Al mijn klachten overgang?

Zelden is het één klacht die onze overgang tekent. De veelheid aan klachten en het omgaan daarmee valt niet altijd mee. Soms vallen ze je allemaal tegelijk lastig, of ervaar je iets wat niet zo bekend is
Flurry
Berichten van Flurry
Onderwerpen van Flurry
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Al mijn klachten overgang?

Bericht door Flurry » ma 16 feb 2015 21:17

Dames,

Ik mis hier wat. Ik mis namelijk het geval van dat je zorghormonen wegtrekken maar dat je nog kleine kind ( <10 jr oud) nog de zorg nodig heeft...

Hoe handel je dat is de vraag? Hoe probeer je te laveren tussen de 'zorg' die je zelf nodig hebt en de zorg die zo'n uk nog nodig heeft, de veiligheid, geborgenheid en bescherming om zichzelf te ontwikkelen? En dat terwijl dat kleine meisje nu ineens voor minimaal 35 jaar in jezelf om aandacht en liefde en zorg vraagt?

Kijk, een partner kan ervoor kiezen mee te groeien of hard weg te hollen, hopend op 'betere' tijden maar je kind kan dat niet....

Ziet z'n moeder huilen of ( terecht of niet) erg boos worden en zou dit allemaal moeten begrijpen... Not dus... Ik ben niet van de AD bijvoorbeeld en mijn huisarts ook niet maar als t zo doorgaat incl mijn fysieke klachten ( die vallen redelijk mee...afkloppen ) dan ga ik toch n poging wagen ...zo donker als mijn gedachten soms zijn, is niet te hanteren.
Of is er nog n alternatief waar ik niet naar gekeken heb?... ( ik slik kruiden en vitaminen )

Graag feedback...altijd welkom! Ps overgevoelig voor hormonen, voel ze bijna letterlijk bij fluctuatie....

Gr. Angelique



Moon1967
Berichten van Moon1967
Onderwerpen van Moon1967
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Al mijn klachten overgang?

Bericht door Moon1967 » ma 16 feb 2015 22:04

Hoi Angelique,

Ik kan mij voorstellen dat het met zo'n kleintje niet meevalt. Die van mij zijn 18 en 13 en die redden zichzelf al aardig. Dus ik heb de mogelijkheid om mij eens terug te trekken. Ik heb veel aan psychologische hulp met mindfulness gehad. Ik heb AD gehad, maar vond dat niet de oplossing. Ook acupunctuur helpt mij. Maar soms weet ik niet of mijn klachten van de overgang komen of van de ziekte van Crohn. Misschien is mindfulness ook wel iets voor jou.

Sterkte.
Monique

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Al mijn klachten overgang?

Bericht door Anette » di 17 feb 2015 00:35

Flurry schreef:
ma 16 feb 2015 21:17
Kijk, een partner kan ervoor kiezen mee te groeien of hard weg te hollen, hopend op 'betere' tijden maar je kind kan dat niet....
Hallo Flurry,

Mijn kinderen hebben toen ze opgroeiden nooit anders dan een moeder in de overgang gehad.
Ze zijn nu 28 en 26 en de manier waarop en het respect waarmee zij met emoties, gevoelens van een ander kunnen omgaan, daar kan menig volwassen mens een puntje aan zuigen.
Daar sta ik zelf soms van te kijken of ben er zelfs zelf nog jaloers op of verbouwereerd, terwijl ze het toch voor een belangrijk deel dankzij mijn wisselvalligheid van de overgang hebben geleerd. In dat contact zijn ze extra gegroeid vinden ze zelf, en ze beschouwen dat achteraf als waardevol.
Het heeft hen geleerd zeggen wat het wil zeggen dat het leven niet altijd gemakkelijk is. En ik zie ook wel dat ze de moeite nemen zich in een ander inte leven. Iets wat ik van heel veel mensen niet kan zeggen.

Moeilijke tijden, emoties, gevoelens, de kans krijgen daarmee te leren omgaan en het met vallen en opstaan mogen oefenen en ervaren in contact met degene die het dichts bij je staat, dat is ook veiligheid, geborgenheid en bescherming.
Het zijn de woorden van mijn kinderen die het vanaf hun babytijd met een moeder in de overgang moesten doen.

Terugkijkend geef ik toe dat het zeker niet altijd fijn was met al die rimpels en soms stormen in het water.
Kinderen zijn behoorlijk flexibel en weten heel goed hoe verdriet voelt, hoe boosheid voelt, hoe onmacht voelt.
Mijn kinderen draaiden zich niet om. Ze kwamen naar me toe. Ik kreeg hun liefste knuffelbeertje, of hun opmerkingen 'kom maar mama, huil maar effe dan is het eruit' of 'morgen komt een nieuwe dag'
Ik liet er wel altijd een gesprek op volgen met hen als bij mij de zwaarte van de emotie eraf was. Daar was ik alert op. Op hun niveau napraten zodat zij zich ook konden uiten en gekend werden.
Vaak was het voor hun al lang veel meer vergeten dan ik dacht, en namen ze de gelegenheid te baat om nog opener over zichzelf te zijn en van alles met me te delen wat niet aan bod zou zijn gekomen zonder de buien die me overkwamen. We voelde allemaal de band met elkaar groeien als we op zulke momenten het karwei geklaard bleken te hebben. Zij hadden het gevoel dat ze een bijdrage hadden geleverd aan het oplossen van de situatie. En dat hadden ze ook. Iedereen weer blij en opgelucht.

Ik was wel vaak bang dat het ze teveel belastte. Gelukkig was ik daar bang voor, zeg ik achteraf. Daardoor gebeurde dat vrijwel niet en bleven toch wel in balans.
En ik denk dat alle moeders dat wel in het oog hebben, en dus ook houden. Het zit ingebakken. Sowieso zit dan in vrouwen.

Ik zou niet weten waarom ik mijn kinderen daar geen deelgenoot van zou hebben mogen maken. Het hoort van tijd tot tijd bij het leven. Waar kunnen ze dat beter leren dan thuis, waar van ze wordt gehouden.
Ik zei al ik heb er geen spijt van. En zij ook zeker niet, ook al vonden zij het ook niet altijd fijn.

Hun vrienden praten over grootste dingen die ze vroeger met thuis deden. Die van mij over de avondjes bij de tv dat ik fruit voor ze schilde en hoe gezellig dat was als ze een paar stukjes geschilde appel kregen en ook nog een stukje banaan.
Terwijl ik dat op zulke momenten soms deed met een afschuwelijk gevoel van 'eigenlijk niet meer kunnen' praten zij er nu nog over alsof het de grootste verwennerij is die je maar kunt bedenken.

Maar het was moeilijk. En het was laveren ja.
Het verdelen van mijn energie of aandacht....... het is altijd laveren.
Ook voor vrouwen zonder kinderen. Want 'zorg' strekt zich veel en veel verder uit dan alleen 'zorg voor gezin'

Anette

Flurry
Berichten van Flurry
Onderwerpen van Flurry
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Al mijn klachten overgang?

Bericht door Flurry » di 17 feb 2015 10:54

Hallo dames,

@Anette; dank je voor de geruststelling. Ja, mijn kind troost me ook als ik weer peilloos verdriet heb en ik praat altijd na een uitbarsting van woede...dat helpt wel inderdaad. Heb een slim kind ook; zegt dat ik toch echt wel van mezelf moet houden want anders kan ik niet van hem houden hoor.... zegt ook genoeg, toch?

@Monique, ik heb toevallig een leuke psychologe die goed tot de kern komt en ik ben zelf altijd (voor de overgang echt inkikte) energetisch therapeute en meditatiecoach geweest.... ironisch toch...kan mezelf niet eens helpen in dit geval, mediteren lukt ook al erg slecht
Ik probeer zoveel mogelijk uit wat dat betreft.

Ik leer hier het meeste over de veranderingen die ik doorloop, dat is 1 ding wat zeker is. HIer haal ik de geruststelling en kan mijn hoofd mijn hart geruststellen en vice versa...

Dank allen!

gr. Angelique

Sien
Berichten van Sien
Onderwerpen van Sien
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Al mijn klachten overgang?

Bericht door Sien » vr 26 jan 2018 13:46

Hallo allemaal,

Wat ben ik blij dat ik dit forum heb ontdekt........
Wat een herkenning.
Heb zo aan me zelf getwijfeld de laatste tijd.
Paniek gehad om al de klachten die zomaar uit het niks opduiken.

Op dit moment veel last van mijn linker arm...spierpijn en doof of tintelen.
Ben er best bang van.........vorige week een vader van 1 van de kinderen last van zijn arm volgende dag hart stilstand.
Pfff zo moeilijk om het van me af te zetten.

Wat een ellende die overgang :roll:
Fijn dat ik het hier even kwijt kan.....

Sien

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht