Hoe moet het nou toch verder

Zorgmoe, Oververmoeid, Opgebrand. Bestaande verplichtingen en verwachtingen worden teveel.
De draagkracht waarover we eerder beschikte, lijkt langzaam maar zeker af te brokkelen.
Annechyn
Berichten van Annechyn
Onderwerpen van Annechyn
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd: 58

Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Annechyn »

Hallo dames,

Ik ben zo moedeloos nadat het ein-de-lijk een aantal maanden echt goed is gegaan.
Ik ben al zo lang met de overgang bezig, jaren en jaren. Ik heb al eerder eens op het forum gepost, zag dat dit al in 2006 was. (en toen was ik er dus ook al jaren mee bezig) Tussendoor wel vaker gelezen, altijd als ik herkenning en geruststelling zocht. En dat altijd ook wel gevonden. En dan weer moedig proberen te zijn.

Na een afschuwelijk jaar met heel veel verdriet in mijn persoonlijk leven, werd ik in mei dan eindelijk niet meer ongesteld. En had ook geen nare verschijnselen meer. Ik heb een fijne zomer gehad, kon me ontspannen en voelde me lichamelijk zo goed als ik me heel lang niet gevoeld had. Ik dacht: This is it! Eindelijk.
Toen eind september werd ik weer warrig in mijn hoofd en ook andere vervelende verschijnselen staken de kop weer op , en ik werd weer ongesteld. En heftig. Exact 4 weken daarna weer. Ik was weer terug bij af.
Ik kan het niet meer opbrengen. Ik ben zo bang, zo emotioneel, zo obsessief, en alles kwijt waarvan ik even heb mogen proeven.

Ik heb blijkbaar ook niks geleerd de afgelopen jaren, want nu ik al een aantal weken maag-darmproblemen heb, en het zeer uitgebreide bloedonderzoek wat de huisarts liet uitvoeren liet zien dat alles prima in orde is, ben ik toch bang dat ik kanker heb. En ga toch googelen terwijl ik mezelf dat verboden heb. Zodat ik nog banger word.
Ik heb de moed niet meer, omdat het lijkt alsof de overgang nooit meer overgaat. Dat ik blij was met een dooie mus van de zomer, dat de werkelijkheid is dat ik nog heel lang moet doortobben en ik ben zo moe. Zo helemaal niet zoals ik wil zijn. :'(

Annechyn



Palma
Berichten van Palma
Onderwerpen van Palma
Menopauzejaar: 2003
Leeftijd: 71

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Palma »

Hallo Annechyn,

Ik kan me jouw gevoelens zo voorstellen, ik zit met hetzelfde. Denk ook dat het nooit meer overgaat en ben ten einde raad. Die klachten van maag en darmen en dat nare gevoel in het hoofd ik kan er mijn gedachten niet vanaf zetten en net als jij wil ik niet googelen want dan word ik nog banger en beroerder.
Eerder hielp afleiding nog wel eens maar tegenwoordig blijf ik dan ook die klachten houden. Heb ook een bloedonderzoek gehad en echo van de bovenbuik alles was goed.
Nu heb ik last van weer een naar hoofd en pijnen alsof mijn hoofd in een klem zit en duizelig, ben ik daar weer bang van. Kan ook mijn gedachten niet stil zetten blijf maar malen kan wel huilen, hoe lang houd ik dit nog vol? Gezellig leven met kinderen en kleinkinderen gaat bijna niet meer ik heb altijd lichamelijke klachten als ik ze heb opgetild moet ik dat de volgende dag bezuren. Overal pijn.
Ik wens je veel sterkte en hoop dat dit alles gauw over is.

Groeten,
Palma

Annechyn
Berichten van Annechyn
Onderwerpen van Annechyn
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd: 58

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Annechyn »

Palma schreef:
ma 04 nov 2013 13:27
Kan ook mijn gedachten niet stil zetten blijf maar malen kan wel huilen , hoe lang houd ik dit nog vol ?
Hallo,

Dat heb ik dus ook en ik kan niet omschrijven hoe afschuwelijk dat voelt. Maar jij begrijpt t. Ik vind het fijn dat je reageert. Konden we maar een knop vinden in ons hoofd om uit te zetten! Zoals je een andere zender op tv opzoekt.
Ik geloof dat ik, naast alle andere nare klachten, dit nog wel het ergste vind, dat ik de controle over mezelf kwijt ben. Dat alles met me op de loop gaat en me overspoelt. En het er niet naar uitziet dat dat veranderen zal.

Annechyn

Anitab
Berichten van Anitab
Onderwerpen van Anitab
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Anitab »

Hoi Annechyn en Palma,

Zit al een tijdje op dit forum en heb soms het idee dat mijn leven niet makkelijks is met alle overgangsklachten :oops: .
Tot ik nu jullie verhalen lees, jemig ik mag niet klagen.
Vind het echt vreselijk dat jullie er zo aan toe zijn en merk dat ik van alles probeer te bedenken om een helpende hand te bieden.
Maar waarschijnlijk is dat ijdele hoop, je zult zelf alles al wel bedacht en geprobeerd hebben.
Ik hoop dat er toch werkelijk binnenkort verbetering voor jullie komt.
Blijft over dat ik jullie heel veel sterkte en wijsheid wens en jullie bijzondere bikkels vindt.

Groeten
Anita

Palma
Berichten van Palma
Onderwerpen van Palma
Menopauzejaar: 2003
Leeftijd: 71

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Palma »

Haalo Anita,

wat een lief antwoord van jou, ik moest er gewoon van huilen. Bedankt voor je steun het geeft me weer wat moed om verder te gaan.

Palma

Annechyn
Berichten van Annechyn
Onderwerpen van Annechyn
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd: 58

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Annechyn »

Dankjewel Anita.

Maar ik denk dat jij net zoveel mag klagen als een ander hoor. Je eigen problemen zijn niet minder serieus omdat een ander het misschien moeilijker heeft. (en wie bepaalt trouwens of dat zo is?)
Ik heb niet alles van je gelezen, maar als je al een poos leest en schrijft op het forum, dan heb jij ook je deel aan de overgangsproblemen.
We moeten allemaal hoe dan ook er mee om gaan, of we daar nou tegen opgewassen zijn of niet.
En het is heerlijk om steun te krijgen, erkenning, als je het even niet zo meer ziet zitten.
Ik blijf me er trouwens over verbazen dat ik dat alleen op dit forum kan vinden en niet bij de vrouwen in mijn omgeving. Ik probeer er wel eens over te praten, maar het lijkt wel of niemand andere dingen voelt als opvliegers. En dan word ik een beetje raar aangekeken als ik zeg dat ik denk dat bepaalde klachten met de overgang te maken hebben. Ik word daarin niet erg serieus genomen, maar krijg het gevoel dat ik iemand ben die altijd wel wat mankeert. (lees: zeurkous)
En als ik dan hier die ellenlange lijst topics lees over wat we allemaal meemaken en voelen, dan denk ik : nee, ik ben geen zeurkous, ik ben een vrouw met een zware overgang en daar zijn er nog veel meer van! Maar zijn wij dan uitzonderingen ?
Of hebben jullie in je fysieke omgeving wel lotgenoten?

Groet Annechyn

Anitab
Berichten van Anitab
Onderwerpen van Anitab
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Anitab »

Hoi Annechyn,

Inmiddels heb ik ontdekt dat ik wel lotgenoten in mijn omgeving heb.
Eerst leek het helemaal niet zo, het schijnt toch nog in een bepaalde taboesfeer te hangen. Niemand praatte ergens over en het leek alsof niemand ergens last van had.
Totdat ik begon te praten; te pas en te onpas riep ik dingen in de groep die met mijn overgang van doen hadden.
Natuurlijk vreemde gezichten en geen reacties. Maar later als ik alleen met een van de dames was werd er ineens wel gepraat.
Het is net of vrouwen zich schamen voor dit onderwerp terwijl toch iedere vrouw ermee te maken krijgt. Het zou zo veel makkelijker zijn voor allemaal als het meer bespreekbaar was.
Maar goed, gelukkig heb ik dit forum (ook aan al mijn vriendinnen verteld) en haal ik hier veel steun uit. Je kent het wel; gedeelde smart is....
Ook veel onzekerheid verdwijnt door dit forum, als ik weer eens iets nieuws ontdek en ongerust word hoef ik hier maar te lezen om geruststelling te vinden. Er zijn altijd vrouwen die hetzelfde meemaken (jammer voor hun en gelukkig voor mij).
Ook helpt het mij enorm te relativeren; als ik sommige verhalen lees sta ik weer met beide benen op de grond. Veel vrouwen hebben met zoveel meer ellende te maken dan ik; vind het vreselijk voor iedereen maar zelf besef ik dan weer dat het altijd erger kan, helaas.
Gelukkig ken ik niet zo de geestelijke verschijnselen, wel een kort lontje en zo, maar niet de ellendige diepe dalen van sommige van de meiden hier.
Ik wens iedereen heel veel sterkte en een dikke dankjewel voor alle steun en begrip.

Groeten,
Anita

Gedy
Berichten van Gedy
Onderwerpen van Gedy
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd: 55

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Gedy »

Hoi Annechyn,

Oh wat ben ik blij dit forum ontdekt te hebben en alle erkenning te lezen.
Ik heb ook zo`n last van die duizelingen niet dat de wereld om mijn heen draait maar dat lichte gevoel alsof je ieder moment van je stokje gaat.

Dat maakt mij ook heel onzeker en durf de deur bijna niet meer uit, ook misselijk en geen eetlust heb ik last van en zo moe kom al moe mijn bed uit, en ziet overal tegen op.

Gedy

Annechyn
Berichten van Annechyn
Onderwerpen van Annechyn
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd: 58

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Annechyn »

Hallo dames,

Ik moet nog even van me afschrijven, heb me zelden zo beroerd gevoeld als nu. Afgelopen zaterdag voor de 3e keer in 1 maand ongesteld geworden, het hele klachtenkabinet is weer opengetrokken. Hoofdpijn, misselijk, heftige menstruatiepijn, moedeloos, verdrietig, duizelig, zenuwachtig, huilerig, grieperig en... nou ja eigenlijk alles wat je maar kan bedenken.
Maar ik voel me ook, ondanks dat ik nauwelijks energie heb, opstandig.
Wat nou overgang, er gaat helemaal niks over, integendeel. Het wordt voor mijn gevoel alleen maar erger en erger. En iedere keer zeg ik: dit is t laatste restje, nog eventjes.... maar dat gaat nu al jaren zo en ik geloof er niet meer in.
Ik probeer gezond te leven, zo min mogelijk medicijnen, goed en gezond eten, bewegen, ontspannen, werken met plezier, genieten van de liefde van de mensen om me heen... maar die overgang verpest zoveel!
Het beheerst momenteel m'n hele leven, maar IK wil mijn leven beheersen!
In wat rustiger periodes heb ik mijn weg aardig weten te vinden, maar ik heb nu het gevoel dat ik onverwacht (en onverdiend) helemaal te grazen genomen word door mijn eigen lichaam. Wat een afschuwelijk gevoel.

Annechyn

Yarianna
Berichten van Yarianna
Onderwerpen van Yarianna
Menopauzejaar:
Leeftijd: 60

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Yarianna »

Annechien,

Onrechtvaardigheid maakt opstandig.
Je volgt adviezen op, past je leefwijze aan en verwacht hier terecht iets voor terug.
Helaas, in deze levensfase lijkt deze vlieger niet op te gaan.
Het lijkt er eerder op dat je steeds meer inlevert aan kwaliteit van leven.
Dat je steeds weer de regie over je leven verliest.
Onrechtvaardigheid ten top met opstandigheid tot gevolg.

Een vicieuze cirkel zonder ontsnappingsmogelijkheid.
Krabbel je weer enigszins op wordt je weer ongenadig hard teruggeslagen.
De logica ontbreekt en dat maakt je onzeker op de koop toe.

Lichaam en geest, onlosmakelijk met elkaar verbonden, nemen je beide te grazen.
Ga er maar aan staan!!

Ik begrijp exact hoe je je voelt en wens je dan ook heel veel sterkte.
Zeker in een "feestmaand" waarin nog meer van je verwacht wordt door jezelf en je omgeving.

Groet

Yarianna

Annechyn
Berichten van Annechyn
Onderwerpen van Annechyn
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd: 58

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Annechyn »

Dank je Yarianna,

Pas geleden schreef ik in een antwoord op jouw post nog dat ik inmiddels het ergste wel achter de rug had. Ik dacht dat ook echt. En misschien is het ook zo, dat deze terugval niet heel lang gaat duren.
Afgelopen week is er wel iets gebeurd waar ik heel blij en dankbaar voor ben.
Mijn autistische zoon heeft zijn opleiding succesvol afgerond. 18 jaar moeizame schoolloopbaan afgesloten met beroepsdiploma, ik ben onwijs trots op hem. En ondanks mijn duffe gevoel en pijnlijke lijf, kan ik wel degelijk blijdschap hierom voelen.
De laatste weken waren ontzettend stressvol, en dat dit nu voorbij is zal me ook geen kwaad doen.

En verder doe ik wat ik kan en wil, en meer niet. Mijn man en zoon accepteren dat gelukkig, mijn dochter snapt het wat minder, maar doet wel haar best. In deze kleine liefdevolle kring kan ik het wel bolwerken. In zoverre kan ik nog aardig de regie over mijn eigen leven houden.
De rest van mijn omgeving snapt niet waar het om gaat, ik laat het maar. Ik ga niet meer mijn best doen om het uit te leggen, zeker niet nadat ik in het begin van de week met een goede kennis (vrouw van mijn eigen leeftijd) sprak. Ze vroeg me om aan een activiteit mee te doen die me een avond in de week zou kosten. Ik probeerde haar uit te leggen waarom ik daar nu echt de energie niet voor heb en de reactie was : "Maar waarom ga je dan niet naar de dokter!" Ik moest er inwendig alweer van zuchten en zei dat een dokter niks voor me kan betekenen in deze. "Maar dan krijg je een poosje de pil of zo, of een kuurtje, dat helpt!"
Nee, dat helpt niet, dat is uitstel en onnodige rommel in mijn lijf. Nou, toen waren we uitgepraat.
Het geeft me op zich wel een goed gevoel dat ik gewoon nee gezegd heb, en dat ik me daar ook niet schuldig over voel.

Groet
Annechyn

Anitab
Berichten van Anitab
Onderwerpen van Anitab
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Anitab »

Hoi Annechyn,

Door alle ellende komt de zon toch blijkbaar af en toe te voorschijn.
Van harte gefeliciteerd met het behaalde diploma van je zoon!!
Ik zou zeggen PROOST en geniet er van.

Groeten,
Anita

Annechyn
Berichten van Annechyn
Onderwerpen van Annechyn
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd: 58

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Annechyn »

Dank je Anita :)
Enof we geproost hebben, we hebben een heuse champagnekurk laten knallen!

groetjes, Annechyn

Peetrie54
Berichten van Peetrie54
Onderwerpen van Peetrie54
Menopauzejaar:
Leeftijd: 61

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Peetrie54 »

Hoi Annechien,

Hier nog eentje bij wie het maandenlang goed ging en die nu terug bij af is. Zit er helemaal doorheen, moe, gespannen, somber en boos op alles en iedereen. Ben er zo klaar mee, dat tobben en kwakkelen duurt bij mij nu al zo'n vijf jaar.
Kan me heel slecht concentreren op mijn werk en ben blij dat ik het elke dag nog red en thuis op de bank kan ploffen. 's Nachts wordt ik na een half uur drijfnat van het zweet wakker en dan lig ik uren wakker. Heb alles weer uit de kast gehaald wat me zou kunnen helpen, ontspanningsoefeningen, extra vitaminen, maar het helpt (nog) niet.
Fijn dat ik het hier weer van me af kan schrijven en te weten dat ik niet alleen sta in deze ellende.
Volhouden en hopen op betere tijden,

groetjes, Peetrie

Annechyn
Berichten van Annechyn
Onderwerpen van Annechyn
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd: 58

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Annechyn »

Dag dames,

Inmiddels gaat het met mij weer wat beter. Ben nu ook al ruim 5 weken niet meer ongesteld geweest na een periode van voortdurend om de 1 a 2 weken, dat geeft de burger moed. Bij mij is het zo dat de meeste klachten er zijn rond de menstruatie en nu is het dus even rustig wat dat betreft. Ik kijk maar niet vooruit, het kan zo weer omslaan, maar voor nu ben ik even blij met hoe het gaat.
Ik hoop van harte dat jullie je ook gauw wat beter gaan voelen.

Groetjes, Annechyn

Jenny49
Berichten van Jenny49
Onderwerpen van Jenny49
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd: 58

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Jenny49 »

Hallo Annechien en een ieder die dit leest.

Ik wilde een nieuw bericht schrijven, hoefde niet want dit is het.
Terug bij af.
Weer down, slecht slapen en wat hier al geschreven staat.
Ik heb toch echt het gevoel gehad dat ik er "misschien"wel door heen was, maar na een vervelende griep en een vreselijke aanval van Tietze kom ik er niet meer overheen.
Als ik de andere Dames lees word ik zo verdrietig, en het scheelt natuurlijk dat ik de enige niet ben, maar wat is het verdorie een nare periode in ons leven, zie helemaal geen gat er in.
Mijn moeder die in een zorgcentrum zit is tientallen keer actiever dan ik, ik zit letterlijk achter de geraniums, en laat me hier ook maar even.
Heb ook nergens geen zin meer in, en als ik toch iets onderneem keert het zich mega tegen mij in de vorm van angst en paniek aanvallen.

Ik weet dat het weer voorbijgaat maar daar kan ik nu even niets mee.
Ook schrijven wil niet goed, het is maar goed dat ik een spellingscontrole erop heb want het zit anders vol met fouten.
Ook schrijven vraagt zoveel energie dat het pijn doet in rug en schouder.
Alle tips die op het forum aangeboden worden heb ik toegepast, wat eten en
drinken betreft.
Al gestopt met roken (8 maand inmiddels) en alcohol drinken.
Slapen gaat ook slecht, dus zie er niet uit, en groei nog dicht als ik niet oppas.
Sorry, geen opbeurend schrijven maar ik wil gewoon niet alleen zijn met dit nare gevoel en daarom is dit forum zo fantastisch.

Heel veel sterkte iedereen.
Jenny

Hiltje
Berichten van Hiltje
Onderwerpen van Hiltje
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Hiltje »

Jenny49 schreef:
di 04 feb 2014 13:28
Heb ook nergens geen zin meer in, en als ik toch iets onderneem keert het zich mega tegen mij, in de vorm van angst en paniek aanvallen.
Moeilijk he Jenny.

Ik herken het ook hoor. Zomaar ineens is het er weer, die algehele malaise waarvan je dacht dat het toch min of meer voorbij zou zijn.
Andere leeftijdgenoten (of ouder :oops:) die nergens last van schijnen te hebben en van alles en nog wat doen op een dag.
Ook ik voel me dan vaak alsof ik in een bejaardentehuis thuis hoor, vreselijk.

Als je er geen last van hebt (gehad) weet je niet wat je overkomt en hoe het voelt, het is zo moeilijk om duidelijk te maken aan anderen.

'Gelukkig' is er veel herkenning op dit forum.
Heel veel sterkte maar weer.

Hiltje

Annechyn
Berichten van Annechyn
Onderwerpen van Annechyn
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd: 58

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Annechyn »

Hoi Dames,

Wat het voor mij wat makkelijker zou maken is als ik wist hoelang ik dit nog moet ondergaan. Ik heb dat al wel bij andere reacties gelezen ook maar ik dacht er vanmorgen weer eens extra aan. Ik zag dat ik op dit topic het laatst gereageerd had op 7 jan, in de tussentijd ben ik toch weer ongesteld geweest. Ik wou dat ik het af kon tellen: nu nog zoveel keer... Helaas werkt het niet zo.
Vanmorgen was ik bij de gynaecoloog voor controle i.v.m verzakking. Ze maakte een inwendige echo en zei: "O, het baarmoederslijmvlies is nog mooi actief".
En bij de eierstokken zag ze ook nog een eitje..... pfff dat wou ik helemaal niet horen! Ik wil helemaal geen eitjes meer en actief baarmoederslijmvlies, ik wil dat het voorbij is!
Maar er komt dus in ieder geval weer een menstruatie aan dus hoef ik niet teleurgesteld te zijn als het zover is. Maar toch...
Voor mijn gevoel ben ik dus nog niet verder gekomen, en alle klachten eromheen zullen nog een poosje blijven.
Voor iedereen inclusief mezelf maar weer sterkte gewenst,

Annechyn

Hope12
Berichten van Hope12
Onderwerpen van Hope12
Menopauzejaar:
Leeftijd: 51

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Hope12 »

Jeetje Annechyn,

Ik lees nu een beetje jou relaas........

Wat een sterke vrouw moet jij zijn.....als je zo met je zelf overhoop ligt en dan toch zulke aardige adviezen kunt geven.....dat vind ik wel bewonderenswaardig, dat je dat kunt opbrengen.....

Petje af!!!
Liv.

Annechyn
Berichten van Annechyn
Onderwerpen van Annechyn
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd: 58

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Annechyn »

Hoi,

Ik weet niet of ik in de ruim 10 jaar dat ik nu in de overgang zit, me wel eens zo verschrikkelijk heb gevoeld als in deze periode. Ik weet niet meer wat ik doen moet.
Ik voel me lichamelijk ellendig, maar zou dat beter aan kunnen als ik me geestelijk niet zo vreselijk naar voelde.

Er is zoveel gebeurd de afgelopen tijd en ik heb het gevoel dat ik geen tijd heb om iets te verwerken voordat het volgende komt.

In 2 jaar tijd zijn achtereenvolgens mijn beste vriendin en mijn vader overleden, is mijn broer op een vreselijke manier dodelijk verongelukt op zijn werk, zijn vrouw, mijn schoonzus is 5 maanden later aan de gevolgen van kanker bezweken en daarna is mijn moeder overleden. Dit laatste is nu een maand geleden.

Ik voel me als een zombie en kan alleen maar huilen. Ik kan me niet concentreren, niet goed slapen vanwege voortdurende hitte-aanvallen en als ik slaap heb ik verwarde drukke dromen. Ik wil niet naar de dokter voor medicijnen, maar ik weet niet wat ik dan wel moet doen. Ik werk wel, maar wil dat ook doen omdat ik dan voor mijn gevoel tenminste nog een doel heb om op te staan.
Ik zie het echt niet meer zitten, hoe kom ik hier uit....

Annechyn

Nel52
Berichten van Nel52
Onderwerpen van Nel52
Menopauzejaar:
Leeftijd: 59

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Nel52 »

Beste Annechyn

Wat vreselijk allemaal, en dat in 2 jaar tijd, dat is niet te behappen.
Logisch lijkt mij, dat jij je op je slechts voelt nu.
Zou hulp zoeken niet helpen? praten met een maatschappelijk werkster
B.v, kan misschien wat opluchten om je gevoelens te uiten.

Verder kan ik je ook niet helpen, maar wens je heel veel sterkte toe,

Nel 53

Dorothea
Berichten van Dorothea
Onderwerpen van Dorothea
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd: 63

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Dorothea »

beste Annechyn,

Nou, jij krijgt wel heel wat te verduren zeg, en overgang of niet, iedereen zou hier toch helemaal van slag af raken, lijkt me heel normaal dat je het even niet meer ziet zitten.
Zou zeggen kijk het nog even aan en anders toch maar eens naar de dokter gaan en wie weet eens lekker alles van je af praten bij het maatschappelijk werk of psycholoog, je kunt ook naar een psycholoog zonder dat die medicijnen voorschrijft hoor, dus alleen voor raad en advies.

meid, heel veel sterkte en ik leef met je mee.

Dorothea.

Peetrie54
Berichten van Peetrie54
Onderwerpen van Peetrie54
Menopauzejaar:
Leeftijd: 61

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Peetrie54 »

Annechyn,

Ik was na een tijdje weer eens aan het lezen hier - meestal een teken dat ik klachten heb - en lees jouw noodkreet. Wat heb jij veel op je bordje gehad, en dan de overgang nog eens bij. Ik denk dat je in deze zware periode zo goed mogelijk voor je zelf moet zorgen, dus als het even kan, rust nemen en doen waar je je goed bij voelt. Makkelijk gezegd, ik weet het, want voor de meesten van ons geldt dat er aan alle kanten aan ons getrokken wordt, kinderen, bejaarde ouders, werk en andere verplichtingen.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je er helemaal doorheen zit en ik kan alleen maar zeggen: weet dat aan elke ellendige periode ook weer een einde komt, ook al kun je je dat nu niet geloven.

Heel veel sterkte,
Peetrie

Yolo
Berichten van Yolo
Onderwerpen van Yolo
Menopauzejaar:
Leeftijd: 55

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Yolo »

goh,

Jouw verhaal kon de mijne zijn.........ik martel ook al ruim 2 jaar , overlijden goede vriending aan kanker, en mijn moeder ook aan kanker....nu nog een relatie die op de klippen loopt....... ik zag 't ook niet meer zitten . vooral die neerslachtigheid , bah
ik heb de hulp ingeroepen van maatschappelijk werk.. eind deze week heb ik mijn eerste gesprek .
pfff ik hoop dat 't helpt.

Ik zou zeggen, houd moed want ook voor ons zal de zon weer gaan schijnen

Yolo

Annechyn
Berichten van Annechyn
Onderwerpen van Annechyn
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd: 58

Re: Hoe moet het nou toch verder

Bericht door Annechyn »

Bedankt voor de reacties dames,

Het een keer opschrijven en reacties daarop krijgen helpt al een beetje. Al was het ook wel confronterend om het 'zwart op wit' te zetten, het voelt alsof ik daardoor nog kwetsbaarder ben.
Ik ben er nog niet uit of ik met een maatschappelijk werkster wil praten, momenteel weet ik even helemaal niks.
Het zijn voor mijn gevoel 2 dingen: alle verdriet in mijn persoonlijk leven, en daarnaast alle ellende van de overgang. Die nu nog heviger als eerder lijkt, terwijl ik toch echt mijn portie wel gehad heb de afgelopen jaren, zowel met lichamelijke als geestelijke klachten.
Mijn idee is dat ik dingen beter zou kunnen verwerken als ik me niet zo slecht voelde.

Nogmaals bedankt voor jullie berichtjes, nu eerst maar weer proberen te slapen.
Jullie ook veel sterkte!
Annechyn

Dit onderwerp is 6 jaar en 2 maanden oud. Er kan niet meer op gereageerd worden.
Maak en nieuw onderwerp aan, of reageer in een ander soortgelijk onderwep
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht