Over de grens gegaan

Zorgmoe, Oververmoeid, Opgebrand. Bestaande verplichtingen en verwachtingen worden teveel.
De draagkracht waarover we eerder beschikte, lijkt langzaam maar zeker af te brokkelen.
Claire
Berichten van Claire
Onderwerpen van Claire
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Over de grens gegaan

Bericht door Claire » za 20 apr 2019 00:23

Hallo dames,

De afgelopen week ben ik door omstandigheden over mijn grens gegaan. Ik voelde aan dat het niet kon, maar moest toch de dingen doen. Ik kan niet zeggen dat het zoveel was, maar het lijkt dat ik anders reageer. Het kost meer moeite om de acties op een rijtje te zetten.

Nu zit ik hier met de gebakken peren. Ik voel me gestresst en emotioneel. Een rotgevoel en helaas moet ik nog een dag door. Daarna heb ik rust, maar dat ik nog een dag door moet terwijl ik me al zo voel :( ....

Ik weet dat ik het vreselijk moet bezuren achteraf (en nu dus eigenlijk ook al van de afgelopen dagen). Komt nog bij dat ik door de onrust niet goed kan slapen en zo wordt de berg nog groter.

Herkenbaar? Ik had het nog niet zo ervaren als nu met het gestresste gevoel erbij.

Groetjes,
Claire



Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Over de grens gegaan

Bericht door Pippo1 » za 20 apr 2019 12:04

Hey Claire

Heel herkenbaar wat je schrijft!!! Ik doe aan fotografie (hobby) en ik moest verleden week communicanten fotograferen en daarna bewerken. Dat had me zoveel energie gekost, dat ik de gevolgen mocht dragen! De fotografie stond sowieso al op een laag pitje, omdat het mij niet meer lukte! Nu deed ik het voor mijn kleinkinderen, en daar doe ik het heel graag voor!! Maar mijn draagkracht stond laag, te laag en ik had op voorhand al zoveel stress, omdat je op voorhand weet dat je geduld moet hebben, veel geduld, want de kids vinden een foto of 5 best leuk, maar dan mag het wel stoppen!!! En dan komt het geduld en de overredingskracht erbij kijken!! En ja, het was mij gelukt, met alle gevolgen van dien.
Dus ja, ik herken het!!!! Heb mij de laatste dagen terug rust gegund en nu gaat het weer beter met mij! En zo zal het met jou ook verlopen!!!
Ps , je kan mijn berichten vinden in het forum slapen,dromen .Evolutie van de overgang
Ik wens je veel moed in deze moeilijke dagen en een betere nachtrust!!! Die is bij mij ook al een week zoek, maar ook dat zal wel terug goed komen!!

Groetjes
Pippo

Lientje74
Berichten van Lientje74
Onderwerpen van Lientje74
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 44

Re: Over de grens gegaan

Bericht door Lientje74 » za 20 apr 2019 17:42

Beste Claire,

Wil je even sterkte wensen. En heel herkenbaar hoor. Je wil wel zo graag, maar je lijf reageert zo anders als voorheen.
Bij mij ligt mn grens van kunnen echt dichtbij mezelf. Als ik iets echt moet/wil dan is de prijs daarna onrust/stress/ emotioneel/ slecht slapen. Na een paar dagen alleen rust zakt het dan weer af. Bij mij zijn dat dan een bezoekje aan de kapper. Pas de verjaardags traktatie van mijn zoon op school gebracht en even in de klas gebleven.
Daarom kom ik ook eigenlijk bijna nergens omdat mijn lichaam zo raar reageert op alles.
Ik hoop echt toch dat het ooit voor jou en mij en de andere dames die hier last van hebben ooit over gaat.
Van een vrouw die 3 jaar geleden alles nog kon, kan ik nu zo weinig.
Heb jij ook dat je tegen een volgende verplichting dan ook zo op ziet. Als ik bijv naar de kapper weer moet, dan weet ik wat de gevolgen zijn. Meer onrust, stress, slecht slapen etc..
Zouden er dames zijn die nu nog meelezen en dit ook hebben gehad en waar het overgegaan is of sterk verbeterd is dat met ons willen delen? We kunnen wel een positief bericht gebruiken.

Heel veel beterschap.

Lientje

Ankie01
Berichten van Ankie01
Onderwerpen van Ankie01
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Over de grens gegaan

Bericht door Ankie01 » zo 21 apr 2019 17:07

Hallo dames

Wat een opluchting om jullie verhalen te mogen delen en lezen...dank je wel zou ik zeggen.

Deze ochtend stond ik op en was blij, het is Pasen! De kinderen hadden ook nog graag chocolade eieren en ik had ze verstopt (onze kids zijn 12 en 14j)

Dan heb ik me gedoucht, maar ik vond dat ik er terug zo oud uitzag... (ik ben 48j)
Met mijn haar was niets aan te vangen.

En overmaat van ramp, ik had me een nieuwe zwarte broek gekocht.... die kan niet meer toe (op 3 weken tijd zo een opgezette buik gekregen)
Ineens weeg ik 2kg meer.... out of the blue zou ik zeggen

Dan ineens na onze middag maaltijd werd ik triestig, down en ik begon aan vroeger te denken (toen onze meisjes nog klein waren)
Het was raar, ik ben beginnen wenen en gewoon zo triest en neerslachtig.

Wat is me dat zeg?
Dit heb ik nog nooit gehad!

Zo ineens voelde ik me een oude, treurige vrouw. Ben in de zetel gaan liggen terwijl mijn gezin niet goed wist wat ze moesten doen.... ze herkennen me zo niet (en ik ook niet!)

Lientje, wat je vertelt over de kapper is zo herkenbaar.
Soms moet ik afspraken afzeggen omdat ik er geen fut voor heb (mijn kapster weet het ondertussen dat ik met mijn gezondheid sukkel maar ze kent geen details, ze vraagt ook niets)

2u in een kappersstoel moeten zitten, dat kan ik soms niet meer aan..

Dames, ik weet niet of dit ooit gaat beteren, maar ik heb geen energie en voel me zo down (ik neem AD maar dat helpt niets tegen mijn stemmingswisselingen)

Kunnen jullie me een beetje hoop geven dat het gaat beteren (ik ben beetje moedeloos en hopeloos...)

Fijne dag, Ankie

Claire
Berichten van Claire
Onderwerpen van Claire
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Over de grens gegaan

Bericht door Claire » zo 21 apr 2019 21:03

Hallo dames,

Wat ben ik blij met jullie herkenning! Bedankt voor jullie berichten.

De broek die ineens te klein is, opzien tegen het wegbrengen van schooltraktaties (nog gefeliciteerd met je zoon, Lientje), de kapper afzeggen, nostalgie omdat de kids groter worden, alles is zo herkenbaar. En ook dat het zo'n nare ervaring is dat er voor een volgende gebeurtenis een hoge drempel is gelegd waar je overheen moet. Bah!

Na nog een dag ploeteren gisteren, heb ik me vandaag rustig gehouden. Nu gaat het weer een klein beetje. Ik ga er vanuit dat het nog dagen gaat duren voordat het goed betert. Afwachten maar en vooral rustig houden.

Ik heb me een paar maanden beter gevoeld en hoe naar is het dan om weer terug te vallen.

Nogmaals dank voor jullie reacties. Het helpt.

Groetjes,
Claire

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht