Overgang of burn-out

Zorgmoe, Oververmoeid, Opgebrand. Bestaande verplichtingen en verwachtingen worden teveel.
De draagkracht waarover we eerder beschikte, lijkt langzaam maar zeker af te brokkelen.
Greetje52
Berichten van Greetje52
Onderwerpen van Greetje52
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 69

Overgang of burn-out

Bericht door Greetje52 » di 05 nov 2002 12:46

Hallo,

Ik heb verschillende forumberichten gelezen, maar de combinatie 'burn-out/overgang ben ik nog niet tegengekomen. Is er iemand die dit ook is overkomen?
Ik ben 52 en sinds 1 jan. 2002 met een 'burn-out geconfronteerd. Na een lange en moeizame helingsproces dacht ik er inmiddels wel weer overheen zou zijn. 2 weken geleden bleken de klachten (uitputtend moe, huilbuien, in mezelf gekeerd) weer terug te keren. Ik had intussen wel gemerkt dat vlak na mijn laatste menstruatie (3 maanden geleden) ik me geweldig goed begon te voelen. Geleidelijk aan is dat goed gevoel dus nu weer teruggezakt.

Mijn huisarts vermoedde ook dat het met de overgang te maken heeft. Vooral omdat ik nu ook erg veel opvliegers heb en s' nachts veel wakker wordt. Ik begrijp dat ik me er beter aan kan overgeven, maar heb daar wel moeite mee.
De levenswijze van vele jaren moeten veranderd worden! En dat gaat niets zonder slag of stoot.
Heeft iemand ook ervaringen met deze combinatie?

Greetje



Trina
Berichten van Trina
Onderwerpen van Trina
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 71

Re: Overgang of burn-out

Bericht door Trina » do 07 nov 2002 00:28

Hoi Greetje,

Ja overspannen, burn-out..........
Veel vrouwen die dit te horen krijgen, komen er later achter dat het de overgang was.
Dan blijkt dat het allemaal misschien al wel de overgang WAS i.p.v burn-out. En werd het een 'burn-out omdat die overgang niet werd herkend.

Ik denk dat, als je de topics op "geestelijke overgang" leest dat je zult zien dat het allemaal heel dicht bij elkaar ligt. De combinatie overgang/burn-out is er dus wel degelijk.
Hoe dan ook, ik wens je alle sterkte enne...............het gaat over.

Groetjes,
Trina.

Wendy
Berichten van Wendy
Onderwerpen van Wendy
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 68

Re: Overgang of burn-out

Bericht door Wendy » do 07 nov 2002 01:02

Hallo Greetje

Ja die uitputtende moeheid. Niet alleen lichamelijk maar achteraf ook geestelijk.Helemaal leeg en alle reserve op. Ik moest even weer 8 jaar terug.
Ik kan je een stuk van mijn verhaal vertellen misschien vindt je daar herkenning in.
Ik dacht dat ik alles aankon : werken, huishouden, kind opvoeden, de tuin bijhouden, vrienden ontvangen, uit naar concerten en naar jaarmarkten met mijn zelf gemaakte spullen want ik knutselde ook heel erg graag.enz. enz.

Ik dacht dat ik werk en ontspanning goed voor elkaar had. Dus vond ik het heel gek dat ik niet lekker in mijn vel zat. En echt er gebeurde zulke rare dingen in mij, ik kon ineens gaan huilen als ik een vlieg dood zag liggen in de vensterbank, er werd een boom omgezaagd in de tuin en geloof het of niet, ik stond te snikken ineens zo erg vond ik het. Ook mijn gewicht werd minder. En moe moe moe was ik maar ja, ik kom van de generatie die geleerd heeft "kom op schouders eronder en doorgaan".

Ook had ik (achteraf gezien) lichamelijke klachten van de overgang. Artsen her- en erkende die toen niet bij mij. Dat wordt echt onderschat in deze maatschappij en er is nog veel onwetendheid over de klachten van de overgang. Die hebben dus door elkaar gelopen in het begin.

Ik weet nog goed dat ik thuis kwam van mijn werk en eten ging koken in de keuken oh ik was echt intens moe en ineens werd alles zwart voor mijn ogen.

Ik stortte dus in letterlijk en figuurlijk. Ik kon niets meer. Na een rust periode van drie maanden weer werken op basis van therapie. Dat ging van geen kanten. Ik had een immense weerzin in mezelf zitten die voor mijn gevoel toen uit het niets kwam. Ook lichamelijk kon ik het niet aan. Ik snapte er niks van want ik vond mijn werk altijd heel erg leuk.

Oh en dan die schuldgevoelens van het thuiszitten dat helemaal niets om handen hebben. Foei ik kreeg er de kriebels van. Ik dacht dan wordt ik helemaal gek. Terwijl er toch iets in mij zat wat rust wilde. Daar ging mijn vertrouwde vaste bodem. Hoorde ook steeds dat spreekwoord 'Ledigheid is des duivels oorkussen'. Nu weet ik dat ik juist met dat duiveltje moest dealen.

Uiteindelijk ben ik thuis komen te zitten en mijn leven stond inderdaad behoorlijk op zijn kop. Van steeds lekker bezig zijn naar niets. Van uiterlijkheden naar innerlijkheden. Er zijn moeilijke momenten geweest, er zijn zware momenten geweest, er zijn diepe momenten geweest. Ook momenten dat ik eindelijk kon bijkomen, momenten van rust in mezelf, momenten van terugblikken. Ik leefde met de dag en ben toen gestopt met te denken, van wat zal ik morgen eens gaan doen.

Nu weet ik voor mezelf dat ik nooit naar de signalen van mijn lichaam en intuïtie heb geluisterd. Dat ik roofbouw gepleegd heb op mezelf. Ik heb nu geleerd waar mijn grenzen liggen. Heb ook geleerd nee te zeggen. Hoef nu ook niet meer zo nodig door iedereen aardig gevonden te worden enz. enz. Ondertussen heb ik mijn draai weer gevonden voor zover de overgang mij dat toestaat inderdaad. Want de overgang laat zich bij mij niet vangen in regelmaat of vaste regeltjes. :D

Wendy

Yvon053
Berichten van Yvon053
Onderwerpen van Yvon053
Menopauzejaar: 2000
Leeftijd NU: 69

Re: Overgang of burn-out

Bericht door Yvon053 » do 07 nov 2002 10:47

Hallo Greetje, Trina en Wendy,

als ik dit berichtje lees, krijg ik het gevoel dat ik naar mezelf kijk. Wat herkenbaar. Je hebt gewoon het gevoel dat je iemand anders bent geworden in deze afgelopen 8 jaar.

Ik heb het gevoel dat je lichaam en ook je geest een eigen leven lijden. Wat nou afspraken maken pf dingen plannen. Dat werkt gewoon niet. Elke dag is anders en NIET te plannen hoe je je op dat moment zal voelen! Mijn omgeving houdt er nu rekening mee dat dit zo is. (mijn gezondheid is nog steeds tobben (darmproblemen zie forum)

Troostte mezelf met het idee dat ik ooit oma zal worden. Dat kan ik nu ook vergeten .Heb twijfels over wat ik met mijn toekomst zal doen. A.u.b. geen vrijwilligerswerk, heb ik genoeg gedaan. Werken? Nee dat gaat niet met mijn man komt binnenkort thuis(fut).

Ik heb nu wel geleerd dat je gewoon met de dag moet leven. Met kleine dingen tevreden zijn en hopen dat het ooit(?)over zal gaan.

Ik wens jullie allen sterkte en kracht om toch door te gaan..
Yvon

Greetje52
Berichten van Greetje52
Onderwerpen van Greetje52
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 69

Re: Overgang of burn-out

Bericht door Greetje52 » do 07 nov 2002 12:49

Hoi, Trina, Wendy en Yvon,

Wat fijn dat jullie hebben gereageerd. Ik zit hier mijn tranen in te houden.

Ik zie veel herkenbaars in jouw verhaal Wendy. vooral het uitputtend moe zijn en de omschakeling van uiterlijkheden naar het innerlijke. Als ik zo jullie verhalen horen (jullie zijn al 8 jaar bezig!!) sta ik nog maar aan het begin van een moeilijke periode. Welke leeftijd hebben jullie als ik vragen mag. Ik ben zelf 52, mijn kinderen zijn al enkele jaren de deur uit en ben nu oma van 2 kleinkinderen. Ik zou graag meer oma willen zijn, maar ben daar vaak te moe voor. Daarvoor schaam ik me weer tegenover mijn dochter. Mijn man is al een tiental jaren op psychische gronden afgekeurd en heeft een WAO uitkering. Er is nu onlangs ADHD bij hem geconstateerd. Dit heeft ook jaren extra energie gevergd en heeft natuurlijk ook meegewerkt aan mijn burn-out.

Het geeft me troost dat er lotgenoten zijn en uit jullie ervaringen put ik kracht.

Ik werk nu 28 uur per week, maar ik voel dat ik op het randje zit. Ik hoop volgend jaar dan ook een gedeelte afgekeurd te worden, zodat ik niet meer 40 uur hoef te werken. Dat zou me veel rust geven. Het werk vind ik hartstikke leuk en wil ik wel blijven doen. Hopelijk vind ik daarin de juiste balans.

Nogmaals bedankt voor jullie verhaal en steun.

groetjes,
Greetje

AnitaGrit
Berichten van AnitaGrit
Onderwerpen van AnitaGrit
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 64

Re: Overgang of burn-out

Bericht door AnitaGrit » wo 13 nov 2002 10:41

Hallo Greetje en andere,

Wat je schrijft is voor mij heel herkenbaar! Ik ben sinds een goed jaar weer genezen verklaard van een burn-out. Heb toen anderhalf jaar thuis gezeten. Eerst als een zombie op de bank omdat ik letterlijk niks kon. En maar janken, janken, janken. Durfde de deur niet meer uit maar heb dit zelf onder controle gekregen door mezelf iedere keer te dwingen naar buiten te gaan.

Met het mantra: je hebt het je zelf aan gedacht dus kun je het zelf ook weer wegdenken. Soms lukt het maar tot het hoekje van de straat maar soms ook verder.

Enfin om een lang verhaal kort te maken: na anderhalf jaar lukte het mij weer om voor 20 uur aan het werk te gaan.
Al heel snel begon ik weer klachten te ontwikkelen (moe, slecht slapen, hittebrandjes, totaal geen energie, een barricade voelen als ik weer de deur uit moest, nergens zin in enz.)

Ik ging dus op zoek naar info en kwam toen op deze site terecht omdat ik 48 ben en dacht misschien is het wel die overgang waar ik tegenaan hik.

Laat je in ieder geval leiden door je eigen gevoel!

Groetjes, Anita

Greetje52
Berichten van Greetje52
Onderwerpen van Greetje52
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 69

Re: Overgang of burn-out

Bericht door Greetje52 » do 14 nov 2002 12:59

Hoi Anita,

Wat jij hebt doorgemaakt moet echt een hel zijn geweest. Daarbij vergeleken heb ik het nog "makkelijk" gehad. Hoewel ik ook behoorlijk wat meegemaakt heb aan zwaarmoedigheid. Maar al lezend naar jouw verhaal luisterend, merk ik dat er hoop is en dat het weer over gaat. Alleen vergt het tijd. Dat hoor ik van iedereen.

Het steunt in ieder geval om met andere lotgenoten je ervaringen te kunnen delen, zoals op deze site.

Ook jij nog sterkte

groet, Greetje

Loes
Berichten van Loes
Onderwerpen van Loes
Menopauzejaar:

Re: Overgang of burn-out

Bericht door Loes » ma 02 dec 2002 11:23

Hallo Allemaal,

Met veel belangstelling heb ik jullie verhalen en (bemoedigende) antwoorden gelezen. Voor het eerst zit ik op deze site. Ik ben (aangespoord door mijn dochter) op internet te gaan zoeken naar het onderwerp "overgang".

Acht jaar geleden is mijn baarmoeder verwijderd. De eierstokken zijn wel blijven zitten.

Momenteel heb ik zoveel klachten, dat ik dacht dat die misschien wel met de overgang zouden kunnen hebben te maken. Hoe kan ik erachter komen of ik in de overgang ben. Ik ben 52 jaar. Opvliegers heb ik niet. Bloedprikken wil de huisarts niet, omdat mijn klachten -volgens haar- geen verband houden.

De klachten zijn afgelopen zomer begonnen, hartkloppingen (bonkt in mijn keel, alsof mijn hart een maat te groot is voor mijn ribbenkast en daardoor minder lucht heb in mijn longen) janken janken en nog eens janken en zo moe, niet vooruit te branden en nergens geen zin mee in. Thuisgekomen ECG gemaakt/bloed geprikt en daaruit kwam wel het een en ander maar net grensgevallen.

Dus uitgeblust aan het werk (parttime). De stand tot nu toe, huilen om niets, moe moe moe, weer bloed geprikt (maar NIET op de overgang) bonkend hart en heb nergens en dan ook nergens zin in.

Ik verheug me als mijn kinderen langskomen en kijk ze vervolgens de deur uit omdat ik het niet meer op kan brengen.

Mijn man heeft me op willen vrolijken door zelfs weer een hond in huis te halen (heeft het 10 jaar tegen gehouden, na de laatste).
Zo blij als ik was, ik zit er nu naast te brullen...

Ik ben nu drie dagen thuis van mijn werk (op advies van de huisarts), maar de Arbodienst zit (nu al) achter mijn broek aan en ik voel al op mijn klompen aan, dat ik op mijn werk verder zit te huilen (wat lastig is omdat ik veel met klanten te maken heb)...

Loes

Els
Berichten van Els
Onderwerpen van Els
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 59

Re: Overgang of burn-out

Bericht door Els » ma 02 dec 2002 13:29

Hallo,

ik ben Els en ben 43 jaar, ik zit nu 4 weken thuis, met een aantal symptomen, die, als ik de overgangsklachten lees, er erg veel op lijken. De huisarts zegt dat ik gewoon teveel hooi op mijn vork heb genomen.

Ik heb last gehad van opvliegers maar dat heb ik de laatste tijd niet meer. Ik ken mezelf niet meer terug, moe, nerveus zijn, dan gaat het weer een dag goed en dan weer een dag minder.

Ik vergeet dingen ter plaatse, er dringt niets tot me door. Het is wel fijn om nu te lezen dat vrouwen in de overgang deze klachten ook hebben, het is echter wel vreselijk vervelend, ik ging echt aan mezelf twijfelen. Maar als ik alles zo lees zou het goed kunnen dat dit inderdaad met de overgang te maken heeft.

Aan de ene kant hoop ik dat dit inderdaad zo is, want dan kun je het tenminste een naam geven en krijg ik niet het idee dat ik langzaam een beetje gek aan het worden ben.

Ik ben blij dat ik deze site gevonden heb, zo heb ik tenminste het idee dat ik niet de enigste ben die van dit alles last heeft.

Groetjes, Els

Lydia1959
Berichten van Lydia1959
Onderwerpen van Lydia1959
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 59

Re: Overgang of burn-out

Bericht door Lydia1959 » zo 05 jan 2003 20:30

Hoi lotgenoten,

Want dat zijn we toch eigenlijk van elkaar.
Ik herken zoveel van al die klachten maar ik heb ook een huisarts die zegt dat het tussen de oren zit. Ha, laat me niet lachen :lol:
Ik loop ook al een aantal jaren met soortgelijke klachten, het is bij mij begonnen met overspannen zijn en daarbij nog onzeker ook. Nu heb ik weer vreselijke huilbuien :( en zou het wel uit willen schreeuwen en zo'n beetje alle klachten die je maar kunt hebben van de overgang.

Ik loop nu gelukkig bij een begripvolle gynaecoloog als de klachten verergeren kan ik getest worden op de overgang. Heeft 1 van jullie hier ervaringen mee? Ik zou ze graag van je horen. Ik kom zeker terug op deze site want hier kan ik mijn ervaringen een beetje van me afschrijven. Mijn man wordt zo langzamerhand gek van me. Ik ben trouwens 43 maar het dubbele mag ook.

Groet lydia

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht