Mijn verhaal :hormonen zijn de hel !

De woede die je tijdens de overgang ervaart heeft vaak een diepere betekenis. Het kan iets zeggen over wat niet meer bij je past en over wat je wel nodig hebt.
Tegenzin/Weerzin en woede kunnen een goede leidraad zijn om tot jezelf te komen.
Pippo
Berichten van Pippo
Onderwerpen van Pippo
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Mijn verhaal :hormonen zijn de hel !

Bericht door Pippo » vr 30 nov 2018 11:12

Een nieuwe dag brak aan en bij het opstaan, voelde ik mij weer niet lekker. Weer hetzelfde gevoel. Ik besloot om op de zetel te gaan liggen. En ja hoor , daar gingen we weer, heel mijn lichaam schokte weer enorm en daarna begon ik heel hard te huilen om direct daarna heel hard in de lach te schieten. En dat heel de dag door! Schokken, huilen, lachen. .... ik dacht dat ik zot was geworden :shock: Mijn man bleef heel de tijd bij me!
De nacht verliep rustig, en de dag daarna was het al een pak beter.
Ik had intussen ook ademhalingsoefeningen gekregen en die kwamen goed van pas, wanneer er weer zo een stress moment aankwam, en dan zei ik het ook tegen mijn man (zoals beloofd ) en hij dempte direct zijn stemgeluid en als ik vroeg wil je even niets meer zeggen want nu is het stress moment echt heel hoog, dan deed hij dat ook! Wat een wereld van verschil!!!!! Nu ging hij er niet meer tegenin!!! Hij liet me stilletjes doen en na 15 minuten was de stress gezakt en konden we weer normaal praten tegen elkaar!!!! Nu moest ik alleen nog maar rekening houden met de hormonen! En ja, de dagelijkse huilbuien, verwardheid, stress, depressief gevoel, was er nog steeds! Maar nu moest ik ze niet meer alleen dragen. Nu deden we het met twee! En dat maakt heel de boel al heel wat gemakkelijker!
Na een paar weken werd het mijn man wat veel, wat ik ook begreep! En hij zei: amai, heb ik dit een beetje onderschat!!!! Das heel de dag door dat jij er last van hebt! Ja, nu ik elke detail zei, (zoals beloofd ) werd het hem wel even teveel! Ik zei : ja maar, anders zal ik wel stoppen met het elke keer het te zeggen, want ik begrijp je wel! Maar daar wou hij niets van horen! Hij zei : voor jou is het erger dan voor mij! We doen het samen! Ikke blij natuurlijk! En sindsdien hebben wij geen enkele keer nog ruzie gemaakt!
Nu één jaar later, is het met de hormonen al vele beter! Mijn lichaam heeft haar evenwicht terug gevonden, de pieken zijn eraf en de dagelijkse hormoonaanvalletjes zijn heel goed te doen! En dat al 1 dikke maand! Mijn man zegt het ook, dat het fel gebeterd is! Ja, we lachen weer elke dag met elkaar en we voeren weer hele goede gesprekken. Soms lukt het tijdens een gesprek niet meer en dan vraag ik of we gaan stoppen met ons gesprek /gezonde discussie en dat is dan geen enkel probleem! Van mijn schokken ben ik nog steeds niet vanaf! Ik krijg het van een goede film, boek, telang teveel drukte enz . Maar het gaat goed met me!!! En ja, er is leven na de menopauze :D

Pippo



Pippo
Berichten van Pippo
Onderwerpen van Pippo
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Mijn verhaal :hormonen zijn de hel !

Bericht door Pippo » vr 30 nov 2018 11:26

Susan

Ik was me wel bewust van teveel spanning en die had ik ook besproken met mijn man, na de vaststelling en toen is er heel veel veranderd! Mijn man is een schat van een mens!!!! Maar hij ging er persoonlijk voor zorgen om met mijn kuren komaf te maken! Hij pikte dat niet! En daarom ging hij steeds tegen mij in!!! En dat maakte de zaken erger! Hij wou zijn vrouwtje terug en niet die hormonen madam! Hij kon daar echt niet mee omgaan! En plus, ik had veel eerder de details van de hormonen met hem moeten bespreken, en dat deed ik niet!
Ik was sterk genoeg om hiermee te dealen! Niet dus!
Praten is zo belangrijk hé! Dikke fout van mij!

Pippo

Madu
Berichten van Madu
Onderwerpen van Madu
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Mijn verhaal :hormonen zijn de hel !

Bericht door Madu » vr 30 nov 2018 14:59

Hoi Pippo,

Fijn dat het goed gaat nu, of iig een stuk beter. Praten is belangrijk maar helpt niet altijd helaas. Fijn, dat in jouw geval je man wilde luisteren en helpen. Weerstand is inderdaad heel stresserend. :roll: Maakt niet uit waar het vandaan komt.

Grtjs,

Madu

Pippo
Berichten van Pippo
Onderwerpen van Pippo
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Mijn verhaal :hormonen zijn de hel !

Bericht door Pippo » vr 30 nov 2018 15:35

Hoi Madu,

Dankjewel voor je reactie. Vanaf ik crashte, toen nam iedereen mij serieus! Heeft 4 jaar geduurd! En dat bleef lang nazinderen bij me. Dan ga je beginnen na te denken. Voor wie of wat deed ik het nog? Waarom zijn wij eigenlijk op deze aardbol? Wat kunnen we aan deze wereld nog bijdragen enz .... Dus besloot ik om eerst aan mijn eigen te denken!

Had ik geen zin om te reageren op een sms, messenger bericht, telefoon, noem maar op, dan deed ik het niet! Had ik geen zin om ergens naartoe te gaan .... dan deed ik het niet, wat familie/vrienden van mij dachten .... het deerde me niet meer. Had ik eens zin om lekker niets te doen, dan deed ik ook niets.
Ik was ook gestopt om tegen die hormonen te vechten (ook omdat de tijd er rijp voor was, eerder lukte dat echt niet) en ja, mijn man zorgde ermee voor, dat ik er niet meer alleen voor stond! Nogmaals heeft 4 jaar geduurd! Een mens moet precies eerst iets serieus voor gehad hebben, eer ze u serieus nemen! Erg maar waar!
Als ik een woedeaanval kreeg, liet hij me doen! Hij reageerde er niet meer op. Als ik begon te wenen, zei hij: niet erg! Laat je maar lekker gaan! Subiet is dat beter. Was de stress te erg, was hij stil, was ik op mijn eigen, liet hij mij met rus , wou ik mijn stress op iets of iemand uitwerken, hield hij mij niet meer tegen, en zo, begon het voor mij dragelijker te worden! En verdwenen de woedeaanvallen voor 50% en elke maand had ik winst!
En soms als ik begon te zagen en slecht humeurig was, dan was hij weer stil, en dan later als ik terug rustig werd, dat de hormonen terug zakte, dan bood ik mijn excuses aan en dan zei hij: dit hebben we weeral gehad! Niet erg!
En met telkens zo positief te reageren, werd mijn stress voor meer als de helft gedaald en kwam de zon af en toe terug piepen. En nu, ja, nog elke dag last van de hormoontjes maar ze zijn haalbaar!!!! Het geeft me zoveel moed en vertrouwen! Alleen voel ik mij verzwakt door die moeilijke jaren! Maar ook dat komt wel goed!

Groetjes, Pippo

Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Mijn verhaal :hormonen zijn de hel !

Bericht door Karin » za 01 dec 2018 12:27

Pippo schreef:
vr 30 nov 2018 09:43
Ff heel duidelijk: ik heb PNEA (psychogene niet epileptische aanvallen). Voor de rest ga ik mij niet verder verdedigen. Ik maak mijn verhaal nog af thats it! Want ik krijg heel sterk het gevoel, dat het aan mij ligt wat er mij overkomen is en dat kwets me wel!
Ach ja !!!!
Beste Pippo,

Het klopt dat vrouwen soms ver moeten gaan om de benodigde ruimte voor het overgangsproces te bemachtigen. Ze voelen in zichzelf hoe dringend het is die te krijgen maar lopen soms aan tegen een directe omgeving (partner) die dat niet op de gevraagde manier weet op te pakken, of er soms zelfs helemaal niet voor open staat.

In jouw geval leidde het tot een letterlijk schokkende reactie van je lichaam, een reactie die tot de verbeelding spreekt.
En dat werd het het omslagpunt, nadat je arts bevestigd had dat je die ruimte heel hard nodig hebt. Dan kan je partner die omslag maken en voel je je gehoord. De "piek"zoals je dat noemt, is er af.

Voor andere vrouwen leidt het vaak tot een andere reactie van het lichaam, de burn-out. Ook geen kattenpis. Het komt zoveel voor dat het amper nog tot de verbeelding spreekt.

Zoals je eerder in je verhaal zegt, schrijf je het op in de hoop dat het voor andere vrouwen niet zo ver hoeft te komen. Dat ze dus eerder zelf in kunnen grijpen om in hun directe omgeving/relatie meer ruimte te krijgen voor het proces.

Of dat in een relatie lukt is meestal geen kwestie van schuld. In een relatie is het altijd een wisselwerking tussen beiden. Als omstandigheden veranderen, of als als een van beiden iets overkomt, is het aan beiden om daarin een een weg te vinden.

Woede is een goede graadmeter bij het verloop van processen. Boosheid en woede zijn nooit een op zichzelf staande emotie.
Er gaan altijd andere emoties achter schuil, de boosmakers, zoals: Verdriet, spanning, angst, teleurstelling, rechtvaardigheidsgevoel, tekort komen, niet gezien worden of dreigend gevaar.

Lia schreef:
di 27 nov 2018 19:36
"De overgang is een periode waarin oude patronen voor de meeste vrouwen niet meer vol te houden zijn. er wordt om nieuwe, andere, voorwaarden gevraagd. Waar je die voorwaarden mist groeit de woede.
Pak die onvrede op, keur hem niet zo af maar keer je ernaar toe. Wat oprechte aandacht krijgt wordt rustig en haalt de scherpe kanten weg en vermindert de heftigheid van je emotioneel reageren. Je emoties worden hanteerbaarder en dat geeft weer ruimte om, waar mogelijk! omstandigheden aan te pakken en oude patronen af te schudden en/of te herzien"
Met deze woorden werd de strekking van het verhaal (de noodzaak van ruimte creëren) door de vriendin van Lia al samengevat.
Pippo illustreert die noodzaak heel mooi, met de door haar ervaren radeloosheid/onmacht op haar weg daar naar toe.

Karin

Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Mijn verhaal :hormonen zijn de hel !

Bericht door Karin » za 01 dec 2018 12:36

Beste Pippo,

Ik zie je vaak de term menopauze gebruiken. Ik vermoed daarom dat je vlaams bent, en ik weet dat men daar de begrippen menopauze en overgang dikwijls door elkaar gebruikt.
Menopauze betekent letterlijk: Het stoppen van je menstruatie.
De fase ervoor wordt officieel benoemd als: premenopauze.
De fase erna als: postmenopauze.

Vrouwen willen altijd graag weten in welke fase iemands ervaringen zich afspeelden, dat geeft ze soms een soort van houvast.
Ik ben daar daarom wel benieuwd naar.
Dus mijn vraag: Wanneer stopt je met menstrueren, of menstrueer je nog?

Karin

Pippo
Berichten van Pippo
Onderwerpen van Pippo
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Mijn verhaal :hormonen zijn de hel !

Bericht door Pippo » za 01 dec 2018 20:15

Beste Karin

Je hebt gelijk dat ik veel de term gebruik "menopauze " en ja, ik ben een Vlaamse. Eind augustus dit jaar ben ik gestopt met de pil en sindsdien heb ik geen menstruatie meer. En in die moeilijkste (4) jaren schilde ze van maand op maand qua hevigheid! En voor ik last kreeg van de overgang, merkte ik ook dat de menstruatie niet meer zo pijnlijk was en dat de hoeveelheid ook een pak was geminderd.

Groetjes, Pippo

Pippo
Berichten van Pippo
Onderwerpen van Pippo
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Mijn verhaal :hormonen zijn de hel !

Bericht door Pippo » za 01 dec 2018 21:43

Beste Karin

Het doet me enorm goed dat jij mijn verhaal begrijpt ! Zelf begon ik er al spijt van te krijgen dat ik mijn verhaal had gedeeld, maar vond toch nog de moed om het verder af te maken ! Ook weet ik, dat ik mijn woede teveel onderdrukte, omdat ik zelf vond, dat dit echt niet door de beugel kon !
En als gevolg daarvan, ben ik volgens mij ook ingestort. De spanningen, bleven telkens maar opbouwen tot het punt dat ik brak .
Maar dat is , vrees ik, eenmaal mijn karakter. Niet toegeven aan de ongemakken, sterk zijn ! En daar deed ik mijn uiterste best voor !

Heb in mijn huidig leven al zoveel meegemaakt, en telkens kwam ik erdoor, omdat ik bleef vechten ! Hetgeen ik mee heb gemaakt is teveel om te vertellen en te gruwelijk ! Een paar kennen mijn verhaal, en telkens kreeg ik te horen ..... hoe jij zo vrolijk door het leven gaat , dat begrijp ik echt niet ! Knap dat je dat kan ! En dat kwam door mijn vechtlust ! En diezelfde vechtlust gebruikte ik ook tegen de overgang. En dat werd mijn ondergang ! Dat denk ik toch ! Is dat juist? Dat zal ik nooit weten !

Pippo

Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Mijn verhaal :hormonen zijn de hel !

Bericht door Karin » zo 02 dec 2018 00:38

Hallo Pippo,

Maar wanneer ben je dan begonnen met de pil?

Op je 44e realiseerde je je dat je in de overgang was. Daarmee begint je verhaal.
Daarna nemen de klachten toe en als je een jaar verder bent schrijft de dokter je fyto-oestrogenen voor.
Ik neem aan dat je toen nog niet aan de pil was. Want nóg meer hormonen voorschrijven aan iemand die al aan de pil is, klinkt mij erg onlogisch.

De fyto-oestrogenen helpen dan 6 mnd en vervolgens ben je terug bij af.
Is het in die periode dat je aan de pil bent gegaan?

Wat er bij mij niet ingaat is, dat er in die jaren niemand op het idee kwam die pil medicatie te stoppen. Het hielp immers niet en de klachten werden erger en erger. Men had daar toch op zijn minst naar kunnen kijken.
Wie weet hebben die pil-hormonen wel bijgedragen gehad aan die toename of aan het in stand houden ervan.

Je haalt nog even een vreselijk naar verleden aan. Nee, ik hoef de inhoud niet te kennen, daar gaat dit forum ook niet over, maar als ik die ene zin daarover lees, en als ik lees hoe je erin slaagde om dat altijd weggedrukt te houden, dan snap ik helemaal goed dat je woede, eenmaal in de overgangsperiode, zulke heftige vormen aannam.

Wat je voelde en voelt aan woede was en is echt. Wat echt is kan door de beugel.
Alleen met woede is het zo, dat er heel veel achter schuil kan gaan. Opgebouwde woede zal elke gelegenheid aangrijpen naar buiten te komen. De gewoonste 'irritante' gebeurtenissen of ongelukkige opmerking van iemand bijvoorbeeld, kunnen dan al een aanleiding voor zijn, terwijl ze niet de oorzaak zijn. En dan denk je, dit kan niet door de beugel, maar zo zwart-wit is het niet.

Ik denk dat veel vrouwen herkennen (ik in elk geval zeker) dat de beschadigingen die ze in het leven opliepen, in hun overgang verhaal komen halen. De veranderingen van de overgang laten ons, in een nieuw of veranderend bewustzijn, nadenken over en kijken naar verleden en toekomst.
Balans opmaken noemen de deskundigen dat (alsof het ff tussendoor een kleinigheidje is).

Gelukkig Pippo mocht je de strijd tegen je emoties opgeven en kun je daar nu rustiger en met meer vertrouwen in staan.
Besef dat het opgeven van die strijd, minstens zo sterk is als blijven zitten in de macht der gewoonte.
Onthoud dat maar als de komende jaren, die oude vechtlust je toch weer parten speelt. Dat gaat ongetwijfeld nog wel eens gebeuren, je zit volop in de overgang en bent dus nog volop in verandering.

Ik wens je heel veel kracht en wijsheid tijdens het verdere verloop van je overgang

Karin

PS
Wat je menopauze betreft Pippo....
Menopauze is de dag van je laatste menstruatie. Die dag kun je met redelijke zekerheid (het is geen wet) vaststellen als de menstruatie een jaar lang is weggebleven
4 Maanden na het pilgebruik valt er dus nog niets over te zeggen.
Behalve dan dat deze vervelende jaren zich voor jou afspeelden in de premenopauze.

Pippo
Berichten van Pippo
Onderwerpen van Pippo
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Mijn verhaal :hormonen zijn de hel !

Bericht door Pippo » zo 02 dec 2018 01:29

Beste Karin

Geloof of geloof het niet, mijn huisarts nam me niet serieus ! Het enige dat ik te horen kreeg, was : ach jij bent altijd een gevoelige geweest ! En daarbij je bent een sterke madam! En daar moest ik dan maar mee doen . Dus ging ik naar een andere dokter, die raadde me af om met de pil te stoppen maar wou me antidepressiva geven , maar dat wou ik niet !!! Die fyto oestrogeen kreeg ik van de apotheker toen ik voor mijn nek spierverslappers kreeg omdat die helemaal vast zat door die stress !
En wat betreft het verleden dat terug naar boven kwam , was idd zo! Al die deurtjes die ik netjes had gesloten kwamen allemaal terug open, omdat die nooit verwerkt waren! Dus het eerste jaar, had ik alleen maar heel intens verdriet en dan kwamen al die herinneringen boven en zag ik al die beelden terug ! Niet zo prettig, maar nu zijn ze wel verwerkt ! En dat is heel positief !
Wat betreft het loslaten van het gevecht, heb je ook gelijk ! Dat was idd een overwinning ! Een Nederlandse vrouw die ik had leren kennen op ons reis dit jaar, ook mijn leeftijd, en ook super veel last gehad van haar hormonen, vertelde mij dat het een overwinning was , en dat het nu alleen nog maar ging beteren ! En ja , ze heeft gelijk ! Ook vertelde ze mij , dat ik het echt wel heel zwaar had . Ze zei : ik heb het potverdorie heel zwaar gehad, maar jij ..... echt waar ! In jou schoenen wil ik niet staan ! Ik wou scheiden van mijn man , omdat hij in mijn ogen alles fout deed en in mijn ogen mij niet begreep enz enz . Maar het goede nieuws is , die vrouw was nog steeds bij haar man ! Nu nog heb ik contact met haar ! Zit hier nu naar je te schrijven, omdat mijn lichaam weer te hard aan het schokken is . Vandaag bezoek gehad, en ja , het was leuk, maar belastend en te druk ! Blijkbaar kan ik geen enkele spanning meer aan ! Want ontsnappen aan die dagelijkse schokken zit er nog niet in . En de ene keer is het erger als de andere keer. Zal ooit wel stoppen zekers. Ik heb er in ieder geval al mee leren leven.

Ah ja , ik nam mijn pil van mijn 17 jaar in. Was het bijna vergeten te zeggen. Sinds ik daar mee gestopt ben ben ik wel 8 kilo kwijt. Spijtig genoeg !!!! Was al vrij mager, maar nu???? Pfff niet voor aan te zien!!!! Ondanks ik heel veel eet en nu ook veel snoep, om toch maar mijn kilo's bijeen te sprokkelen.
Vele groetjes en bedankt voor de positieve feedback !!!

Pippo

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht