Woede..... Ik wil tot mijn recht komen!!

De woede die je tijdens de overgang ervaart heeft vaak een diepere betekenis. Het kan iets zeggen over wat niet meer bij je past en over wat je wel nodig hebt.
Tegenzin/Weerzin en woede kunnen een goede leidraad zijn om tot jezelf te komen.
Marieke
Berichten van Marieke
Onderwerpen van Marieke
Menopauzejaar:

Re: Woede..... Ik wil tot mijn recht komen!!

Bericht door Marieke » vr 11 jan 2008 20:53

Hoi Jane en Sonja,

Erg he, om je zo te voelen als een vulkaan die wil uitbarsten.

Wat heb ik me zo ook vaak gevoeld.
Soms kon ik nog net de rem pakken en inderdaad zelf ff weggaan uit een situatie. Maar soms ook hadden mijn hormonen dan al zo'n oplawaai gehad dat die rem volledig kwijt was.

De periode van uitbarsten ligt enige tijd achter me nu. Heb daar zo mijn eigen dingen van geleerd.
Of ik daar iets aan gehad had als ik het vooruit had geweten.... ik weet het niet.
Bepaald bewustzijn was er misschien eerder geweest...... had mezelf misschien wat eerder begrepen..... wie zal het zeggen.

In beide gevallen, of ik nou wel of niet de rem aankon in een situatie, ik wist ook best wel waar ik boos om was.
En ook gauw genoeg waarom ik in die situatie boos werd.

Men was gewend aan degen die ik was. Men was gewend aan wat ik kon dragen, kon verzetten, aan hoe ik reageerde.
Ik was daar ook aan gewend, kon er altijd prima mee leven.
Die oude voorwaarden hadden tot aan mijn overgang altijd voldoende geklopt.

Van binnenuit ging er in de overgang het een en ander veranderen.
Ik voelde dat ik met de voorwaarden van vroeger nu niet meer uit de voeten kon. Ze pasten op die manier nu niet meer bij mij.
En wat van binnenuit verandert, daar kon ik alleen maar iets mee als dat ook zijn weerslag kreeg in de omstandigheden.
En dus ook in de relatie met een ander.

Met schade en schande, oftewel uitbarsten en blussen kwam ik erachter dat er iets fundamenteel anders werd in de manier waarop ik keek naar relaties, naar de maatschappij, naar verhoudingen van macht en onmacht, naar het leven in het algemeen.

Ik ging anders kijken naar relaties. Had daarin meer wederkerigheid nodig.
Met dat besef was het vulkaangevoel nog zeker niet weg.
Is dat verspilling van energie? Nee dat is het voor mij niet.

Er was heel wat voor nodig om mijn relaties te herzien. Want daar gaat het over. Over dat je andere voorwaarden nodig hebt om dezelfde relaties te kunnen voortzetten. Erkenning o.a. en bevestiging, die normale menselijke behoeften zijn.

Hoe belangrijker een relatie voor mij was, hoe meer daar voor nodig was.
Op normaal bespreken en praten werd lang niet altijd gereageerd met doen. En dan restte me uiteindelijk alsnog niets anders meer dan knallen.
Ik moest wel als ik niet gehoord werd in een relatie die ik ook niet kwijt wilde.

We hebben, zeker tijdens de overgang, niet allemaal dezelfde (in)stabiliteit in onze hormonen. Zijn niet op gelijke wijze gevoelig voor een schommeling.
Net zo goed als met lichamelijk klachten. De een kan gewoon haar werk blijven doen, voor de ander wordt dat onmogelijk.

Marieke



Sunny
Berichten van Sunny
Onderwerpen van Sunny
Menopauzejaar: 2007
Leeftijd nu: 64

Re: Woede..... Ik wil tot mijn recht komen!!

Bericht door Sunny » za 12 jan 2008 02:38

Hallo Dames,

Dank voor jullie reactie....en wat fijn dat jullie dit ook herkennen .
Jane3 schreef:
vr 11 jan 2008 11:09
Het kwam zover dat ik haar geslagen heb. Onvoorstelbaar om me zo te laten gaan. Ben er nog steeds mee bezig.
Jane, dat gene wat jij schrijft had ik bijna met mijn zusje gehad .... maar iets binnen in me hield me tegen, ik was/ben geirriteerd in haar houding en uitlatingen ... vroeger kon ik er tegen, en kon er soms om lachen, maar nu is het anders, nu word het me allemaal te veel.

Opdat moment beseft ik dat ik door de overgang een heel andere vrouw ben geworden .... ik heb dat ook dat haat gevoel, en wanneer me dat overvalt, ga ik uit de buurt van mijn zusje ..... ik heb er met haar er over gepraat, en het fijnste ervan is dat ze me begreep, want zij zelf zit ook in de overgang, en ja zij is net als wij ook veranderd .... ook zij heeft periodes dat ze me niet moet.

Groet SonjaCh

Sunny
Berichten van Sunny
Onderwerpen van Sunny
Menopauzejaar: 2007
Leeftijd nu: 64

Re: Woede..... Ik wil tot mijn recht komen!!

Bericht door Sunny » ma 12 okt 2009 15:11

Hallo allemaal,

Ik begrijp me zelf niet meer om wie ik ben, de overgang heeft mij compleet veranderd, ben de laatste tijd weer zo nerveus, en huilerig.
Als ik dit soort dingen met bekenden of families bespreekt, nemen ze me niet serieus.
Er zijn periodes dat het heel goed met mij gaat, maar als er iets in mijn gezin of familie is gebeurd, dan komen al die klachten zowat terug...ik moet steeds weer wennen wie ik ben geworden, waar is die aardige *ik* gebleven.
Ik maak nu meer ruzie dan vrede, en vaak krijg ik achteraf spijt wat ik heb gedaan of gesproken...
Woede komt naar boven, en huilbuien.

Vaak sluit ik me erbuiten, om niet aan hun te laten zien wat er met me is!
Ik word ook overmand door vreselijk moeheid, vooral na de weekend...het lukt me gewoon niet om met de huishouding te beginnen (ben huisvrouw) ik moet echt even 'een dag rusten.
Ik mis het gewoon die activiteit van mij... Vroeger deed ik echt alles met plezier, nu gaat het met tegenzin, en mijn gezin merkt het wel dat er iets niet goed gaat met mij, daar hebben we er over gesproken, maar ik voel gewoon dat ik hun tekort ben geschoten!
Ze begrijpen mij gelukkig wel, krijg ook veel hulp van hun....zo wil ik echt niet verder...
Ik wil gewoon zijn zoals ik toen was, maar dat deel heeft mij zo veranderd...dat doet enorm pijn :cry:
Ik probeer het terug te winnen, maar dat lukt gewoon niet, en daardoor voel ik me ook vaak eenzaam, en vaak ook ongelukkig als ik alleen ben.
Hopelijk ben ik niet de enige, misschien zijn er meer vrouwen zoals ik.

Groetjes Sunny

Aggie
Berichten van Aggie
Onderwerpen van Aggie
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 58

Re: Woede..... Ik wil tot mijn recht komen!!

Bericht door Aggie » ma 12 okt 2009 18:38

Hallo Sunny,

Ook ik ben een ander mens geworden vind ik zelf. Of dat negatief of positief is weet ik eigenlijk niet.
Zit ook al 15 jaar in de overgang en de laatste 2 jaar vooral geestelijk.
Ben ook onder behandeling [psych] en heb haptonomie en reiki gedaan. Alles samen gaat het wat beter maar kan nog niet echt juichen hoor, maar denk dat het wel goed komt op den duur.
Van mijn fam heb ik weinig steun trouwens [dochter en zoon met aanhang], moet het allemaal zelf doen want mannetje is vaak weg voor werk en gaat wat langs hem heen.
Ach kan het allemaal wel opnoemen maar je weet wel hoe alles voelt.
Nou werk aan de winkel er is veel te doen om weer een jippie gevoel te krijgen.

Groet, Aggie

Troela
Berichten van Troela
Onderwerpen van Troela
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 57

Re: Woede..... Ik wil tot mijn recht komen!!

Bericht door Troela » za 24 okt 2009 16:36

Hoi beste Sunny en mede schrijfsters,

Ik ben voor het eerst op dit forum.
Het schrijven van Sunny sprak mij heel erg aan.
Nu ik in de overgang ben (al een tijdje trouwens) durf ik veel meer voor mijzelf op te komen. Of de personen die mijn veranderingen hebben moeten doormaken het er helemaal mee eens waren, ja dat is de vraag!
Maar het gaf mij wel een trots gevoel, terwijl ik wist dat ik heel veel confrontaties aan moest gaan, waar ik nu nog midden inzit, ik heb heel wat af gehuild van wat moet ik nou weer, ja en amen zeggen?

Beetje aan beetje wennen ze nu aan mij, hoe ik nu ben,ik heb 4 dochters.
Ik heb hun hele leven lang begrepen, en er alles aan gedaan om hun te begrijpen, hou zielsveel van ze.
Maar ik vind wel en zeker in deze tijd dat je alles kunt vinden op internet, ze respect kunnen hebben voor hun moedertje.
Mijn moeder had helaas niet de mogelijkheid zoals wij nu. En ik ook niet toen ik nog jong was.

Mijn moeder was gelijk in haar overgang. Met de gelijke leeftijdverschil als met mij en mijn jongste dochter.
Ik ben nu 49 en mijn jongste dochter is 13 en 1 van 18 en 20 jaar. Mijn oudste dochter is 26 jaar.
Een ding is zeker, ik ben even een vreemde moeder voor ze. Maar ik heb ook moeten wennen aan hun karakter omzwaai tijdens hun pubertijd, en daar weten zij zelf ook heel wat vanaf.

Ja eigenlijk moet ik er een beetje om lachen hoor, mijn dochter van 26 zei laatst ha ha ha ha mamma zit in haar pubertijd (en toen had ik niet eens door dat ik in de overgang zat)
Ik wens jullie een hart onder de riem, al zit die soms iets te strak aan getrokken :oops:
Zweet zweet!
Maar ik zeg altijd maar, waar een begin is, is ook een eind. Zo zit het leven in elkaar (ja ik wil niet al te simpel doen hoor) Maar het is gewoon zo.

Troela

AnnaH
Berichten van AnnaH
Onderwerpen van AnnaH
Menopauzejaar: 2010
Leeftijd nu: 58

Re: Woede..... Ik wil tot mijn recht komen!!

Bericht door AnnaH » vr 30 okt 2009 17:16

Hoi allemaal,

Herkenbaar wat jullie schrijven.
Ik ben niet meer de makkelijkste in de omgang. Maar dit schijnt heel normaal te zijn in de overgang. Ik ervaar het alsof ik onbewust economischer en selectiever met mijn energie en aandacht omga; het gaat vaak echt impulsief. Alsof iets in mij dit regelt omdat ik me over het algemeen lamlendig voel. Ik heb op dit moment echt al handen vol om met mezelf om te kunnen gaan. Laat staan dat ik sociaal en aardig moet zijn voor een ander; echt, ik heb er geen puf voor.
Nou ja, het zij zo. In mijn omgeving wordt zelfs regelmatig gezegd dat ik een stuk helderder over mezelf ben geworden :D

Mijn stiefkind 'verdween' rond zijn 14e in een dimensie waarvan ik de taal en omgangsvormen totaal niet begreep, laat staan hemzelf; gedurende de periodes dat hij bij ons woonde slopen zijn vader en ik op eieren ( explosiegevaar :evil: ) . Op zijn 19e kwam hij langzamerhand weer te voorschijn en nu is het een zeer sociaal mens, wijzer, gegroeid, mondig op een prettige manier.
Dat hychonderen en piekeren ken ik heel goed; en tegelijkertijd heb ik er alle vertrouwen in dat het straks -whenever that may be - weer goed komt.

Hartelijke groet,
Anna

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht