Onbegrip maakt me woedend en machteloos

De woede die je tijdens de overgang ervaart heeft vaak een diepere betekenis. Het kan iets zeggen over wat niet meer bij je past en over wat je wel nodig hebt.
Tegenzin/Weerzin en woede kunnen een goede leidraad zijn om tot jezelf te komen.
Sjasja
Berichten van Sjasja
Onderwerpen van Sjasja
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 39

Onbegrip maakt me woedend en machteloos

Bericht door Sjasja » ma 08 aug 2016 11:19

Beste mensen van het forum

Graag zou ik mijn verhaal willen vertellen. Ik moet het kwijt. Ben 37 jaar, moeder van 2 kinderen.
Begin vorig jaar begonnen bij mij wat vage klachten... spierpijnen, stijfheid na lang zitten of bij wakker worden, enorme vermoeidheid (soms van een dag, soms langer soms korter), koortsig gevoel, benauwd, meer slijm in keel, vreselijk hartkloppingen in de nacht (zelfs de cardioloog bezocht), nachtplassen, en het niet meer tegen alcohol kunnen.
De huisarts gooide het na een aantal standaard bloedonderzoeken op stress/burnout of een depressie. Dat klonk heel aannemelijk aangezien ik een stressvolle periode had gehad (moeder eierstokkanker stadium 3c).
Loop nu bij psychotherapeut voor mijn gegeneraliseerde angststoornis... Het gaat psychisch gezien ook een stuk beter met mij. Maar ja, mijn moeder is weer herstellende en de rust is wat wedergekeerd.
Maar die rare opvliegers, niet tegen hitte kunnen, lage weerstand etc... bleef. Daarnaast is er tijdens een standaard buikecho een cyste op mijn eierstok ontdekt. Die blijkt bij echo bij gynaecoloog 5,5 cm te zijn. Over 3 maand terug komen. Vroeg aan gyn of ik niet in een voorstadium van de overgang zou kunnen zijn... maar dat was zeer onwaarschijnlijk.
Ik wilde het uitsluiten en besloot de thuistest te doen. Eerste test is helaas positief... wat zou kunnen betekenen dat ik in een voorfase zit. Het meet de FSH hoger dan 25. Tweede test moet ik nog doen as zaterdag waarna ik naar de huisarts ga.

Waar ik het meeste stress van krijg, is het onbegrip van artsen, schoonmoeder: nee, joh, dat kan nooit, zij weet van de positieve test af en nog gelooft ze het niet (of wel je bent gewoon gestressd, niet zo piepen en wacht maar af tot je echt hartkloppingen krijgt als je in de overgang zit), dat soort antwoorden krijg ik dan... dat maakt me zo ontzettend woedend en machteloos.. en heel erg verdrietig.
Weet dat 37 jaar erg vroeg is... maar ik vroeg me af of meer mensen zich in dit verhaal herkennen en dat stress het zou kunnen versnellen of verergeren? Lijkt me mij wel. Zit gewoon ontzettend met het ongeloof van mensen.

Of zou die cyste de fsh in mijn urine kunnen verhogen?

Sja

Kimberley
Berichten van Kimberley
Onderwerpen van Kimberley
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 47

Re: Onbegrip maakt me woedend en machteloos

Bericht door Kimberley » ma 08 aug 2016 11:40

Hoi Sja

Ik zit nog niet lang op het forum maar berichten zoals het jouwe ben ik al veelvuldig tegengekomen.

Als je ze gaat lezen en ook de antwoorden (!) erop gaat er een wereld voor je open en zul je erachter komen dat:

Een positieve thuistest betekent dat je overgang idd begonnen is maar verder niet veel zegt
Dat 37 niet te jong is
Dat we allemaal tegen de onkunde op overgangsgebied van het medische circuit aanlopen
Dat we allemaal etiketten opgeplakt krijgen van de meest vreselijke stoornissen
Dat we allemaal te maken hebben met onbegrip in onze omgeving
Dat we allemaal dezelfde klachten ervaren
Dat we allemaal onzeker worden ervan
Enz. Enz.

Gewoon veel lezen dus en je eigen conclusies trekken. Ongeacht wat anderen allemaal zeggen. Daar hebben we tijdens onze overgang het allermeest aan heb ik na veel lezen hier wel door al.

Groetjes Kim

Ps. Als je stress krijgt van onbegrip moet je de mensen die je niet begrijpen mijden denk ik. Voor begrip en bevestiging kan je hier op het forum terecht.

Sjasja
Berichten van Sjasja
Onderwerpen van Sjasja
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 39

Re: Onbegrip maakt me woedend en machteloos

Bericht door Sjasja » ma 08 aug 2016 11:51

Kim,

Thanks. Ik had ondertussen wel wat gelezen... en je hebt gelijk.
De huisartsen en gynaecologen neem ik wel voor lief.
Maar mijn schoonmoeder ontwijken gaat moeilijk, woont dichtbij, past op de kids. Zij is een tegenovergesteld type dan ik. En geeft mij het gevoel dat ik niet spoor.
Daarnaast is mijn vriend ook van het zwart of wit hebben van de huisarts dat ik met de overgang of een fase ervan bezig ben.
Weet zelf donders goed dat mijn hormonen aan het schommelen zijn. Mijn moeder heeft het achteraf gezien ook allemaal gehad vanaf ongeveer dezelfde leeftijd als ik nu. Zij werd ook een tijdje op AD gezet maar werd daar alleen maar zieker van. Uiteindelijk stopte haar menstruatie pas bij 50 jaar.
Ben gewoon erg gevoelig voor elke hormoonwisseling die ik heb. Sommige mensen zijn dat nou eenmaal... en dat wordt inderdaad niet begrepen door het medische circuit.. dat niet ieder mens hetzelfde is.

En je hebt helemaal gelijk. Ik moet gewoon vertrouwen hebben in mijzelf. Maar van mijn allernaaste mensen, dus ook vriend, zou ik graag herkenning willen zonder zwart wit papiertje van gyn of huisarts.

Sjasja

Rianne
Berichten van Rianne
Onderwerpen van Rianne
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 60

Re: Onbegrip maakt me woedend en machteloos

Bericht door Rianne » ma 08 aug 2016 13:36

Sjasja schreef:
ma 08 aug 2016 11:19
dat soort antwoorden krijg ik dan... dat maakt me zo ontzettend woedend en machteloos.. en heel erg verdrietig.
Hallo Sjasja,

Neem dan in elk geval jezelf serieus en erken dat de overgang een periode is dat je als vrouw ook stressgevoeliger bent en niet meer hetzelfde kunt dragen als voorheen. Het is altijd en/en.
Hoe minder je daarop inspeelt hoe meer de overgang zich in allerlei stressklachten zal uiten.
Erkenning van anderen helpt om dat te doen, maar lost het niet op

Rianne

Helma52
Berichten van Helma52
Onderwerpen van Helma52
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 54

Re: Onbegrip maakt me woedend en machteloos

Bericht door Helma52 » di 09 aug 2016 10:29

Sjasja

Ik herken het onbegrip hoor.
Helaas heerst nog steeds het idee dat vrouwen in de overgang (en dat zit je) alleen maar last hebben van stemmingswisselingen, opvliegers en onregelmatige menstruatie (wat overigens ook al heel erg heftig kan zijn). Maar klachten (vaak vaag zoals jij beschrijft) kunnen zich al rond je 35 ste (en zelfs eerder) voordoen.
Wisselingen in je hormoon huishouding is iets heel sterks en kan echt alles ontregelen. Dames die al jaren goed varen op AD gaan ineens weer allerlei klachten krijgen, dames die altijd goed ingesteld waren op de insuline krijgen ineens te maken met pieken en dalen in hun bloedsuikerspiegel die niet meer stabiel te krijgen zijn, de meest stabiele en sterke dames veranderen in zielige onzekere hoopjes en zijn zichzelf volkomen kwijt.
Ikzelf ben op de psychiatrische afdeling terecht gekomen. Nee geen paniekstoornis of depressie maar mijn overgang. Huisartsen, specialisten en geestelijke hulpverlenende instanties gaan totaal aan de overgang voorbij. Onbegrip is aan de orde van de dag, ook bij vrienden, familie en kennissen. De overgang is voor mij op dit moment echt helemaal niet leuk ( en dan druk ik me heeeeel zacht uit) en ik heb de meest rare klachten waarbij ik vaak denk dat ik iets heel ernstigs heb en dat is heel naar.

Siasja heel veel sterkte en je kunt hier altijd je hart luchten.

Helma

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht