Nerveus, onrustig, neerslachtig

Innerlijke onrust. Gevoelens van onzeker zijn, nerveus zijn, bang zijn voor wat je voelt, Of je onrustig en nerveus voelen, zonder te weten waarvoor
Caatje65
Berichten van Caatje65
Onderwerpen van Caatje65
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Caatje65 » wo 08 okt 2014 11:36

Beste dames,

Ik vraag me het volgende af. Ik heb sinds anderhalf jaar last onrust en somberheid, nerveus (en nog veel meer). Niet continu, maar wel regelmatig. Dit heeft waarschijnlijk met de overgang te maken waar ik middenin zit. Nu heb ik in het verleden ook wel dat soort verschijnselen gehad. Ik ben er dus ook gevoelig voor.

Zijn er dames die ook eerder dit soort klachten hadden en dit tijdens de overgang weer hebben?
Zijn er ook dames die er nooit last van hebben gehad en dit tijdens de overgang voor het eerst meemaken?
Ik hoor het graag,

Caatje



Wiske
Berichten van Wiske
Onderwerpen van Wiske
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 60

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Wiske » wo 08 okt 2014 12:14

Wel Caatje,

Ik heb het hiervoor nooit gehad. Sombere gedachten en gevoelens waren voor een ander niet voor mij.
Altijd heel positief ingesteld.
Maar sinds een jaar of drie lijk ik hoe langer hoe meer enkel de donkere kant van het leven te zien.
Lach veel minder (en lach zo graag)
Soms bitter en veel tranen
Mij echt gelukkig voelen is lang geleden.

Hoort erbij zeker.

Wiske

Caatje65
Berichten van Caatje65
Onderwerpen van Caatje65
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Caatje65 » wo 08 okt 2014 13:07

Hoi Wiske,

Dat vind ik heel naar voor je. Misschien sterkt het je dan te denken dat het bij jou echt wel aan de hormoonschommelingen moet liggen en niet aan iets anders en dat het dus ook weer voorbij zal gaan. Ik ben ook heel lang niet meer neerslachtig of zo geweest. Dat is al weer meer dan tien jaar geleden. Ik had het in die tien jaar vreselijk naar mijn zin. Ik deed lekker mijn werk en kon ook erg lachen. Ik houd van humor. Ik voel me nu net als jij. Wat mij helpt is een keer per maand gesprek met psycholoog, informatie van mijn gynaecoloog, dit forum, yoga, wandelen en een natuurlijk middel om te slapen.
Het lijkt me een goed idee als vrouwen voortaan tijdens hun opleiding niet alleen leren over puberteit, zwangerschap en menstruatie maar ook over de overgang. Ik vind dit toch wel de heftigste van dit setje.
Ik wens jou veel kracht en wijsheid toe en laat je niet gek maken door de hormonen.

Groeten,
Caatje

Bloesems
Berichten van Bloesems
Onderwerpen van Bloesems
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Bloesems » wo 08 okt 2014 14:42

hallo dames

ik kan me aansluiten bij jullie ...
heb ook last van somberheid momenteel en vroeger bijna nooit
lach heel graag en nu nog altijd alleen komt die sombere kant van mij nu echt meer naar boven..dat die hormonen er voor veel tussen zitten voel ik echt aan den lijve...
ik wil zo graag weer van het leven genieten maar momenteel lukt het me niet meer
ik kan nog net gaan werken, 4 u per dag, ik slaap namelijk bijna niet meer
heb last van hartkloppingen, die op den duur zelf een gloeiend gevoel geven, heel raar maar wel waar
pfff ik zou zo graag er van af komen maar blijkbaar is dat niet de juiste houding,
ik moet alles aanvaarden ook die hartkloppingen, die horen er nu eenmaal bij...
soms heb ik het gevoel mocht ik nu eens heel goe kunnen wenen zou dat geen verlichting geven ? soms kan ik niet meer wenen en denk ik aan muziek van andre hazes ... :)
zoals nu terwijl ik dit typ heb ik andre hazes op de achtergrond, ook een mens die veel meegemaakt heeft en die teksten geschreven heeft die je raken...zo probeer ik tot heel diep in mij te kijken wat er nu werkelijk scheelt, ms komt er niets uit en zijn het dus enkel (!) die hormonen...dan is dat maar zo
och god wat zou ik toch zo graag weer de rust en dat luchtige in mezelf terug vinden, waar zijn die naar toe ??
we kabbelen verder en hopen op betere tijden...

groetjes
natalie

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Lee64 » do 09 okt 2014 14:43

Hoi Janet

Bij deze: het komt door de overgang en het gaat weer over.
Daar ben ik van overtuigd.

vr gr lee

Lia
Berichten van Lia
Onderwerpen van Lia
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 62

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Lia » do 09 okt 2014 15:20

Hoi dames,

Hoe komt het toch dat we onszelf en elkaar beschouwen als zwakke mensen.
Wat is er nou zo zwak aan als in de overgang je belevingswereld verandert, je hersenen zich opnieuw gaan instellen om alles in gereedheid te brengen voor ons leven na de overgang.
Wat is er zwak aan, als dat je teveel wordt, bang maakt, verdrietig maakt.
Dat is niet zwak, dat is mens-zijn.
Alles wordt geraakt tijdens het overgangsproces. Dat is ook niet gemakkelijk en dat verloopt ook niet zomaar soepeltjes.

Laten we ons eigen en elkaars zelfvertrouwen versterken i.p.v. het af te breken door de manier waarop we het ervaren als een zwakte te benoemen.

We zouden ook niet goed moeten vinden dat ons verdrietig zijn, onrustig zijn, bang zijn allemaal onder de noemer 'depressie' of "stoornissen" worden geplaatst.
We hebben het moeilijk en we hebben o.a. verschijnselen die je ook bij een depressie kunt hebben. Puur omdat je bij een depressie ook dezelfde verschijnselen kunt hebben laten we ons een depressie aanmeten, of een andere aandoening.
Als we ons dat maar genoeg laten zeggen gaan we op een bepaald moment nog echt aan die ernstige ziekte lijden.

he he...... Zou mijn overgang voorbij zijn.
Ze kunnen me tegenspreken wat ze willen, ik het het allemaal intussen wel meegemaakt wat hormonen kunnen doen. En ik zoek de toko's waar ze het niet weten, omdat ze zelf andere etiketjes verkopen, ook niet meer op. Misschien dat ze dan eens leren ophouden met ontkennen en vrouwen in hun overgang leren erkennen in plaats van ze daarvan af te leiden. Ze hebben geen stoornis, ze hebben het moeilijk en staan alleen.
Ze zijn niet gebaat met in de war met etiketten van iets wat ze meestal niet hebben.

Lia

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Lee64 » do 09 okt 2014 16:06

Sluit me helemaal aan bij Lia!

Ook ik heb het erg moeilijk gehad, dat is onderhand wel bekend, en ja ik voelde me depressief terwijl ik geen voorgeschiedenis had van depressies. Maar je depressief voelen is iets anders dan een depressie hebben!

In mijn meest moeilijke tijd kwam ik onderstaande tekst tegen, een tekst die mijn ogen opende en mijn steun en toeverlaat werd de rest van mijn overgang. Ik heb m al eerder aangehaald maar ik hoop gewoon dat jullie er net zoveel aan zullen hebben als ik. Komt ie nog een keer ;) :

Het is geen depressie
Het is de pijn van een natuurlijk groei en veranderingsproces . De pijn op het spanningsveld van willen behouden wat je vroeger had en kon en tegelijk weten dat het bij vroeger hoorde en niet meer bij nu. Bewust of onbewust voel je dat je weg moet gaan uit het leven zoals het was. Je kunt er niet meer op dezelfde manier instaan. Niet wetend wat er voor in de plaats komt. Niet wetend of je omgeving zich zal aanpassen aan de nieuwe situatie. Dat is waar de overgang over gaat. Tijdens dat proces verlangen vrouwen troost. Naar verzorgd worden en rust i.p.v. zelf te moeten zorgen. Naar erkenning en warmte, juist nu ze het zelf zo moeilijk heeft. Als de omgeving het af laat weten of erger nog je een psychische aandoening als depressie aanpraat verscherpt die omgeving alleen maar de pijn en houdt die pijn zelfs onnodig in stand. De veranderingen en gevoelens in de overgang zijn een normaal en gezond proces en geen enkele reden om een vrouw iets te verwijten of een stoornis aan te praten.


Logisch toch dat we tijdens ons veranderingsproces onrust ervaren en vaak bang zijn?

Ik ben overigens onlangs voor iets anders bij de huisarts geweest, ik weet niet eens meer wat, maar ik heb toen gezegd dat ik het etiket 'angststoornis' uit mijn dossier in de computer wilde hebben omdat ik die diagnose ten onrechte heb gekregen. Ik heb geen angststoornis, ik ben gewoon in de overgang.

vr gr lee

Dorothea
Berichten van Dorothea
Onderwerpen van Dorothea
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 62

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Dorothea » do 09 okt 2014 16:39

Hallo Lee,

ja, in mijn dossier kwam ik ineens tegen, dat ik een depressie had gehad, toen ik daar tegen in opstand kwam en het eruit wilde hebben, werd daar geen gehoor aangegeven.

ik was niet depressie, tuurlijk voel je je na jaren niet slapen niet zo denderend en dat verwarren de doktoren dan met depressie. Laat degene een lijstje invullen en zo weer een diagnose gesteld.

ik vecht er niet meer tegen, ze denken maar, ik weet inmiddels beter, de dokter daar ga ik niet meer naar toe, ken alle klachten van de overgang na 8 jaar en 2 jaar post nu wel.

Groetjes,
Dorothea.

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Lunar » do 09 okt 2014 18:06

hoi dames,

oh my! begin dit jaar een doorverwijzing gehad van mijn huisarts voor de specialist i.v.m mijn rug en voetprobleem: dat bestond uit een uitdraai van de huisarts van de info van de laatste maanden:
ik keek dat snel even door : stond n.a.v ouder bezoekdatum: 'depressie'
ik vroeg mijn huisarts : sorry? wat is dit? zegt hij 'dat was toch welhelder toen? 'ga ik ook niet over discussie met je'
ik zei nog : maar :dat is hier niet uitgesproken dus hoe kan dat dan gewoon in het systeem gezet worden?'
kreeg geen reply en ben maar weggegaan redelijk pissig..

Tijd later : zit bij de specialist : intake door arts in opleiding:
word mij gevraagd :'ik lees dat u een depressie heeft, word u daarvoor behandeld'?
Ik maar aangegeven dat het vrije interpretatie van mijn huisarts was en dat ik dat zelf anders zag. Ik ben sindsdien pissig op mijn huisarts (wat ik toch al was) en dacht ook dat zoiets Notdone was.
Nu lees ik dat het dus meer voorvalt ! Pfff
Overgang bestaat gewoon niet daar.
Merk dat het me nu weer raakt!!

Groet
Luna

Lia
Berichten van Lia
Onderwerpen van Lia
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 62

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Lia » do 09 okt 2014 18:13

Ja Lunar,

En aan de hand van die gegevens worden statistieken gemaakt en conclusies getrokken.
Hoe meer diagnoses/stempels hoe meer verdienmodellen

Lia

Flurry
Berichten van Flurry
Onderwerpen van Flurry
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Flurry » vr 10 okt 2014 10:29

Oh dames,

wat leef ik mee en wat voel ik het goed hoe depri je je kunt voelen. Die innerlijke opruiming kost kruim en dan wil je het liefst bij een ander steun zoeken en verhaal halen, maar dat kan niet want ze begrijpen het niet of je komt in hun comfort zone...

Ik wil Lia bedanken voor haar woorden want het is ook zo. We voelen ons rot, shit, bagger noem maar op. Je snapt niks meer van jezelf want alles reageert anders, je lichaam, je hoofd enz. Dat mag dus ook gewoon!

Ik kom er door in opstand merk ik, ik ben dan boos op degenen die me mijden omdat ze het gedrag wat bij de overgang hoort als moeilijk wordt ervaren....dan voel je je nog meer alleen....

dus...., vind ik troost bij jullie vrouwen, degenen die al zover zijn en degenen die er ook midden in zitten of zelfs nog aan het begin...

Fijne dag toch maar weer.

Angelique

Max
Berichten van Max
Onderwerpen van Max
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd NU: 53

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Max » vr 10 okt 2014 12:51

Hallo dames,

Ik sluit me bij het rijtje aan.
Twee weken geleden heel erg somber en na een week klaarde het weer een beetje op.
Ben nooit echt een ras optimist geweest en dat zit er ook niet in.
Het komt echt met diepe dalen en een kleine piek.
Je word gewoon geregeerd door de hormonen.
En dank je Lia en Lee voor de duidelijke uiteenzetting, ik wil er vaak nog niet aan en kom zoals Angelique zegt vaak in opstand, vooral 's morgens dan gooi ik met borden die ik heb afgewassen, donder ik met geweld de kast in.

Het blijft moeilijk te accepteren nog steeds.

Groet Max.

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Lunar » vr 10 okt 2014 13:40

hoi max ,

nog in de boosheid lees ik? pfff had ik paar maanden geleden niet normaal. liep idd te gooien en te schoppen tegen dingen.
nu is het meer het depri gevoel die de overhand heeft, afgewisseld met dikke tranen van verdriet die uit mijn tenen lijkt te komen. om alles wat ik niet meer kan, wil en wat ik mis. dan 'dweil ik me weer op: en begint de dans opnieuw.
slapen gaat nu beter dan half jaar terug, maar ben net zo moe als toen. tegenwoordig standaard een boek.naast me probeer koste wat koste piekersessies om half 5 in de ochtend te omzeilen..

groet
luna

Max
Berichten van Max
Onderwerpen van Max
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd NU: 53

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Max » vr 10 okt 2014 14:14

Luna,

Ja nog steeds boos :evil: met vlagen.
Doe dan hetzelfde als wat jij doet.
Herken dat dat depri gevoel en dan ook tranen en ik huil helemaal niet snel.
Het ging bij mij ook samen om dezelfde reden ook die jij aangeeft het niet meer kunnen wat voorheen wel kon.

Het lijkt erop dat een aantal dames hier een beetje gelijk opgaan in de ellende van de overgang.
Jullie ook bedankt weer voor het delen.
Het zijn echt fases die komen en gaan, begin het zelf een beetje te herkennen nu.

Groet Max.

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Hannah1 » vr 10 okt 2014 16:28

Hoi allen,

Fijn weer deze berichten, als ik dit forum toch niet had.....je gaat zo aan jezelf twijfelen.... Dank voor jullie berichten steeds weer.
Max, ik moet dat vertrouwen dat het weggaat steeds weer zien te herwinnen als ik in zo'n fase hang, maar ja die komt toch bij tijd en wijle, en het vertrouwen dat het dan weer overgaat is zo weinig steeds. Is er voor jou dan een aanleiding geweest dat je in zo'n depri-fase komt, of is het er zo opeens?

Die boosheid waar jullie het over hebben komt bij mij nog niet los, wel mega-geïrriteerd soms en schop dan maar tegen de bladeren en stenen in het bos. Als ik volgende week toch naar zee ga wordt het weer stenen gooien:-)

Groet Hanneke

Flurry
Berichten van Flurry
Onderwerpen van Flurry
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Flurry » vr 10 okt 2014 19:55

Hallo dames,

Een vriendin van me had die boosheid en somberheid vorig jaar het hevigst, zij is nu 47.
Wat me wel opvalt is dat ook zij behoorlijk getraumatiseerd is door een aantal gebeurtenissen en ook super gevoelig.

Alsof je overlevingsstrategieën niet meer voldoen op het moment dat je hormonen dit aangeven en je daardoor op je meest kwetsbaar bent.

Ik word er boos , heel boos van en kan wel gillen van boosheid als ik merk dat mensen me mijden...dus mijd ik de meeste mensen maar...scheelt weer energie. Uiteraard gaat dat niet op werk maar ook daar ben ik wel heel open en vertel gewoon wat er aan de hand is, helpt een beetje.
Ik merk ook dat af en toe sporten (tegen heug en meug maar daarna weer tevreden) helpt tegen het somberen en ook dat het werken zelf met andere mensen toch wel goed werkt.

Kom ik terug dan is het weer boos op iedereen die dichtbij staat en voel ik me afgewezen enz enz. Dus alles is van tijdelijke aard, ook de positiviteit.
As maandag begint daadwerkelijke traumaverwerking, geen snelle fiks, maar schijnt voor 95% van de gevallen heel goed te werken waardoor ik ook weer een normaal reactie patroon hoop te krijgen....

Eerst het weekend doorkomen....
Sterkte Hanneke, hopelijk lukt het je een keer om ns goed boos te worden. Het verdriet krijgt dan ook de ruimte.

Angelique

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Hannah1 » za 11 okt 2014 09:33

Hoi allemaal,

Gevoelig voor alles. Geen filter meer, waarschijnlijk is dit nodig om dicht bij onszelf te geraken, eindelijk eens, i.p.v. op overlevingsstrategieën door te gaan. Maar geeft veel nervositeit en spanning in m'n lijf. Probeer mezelf te troosten, het over me heen te laten komen. Dat lukte vannacht even, nu weer even niet.....ochtenden zijn heftig.
Tja, die boosheid....daarachter zit verdriet, maar heb verdriet genoeg en krijgt ook wel de ruimte....
Ben wel boos dat ik het zo ver heb laten komen, aan emoties ben voorbijgegaan of weggeslikt (letterlijk en figuurlijk), boos op gebeurtenissen, exen, uitlatingen van m'n ouders vroeger. Daar verdriet over, maar wil er ook niet in blijven hangen, heb het met me mee te dragen want het is gebeurd, toen wist ik niet beter.
Het is vallen en opstaan merk ik wel. En is ook niet zomaar gefikst...wat ik toch stilletjes had gehoopt door een jaar sabbatical te nemen....veel gebeurd dat jaar....ben echt op het pad van een ander leven beland, op mezelf terug geworpen....mezelf leren voelen i.p.v. ervoor weg te rennen.... daar een weg in zien te vinden........gelukkig ben ik niet de enige wat me dan weer steunt, ook al is het voor jullie net zo moeilijk.
Fijn weekend lotgenoten en sterkte weer.

Groet Hanneke

Wiske
Berichten van Wiske
Onderwerpen van Wiske
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 60

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Wiske » za 11 okt 2014 09:36

Goedemorgen dames,

Ik zit sinds vannacht toch met een vraagje.
Zijn jullie ook zoveel bezig met de dood?

Bang om zelf dood te gaan, bang dat er iets met de kinderen gebeurt, en bang voor de dood van mijn moeder of schoonouders.
Het is meer dat ik precies alleen maar de dood als toekomst zie. Dat is ook wel zo :S maar nu toch nog niet.

Ik kom heel regelmatig in het woon en zorgcentrum waar m'n moeder verblijft komt het daardoor?
Ook echtgenoot is al een krasse zestiger. Is het dat?

En de kinderen zijn dagelijks op de baan en je hoort zoveel rare verhalen. Krijg het maar op je bordje.

Kortom ik ben bijna constant bezig met het einde van het leven. En vind dit geen leuke gedachte.
Stom he op je 55ste er is nog zoveel.

groetjes, Wiske

Marjo65
Berichten van Marjo65
Onderwerpen van Marjo65
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Marjo65 » za 11 okt 2014 09:50

Hoi Wiske,

Ook ik zag de afgelopen jaren voornamelijk de eindigheid van alles, op een heel negatieve manier, die geen ruimte liet voor de mooie kanten van het leven.

Wat mij o.a. geholpen heeft is om te lezen over 'bijna dood ervaringen'. Verhalen van mensen die overgegaan zijn, maar ook weer teruggekomen, en die bijna zonder uitzondering spraken van licht, schoonheid en liefde, en het weerzien van dierbaren. Het heeft mijn kijk op de dood veranderd, en daardoor ook mijn kijk op het leven.

En verder denk ik dat dat hele sombere en negatieve toch ook hormonaal gestuurd wordt, en is het bij mij, samen met een aantal andere klachten, heel langzaam allemaal wat milder geworden. En dat geeft dan weer hoop voor de toekomst...

Groetjes,
Marjolein.

Janet
Berichten van Janet
Onderwerpen van Janet
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 58

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Janet » za 11 okt 2014 12:18

Hoi Wiske,

We kunnen elkaar een hand geven! Het lijkt wel of we in dit hele proces gelijk op gaan.
Mijn moeder (81) logeert een paar daagjes bij mij en ik weet niet hoe ik haar zoveel mogelijk wil verwennen en koesteren want als... Ze is duidelijk ouder aan het worden met gewoon leeftijdsgebonden kwaaltjes maar toch, ik ben zo bang als ze er niet meer zou zijn. Dit geld net zo voor mijn vader, hoor. Ik zie ze niet zo vaak vanwege de afstand dus ik ben geforceerd bezig ieder moment samen in mijn geheugen te printen. Bang zijn voor de dood en bang voor verlies is soms zo sterk aanwezig, en laat mij dan gewoon niet genieten. Wie weet leven ze nog wel 15 jaar en hoop ik tegen die tijd anders met mijn emoties om te gaan.

Ik denk dat ik juist in deze periode naar geborgenheid en veiligheid zoek en het liefst in de schoot van vroeger terug wil kruipen.

Janet

Caatje65
Berichten van Caatje65
Onderwerpen van Caatje65
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Caatje65 » za 11 okt 2014 12:34

Hallo dames,

Ik zie dat het onderwerp nogal wat herkenning geeft. Dat doet me wel goed, hoewel het vervelend blijft voor iedereen. Wat mij nog niet duidelijk is, is of hormonale schommelingen nu direct tot angst en somberheid leiden of dat het verband meer indirect is. Is het, m.a.w. Pure chemie, of worden we somber en angstig omdat we slecht slapen en ons lichamelijk slecht voelen?
Ik vraag mij af of de wetenschap daar al uit is. Ik heb zelf heel sterk het gevoel dat er een heel stuk chemie bij zit. Niet dat je er niets aan kunt doen, maar eenvoudig is het niet. Ik voel me vaak wel beter in de loop van de dag, na sporten of een eind wandelen buiten. Ik ben benieuwd naar jullie visie.

Caatje

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Hannah1 » wo 15 okt 2014 19:41

Hoi dames,

Ja, dat vraag ik me ook af.
Ik ben zo moe door het slechte slapen dat ik daardoor labieler word.
Hormonen die nu de boel versterken. M'n leven staat behoorlijk in de stilstand en wordt overheerst door lichamelijke onrust, waardoor ik moedeloos word. Ik word doodmoe van dat continue opgedraaide veer gevoel.

Groetjes, Hanneke

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Anette » wo 15 okt 2014 23:19

Hallo,

Het zal maar zelden of/of zijn, denk ik.
Sowieso worden emoties onder invloed van de wisselende hormonen versterkt. Dezelfde emoties ervaar je daardoor sterker. Vermoeidheid, slaapgebrek, overbelasting werken ook mee aan heftiger emotionele reacties. Dat kennen we allemaal.

Onze hormonen spelen bij de meeste lichamelijke en geestelijke processen wel een rol. Via het zenuwstelsel sturen schommelende hormonen wisselende boodschappen van hersenen naar organen en van organen naar de hersenen.
Het zenuwstelsel staat daardoor onder spanning en raakt gestrest, wat een breed scala aan lichamelijke en geestelijke klachten geven.
Niet alleen ten tijde van de schommelingen, maar als later in de overgang de hormonen blijvend verlagen is dat ook een karwei voor het zenuwstelsel.
Lichaam en geest moeten na de menopauze, als de eierstokken er definitief mee gestopt zijn, uiteindelijk anders gaan samenwerken dan toen ze nog wel over veel meer hormonen konden beschikken.

Op hun beurt kunnen lichamelijke en geestelijke klachten uiteraard ook weer stress geven en daarmee weer een aanslag zijn op de hormoonaanmaak. Die daardoor weer meer uit balans raakt, wat klachten weer kan versterken, wat weer de hormoonbalans beïnvloedt, wat weer de klachten versterken kan of in stand houdt, enz. enz.

Met name de bijnieren moeten na de menopauze voor voldoende hormonen gaan zorgen. Deze geven echter prioriteit aan stresshormonen en kunnen dan dikwijls niet meer toekomen, of onvoldoende toekomen aan oestrogeen. Ze hebben het dan te druk met de stress. Dat beïnvloedt weer al die processen die dan niet soepel genoeg kunnen verlopen, wat weer stress geeft...enz.

En daar mogen we dan jaren doorheen zien te zeilen. Soms met wind mee en soms met wind tegen, of soms in een windstilte terechtkomend
Anette

Caatje65
Berichten van Caatje65
Onderwerpen van Caatje65
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Caatje65 » do 16 okt 2014 11:19

Hoi

Ja dat accepteren ligt mij ook niet zo. Als ik fut heb probeer ik toch te leven d.w.z. werken, huishouden, sporten, hobby's en contacten. Dat valt niet mee,

caatje

Wendy
Berichten van Wendy
Onderwerpen van Wendy
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 68

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Wendy » do 16 okt 2014 13:19

Hoi Caatje,

Dat geloof ik meteen dat dat niet meevalt.
We kiezen niet voor de overgang, maar we kunnen wel kiezen hoe we daarin met onszelf omgaan.

We kunnen zoveel als mogelijk is naar ons lichaam luisteren en daarnaar handelen waar het kan. Eventuele stappen terug doen om de stress zoveel als kan te beperken. Onszelf toestaan zo min mogelijk over nieuwe grenzen heen te gaan.
Daarbinnen zoeken wat het best bevalt.

Onder druk van omgeving of maatschappij, dan wel uit vrije wil, kunnen we ook besluiten niet naar ons lichaam te luisteren en er niet naar te handelen, wat de stress flink opvoert en de overgangsklachten opjaagt.
Iedereen weet hoe ongezond stress is en dat slecht naar jezelf luisteren nogal nadelig kan zijn.

Het laatste heb ik het ook een poosje gedaan. Totdat ik de prijs kreeg te betalen. Een flink burn-out bevestigde dat ik mijn overgang teveel genegeerd had en dwong me het anders te gaan doen.

Wendy

Caatje65
Berichten van Caatje65
Onderwerpen van Caatje65
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Caatje65 » do 16 okt 2014 14:48

Hoi Wendy,

Daar heb je helemaal gelijk in. Ik probeer daar ook zo goed mogelijk mee om te gaan. Ook ik ben die muur al tegengekomen. Ik moet veranderen maar het valt niet mee. Ik heb net een rustuurtje gehd. Mijn lichaam is echter onrustig en dat voelt vervelend. Ik ben aan het leren. Dank je voor je reactie en sterkte.

Caatje

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Lunar » do 16 okt 2014 18:55

hoi Wendy,

dat is zeker waar: luisteren naar dat lichaam.
er zijn dagen dat ik besef dat als ik enkel luister ik niet meer van die bank geraak. dus ga er toch wel es 'doorheen' dan
anders vrees ik nogalte vervreemden van alles en iedereen: en ja momenteel betaal ik daar dan momenteel weer een prijs voor..
dus ik luister en soms even doelbewust niet!

groet
luna

Wendy
Berichten van Wendy
Onderwerpen van Wendy
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 68

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Wendy » do 16 okt 2014 22:28

Hoi Lunar,

Aan die momenten ontkomt ook niemand. Jezelf blijven uitproberen om je grenzen te blijven kennen hoort mijns inziens altijd bij het leven. Dan wil je net zo goed af en toe toch iets meer ook al word je daar achteraf op afgerekend. Waarom zou dat in de overgang dan niet bij tijd en wijle onderdeel mogen uitmaken.

Maar dat is toch iets volledig anders dan structureel negeren wat de overgang van je vraagt, omdat iemand van zichzelf moet blijven presteren en moet voldoen aan werken, hobby's, contacten, sporten, omdat men gelooft dat je anders niet zou leven of niet zou voldoen.
Dat is op middelbare leeftijd al heel veel als je niet in de overgang bent.

Maar dan kun je het idd de stress nog wel enigszins compenseren met af en toe een rustuurtje.
Teveel niet luisteren en geen gehoor geven aan een lichaam dat toch al in een zware crisis verkeert dat compenseer je niet meer met af en toe een rustuurtje Dat is dan eerder een druppel op een gloeiende plaat. en dat lees je ook wel terug in de klachten. (En in het vele 'moeten')

Wendy

Flurry
Berichten van Flurry
Onderwerpen van Flurry
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Flurry » vr 17 okt 2014 14:27

Hallo Luna,

Ik zit soms nog in het verzet, niet altijd meer want ik merk dat het somberen in de ochtend vanzelf weer overgaat. Ik 'blijf' er dan maar in..maakt me niet gezellig op werk maar vooruit, so be it.
Heb er wel op de een of andere manier meer rust door.
Krijg daardoor ook weer adem om heel af en toe weer te sporten of mee naar een heftig (voor mij dan qua geluid) feest te gaan met partner.

Dat vind ik soms me verzetten...al betaal ik er later dubbel en dwars iets voor terug (bv stijve nek en hele week moe).

Ik hoop maar dat dat berusten met af en toe een beetje verzet zo blijft, vind het wel lekker rustig zo (geen heftige woede meer).

Sterkte!
gr. Angelique

Ellenoor
Berichten van Ellenoor
Onderwerpen van Ellenoor
Menopauzejaar: 2011
Leeftijd NU: 53

Re: Nerveus, onrustig, neerslachtig

Bericht door Ellenoor » vr 17 okt 2014 16:04

Hallo dames

Ik herken ook die gevoelens van angst, onrust en somberheid.
Vooral toen ik aan het begin van mijn overgang stond, alle energie ging naar die gevoelens, op gegeven moment viel ik in een zwart gat.
Herkende het niet en probeerde het te negeren, doorgaan was het motto.
Werd wakker met een bal in de maag en een ongelofelijke band om de keel.
Was zo ongelukkig en het was niet gemakkelijk voor mijn omgeving ook.
Een oersterke vrouw, die was veranderd in een kwetsbaar vogeltje, eentje die alles kon, de vermoeidheid en de verdere beperkingen. Het niet kunnen slapen en vooral het gepieker over wat ik had, het beheerste mijn leven.
24 uur per dag was ik er mee bezig als iemand zei, ohw meid wat zie je r slecht uit en ben je afgevallen.
Het was mijn overgang, jazeker.

Het kwam, en ik liet het komen, ik kon me niet meer verzetten ertegen, de goede raden van mijn zus, Je moet niet zoveel tv kijken, je moet je eigen niet zo druk maken, je moet niet dit, je moet niet dat en ook zus niet meer.
Ik lag ze naast me neer, niets hielp me.
Behalve tijd, en de tijd ging langzaam.
Geleidelijk aan ging het beter, het heeft me jarenlang gekost.
T lijkt makkelijk gezegd maar dat is het niet, dat weet ik.

Maar ik kan zeggen t gaat stukken beter. over gaat het geloof ik nooit.
De klachten die ik nou nog heb zijn mijn erfenis van de overgang.
Maar daar valt mee te leven.
Dank jullie voor jullie verhalen, want ook lezen op het forum heeft mij geholpen.

Groet Ellenoor

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht