Mezelf opnieuw (uit)vinden

De woede die je tijdens de overgang ervaart heeft vaak een diepere betekenis. Het kan iets zeggen over wat niet meer bij je past en over wat je wel nodig hebt.
Tegenzin/Weerzin en woede kunnen een goede leidraad zijn om tot jezelf te komen.
Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd nu: 53

Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Ffpauze51 » wo 23 nov 2016 10:38

Hallo allemaal,

heb hier al iets geschreven op t fijne forum.
Zal mij eerst voorstellen, ik ben een 51 jarige getrouwde moeder van 3 volwassen kinderen er wonen er nog 2 thuis.
Ik ben er ook zo 1 die dacht, zo de menstruatie is klaar dus ik heb na een jaar of 4 met opvliegers de overgang wel gehad.
Deze zomer ben ik ''per ongeluk'' ? op deze site beland en jemig wat een herkenning en daarna ook ongeloof boosheid.!

Vanaf mijn 44ste is mijn menstruatie gestopt (menopauze), eigenlijk zonder noemenswaardige problemen, de laatste was met flinke stolsels.
huisarts in paniek gebeld, heeft dit misschien met de overgang te maken?
Nee mevrouw dit is gewoon stress hier bent u veel te jong voor ik was toen ongeveer 43.
op mijn 36ste huilend en vreselijk gespannen bij de huisarts gemeld, gaat u maar eens naar een psychiater.
zo gezegd zo gedaan (oh oh wat een paniek en verder gezakt in een depressie) heb daar vragen beantwoord, ze hebben mijn toen AD gegeven.
Na drie dagen ging ik daar heftig op reageren, hyper en 's avonds een mega paniek aanval.
paniek was geboren, daarna moest ik maar iets slikken tegen een bipolaire stoornis.
hier werd ik afgevlakt van in alle opzichten. depressieve/onrustige gevoelens kwamen er gewoon doorheen.
relatieproblemen werden van tafel geveegd, tja ik was weer een soort van mak en dacht zelf ook, dit is het dus.

Hoe vaak ik niet de vrouwelijke dokter heb gebeld om te vragen, of het niet de overgang kon zijn want ik blijf maar zo vreselijk onrustig.
nou mevrouw dat kan niet u bent te jong, dus slik maar meer van uw medicijnen( niet gedaan hoor)
4 jaar geleden is mijn jongste op add getest, en zit nu aan de ritalin.
hey dacht ik na een lijst gelezen te hebben, dat is t. dus getest en ja hoor adhd. ik heb geen med geslikt, soort van medicijnangst overgehouden aan psychologen-bezoek toentertijd.
of misschien intuïtie die dan zegt.......

Na een paniekaanval op schiphol en de rest wel op vakantie gestuurd en ik alleen thuis zat, waar de paniek niet zakte.
bij thuiskomst heeft mijn man mij niet opgevangen en is zonder te vragen hoe het met mij ging, naar bed gegaan want hij was ook moe van de reis.
mijn intuïtie kwam met 120 km per uur naar voren, dit is niet normaal zo reageer je niet.

Ik ondertussen ook een labeltje paniekstoornis/angststoornis gekregen, en therapie voor gekregen( hielp niks natuurlijk)
na een jaar van gesprekken en testen, kwam er Asperger bij mijn man uit ( vorm van autisme)
dit heeft heel veel energie van ons gevraagd, nu was mijn energie al laag.
echtgenoot weet dat hij niet veel kan veranderen, maar ik des te meer.

Ik ben mega woest geweest op hem (voor het in de steek gelaten worden toen ik op mn kwetsbaarst was), en sinds een maanden besloten om niet bij hem weg te gaan.
hij heeft ook echt heel veel goede dingen.
en hier zit mijn vraag, van de zomer nog geprobeerd te werken.
toen ik daar zo vreselijk moest huilen en alleen nog maar naar huis kon gaan, heb ik besloten een time out te nemen.
het lijkt wel nu ik besef dat ik al veel langer met de overgang bezig was, verdriet boosheid aan het opruimen ben.
Slaap al jaren slecht, trek me terug, kom nu ineens voor mezelf op. zere zware en dunner wordende benen, en huilen huilen.
Kan dit eigenlijk wel na zolang niet meer gemenstrueerd te hebben? of kan ik dit gooien op de geestelijke overgang die zich nu zo hard aanklopt?

dank voor het lezen, en een fijne dag

Fpauze

Madu
Berichten van Madu
Onderwerpen van Madu
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 52

Re: Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Madu » wo 23 nov 2016 13:07

Hallo Ffpauze,

Jeetje wat een verhaal ook zeg. Het eerste wat in mij op komt is dat het gek zou zijn als je niet boos bent. Ik ben zelf nog in de pre, al jaren bezig en ik denk ook al veel langer dan dat ik de overgang ontdekte. Ook met een bijna stempel waarbij ik ook steeds aangaf dat ik inderdaad veel mee had gemaakt maar dat ik dat eerder in mijn leven ook weleens had en destijds niet zo heftig en voor mij vreemd had gereageerd. Kreeg ik er een stempel van perfectionisme bij want ik wilde niet snappen dat wat ik had meegemaakt zo erg was dat het normaal was dat ik zo reageerde. Snap je hem nog?

Ik voelde me zo niet gehoord maar had geen energie om ertegen te vechten. Heb eruit gehaald wat ik dacht nodig te hebben en hield het zelf maar in het midden. Pas nu snap ik dat wat ik steeds zei "kan het niet de combinatie spiraal en het trauma zijn wat maakt dat het zo escaleerde in mij? "precies was wat er aan de hand was, behalve dan dat er ook nog overgangshormonen aan het drukken waren of beter gezegd aan het zwieberen.

Ook ik moest maar aan de pillen maar ik reageerde daar ook weer erg heftig op, zodat ik het liefst alleen maar iets wilde nemen als het echt nodig was en geen medicijnen die ik iedere dag 'moest' nemen want dan wist ik niet hoe het echt met mij ging. Kip en ei verhaal. Dit is wat ik dus nu al jaren doe. Ik slik dus weleens periodes slaapmedicatie of zelfs zwaarder maar altijd kort aangezien ik graag wil weten hoe het echt met me gaat en ik altijd veel bijwerkingen ervaar. Ik pas zoveel mogelijk aan in mijn omgeving, iets teveel vind ik soms wel eerlijk gezegd. Ik vind wel dat ik erg weinig kan hebben maar ja, weet even niet hoe het anders op te lossen.

Ook blijkt uit mijn verhaal dat ik het eerder wel degelijk bij het goede eind had dus ondanks mijn twijfelzucht probeer ik toch dicht mijzelf te blijven. Waarvan ik dan soms wel me afvraag wie ik dan nog ben. Maar alles beter dan zomaar alles slikken, letterlijk en firguurlijk. :oops:

Ik wens je sterkte en hoop dat er mensen reageren die ook post zijn want dat ben ik nog (net), hoopvol op bijna) niet.

Madu

Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd nu: 53

Re: Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Ffpauze51 » vr 25 nov 2016 09:36

Hoi Madu,

het niet gehoord worden is werkelijk iets wat ik nu heel erg vind en vlieg dan ook snel uit mn velletje.
het is volgens mij, als je dit al je hele leven hebt gepikt en niet je grenzen goed hebt aan gegeven komt dit nu heel scherp naar voren.
wat vreselijk toch dat ze je er persoonlijk op af rekenen en botweg zeggen dat je 'iets' niet snapt, ook een totaal niet gehoord voelen ding dus ook bij jou.
Ik heb hier kalmeringspillen en slaapmed liggen, heb ze tot nu toe nog niet gebruikt.angst om weer rare dingen te voelen.
vorig jaar bij een psychologe terecht gekomen, zij is ook relatietherapeute.
het Schiphol verhaal verteld, zij zat met open mond naar me te kijken en vond het echt erg voor mij.
het gehoord en gezien worden door haar daar knapte ik zo van op joh, kreeg er een nieuw soort energie en strijdlustig gevoel van.
dat mijn man echt niet begrijpt wat dit met mij heeft gedaan( zijn niet handelen) daar is autisme debet aan.
hij kan zich niet invoelen en dat stukje geborgenheid heb ik mn hele huwelijk gemist.
je komt als partner in een rouw van wat je gemist hebt en wat niet zal komen, dat samen met de overgang.
god wat een verdriet en boosheid kan een mens hebben, en dan de buitenwereld die dan zegt: nee dat kan niet joh jij moet niet alles geloven wat ze zeggen wat betreft uitslag van mijn man.
of ze zeggen, je moet weg bij die man hier word je niet gelukkig van. ja lekker makkelijk gezegt als je je al zo rottig voelt.
Wat deze tijd mij wel voor inzichten heeft gegeven, ik ben altijd van kinds af aan verzorgend en altijd voor de mensen klaar staan. als ik maar heel hard mn best deed om het de mensen het naar de zin te maken, dan vinden ze mij goed-lief-aardig.
dit is al wat omgedraaid en heeft mij vriendschappen gekost en nu denk ik er wat makkelijker over, ze passen niet bij mijn in nieuwe op te bouwen IK. het doet heus wel zeer hoor, kan het iets makkelijker naast me neer leggen.
Dit samen met een partner die niets met emoties kan, en al die tijd( 30jaar) mijn gevoelens en gedachtens heeft weggewoven en deed voor komen dat ze verkeerd waren (zijn onvermogen weet ik nu) en ik bij dit al steeds heb gedacht ben ik nou gek?
deze dingen ben ik nu met een coach recht aan t zetten, maar poeh wat een klus.
zij is van mening dat ik door de pijn heen moet en ja dat vind ik doodeng, maar volgens haar wel nodig om alle shit op te ruimen.
en mensen om me heen te verzamelen die wel goed voor me zijn, al ben ik nu t liefst alleen en heerlijk mijn eigen gaan te gaan.
als ik dit dan doe zonder geplaagd te worden door schuldgevoel kan ik wel ontspannen.

Hoe doe jij dit nu ? kan jij je wel op bepaalde momenten ontspannen?
jij natuurlijk ook heel veel sterkte in dit proces.
en dank je wel datje zo uitgebreid gereageert hebt, wat doet dat een mens goed.
Ik voel me dan niet zo eenzaam in mn strijd.

een fijne dag gewenst, Ffpauze

Madu
Berichten van Madu
Onderwerpen van Madu
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 52

Re: Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Madu » vr 25 nov 2016 12:36

Hallo Fpauze,

Poeh, kan ik ontspannen. Nu ja, soms dus hele periodes niet echt. Of eigenlijk kan ik zelfs daar niet echt een goed antwoord op definieren. Het is zo wisselend. Soms heb ik op een hele slechte dag ineens toch een momentje dat ik ergens met iets kleins blij ben.

bv. laatst zag ik op een bepaalde dag een man(aso) enorm tekeer gaan tegen een meisje. Dat raakte mij enorm en bevestigde mijn negatieve mensbeeld zeg maar. De volgende dag echter liep ik in gedachten en remde er een vrouw op de fiets voor mij, op het laatste moment hield ik in omdat ik haar zag. We glimlachten naar elkaar, omdat we beide rekening hielden met elkaar. Daar werd ik dan weer heel blij van. Ik probeer die momenten ook echt in te prenten want er is altijd maar zeker nu de neiging om alleen maar te focussen op het negatieve. Het kost wel veel moeite en soms heb ik er de energie niet voor hoor. Van de natuur en dieren kan ik ook nog erg blij worden.

Ik slik momenteel een hele lage dosis slaapmedicatie. Even een paar weken. Normaal slik ik om de 3 dagen of als het beter gaat niets. Ik werd echter ziek vorige week en sliep daarvoor al maar 3 a 4 uur per nacht, gepaard gaande met angst. Ik had dus al geen reserves meer. Dan ziek, bronchitis, oren, migraine en tot overmaat van ramp een wortelkanaalbehandeling er overheen. Toen vond ik dat ik het wel even met slaapmedicatie op mocht lossen. Ik ben nog niet helemaal beter maar ben alweer de slaapmedicatie aan het afbouwen. Tja, zo bekijk ik het dus per dag, week, maand.

Ik probeer veel te wandelen. Ik doe wel wat dingen af en toe, maar veel alleen, bioscoop bv. Ik ben al een hele tijd ook wars van sociaal doen. Ik trek het maar minimaal. Probeer dat wel uit te leggen en ben inmiddels zover dat als het niet goed valt ,ik het bij de ander laat. Ik heb het gewoon echt even niet zeg maar.(vind mezelf daar soms dus niet leuk in maar ja) Ik probeer ook zoveel mogelijk ad hoc af te spreken dat bevalt mij het beste. Ik woon alleen en daar ben ik eigenlijk wel blij mee.

Ik hoop voor je dat je je snel wat beter gaat voelen,

grt,
Madu

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd nu: 54

Re: Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Lee64 » za 26 nov 2016 11:37

Hallo FF pauze

Ik herken heel erg veel in jouw schrijven: een huwelijk met een man die autistisch blijkt te zijn en dan de overgang waarin het je ineens duidelijk wordt dat je er eigenlijk al jaren alleen voor staat. Ook de woede en het verdriet herken ik om het gebrek aan steun toen ik net als jij op mijn aller kwetsbaarst was. En ook ik heb me erg alleen gevoeld binnen mijn gezin in die tijd. Dat stukje over rouw ook wat je schrijft.......
En net als jij had ik al eerder overgangsverschijnselen die niet als zodanig herkend werden en kreeg ik de diagnose angststoornis. Ik heb er al veel over geschreven hoe het mij allemaal vergaan is.
Ik kan je alleen maar aanraden: doe voorlopig alleen maar wat goed voor jou voelt. ( dus als je de monteur eigenlijk geen koffie aan wil bieden doe het dan niet! ;) beleefd hoeven we even niet te zijn in de overgang vind ik, dat komt daarna wel weer) Dat jezelf opnieuw uitvinden kost namelijk zoveel energie dat we alle aandacht die we te besteden hebben vooral op onszelf moeten richten. En nee dat is niet egoistisch na al ons gezorg voor anderen. Het is gewoon broodnodig om goed door de geestelijke overgang heen te komen.

Succes en sterkte klinkt zo cliche , maar ik leef oprecht met je mee. En tussen je regels door lees ik veel intuïtie en bewustwording dus jij komt er wel hoor. Vertrouw op jezelf!

Vr gr lee

Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd nu: 53

Re: Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Ffpauze51 » za 26 nov 2016 12:28

Hallo Lee, wat ben ik blij dat ook jij reageerd.

ik heb al veel van jou gelezen en kon me dan ook veel vinden in de dingen die jij beschrijft.
thanks ook voor je fijne feed back.
ik heb na jouw berichtje echt heel hard moeten huilen, jij schrijft kort en bondig hoe het is om....
die rouwperiode valt extra zwaar omdat je weet dat je man met niet veel kan veranderen en ook niet de erkenning zal (kunnen) geven voor t gemis die er was/is.
dat hij nu heel zijn best doet in de vorm van veel klussen in huis en eten in huis halen getuigt van zijn moeite om mij niet kwijt te raken.
het klussen heb ik afgekapt dit kost mij veel te veel energie nu.
maar voelt als lichaam die hier moet zijn voor hem, en dat doed zeer.
ik weet ook niet of ik dit wil, eerst mezelf weer sterk maken dat vind ik op dit moment t aller belangrijkste.

Ik heb me ook aangemeld bij het autsider forum, gek genoeg bleef ik steeds op dit forum terug komen hier vond ik voor mezelf veel meer aansluiting.
de verbijstering die ik voelde bij het ass team die de testen hebben gedaan, totaal geen oog voor de partners.
ik heb zelfs gedacht dat ik ook autistisch ben omdat ik van een sociaal verzorgende vrouw veranderd ben ik een soort kluizenaar, maar voel ni dat ik dit gewoon ff? nodig heb.
terwijl mijn man echt nergens geen last van had, die is op mijn en relatietherapeute aanraden daar naar toe gestuurd.
en ja dit heeft hij dus voor mij gedaan want ik wilde de stekker uit ons huwelijk trekken.
lee, ik lees dat jouw huwelijk het niet heeft gered en is dit mede ook doordat jouw ex zijn autisme niet heeft erkend?, hoe gaat het nu met jou?


groetjes,
ffpauze

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 64

Re: Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Anette » za 26 nov 2016 13:46

Ffpauze51 schreef:
za 26 nov 2016 12:28
ik heb zelfs gedacht dat ik ook autistisch ben omdat ik van een sociaal verzorgende vrouw veranderd ben ik een soort kluizenaar, maar voel ni dat ik dit gewoon ff? nodig heb.
Hoi Ffpauze51,

Nou meis, plak dat soort etiketjes maar niet op jezelf. Da's jammer, ze hebben in onze wereld een beetje een negatieve lading, terwijl hetgeen waar je mee bezig bent juist zo 'waardevol' is of gaat zijn. Alleen nu ff niet alleen voor een ander, maar voor jezelf. En dat verdient op geen enkele manier de betekenis die een term als kluizenaar voor veel mensen heeft.

Ik vind het zo mooi hoe jij laat zien wat vrouwen ervaren als hun hormoonstelsel (en dus hun zenuwstelsel) onder druk staat en hoe ze daar niet aan kunnen doen en niet echt op grip op kunnen hebben.
Ik denk dat veel vrouwen geweldig blij zullen zijn en kracht zullen putten uit wat jij op jouw manier verwoordt en open legt. Hoe moedig!
Neem maar van mij aan dat dat ook sociaal verzorgende kracht is meis, die je ons hier gunt en geeft.
Geen idee hoeveel mensen je daarmee bereikt of aanspreekt, maar het zijn er veel.

Dit soort gesprekken, die aandacht voor het emotionele, het menselijke, mentale, het belang van gehoord worden en........ brengt ons zoveel.
Je ziet het niet direct en voelt dan ook dikwijls niet zo......... maar doordat je zo openlijk woorden geeft aan je overgang genereer je voor zoveel vrouwen herkenning en steun.

Succes meis met je processen

Anette

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd nu: 54

Re: Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Lee64 » za 26 nov 2016 17:52

Ffpauze51 schreef:
za 26 nov 2016 12:28
kon me dan ook veel vinden in de dingen die jij beschrijft.
hallo FFpauze

Zoals ik al schreef, dat is wederzijds :)
en niet alleen omdat we toevallig allebei een autistische man hebben/hadden. Jij beschrijft goed, zoals Anette terecht zegt, wat er gebeurt als je hormonen 'opspelen' en wat voor processen dat in gang zet op geestelijk (en relationeel gebied, niet alleen in een huwelijk maar met alle mensen om je heen en zelfs met betrekking tot de relatie met jezelf) Dat soort processen toelaten is confronterend en zelfs eng bij tijd en wijlen, en moeilijk en vermoeiend, maar..... ook waardevol heb ik inmiddels ervaren. En ook ik ben weleens in huilen uitgebarsten door een antwoord van een van de vrouwen hier. ;)

De grote kracht van dit forum is en blijft de er- en herkenning, en anderen kunnen soms ook woorden geven aan wat je zelf al diep van binnen voelt maar nog niet kan verwoorden.
De reactie van Anette vandaag op 'brok in de keel' is daar een voorbeeld van: heel waardevol voor alle vrouwen die tijdens de overgang ineens met het verleden worstelen, terwijl je denkt: huh, dat had ik toch al verwerkt? Ook I've been there....

Dan even je vragen beantwoorden: klopt, mijn huwelijk heeft het niet gered. Het gaat te ver om daar diep op in te gaan hier. Maar bij mijn man was het, vond ik, of althans zo heb ik het ervaren, naast het niet kunnen ook wel een niet willen. Bijvoorbeeld weglopen uit de relatietherapie omdat het te dichtbij kwam: ook hij bleek stappen te moeten doen om de relatie te redden en niet alleen ik natuurlijk.
Ook iemand met autisme kan zich ontwikkelen tot op zekere hoogte, dat zie ik aan de wilskracht van mijn zoon, maar bij mijn man miste ik zelfs maar een poging tot zelfreflectie.
Tja en toen was er geen weg meer terug. Maar ik heb echt vele jaren over die beslissing nagedacht hoor en pas de knoop kunnen doorhakken toen ik mezelf weer sterk voelde . En ik voel aan alles dat ik de juiste beslissing heb genomen.

Maar zoals je zelf ook al schrijft 1 ding tegelijk. Eerst jij en over het al dan niet ontbinden van je huwelijk hoef je nu nog geen beslissing te nemen. Wat voor mij goed is hoeft niet voor jou goed te zijn, maar tijd komt raad.
Trek je maar zoveel als je wil in jezelf terug, dat is erg heilzaam tijdens de overgang heb ik ervaren, ongeacht of je nou een autistische man hebt of niet.

vr gr Lee

Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd nu: 53

Re: Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Ffpauze51 » zo 27 nov 2016 11:40

Er schoot vanmorgen een zinnetje door mn hoofd.
Er zijn behoorlijk wat mensen die in mijn omgeving vragen: joh moet jij niet eens gaan solliciteren (nu heb ik al een hele tijd een bloedhekel aan t woord moeten) wamt die mensen maken zich ongerust over de financieen en ook over mij.( dat laatste is lief natuurlijk)
ze vinden dat ik ( als van ouds) eruit moet gaan, sporten en werk moet zoeken waar ik afleiding krijg.
en toen bedacht ik mij dit: IK ben aan t solliciteren naar mezelf!
en jemig wat een strenge mevrouw van deze personeelszaken zit er tegen over me zeg.
Maar ja zeg dit maar eens tegen je omgeving, ik begin t net zelf een beetje te snappen dus laat staan hun.
al ben ik wel op een punt beland (vaak) dat ik net als Madu in haar bericht, nu geen energie meer wil verspillen aan het uitleggen.

fijne zondag iedereen,Ffpauze51

Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd nu: 53

Re: Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Ffpauze51 » ma 28 nov 2016 10:25

aan Anette en Lee,

het is eigenlijk doodeng om hier je gevoelens en gedachten neer te pennen, al weetje dat niemand je kent.'
toch de verbondenheid die ik voel als er berichtjes terug komen, is er een idd van voelen dat je er niet alleen voor staat en eigenlijk niet zo ''uniek'' bent als je al die tijd hebt gedacht/gevoeld.
Als ik hier dan ook een bijdrage aan kan en mag leveren is toch een soort van geweldig, steun ontvangen en geven is nu dan de esssentie van dit proces.
toch?
Anette dank je wel voor jouw mooie woorden.
en Lee, dank je voor jouw openhartig bericht terug, het is idd nu ff geen goeie tijd om grote beslissingen te nemen.
en die zin, zelfreflexie ik denk dus oprecht? dat hij dit niet kan, tis hier nu zo van: ok jij hebtlast van de overgang , nou dan moet je maar kijken wat voor jou het beste is dan.
over rouwverwerking geen woord natuurlijk, want dan is het in zijn ogen allemaal zijn schuld en dan boos.
dus idd eenzaam ten top,

zelf denk ik ook nog weleens, joh ga eens wat meer bewegen je zit wel heel veel de laatste tijd. Aan de andere kant kan ik me totaal ontspannen voelen als ik met mijn nieuwe hobby bezig ben dus dat heen en weer gevlieg van die gedachten maken ook weer onrustig.
hier thuis krijg ik alle ruimte om mezelf door deze periode van de overgang te wurmen, manlief is allang blij dat de woedende buien tegen hem over? zijn.
bij mij natuurlijk niet en er zal echt wel een moment komen dat ze een weg naar buiten vind, nu is veel huilen voor mij de beste optie.

fijne zondag, Ffpauze51

Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd nu: 53

Re: Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Ffpauze51 » di 29 nov 2016 10:03

goedemorgen dames,

na heftige jaren op relatieniveau en de geestelijke overgang die als windkracht12 bij me binnendrong (oftewel zich nu eens heel goed liet horen/voelen)
en dat werd tijd, want ik heb mezelf constant de andere kant van mijzelf op geduwt en dat houd een keer op.
dit inzicht is met behulp van gesprekken van een coach aan het binnenkomen, heel confronterend maar naar blijkt ook een turning point.
zij is van mening dat ik door de pijn heen moet, en een andere kant van mezelf leer kennen.

Aan de ene kant denk ik, wel heel belangrijk en groeien op geestelijk vlak is nodig nu.
Aan de andere kant, wil ze (coach) niet te snel?

groetjes en een fijne dag.

Ffpauze

Babsi
Berichten van Babsi
Onderwerpen van Babsi
Menopauzejaar: 2016
Leeftijd nu: 54

Re: Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Babsi » di 29 nov 2016 12:48

Hoi,

Ben jij ook van mening dat je door de pijn heen moet?
Coach kan best te snel willen, maar jij bent degene die het tempo bepaald!
Een groeiproces kost tijd en hoeveel tijd is bij iedereen verschillend.
Goed voelen wat goed is voor jou, zowel inhoudelijk als qua snelheid.

Succes

groetjes Babsi

Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd nu: 53

Re: Mezelf opnieuw (uit)vinden

Bericht door Ffpauze51 » di 29 nov 2016 15:18

Hoi Babsi,

Pijn doorleven om de oude shit ;) op te ruimen, als dit mij helpt om de gehele nieuwe ik te zien graag (nou ja graag) ;)
Het zou volgens coach bevrijdend gaan werken.
Zij erkend de overgang, en wil mij leren te voelen en minder in mijn hoofd te zitten.
Ik hoop wat steviger in mn schoenen te staan om aan te geven als coach te snel wil gaan.(komt goed)
Waarschijnlijk bij mij angst om overruled te worden door emotie.
Ik heb hier volgens mij gelezen dat je overgang dit eigenlijk zelf regelt, mits je er voor open staat.
En emoties die verwerkt willen worden, dat dat vanzelf gedoseerd word.
Was benieuwd hoe hier over gedacht werd, idd mijn eigen gevoel volgen.
Dank voor je reactie

Groetjes
Ffpauze

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht