Veel klachten maar gelukkig ook veel herkenning

Zelden is het één klacht die onze overgang tekent. De veelheid aan klachten en het omgaan daarmee valt niet altijd mee. Soms vallen ze je allemaal tegelijk lastig, of ervaar je iets wat niet zo bekend is
Zell
Berichten van Zell
Onderwerpen van Zell
Menopauzejaar:
Leeftijd: 41

Veel klachten maar gelukkig ook veel herkenning

Bericht door Zell » ma 20 jun 2016 10:51

Hallo dames,

Ongeveer 1,5 jaar geleden kwam ik bij de huisarts i.v.m vermoeidheid. Hij constateerde dat mijn schouders vast zaten en weet het daar aan. Toch wilde hij een bloedonderzoek doen. Hij smoezelde even met de assistente en toen hoorde ik hem het woord 'krebs' noemen als 1 van de dingen waarop getest moest worden (ik woon in Duitsland). Nou, toen had je de poppen aan het dansen. Er kwam helemaal niks uit het onderzoek maar voor mij was dit het moment om erachter te komen dat ook mij iets kan overkomen. En toen sloeg de hypochondrie toe. Elk pijntje, vlekje, bultje....alles werd uitvergroot.

Eerder kwam ik nooit bij de dokter, ineens zat ik er regelmatig. Elke keer werd ik gezond verklaard. Het was de huisarts zelf die het woord overgang voor het eerst in de mond nam. Hij zei letterlijk: het is dat je zo'n jong bent anders zou het de overgang kunnen zijn. Ik was 38. Omdat ik net als de meeste vrouwen dacht dat ik inderdaad te jong was nam ik de constatering van de huisarts voor waar aan. Maar met mijn hypochondrie begon ook het googelen. Stom, ik weet het. Maar behalve de meeste ongeneeslijke ziekte kwam ook steeds vaker deze website naar boven. Ik ben gaan meelezen en herkende zoveel. Toen ook nog bleek dat mijn moeder vroeg in de menopauze is gekomen werd het aannemelijker dat ook bij mij deze nieuwe periode in mijn leven is begonnen. Ik heb geen test gedaan omdat ik bang ben voor een negatieve uitslag, want ik weet dat mijn hypochondrie dan weer met me op de loop gaat. Maar gezien de klachten acht ik het vrij zeker dat t bij mij de overgang is die speelt.
Mijn klachten tot nu toe:

Vermoeidheid die komt en gaat, hartkloppingen, darmklachten die komen en gaan, prikkelbaarheid, vergeetachtigheid, veel terugdenken aan vroeger met een zekere weemoed, nervositeit, enorme stressbeleving die ik vroeger totaal niet had, globusgevoel, opgeblazen gevoel in linkerzij, duizeligheid, maagzuur, slaapproblemen.

Ben ik iets vergeten? Vast wel :D

Het zijn allemaal problemen die komen en gaan maar ik ben eigenlijk niet vaak klachtenvrij. Kunnen jullie me alsjeblieft bevestigen dat ik niet gek aan het worden ben? En dat dit wel degelijk de overgang kan zijn? Ondanks mijn leeftijd? Bedankt voor het lezen

Xx zell



SusanL
Berichten van SusanL
Onderwerpen van SusanL
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Veel klachten maar gelukkig ook veel herkenning

Bericht door SusanL » ma 20 jun 2016 22:13

Dag Zell

Zoals je al je klachten hier gevonden hebt zal je ook gevonden hebben dat 38 niet te jong is om met de overgang begonnen te zijn. Dus nee je wordt niet gek.
Verder is hier ook te lezen dat een negatieve test niets zegt.

Aan alles voel je dat je overgang begonnen is Zell , vertrouw op jezelf !

(En nou maar hopen dat je je laat geruststellen anders typ ik dit voor niks ;) )

Groetjes Susan

Zell
Berichten van Zell
Onderwerpen van Zell
Menopauzejaar:
Leeftijd: 41

Re: Veel klachten maar gelukkig ook veel herkenning

Bericht door Zell » di 21 jun 2016 13:01

Hallo Susan,

Dankjewel voor je reactie.
Ik heb er zeker wel iets aan hoor, je hebt niet voor niks geschreven.
Het probleem is dat ik zelf een heleboel kan relativeren, maar in mijn hoofd zit soms een klein monstertje dat zegt "wat als"? Ik kom van de ene in de andere klacht en soms vraag ik me af of een bepaalde klacht wel bij de pre-overgang hoort. En dan is het fijn als iemand me de bevestiging geeft dat mijn klachten inderdaad normaal zijn.
Vaak denk ik dat ik iets ergs heb en zo dacht ik vroeger nooit. Dus nu bedenk ik me dat ik vroeger ook niet ziek werd dus waarom nu opeens wel? Het is veel logischer dat ik ergens last van heb omdat ik me er steeds op focus (en steeds druk, voel en knijp :shock: :D) dan dat ik toevallig iets onder de leden heb omdat ik er aan denk....Toch?
Ik wil niet meer voor elk wissewasje naar de dokter, daarom ben ik zo blij met de bevestiging op dit forum.
Best een wazig verhaal geworden maar even mijn hoofd leegmaken werkt als een opluchting ;)

Groetjes Zell

Amavel81
Berichten van Amavel81
Onderwerpen van Amavel81
Menopauzejaar:
Leeftijd: 37

Re: Veel klachten maar gelukkig ook veel herkenning

Bericht door Amavel81 » di 21 jun 2016 15:05

hallo Zell,

38 is zeker niet te te jong hoor, ik ben 34 jaat en bij mij begon de ellende rond mijn 27ste , geen ene arts die aan de overgang dacht natuurlijk dat heb ik zelf. moeten uitvinden.
sterkte en door veel. te lezen hier wordt je vast rustiger want we zitten allemaal.in hetzelfde schuitje.

groet, Amavel

Zell
Berichten van Zell
Onderwerpen van Zell
Menopauzejaar:
Leeftijd: 41

Re: Veel klachten maar gelukkig ook veel herkenning

Bericht door Zell » di 21 jun 2016 22:48

Dankjewel voor je reactie Amavel.

Lezen maakt me inderdaad rustiger. Fijn dat we allemaal in t zelfde schuitje zitten, als we niet van de dokter kunnen leren, dan maar van elkaar.

Zell

Zell
Berichten van Zell
Onderwerpen van Zell
Menopauzejaar:
Leeftijd: 41

Re: Veel klachten maar gelukkig ook veel herkenning

Bericht door Zell » vr 21 jul 2017 13:37

Ruim een jaar later en toch maar weer eens het forum opgezocht...

Ik had het verschijnsel overgang een tijdje naar de achtergrond verbannen. Met mijn menstruatie ben ik nog steeds aan het rommelen, maar al mijn andere klachten (die onverminderd doorgaan) weet ik aan hyperventilatie (wat waarschijnlijk weer een gevolg is van de overgang).
Afgelopen week een vreselijke week gehad met veel zorgen en gisteren plotseling ongesteld geworden (veel te vroeg). Toen ben ik het forum maar weer eens gaan lezen en het brengt me veel geruststelling.

Door mijn eigen berichten opnieuw te lezen ontdekte ik dat ik vorig jaar net zo paranoia was als nu... Ook vreselijk bang om een enge ziekte te hebben, maar ik leef nog steeds, in goede gezondheid. Helaas stelt dat me niet gerust want ik ontwikkel steeds nieuwe klachten. Het globusgevoel van vorig jaar is weg gebleven. Het fietsbandgevoel is er nog steeds (dus zal wel niet ernstig zijn, het is nog steeds een komen en gaan). Maar nu ben ik vreselijk bang voor moedervlekjes die er anders uitzien dan volgens mij zou moeten. Ik laat ze door de huisarts wel controleren en ze zijn zelfs niet eens verdacht dus ik heb nooit iets hoeven laten weghalen, maar ik blijf angstig. Loop nu, ondanks de warmte het liefst in lange broek en lange mouwen om me te beschermen tegen de zon. Waarom zou ik nu opeens iets ernstigs ontwikkelen omdat ik erop verdacht ben? Eerder liep ik gewoon in de zon en liep ik ook niks op.

Die vreselijke ongerustheid vind ik het allerergste van de overgang. Met lichamelijke klachten kan ik leven (zolang ik er niets erg van maak), maar de angst breekt me nog eens op.

Ik hoop dat het van met af schrijven me helpt te relativeren.

Xx Zell

Josephine
Berichten van Josephine
Onderwerpen van Josephine
Menopauzejaar:
Leeftijd: 56

Re: Veel klachten maar gelukkig ook veel herkenning

Bericht door Josephine » za 22 jul 2017 12:39

Hoi Zell,

Je klachten zijn heel herkenbaar en je angsten ook. Momenteel heb ik veel last van globus-gevoel en zeer keel die maar niet overgaat. Ook ik denk steeds dat ik een enge ziekte onder de leden heb, maar dacht dat al zo vaak bij klachten die uiteindelijk ook weer overgingen. Ik ben nu zo'n 3 jaar aan het tobben met allerlei vreemde dingen. Ik merk ook een patroon want rond de menstruatie had ik 30 jaar lang zware migraine-aanvallen door de hormoonschommelingen. Nu worden die steeds minder maar komen er daarvoor in de plaats al die vreemde klachten. Met name dan aan de linkerkant van mijn lichaam, allerlei steken, pijntjes rond de hartstreek, zijkant, pijnlijke linkerschouder en dan nu ook nog die keelklachten die na een verkoudheid zijn ontstaan. Mijn keel toont rood, verder niets raars te zien. Af en toe ook steken, maar ook weer meer aan de linkerkant.Ik las dat dit veel voorkomt, ook het globus-gevoel. Met name de slijmvliezen worden droger waardoor irritaties op de loer liggen. Ik had ook al maandenlang het gevoel dat er slijm zit wat ik met schrapen moet zien weg te krijgen en las dat dat juist nu weer slecht is voor je slijmvliezen in de keel maar het is bijna een reflex en heel irritant gevoel. Nu ik een paar dagen vrij ben zijn die steken en pijntjes in de zij, hartstreek, schouderblad weer weg alleen de keel speelt nog steeds op.
Ik ben geen hypochronder normaliter maar je zou het bijna worden.
Wat betreft je moedervlekken ben ik wel behoorlijk ermee bekend. Ik heb er namelijk meer dan 100 over mijn hele lichaam door mijn bleke huid en sta regelmatig onder controle bij een dermatoloog. Ik kan je zeggen dat ik al heel veel rare plekken heb gehad, maar nog geen enkele die kwaadaardig bleek te zijn. Wel goed om gewoon in de gaten te houden.
Sterkte

Groetjes Josephine

Livia
Berichten van Livia
Onderwerpen van Livia
Menopauzejaar:
Leeftijd: 45

Re: Veel klachten maar gelukkig ook veel herkenning

Bericht door Livia » zo 23 jul 2017 23:28

Josephine:

wat herkenbaar m.n die keelklachten, globusgevoel , en dat schrapen vd keel..om gek van te worden!! Heeft behoorlijk mn vakantie verziekt!!

Livia

Zell
Berichten van Zell
Onderwerpen van Zell
Menopauzejaar:
Leeftijd: 41

Re: Veel klachten maar gelukkig ook veel herkenning

Bericht door Zell » wo 26 jul 2017 11:50

Hallo dames,

@Josephine: ik heb ook lange tijd last gehad van een globusgevoel. Dan ging ik daarmee naar de dokter, die zei dat ik me nergens zorgen over hoefde te maken als ik geen problemen ondervond met slikken... Die problemen had ik tot dan inderdaad niet, maar die begonnen wel op dat moment :shock: . Ik ga dus niet graag naar de dokter, die weet altijd iets te zeggen dat mijn angst weet te triggeren. Uiteindelijk heeft de KNO arts me onderzocht en niks gevonden. Sindsdien ben ik er grotendeels vanaf. Af en toe speelt het nog op, maar ik merk dat het dan echt vanuit mijn nekspieren komt. Het maakt me nu niet bang meer.

Ik ben nooit hypochonder geweest, dacht juist altijd een beetje makkelijk dat alles anderen overkomt maar nooit mezelf, maar sinds 2,5 jaar betrek ik juist alles op mezelf. Ik weet verstandelijk gezien wel dat ik niet opeens ziek wordt omdat ik overal bang voor ben, maar soms lijkt het of ik een voorgevoel heb... alsof ik weet dat ik dit mijn laatste zomer is of zo... Gelukkig dacht ik dat 2 jaar en vorig jaar geleden ook, maar ben ik er nog steeds :roll: :lol: .

Ik heb ook de meeste klachten aan de linkerkant. Na een jarenlange knieblessure (links) heb ik een tijd scheef gelopen dus ik dacht eerst dat het daardoor kwam. Misschien is dat indirect ook zo omdat ik links altijd alle spieren meer aanspan. Ik heb ook vreselijk last van de complete linkerkant van mijn benen. Dat doet zoveel pijn! Ik ben eens bij een osteopaat geweest, die heeft mijn spierknopen weg gemasseerd en dat hielp wel, maar tijdens de behandeling ging ik door de grond van de pijn. Misschien moet ik daar maar weer eens aankloppen (met lood in de schoenen).

Inderdaad, waarom moet het zo moeilijk zijn. En hoe lang gaat het duren??? Ik ben nog maar 40 maar loop er toch al 2,5 jaar mee. Mijn moeder was ook vroeg, dus dat is wel verklaarbaar. Maar juist omdat ik nog jong ben, vrees ik dat het nog heel lang gaat duren. En ik denk dat het lang niet zo erg is als ik het zelf maak en dat ik het straks pas echt voor de kiezen krijg. Ik denk nu dat ik het zwaar heb, maar waarschijnlijk is dit een schijntje van wat me nog te wachten staat. Pfff ... om moedeloos van te worden

Zell

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht