Evolutie van de overgang

Slecht slapen, dag- en nachtritme, wakker schrikken... In de overgang gaat het slapen ons dikwijls niet zo gemakkelijk af. Of hebben we juist een enorme behoefte aan slaap.
SusanL
Berichten van SusanL
Onderwerpen van SusanL
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door SusanL » za 23 feb 2019 18:35

Dag Pipo

Ik kan het niet helemaal volgen:
je wil met rust gelaten worden en hebt geen zin om samen met je man te douchen. Maar uiteindelijk gebeurt het toch en dat kan ik dus niet volgen.

Wat ik wel begrijp is dat er ineens een diep gevoel van binnen bij je uit knalt: rot op!!
Dat begrijp ik heel goed want het is iets wat vaak voorkomt en heel normaal is tijdens de overgang: geen zin hebben in gedoe aan je lijf.
Dat heb je blijkbaar nooit eerder tegen je man durven zeggen dat je geen zin hebt in gedoe aan je lijf?
Misschien heb je het eerder bewust of onbewust al wel gedacht of gevoeld. Als er naar zo'n gevoel niet geluisterd wordt door jou of door je man dan komt zo'n gevoel er ineens krachtig uit, zo'n gevoel laat zich niet sussen. Dat verbaast mij niets en vind ik ook niet om te lachen.

Maar je man krijgt zijn zin en het wordt heel gezellig onder de douche. Voor jou of voor je man?

Van niet luisteren naar mezelf krijgen mijn hormonen altijd een extra douw. Ik word dan weer depressief en moet meer huilen.
Uit mijn slof schieten als anderen over mijn grenzen gaan vind ik overigens heel normaal en ook volkomen terecht.

Susan



Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » zo 24 feb 2019 08:28

Er knalde niets uit mij! Het werd gewoon gezegd! Mijn man krijgt zijn zin. Ja inderdaad. Als je goed gelezen had, dan had je ook gelezen dat het terug rustig werd in mijn hoofd. En ik heb er ook geen sec spijt van gehad! En samen in de douche, hoeft niet altijd sex bij te zijn!!!! Gewoon elkaar aandacht geven, wat lachen, enz .. ja het was heel gezellig!!!! En tegen mijn man, ben ik altijd eerlijk kunnen zijn! Hij is tenslotte mijn man! Daar kan en mag je alles tegen zeggen! En geloof me vrij, als mijn hormonen nog hoogtij hadden gevierd, had hij alleen mogen gaan douchen

Pippo

Marian62
Berichten van Marian62
Onderwerpen van Marian62
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd NU: 57

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Marian62 » zo 24 feb 2019 09:45

Hallo Pippo,

Heerlijk he dat zeggen wat je denkt en dat je ook gehoord wordt. Samen in de lach schieten, spanning er af en tot elkaar komen, liefdevol en respectvol (kan inderdaad ook zonder seks) Ik snap dat heel goed!

Hartelijk groet,
Marian

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » zo 24 feb 2019 09:59

Hai Marian,

jij begrijpt het tenminste :) En ja, het is idd heerlijk om je gedacht te zeggen, er mee te lachen en idd ... spanning eraf! Doet echt goed!

Groetjes en geniet van je zonnige zondag
Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » wo 06 mar 2019 16:16

Hoi

Even een update, 2 februari beschreef ik mijn slechte nacht. Maar tot de dag van vandaag zijn mijn nachten vrij gestabiliseerd! M.a.w. ik slaap terug goed! Nog niet zoals daar voor, maar ook hier ben ik weer op de goede weg! :D
Een ander gegeven is, dat ik terug beter tegen de drukte kan! Het is nog maar een kleine maand, maar ook dat is weer super goed nieuws!
We moesten naar een gelegenheid, en ik zat daar heel ontspannen bij, en plots besefte ik, dat ik helemaal niet gek werd van het al dat volk en het geroezemoes. Ook merk ik dat ik ervan geniet dat mijn kleinkinderen er zijn! Oké, de ene dag /week is niet hetzelfde, maar ik moet toch ervaren dat drukte mij meer en beter af gaat alsook multitasken, concentreren, kan beter terug om mijn woorden komen, dat laatste valt nog regelmatig weg, maar ook hier merk ik verbetering!
Je ziet, alles komt terug goed! Ik ga terug kunnen leven i.p.v. overleven! En de aanvaarding van mijn nieuwe look? Helemaal aanvaard! Ook dat was een strijd op zich maar ook dat geraakt opgelost! De eeuwige jeugd is voor niemand!

Groetjes
Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » ma 11 mar 2019 11:30

Hallo,

vandaag vieren de hormonen weer hoogtij pfff, verdrietig, lastig, stress, verward, moe, geen zin om gesprekken te voeren of om maar iets te doen.
Dus hang ik maar wat down in mijn zetel.
Vandaag wordt ik terug geflits naar de voorbij gaande jaren. Zoveel stress, zoveel verdriet, mij zo down/depressief voelen .... had nooit gedacht en al zeker niet gehoopt dat ik terug zo een opstoot ging krijgen. Ik krijg het gevoel dat ik terug op af staat. Dat deze dag maar snel voorbij is pfff

Groet, Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » wo 20 mar 2019 16:42

Hallo,

dit moet me even van het hart. Twee jaar geleden toen mijn overgang nog op zijn hevigst was, kreeg ik er nog een x-tra domper er bovenop en dat heeft ermee voor gezorgd dat ik was gecrasht! Omdat het zo een emotioneel gebeuren was, dat ik NIET kon plaatsen! Het vrat gewoon aan mij! Er was een blinde jongen, een neefje, die blind en een gestoorde grove motoriek en apart IQ. Daarmee wil ik zeggen, dat ze zijn IQ moeilijk konden meten omdat hij op sommige gebieden een gewoon IQ heeft, maar dan weer op andere gebieden een laag IQ heeft! M.a.w je moest hem anders benaderen en dingen aan leren dan bij een doorsnee blinde persoon.
Eigenlijk had de medische wereld gezegd dat hij nooit iets ging kunnen, zoals hygiëne, met de witte stok leren stappen, stappen enz enz. Ook zijn eigen ouders deden te weinig moeite en wilde hem in een instelling steken Maar ik wou die jongen een kans geven en met heel veel geduld en een andere aanpak is het hem gelukt om alles te kunnen wat elke mens kan De basis van het leven Wij waren 2 handen op ene buik Ik zeg waren Want sinds twee jaar is hij depressief en heeft mij uit zijn leven geweerd op de grofste manier dat je kunt indenken Dat hakte er heel hard in en ik ging daaronder door.
Nu de dag van vandaag, haat hij mij nog steeds en verwijt hij mij de lelijkste dingen die op niets slaan! Ik probeer hem eraan te herinneren hoe een mooie tijd wij hadden en wat ik allemaal voor hem gedaan, maar niets helpt! Hij blijft mij haten! En alleen maar omdat ik hem niet wou doden! Want hij is al 2 jaar levensmoe! En, het blijft pijn doen! Ook al heb ik besloten om dit hoofdstuk af te sluiten, maar de mooie herinneringen blijven in mijn hoofd spelen en daarom dat het gemis en pijn blijft! Nu het met mijn hormonen beter gaat, komen deze gevoelens meer en meer opspelen!

Pippo

Ps en dat na 27 jaar! 27 jaar heb ik voor hem gezorgd, hem waarde gegeven, naar dancings en optredens gegaan (omdat zijn ouders niet met hem wilde gaan) iedereen kende ons en iedereen zag dat wij iets speciaals hadden! Zo spijtig, dat het zo gelopen is en hj nog steeds zo wil doen! Ik mis hem ondanks hij mij zoveel pijn en super grof heeft gedaan,

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » za 30 mar 2019 14:22

Hallo,

even een update. Maar het gaat al 12 dagen heel goed met mij :D Het doet mij zo een deugd, dat er stilletjes aan een eind komt aan heel die overgang!!!! Ik laat jullie dit weten, om jullie een extra te steunen en heb je een bevestiging dat het terug goed komt en dat is toch een mooi vooruitzicht hè ;)

Vriendelijke groeten
Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » ma 15 apr 2019 14:37

Hallo,

Hoe naïef kan een mens zijn.
Vanaf de laatste update is het stilletjes aan achteruit gegaan :(
Vandaag is het ergste!! Ik voel me zo boos, ontevreden, en haat heel die overgang!.
Ik dacht echt, dat ik er bijna was! Niet dus!!! Zo teleurstellend!
stijf van de stress, volledig in de war, mijn brein werkt niet naar behoren, prikkelbaar, nope, het gaat echt weer niet goed met mij :cry: kan van niets genieten, zelfs niet, van het zonnetje. Bah, ik moet heel die overgang niet

Balende groeten
Pippo

Lientje74
Berichten van Lientje74
Onderwerpen van Lientje74
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 44

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Lientje74 » wo 17 apr 2019 20:06

Hallo Pippo,

O wat naar toch telkens weer. Ik voel en leef met je mee.
Vanaf dat vorige week zondag mijn menstruatie begon, heb ik me geen moment meer goed gevoeld.
Ik voel me een wrak, trillende benen, onrust, benauwd, prikkelbaar,somber gevoel met vlagen, een soort mist en naar gevoel in mijn hoofd. Of ik niet goed kan nadenken, Vannacht schrok ik ook wakker. Zo misselijk en benauwd gevoel. Ik kan me zelf wel gerust stellen dat het de hormonen zijn.
Ik kan er best redelijk mee omgaan hoor met mijn klachten. Door acceptatie.
Maar vandaag voel ik me boos, woedend. Door de onmacht van die akelige klachten. Ik heb geen woede meer omdat er teveel op me wordt geleund/ gesteunt door het gezin. Ze doen echt veel zelf nu en mijn man doet veel. Wat dat betreft is er echt veel verandert ten goede.
Maar weet je waar ik vanmorgen zo verdrietig om was. Mijn jongste zoon, 7 jaar, was weer naar school na een buikgriep. Maar hij voelde zich weer ziek worden op school. Gelukkig wonen we vlakbij school. Dus hij kon wel zelf naar huis komen. Maar als ik me goed had gevoeld was ik hem natuurlijk gaan halen. Alleen de dames hier weten hoe akelig dat is, trillen op je benen, geen energie om naar de toilet te lopen , benauwd etc... Wat voelde ik me machteloos. En dan een ziek kind thuis. Terwijl je eigenlijk zelf bijna niets kan.
Dat doet pijn in mijn hart.
Volgende week hebben de kinderen vakantie. Ik had het zo anders voorgesteld. Mijn dochter is bijna 16 jaar. En dacht een aantal jaren geleden als ze op deze leeftijd zou zijn, gezellig winkelen , dagje uit met haar. En zie ik zit aan huis gekluisterd door de overgang. BAh!!!

Ik denk dat ik straks heel hard moet gaan huilen. Maar dat lucht me dan wel op. Wist ik maar dat het bijv over 2 jaar beter gaat.

Weetje als ik me rot voel dan denk ik aan vrouwen van dit van het forum die ook schrijven met zoveel klachten te kampen. Dan weet ik dat ik niet alleen ben met deze ellende.

Hoop dat we morgen weer meer van de zon kunnen genieten.
Ik had vandaag ook soms een wazig zicht, net of ik niet scherp kan kijken. Mijn haakwerk lukte dan ook voor geen meter. Maakte alleen maar fouten.
Ik heb het al vaker gehad en dan trekt het wazige zicht toch weer weg. En dan is het weer een aantal weken weg.

Heel veel sterkte Pippo en ik hoop dat er een orkaan komt die de overgang doet vertrekken bij jou en mij .
Ik kan je helaas niet steunen om te zeggen dat het weer overgaat de overgang, want die ervaring heb ik niet.

Lientje

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » wo 17 apr 2019 22:43

Hey Lientje,

Het doet mij enorm deugd dat je reageert! Ook al voel jij u oooh zo rot, toch doet je de moeite om te reageren. Maar wat moet het pijn doen, dat je niet voor je kinderen er kan zijn zoals jij het wilt doen. Ik begrijp je daar maar al te goed in. Ik heb 6 kleinkinderen, en ik liet ze met heel regelmaat komen en speelde er heel de dag mee. Ik genoot daar echt van! Maar de laatste jaren heb ik dat heel hard moeten afbouwen omdat het echt niet meer ging. Ik legde ze het wel uit, maar ze vonden/vinden dat heel spijtig! En dan begon ik goei periodes te krijgen en liet ze terug meer komen. Ikke blij en zelle ook. En dan gaan we terug bergafwaarts pfff Dus wat moet het dan voor jou zijn :( Echt niet fijn voor je!!!!
Wat wel een positieve noot is , is jouw geweldige man ! De mijne steunt mij ook enorm !
Jij spreekt van een wazig zicht, ... Ik heb dat ook!! Ik ben daar voor naar een oogarts geweest. En nu moet ik brillen. En er zijn inderdaad dagen, dat ik mijn bril niet nodig heb en dat ik terug zo helder zie als voor de overgang. Dus echt raar!
U woede herken ik maar al te goed! Alsook dat licht gevoel en mist in je hoofd
En laat die orkaan maar komen zelle!!!!! Kan jij terug van je kids en man genieten alsook voor je kinderen zorgen wanneer ze ziekjes zijn. Nogmaals, ik begrijp je verdriet en pijn daarin maar al te goed! Ik leef enorm met je mee!!! Al goed, dat wij, de vrouwen van dit forum elkaar wat steunen! Dan voel je u toch wat minder eenzaam hè.
Hopelijk morgen een betere dag en dat we toch nog een beetje kunnen genieten van het zonnetje en je haakwerk

groetjes
Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » do 18 apr 2019 11:48

Hey Lientje

Je orkaan heeft plaats genomen :) Voel me vandaag echt goed! Na een nacht die niet zo goed verliep. Heb vannacht mijn auto gekuist :shock: Deze week, zijn mijn nachten niet zo goed. Niet kunnen inslapen, en na 2 uur te woelen, sta ik maar op en ga ik iets doen. Strijken, poetsen, noem maar op. En na een of 2 probeer ik weer in te slapen, en soms lukt dat en soms weer niet. Maar nu ben ik blij, dat ik mij nog eens goed mag voelen! Ik hpop voor jou, dat je ook een mooie dag mag hebben! En nog beter, een goede week, nu het schoolvakantie is, zodat je leuke dingen kan doen met je gezin!!!

Groetjes Pippo

Lientje74
Berichten van Lientje74
Onderwerpen van Lientje74
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 44

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Lientje74 » za 20 apr 2019 17:48

Beste Pippo,

Fijn dat je een betere dag mocht hebben. Hopelijk houd het aan voor jou.
Mijn onrust en somberheid, boosheid is weg. Maar blijf me lichamelijk een "wrak " voelen.
Duizelig, kortademig, trillende /zwabberbenen etc... Heb wel lekker de afgelopen dagen buiten kunnen zitten.

Geniet de komende dagen van het mooie weer en fijn dat je reageerde.

Groetjes Lientje

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » zo 21 apr 2019 14:10

Hey Lientje

Wat goed voor je dat je geestelijk u terug beter voelt
Het lichamelijke is blijkbaar een ander probleem. Ik neem daar iets voor in, en dat haalt de scherpe kantjes weg. Het heet "Relax" van Multipharma En dat werkt echt!
Ik zou zo zeggen, probeert het eens. Of zoekt het eens op als je het niet vertrouwd ;) Maar ik ben daar echt mee goed mee! En nee, je moet niet afbouwen en het blijft werken! Ik beweer niet, dat je nu van alle kwaaltjes af bent, maar je gaat u beter voelen En dat is wat ik u wel kan beloven! Is volledig plantaardig!

Groetjes Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » di 23 apr 2019 12:34

Hallo,

Al twee dagen voel ik mij vrij depressief :( Niets boeit mij nog. We hadden gisteren een dag uitstap naar de bloesems en daar genoot ik wel een beetje, maar vanaf we terug naar huis reden, baalde ik er zo hard van, omdat ik weer zo'n nood heb, om er even tussenuit te willen zijn! Weg van alles!!! Weg van de drukte, weg van het alledaagse, gewoon de natuur in en even niets moeten doen! Dat gevoel wringt al een tweetal weken! Het gevoel dat er niemand een beroep op mij kan doen, geen praatje moet maken, geen geveinsde vriendelijkheid langs mijn kant moet doen! Want ik voel mij stil, op mijn eigen! Het gaat zover dat ik al zucht dat ik moet eten! Zelfs daar heb ik geen zin in!! Mijn man kan even weer niet mee in mijn tempo, en geraakt weer teleurgesteld dat ik even niet gezellig kan doen! Hij had zin om na onze uitstap te gaan uiteten. Om de mooie dag af te sluiten. Maar ik had geen zin! Geen zin om tussen al dat volk te zitten, en om vriendelijk te zijn tegen het personeel en het volk zelf! Ik had geen zin om sociaal te doen! Dat gaf lichte wrevel. Maar na een half uur zag hij het ook wel in, maar zijn teleurstelling kreeg hij niet weg! Ik begrijp hem wel, het ging op dat gebied, al een paar maanden goed, en ineens is dat weer weg en moet hij zich wederom aanpassen! Dus nee, dat is ook niet gemakkelijk voor hem! Maar toch blijft hij mij steunen en doet hij extra lief! Al moet ik hem even weer niet in mijn buurt! Ocharme hem!!! Al goed dat hij beseft dat het allemaal de schuld van de hormoontjes zijn
Zo, dat moest weer even van mij af

Depressieve groeten
Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » do 02 mei 2019 19:45

Heerlijk,

Het is weer even geleden, maar ik krijg weer een moment dat ik zeg: I'm back. Ik voel me weer zo vrij en even niet gevangen in mijn hormonen.
Ik weet het is maar voor even, maar nu geniet ik er toch met volle teugen van. Weeral een bewijs, dat het ooit overgaat :D

Groetjes Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » di 21 mei 2019 14:46

Hallo allemaal,

Even een update:
2 mei schreef ik dat het zo goed gaat met mij, en ik moet zeggen, dat het nog steeds goed gaat :) er is wel her en der een dag geweest dat het minder was, maar zeker niet te vergelijken met pak weg een dikke maand terug! We zijn de goede kant op! Joepie!!!!
Alleen met veel drukte rondom mij, zoals een feestje, dan wilt het nog niet lukken. Ben de dag ervoor, er zo voor aan het stressen, en kijk er zo tegenop, maar iedereen heeft nu begrip voor mijn situatie, en ze zijn al blij, dat ik toch aanwezig ben! Ook al, verwijder ik mij met regelmaat om de stilte op te zoeken en mij terug op te laden! Ik ben echt tevreden! Hopelijk komen jullie ook snel in deze fase!

Vriendelijke groeten Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » do 06 jun 2019 18:41

Hallo

Vandaag een off - day,
Het is niet echt slecht, maar ook niet goed. Te weinig om erover te klagen, maar genoeg om weinig energie te hebben en weinig te kunnen verdragen.
Zo meer, ach, laat mij maar met rust vandaag. Gewoon, mij niet zo lekker in mijn vel voelen.
Dat het hormonaal gericht is, dat is duidelijk ! En zo merk ik dat de klachten beginnen te vervagen. En dat merk ik al een tijdje
Een dikke maand terug waren de klachten eigenlijk erger. (En toen schreef ik al dat het goed ging) (ondanks de terugval) dan nu de laatste maand dus de conclusie is, dat ze telkens afnemen tot er geen klachten meer zijn. Zo ervaar ik het momenteel .
Ik hou jullie zeker op de hoogte hoe het verder evolueert

Groetjes Pippo

Lientje74
Berichten van Lientje74
Onderwerpen van Lientje74
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 44

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Lientje74 » vr 21 jun 2019 18:28

Beste Pippo

Wat fijn dat het telkens beter gaat. Daar zal je ook erg van genieten denk ik.
Ik ben oprecht blij voor jou.
Pas weer een slechte week met veel sombere gevoelens en huilen achter de rug.
Dat is altijd rondom mijn ovulatie tijd. Vind het nog steeds stom dat dat zo impact op mn hele lijf en geest heeft.
Mijn man zegt dan telkens over een week voel je en denk je weer heel anders. En dat klopt. Maar als ik in zo periode zit kan je gewoon moeilijk relativeren. De hormonen gaan compleet met mijn gedachten aan de haal.

Vanmiddag lekker in de tuin gezeten. Met oorkappen op een poos. Ja moest er zelf ook wel om lachen eigenlijk. Maar grasmaaiers en kettingzaag geluiden van de buurman. Ik dacht ik kan wel binnen gaan zitten, maar vond het een goede oplossing zo.
Door de hormoonschommelingen is heel mn zenuwstelsel natuurlijk vlug overprikkeld. Vind het soms echt bizar dat ik zo snel van alles overprikkeld raak. Voel dan gelijk ook de spanning in mijn lichaam toenemen.

Ik merk wel steeds dat ik door goed naar mijn lichaam te luisteren steeds beter met de overgang kan omgaan.
Ik hoef er niet meer tegen te "vechten"

Groetjes Lientje

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » za 22 jun 2019 14:21

Hey Lientje,

is weer een poosje geleden hè. Wat spijtig weer dat je een rot week achter de rug hebt. :( Die hormonen doen nogal wat met een mens :( En je hebt volledig gelijk dat heel het gegeven stom is!!! Wij kunnen zonder dat gedoe ook wel ouder worden! En zoals je zegt, vanaf je in die fase zit, dat de hormonen het van je overnemen, dat je dan niet meer kunt relativeren of positief kunt denken. Zoals ik eerder heb gezegd, de hormonen nemen heel je "zijn" over. Hoe je denkt, hoe je reageert, ( huilen, somberheid, woede etc) Het is op dat moment zoals het is. En dat ervaar jij nu wel. En dat is super goed! Vanaf je het gevecht opgeeft, des te beter kom je door de overgang! Bij mij was het zelfs zo, vanaf ik het gevecht opgaf, is het stilletjes aan gaan beteren! Echt waar!!! Dat lees je ook in mijn vorige topic. Mijn hormonen zijn de hel.
En je zei, dat je gisteren oorkleppen hebt gebruikt. Helemaal niet lachwekkend hoor! Als het je helpt!!!! Go for it girl!!! Bij mij was het helaas niet genoeg. Elk geluid kwam zo hard binnen, dat ik er zot en vooral agressief en wanhopig van werd. En ook mijn lichaam stond onder hoogspanning Dat is inmiddels al goed voorbij. Nu kom ik wel toe met oorstopjes als ik toch nog zo'n dag heb, dat de geluiden te hard binnen komen.

Nu dat het over het algemeen veel beter gaat met mij, daar geniet ik idd van. Maar tegelijker tijd, en dat zal je mssn heel vreemd vinden (ik toch) moet je terug wennen. Ik wordt terug ik Maar je bent zo gewend geraakt dat je op alles over reageert, zoals die geluiden, en telkens verbaast het mij, dat ik daar niet meer op reageer, maar toch vraagt het nog steeds mijn aandacht omdat ik elk moment verwacht dat het mij mateloos irriteert. Of op bepaalde uitspraken, zoals amai je hebt wel een losse kin gekregen, en dan schiet ik in de lach en bevestig het ook. En drijf ik mee de spot ermee. En dan verschiet ik van mijn eigen en tegelijk is het ook een herkenning, van hey, ik lach terug ipv dat ik mij gekwets opstel. Zo raar allemaal. Stukje bij stukje, komen er terug flarden van herinneringen boven, van hoe ik vroeger was en hoe ik terug zo begin te doen. Heerlijk! Maar raar. Plus , ik voel nu ook dat ik moet recuperen van de zware strijd dat mijn lichaam en geest al die jaren moest voeren . Geen kattepis in ieder geval.
Als mijn slaapproblemen nu ook nog opgelost geraken se .... maar we mogen nog niet te hard van stapel lopen. Het komt goed. Maar traag! Heel traag. Met kleine stapjes en veel vallen, heeft ons lichaam terug zijn nieuwe balans gevonden

Vriendelijke groeten Pippo

Gesloten
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht