Ongerust over mijn klachten

Zelden is het één klacht die onze overgang tekent. De veelheid aan klachten en het omgaan daarmee valt niet altijd mee. Soms vallen ze je allemaal tegelijk lastig, of ervaar je iets wat niet zo bekend is
Nonnie
Berichten van Nonnie
Onderwerpen van Nonnie
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Ongerust over mijn klachten

Bericht door Nonnie »

Hallo dames,

Ik kamp de laatste tijd met zoveel ongerustheid op gezondheidsgebied...word er gewoon moedeloos van.
Ben bijna iedere dag bang dat ik sterf aan mijn hart of dat als ik iets voel en dat doe ik ook iedere dag ik kanker heb.
Op 25 dec is ook nog eens een hele goede vriendin van mij plotseling gestorven aan een gesprongen aorta ze was 53 jaar.
Ze had een paar uur voor ze stierf buikpijn en later ook rugpijn.
Nu loop ik de hele dag met pijn in de buik en rugpijn rond pfff word er gek van.
Ben zo nooit geweest maar sinds de overgang ben ik bang om te leven.....want ik sterf toch iedere dag volgens mijn gedachten.
Ik weet echt niet meer wat ik hiermee moet....durf niet eens meer te genieten.
Herkent iemand die sterke onrgerustheid en hoe gaan jullie hiermee om....dit hou je toch nooit geen jaren vol.

Groetjes Marion.



Pimpelmees
Berichten van Pimpelmees
Onderwerpen van Pimpelmees
Menopauzejaar:
Leeftijd: 56

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Pimpelmees »

Hallo

Dit is heel herkenbaar. Jammer genoeg wel.
Ook ik denk bij ieder pijntje gauw ik het loodje leg.
Er gebeuren ook zoveel dingen op lichamelijk en geestelijk gebied waar ik vroeger geen last van had. Toen ik jong was, stond ik ook bij heel veel dingen niet stil.
En had ik het idee dat ik nog wel 100 jaar kon leven.
Naarmate je ouder wordt, en zeker als er iets akeligs in je directe omgeving gebeurt, is het ook wel logisch dat je wat bezorgder wordt.

Je schrijft dat je niet eens meer durft te genieten, probeer dat TOCH te doen op de momenten dat je het op kan brengen. Want juist genieten is zo'n goed middel tegen piekeren en neerslachtigheid.

Pimpelmees

Anitab
Berichten van Anitab
Onderwerpen van Anitab
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Anitab »

Hoi Marion,

De fase waar jij nu in zit is vreselijk, maar je komt er wel doorheen. De meesten van ons hebben wel iets soortgelijks meegemaakt.
Zelf heb ik 20 jaar geleden kanker gehad en mijn vader is 2 jaar geleden gestorven aan een hartstilstand.
Dus je begrijpt wel dat ik constant "iets" voelde, iedere "iets" was naar mijn idee kanker en de rest lag aan mijn hart. Constant bang, niet meer durven slapen, bang dat ik de volgende morgen niet meer wakker zou worden.
Ben nooit bang geweest voor pijn of ellende, maar wel bang om dood te gaan.
En ging ik niet dood dan wel iemand uit mijn directe omgeving..
Weet eigenlijk niet eens wat er precies veranderd is maar op een gegeven moment realiseerde ik me dat ik het verdwenen was.
Heel af en toe is het er nog even, maar eigenlijk leef ik weer prima
Het leeft zoveel makkelijker nu, ik heb weer een leven.
Dus als troost, het gaat over !!!
Hou zoveel mogelijk de moed erin (weet dat is makkelijker gezegd dan gedaan)
het gaat weer goed komen. Probeer tot die tijd te genieten van de momenten die wel goed gaan, daar kun je op de slechte momenten toch weer op teren.
Heel veel sterkte.


Groeten,
Anita

Nonnie
Berichten van Nonnie
Onderwerpen van Nonnie
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Nonnie »

Dankjewel dames voor het reageren.....

Ik hoop dat ik net als jullie een weg in mijn overgang kan vinden.
Tis zeker waar dat je moet genieten van de momenten dat het goed gaat.
Dat probeer ik ook wel....maar soms.....

Groetjes Marion.

Ernarda
Berichten van Ernarda
Onderwerpen van Ernarda
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd: 65

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Ernarda »

Hallo dames,

Zit momenteel ook weer in dat diepe dal van emoties. Huilen, al bijna 6 weken Lang. Spierpijnen houden ook niet op. Ben op dit moment een project van 3 maanden ingegaan met revalidatie voor mijn spieren, psycholoog voor mijn andere problemen. cool :roll: Best heftig. Moet 3 x per week anderhalf uur trainen, en een keer per week n gesprek met de psycholoog. Hoop dat ik hier sterker uit kom.

Het blijft overleven op dit ogenblik. Heb sinds Augustus weer deze terugval. Ging best goed eigenlijk. Helaas, Dan denk je dat je eindelijk verlost bent van de overgang blijk je er nog midden in te zitten.

Telkens als ik iets over een ziekte hoor of zo, schiet ik in kramp en betrek het op mezelf. Vreselijk. Herkennen jullie dit ook. Voel me vaak zo alleen in mijn ellende, niemand in mijn omgeving begrijpt het ook. Zou fijn zijn om Iemand in de Buurt te hebben die het ook heeft, dat praat veel makkelijker en Dan kun je elkaar nog meer steunen.

Ben al heel blij met dit forum van begripvolle vrouwen, maar wat is het pittig zeg die overgang.
Nou heb weer even mijn gal gespuwd. Ook sterkte voor jullie :!:

Erna

Nonnie
Berichten van Nonnie
Onderwerpen van Nonnie
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Nonnie »

Hallo dames,

Soms zit ik gewoon rustig op de bank en dan krijg ik een pijntje of een raar gevoel ergens in mijn lichaam.
Dan komt er gelijk een naamkaartje voorbij.....een hartinfarct of een hersenbloeding.
Probeer dan om de gedachten om te zetten in van .....nee t is niks ernstigs

Maar dan komt weer dat stemmetje in mijn hoofd dat zegt dan....ja maar wat is als het nu wel in hartinfarct is of een hersenbloeding.
Want dat kan natuurlijk, dan ben ik verloren en heb de kracht niet meer om normaal te denken.

Mijn hele lichaam slaat op hol en mijn gedachten erbij.
Dat kan zo een paar uur aanhouden en als het dan eindelijk afzakt.... dan denk ik jeetje ik leef nog.
Dus bij een volgende keer weet ik dat het weer overgaat.

Nou mooi niet dus,als de volgende zich weer aankondigt ben ik weer net zo bang en kan me weer niet meer zover krijgen om te denken hij gaat over je gaat niet dood.
Ik word hier werkelijk zo moedeloos van.
Zijn er vrouwen die dit herkennen en hoe gaan jullie hiermee om

Groetjes Marion.

Danie1012
Berichten van Danie1012
Onderwerpen van Danie1012
Menopauzejaar:
Leeftijd: 51

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Danie1012 »

Hoi Marion,

jouw verhaal is zo herkenbaar. Heb helaas geen tips hoe je er mee om moet gaan.
Ik heb ook dat ik vaak denk aan hart en hersenbloeding. Dit komt ook voor in de familie. Ben bekend met hoge bloeddruk, overgewicht. Nou als ik dan wat voel dan schiet ik gelijk de stress in. Heel vervelend. Let nu wel goed op mijn voeding enz. Probeer wat af te vallen maar gaat natuurlijk niet zo snel.

Ik denk altijd nadat ik zulke gedachten heb gehad van nou ben er nog. En toch de volgende x heb ik er weer giga last van. Mijn man zegt ook steeds: dit had je toen ook en er gebeurde toen ook niks. Maar dat helpt niks helaas. Slik ook al erg lang ad, maar dat doet er niets aan af. Maar heb het gevoel dat alles weer toch komt in de overgang.

Ik wens je veel sterkte. Eens moet het toch afgelopen zijn..........hoop ik.

Danielle

Dorien73
Berichten van Dorien73
Onderwerpen van Dorien73
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd: 46

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Dorien73 »

Hallo dames,

Ook hier zoveel herkenning !! Ik verbaas me altijd dat er eigenlijk bij geestelijke overgang veel minder geschreven wordt dan bij lichamelijke overgang. Ik vraag me af of alleen vrouwen die al bekend waren met psychische problemen in t verleden, hier in de overgang extra gevoelig voor zijn.

Sterkte dames !
groetjes Dorien

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Hannah1 »

Hoi Dorien,

Dat verbaast mij eigenlijk ook. Wel is het volgens mij zo, dat als je eerder last hebt gehad van psychische problemen, je denkt dat het weer teruggekomen is door wat dan ook, maar dat je niet denkt aan de overgang.
Je gaat het psychische circuit weer in en daar is het pappen en nat houden (lees pillen en vooral doorgaan, afleiding zoeken)
Tenminste zo ging het bij mij. Maar ik denk dat andere vrouwen die het nooit eerder hebben gehad, in de overgang net zo goed vaak nerveus en bang kunnen zijn voor bepaalde overgangsklachten,

Toen ik aan de overgang ging denken, en hier ging lezen, toen vielen de kwartjes. Ben nog steeds bij een psych maar weet nu dat ik naar mijn lichaam moet luisteren en niet meer naar wat anderen vertellen wat goed voor me is, wat ik moet doen, wat volgens hun beter is voor mij.

Heb dus wel degelijk een burn-out, al jarenlang. Nu een sabbatical omdat ik rust nodig heb en niet continue getrek door arbo-bedrijfsarts die ook zei dat ik geen burn-out had.

Toch zorgen de hormonen er nu voor dat ik zelf nadenk, vooral voel en dat is denk ik ook de boodschap van de overgang. De homeopathisch arts waar ik vorige week was bevestigde mijn vermoeden dat ik een burn-out heb, en al heel lang.
De hormonen hebben er een schep bovenop gedaan.
Ook zei ze dat aandoeningen terug kunnen komen in de overgang, vaak heviger en dat het een tijd is om de komaf te maken met oude patronen en conditioneringen.
Precies wat ik zelf al dacht en ook hier gelezen heb.

Ik wist dus zelf heel goed wat er met me aan de hand was, maar luisterde teveel naar de 'heren doktoren' en andermans 'goed bedoelde' adviezen.
Dat is dus inderdaad een heel hardnekkig patroon, niet naar mezelf luisteren, maar naar anderen. En dat is schluss nu, stel nu mezelf voorop, ik doe wat ik aan kan, zeg heel veel nee, trek me terug (ook al zeggen anderen dat dat niet goed is).
Ik herken nu de signalen als ik te veel wil/doe. Als emoties komen opzetten kijk ik nu wat de boodschap er achter is, meestal is dat de ander niet willen teleurstellen als ik een afspraak af zeg, daardoor ben ik weer bang voor afwijzing en eenzaamheid, 2 diepliggende patronen uit m'n jeugd, weet ik nu.
Maar als ik ja zeg tegen de ander, zeg ik nee tegen mezelf. En daar gaat de overgang over voor mij.

Merk ook dat ik nu boos ben op die psych, maar dat dat ook boosheid/teleurstelling is om mezelf, dat ik het zover heb laten komen. Zelfverloochening heeft hoogtij gevierd wat heeft geleid tot burn-out.
Dus komaf maken met zelfverloochening wil ik meer rust krijgen. De gevoelens en emoties heb ik blijkbaar nodig om dicht bij mezelf te blijven.

Groetjes, Hanneke

Troelaatje
Berichten van Troelaatje
Onderwerpen van Troelaatje
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd: 58

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Troelaatje »

dag Hanneke,

wat een verhaal en zo herkenbaar, maar hoe weet je nu zeker dat je een burn-out hebt? gebruik jij nog steeds ad? en nu je weet wat je te doen staat kun jij dan ratio denkend je emoties sturen en gedachtes cancelen?
Dat vind ik zo moeilijk.... wetende dat het erbij hoort maar hoe dan hiermee om te gaan..... gedachtes sturen enz... tips???
tja er niet tegen vechten het je laten overkomen.... maar is niet gemakkelijk hoor...

groetjes Moppie

Ernarda
Berichten van Ernarda
Onderwerpen van Ernarda
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd: 65

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Ernarda »

Hallo dames,

Fijn om te weten dat ik niet alleen sta met al die klachten. Wist ook 24 jaar Lang niet wat ik mankeerde. Was t burn-out- overgang, of was ik gewoon gek aan het worden. Niemand kon het mij vertellen. Nu, na jaren aanklooien, besef ik zelf dat t zeker n burn-out geweest moet zijn in combinatie met de overgang. Stress hebben we allemaal, en ik heb best veel stressvolle periodes achter de rug. Dit is ook niet bevorderlijk voor een rustige overgang.
Ben al jaren aan het zoeken en overleven met deze problemen. Heb nu eindelijk een psychologe gevonden die naar me luistert en me probeert te helpen. Ben er nog steeds niet doorheen maar heb al wel weer wat betere dagen. Durf niet teveel te zeggen want als ik weer iets teveel doe krijg ik weer gelijk een terugslag. Het blijft een strijd, maar we strijden dapper door.

Erna

Jen
Berichten van Jen
Onderwerpen van Jen
Menopauzejaar:
Leeftijd: 53

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Jen »

Hallo dames

Ik ben Jen en 47 jaar jong... ben in de premenopauze aldus mijn haptonoom en huisarts... maar mijn klachten zijn nu weer zo groot..dan denk ik: ..komen ze van de overgang, heb ik een burn-out.. of is het alles bij elkaar ? Ik ben een stress kip van mijzelf hoor... maar de laatste half jaar is wel heftiger geworden. Door alle verschijnselen ga ik weer twijfelen..zou het dit zijn, zou het dat zijn...

Ik heb geen eet lust meer.. de nekspieren zitten mijn vast, ben zo onzeker op dit moment, heb een brok boven mijn borst.... haal te hoog adem. zweetaanvallen... en vooral moe zijn.. alles is me te veel nu. wil het liefste rust.
Ik werk al jaren in de huishouding.. dus best zwaar werk... doe alles nu voor 80 % hoor.. kan me niet meer de volle 100 % inzetten... dan ben ik kapot.

Ben nu weer aan de anticonceptie pil gegaan..kijken of mijn klachten dan afnemen... nou merk er nog niet veel van... maar ben ook nog maar anderhalve maand bezig. Slik bètablokkers, omdat mijn bloeddruk te hoog was.. tja logisch als de adrenaline zo door je lichaam giert. Ik moet aldus mijn haptonoom mijn klachten accepteren en bewust worden van alles.... heb er best veel aan hoor... maar het liefst ging ik elke dag heen... gewoon om gerustgesteld te worden... want dat wil ik graag... geruststelling en herkenning.

Fijn dat ik jullie ervaringen heb gelezen..sta er niet alleen voor... sterkte allemaal...

groetjes van mij... Jen

Mayweda
Berichten van Mayweda
Onderwerpen van Mayweda
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Mayweda »

Hallo dames

Allemaal herkenbaar... Het is een tijdje goed geweest.
Huisarts cardioloog, gynaecoloog specialist voor NOK, brok in mijn keel gevoel, heb alle dokters gehad, niets aan de hand..
Neem nu Livial hormonen, Maca en Ymea en het heeft maanden goed gegaan, toen opeens weer dat gevoel, zeurend rond mijn hartstreek, kan het niet verklaren wat het juist is, een onbestemd onrustgevoel, denk dat ik een hartaanval kan krijgen. pfff moedeloos schrik om niet meer wakker te worden... maar als ik jullie verhalen lees, voel ik me toch beter...

Mayweda

Conny1966
Berichten van Conny1966
Onderwerpen van Conny1966
Menopauzejaar:
Leeftijd: 53

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Conny1966 »

Hallo dames,

Ik herken me in zoveel verhalen. Wat een strijd.
Na drie rustige en zelfs fijne dagen werd ik vannacht na een uur wakker met stekende pijn in mijn linkerzij, ik begon hevig te transpireren. Meteen weer bang
De rest van de dag is het geval gebleven, huilbuien, steen op mijn maag, spierpijnen en steken, heb twee keer iets rustgevend ingenomen zonder resultaat.
Deze week heb ik ook een onderzoek, waar ik al lang op zit te wachten.
Ik kan er niet normaal meer over nadenken, ik ben er zo extreem ongerust over dat ik zeker weet dat er iets ernstigs uitkomt en dat het niet meer goed komt.
Niks of niemand kan me gerust stellen.
Ik klampt me rillend aan mijn man vast. Ik voel me radeloos.
Hoe lang nog?

Conny

Danie1012
Berichten van Danie1012
Onderwerpen van Danie1012
Menopauzejaar:
Leeftijd: 51

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Danie1012 »

Hallo

Het is een tijdje wat beter gegaan met mij.
Nu heb ik 2 menstruaties overgeslagen. Ondertussen al 4 blaasontstekingen gehad. Nu de laatste keer urine op kweek en antibiotica. Maar ben dus bekend met blaasontsteking en ben nu opeens bang voor de antibiotica. Dat ik daar ziek van word. Heb ik nooit gehad. Ben sinds paar dagen (voordat ik een antibioticakuur kreeg) weer erg licht in mijn hoofd. Heb er zo genoeg van.
Voel me dan weer down, huilerig, en nergens zin in hebben. Het gevoel van als ik zo nog lang door moet enz.
Ik kan op dit soort momenten ook niet relativeren. Ik gooi deze gevoelens en duizeligheid dan op het feit dat ik eigenlijk ongesteld had moeten worden. Maar echt helpen doet het niet. Om moedeloos van te worden.

Groet, Danielle

Nonnie
Berichten van Nonnie
Onderwerpen van Nonnie
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Nonnie »

Hoi dames,

Het is alweer zo ver... weer terug bij af bah bah.
Het heeft weer een tijdje goed gegaan, had nog wel wat vage klachten maar het voelde toch wat beter.
Nu heb ik sinds een week weer allerhande klachten waar ik zo verdrietig, nerveus en depri van word.
Slaap weer heel slecht en heb veel last van maagpijn, dan weer dagen diarree of 3 dagen niks, een kamerorkest in mijn buik.
Ben weer heel bang dat ik darmkanker heb pfff, kan de moed niet opbrengen om vrolijk te zijn.
Word hier zo moe van, heb geen energie meer.....maar mijn wekker loopt wel iedere morgen af om 6 uur.
En op het moment zijn de ochtenden vreselijk....en als om 9 uur de zaak open gaat en de klanten komen binnen dan moet het masker weer op, vriendelijk lachen, praatje maken.
En dat terwijl ik het liefste zou huilen, schreeuwen om hulp en terug naar huis gaan en in bed kruipen.
Wat moeten wij vrouwen toch veel door staan.
Sorry voor mijn geklaag maar ik moest het ff van me af schrijven :( .

Groetjes Marion.

Flippertje
Berichten van Flippertje
Onderwerpen van Flippertje
Menopauzejaar:
Leeftijd: 53

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Flippertje »

Hallo Marion,

Ook ik heb al maandenlang last van mijn maag en ook hier een huiskamerorkest in me buik daarbij ben ik 's-nachts in bed continue duizelig en ook hier beheerst zeker die maagklachten mijn hele leven dus begrijp heel goed wat je voelt, totaal onwel gevoel, verpest je hele leven.
Ik ben nu naar de homeopathische kant gegaan en heb amlacid gehaald in de reformwinkel, ben pas 2 dagen bezig maar voor het eerst in maanden heb ik geen maagpijn, weet niet waar ik ben en hoop dat het zo blijft maar vertrouw het nog niet dus wacht het maar even af, maar o wat kun je jezelf gelukkig voelen zonder die maagklachten, weet niet waar ik ben, heb ook al maag en darmonderzoek gehad waar gelukkig niks uitkwam behalve dat mijn maag geïrriteerd was, maagbeschermers gehad ,maar daar mee ook steeds last houden van die maag dus hoop dat dit me blijft helpen.

Wens je veel sterkte,
groetjes Flippertje

Saskia67
Berichten van Saskia67
Onderwerpen van Saskia67
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Ongerust over mijn klachten

Bericht door Saskia67 »

Hallo dames,

Wat ben ik blij met dit onderwerp, Marion beschrijft precies wat mij het meest sloopt.
Ik heb de wereld aan lichamelijke klachten maar die constante angst dat ik doodga is het ergst.
Ook ik heb altijd pijn in mijn bovenrug en maag, erg vervelend met al die reclame die je vertellen dat een hartaanval bij vrouwen zo herkent wordt.
En die pijn in mijn zij die voelt als een voetbal onder mijn ribben, wat natuurlijk volgens google kanker is en al die onderzoeken hebben het gewoon mis.

Ik heb gelukkig een fijne arts gevonden in de praktijk die me begrijpt. Ze lacht samen met mij om mijn hypochondrie maar onderzoekt wel alles grondig.
Nu zou je denken dat het dan gerust stelt dat er niks gevonden wordt maar helaas is dat niet zo.
Ik heb dit nooit gehad, ben van nature ongelooflijk nuchter, met als gevolg dat ik de hele dag met mezelf in discussie ben. Mijn nuchtere zelf die relativeert tegen de overtuiging dat ik nu toch echt iets dodelijks heb.

Dank jullie voor het delen en het daarmee toch een beetje geruststellen.

Saskia

Dit onderwerp is 6 jaar en 1 maand oud. Er kan niet meer op gereageerd worden.
Maak en nieuw onderwerp aan, of reageer in een ander soortgelijk onderwep
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht