Emotioneel geladen

De woede die je tijdens de overgang ervaart heeft vaak een diepere betekenis. Het kan iets zeggen over wat niet meer bij je past en over wat je wel nodig hebt.
Tegenzin/Weerzin en woede kunnen een goede leidraad zijn om tot jezelf te komen.
Marielle
Berichten van Marielle
Onderwerpen van Marielle
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 54

Emotioneel geladen

Bericht door Marielle » ma 05 jan 2015 10:11

Beste dames,

Hier zit ik dan, gelukkig ik ben niet het probleem, menopauze is mijn probleem.
Ik straalde dag in dag uit positivisme uit. Een goed jaar zit ik nu wat men noemt menopauze, meno oke, pauze hoe absurd ;)
Ik heb woede aanvallen dat ik achteraf ga zien of de deuren die het moeten ontgelden nog 'heel' zijn.
Ik dacht dat ik na 50 jaar assertief ben geworden, totdat mijn eigen vlees en bloedt mij stof heeft gegeven tot nadenken, dat ik niet assertief maar agressief overkom...en plots is er een lichtje gaan branden, google eens uitpluizen en ja hoor daar vond ik mijn vriendin, ze noemt MENOPAUZE, ze geeft mij, huilbuien, woedeaanvallen, conflicten tussen mijn man en mijn kleren regelmatig heb ingepakt om te vertrekken, hier een beetje verder het klooster in, bezinnen dacht ik.
Of zoals eergisteren rond 22u na een zoveelste woedeaanval de deur achter mij heb dicht gegooid en moederziel te voet nog wel 8km wou stappen richting ouders, moederziel alleen, ach ja de duisternis en de angst niet meegeteld.
Even later stopte mijn man enfin stoppen, de remmen gierden... ik wou niet instappen, stak zelfs de weg over met eigen gevaar tot?

Het ergste van al is dat ik wij samen een huwelijkscrisis overwonnen hebben en nu helemaal ontredderd zijn. Is er iemand die haar gouden raad wil verkondigen aan mij en aan zoveel andere vrouwen.
Mij er tegen verzetten, is larie en apekool, en tot tien tellen lukt mij ook niet want in die tien tellen zit mijn echtgenoot er al tussen of heb ik menopauze.

Ja ik probeer er nog mee te lachen, maar diep vanbinnen ga ik er toch kapot aan en daar is uiteindelijk het leven dat ik gekregen heb mij toch TE dierbaar voor. Maar niet te min alle hulp is welkom, super bedankt, ik leef op hoop...

Nelleke50

Marie1
Berichten van Marie1
Onderwerpen van Marie1
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd nu: 55

Re: Emotioneel geladen

Bericht door Marie1 » ma 05 jan 2015 10:40

hoe herkenbaar Nelleke, je verhaal...

Ik heb ook al ontelbare keren de deur achter me dichtgegooid en dan kilometers lang gaan stappen, naar een vriendin toe, of gewoon zomaar zonder doel.. Alles is donker, het is zelf gevaarlijk zo alleen in de avond, maar voel zelf geen angst noch vrees. Het kan me dan allemaal gestolen worden, ik stap woedend door, en ook vol zelfbeklag, en op die momenten kan ik zelf niet meer huilen, of het is van woede.... Was vroeger al heel temperamentvol, maar dit slaat echt alles!

Marie

Sasje
Berichten van Sasje
Onderwerpen van Sasje
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 51

Re: Emotioneel geladen

Bericht door Sasje » di 06 jan 2015 06:39

Hoi dames,

Ik was op zoek naar ervaring met woede in de overgang.
Wat ik lees is vooral hoe die emotie voelt en hoe vrouwen zichzelf afkeuren vanwege die emotie en schuldig voelen.

Waar ik in mezelf naar zoek als de woede omhoog komt is naar antwoorden op vragen die ik mezelf dan stel:
"Als ik zo boos word dan wordt er iets in mij geraakt en gaat het niet om niks"
"Wat was het precies dat me zo deed ontvlammen"
Het lijken dan soms kleine onbenullige dingen waarop ik zo heftig reageerde.
Maar zijn ze wel zo klein en onbenullig?
Vroeger zou ik ja gezegd hebben. Maar nu laten juist die dingetjes mij voelen dat ik mijn energie nodig heb voor andere dingen. Ik moet het nu niet hebben dat er voor elk kleinigheidje een beroep op me wordt gedaan.
Vroeger kon ik dat vanzelfsprekend aan. Nu niet meer. Het zorgende wat ik altijd had is kan nu niet altijd meer zo beschikbaar zijn.
Ik word dus feitelijk niet boos om niks, maar om iets heel essentieels. Ik verander, ga over naar een andere fase waarbij al die vanzelfsprekendheden van eerst niet meer zo vanzelfsprekend kunnen zijn.
Als mijn omgeving daar mee op inspeelt ontstaat er bij mij gene woede.
Die ontstaat wanneer ik voel dat ze dat niet doen, en aan het oude blijven hangen.

Hoe woede voelt weet ik wel, en dat woede in een vrouw niet zoveel recht van bestaan krijgt, weet ik ook. Allemaal mooi die buitenkant van woede, maar wat zit erin die woede. Op welke angst of verdriet is het een reactie. Aan woede gaat altijd iets vooraf.

Waar ik veel meer benieuwd naar ben is daarom, naar wat er voor anderen achter hun woede zit. Ik ervaar dat als ik daar naar kijk evt schuldgevoel veel minder lading heeft en ik al helemaal niet meer de behoefte heb mezelf erom te veroordelen.

Sasje

Marielle
Berichten van Marielle
Onderwerpen van Marielle
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 54

Re: Emotioneel geladen

Bericht door Marielle » di 06 jan 2015 08:05

Hallo Sasje,

Sinds mijn zoektocht naar 'woede' of het waarom, is er een kleine last van mij afgevallen, althans HOOP ik, wanneer ze begrip tonen of moeite er willen voor doen, het kan al veel woede besparen.
Ik weet dat mijn woedeaanvallen opgekropte emoties zijn, zaken die zijn gebeurd en het is alsof nu het BEEST in mij is wakker geworden...
Mochten mijn dierbaren onnodige escalaties achterwege laten, het maakte het alle sinds draaglijker! ps: shit happens, gisteravond nog een woedeaanval om, ja om wat en dan de woorden van mijn echtgenoot, zinderen nog na.
Ik hoorde hem nog net zeggen...en daar moet ik mijn gans leven meezitten...het hek was van de dam...na tien minuten toch maar in bed gekropen...wat is het toch fijn een vrouw te zijn ;)

Nelleke50

Lorie3
Berichten van Lorie3
Onderwerpen van Lorie3
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd nu: 52

Re: Emotioneel geladen

Bericht door Lorie3 » za 31 jan 2015 20:25

Hallo dames,

Alleen maar woede hier al maanden en ik laat het gaan.
Het is zoals Nelleke hierboven zegt, begrip tonen of iig er moeite voor doen scheelt zoveel maar helaas dat is ver te zoeken.

Vroeger was ik altijd een behoorlijk gelijkmatig type qua karakter maar heb wel veel over me heen laten lopen en gaan.
Het lijkt erop dat zich dat nu wreekt en ik kan het niet meer binnen houden, de beerput is open.
En ik heb het recht op die woede. Staat niet charmant maar dat woord kan bij mij geschrapt worden.

Heeft weer met mijn vader te maken die oh zo zielig is als iets niet loopt zoals hij wil. Het is een groot klein kind. Het grootste deel van zijn leven is ook nog eens prima verlopen, weinig tegenslagen.
Meneer was nog ziek hoorde ik van zijn zus dus maar even kijken dan hoewel ik er helemaal niet toe in staat was en ik hoop dat ik er de volgende keer niet weer intrap!!

Hij was helemaal niet meer ziek, zijn vriendin die dement aan het worden is daar zit meneer mee in de maag.
Deze vriendin, al eerder gemeld hier, was niet zo'n lieverdje de laatste vijf jaar, daarvoor ging het goed.
Ze zaten beiden op de bank in pyjama maar waren niet ziek.
Hij vroeg hoe het met ons ging en hoe het verder moest, beiden werkloos en ik ga niet meer aan het werk, de reden ook hier ergens te vinden.
Er is dus geen werk, dus alleen solliciteren is een optie, meer kan je niet doen.

Ja maar hoe moet dat dan? vroeg meneer.
Ik zei geen idee, zie wel hoe het verder gaat kan ook niet in de toekomst kijken en die wordt er al niet rooskleuriger op.
Ik vroeg wat heb je dan?
Weet ik niet was het antwoord.
Kun je het dan niet omschrijven?
Nee, dat kon meneer ook niet.
Verdomme, heeft hij 80 jaar de tijd gehad om volwassen te worden en meneer kan nog niet eens omschrijven wat hij heeft of voelt, de zeikerd.
En maar zielig doen.

Hij vroeg ook nog hoe het ging met de overgang en HOE LANG dat nog ging duren.
Toen knapte ik echt.
Heb er weer alles uit gegooid dat de maatschappij me de pot op kon en dat hij niet moest denken dat ik er ook ooit nog maar 1 vinger aan uit steek, mij kapot maken en daarna zeker weer voor die kl....ten maatschappij gaan werken, dan ben je bij mij nu aan het verkeerde adres.
En hij heeft natuurlijk zelf last van MIJN overgang, de egoït, zielig hoor zo'n man.
Als hij niets vertelt kan ik ook niet helpen en ik moet zeggen dat ik er ook helemaal geen zin in heb, bekijk het maar.

Partner zat er ook bij en heeft me nog nooit zo kwaad gezien, hij vond het wel terecht en raar om naar te kijken:)

Nou dit was weer leuk vandaag.

Groet Max.

Marielle
Berichten van Marielle
Onderwerpen van Marielle
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 54

Re: Emotioneel geladen

Bericht door Marielle » wo 06 apr 2016 16:48

Hallo

Menopauze is en blijft een taboeonderwerp, ik onderricht en volg de bijwerkingen netjes op...tijdens de nacht plots gewekt worden, nerveus, stemmingswisselingen en oorsuizingen. Maar ik ben ongerust dat er slachtoffers gaan vallen (figuurlijk) want het negativisme haalt al het positieve van mij als mens zijnde weg uit mij. Ik kom net van bij de therapeut, twintig minuutjes balen over mezelf...mevrouw zoveel euro aub...
Wijzer word ik er niet van. Ook al laat ik een ballonnetje op aan derden...hou aub rekening met mijn menopauze!! Er zit verdomd veel helium in mijn balon!

Marielle

Miralo
Berichten van Miralo
Onderwerpen van Miralo
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 53

Re: Emotioneel geladen

Bericht door Miralo » di 21 jun 2016 11:12

Hallo dames,

Beetje late reactie: ik zit alweer twee jaar in de overgang en heb een dochter van 7 jaar. Naast andere overgangsklachten heb ik ook erge last van woedeaanvallen. Niet continu, soms is het een paar weken of maanden weg, maar soms heb ik er een paar weken achter elkaar last van. Ik ben dan ook snel geagiteerd en ongeduldig. Dat het mij geen prettig mens maakt, is tot daar aan toe. Maar het maakt mij op gezette tijden ook geen leuke moeder. Snel geagiteerd, snauwerig en opgefokt. Niet 24 uur per dag, maar bij 'triggers' als getreuzel, gemiep of iets in de huiselijke rommel niet terug kunnen vinden. Ook in het verkeer vloek ik er het liefst een potje op los als ik bijvoorbeeld afgesneden word. Rustig blijven, mama, zegt mijn dochter dan. Ik doe mijn best om het binnen de perken te houden, maar soms heb ik zo'n zin om los te gaan. Zelfs 's nachts als ik wakker word, draai ik me geagiteerd om.
Ik denk dat het ook samenhangt met slecht slapen, ook zo'n overgangskwaal. Ik heb altijd een goede nachtrust gehad, maar de laatste jaren word ik vaak 's nachts wakker en kan ik twee, drie, vier uur niet slapen. Maar de wekker gaat weer om half 7. Ik voel me continu vermoeid en dat maakt ook dat ik niks kan hebben.
Mijn vriend kan gelukkig een hoop hebben, maar voor mijn dochter vind ik het heel vervelend en voel ik me erg schuldig.

Groetjes,
Miralo

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht