Signalen van stress

Zorgmoe, Oververmoeid, Opgebrand. Bestaande verplichtingen en verwachtingen worden teveel.
De draagkracht waarover we eerder beschikte, lijkt langzaam maar zeker af te brokkelen.
Flurry
Berichten van Flurry
Onderwerpen van Flurry
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Signalen van stress

Bericht door Flurry » wo 28 jan 2015 13:26

Hallo dames,

Door veel te lezen kom ik al best ver maar waar ik helaas nog veel tegen aanloop, is dat als ik maar iets teveel stress krijg door bv leuke aanbiedingen qua werk, dan krijg ik meteen intolerantie richting kind en voormalig partner...

Niet te beheersen zo heftig dan....ik zie hier dus wel een patroon in, kan het ondergaan, heb er dan richting klein kind best een schuldgevoel over en probeer het dan weer recht te breien maar dat is feitelijk te laat...

Iemand nog tips? Ik ben zo snel met het voelen opkomen en ik kan niet weglopen (woon alleen)...

Beetje verdrietig hierom (en voel me erg alleen maar weet dat dit bij velen gevoeld wordt).

Groetjes,
Angelique



Gaea
Berichten van Gaea
Onderwerpen van Gaea
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Signalen van stress

Bericht door Gaea » wo 28 jan 2015 13:44

Hallo Flurry,

Dat heb ik ook!
Ik denk dat bij mij, ondanks dat iets 'leuk' is of moet zijn, het toch teveel belasting geeft...dat ik zoiets er op dit moment gewoon even niet bij kan hebben, is teveel.
Rust en structuur vaar ik op dit moment het beste bij, elke verandering kost me gewoon energie.

Groetjes
Gaea

Flurry
Berichten van Flurry
Onderwerpen van Flurry
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Signalen van stress

Bericht door Flurry » do 19 feb 2015 10:25

Hallo dames,

Zo, ik denk dat ik voorlopig van mijn stress af ben. Voornaamste les weer door een streek van ex; vertrouw op mijn intuïtie.
Ik heb mijn basis weer terug (in 1 nacht) en ik realiseer me dat mijn overgangssignalen me continue (jaar lang) hebben willen waarschuwen en ik heb niet geluisterd.

Wat een rust is er wedergedaald in mijn lichaam....
heb ik zoveel gelezen, moet ik het toch nog proefondervindelijk ervaren!

Fijne dag dames, ik ben bevrijd!

gr. Angelique

Manu
Berichten van Manu
Onderwerpen van Manu
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Signalen van stress

Bericht door Manu » zo 01 mar 2015 16:04

Hallo dames,

Voor het eerst op dit forum. Stress is een toestand van het lichaam waar je iets aan kunt doen. Juist in de overgang vraagt ons lichaam om aanpassing van de omgang met het lichaam. Ons hart speelt daarin een grote rol.
Je hartslag geeft bij stress een signaal aan de hersenen. Is er gevaar (stress) dan gaat de hartslag omhoog en maken onze hersenen het stress hormoon aan. Veel stress hormoon brengt ons lichaam in opperste staan van alertheid.
Gevolg, nog meer prikkels komen binnen en veroorzaken daardoor onrust en nog meer stress.
Wat kun je eraan doen? Neem 3 keer per dag de tijd om 10 minuten rustig te gaan zitten en je ademhaling terug te brengen naar 4 tellen in en 6 tellen uit. Zet om 8 uur je sociale media uit. Kijk geen TV maar maak een rustig wandelingetje of een praatje met je kids of man. Bouw de dag af.
Op die manier geef je je veranderende lichaam de gelegenheid om te herstellen en kun je veel meer aan zonder dat je stress level omhoog vliegt.
Het is even een discipline die je aan moet leren maar het levert zoveel op!

Groetjes M

Rian
Berichten van Rian
Onderwerpen van Rian
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 64

Re: Signalen van stress

Bericht door Rian » zo 01 mar 2015 17:43

Hoi,

Ik denk dat het begint met vooraf spanningen en belasting aan te pakken. Dan hoeft het lichaam veel minder in stress te schieten.
De tijd nemen voor ontspanning en meer rust inbouwen, en vooraf de nodige passen op de plaats maken om de schade te beperken is voor mij aanzienlijk effectiever dan me richten op symptoombestrijding.

Een veranderend lichaam is nog geen beschadigd lichaam.

Voor ontspanning en rust heb ik mijn eigen methode.
Veel rust vind ik in luisteren naar mijn Eigen Hart.

rian

Pharms
Berichten van Pharms
Onderwerpen van Pharms
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Signalen van stress

Bericht door Pharms » za 07 mar 2015 18:42

Hallo dames,

Ik ervaar ook snel stress. En dat terwijl ik niet eens meer een baan heb, hahaha, die ben ik al kwijtgeraakt dankzij de gevolgen van de menopauze!

Zo had ik van de week een gesprek met mijn outplacement coach, een sollicitatiegesprek (tot het einde toe was ik slecht op mijn gemak), een etentje vanwege de pensionering van mijn schoonmoeder (wat heerlijk lijkt me dat, nooit meer hoeven werken), stress door geldproblemen (en dan heb ik nu nog gewoon salaris, is mijn uitkering nog niet eens ingegaan) en stress vanwege een 10-km loop morgen en het feit dat ik eigenlijk geen geld heb voor het treinkaartje ......

Ik zit weer aan te hikken tegen de tweede nep-menstruatie. Ik zit al in de postmenopauze maar werd opeens ongesteld op 6 februari j.l. De huisarts heeft me uitgelegd dat mijn lichaam nog niet helemaal 'snapt' dat er geen eitje meer komt en de baarmoeder maakt zich desondanks gereed voor de komst van een eitje. Wat ik heb lijkt dus op menstruatie maar is het niet. Gelijk het onderzoek voor baarmoederhalskanker laten uitvoeren; ik verwacht de uitslag een dezer dagen. Ik kreeg een 12-dagenkuur Provera. Het schijnt dat daarmee de dikke slijmlaag in de baarmoeder wordt afgestoten, waarna de nep-menstruaties zouden moeten wegblijven. Maar ik heb geen trek om weer aan de hormonen te gaan. Ik ben niet voor niets na een kleine drie maanden al gestopt met Femoston. Ik moet hier doorheen, of ik wil of niet. Acceptatie is voor mij het sleutelwoord.

Maar even terugkomend op de stress. Ik ben vaak zenuwachtig, heb hartkloppingen, slaap slecht en voel vaak een bal spanning tussen mijn schouderbladen waar je u tegen zegt. Toch probeer ik alles maar te accepteren; het zij zo.

Gezond eten, weinig koffie, wandelen en yoga-oefeningen doen me goed maar ik heb ook vaak zin in 'een vette bek'. Mijn snoepverslaving is ver weg. Ik houd nu veel meer van hartig. Naturel of paprika chips vind ik heerlijk nu terwijl ik daar nooit om gaf. Ik wens iedereen de kracht, het geduld, de acceptatie en liefde toe die ik mezelf ook elke dag opnieuw probeer te geven. De menopauze is een transformatie. Ertegen vechten doe ik niet meer. Ik ga mee met de natuur, hoe lastig dat soms ook is.
Sterkte lotgenoten.

Pharms

Anika
Berichten van Anika
Onderwerpen van Anika
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Signalen van stress

Bericht door Anika » zo 08 mar 2015 23:50

Hallo Pharms,

Ik heb deze forum ongeveer een klein week geleden ontdekt en al zo veel meer wijzer van geworden. Bij elke brief denk ik, ha ik had dit kunnen schrijven en dit en dit en dit....
Ik zie ook dat deze herkenning hier iedereen heeft en iedereen het fijn vindt. Ik ook weer bij jou text.

Ik denk overigens niet dat met ademhalingsoefeningen de stress en de hartkloppen weg kunnen gaan. Wel dat het even - uit de brand - helpt. Als de hormonen beginnen te dansen dan acceptatie is echt heel belangrijk. Ik dacht helemaal niet aan overgang tot ik deze forum ontdekt heb. Hoe stom ben ik dan? Ik heb namelijk de "bekende" fysieke klachten nog niet. Of beter gezegd niet dat ik ze herkend heb. Of de HA, of de psycholoog, of mijn man of überhaupt iemand in mijn omgeving... :evil:

En sinds ik hier op deze forum lees en af en toe wat schrijf voel ik me opeens beter. Lees ook mijn topic "Ik ben normaal!". Ik was in een nacht wijzer geworden. En gelijk geaccepteerd dat het zo is. En ik merk sindsdien het verschil. En waarom? Omdat een zorg minder is, namelijk dat ik dacht dat ik zo zwak ben, dat ik in een uitzichtloze "burn-out" beland ben. Nou, nu zie ik dat het helemaal niet aan mij ligt - niet aan mijn wilskracht i.i.g.- maar aan mijn vrouwelijke lichaam. Mooi dat ik een "stempel" gevonden heb en op deze forum een handleiding erbij. :)

Wat ik moeilijker kan accepteren dat de eerste bijna 48 jaren (ik ben in een maand jarig) zo ontzettend snel gegaan zijn. Dat vind ik moeilijk . Dat ik achter een "modieuze ziekte" burn-out was gestopt. Dat ik niet realistisch genoeg was om te herkennen wat ik mankeer.
Nee, natuurlijk niet. Je bent toch zo oud hoe je je voelt? Ha! Ik voel me namelijk 30. Dat is dus een mooie confrontatie opeens met je werkelijke leeftijd. Natuurlijk denk je dan niet aan overgang.
Dus ik accepteer mijn leeftijd, de bijbehorende kwaaltjes, lees over lotgenoten - ach fijn, ik zit niet alleen in dit bootje - en heb ondertussen besloten dat ik NORMAAL! ben. En ik voel me een gezonde, normale 47 jarige! En op een baaldag zal ik gewoon balen... omdat ik het waard ben! :D

De groeten en sterkte out there beste lotgenoten,
Anika

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht