Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Nog maar weinig is bekend dat de hormoonveranderingen van de overgang al tussen je 30e en 40e jaar beginnen. Dat zorgt ervoor dat vrouwen heel andere diagnoses krijgen
Ben ik aan de overgang begonnen? Wat is de overgang? Hoe weet ik of ik in de overgang bent.
Chris73
Berichten van Chris73
Onderwerpen van Chris73
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 46

Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Chris73 » wo 15 jul 2015 17:22

Hallo iedereen,

Ik ben hier nieuw, Chris, 42 jaar.

Al enkele maanden kamp ik met allerlei klachten die door dokters niet te vinden zijn.
Ik neem de prikpil Depo provera en telkens had ik wat bloedverlies. Een maand geleden had ik 14 dagen bloedverlies aan een stuk door.
De huisarts verwees me dringend door naar de gynaecoloog maar heb pas een afspraak 23 september.

Ik loop al maanden heel erg vermoeid, lusteloos, geen energie, concentratiestoornissen, geheugenproblemen, afwezig starend ( huisarts denkt overspannen, waardoor ik een antipsychoticum zou moeten nemen ), pijn op mijn borst ter hoogte van mijn rechter long ( waarvoor ik al op spoed heb gezeten, omdat ik dacht dat ik een longontsteking had ), geen normale stoelgang meer ( waarvoor ik al een coloscopie achter de rug heb, waar ze 2 poliepen weggenomen hebben, en de diarree aanwezig blijft ), twijfelen aan mijn relatie ( me dingen voorstellen die er niet zijn ), brok in keel ( waarvoor laryngoscopie en niets te zien ), 2,5 kg bij zonder eetgewoonten aan te passen, vage last in armen, raar gevoel op mijn hoofd, zweten na het eten, het gevoel in een winkel dat ik precies ga flauw vallen, stress, pijn in nek, sociale contacten vermijd ik, niet op mijn woorden kunnen komen, jeuk op gans mijn lichaam, ben mezelf niet meer, verhoogde lichaamstemperatuur, ...
Heb soms het gevoel dat er iets ernstig aan de hand is en er wordt niets gevonden.

Vandaag heb ik een zelftest besteld, om mijn lange zoektocht te beëindigen en na te gaan of al mijn klachten zouden kunnen wijzen op premenopauze.

Wat denken jullie?

Vriendelijk dank voor de informatie.
Chris



Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Anette » wo 15 jul 2015 18:27

Chris73 schreef:
wo 15 jul 2015 17:22
Vandaag heb ik een zelftest besteld, om mijn lange zoektocht te beeindigen en na te gaan of al mijn klachten zouden kunnen wijzen op pre - menopauze.
Beste Chris,

Met een test kun je niet nagaan of je klachten van de overgang komen. Niet met een urinetest en net met een bloedtest.
Het enige wat de zelftest doet is meten of op dat specifieke moment je FSH verhoogd. Is die uitslag positief dan is daarmee aangetoond dat je overgang is begonnen.
Is de uitslag negatief dan wil dat alleen maar zeggen dat op dat moment geen overgang kon worden aangetoond.

Je gebruikt de pil. Dat heeft invloed op de hoogte van je FSH. De pilhormonen verlagen het FSH.

Dat je denkt aan een hormonale oorzaak voor je klachten, lijkt me voor jezelf een aanwijzing dat die in elk geval een rol mee speelt.
Ik lees nogal eens dat bepaalde vrouwen in deze jaren van hun overgang opknappen als ze de pil laten voor wat die is, en de overgang weer hun gang laten gaan.

Wat sowieso een feit is, is dat bij vrouwen de overgang begint halverwege de 30 jaar. Zo ligt dat vast in hun genen.
Best heftige klachten heb je voor een beginnende overgang. Tegelijk ben ik me er ook wel van bewust dat structureel overbelast zijn, sowieso tot heel ernstige klachten kan leiden, plus dat het overgangsverschijnselen enorm kan versterken.

Ik wens je veel sterkte

Anette

Chris73
Berichten van Chris73
Onderwerpen van Chris73
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 46

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Chris73 » do 16 jul 2015 09:57

Hallo,

Dank je voor jullie reacties.
Dacht al eerder aan vitamine tekort en ben daardoor al vitamines gaan slikken alsook visolie capsules en ginkgo biloba.
Tevergeefs...

Gisteravond had ik terug bloedverlies, ondanks de prikpil.
Vandaag niets meer.
Voel me opgezwollen en ben 2,5 kg aangekomen.

Groeten, Chris

Fam
Berichten van Fam
Onderwerpen van Fam
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 46

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Fam » vr 17 jul 2015 12:14

Chris,

Ik ben net zo oud als jij en ik herken heel veel van jouw klachten (jammer genoeg).
Last in de buik (krampen, diarree...), de verhoogde lichaamstemperatuur, de aanhoudende bloedingen (hiervoor werd mijn baarmoeder eruit gehaald een paar jaar geleden), de angstaanvallen in de supermarkt... mij allemaal bekend.
Volgens de bloedtest ben ik nog niet in de overgang, maar heb wel ongeveer alle klachten die hier vernoemd worden.

Fam

Chris73
Berichten van Chris73
Onderwerpen van Chris73
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 46

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Chris73 » vr 17 jul 2015 14:05

Hey hallo,

Misschien ben je in de beginfase van de premenopauze.
Ik heb me gisteren een zelftest besteld en vanochtend uitgevoerd met ochtend-urine.
De test bleek positief.
Ergens had ik al een vermoeden, maar toch komt dit hard aan.
Ik voel me zo schuldig tegenover mijn partner.
Daarstraks een huilbui gekregen, zomaar uit het niets.
Het is niet alles ...

Groeten, Chris

Greta51
Berichten van Greta51
Onderwerpen van Greta51
Menopauzejaar: 2005
Leeftijd NU: 62

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Greta51 » vr 17 jul 2015 21:18

Hoi Chris,

Waarom voel je je schuldig tegenover je partner?? Hoe jij je voelt is toch niet iets om je schuldig over te voelen?

Groet
Greta.

Chris73
Berichten van Chris73
Onderwerpen van Chris73
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 46

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Chris73 » vr 17 jul 2015 21:44

Hey Greta,

Omdat ik mezelf niet ben.
Ben mezelf kwijt.
Vergeet zoveel.
Daarom.

Groeten, Chris

Greta51
Berichten van Greta51
Onderwerpen van Greta51
Menopauzejaar: 2005
Leeftijd NU: 62

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Greta51 » vr 17 jul 2015 21:48

Hoi Chris,

Daar kan jij niks aan doen! Daar kies je niet voor dus alsjeblieft, voel je niet schuldig!

Greta.

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Lee64 » za 18 jul 2015 18:23

Chris73 schreef:
vr 17 jul 2015 14:05
Ik voel me zo schuldig tgo mijn partner
Weer een man slachtoffer van de overgang......

Voor wie is het nou erger dat jij jezelf kwijt bent Chris? Voor hem of voor jou? Ik hoop dat je steun van hem krijgt en zo niet vraagt. En dat hij met je mee wil veranderen. Dan wordt je overgang heel wat draaglijker.

vr gr lee

Moon1967
Berichten van Moon1967
Onderwerpen van Moon1967
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Moon1967 » za 18 jul 2015 18:37

Hoi Lee,

Heb jij een partner? Ik heb nl ook dat schuldgevoel en probeer mezelf te blijven tegenover hem. Hoe doe jij dat of heb je dat gedaan?

Groeten, Monique

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Lee64 » zo 19 jul 2015 01:50

Hoi Monique

Ik had een partner, 25 jaar lang zelfs, en ik dacht dat wij 'in lief en leed' getrouwd waren. Ik denk dat er ook zeker periodes geweest zijn hoor dat we gelukkig waren, maar als ik terug kijk op die 25 jaar denk ik dat dat toch vooral was in tijden van 'lief'.
Toen het 'leed' aanbrak (voor sommigen wellicht overdreven dat ik de overgang daaronder schaar, maar het is nou eenmaal met stip de allermoeilijkste tijd in mijn leven geweest, terwijl er heus ook genoeg andere narigheden geweest zijn) bleek mijn man er niet voor mij te kunnen zijn. Onwil? Onmacht? Onkunde? Natuurlijk heb ik geprobeerd hem erbij te betrekken en natuurlijk was het voor hem ook niet makkelijk: ik wist in het begin zelf niet eens wat me allemaal overkwam en ik begreep aanvankelijk mezelf niet eens meer, laat staan hij. Maar terwijl ik stappen maakte in dat hele overgangsproces, wachtte hij.....
Hij wachtte tot het over was. Hij wachtte tot ik weer zin had in seks. Hij wachtte tot ik weer de vrouw werd die ik was voor de overgang.

En zo werkt het dus niet....
In de overgang verander je als vrouw voorgoed! Het is allemaal zo duidelijk te lezen op de website, er wordt zo goed uitgelegd wat er naast de lichamelijke veranderingen allemaal gebeurt in en met een vrouw, en het is zo schrijnend hoe daar maar overheen gewalst wordt door vrouwen zelf, hun naaste omgeving en de hele maatschappij. En ja ik schrijf ook: vrouwen zelf. Massaal luisteren vrouwen niet naar wat hun innerlijk hen duidelijk wil maken en massaal lopen vrouwen daar voor weg. En kijken alleen maar naar de buitenkant: ik heb dit en ik heb dat. Terwijl het innerlijk om aandacht schreeuwt en genegeerd wordt, echt schrijnend vind ik dat.
Jouw innerlijk zei: ik wil niet op vakantie, ik voel me daar niet goed bij tijdens mijn overgang. ( Voor je overgang vond je het fijn en na je overgang zal je het heus ook wel weer fijn vinden, zij het misschien in een iets andere vorm, maar tijdens je overgang is het even te veel wat echt niet gek is)
Als we ons al schuldig moeten voelen zouden we ons schuldig kunnen voelen over het feit dat we onszelf alsmaar wegcijferen voor man en kinderen. Dat paste bij ons toe we vol zaten met zorghormonen, we beschermden ons nest en we voelden ons daar prima bij, maar nu onze zorghormonen afnemen hebben we andere dingen nodig.

En om terug te komen op je vraag: Ik denk dat ik me in het begin ook wel schuldig heb gevoeld: ik, de steun en toeverlaat van het hele gezin (man inclusief want mannen liften vaak als vanzelf mee op de oneindige zorg die je hebt voor je kinderen) kon niet meer wat ik eerst allemaal kon, ik was ongezellig (want zonderde me graag af in die tijd), ik was iemand die haar man seks onthield, enz enz, noem het allemaal maar op. Maar ik was gewoon een vrouw in de overgang! Niets om je schuldig over te voelen!!

En toen gingen mijn ogen open: mij overkwam die overgang, die lag vast in mijn genen, die hoort bij mijn vrouwzijn, ik begon het te begrijpen. En mijn man overkwam het dan wel dat zijn vrouw in de overgang kwam maar verder was het voor hem allemaal een keuze vind ik. Ik veranderde, dat was geen keuze maar gewoon een voldongen feit met een lichamelijke oorzaak: eierstokken die steeds minder hormonen produceren wat ook invloed heeft op mijn hersenen. Maar mijn man (en elke (!) man van een vrouw in de overgang) had een keuze: ondersteun ik mijn vrouw bij haar verandering, luister ik naar haar naar wat zij nodig heeft tijdens haar overgang, kom ik daaraan tegemoet ook al is het anders dan wat ik nodig heb, kortom verander ik mee met haar......
Je naaste omgeving kan je overgang draaglijker maken maar ook moeilijker.... De man als slachtoffer van de overgang, ik zou ze niet graag de kost geven, hun aantal is onterecht groot ben ik bang. Ten eerste komt dat uit zo'n man zelf en ten tweede wordt dat idee van zo'n man misschien nog wel gevoed door het schuldgevoel van de vrouw. Dus stop je schuldig te voelen!

Ik heb voor mezelf gekozen. (Ik weet niet hoe dat bij jullie is maar ik zal toch niet de enige zijn die met haar man in de buurt meer last van hartkloppingen en opvliegers heeft dan als hij niet in de buurt is, over invloed van de naaste omgeving op je overgang gesproken)
En hoewel ik een hectische tijd achter de rug heb, een scheiding gaat je niet in de kouwe kleren zitten ook al wil je het zelf, en ik pas over een maand mijn nieuwe huis kan betrekken en ondertussen bij een vriendin bivakkeer voel ik me rustiger, gelukkiger en stabieler dan ooit. En niet schuldig aan wat dan ook.

vr gr lee

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Lee64 » zo 19 jul 2015 11:00

Hoi Monique

Ik heb ook nog een vraag aan jou. Je schrijft:
Moon1967 schreef:
za 18 jul 2015 18:37
probeer mezelf te blijven tegenover hem.
Wat bedoel je daar precies mee? Probeer je degene te blijven die je was voor de overgang? Voor hem? Of probeer je je tegenover hem staande te houden als de vrouw die je nu tijdens de overgang bent?
Dat kan ik niet uit je bericht opmaken, je woorden zijn op beide manieren uit te leggen. Hoor graag van je terug en wens je veel sterkte met de herrie vandaag op de camping. Misschien toch maar gewoon de camping afgaan en je broodnodige rust zoeken?

vr gr lee

Nel52
Berichten van Nel52
Onderwerpen van Nel52
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 58

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Nel52 » zo 19 jul 2015 11:42

Hallo Lee

Wat heb ik ontzettend veel aan jou berichtjes gehad en nog, door jou ben ik de overgang
Anders gaan zien en beleven!
Dat ik nu dus dit jaar niet op vakantie ga, zoveel geen zin in, en dat toe te geven was een hele
Strijd voor mij zelf, want mijn man vond vorig jaar al dat we niet moesten gaan, alles wat je
Schreef over je ex-man is hier (gelukkig) niet aan de orde mijn man groeit mee, en is mijn
Grootste hulp in deze strijd genoemd de overgang !
Samen gaan we er doorheen, ook hij leest vol bewondering jou berichtjes, en vindt het zo erg
Dat er mannen zijn die hun vrouw zo laten tobben met hun overgang!
Wil je bedanken voor je verhelderende berichtjes hier, heb er zoveel aan, wens je alle goeds
Nu in je nieuwe fase van je leven.

Hartelijke groet,
Nel

Moon1967
Berichten van Moon1967
Onderwerpen van Moon1967
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Moon1967 » zo 19 jul 2015 13:53

Hoi Lee,

bedankt dat je het zo uitgebreid voor mij hebt opgeschreven. Zoals jij het beschrijft is het dus precies. Ik heb ook het idee dat mijn man zit te wachten tot het overgaat en ik straks weer de oude Monique ben. Misschien ben ik nog te kort mezelf niet, want ik denk zelf ook nog steeds dat ik straks weer mijn vertrouwde oude ik ben. Maar aan de andere kant heb ik ook het gevoel dat hij er wel voor mij probeert te zijn. Hij vraagt bijv. steeds hoe het met mij gaat en of hij er iets aan kan doen. Hij is niet zo'n lezer, anders zou ik hem jouw berichtjes graag laten lezen. Maar hij vindt altijd dat hij niets met andere van doen heeft, dus hij zal het niet gauw aannemen.

We hebben er gisteren naar aanleiding van mijn slechte dag wel samen over gesproken. Hij sloeg voor om dan maar naar huis te gaan, maar dat wil ik ook niet, want op zich heb ik het best naar mijn zin, als ik maar geen dingen hoef te ondernemen.

Toch ga ik jouw berichtjes wel gebruiken om hem te laten inzien dat de overgang iets is waar ik doorheen moet en waar ik niks aan kan doen. Ik hou teveel van hem om mijn huwelijk hierop stuk te laten lopen. Wij zijn volgend jaar ook 25 jaar getrouwd en we zijn al samen vanaf onze 15e. Ik zei gisteravond ook tegen hem dat het toch wel opvallend was, dat veel van onze vrienden en kennissen uit onze leeftijdscategorie gaan scheiden en ik zei dat dat volgens mij komt door de overgang waar wij dames doorheen gaan.

En met het proberen mezelf te zijn bedoel ik inderdaad mezelf van voor de overgang. Misschien voel ik mij ook wel een beetje teveel slachtoffer en heb ik teveel zelfmedelijden. Daar kan ik ook best wat mee doen. Ik kan het ook allemaal een beetje positiever bekijken, want positieve dingen zitten er ook wel aan de overgang. Ik denk dat ik ook meer moet praten en aangeven wat ik wil en kan. Hij kan natuurlijk ook geen gedachten lezen.

Nogmaals heel erg bedankt voor je reactie.
Monique

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Zou er dan toch een verklaarbare reden zijn voor mijn klachten?

Bericht door Lee64 » di 04 aug 2015 22:06

Hoi Nel en Monique

Nog geen tijd gehad om te antwoorden. Heb het erg druk met mijn nieuwe huis maar het wordt erg mooi. Het is fijn dat mijn regelvermogen terug is (want er moet erg veel geregeld worden) al merk ik wel dat mijn grenzen eerder bereikt zijn dan voor de overgang.
Maar goed, als ik daar rekening mee hou breekt het lijntje niet. Ik voel me goed en probeer op tijd mijn rust te nemen.
De gesprekken met mijn bijna ex-man zijn naar en daar krijg ik wel stress van maar het eind is in zicht.

Aardig je berichtje Nel maar ik heb het (overgangs)wiel ook niet uitgevonden hoor. :) Wat jij uit mijn berichten haalt heb ik weer uit berichten van andere vrouwen gehaald. En zo helpen we elkaar met die vermaledijde (schrijf je dat zo?) overgang, want een bijzonder heftige periode in het leven van een vrouw is en blijft het. Hoewel ik inmiddels echt het nut ervan inzie zal ik het toch altijd wel enigszins wreed vinden, dit toetje na zo'n heel werkzaam en zorgzaam leven wat de meeste vrouwen hadden of nog hebben.

Fijn dat je man met je meegroeit Nel. En mijn man vroeg net als de jouwe ook vaak hoe het me ging Monique ....hij kon alleen niks met de antwoorden.

Vr gr lee

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht