Ik vind er niets aan

Zelden is het één klacht die onze overgang tekent. De veelheid aan klachten en het omgaan daarmee valt niet altijd mee. Soms vallen ze je allemaal tegelijk lastig, of ervaar je iets wat niet zo bekend is
Linda73
Berichten van Linda73
Onderwerpen van Linda73
Menopauzejaar:
Leeftijd: 48

Ik vind er niets aan

Bericht door Linda73 »

Hallo allemaal,

Ik ben nieuw hier. Zoek een beetje mentale steun en herkenbaarheid.
Mijn naam is Linda en ik ben 48. Toen ik net 47 was had ik al het idee dat mijn overgang was begonnen.
Voor mij toen nog niet herkenbare klachten. Die ik in de eerste instantie weet aan stress op het werk. Iets wat ook versterkt werd door alle extra maatregelen omtrent het covid- virus.

Ik werk parttime in de kinderopvang. Er veranderde veel en per direct en het vergde veel flexibiliteit een aanpassingsvermogen van mij en mijn collega’s én de kinderen.
Ik ben erg gepassioneerd in mijn vak en daardoor denk ik dat ik de eerste symptomen van de overgang niet gelijk herkende.

De afgelopen 2 á 3 weken echter had ik steeds meer last van spierpijn in mijn linkerbeen.
Ik ben niet een kleinzerig persoon dus warm douchen en wat spierbalsem erop en dan komt het wel goed.
Nou...daar ben ik de afgelopen dagen wel even op terug gekomen. Teruggefloten door mijn eigen lichaam. Flinke gewrichtspijn in heup en knie....van paracetamol tot huilen en de pijn niet kunnen kanaliseren en onwetendheid tot ibuprofen en eindelijk weer wat kunnen slapen...

Ik zit nu op de bank...en denk terug aan de afgelopen 2 maanden...wat heeft fysiek de revue gepasseerd in deze periode;
1x 2 dagen licht menstrueren. Na 1 week; 7(!) dagen zwaar menstrueren met veel lage rugpijn...duizeligheid wat ik weet aan overvloedig vloeien.
Zeer pijnlijke borsten, harde borsten, pijnlijk gespannen zelfs...en de opvliegers. Te pas en te onpas..
Ook mijn slaap is veranderd. Korter en word minder uitgerust wakker...

Al lezende kom ik erachter dat ik eraan moet dat de overgang toch echt wel begonnen is....so far vind ik er echt niet aan...
Hier lezen en delen is voor mij het begin maken van omgaan met deze fase in mijn leven.

Reageren mag...herkenbaarheid bevestigen; graag...

Linda
Jol0305
Berichten van Jol0305
Onderwerpen van Jol0305
Menopauzejaar:
Leeftijd: 46

Re: Ik vind er niets aan

Bericht door Jol0305 »

Hoi Linda

Ik ben 3 mei 46 jaar geworden, en herken je verhaal volledig.
Het is net een rollercoaster van gevoelens.
De ene dag is het beter als de andere.
Voor mijzelf om rustiger te worden/ te blijven hou ik in mijn gezondheid op mijn telefoon de cyclus bij met de bijbehorende klachten.
Als ik dan een maand later ergens last van heb en ik zie terug dat ook dat vaker heb gehad wordt ik rustiger.
Ik zoek ook vaak op het forum, het geeft mij rust als ik dingen herken.
Het zal goed komen dat geloof ik echt maar het is af en toe flink doorbijten

Jol
Marsnat
Berichten van Marsnat
Onderwerpen van Marsnat
Menopauzejaar: 2019
Leeftijd: 52

Re: Ik vind er niets aan

Bericht door Marsnat »

Hi Linda

Ik ben 52 jaar en heb al sinds mijn 42 heel veel klachten.
Zie hieronder klachten die bij mij komen en gaan,
Hartkloppingen,opvliegers met barstende hoofdpijn ,gewrichtspijnen (heup, knie, vingers) slecht slapen, angstaanvallen, opgeblazen gevoel, brandende lichaamsdelen.
Ik heb ook maanden dat het goed gaat en nergens last van heb. Stress en drukte zorgen ervoor dat veel klachten terugkomen.
Op dit moment heb ik lage rugpijn trekt naar lies en buik.
Een warme kruik bied wel een beetje verlichting.
Door de pijn slaap ik dan weer slecht.
De verhalen helpen me ook heb dan het gevoel dat ik niet de enige ben.

Veel sterkte
Natascha
Susanna69
Berichten van Susanna69
Onderwerpen van Susanna69
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Ik vind er niets aan

Bericht door Susanna69 »

Hallo

Herkenbaar hoor! Bij mij begon het ook in mijn linkerbeen, de pijn. Daarna gingen mijn knieën vrolijk meedoen...ben door één van de knieën gegaan en had meteen ook een dikke knie. Ingezwachteld met drukverband en dik ingesmeerd met arnicazalf en vette watten, een drukverband dus. Na een week weer goed, maar het blijft opletten.( zwak punt). Ook krakende en knakkende gewrichten, probeer goed te blijven bewegen, maar ik kijk wel uit om te enthousiast spring en klimwerk te doen!
Ik hoop dat dit nog verbetert, maar zolang ik het niet zeker weet pas ik wel op. Ik voel me een oud vrouwtje soms. En waren dit nou maar de enige klachten...inmiddels een hele lijst. Ik kan je alleen maar vertellen hoe ik er mee omga: proberen positief te blijven en om mezelf te lachen. Maar ook: beter voor mezelf zorgen in de zin van: gaat het niet, dan gaat het niet. Mijn lichaam vertelt me wel wat wel en niet gaat. Dat is nu eenmaal zo. Ik ben ook zo iemand van: kom op, stel je niet aan, gewoon doen en dan gaat het straks wel beter. Maar de overgang is een baas hoor!
Ook ik hoop op betere tijden, ook voor jou. Heb geduld met jezelf, we zullen wel moeten. Veel sterkte!

Susanna
Plaats reactie