Zo bang voor mijn hart

Hartkloppingen: Een verzamelnaam voor het bewust voelen kloppen van je hart.
Hartoverslagen, snelle hartslag, hartfladders, hartbonken enz.
Ademhaling: Met alles wat we in de overgang meemaken, lukt het soms niet de ademhaling laag te houden.
Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » wo 04 mei 2016 09:27

Hallo allemaal,

Ik denk snel dat ik iets aan mijn hart heb, maar na een aantal keer bij de huisarts geweest te zijn, en er nooit is gebleken dat mijn hart niet in orde is, moet ik me hier toch bij neerleggen. Maar ja, wat is het dan, toch de overgang??
Ik ben soms spontaan ineens misselijk, raar in mijn hoofd, veel last van spieren, kort lontje, menstrueer max nog 2 dagen maar nog wel regelmatig, pijnlijke eisprong, ineens erg koud hebben, dan weer enorm heet (ik denk de bekende opvliegers), hete benen, rusteloze benen, onrust in mijn lijf, niet overal zin in hebben, liefst lekker thuis zijn (niet dat ik de deur niet uit durf hoor, ik werk nog steeds 5 ochtenden per week). Ik heb veel gelezen hier en al deze klachten komen wel voor bij de een of de ander. De laatste keer dat ik bij de huisarts was heb ik gevraagd, al die rare klachten, kan dat het begin van de overgang zijn?? Gezien mijn leeftijd kan dat inderdaad zei ze (ben 45) maar toen ik zei nog wel regelmatig ongesteld te zijn maar wel veel korter, nog maar 2 dagen, zei ze dat het dan onwaarschijnlijk is.
Ik heb een hele fijne man maar die kan hier helaas niets mee, die begrijpt me niet zo goed. Gelukkig is hij er wel altijd voor me en mag ik lekker tegen hem aan kruipen als het even niet gaat. Maar ja, hij is een man en begrijpt niets van ons vrouwen (hihi).
Dit maakt me zo onzeker allemaal.

Ik hoop dat iemand me hier wat geruststelling kan geven en dat we veel ervaringen met elkaar kunnen delen.

Groeten,
Diana



Ingie1
Berichten van Ingie1
Onderwerpen van Ingie1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Ingie1 » wo 04 mei 2016 12:09

Hoi Diana,

Ik herken je verhaal. Ook ik ben 45 en heb al een aantal jaren last van de klachten die jij noemt. En nog wat bijkomende klachten die ik hier op het forum ook ben tegen gekomen. Ik vind hier altijd een hoop herkenning en geruststelling, al reageer ik niet zo vaak.
Ook ik ben al herhaaldelijk bij de ha geweest en heb een half jaar geleden een uitgebreid onderzoek gehad bij de cardioloog vanwege hartkloppingen, overslagen en dergelijke. Alles was in orde..... Maar toch blijft die angst voor iets anders af en toe opspelen. Ook mijn menstruatie is nog regelmatig, hoewel de duur aanzienlijk is verkort en het bloedverlies ook anders is dan voorheen(donkerder en veel klonters). En sinds een aantal weken lijken ook bij mij de opvliegers te zijn begonnen.

Ik probeer me steeds erop te wijzen dat veel klachten door de overgang komen, maar soms twijfel ik er dan weer aan en heb ik ook die onzekerheid. Ik wil ook niet steeds lopen klagen en zeuren, dus hou ik veel dingen voor mezelf. Mijn man heeft er ook niet altijd geduld of begrip voor helaas.... Ik heb 2 puberdochters die er wel rekening mee proberen te houden gelukkig.

Ik hoop dat je net als ik hier wat geruststelling kunt vinden. Ik vind het altijd fijn om weer te weten dat ik niet alleen ben.

groetjes
Ingrid

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » vr 06 mei 2016 09:04

Hoi Ingrid,

Dank je wel voor je reactie. Hoe vervelend ook voor iedereen die hier last van heeft, ben blij dat ik niet alleen ben.
Ik wordt 's nachts wel eens wakker met een hartslag die hoog is.
Eng vind ik dat, gelukkig val ik wel snel weer in slaap.
Ik ben altijd bang dat alles nu op die overgang gegooid wordt en dat er zo misschien iets over het hoofd gezien wordt.
Mijn moeder zei vorige week, joh, accepteer het nu maar, hoort er allemaal bij, ik heb het ook allemaal meegemaakt.
Gisteren bij mijn vriendin geweest, die is al wat verder in het proces en daar kan ik gelukkig ook lekker bij "klagen" maar hier op deze site zijn er zoveel met mij, dat geeft mij wat rust.
Fijn weekend, geniet van het mooie weer.

Diana

Ingie1
Berichten van Ingie1
Onderwerpen van Ingie1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Ingie1 » vr 06 mei 2016 13:59

Hoi Diana,

dat wakker worden met een hoge hartslag herken ik ook maar al te goed. Zo eng is dat. Helaas heb ik er al vaak door wakker gelegen, omdat het maar niet over ging. Ik heb er de laatste tijd gelukkig geen last van gehad. Maar dat wordt dan weer "gecompenseerd" door andere klachten. Mijn huisarts vindt me eigenlijk nog te jong voor de overgang, maar ik zit er bijna wekelijks met vage klachten die niet verklaard kunnen worden. Ook omdat ik bang ben dat ze anders iets over het hoofd zien, zoals je zegt.
En zeker met die klachten rondom je hart vind ik het hartstikke eng. Ik probeer mezelf voor te houden dat er een half jaar terug niks is gevonden en dat het dus hoogstwaarschijnlijk overgang in combinatie met stress daar om heen zal zijn, maar soms.... En dan is dit forum altijd fijn om weer te zien dat je niet gek aan het worden bent.

Ingrid

Mariah
Berichten van Mariah
Onderwerpen van Mariah
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 44

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Mariah » ma 09 mei 2016 08:34

Hoi Diana en Ingrid,

Ook ik (41 jaar) herken me in jullie verhalen. Ik heb (al jaren) precies dezelfde klachten: angstig, misselijk, darmklachten, warm/koud, inwendig trillen, slaapproblemen, enorm prikkelbaar (zo erg dat ik er zelf soms bang van word), overal pijnklachten, nog maar 2 dagen ongesteld en dat (precies) om de 24 dagen. Volgens de artsen kan het gezien mijn leeftijd niet door de overgang komen en dat maakt me dan weer verschrikkelijk onzeker. Ik lees al een hele tijd op dit forum en het kan niet anders dan de overgang zijn (ik herken me in alle verhalen). Maar ja, bewijs heb ik nog niet... Ik vind dit een hele moeilijke periode waar weinig of geen erkenning voor is.

Groet Maria

Ingie1
Berichten van Ingie1
Onderwerpen van Ingie1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Ingie1 » di 10 mei 2016 09:28

Hoi Maria,

Wat jij zegt is zo herkenbaar. Ik herken ook bij veel klachten. En ik heb soms periodes dat ik me echt door de dag sleep door al die klachten. Dan heb ik ook nergens zin in, moet ik mezelf bijna dwingen wat te doen. En inderdaad...overal onverklaarbare pijn. Soms word ik er bang van. En hoofdpijn, daar word ik soms ook moedeloos van. Dan sta ik op en heb ik het al....
Gelukkig dat we hier herkenning vinden, want zoals je ook zegt, erkenning is er weinig.

groetjes
Ingrid

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » di 10 mei 2016 12:46

Hey,

Werd net zo naar, getver, paniek, echt heel vervelend.
Kreeg last van borstbeen en denk dan o jee mijn hart.
Na wat bewegen voel ik de spieren in mijn rug die vervelend doen, dat zal de boosdoener zijn maar gossie,
ik moet dit even weer verwerken. Ben ongesteld geworden, halve week te vroeg, misschien daardoor ook naardere gevoelens.
Liefst ga ik steeds naar de dokter, maar ze ziet me al aankomen.
Moet binnenkort voor bevolkingsonderzoek, zal het er dan eens met haar over hebben.
Sorry dames, maar ben volgens mij net begonnen met de overgang en het maakt me erg onzeker steeds.

Groetjes,
Diana

Ingie1
Berichten van Ingie1
Onderwerpen van Ingie1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Ingie1 » di 10 mei 2016 17:10

Geeft niks Diana,

hier kun je juist dingen kwijt die je niet zo gauw bij anderen neerlegt. Althans dat is wat ik doe. Ik zou ook iedere week bij de huisarts zitten hoor, er is altijd wel iets wat je onzeker maakt of bang. Ik heb een tijdje bijgehouden welke klachten ik had en waar ik zat in mijn cyclus. En veel dingen werden ergen rond de eisprong of wanneer ik ongesteld werd.
Soms gaat het een tijd goed en kan ik tegen mezelf zeggen, ach het zal wel de overgang zijn, maar in heb net zo vaak momenten dat ik daar niet zo zeker van ben en weer ontzettend angstig ben...
Sterkte!

groetjes
Ingrid

Conny1966
Berichten van Conny1966
Onderwerpen van Conny1966
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Conny1966 » di 10 mei 2016 18:45

Hallo

Oh wat herkenbaar, steeds van die vervelende en nare ( pijn) klachten en de enorme onzekerheid die dat met zich meebrengt. Ik zou inderdaad een paar keer per week hysterisch bij de dokter kunnen gaan zitten met hele waslijsten aan klachten. heb ik trouwens ook gedaan een kleine anderhalf jaar geleden, heb toen ook allerlei onderzoeken laten doen, waar natuurlijk ( gelukkig) niks uit kwam. Even was het toen weer rustig en ik dacht nou die paniek overkomt me niet meer....maar hier zit ik weer met dezelfde afschuwelijke gevoelens dan toen.
Ik word er zo vreselijk moedeloos van, gelukkig kunnen we hier van ins af schrijven en onze ervaringen delen.

Sterkte met alle klachten,

Groetjes Conny

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » wo 11 mei 2016 16:09

Hallo

Het troost mij dat ik hier niet alleen in ben.
Wordt soms zo vreselijk moe van mezelf pfff.
Werk bij fysio praktijk en ben effe gaan vragen wat mijn borstbeen betreft en die verkramping.
Er zat een rib niet goed en die is effe lekker gekraakt, nog wel last hoor maar zij weten zeker dat daar van komt en niet mijn hart.
En zo tobben we weer verder.
Al een paar keer maar twee dagen ongesteld geweest (dat is dan weer een voordeel), nu met die hitte dag 3 ingegaan. Valt nog wel mee hoor, er zijn er die juist ineens heel lang bezig zijn met die menstruatie maar ik vond twee dagen wel net zo lekker.
Vanavond lekker naar de masseur, kijk er echt naar uit, momentje voor mezelf.
Fijne avond dames en dank voor de steun.

Diana

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » do 28 jul 2016 18:27

Dag dames,

Ik ben er achter gekomen dat de hormonen met mij aan de haal zijn.
Ik heb een traag werkende schildklier dus sowieso hormonaal niet geheel in balans.
Heb de laatste weken voor mijn vakantie een aantal dingen meegemaakt en ben erg goed in alles op mezelf betrekken.
Ik ben altijd wel wat labiel geweest maar de laatste jaren ging het er goed.

Hormonen zijn wat mij betreft altijd al een ramp geweest maar dat ze er nu nog effe een schepje bovenop gooien vind ik alles behalve prettig.
Gevolg is dat ik nu weer in een fase zit van veel onrust. Het kan dagen goed gaan en dan ineens is het er weer.
Ik ben bang voor ziektes. Kan daar redelijk mee omgaan alleen de laatste tijd steekt het de kop weer op. Buurvrouw darmkanker....ik last van mijn darmen, vriendin psychose.............ik zou toch ook niet? en ga zo maar door. Ik weet dat ik dat niet moet doen maar het gebeurt.
Die onrust in mijn lijf, ik wordt er doodmoe en onzeker van. Het is dan ook fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die in de greep van de hormonen zit. Ik probeer het allemaal maar over me heen te laten komen en het te accepteren maar op dagen als deze lukt me dat niet.
Sorry voor mijn klaagzang, maar moest het ff kwijt.
Hoop dat het met jullie al wat beter gaat.

Groetjes,
Diana

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » do 08 dec 2016 10:07

Dag Dames,

Ik meld me ook maar weer eens.
Ben weer zo vreselijk bang en onrustig. Heb veel vage klachten en wanneer ik bij de huisarts ben, een vrouw nota bene, zegt ze, tja testen doen we niet, je menstrueert nog dus kan niet de overgang zijn. Toen ik zei dat de hormonen daarvoor al beginnen te rommelen, zoals ik gelezen heb, zegt ze, tja, daar kunnen we niets mee. Heb voor veel vage klachten afspraken gehad. Ben ook vreselijk bang voor iets ernstigs. Steeds hoor ik, nee hoor, niets aan de had. Twee weken geleden ben ik op de eerste hart hulp terecht gekomen omdat ik echt dacht dat mijn hart het zou begeven en ik dood zou gaan. Nacht op de hartbewaking verbleven, helemaal onderzocht, niets aan de hand met het hart. Ook CT van de longen gehad, ook niets mee aan de hand. Wel een klein vlekje maar absoluut niets om me zorgen over te maken. Over drie maanden nog even terug om nieuwe CT te laten maken, puur ter controle. Uiteraard zit dat me stiekem toch niet lekker maar het is me echt op het hart gedrukt dat er niets is om me zorgen over te maken. Verder veel vage klachten, spierpijnen, brok/slijm in keel, last borstbeen (tietze), heet gevoel achter borstbeen, kennen jullie dat gevoel. Soms een gevoel van een adrenaline golf (ineens heel koud worden in bovenlijf, zere handen en voeten. Hete voeten en benen. En dan die vreselijke angst en onrust. Ik wordt er niet goed van.
Heb wel afspraak bij psycholoog voor mijn hypochondrische klachten. Deze man heeft wel laten blijken dat hij begrip heeft voor de overgangsklachten maar moet nog echt beginnen met de gesprekken.

Dames, alsjeblieft, kunnen jullie mij wat herkenning geven, alleen om wat rustiger te worden dat al mijn klachten, ook al lees ik dat meer mensen hier last van hebben, toch echt normaal zijn??

Dank je wel.
Groetjes,
Diana

Mrsx
Berichten van Mrsx
Onderwerpen van Mrsx
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Mrsx » do 08 dec 2016 10:46

Hallo

Ik denk dat de overgang en die hormonen je helemaal gek kunnen maken.... dat doen ze.... de menopauze is pas als je menstruatie is gestopt.. de premenopauze kan maar liefst 10 jaar duren... er zijn veel meer vrouwen met jouw die doorstaan wat jij doorstaat.. en dat is even niet leuk...

Mrsx

Madu
Berichten van Madu
Onderwerpen van Madu
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Madu » do 08 dec 2016 10:59

Hallo Diana,

De klachten zijn er echt! Heb je weleens gelezen hoe het allemaal werkt in je lijf. Dat kan hier op de site ook. Bij mij helpt het iig om te snappen wat de hormonen doen. Dan weet je ook dat de klachten die je voelt helemaal niet zo raar zijn.

Daarna vraag ik me dan steeds af wat nog haalbaar is voordat ik er iets tegen wil innemen. Niet begrepen worden versterkt de stressreactie alleen maar. Stress verergert de klachten, vicieuze cirkel dus. Je hebt je laten onderzoeken dus voor nu kan je ervan uitgaan dat er buiten de dansende hormonen niets aan de hand is. Geloof me dat dansen van die hormonen kunnen heftige klachten veroorzaken. Ik zie hier vaker vrouwen die steeds maar niet kunnen geloven dat dit kan. Volgens mij zit vooral daar soms de crux bij sommigen.

Het is vooral omgaan met de klachten wat het lastig maakt. Het is nog lastiger omdat het door veel artsen/je omgeving enz enz niet serieus wordt genomen. Maar denk je dit maar eens in, transgenders veranderen van vrouw in man of van man in vrouw d.m.v. hormonen. Ze gaan zelfs anders denken, meer vrouwelijk of meer mannelijk. Dat is dus wat hormonen doen.

Sommige vrouwen zijn daar fysiek gevoeliger voor dan anderen. Buiten de hormoondans, spelen daar natuurlijk ook andere dingen mee. Ben je al ziek bv, dan kan dat verergeren, zit je in een stressvolle periode dan is het logisch dat het nog heftiger is enz.

Laat je niets wijs maken, maak jezelf ook niets wijs, maar wees vooral heel lief voor jezelf. Probeer klachten te verlichten, i.p.v. ertegen te vechten. Er staan heel veel tips op deze site. Spit het door van onder naar boven en van links naar rechts.

Heel veel sterkte,
Madu

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » do 08 dec 2016 16:36

Dank jullie wel dames.

Ik wordt soms gewoon zo vreselijk onzeker van al dit gedoe.
Heb ook veel meegemaakt, maak me veel zorgen om mijn jongste zoon die net naar het voortgezet is gegaan en het erg moeilijk vindt. Ik probeer te helpen waar ik kan maar misschien zit ik er wel te veel bovenop. Moet ik hem meer loslaten en het zelf uit laten vinden. Maar o, wat vind ik dat lastig. Mijn oudste is zwaar aan het puberen en is niet altijd even aardig en dat trek ik mezelf ook aan. Heb een hele fijne man, maar ben bang dat hij mij niet meer leuk vind door al de hormonen. Vriendin met relatieproblemen en niet helemaal eerlijk is tegen me, heb ik ook weer last van. Ik besef inmiddels wel dat ik niet alles kan oplossen, ook al zie ik het liefst iedereen blij.
Ga naar yoga sinds kort, moet zeggen, dit geeft me wat rust, heerlijk een uurtje ontspannen. Mijn werk geeft me gelukkig afleiding en vind ik leuk om te doen. Ben het boek van Eckart Tolle, "de kracht van het nu" aan het lezen, proberen wat meer in het heden te blijven.
Houd mezelf bezig met borduren, wandelen met mijn hondje, koken. En doe verder maar gewoon waar ik zin in heb.
Ik spit regelmatig deze site door, heerlijk al die herkenning maar toch, zoals vandaag, ben ik gewoon vreselijk onzeker en vind ik het fijn dat jullie dan reageren op mijn "noodkreet".
Van me af schrijven doet ook wonderen.
Fijne avond allemaal.

Groetjes,
Diana

Bootje1968
Berichten van Bootje1968
Onderwerpen van Bootje1968
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Bootje1968 » do 08 dec 2016 17:17

Hoi

Ik lees hier ook dat er vele vrouwen van die vage klachten hebben tijdens overgang. Helaas ben ik er zelf ook 1 van. Heb van alles. 1 springt er boven uit en dat is branderig gevoel in oksel en vaak ook borst en mij arm doet ook mee. Dit maakt mij heel erg onzeker. Heb wel een mammografie gehad was goed. Soms is het weg en soms de hele dag aanwezig.
Herkent iemand zich met deze klacht? Hoor het graag.

Dank je wel groetjes Astrid.

Evirma
Berichten van Evirma
Onderwerpen van Evirma
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Evirma » za 10 dec 2016 14:43

Hallo dames,

Zo herkenbaar allemaal. Ik werd vanochtend ook weer wakker met zo'n onrustig en nerveus gevoel. hartoverslagen (al schrik ik daar niet meer van) Een man die het ook allemaal maar overdreven vindt ..... vroeger ging ook alles door :roll: :evil:
een puberdochter enz enz

Ik wil zo graag van dat onrustig gevoel af .......

Irene

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » di 04 apr 2017 16:41

Dag Dames,
Ik meldt me ook maar weer eens.

Het ging een aantal weken best goed, maar nu.....pfff naar drukkend, spierpijnachtig, zenuwachtig gevoel in maagstreek/middenrif, en misselijk en duizelig. Dit maakt me zo vreselijk angstig. Ik weet dat ik hier al meer over geschreven en gevraagd heb maar op momenten als deze heb ik zo vreselijk die bevestiging nodig dat het er echt allemaal bij hoort. Ik vrees dat ik weer ongesteld moet worden en dat dit de klachten weer veroorzaakt samen met stress. Heb vorige week donderdag knallende ruzie gemaakt met mijn collega. Ze maakt me zo vreselijk boos met haar stomme gedrag. Zuigen doet ze om haar gelijk te halen. Nou, ik was er zo vreselijk klaar mee. Dit is niet de eerste keer dat ze me dit soort geintjes flikt. En steeds denk ik, nou toe maar, zand er over en weer verder. Maar nu ben ik er klaar mee. Dit zeg ik echter heel stoer maar heb het er maar moeilijk mee. Ik wil niet meer over me heen laten lopen en houd voet bij stuk maar oh wat is dit lastig zeg. Ik heb nooit echt met haar gekund maar nu......

Sorry voor mijn klaagzang en terugkerende vraag. Ik hoop dat jullie me weer even wat gerust kunnen stellen. Voel me even erg ongelukkig.

groet,
Diana

Desi
Berichten van Desi
Onderwerpen van Desi
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 56

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Desi » do 06 apr 2017 13:39

Hallo Diana,

Wat er met je collega gebeurd is vorige week zorgt nu waarschijnlijk voor de ellende. Ik herken dat heel goed.
Alles wat me ook maar enigszins uit balans maakt, zorgt er voor dat ik een terugval krijg die weer een tijdje duurt. Stress dus.

Dat is wat ik het meest vervelend vind van de overgang, want wanneer is dat nou eens over? Je kunt nu eenmaal niet constant, altijd in balans zijn. Er gebeuren dingen, leuke en minder leuke, die ervoor zorgen dat de balans weg is en hup..... we beginnen weer van voor af aan met de klachten.

Ik hoop dat ik je hiermee een beetje kan geruststellen, want het is en blijft een heel vervelend en naar gevoel. En dat in een tijd waarin we toch al zo onzeker zijn...

sterkte,
Desi

Loutje
Berichten van Loutje
Onderwerpen van Loutje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Loutje » do 06 apr 2017 13:48

Hoi Diana,

Ik heb het ook, dat zeurderige gevoel bij mijn middenrif, ik moet er zelfs van hoesten bah! En dan dat rare, nare gevoel in mijn hoofd, zo herkenbaar! Ik word er zo onzeker van, op zulke momenten durf ik niks te ondernemen en pak mijn rust. En ja... ruzie maken maakt de klachten erger.
Ik maak me ook vaak druk als het er is, maar dan denk ik: ik heb het al zolang dat als het echt iets ernstigs is was ik er al lang niet meer geweest.... dat is een vorm van mezelf moed inspreken !

Veel sterkte allemaal, ik vind het een lastige periode!

Groet Loutje

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » vr 07 apr 2017 10:40

Hoi Desi,

Dank je wel en je hebt gelijk.
Het gaat goed met me zolang ik in mijn eigen veilige ritme de dingen blijf doen.
Maar er moet echt niets extra's gebeuren, dan ben ik idd helemaal uit balans.
Toevallig dat je dit zegt, was woensdag bij de haptonoom en daar hadden we het hier ook over.
Dat is denk ik ook wat men bedoelt met dat je draagkracht afneemt.
Tijdens yoga wordt geleerd niet je "gedachten te zijn" maar om er "van een afstandje naar je gedachten te kijken". Dit hielp me om in te zien dat lang boos zijn, niets helpt, het kost energie en dus stress. Gelijk krijgt mijn collega niet, ze was gewoon echt fout, maar besef me dat ik het er mee moet doen, er is nu eenmaal geen andere. Dus gaan we maar op gewone voet verder. Sorry zeggen voor iets wat een ander me aandoet, doe ik niet meer. Maar boos doorleven kost energie en daar pas ik toch voor. Zo ben ik niet en zo wil ik ook niet zijn/worden.
Vaak vind ik de dingen die er in mijn lichaam gebeuren eng. Vooral het ineens misselijk en duizelig worden. Ik weet dat het weer weg trekt na een tijdje maar blijf het eng vinden. Mijn haptonoom zegt dan heel mooi, het voelt eng maar het is niet eng.
Ach, ik heb nog een hoop te leren. Gelukkig met hulp van jullie en de mensen om me heen die mijn klachten serieus nemen. Helaas niet iedereen, maar die laat ik maar effe links liggen.
Fijn weekend.

Groetjes,
DIana

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » wo 19 apr 2017 16:11

Hoi Allemaal,

Ben het zo zat eventjes. Na dat het een (korte) tijd best lekker ging, voel ik me de afgelopen dagen zo kl***.
Zo vreselijk onrustig. Plots misselijk en duizelig (dit vind ik zo eng). Mijn lijf doet pijn, vooral knieën en ellebogen. Gisteren had ik yoga en kon niet eens alles mee doen. Het snelle opstaan zat er niet in door de pijn. Nu ben ik toch al niet de snelste omdat ik een dikkertje ben.
Gisteren maar weer eens naar de huisarts met mijn klachten. Gelukkig nam hij wel de tijd. Bleef maar doorvragen over mijn privéleven en werksituatie. Hij denkt dat het spanningen zijn, denk ik. Ik heb ook een te traag werkende schildklier en vraag me af of die nog wel goed werkt. Volgens huisarts kan dat niet zo snel, de waarden vielen in januari immers nog binnen de norm, maar als ik perse wilde mocht ik laten prikken. Gelijk maar even suiker en cholesterol erbij. Ben benieuwd wat daar uitkomt. Mijn suiker was vorig jaar 6,2. Iets aan de hoge kant vond hij. Dus gelijk maar weer die controle erbij. Ik zei tegen hem, misschien zijn het wel de hormonen, maar wil niet alles zomaar daar op gooien. Ging hij me ineens uitleggen wanneer je echt in de menopauze zit en zo. Tja, dat begrip vroeg ik een aantal maanden geleden al aan hem, maar toen was het nog moeilijk. FSH prikken doen ze niet meer, het is dus maar gokken of het echt zo is.
Ik wordt echt gek van dit lijf. Het vertrouwen had ik al niet veel maar ben het nu helemaal kwijt.
Ik weet dat er velen met mij zijn dit plots misselijk en duizelig worden maar ben altijd bang dat ik er nu echt dood bij neer ga vallen :S

Ik merk ook dat mijn draagkracht, zoals men dat zo mooi noemt, minder is. Gaat alles niet volgens mijn vaste patroon, dan raak ik echt uit balans. Collega die vervelend doet, ik ben weer van de leg. Knallende ruzie met mijn man, ik ben een paar dagen van de leg. Getver, wordt er zo moe van.
Huilen kan ik om het minste, geduld heb ik niet.

Conditie is ook weg. Afgelopen zondag met mijn zus de hond uit gelaten. Nou heeft mijn zus sowieso de pas er altijd goed in, nou, ik was buiten adem na het oplopen van een lange steile weg. Kramp op de borst en maar hijgen. Zo balen dit. Durf niet echt meer alleen fanatiek te sporten hierdoor terwijl dit toch eigenlijk best goed is voor de mens. Ondanks dat in november mijn hart volledig nagekeken is een hele nacht lang, en de fietstest in januari goed was, ben ik dan weer bang dat ik stiekem toch iets aan mijn hart heb.

En zo blijft dat hoofd maar malen.

Sorry voor mijn geklaag. Ik hoop weer op wat bemoedigende woorden.

Diana

Flippertje
Berichten van Flippertje
Onderwerpen van Flippertje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Flippertje » wo 19 apr 2017 18:44

Hallo Diana

Ook dit verhaal is voor mij heel herkenbaar maar omdat ik zoveel dezelfde klachten hier tegen kom denk ik steeds meer, zal toch echt de overgang zijn, die vrouwen hebben zoveel vergelijkbare klachten en gedachtes, is voor mij een houvast als ik weer eens diep zit en denk, ik wordt morgenvroeg niet wakker, of als de paniek toe slaat als ik alleen thuis ben en denk O jee ik val neer en er is helemaal niemand in de buurt, wordt er ook gestoord van hoor, maar omdat ik hier hetzelfde lees moet het echt de overgang zijn dus het gaat over!
Sterkte!

Flippertje

Mymi
Berichten van Mymi
Onderwerpen van Mymi
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd NU: 54

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Mymi » wo 19 apr 2017 19:51

Hallo dames,

Ook ik ben er helemaal klaar mee, na een paar goede weken gehad te hebben is het nu gewoon weer mis, angst om van alles, ieder pijntje die ik voel ga ik analyseren zo van oh ik heb echt wel iets heel ergs nu, om gek van te worden, ik leef nog maar half, en ook bang om alleen te zijn want oh jee straks gebeurd er iets met me.
Vorige week hartonderzoek gehad waar ik pas in mei de uitslag van krijg, zolang die uitslag er niet is durf ik weinig te doen, het ging om hartoverslagen die als ik het hier zo lees meestal onschuldig zijn, maar toch......en dan doet mijn hart ook iedere dag wel even zeer dat ik denk wat is dit nu weer.
En zo gaat het maar door, verlang weer naar goede betere tijden.

Groet Mymi

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » do 20 apr 2017 08:48

Dank jullie wel voor de reacties.

Het geen vertrouwen in mijn lijf hebben, vind ik het vervelendst. Vanmorgen bloed geprikt, ben benieuwd naar de uitslag. Kan morgen bellen.
Volgens mij had ik gister mijn eisprong. Voel me vandaag iets beter, gelukkig.
Mymi, wat naar dat je zo lang op de uitslag moet wachten. Wat voor hartonderzoek hebben ze met je gedaan?
Sterkte maar weer dames en tot later.

Diana

Desi
Berichten van Desi
Onderwerpen van Desi
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 56

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Desi » do 20 apr 2017 10:59

Hallo Diana,

De angst voor het hart heb ik in het begin van de overgang ook zo erg gehad.... Niet normaal gewoon!
ECG's, fietstesten, onderzoeken bij de huisarts ten spijt, ik was er van overtuigd dat er iets met mijn hart was. Conditie totaal weg ook en ook daardoor bang daar wat aan te doen, want tja dat kon mijn hart vast niet aan.
En Mymi: hoe vaak ik niet gedacht heb: ik word vast niet meer wakker morgen...

En toch: ik ben er nog! En ondertussen 7,5 jaar postmeno. De klachten zijn anders / veranderd. Ik ben eigenlijk niet meer bang voor mijn hart en eigenlijk denk ik nooit meer dat ik morgen vast niet wakker word.
Wel andere dingen hoor. Vaak last van spieren en gewrichten, darmen die snel uit balans zijn, andere ongemakken, nog steeds bij tijd en wijlen opvliegers en ik kan totaal niet meer tegen stress (leuke of minder leuke). Maar... ik ben niet meer zo snel bang en angstig. 'Het hoort erbij' denk ik tegenwoordig. En nee het is nog steeds niet leuk die klachten, maar wel beter mee te leven nu ik niet meer zo heel erg bang ben. En alleen al daardoor gaat het toch beter, duren dingen niet meer zo lang en kan ik ook weer genieten van het leven. En ik ga er van uit dat het alleen maar beter zal worden, want ooit komen die hormonen helemaal in balans toch?

Sterkte dames!
Desi

Mymi
Berichten van Mymi
Onderwerpen van Mymi
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd NU: 54

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Mymi » do 20 apr 2017 15:52

Hoi Diana,

De onderzoeken die ik gehad heb zijn: lichamelijk onderzoek, longen luisteren hartfilmpje en bloeddruk meten,dat was allemaal goed, ik heb een fietstest gehad en 24 uur met een holter gelopen vorige week en daar krijg ik in mei de uitslag van.
Ik heb de eerste 2 weken dag en nacht last gehad, onophoudelijk, nu de laatste dagen lijkt het iets beter te gaan, ik moet me zelf er ook niet op focussen, elke keer als ik ga zitten ( want dan heb ik het erger ) ga ik opletten of het komt, moet ik niet doen natuurlijk.
Diana ik hoop op een goede bloeduitslag voor je, sterkte ermee.

Groet Mymi

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » vr 21 apr 2017 08:40

Mymi dank je wel voor je antwoord.

Op holteronderzoek na, heb ik dat ook allemaal gehad. Zelfs een nacht in ziekenhuis gelegen omdat ik echt dacht dat mijn hart er mee op ging houden. Alles goed, gelukkig. Die hartoverslagen zijn volgens mijn huisarts onschuldig. Mede doordat ik in november helemaal gecheckt ben.
Nu heb ik dus weer van die vage klachten, en ja hoor, de schrik zit er weer in. Ik schreef gister ochtend dat het beter ging, nou, gistermiddag dus weer niet. Volledige paniek, zo huilen en bang. Daarna zakt het af, en gisteravond ging het hartstikke lekker. Maar vanmorgen word ik wakker en het gedonder begint weer. Dan hoor je weer dat hartklachten bij vrouwen zich vaak minder duidelijk uiten en ja hoor, daar ga ik weer. En dat terwijl ik helemaal nagekeken ben. Pfff wordt echt niet goed van me zelf.
Maag weer opgeblazen, ws daardoor verkeerd ademen en de onrust is weer compleet.
Ik baal zo van momenten als deze :evil:

Groetjes,
Diana

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » ma 01 mei 2017 17:27

Hoi dames,

Bloeduitslagen waren goed. Suiker iets te hoog, 6,2 maar vergeleken bij een jaar geleden hetzelfde gebleven.
Schildklier, 0,6, voor mij nog steeds te snel denk ik maar de Thyrax is weer terug dus weer aan mijn oude vertrouwde medicijn.
Cholesterol 5,4 dus dat is keurig.

Groetjes,
Diana

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Zo bang voor mijn hart

Bericht door Diaantje » do 27 jul 2017 11:04

Dag dames,

Daar ben ik weer, en moet even van me afschrijven.
Vorig jaar november heb ik een nacht op hartbewaking gelegen omdat ik dacht dat ik het aan mijn hart had. Niets gevonden natuurlijk, ook fietstest gehad, ook helemaal in orde.
Nu bekruipt me weer het onaangename gevoel dat ik iets aan mijn hart heb. Ben soms duizelig, heb maagklachten, bij inspanning soms kortademig. Ja dit kan ook bij de overgang horen maar dit kunnen ook klachten zijn van vrouwen die iets aan hun hart hebben. Dit lees en hoor je veel dat hartklachten zich bij vrouwen zich vaker anders uiten.
Ben deze week weer gaan sporten, CXworx, best pittig. Moet echt weer bij 0 beginnen qua conditie. Ben nu twee keer geweest en gaat goed maar voordat ik ga ben ik zo bang dat het mis gaat met mijn hart. Ik blijf gaan heb ik mezelf gezegd, anders krijg ik dat vertrouwen nooit. En na afloop ben ik trots dat ik gegaan ben, en er is niets geks gebeurd.
Maandag heb ik een afspraak bij de huisarts, ik wil een doorverwijzing naar cardioloog gespecialiseerd in hartklachten bij vrouwen. Die hebben we hier in het ziekenhuis. Ik wil alles gewoon uitgesloten hebben voordat ik er op ga vertrouwen dat het met de hormonen te maken heeft.
Hebben meer mensen deze onzekerheid of overdrijf ik in mijn koppie.
Hoop graag op reactie.

Diana

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht