstoornissen, tand en tandproblemen, nachtzweten enz. enz... op de een of andere manier heb ik rust gevonden.
Het voelt als een gevoel : ken ik, heb ik meegemaakt en is niet zo ernstig!

Ik ben er er blij mee NU! En hoop zo dat het blijft! Gaat het om accepteren dat je ouder wordt en daar 'gebreken' bij horen?

Ben benieuwd hoe jullie dit "doen"

Petra



Gerrie
Berichten van Gerrie
Onderwerpen van Gerrie
Menopauzejaar: 2005
Leeftijd NU: 69

Re: Rust

Bericht door Gerrie » do 18 apr 2013 22:21

Hallo Petra,

heb jij niet het gevoel dat jij Zo mag zijn van je partner?
Ik had er ook zo een. (zie mijn oude berichten onder mijn naam), en werkelijk : dat is een zegen.

Ik ben weliswaar een stuk ouder dan jij, ik heb hormonen geslikt totdat in 2003-2004 de ernstige bijwerkingen werden gepubliceerd.
Vandaar dat ik nu nog klachten heb
Of ik daardoor ook een langere overgang heb dan gemiddeld zou natuurlijk best kunnen. Andere dames hier op het forum die hormonen slikten hadden dat ook.

Toch is iedere overgang bij elk van ons weer anders. Ik lees hier van vage klachten tot een geen leven meer hebben.
Dat laatste kende ik echter ook. Er was echt niets meer aan. maar het gaat over: wist ik.
En dat is gebeurd.
Ik heb alleen nog opvliegers..
teveel vind ik zelf. Maar de rust herken ik ook wel. Tis nu eenmaal zo.

Groet, Bep

Petra64
Berichten van Petra64
Onderwerpen van Petra64
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Rust

Bericht door Petra64 » vr 19 apr 2013 20:00

Hallo Bep,

Ik heb een aantal jaren vooral een gevecht tegen mezelf uitgevochten. Die sterke meid die alles aankon en overal 'schijt' aan had, had paniekklachten, zag de wereld voor een doedelzak, had geen zin meer om te ondernemen? Dat moest opgelost worden en wel zo snel mogelijk (liefst binnen een dag). Het moment dat vriendje lief me op de overgang wees en ik dat ging onderzoeken vielen er een hoop puzzelstukjes. Het heeft wel nog een paar jaar geduurd voordat ik accepteerde dat het met hormonen te maken had maar ik ben onwijs blij dat hij me laat zijn wie ik ben en hoe ik me voel en ik kan je vertellen dat ik af en toe niet de hoofdprijs verdien voor lief zijn en redelijkheid.

Ik voel me met een ding echt bevoorrecht: ik ken de vermoeidheid (nog) niet. De rest kan ik nu wel plaatsen en laat het maar over me heen komen en probeer dat te relativeren.

Ook merk ik dat de overgang gelukkig bij mijn leeftijdgenoten wat makkelijker bespreekbaar wordt en er dus meer herkenning en begrip voor elkaar is. Dat lucht ook op! Als ik verhalen lees op dit forum hoe velen van ons in de verdediging worden gedrukt door de omgeving kan ik daar echt oprecht kwaad om worden. Wij hebben toch niet om deze veranderingen gevraagd? De HA laat ik gewoon praten, die komen toch alleen maar met pillen. Ik heb anti depri pillen en hormoon pillen voorgeschreven gekregen die allemaal in de prullenbak zijn beland. Niet alles is met pillen op te lossen!!

groet, Petra

Gerrie
Berichten van Gerrie
Onderwerpen van Gerrie
Menopauzejaar: 2005
Leeftijd NU: 69

Re: Rust

Bericht door Gerrie » za 20 apr 2013 00:23

Hallo Petra,

Hoe raar misschien ook: ik herken mezelf niet meer terug sedert het begin van de overgang.
Ik heb ook een vriend (partner) die me lekker mezelf laat zijn en voelen wat ik voel.
Dat geeft/gaf een heleboel minder stress en geestelijke frustraties. Hij kwam zelfs een keer met uitgeprinte uitleg van internet :roll:
Ik ben er echter/gelukkig goed doorheen gerold. Mijn ups en downs waren toch echt niet leuk. Kan over alle vervelende gevoelens wat hier wordt geschreven wel meedenken en meevoelen.

Ik heb helaas ook paar jaar hormoontherapie gekregen. Net voordat bekend werd wat alle risico's ervan waren. Ik ben toen ook gelijk gestopt. De nadelen werden verzwegen door onderzoekers van de farmacie. En werden door de industrie daarvoor betaald. Schandalig.
Velen met mij echter merken dat de overgang dan langer duurt. De jaren moet je erbij tellen. Daar geloof ik wel in. Ik ben 62 en heb alles wel gehad, maar de opvliegers zijn er nog wel, hoewel milder.

Echte goede adviezen heb ik niet als het echt erger wordt met de hormoonschommelingen en alles wat je daarbij voelt. Ook heeft de een veel minder last dan de ander. Mijn zusje was er bijv. na een paar jaar al klaar mee, maar een vriendin had jaren last. Ik keek gewoon naar de vrouwen die ouder waren en dat zou het wel worden: weer gewoon voelen erna.

Ik ben rustiger dan voor de overgang, relativeer meer, en maak me niet meer zo drukt. Ik mag zijn wie ik ben, en de ander ook...
Mijn tempo is veranderd. En ik heb andere uitdagingen. Ben bijv. gaan schilderen, iets waar ik vroeger nooit de rust voor had, terwijl ik tekenen wel leuk vond.

Groet, Bep

Rosquin
Berichten van Rosquin
Onderwerpen van Rosquin
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Rust

Bericht door Rosquin » di 04 jun 2013 09:16

Hoi dames

De rust die jullie zo mooi omschrijven herken ik wel, gezien ik vervroegd in de overgang ging met 36 en ook gelijk niet meer menstrueerde is mijn leven een achtbaan geworden. Af en aan naar de huisarts gelopen, psycholoog enz. De rust van de overgang begint zijn toe treding te krijgen, heb echt nog wel de pieken soms. Maar ondanks ik een puber van 15 heb met de nodige stuiterende hormonen, kan en mag ik wel zeggen daar heel goed mee om te kunnen gaan.

Tuurlijk zijn er nog wel is dagen dat ik denk, kom me bedje niet uit. Maar de tussen pauses daar tussen worden steeds groter, leer weer genieten van de dingen om me heen kan zelf weer in lach buien uit barsten waarbij de tranen over de wangen rollen. Nee......die overgang is zeker geen pretje, maar ben er van overtuigd dat er echt wel een eind aan komt en dat je weer van alles kan gaan genieten.

Groetjes Jeannette

Joosje
Berichten van Joosje
Onderwerpen van Joosje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 63

Re: Rust

Bericht door Joosje » wo 06 aug 2014 22:04

Dag allemaal,

Wat mooi om te lezen dat jullie ook een partner hebben die je steunt. Ik heb hem geattendeerd op met name de geestelijke dingen. En ik heb hem gevraagd om er zelf ook wat over te gaan lezen, ik was/ben zelf immers ook van 'het pad" af en weet niet wat er met mij gaande is (kan het niet goed onder woorden brengen).
Dit alleen al geeft inmiddels rust, dat hij en m n kinderen het ook weten, dat het niet alleen een lichamelijke kwestie is, maar heel aanwezig de geestelijke kant.

En dan kan ik nu de dingen die mij overspoelen als ineens intens verdrietig zonder aanwijsbare reden, laten komen en hoef ik me in ieder geval niet te verstoppen.
Wij zijn inmiddels van een oude Vinex-wijk in de randstad naar het echte (betaalbare) buitengebied, natuur, gaan wonen vanwege de rust. Het jachtige, korte lontjes, ikke ikke cultuur, ik kan er gewoon niet meer tegen. In die tijd twee jaar AD geslikt, geen enkele huisarts, psycholoog, assistente, heeft ooit een woord over de overgang gerept. En nu ik tegen het advies van ook mijn huidige huisarts gestopt ben, komen de geestelijke overgangsverschijnselen in alle hevigheid naar buiten. Ook ik denk dat mijn overgang door AD "vertraging" heeft opgelopen,,,, maar het zij zo.

Daarnaast heb ik heel veel aan jouw antwoorden/ berichten Bep. Die spreken mij enorm aan en getuigen van een prachtige wijsheid. Blij dat mensen zoals jij nog hier zijn en hun ervaringen delen en daarmee laten zien dat je er werkelijk doorheen kunt komen. ik wou dat ik in mijn omgeving zo'n maatje had ;-)
Op dit moment heb ik alleen mijzelf nog over, kan t niet meer opbrengen om alle sores van anderen er nog bij te hebben, neem de telefoon al nauwelijks meer op, want heb meer dan genoeg aan mijzelf hervinden/opnieuw ontdekken ,,,,, en dat voelt zo eenzaam. Echt super dat ik hier kan lezen en leren!

Joosje

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht