Zo af en toe.... zin om te gillen

De woede die je tijdens de overgang ervaart heeft vaak een diepere betekenis. Het kan iets zeggen over wat niet meer bij je past en over wat je wel nodig hebt.
Tegenzin/Weerzin en woede kunnen een goede leidraad zijn om tot jezelf te komen.
Greta51
Berichten van Greta51
Onderwerpen van Greta51
Menopauzejaar: 2005
Leeftijd nu: 61

Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Greta51 » di 07 jun 2011 16:39

Hallo dames

Zo af en toe heb ik gewoon zin om te gillen, te schreeuwen en te krijsen van frustratie! Frustratie, teleurstelling en verdriet dat er zoveel mooie dagen verloren gaan. Ik wil zoveel!!! En het gaat niet!!! :x :cry:
Wisten we maar hoe lang nog....hoelang dit nog gaat duren. Is het maanden? Jaren? Gaat het wel voorbij? Hoe langer het duurt, hoe wanhopiger ik me soms voel..

Greta.



Erika47
Berichten van Erika47
Onderwerpen van Erika47
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 57

Re: Zo af en toe....

Bericht door Erika47 » di 07 jun 2011 18:42

Hai Greta,

ik gil met je mee.
Niet alle dagen, maar zo af en toe.
Willen, maar niet kunnen. Dat had ik vroeger nooit en moet er erg aan wennen.
Soms verleg ik mijn grenzen, en soms heb ik daar echt geen zin in. Dan maar niet. Morgen weer een dag.

Ze zeggen dat het overgaat.
En dat is ook zo. Maar wanneer..... Dat is voor iedereen weer anders. Ik wou dat ik de einddatum op een briefje kon krijgen. Dan ging ik die inlijsten en boven mijn bed hangen.
Gelukkig is het 'maar' af en toe. Toch?

Erica

Greta51
Berichten van Greta51
Onderwerpen van Greta51
Menopauzejaar: 2005
Leeftijd nu: 61

Re: Zo af en toe....

Bericht door Greta51 » di 07 jun 2011 19:27

Hoi Erica,

Nou dat zou ik ook wel willen....de einddatum! Wauw, dan geef ik een feest waar je U tegen zegt!!!
:D Ik zou het wel aan kunnen als er ook goede dagen tussen zitten maar de laatste tijd is het gewoon zwaar k.. :S

Greta.

Marie
Berichten van Marie
Onderwerpen van Marie
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 56

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Marie » do 09 jun 2011 12:24

Hoi Greta,

Ik gil met je mee.......
Kunnen we niet een club oprichten......de gillende menoclub? :lol:

Zonder gekheid, herkenbaar ......... wanneer stopt dit? Al die dagen die voorbij glijden waar ik weinig tot niets mee doe ........ wel willen maar het niet kunnen..........
En ik vraag mij af ...... stopt het uberhaupt wel? Of staat mij nog meer ellende te wachten? Heb mijn portie zon onderhand wel gehad. Is dit nog wat het is?

Sorry, geen opbeurend antwoord van mij...

Groetjes,
Marie

Jojo
Berichten van Jojo
Onderwerpen van Jojo
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 65

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Jojo » do 09 jun 2011 13:01

Hallo

Ik gil ook mee ff :evil:
Wat een strijd dit, ik krijg het heen en weer ervan.
Ging redelijk (matig) en boem zit ik weer volop in de overgang

groet, Jojo

Dorothea
Berichten van Dorothea
Onderwerpen van Dorothea
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd nu: 62

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Dorothea » ma 13 jun 2011 18:49

Hoi gillende meiden,

Nou ik kan af en toe ook we gillen van frustratie.
Soms gaat het goed, maar juist het weer terugvallen elke keer weer, daar wanhoop ik echt af en toe van.
Kan er nou helemaal geen knappe kop onderzoek doen om vast te stellen wanneer dit gedoe allemaal voorbij is??
Dan heb je iets om naar toe te leven.
Nu gaat het soms goed, denk je hoi, dan val je weer terug en daar zijn de twijfel, piekeren en depri gevoelens weer. Ze onderzoeken zoveel onzinnige dingen, dus waarom dit niet eens.

Dorothea.

Greta51
Berichten van Greta51
Onderwerpen van Greta51
Menopauzejaar: 2005
Leeftijd nu: 61

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Greta51 » ma 13 jun 2011 19:33

Hoi,

Ja het is vooral het terugvallen wat mij ook zo wanhopig maakt. Als je nou gewoon een aantal jaren klachten zou hebben en dat het dan daarna voorbij is....dan weet je waar je aan toe bent. Het nekt me dat het zo op en af is. Zo heb je maanden nergens last van en zo zit je weer maanden in de ellende. :cry:
Vandaag bijvoorbeeld lekker in de tuin gewerkt, ik wil daarna de honden uitlaten en heb zin in een lange wandeling. Nou vergeet het maar, ineens "bespringt" het me weer, hartkloppingen, kortademig, duizelig, het klamme zweet breekt me uit.
Mijn arme honden moesten het dus doen met een korte wandeling....

Greta.

Jojo
Berichten van Jojo
Onderwerpen van Jojo
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 65

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Jojo » ma 13 jun 2011 22:05

Hallo

Ik had redelijke dagen ook, en sinds een 2 weken begon het weer.
Ik probeer me groot te houden. Van binnen gil en huil ik, wil praten met iedereen en ook liever niet.
Ik word knetter van de hartklopingen, gek van dat rare gevoel in me hoofd, gek van dat ijskoud voelen en dan weer heet. Ik weet heus wel dat we er ooit komen samen (denk en hoop ik)

Sterkte,
Jojo

Miep
Berichten van Miep
Onderwerpen van Miep
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 57

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Miep » di 14 jun 2011 06:28

Hallo,

ik heb precies het zelfde, ik wil wel schreeuwen, gillen en huilen.....
En roepen, zien jullie dan niet wat er in mij gebeurd, wat er in mij omgaat, zien jullie dan niet hoeveel verdriet en pijn jullie me doen? Zien jullie dan niet hoe moe ik ben ... heel af en toe komt er iets uit van mijn ellende ... en dan voel ik me iets beter .... er is zoveel gebeurd de laatste jaren, vaak heb ik het gevoel dat ik het niet meer kan dragen....
Ik heb dagen dat ik denk het is allemaal over, het gaat beter dan ooit .... en vandaag ik weer zo`n dag.............

Groet, Miep

Dorothea
Berichten van Dorothea
Onderwerpen van Dorothea
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd nu: 62

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Dorothea » di 14 jun 2011 08:34

Hoi Miep,

Ja dat gevoel van, zo het over zijn heb ik ook, en dan ineens zonder reden (want ik let er natuurlijk op) boem is alles er weer.
Het enige wat ik niet heb zijn opvliegers, gek hoor!!
Maar dat nare verdrietige hoofd vol watten en depri gevoelens, steeds het idee hebben, nou begin ik toch weer van voor af aan, waar is dat nou toch voor nodig het ging net zo lekker.
Na 5 jaar kan ik daar steeds minder goed mee omgaan.

Groeten en sterkte maar weer.
Dorothea.

Julia
Berichten van Julia
Onderwerpen van Julia
Menopauzejaar: 2008
Leeftijd nu: 66

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Julia » di 14 jun 2011 11:41

Hallo medeovergangsters

Hier nog zo eentje, huil vandaag om niks, nou ja niks....ik lees iets of denk aan iets (dus misschien is het toch om iets, iets van verwerking misschien?...) :cry:

En ook hetzelfde wat jullie ervaren, dat is zo'n herkenning, een halve week voel je je lekker in het vel en dan pats, boem... is ze er weer, juf Overgang. Maar vandaag dus even weer nergens zin in, verdrietig. Ben thuis dus kan mijn eigen tempo bepalen.

Sterkte, groet Julia

Silke
Berichten van Silke
Onderwerpen van Silke
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 55

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Silke » di 14 jun 2011 12:21

Hallo meiden.

Hier weer eentje die heel hard mee wil gillen. Wat een sof toch die overgang.
Ik ben ook zo verschrikkelijk emotioneel, wordt gek van mezelf.
Ik kan dingen ook maar niet loslaten, sommige zaken blijven maar in mijn hoofd
spelen, de hele dag en ook een groot stuk van de nacht. Ik spreek mezelf zo nu en dan
eens stevig toe, dat het geen enkele zin heeft al dat piekeren, want met piekeren veranderen
je helemaal niets, maar ik kan het niet stoppen.
Zit op de bank en kan opeens in janken uitbarsten en me zo ellendig en alleen voelen.
En waarom? Vaak weet ik het niet eens. Ben een vreemde voor mezelf. Probeer het wel eens aan mijn vriend uit te leggen wat ik nou precies voel, maar dit is zo ontzettend moeilijk.
Gelukkig mag ik in mijn handen knijpen met zo'n begripvol maatje. Het is voor hem en mijn puberende dochter ook vaak geen pretje.
Kortom, ook ik zou soms wel eens heel hard wil gillen, gewoon alle frustraties eruit gillen.
Misschien lucht het op.
Nou meiden, allemaal weer heel veel sterkte en misschien moeten alle vrouwen die met
de overgang kampen eens tezamen komen op een immens groot terrein en dan samen hand in hand eens heel hard gaan gillen. Een oorverdovend geluid zal dat veroorzaken.
Een samen staan we sterk gevoel misschien opwekken.
Opluchten zal het zeker!!!

Groetjes Silke.

Roxanne
Berichten van Roxanne
Onderwerpen van Roxanne
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 61

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Roxanne » di 14 jun 2011 20:31

Dames,

Ik gil met jullie mee!

@Silke: jij noemt het feit dat je voor jezelf een vreemde bent, ook heb ik dit gevoel al tijden!
Waar is mijn sterke ik gebleven, gevoelens zijn zo afgevlakt.
En toch maar proberen alle ballen in de lucht te houden, ik word zo moe van mezelf.
Zo, dat is eruit!
Sterkte allemaal,

groet,
Roxanne

Jojo
Berichten van Jojo
Onderwerpen van Jojo
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 65

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Jojo » di 14 jun 2011 20:42

Hallo

Erg he dames, dat je je gewoon kwijt ben terwijl je met je lichaam loopt. Misschien verwoord ik het slecht. Ik had vandaag zoiets van nou berg me maar op.
Wat mij zo opvalt is dat ik de klachten van het begin zo extreem terug krijg heel gek.
O en die verdikkeme eenzaamheid, ik zit ik doe mijn werk en ben me kwijt.
Ik eet samen met man buiten kijk naar me beesten en ben er niet bij.
Ik weet niet of ik dit hier zo mag en kan zeggen maar dit is een vrouw die huilt en moe van alles is

Jojo

Silke
Berichten van Silke
Onderwerpen van Silke
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 55

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Silke » wo 15 jun 2011 09:19

Heey Jojo,

Ik denk juist dat dit juist de plek is om dat even te kunnen zeggen.
Doen, met een hoofdletter D. Het lucht misschien een heel klein beetje op
doordat je het alleen maar even zegt, je even uit bij vrouwen die heel vaak
precies weten wat je voelt en bedoelt.

Ik wens je heel veel sterkte.
Een groet van mij aan jou,

Silke.

Dorothea
Berichten van Dorothea
Onderwerpen van Dorothea
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd nu: 62

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door Dorothea » wo 15 jun 2011 09:25

Hoi allemaal en Jojo,

Ja jojo, mijn man zegt steeds, "ik ben zo blij met je", dan moet ik wel zeggen, ja maar ik ben niet blij met mezelf, heb echt het idee dat ik naar mezelf opzoek ben.
Het gevoel van nu is het zover gekomen, nu moet ik opgenomen worden heb ik ook af en toe, nu ben ik echt gek aan het worden.
Maar telkens na weken of maanden treed er weer een lichte verbetering op, en denk je, het waren toch "gewoon" de hormonen.
Rara dingen die hormonen, kon iemand het maar eens heel duidelijk stap voor stap uitleggen, dat scheelt misschien een heleboel angst en onzekerheid.
Het woord hormoon zit werkelijk de hele dag in m'n hoofd, maar ik kan me er niets bij voorstellen.

sterkte maar weer, weer een dagje dichterbij de verlossing.

Dorothea.

IngridS
Berichten van IngridS
Onderwerpen van IngridS
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 61

Re: Zo af en toe.... zin om te gillen

Bericht door IngridS » ma 27 jun 2011 14:47

Hay,

o, wat ben ik gelukkig dat ik dit allemaal lees en ja dat meen ik.
Kort zit ik op dit forum wist heus wel wat de overgang was (dacht ik),
maar pff moontje valt tegen prikkelende vingers, vliegers en emotie te over.
Ben van de week op het achter erf geweest en HEB gegilt (gelukkig weinig buren) en het luchtte op.
Het janke daarna was minder kwam er moeilijk uit!!
Bij mij luchtte het gillen op raad het iedereen aan ... dacht van de week (sorry voor de gelovigen)
je kan zien dat GOD een man is, zij komen er makkelijker vanaf :evil:
Als vrouw---borsten, haar, ongesteld, pubertijd, kinderen baren en nu die overgang
Sorry maar dat was de gil die ik pleegde naar boven gericht, maar het was wel lekker.

Ingrid

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht