Evolutie van de overgang

Slecht slapen, dag- en nachtritme, wakker schrikken... In de overgang gaat het slapen ons dikwijls niet zo gemakkelijk af. Of hebben we juist een enorme behoefte aan slaap.
Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » vr 22 feb 2019 13:43

Beste Shania,

ik moet wel zeggen dat de hevigheid van de hormonen van de voorbij gaande jaren niet meer zijn terug gekomen sinds een paar maanden! Ook al heb ik nog steeds last. Ik vermoed dat het zo stilletjes verminderd tot je lichaam zijn nieuwe balans heeft gevonden en zo ervaar ik het ook! Er zijn weken dat ik terug fluitend door het leven gaan, maar ja, ik word op tijd terug gefloten en daar baal ik enorm van! Zoals deze week! Mijn lach ben ik weer even kwijt! En zoek weer de stilte op, maar de wereld is niet stil, die stopt niet met draaien omdat ik even weer op hold sta! Ook al wil ik dat zo graag! Het vertrouwen dat dit ooit stopt heb ik wel! En het bewijs is er al een paar maanden. En dan doel ik op de 5 jaren hel!
Je zegt dat het je zoveel energie kost, en ja, dat ervaar ik ook. Je bent stik kapot. Voordeel is wel: je slaapt goed!
Jij zit nu in de verbouwingen /verhuis. Yep, is heel vermoeiend, stressvol maar toch met een positief vooruitzicht :D
Ik heb de verhalen van Lee ook gelezen .... mijn god, wat kon die het mooi neerpennen!!! Daar hebben veel vrouwen steun aan gehad, terwijl ze het zelf zo hard nodig had! Toch heeft ze haar steun ook gevonden! Dat er geen vrouwen in het echte leven met onze verschijnselen te vinden zijn, heeft mij nooit onzeker gemaakt, maar wel eenzaam! Want ze kijken en reageren vol ongeloof en ook ongeïnteresseerd! Heb toen heel weinig tot geen steun gekend! Integendeel! Tot ik gecrasht was! Ja, dan wel! Beter laat dan nooit! Ook al was het maar voor even.

Jij zegt dat je heel gevoelig bent en je alles persoonlijk aantrekt, wel dan hebben wij een raakpunt ;) Maar de laatste maanden, lukt het mij wel om mij niet meer vast te klampen aan mensen /leven. Ik bepaal mijn geluk wel zelf! Want aan mijn verwachtingen wordt zelden vervuld! En het is heus niet zoveel wat ik verwacht. Maar sinds ik dingen doe zonder iets terug te verwachten is mijn leven veel simpeler geworden! Je moet niet meer vechten voor herkenning of wat dan ook! Je zegt, dat het verleden jou soms nog terug inhaalt ? Dat vind ik heel spijtig voor jou! Probeer anders eens ook mijn instelling? Is maar een idee hè ;) ook vind ik het enorm spijtig dat jullie al 14 jaar geen contact meer hebben met jullie kinderen!!! Dat vreet natuurlijk aan jullie, maar als jullie er niets aan kunnen veranderen waarom laat je het dan niet los? Super moeilijk!!!!! Maar als het lukt, zal het een enorme bevrijding zijn en kan je toch al wat meer gelukkig zijn! Verder hoop ik dat je een hele fijne middag had met je moeder en wens ik je alvast een hele gelukkige verjaardag toe !!!

Pippo



Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Karin » vr 22 feb 2019 15:25

@Pippo,

Enkele maanden terug stopte je met het gebruiken van (pil)hormonen. Dat blijkt een goede beslissing te zijn geweest.
Je lichaam moet natuurlijk nog een heel stuk overgang gaan afmaken, maar nu de pil daar geen stokje meer voor steekt en je eigen hormonen weer kunnen schommelen, gaat het duidelijk beter met je.
Zo vaak als je het al herhaald hebt, kan niemand meer om die conclusie heen.

@Shania
Shania schreef:
do 21 feb 2019 09:39
Ook dat verleden waar jij het over had komt in alle gedaantes terug. Denk je dat je dingen hebt afgesloten, bam daar is het weer, met alle emoties van dien!
Dat heb ik ook ervaren. Het komt met periodes terug in de overgang. De plek die het eerder had gekregen past kennelijk niet meer bij de belevingswereld van mijn veranderende hormonen. Het raakte van zijn plek en ging met me mee het overgangsproces door, tot het zich had kunnen verwerken en een nieuwe plek had die weer paste bij de situatie.
Ik heb het nodig zo'n verwerkingsproces, (maakt niet uit waar het over gaat) te kunnen afmaken op mijn eigen manier. Mezelf druk opleggen, of laten leggen, daarvan heb ik ondervonden dat het vooral schuldgevoel en onrust bezorgt, wat niet bevorderlijk was. Om effectief te kunnen loslaten moet voor mij eerst de tijd rijp zijn. Alleen mijn eigen proces volgen en het de kans geven te laten zijn zoals het is, kan me dan naar dat punt brengen.
En jouw verhaal Shania klinkt alsof er je wat dat betreft net zo in staat

Sterkte dames
Karin

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » vr 22 feb 2019 15:44

Beste Karin,

wat betreft dat je verleden je terug inhaalt en dat je dat eerst moet verwerken, klopt helemaal ! Als er druk op je gelegd wordt om het los te laten vooraleer je er zelf nog niet klaar voor bent, brengt inderdaad schuldgevoelens met zich mee en onrust! Je moet er echt klaar voor zijn, anders lukt het niet!
Hoe ik dat gedaan heb? Wel, ik bekeek de dingen keer op keer terug en bekeek of ik het ook anders had kunnen aanpakken? Ja, mss wel. Maar toch wist ik, dat het niets zou uitmaken omdat ik ben wie ik ben en het toch terug op dezelfde manier zou doen. Ook wist ik, ik heb mooie dingen gerealiseerd en als die anderen het willen weggooien, nou, dat is dan heel spijtig en hard, maar ik moet voort met mijn leven! En na een aantal maanden of soms 1 jaar lukte het mij wel om gebeurtenissen los te laten! Ook wat er mij is aangedaan??? Daar heb ik tijdens de overgang terug veel traantjes voor gelaten omdat het wss nog niet verwerkt was. Maar ook hier weer, was mijn visie, ik kan daar toch niets meer aan veranderen of ongedaan maken, en daar blijven inhangen, maakt mij alleen maar heel verdrietig ! Dus, loslaten, een plekje geven en voort gaan met MIJN leven ;)

Groetjes
Pippo

Jurina
Berichten van Jurina
Onderwerpen van Jurina
Menopauzejaar:
Leeftijd: 54

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Jurina » vr 22 feb 2019 16:03

Dat is geen verwerken, dat is wegredeneren, rationaliseren om de emotie die verbonden is aan verwerking en daarvoor nodig is, te kunnen vermijden

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » za 23 feb 2019 12:41

Hai,

vanmorgend werd ik wakker en voelde mij direct heel beroerd! Een depressief gevoel overviel me en begon te huilen. Dat was weer even geleden! Na een minuut of 10 stopte het huilen maar voelde me nog even verloren als het eerste moment ik mijn ogen open deed. Ik stond op en ging direct mijn auto kuisen. Even mijn gedachte verzetten. En dat hielp wel. Na een uurtje was het klusje geklaard en ging ontbijten. Maar wat er toen gebeurde .... daar schrok ik wel van! Maar dan in de positieve zin! Mijn man stelde voor om samen te douche. Maar ik had nog het gevoel van : laat me met rust!
En toen zei ik: als het is om gezellig te doen, rot dan op.
Ik schrok zo hard, alsook mijn man, want om zoiets uit mijn mond te horen? We schoten zo hard in de lach, want voor het eerst zei ik wat er in mijn gedachte zat en draaide niet rond de pot. Heb ik altijd gedaan om de lieve vrede te houden en was zelf bereid om mij opzij te zetten. Wel, meer en meer merk ik dat ik ook mijn eigen mening mag hebben! En is er een ander daar slecht gezind voor? Wel, dat is mijn probleem niet meer! Ik hoef het ook niet altijd eens te zijn met een ander zijn mening! Vroeger gaf ik al snel mijn mening af om toch maar geen gedoe te hebben. Wel, dat is verleden tijd! Ik denk wel nu niet, dat ik mijn mening zal opdringen, want ieder heeft recht op een eigen mening, ook al is die niet helemaal juist. Dus, dat vind ik weer een positieve ommekeer! Eindelijk eens voor mijn eigen opkomen :)
Intussen is de hormonen storm gaan liggen en kan ik genieten van deze zonovergoten dag !

Ps, we zijn toch samen gaan douchen, en het was heel gezellig! Mijn ventje, had de druk weg genomen en er zich bij neergelegd, dat het voor een andere keer ging zijn. En dan vond ik toch terug wat rust in mijn hoofd en zo werd het nog heel gezellig !

Groet
Pippo

SusanL
Berichten van SusanL
Onderwerpen van SusanL
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door SusanL » za 23 feb 2019 18:35

Dag Pipo

Ik kan het niet helemaal volgen:
je wil met rust gelaten worden en hebt geen zin om samen met je man te douchen. Maar uiteindelijk gebeurt het toch en dat kan ik dus niet volgen.

Wat ik wel begrijp is dat er ineens een diep gevoel van binnen bij je uit knalt: rot op!!
Dat begrijp ik heel goed want het is iets wat vaak voorkomt en heel normaal is tijdens de overgang: geen zin hebben in gedoe aan je lijf.
Dat heb je blijkbaar nooit eerder tegen je man durven zeggen dat je geen zin hebt in gedoe aan je lijf?
Misschien heb je het eerder bewust of onbewust al wel gedacht of gevoeld. Als er naar zo'n gevoel niet geluisterd wordt door jou of door je man dan komt zo'n gevoel er ineens krachtig uit, zo'n gevoel laat zich niet sussen. Dat verbaast mij niets en vind ik ook niet om te lachen.

Maar je man krijgt zijn zin en het wordt heel gezellig onder de douche. Voor jou of voor je man?

Van niet luisteren naar mezelf krijgen mijn hormonen altijd een extra douw. Ik word dan weer depressief en moet meer huilen.
Uit mijn slof schieten als anderen over mijn grenzen gaan vind ik overigens heel normaal en ook volkomen terecht.

Susan

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » zo 24 feb 2019 08:14

Jurina schreef:
vr 22 feb 2019 16:03
Dat is geen verwerken, dat is wegredeneren, rationaliseren om de emotie die verbonden is aan verwerking en daarvoor nodig is, te kunnen vermijden
En wat is daar mis mee ? En, echt waar, ik heb alles, maar dan ook alles verwerkt! Op de manier dat ik hierboven heb beschreven! Maar, hoe zou jij het dan doen?

Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » zo 24 feb 2019 08:28

SusanL schreef:
za 23 feb 2019 18:35
Wat ik wel begrijp is dat er ineens een diep gevoel van binnen bij je uit knalt: rot op!!
Dat begrijp ik heel goed want het is iets wat vaak voorkomt en heel normaal is tijdens de overgang: geen zin hebben in gedoe aan je lijf.
Dat heb je blijkbaar nooit eerder tegen je man durven zeggen dat je geen zin hebt in gedoe aan je lijf?
Misschien heb je het eerder bewust of onbewust al wel gedacht of gevoeld. Als er naar zo'n gevoel niet geluisterd wordt door jou of door je man dan komt zo'n gevoel er ineens krachtig uit, zo'n gevoel laat zich niet sussen. Dat verbaast mij niets en vind ik ook niet om te lachen.

Maar je man krijgt zijn zin en het wordt heel gezellig onder de douche. Voor jou of voor hem
Er knalde niets uit mij! Het werd gewoon gezegd! Mijn man krijgt zijn zin. Ja inderdaad. Als je goed gelezen had, dan had je ook gelezen dat het terug rustig werd in mijn hoofd. En ik heb er ook geen sec spijt van gehad! En samen in de douche, hoeft niet altijd sex bij te zijn!!!! Gewoon elkaar aandacht geven, wat lachen, enz .. ja het was heel gezellig!!!! En tegen mijn man, ben ik altijd eerlijk kunnen zijn! Hij is tenslotte mijn man! Daar kan en mag je alles tegen zeggen! En geloof me vrij, als mijn hormonen nog hoogtij hadden gevierd, had hij alleen mogen gaan douchen

Pippo

Marian62
Berichten van Marian62
Onderwerpen van Marian62
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd: 57

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Marian62 » zo 24 feb 2019 09:45

Hallo Pippo,

Heerlijk he dat zeggen wat je denkt en dat je ook gehoord wordt. Samen in de lach schieten, spanning er af en tot elkaar komen, liefdevol en respectvol (kan inderdaad ook zonder seks) Ik snap dat heel goed!

Hartelijk groet,
Marian

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » zo 24 feb 2019 09:59

Hai Marian,

jij begrijpt het tenminste :) En ja, het is idd heerlijk om je gedacht te zeggen, er mee te lachen en idd ... spanning eraf! Doet echt goed!

Groetjes en geniet van je zonnige zondag
Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » wo 06 mar 2019 16:16

Hoi

Even een update, 2 februari beschreef ik mijn slechte nacht. Maar tot de dag van vandaag zijn mijn nachten vrij gestabiliseerd! M.a.w. ik slaap terug goed! Nog niet zoals daar voor, maar ook hier ben ik weer op de goede weg! :D
Een ander gegeven is, dat ik terug beter tegen de drukte kan! Het is nog maar een kleine maand, maar ook dat is weer super goed nieuws!
We moesten naar een gelegenheid, en ik zat daar heel ontspannen bij, en plots besefte ik, dat ik helemaal niet gek werd van het al dat volk en het geroezemoes. Ook merk ik dat ik ervan geniet dat mijn kleinkinderen er zijn! Oké, de ene dag /week is niet hetzelfde, maar ik moet toch ervaren dat drukte mij meer en beter af gaat alsook multitasken, concentreren, kan beter terug om mijn woorden komen, dat laatste valt nog regelmatig weg, maar ook hier merk ik verbetering!
Je ziet, alles komt terug goed! Ik ga terug kunnen leven ipv overleven! En de aanvaarding van mijn nieuwe look? Helemaal aanvaard! Ook dat was een strijd op zich maar ook dat geraakt opgelost! De eeuwige jeugd is voor niemand!

Groetjes
Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » ma 11 mar 2019 11:30

Hallo,

vandaag vieren de hormonen weer hoogtij pfff, verdrietig, lastig, stress, verward, moe, geen zin om gesprekken te voeren of om maar iets te doen.
Dus hang ik maar wat down in mijn zetel.

Groet, Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » ma 11 mar 2019 16:15

Hallo

Vandaag wordt ik terug geflits naar de voorbij gaande jaren. Zoveel stress, zoveel verdriet, mij zo down/depressief voelen .... had nooit gedacht en al zeker niet gehoopt dat ik terug zo een opstoot ging krijgen. Ik krijg het gevoel dat ik terug op af staat. Dat deze dag maar snel voorbij is pfff

Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » wo 20 mar 2019 16:42

Hallo,

dit moet me even van het hart. Twee jaar geleden toen mijn overgang nog op zijn hevigst was, kreeg ik er nog een x-tra domper er bovenop en dat heeft ermee voor gezorgd dat ik was gecrasht! Omdat het zo een emotioneel gebeuren was, dat ik NIET kon plaatsen! Het vrat gewoon aan mij! Er was een blinde jongen, een neefje, die blind en een gestoorde grove motoriek en apart IQ. Daarmee wil ik zeggen, dat ze zijn IQ moeilijk konden meten omdat hij op sommige gebieden een gewoon IQ heeft, maar dan weer op andere gebieden een laag IQ heeft! M.a.w je moest hem anders benaderen en dingen aan leren dan bij een doorsnee blinde persoon.
Eigenlijk had de medische wereld gezegd dat hij nooit iets ging kunnen, zoals hygiëne, met de witte stok leren stappen, stappen enz enz. Ook zijn eigen ouders deden te weinig moeite en wilde hem in een instelling steken Maar ik wou die jongen een kans geven en met heel veel geduld en een andere aanpak is het hem gelukt om alles te kunnen wat elke mens kan De basis van het leven Wij waren 2 handen op ene buik Ik zeg waren Want sinds twee jaar is hij depressief en heeft mij uit zijn leven geweerd op de grofste manier dat je kunt indenken Dat hakte er heel hard in en ik ging daaronder door.
Nu de dag van vandaag, haat hij mij nog steeds en verwijt hij mij de lelijkste dingen die op niets slaan! Ik probeer hem eraan te herinneren hoe een mooie tijd wij hadden en wat ik allemaal voor hem gedaan, maar niets helpt! Hij blijft mij haten! En alleen maar omdat ik hem niet wou doden! Want hij is al 2 jaar levensmoe! En, het blijft pijn doen! Ook al heb ik besloten om dit hoofdstuk af te sluiten, maar de mooie herinneringen blijven in mijn hoofd spelen en daarom dat het gemis en pijn blijft! Nu het met mijn hormonen beter gaat, komen deze gevoelens meer en meer opspelen!

Pippo

Ps en dat na 27 jaar! 27 jaar heb ik voor hem gezorgd, hem waarde gegeven, naar dancings en optredens gegaan (omdat zijn ouders niet met hem wilde gaan) iedereen kende ons en iedereen zag dat wij iets speciaals hadden! Zo spijtig, dat het zo gelopen is en hj nog steeds zo wil doen! Ik mis hem ondanks hij mij zoveel pijn en super grof heeft gedaan,

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht