Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Innerlijke onrust. Gevoelens van onzeker zijn, nerveus zijn, bang zijn voor wat je voelt, Of je onrustig en nerveus voelen, zonder te weten waarvoor
Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » di 31 mar 2015 12:27

Hallo,

Ik sta 's morgens met veel stress en onrust op. Het begint ook al met het wakker worden. Mijn hele lijf schud dan, en vooral mijn benen. Later gaat het dan wel weer, maar het is echt een k gevoel. Ik probeer er ook altijd niet teveel aandacht aan te geven, maar ja dat werkt niet altijd. Probeer toch altijd positief te denken. Ga straks met de bus naar de stad, even wat afleiding zoeken. Ga anders vaak op de fiets, maar het weer is niet zo denderend.
Ik heb soms het gevoel dat het 2 weken goed gaat, en dat het dan ineens weer helemaal mis is.
Ik hou sinds kort een dagboekje bij om te zien of er ook een soort patroon in zit.

Mensen zeggen ook vaak, ga toch vrijwilligerswerk doen, dan ben je onder de mensen, maar als ik daar aan denk, dan word ik helemaal onrustig. Ik maak zelf wel uit wat ik ga doen. Je moet niet teveel dingen "moeten", zelf weten wat je wil. Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt.

Jacobina



Gaea
Berichten van Gaea
Onderwerpen van Gaea
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt.

Bericht door Gaea » do 02 apr 2015 17:19

Hallo Jacobina,

Inderdaad, dat 'moeten' wordt je nog beroerder van.
Ook wanneer je van jezelf teveel moet, daar had ik nogal eens last van en dat nekte me ook...werd onrustig door mezelf zoveel op te leggen en te voldoen aan mijn eigen plaatje.

Ben benieuwd of het dagboekje wat je bijhoudt ook een soort van patroon weergeeft.

Groetjes
Gaea

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt.

Bericht door Jacobina » do 02 apr 2015 17:43

Hoi Gaea,

Ja inderdaad, mezelf teveel dingen opleggen dat doe ik ook altijd. Als ik even rustig zit te puzzelen, dan vind ik al weer dat het tijdverspilling is en dat ik beter even kan stofzuigen of zo. Ik gun mezelf zo weinig altijd, en waarom? Ik denk dat ik altijd klaar moet staan voor iedereen. Nu ik wil nu wel eens een keer aan mezelf denken, en niet altijd eerst aan een ander. Maar ik vind mezelf dan weer egoïstisch, en zo ben ik dan altijd bezig. Waarom is het toch zo moeilijk, ik had nooit gedacht, dat ik er zoveel last van kon krijgen. En hoe lang duurt het? Hoop dat er snel een eind aan mag komen.

Jacobina

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt.

Bericht door Jacobina » ma 15 jun 2015 11:36

Hoi,

Dikke tranen de hele morgen al. Ik moet mezelf echt dwingen om dingen te gaan doen en boodschappen te doen. Ik ga 's middags altijd op de fiets naar de stad, dat vind ik ook altijd ontspannend, bah de overgang, wanneer houdt het eens op. Ik denk dat ik ook al wel 10 jaar bezig ben. Veel sterkte allemaal.

Jacobina

Sandra66
Berichten van Sandra66
Onderwerpen van Sandra66
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt.

Bericht door Sandra66 » ma 15 jun 2015 15:12

Hoi Jacobina,

Ik las dat jij al 10 jaar "bezig" bent met de overgang, maar nu is mijn vraag; waren/zijn al jouw klachten al die jaren hetzelfde geweest of zat daar toch wel enig verschil in?
Zelf ervaar ik al 1,5 jaar heel heftige klachten...waar ik gewoon letterlijk en figuurlijk niet goed van word.
Dan denk ik, als dit nog 10 jaar zou gaan duren...pfff

gr Sandra

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt.

Bericht door Jacobina » wo 17 jun 2015 11:37

Hoi Sandra,

Als ik achteraf alles bekijk, dan ben ik wel al ca. 10 jaar bezig. De ene keer is het wat heftiger dan de andere keer, en het kan ook zomaar een paar maanden goed gaan hoor. En dan is het er ineens weer. Ik word er niet goed van. En de morgens zijn altijd het ergste. Ook als er onverwachte dingen gebeuren dan ben ik weer helemaal van de kaart. Kan er soms zo moeilijk mee omgaan. Ja en het is denk ik wel per persoon verschillend, de een heeft er behoorlijk lang last van en de ander niet. Ik weet niet waar dat aan ligt. Ik vind het al een hele geruststelling dat ik niet de enige ben. Soms denk ik ik word gek, en dan lees ik gelukkig op het forum dat er meer vrouwen last van hebben, dat troosmij dan weer dat ik echt niet gek ben. Nu sterkte allemaal.

Jacobina

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt.

Bericht door Jacobina » zo 04 okt 2015 17:02

Hallo allemaal,

Sta ook altijd rot op, en als ik wakker word dan schudden mijn benen en kan ik niet rustig blijven liggen. Ben dan ook erg misselijk en kan met pijn en moeite een broodje naar binnen werken. Ik word er soms zo moedeloos van.
Moet straks nog boodschappen doen, maar zie er zo tegen op.
Misschien ga ik op de fiets naar de stad, of hier in het dorp wat halen.
Mijn fietstochtjes vond ik altijd leuk, maar op dit moment wil het even niet. Sterkte

's Morgens zo belabberd voelen, en huilen. Ik weet soms niet waar ik het zoeken moet. Waarom weet niemand waar dat gevoel vandaan komt?
Ik ga 's avonds ook altijd laat naar bed, omdat ik me zo lang mogelijk goed wil voelen, en hoop dat het de volgende morgen beter zal gaan. Maar helaas dat is eigenlijk nooit zo.
Ook droom ik soms zo vreselijk, en vaak ook aan het eind van de morgen. Ik voel mij later op de dag vaak beter, maar het kan ook zomaar weer omslaan. Al met al zit ik er ook al heel wat jaren mee, soms gaat het een tijd goed, en dan is het er zomaar weer.

Jacobina

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » do 21 jan 2016 12:02

Hallo allemaal

Ik heb me ca. 2 weken wel aardig goed gevoeld, maar nu is het weer helemaal mis. 's Morgens zo moeilijk op gang komen, misselijk en veel onrust in mijn lijf. Bah hoe komen we hier toch ooi doorheen. Ik heb een tijdje magnesium gebruikt, maar ik ben ook aan de AD en had het gevoel, dat dit niet samen kon, dus ben daar na 2 maanden weer mee gestopt. Heb toen rond de Kerst een vreselijke tijd gehad, maar in het begin van het jaar ging het ineens weer wat beter, dus 2 weken goed gevoeld, en nu dus weer mis. Hoe kan dat toch. De hele dag blijf ik soms misselijk, kan met moeite een broodje naar binnen werken, en moet ook altijd gelijk naar de WC. Hebben jullie daar ook last van? Ja je overgeven aan de gevoelens dat gaat niet zo gemakkelijk, de ene keer lukt dat beter dan de andere keer. Sterkte met alles.

Jacobina

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » zo 24 jan 2016 19:56

Hallo dames

Ik voel me al jaren niet zo goed door de overgang, en heb hier ook al wel 10 jaar last van, maar op dit moment heb ik het even weer erg te pakken.
's Morgens beroerd en niet goed kunnen eten. 's avonds knap ik ook altijd op, en kan me dan niet voorstellen dat ik me 's morgens zo k kan voelen. Hoop dat hier toch gauw een eind aan mag komen.

Jacobina

Palma
Berichten van Palma
Onderwerpen van Palma
Menopauzejaar: 2003
Leeftijd NU: 71

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt.

Bericht door Palma » za 30 jan 2016 00:15

Hallo dames,

ik herken dit helemaal, 's morgens opstaan is een ramp, voel me dan ziek en beroerd. Dit kan uren duren en aan het eind van de middag knap ik op. Heb hier al 6 of 7 jaar last van, het went nooit. Hoop dat het toch eens over is , ook voor jullie. Ik probeer maar een beetje te genieten van het weekend.

Palma

Marjo50
Berichten van Marjo50
Onderwerpen van Marjo50
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Marjo50 » zo 31 jan 2016 22:38

Hallo dames

Ik heb het zelfde probleem ook al jaren, en dag in dag uit. Ik bijna 53 hoop ik dan. Maar niks is veranderd in al die haren niet,
ja alleen de opvliegers zijn stukken verminderd, maar voor de rest alleen maar onrust in me lijf. Het gepieker daar wordt ik knetter van...ik denk ook vaak dat het niet zal ophouden om mezelf weer terug te vinden in mijn eigen lijf. maar op het moment voel ik me echt vreselijk, de hele overgang en wat erbij hoort heeft me in hele korte periode 20 jaar ouder gemaakt, zowel geestelijk en lichamelijk.
Wat een ellende

Groet Marjo

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » do 30 jun 2016 11:46

Ja Palma,

de ochtenden zijn inderdaad het lastigste, Daar heb ik ook altijd last van. 's Middags gaat het vaak beter. Ik probeer de avonden ook altijd te rekken, zodat ik 's morgens misschien niet dat gevoel heb. Maar dat werkt zo niet. Ja de overgang is een vervelende periode. Soms denk je komt er nooit een eind aan? Maar dat zal toch wel.

Hoop dat het voor jullie ook een beetje dragelijker mag worden.

Jacobina

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » zo 10 jul 2016 18:45

Hoi meiden,

Soms wil ik wel eens iets over hebben voor de ander, en dan doe ik dingen soms.
Vanmiddag even een autotochtje gemaakt met mijn man, maar ik voel me de hele dag al niet lekker.
Nu om deze tijd wordt het eindelijk een beetje rustig in mijn lijf.
Bah wat haat ik de overgang, waarom moet ik dit toch doorstaan?
Ik hoop echt dat er toch eens een einde komt aan dit gevoel van onrust en tranen.

Jullie allemaal veel sterkte,
Jacobina

Ernarda
Berichten van Ernarda
Onderwerpen van Ernarda
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 65

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Ernarda » do 21 jul 2016 10:49

Hallo Jacobina

Heb jij bij die onrust ook zulke vreselijke hartkloppingen. Ik word hier helemaal Gek van.
Heb van de dokter bètablokkers gekregen. De eerste werd Ik helemaal Gek van dus mee gestopt en nu Heb Ik gisteren nieuwe gekregen maar heb heel de nacht niet geslapen van de hartkloppingen. Moet ze n dag of vier uitproberen maar tsjeetje wat n hel is dit.

Moest weer even klagen hoor want verder is er niemand die dit begrijpt. Op vakantie ging t wonder boven wonder redelijk goed maar Ben net thuis en het begint weer. Heb wel net voor de vakantie mijn hond moeten laten inslapen en word daar nu dus mee geconfronteerd. Zal ook wel een extra stressfactor zijn maar toch. Ik Ben het zo beu om alleen maar met dit gevoel bezig te zijn.
Wens jullie ook allemaal veel sterkte in de strijd en Hopelijk komt er ooit weer n langere goede periode.

Erna

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » do 21 jul 2016 11:30

Hoi Erna,

Ik voel me ook nog vreselijk onrustig. Het ging eigenlijk best wel een tijdje goed, maar nu sinds 2 weken wil het niet helemaal zoals ik graag zou willen. Heb net even gras gemaaid, vreselijk wat word ik daar zweterig van. Ben eerst maar opgehouden. Van middag maar weer. Ik heb het idee, dat ik soms niet eens meer zoveel aankan.
Ik heb geen hartkloppingen bij de onrust, dus daar heb ik gelukkig geen last van. Maar wel onrust en een verdrietig gevoel. Ik word er soms zo moedeloos van, en wil het zo graag anders, maar ja ik heb niks te willen. Ik doe misschien weleens teveel, en dat moet ik later dan weer bezuren. Ik hoop dat het langzamerhand weer wat rustiger mag worden in mijn lijf. Soms voel ik me 's avonds pas wat rustiger worden.

Ik heb een tijd lang me best aardig gevoeld, maar nu is alles weer terug. Waarom. Ook ik stel de avonden altijd uit, om het gevoel van het goed voelen vast te houden. Maar elke morgen is het er weer. Ik probeer om alle dingen gewoon te blijven doen. Dus s' middags op de fiets naar de stad voor boodschappen. Soms heb ik daar geen zin in, maar ik ga toch. Vaak knap ik er wel wat van op, maar later op de dag komt langzaam het goede gevoel toch wel weer terug. Ik vind het heel moeilijk om met deze gevoelens om te gaan, en denk vaak, hoelang gaat dit nog duren?????

Jacobina

Linda1970
Berichten van Linda1970
Onderwerpen van Linda1970
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 49

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Linda1970 » vr 29 jul 2016 08:43

Hallo Jacobina,

Je schrijft: "Ik vind het heel moeilijk om met deze gevoelens om te gaan, en denk vaak, hoelang gaat dit nog duren?????"

Ik heb precies hetzelfde. Maar de huisarts, overgangsconsulente enz. weten het antwoord ook niet. Niemand kan daar antwoord op geven.
Dus ik blijf manieren zoeken om met die gevoelens om te gaan. Ze zijn er toch! Dus verdrietig? Dan maar huilen. (Ik heb dagen dat ik 4 uur lang huil). Ben ik moe? Dan ga ik slapen, al is het midden op de dag. Ben ik bang? Dan ga ik naar iemand bij wie ik me veilig voel. Ik blijf ook leuke dingen doen, al voelt het totaal niet als vroeger. Maar de klachten zijn er toch, of ik nou thuis blijf of dingen onderneem. Dan kies ik liever het laatste. dan is er toch even afleiding.

Ik ben pas 46 en heb de klachten nu 2 jaar. misschien blijf ik de klachten nog 10 jaar houden. Of 15, 0f 2. Geen idee. Ik heb ook migraine bij oestrogeenschommelingen, dus hormoontherapie is geen goed idee. Ik ga binnenkort wel naar een vrouwenpoli in Den Haag, om te kijken wat de mogelijkheden zijn. Maar mijn endocrinoloog zei dat het het beste was om er gewoon natuurlijk doorheen te gaan, alleen de maatschappij accepteert dat niet. Ik wil ook gewoon doorleven zoals ik altijd heb gedaan maar dat kan niet, mijn lichaam geeft dat op heel veel manieren aan. Dus ik probeer mijn lichaam te vertrouwen. Die probeert alle hormonen in een goede balans te krijgen. Vandaar al die klachten. Ik heb bijna alle klachten, behalve opvliegers en slaapproblemen. Ik heb ertegen gevochten, ik heb oplossingen gezocht en het helpt niet. Dus ik leer het te accepteren en te voelen wat ik voel. En dat is zwaar, heftig en niet leuk. Iedere dag begint alles weer opnieuw. En niemand weet hoe lang het gaat duren. Soms heb ik maar 1 uurtje dat ik me weer eens een keer mezelf voel.

Ik weet niet of je iets aan mijn verhaal hebt. Maar je bent niet alleen. Ik hoor ook graag van anderen hoe zij ermee omgaan en ik blijf open staan voor alle tips. Ik wil dit liever ook niet maar het is er gewoon. En ik leer ermee omgaan. Acceptatie is heel belangrijk denk ik.

Sterkte!
Linda

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » wo 17 aug 2016 18:37

Hallo Linda,

Ik heb zeker wat aan je verhaal, ik denk ook dat je je er beter maar aan toe kunt geven. Dan krijg je het een stuk gemakkelijker. Het gaat hier op dit moment wel aardig goed, de morgens worden al weer wat dragelijker. Maar ja het kan zo maar weer omslaan, maar dit heb ik eerst maar weer. Onze dochter is ook 2 weken bij ons geweest, en we hebben leuke dingen gedaan. Voelde zo goed. Ik hoop dat het verder met jou ook goed mag gaan, en met alle andere meiden.

Jacobina

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » wo 16 nov 2016 11:22

Hoi,

Ik ben nu 64 jaar, en ik dacht het mag nu toch wel voorbij gaan. Maar helaas is dat niet zo.
De laatste 2 jaren zijn de klachten erger teruggekomen, terwijl ik best wel wat goede jaren heb gehad. Maar nu is het er weer. Je kunt er geen peil op trekken. De morgens zijn altijd het moeilijkste voor mij, veel onrust en wat tranen, later gaat het vaak wat beter. Maar ik zal blij zijn, als dit een keer voorbij is. Want inderdaad vergalt het een heel stuk van mijn leven. Maar ja ik moet het er nu maar mee doen, en proberen me er niet teveel tegen te verzetten, maar dat blijft moeilijk.

Ik gebruik al een paar jaar antidepressiva, maar heb niet het gevoel dat dat helpt. Als ik in Nederland ben wil ik even met mijn huisarts overleggen of ik ze niet beter af kan bouwen. Maar dan moet ik wel lekker in mijn vel zitten, anders wacht ik er nog mee.

Jacobina

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » vr 23 dec 2016 11:27

Hallo allemaal,

Ik kan 's morgens nog wel wat eten, maar heb ook ergere periode's gehad, dat ik geen hap door mijn keel kreeg. ik heb vaak last van onrustige morgens en veel verdriet. De tranen vloeien soms rijkelijk. Ik kan me ook niet voorstellen waarom ik mij soms zo kl. voelen. Hoe kan dat toch. Later op de dag gaat het vaak wel weer. Ik zoek afleiding in fietsen, wandelen. Alleen is onze hond 2 maanden geleden overleden, en daar heb ik nog steeds zoveel verdriet van. Hij was echt mijn maatje. Mis heel erg de wandelingen met hem, en het enthousiasme als ik weer thuis kwam. Vanmiddag gaan wij op weg naar Nederland, naar onze kinderen en kleinkind. En ook dat geeft altijd wat stress. Wij wonen in het buitenland, en gaan gelukkig in januari weer terug naar Nederland. Ik begon me hier erg eenzaam te voelen, en dus besloten we om weer terug te gaan na 9 jaar. Dat ik het zo lang heb volgehouden, begrijp ik nog steeds niet. Ik heb hier toch wel wat goede jaren gehad, maar de laatste 2 jaar, kwam de overgang in alle hevigheid terug. Ik hoop echt, dat je je wat beter mag voelen, en wens je toch een fijne Kerst.

Jacobina

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » wo 08 mar 2017 14:10

Hoi,

Hier iemand van 65 jaar, die nog steeds met dezelfde onrust zit. Vooral 's morgens is het moeilijk om op gang te komen. Onrust en tranen. Ook wat raar in het hoofd. Soms heb ik een paar weken wel een aardig goed gevoel, en dan ineens is het er weer. Ik kan er geen peil op trekken hoe ik mij de dag voel. Ik probeer toch altijd mijn dingen te gaan doen, maar soms is het best moeilijk hoor.
Ja soms wil ik van alles proberen om mij beter te voelen. Maar ik weet inmiddels wel, dat dat niet helpt. Ik mag graag fietsen, en als ik zin heb dan doe ik een lange tocht, en anders niet.
Mijn onrust gaat niet weg door afleiding, dat weet ik ook inmiddels. Je wilt je zo graag beter voelen, maar dat wil niet.
Je hebt er totaal geen invloed op.
Gelukkig wonen we nu weer in Nederland, na 9 jaar in Denemarken te hebben gewoond. Heerlijk weer dichter bij onze kinderen en kleinkind.

Jacobina

Conny1966
Berichten van Conny1966
Onderwerpen van Conny1966
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Conny1966 » wo 29 mar 2017 13:00

Hallo allemaal,

Ik herken wat Jacobina ook zegt, je gevoelens die je ervaart door de overgang ( in mijn geval vaak onrust) krijg je vaak niet weg door afleiding.
Ze zijn er dan gewoon en ik neem ze overal mee naar toe wat ik ook doe. Mensen die het zelf niet meemaken zeggen vaak goedbedoeld ga er lekker even op uit, beetje afleiding zal je goed doen. Nou die vlieger gaat niet op.
Voor mezelf sprekend ga ik er op uit of iets ondernemen wanneer ik er zelf aan toe ben, en pas dan kan ik er ontspanning in vinden, als ik tegen mijn gevoel in ga voel ik me alleen nog ellendiger, wat eigenlijk heel veel vrouwen hier zeggen.

Groetjes Conny

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt.

Bericht door Jacobina » vr 21 apr 2017 11:47

Hoi Dames,

Ben er soms zo klaar mee. Dan heb ik bijna 2 weken geen last, en dan begint het gedonder weer.
Ik vind het soms zo moeilijk om met die onrust om te gaan. En soms ook een huilbui er tussen. Ja ik moet wat meemaken.
Ik heb eigenlijk best wel een paar goed jaren gehad, maar sinds een paar jaar is het weer helemaal terug.
Je zou denken dat je met 65 jaar alles al gehad hebt.

Jacobina

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » ma 24 jul 2017 11:26

Hoi,

Ik ben nu 65, en dan denk je, ik zal het toch inmiddels wel achter de rug hebben.
Ik word er soms moedeloos van.
Heb toch ook wel een paar goed jaren gehad, maar het is nu weer terug.

Wij hebben in augustus een weekje vrij, en mijn man wil dan graag een midweek naar een eiland. Ik heb er eigenlijk ook wel zin in, maar zie er ook erg tegenop. Wat moet je dan doen he?
Ik voel me vooral 's morgens erg beroerd en onrustig. Soms ook tranen. Ik vind het dan ook moeilijk om dan een beslissing te nemen inz de vakantie. Waarom moet de overgang toch altijd zo moeilijk zijn? Ik word er soms niet goed van.

Jacobina

Carolina
Berichten van Carolina
Onderwerpen van Carolina
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 53

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Carolina » ma 24 jul 2017 22:30

Hoi Jacobina,

Dat is al een hele tijd zeg dat jij er last van hebt. Je zou denken dat je het dna toch allemaal wel gehad hebt he.

Misschien wel even goed om er een midweekje tussenuit te gaan. Ik moet er zelf niet aan denken, maar toch..als je je er echt toe gaat zetten is het vast nog ontspannend ook.

Groet Carolina

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » do 14 sep 2017 12:10

Hoi,

Ik heb s´morgens ook altijd heel veel onrust in mijn lijf. Heel nerveus. Later op de dag gaat het dan geleidelijk aan beter. Ja waar komt die onrust toch vandaan he? Is daar nou helemaal niets voor te krijgen.
Ik heb al wat jaren AD, maar heb nu het gevoel dat dat eigenlijk helemaal niet helpt in de overgang. Ik heb ook oxazepam en gebruik dat zo min mogelijk.

Morgen ga ik bloedprikken voor de schildklier, omdat de klachten van de overgang ook wel lijken op klachten van de schildklier. Dus dan kan ik dat uitsluiten als dat goed is.
Ik ben 65 jaar, en dacht ik ben er nu toch wel doorheen, nou mooi niet dus. Terwijl ik toch ook wel wat "goede" jaren heb gehad. Maar het laatste jaar hebben we wel veel meegemaakt, een verhuizing van het buitenland weer naar Nederland. Misschien is dat wel heel stressig geweest, dat daardoor de klachten weer wat teruggekomen zijn. Wat zou ik gelukkig zijn, als de overgang eens voorbij zal zijn. Ik wens jullie heel veel sterkte, het geeft me een goed gevoel dat ik niet de enigste ben.

Jacobina

Desi
Berichten van Desi
Onderwerpen van Desi
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 57

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Desi » do 14 sep 2017 13:50

Hallo Jacobina,

Ik zie jouw berichten over nerveus en onrust al wat vaker voorbijkomen.
Sinds een aantal weken heb ik bij tijd en wijlen deze klacht terug. Het maakt me erg onzeker (is het wel nog steeds de overgang?) en daardoor ook moeilijk mee om te gaan.

Zoals vanmorgen: ik zit op mijn werk, niks aan de hand, en ineens uit het niks word ik heel bang/angstig/nerveus. Het zweet breekt me letterlijk uit (opvlieger?, ben dan echt kletsnat). Daarna heel koud (doordat ik nat ben van het zweet ook natuurlijk) en rillerig en na een half uur zakt het met zeker 70/80% af, maar het nerveuze gevoel in mijn buik blijft een beetje hangen dan. Natuurlijk ook door allerlei gedachten die ik dan krijg (het zou toch niks anders zijn?), dat helpt ook niet.

groetjes,
Desi

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » vr 15 sep 2017 12:16

Hoi meiden,

Ik ben vanmorgen niet geweest bloed te prikken. Ik heb me gisteravond zo kloten gevoeld, en waarom. Misschien nerveus voor het bloed prikken? Nu ga ik dus maandag heen. Ja ik denk zelf dat de overgangsklachten nog steeds doorgaan. Ik heb ook vaak dat getril in mijn lijf. Heb vanmorgen maar even een halve pam genomen, maar dat wil ik eigenlijk liever niet, maar ja soms moet je wat. Mijn man zegt ook steeds dat moet je gewoon doen. En het helpt wel wat hoor. Ik heb dat ook steeds dat dat nerveuze gevoel soms zo maar op komt zetten zonder enige aanleiding, en heb dan ook altijd last van de maag. Het trekt later wel wat weg. Ja meiden die rot-overgang, wat kun je daar toch een last van hebben. Het kan zoveel plezier vergallen. En toch kan ik best wel genieten hoor. En ga ook gewoon boodschappen doen. Ik hoop dat het met jullie ook gauw wat goed mag gaan.

Jacobina

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » di 30 jan 2018 11:14

Hallo,

Ik ben 65 jaar en ook al heel wat jaren in de overgang. Het ging best wel een aantal jaren goed, maar de laatste 2 jaar is het weer knudde. Veel onrust soms en dan zomaar een goede week er tussen. Ik snap dat niet hoor. Probeer wel altijd mijn dingen te doen, maar soms valt het niet mee.

Als ik mij goed voel, dan gaat alles natuurlijk veel gemakkelijker. Misschien moet ik niet teveel willen.

Ik heb ook al zoveel dingen geprobeerd, maar niets schijnt echt te helpen. Acupunctuur, bioresonantie, Bach bloesem, magnesium, chineze kruiden, van alles dus. Ik denk dat ik met alles maar ga stoppen. Het kost inderdaad veel geld. Ik denk dat we het maar gewoon over ons heen moeten laten komen. Al valt dat niet altijd mee. Ik ben ook al jaren aan de AD en ga dit nog niet afbouwen. Soms even een pam er tegenaan.

ik ga wel gewoon boodschappen doen, en als het mooi weer is een stuk te fietsen. En de ene keer gaat dat beter dan de andere keer. Gisteren ook nog een stuk gefietst op mijn e-bike. Die heb ik sinds kort, en dat fietst echt geweldig. Ik heb 's morgens altijd veel onrust en wat tranen. Neem zo nu en dan een halve pam als ik heel onrustig ben, maar probeer altijd toch eerst zonder.
Ik wens jullie veel sterkte.

Jacobina

Desi
Berichten van Desi
Onderwerpen van Desi
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 57

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Desi » di 20 mar 2018 12:38

Hallo Jacobina,

Wij hebben al vaker op elkaars berichtjes gereageerd. Ik herken me in jouw klachten. Ook veel onrust/angst/paniek in de ochtenden (kan dan ook heel moeilijk tot niet eten), later op de dag/avond gaat het meestal weer redelijk tot prima.
Bij mij zijn het periodes van een aantal dagen tot een week achter elkaar en dan is het weer even weg. Om dan na 1 of 2 weken weer opnieuw te beginnen. In de tussenliggende periode gaat het dan goed en kan ik ook gewoon 's morgens eten en zo.

Ik gebruik geen enkele medicatie, in het begin wel eens iets van valdispert geprobeerd maar had niet het idee dat dat wat deed voor mij. Nu probeer ik het maar gewoon over me heen te laten zakken, maar dat vind ik wel heel erg moeilijk.

Sterkte,
Desi

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Ik hoop dat hier toch eindelijk eens een einde aan komt

Bericht door Jacobina » wo 21 mar 2018 11:46

Hallo,

Ik vraag me wel eens af, of ik nog in de overgang kan zitten. Ik heb eigenlijk soms ook wel een paar goede weken, en dan ineens donder ik weer naar beneden. Heb vooral 's morgens veel onrust, en kan moeilijk op gang komen. Ik gebruik al jaren AD 75 mg. Op dit moment ga ik er nog niet mee stoppen. Soms als het allemaal wat heftig is, dan gooi ik er een pam tegenaan.

Ik heb ook veel stress op dit moment van 2 plekjes op mijn lichaam, een op mijn neus, en een boven mijn borst dit zijn basaalcelcarcinomen, en die zijn goed te behandelen. Maar ik heb daar weer veel onrust van. En ja dan gaat alles dubbel op.

sterkte van Jacobina

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht