Ineens bang voor kanker en dood

Innerlijke onrust. Gevoelens van onzeker zijn, nerveus zijn, bang zijn voor wat je voelt, Of je onrustig en nerveus voelen, zonder te weten waarvoor
Sammy24
Berichten van Sammy24
Onderwerpen van Sammy24
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 46

Ineens bang voor kanker en dood

Bericht door Sammy24 » wo 27 sep 2017 09:27

Hai...

Nooit ben ik ergens bang voor geweest.. ziek zijn was onzin en ik ben altijd gewoon doorgegaan. Ik heb altijd al problemen met mijn gezondheid gehad maar er nooit zwaar aan getild.
En ineens ben ik bang, bang voor longkanker omdat ik rook, bang voor darmkanker omdat ik last van mijn darmen heb, bang voor huidkanker omdat er een moedervlekje op mijn schouder heb.
Ik heb net twee vrienden verloren aan kanker dus dat helpt ook niet. Waarom verander ik ineens van een stoere vrouw in een angstige hypochonder???

Groet, Sammy



Mrsx
Berichten van Mrsx
Onderwerpen van Mrsx
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 49

Re: Ineens bang voor kanker en dood

Bericht door Mrsx » wo 27 sep 2017 10:04

Hallo

Lijkt me erg logisch door wat je hebt mee gemaakt.... overgangshormonen versterken dat... als je het twijfelt laat je lekker het plekje controleren, stop je met roken :) en verwerk je wat je hebt meegemaakt... wat dat valt niet mee.... ik had het een periode ook.. dat raakt een mens zo diep....

Mrsx

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Ineens bang voor kanker en dood

Bericht door Diaantje » wo 27 sep 2017 13:17

Hey Sammy,

Die zorgen heb ik ook gehad en nog wel eens. Inderdaad wordt alles versterkt door de overgang en hetgeen wat je meegemaakt hebt is natuurlijk geen pretje. In mijn geval, ik heb al jaren ziektevrees maar kon er redelijk tot goed mee omgaan. Vorig jaar werden er mensen in mijn directe omgeving ziek en mijn zorgen groeide tot grote hoogte. Nu heb ik therapie om er weer mee te leren dealen

Sterkte met alles.
Diana

Sammy24
Berichten van Sammy24
Onderwerpen van Sammy24
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 46

Re: Ineens bang voor kanker en dood

Bericht door Sammy24 » wo 27 sep 2017 21:01

Dankjewel voor jullie reacties..

natuurlijk is alles begrijpelijk ik herken alleen mezelf hier niet in.
Ben nooit bang geweest en dit past totaal niet bij me...

Groet, Sammy

Mrsx
Berichten van Mrsx
Onderwerpen van Mrsx
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 49

Re: Ineens bang voor kanker en dood

Bericht door Mrsx » do 28 sep 2017 20:58

Had ik ook Sammy.

maar door heftige gebeurtenissen kan je toch heel anders tegen dingen aan gaan kijken

Mrsx

Sammy24
Berichten van Sammy24
Onderwerpen van Sammy24
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 46

Re: Ineens bang voor kanker en dood

Bericht door Sammy24 » vr 29 sep 2017 09:07

Blijkbaar.. wil er in ieder geval niet aan toegeven.. dank je voor je antwoord!

Sammy

Saskia67
Berichten van Saskia67
Onderwerpen van Saskia67
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Ineens bang voor kanker en dood

Bericht door Saskia67 » zo 25 feb 2018 21:44

Hallo

herkenbaar, ik ben altijd erg nuchter geweest en nu in paniek bij elk pijntje
dit ben ik niet en dat irriteert me mateloos

Saskia

Wilh
Berichten van Wilh
Onderwerpen van Wilh
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 58

Re: Ineens bang voor kanker en dood

Bericht door Wilh » ma 05 nov 2018 12:01

Hoi,
ik moet even schrijven omdat ik zo bang ben.
Ik ga morgen naar de dokter, maar weet zeker dat het mis is.
Dat idee heb ik de laatste tijd wel vaker gehad.
Maar overal waar klieren zitten heb ik pijn. Hals, kaak, oksels en liezen. Geen idee of deze opgezet zijn, ik heb geen idee hoe dit moet voelen.
De angst voor kanker is constant aanwezig. Ik doe wel gewoon de dingen die ik wil doen, maar in mijn hoofd is er steeds een stem die mij er aan herinnert dat ik ernstig ziek ben.
Ik ga zo vaak naar de huisarts, dat ik mij ervoor schaam.
Misschien moet ik naar een psycholoog.
Ik ben zo verdrietig en hoop hier altijd wat herkenning te vinden.
Is er iemand die de pijnlijke klieren herkent of mij kan vertellen wat ik moet voelen. (googelen doe ik niet meer, behalve op deze site) en die er ook van overtuigt is ernstig ziek te zijn.

Alvast bedankt,
Wil

Patje01
Berichten van Patje01
Onderwerpen van Patje01
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 39

Re: Ineens bang voor kanker en dood

Bericht door Patje01 » wo 07 nov 2018 00:00

Hallo dames,

hier nog een ex nuchtere meid die nergens bang voor was... en nu hypochonder is als ik weet niet wat....
Jullie verhaal is zo herkenbaar.
Ik was nergens bang voor en nam alles niet zo ernstig. Tot 7 jaar geleden toen is t allemaal een beetje begonnen,
na mijn miskraam van 17 weken ( juni 2011 )
In december 2011 begonnen de klachten ik kreeg overal pijn, opgezette pijnlijke klieren in me nek en oksel heel erg beroerd en voelde elke spier en weefsel wat ik had en ik kon helemaal niks meer, de ernstigste ziektes kwamen in me op dus ik mezelf bij elkaar geraapt en naar de huisarts gegaan. Die wuifde het weg onder verwerking van het verlies. Huisarts me doorgestuurd naar het ziekenhuis om echo's te laten maken van me hals en oksel dat was allemaal goed en was niks aan de hand dus ... stress Wel bleek ik een vit. D tekort te hebben (kan ook veel nare klachten geven) dus aan de vitamine D dit hielp wel maar toch kwamen de klachten terug. En natuurlijk is het niet niks wat er was gebeurd dus het gaat je niet in je koude kleren zitten..
Maar goed een heleboel onderzoeken en bezoekjes aan de huisarts verder was het maart en toen krabbelde ik weer op en kon t leven weer aan. Ik had af en toe nog wel last van doom senario's in me hoofd en paniek en angstaanvallen maar was niks vergeleken bij hoe t was.
Na een rustige periode begon steeds vaker last te krijgen van vage klachten en hele erge angst voor ernstige ziektes en dat ik opgegeven was.
Elk volgend jaar rond deze periode, ( hersft / winter ) Krijg ik weer extreem last van vage klachten en krijg ik visite van n :evil: en een engeltje die dan gaan zitten bekvechten. Volgens het duveltje ben ik ten dode opgeschreven omdat ik alle soorten kanker heb die niet meer behandelbaar zijn. Waarop het engeltje weer zegt van nee joh doe niet zo mal dit had je vorige jaren ook en je leeft nog enz. enz. enz.
Nu op dit moment heb ik blaasontsteking en zijn duveltje en engeltje ook weer op visite met de zelfde woordenwisseling en alle vage klachten die erbij komen kijken...

Ik ben bang voor mijn intuitie lijkt het wel, ik wil graag vertrouwen in mijn intuitie maar durf het niet ( meer) ook omdat een paar huisartsen tegen mij zeiden dat ik nog lang niet in de overgang kan zitten omdat ik nog veel te jong ben en nog regelmatig menstrueer, wel de ene keer korter of langer dan de andere keer maar nog wel een gewone cyclus heb van 28 dagen.
Ik ken en ben mezelf niet meer.... :(
Ik wil huilen schreeuwen slaan schoppen maar tegen en om wat?

Zo wat lucht dat op van je af schrijven

Patje

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht