Stress in verhouding met de overgang

Innerlijke onrust. Gevoelens van onzeker zijn, nerveus zijn, bang zijn voor wat je voelt, Of je onrustig en nerveus voelen, zonder te weten waarvoor
Troelaatje
Berichten van Troelaatje
Onderwerpen van Troelaatje
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 58

Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Troelaatje » ma 01 sep 2014 19:44

Hallo dames,

vraagje....mensen met een stabiel, rustig in de hand hebbend gecontroleerd leven, waarbij het fenomeen stress niet in voorkomt, kan die toch overgangsklachten hebben zoals gejaagdheid, prikkelbaar zijn onrust nerveus enz.? of is het veel stress...ook veel klachten? Wie kan hier wat over vertellen of wil er iets over kwijt....

troelaatje



Janet
Berichten van Janet
Onderwerpen van Janet
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 58

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Janet » ma 01 sep 2014 21:01

Hallo Troelaatje,

Ik was een stabiel, sterk evenwichtig iemand. Nu, in de menopauze ben ik veranderd in een giga stresserend persoon. Niet alleen van innerlijke stress maar ook factoren van buitenaf maken van mij een trilplaat.
Ik hoef maar een negatief of slecht bericht te horen of zien of te voelen en mijn dag is om zeep. Krijg het maar niet onder controle, dit duurt al een aantal jaar en ik hoop van harte dat ik weer eens wat rustiger ga worden want dit vreet energie en leuk is het al lang niet meer.
De hormonenverandering hebben van mij een ander mens gemaakt.

Groetjes
Janet

Grietje50
Berichten van Grietje50
Onderwerpen van Grietje50
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Grietje50 » di 02 sep 2014 07:55

Hallo,

ik heb dat ook, spijtig genoeg :( vroeger ook, niks kon me uit het lood slaan en nu, stress voor alles, zoals janet zegt, en niet onder controle te krijgen, dan mag je nog zoveel denken, het is niks, vroeger reageerde ik er zelfs niet op en nu :(

Grietje

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Lunar » di 02 sep 2014 08:19

Hoi,

ik heb mezelf altijd als stressgevoelig beschouwd maar het is idd stukken erger geworden. Dan hoor ik zeggen: als je ouder wordt kun je stukken beter relativeren' nou ik amper. ben me juist veel meer bewust van de kwetsbaarheid van het leven, van mezelf maar ook iedereen om me heen.
denk voortdurend dat alles ernstig is, zou kunnen zijn enz.. idd afschuwelijk en vermoeiend.
Nu denk ik ook wel dat al die klachten, slecht slapen enz enz gewoon je draagvlak
zo erg verlagen dat je weinig meer kunt handelen.

groet
Luna

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Hannah1 » di 02 sep 2014 20:14

Hallo

Ik sluit me aan bij Luna, altijd al gevoelig en gevoelig voor stress geweest....maar het speelt nu hoogtij. Dat de hormonen zo'n effect konden hebben, wie had dat kunnen bedenken.
Stress, onrust giert door m'n lijf vaak, vooral 's ochtends en inderdaad slecht slapen maakt nog meer vermoeid, waardoor nog meer stressgevoelig.

Sterkte allemaal.
Groeten, Hanneke

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Lunar » wo 03 sep 2014 18:09

Hoi Hanneke,

Andersom: Wie zou niet mega gestrest raken van al die klachten?
Plus alle gevolgen voor baan..relatie enz enz: Komt ook weer nieuwe stress van tenslotte. Kost me tonnen energie om daar mee te dealen .
Hoe gaat nu met jou?

Groet
Luna

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Hannah1 » wo 03 sep 2014 20:01

Hoi Luna,

Inderdaad, ik wordt gewoon mega gestrest van die klachten. Momenteel heel erg onrustig en nerveus, hartkloppingen en tegelijkertijd heel moe...slik af en toe een oxa, het is vooral 's ochtends niet te harden. En het is zo moeilijk uit die vicieuze te blijven. Ben ook weer begonnen met mindfulness.

Onrust wordt gelinkt aan onverwerkt verdriet, opgekropte emoties, nou dan heb ik nog wel even te gaan denk ik.....vind het moeilijk soms het er te laten zijn....wordt opstandig of angstig ervan. Dan weer depri....nee, geef mijn portie maar aan fikkie:-)
Schouderklacht wordt nu ook chronisch. En ja, geen baan meer....hakt er toch ook in, ook al wilde ik niet meer terug in m'n oude functie, het is hard te worden geconfronteerd met m'n 'niet meer kunnen'. En wat kan straks nog wel?
Niet echt opbeurend dit bericht, maar het is zoals het is momenteel. Hoop dat jij je wat beter voelt. Emotioneel wat rustiger.

Groetjes, Hanneke

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Lunar » do 04 sep 2014 10:01

Hoi Hanneke,

Nou onze situatie lijkt zowat identiek..niet te geloven!
Op de plek van 'schouder' van jou kun je voet en rug zetten bij mij en verder zelfde. Beperkt dus..pijn en stress.

V.w.b. die onrust wat onverwerkt verdriet zou kunnen zijn: Als ik voor mezelf spreek: ik ben daar niet over uit. Zit er verdriet? Zeker..
maar is dit de oorzaak van deze onrust. Ik heb daar twijfels over: Kip en ei..
Mijn theorie is : Als je thuis komt te zitten in deze overgangsjaren door pijn en allerlei klachten : Is nieuwe stress daarover het gevolg.
Vervolgens is er veel tijd binnen je wanhoop tot analyseren van alles van je leven..gaat graven..'r moet toch een reden zijn..'..
En je gaat je afvragen of dit wel verwerkt is en dat..
Deels wellicht zinvol..maar ook een lastig vraagstuk.
De laatste tijd vraag ik me af of ik sommige dingen niet al te lang als foute ballast meezeul..kon ik ze maar even in de container dumpen :(
Wellicht geeft enkel de overgang al.zoveel stress zonder echte achtergrond
daarvoor : Gewoon biologische reactie..

Jouw baan is nu echt over? Ja da's zeker weer nieuwe situatie. Vraagt weer om aanpassing. Valt allemaal niet mee
Moet je ook weer een weg in vinden.

Sterkte! En groet..
Konden we maar troost bakje doen :mrgreen:
bij deze: Virtueel !

Groet
Luna

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Hannah1 » do 04 sep 2014 10:26

Hoi Luna,

Wat verwoord je dat goed. Tja, kip/ei verhaal....het zal het allemaal wel zijn, grote veranderingen door gedwongen pas op de plaats, geen werk meer en dus tijd om te kijken waarvandaan de onrust en stress komt. Die tijd voor te voelen wat ik voel heb ik mezelf nooit gegeven, altijd druk met anderen, de buitenwereld. Nu dus de confrontatie. Dat geeft ook onrust, want de gevoelens zijn heftig.
Maar ja, hormonen geven ook extra innerlijke stress en ms ben ik teveel aan het wroeten, alhoewel vanochtend dikke tranen om een eerdere scheiding. Maar al eerder verdriet om gehad, zeul ik het te lang mee, blijf ik er in hangen? Weet het niet. Het mag allemaal in de container van me. Verstandelijk heb ik het een plaats gegeven, maar blijkbaar emotioneel nog niet.

Voel me nu soms net een klein kind die bang is de wereld in te trekken. Thuis is dan het veiligst om te zijn. Buitenwereld geeft me momenteel ook veel stress, drukte, sociale contacten, heb er geen zin meer in, belast me teveel. Innerlijke criticus zit er dan weer bovenop: dat kan toch niet, je moet zus, je moet zo. Maar kan het niet opbrengen meer, doorbreek noodgedwongen m'n 'doe-patroon', dus ook weer onrust.
Zal moeten accepteren dat het is zoals het is anders krijg ik nog meer stress/onrust. Pfff....zwaar allemaal.
Troostbakje virtueel opgedronken:-) fijn om jouw en ieders ervaring hier op de site te lezen, voel me dan niet zo alleen. Jij ook sterkte in deze zoek- en acceptatietocht.

Groetjes, Hanneke

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Lunar » do 04 sep 2014 17:23

Hoi Hanneke

Ja ook dat sociale 'probleem' ken ik maar al te goed..
Kost me gewoon te veel energie..om 'leuk' te doen.
Bovendien alle contacten hebben veel meer 'leven' in hun leven komt het op mij over...gezin..of werk..sport..sociaal ..of ik momenteel überhaupt zeer mager scoor op die 'doe' ladder..stiekem wel dankbaar voor maar uiteraard knaagt het ook.
Dus heb geen zin..mis het ook.. en als ik ga voel ik me achteraf weer te kort schieten.. ja je zou van minder jezelf al knetter maken
Eindconclusie meestal: Ik spreek maar niet af, en ben opgelucht vervolgens dat ik niks hoef om vervolgens te gaan piekeren of ik zo geen eenzame kluizenaar word.. nou dat schiet lekker op :oops:
Ben ook enorm consequent momenteel..not dus

Groet, Luna

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Hannah1 » vr 17 okt 2014 19:04

Beste dames,

De hele dag door stress, chronische stress dus. Terugkijkend op m'n verleden heb ik ook veel stress meegemaakt, daardoor onrust en somberheid ontwikkeld. Stress had ik blijkbaar al in de baarmoeder. Het vreet aan me, ben alweer 6 kilo afgevallen. Eerst was het 's ochtends erg, nu de hele dag door. Krijg angst voor die stressgevoelens, wat weer meer stress geeft...de vicieuze cirkel. Had ad bijna afgebouwd, maar ga weer terug, dit is niet te harden, heb momenten met vreselijke gedachtes, terwijl ik niet dood wil, maar zo kan ik niet leven, verzet ik me te veel?
ik weet het niet. Hoe aanvaard je al deze klachten? niet eens zozeer de lichamelijke, maar alle innerlijke onrust, angst, inwendige (dus toch ook lichamelijke) gespannenheid zoals steen in maag, toegesnoerde keel, draai maar in een cirkeltje rond.
Kl.....overgang....
Moest het weer even kwijt en hoop op een lichtpuntje gauw.....

Groetjes, Hanneke

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Lunar » vr 17 okt 2014 20:50

hoi Hanneke,

Wat rot dat het zo heftig is nu. Kan me er helaas alles bij voorstellen als het nog niet lukt de AD nu af te bouwen: is toch niet raar?
dat moment komt geheid nog. nu eerst weer naar wat rustiger vaarwater..
en hoe? zelf probeer ik alles momenteel wat ik kan bedenken!
in ieder geval heb ik een.soort van dagstructuur proberen te maken waar ik me nu redelijk aan houd: stelt niks voor qua inspanning, maar geeft me wat houvast. beetje beweging en veel rust, ademhalingsoefeningen..lezen enz. goede huilbui om de lucht te klaren even.
wellicht gevoel op papier zetten om zo wat overzicht te krijgen?
iets creatiefs (al is het maar een kwartier) om even uit dat hoofd te gaan.
Zelf overweeg ik nu ook een coach of therapeut, misschien mijn weerzin tegen hulp maar es opzij schuiven..wie weet?
lees altijd met plezier jouw berichten en je komt verre van knetter over
of raar..gewoon een vrouw die worstelt in deze fase
houd moed meid, komt weer een 'up' voor jou ook !
Het is zwaar maar uiteindelijk kan het niet altijd zo blijven

Luna

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Hannah1 » za 18 okt 2014 09:42

Dank Luna voor je berichtje.

Alles wat je noemt doe ik al, heb al 4 dikke schriften vol gepend met m'n gedachten, angsten, gevoelens in de afgelopen jaren. Heb er ook veel aan gehad in die zin waarom ik die angsten heb, maar nu nog een weg er in vinden en inderdaad niet teveel in m'n hoofd zitten. Momenteel voel ik me de hele dag gespannen, het laat me niet los, wat ik ook doe. Rust momentjes alleen met oxa. Lezen in een gewoon ontspannen boek heb ik geen rust voor. Man oh man wat een tocht.
Ik brei, ben net begonnen aan een legpuzzel, doe kruiswoordpuzzels om maar niet teveel te piekeren.

Toch blijft de lijfelijke spanning en op de achtergrond die zorgen en angst. Een tijd terug kon ik die er meer laten zijn, nu blijf ik er in hangen. Probeer met bewustwording en ademhalingstechnieken er afstand van te nemen, me er niet mee te identificeren, de gedachten dus wel zien maar me er niet door te laten overweldigen, en als dat dus wel gebeurd het te laten komen en uiten. Helaas ben ik nu zo nerveus dat ik denk dat dit nooit meer goed komt, foute gedachte, ik weet het.
Verstandelijk snap ik het proces, gevoelsmatig is het een survivaltocht. En m'n vrees voor emoties maakt het er niet beter op., stressgevoelens dus.....dat is een hardnekkige.

Vroeger heb ik op wilskracht en veel doen (afleiding, me richten op de ander) m'n angst bestreden (zie ik nu dus in) ...nu lukt dat niet in de overgang, energiegebrek en chronische stress die ontwikkeld is over de jaren, wat me heeft doen inzien te leren wat de emoties me te vertellen heeft, ook dat is helderder (bang voor afwijzing en heftige emoties o.a.), maar nu.....?!?

Als ze me vroeger hadden verteld dat je in de overgang je gevoeliger kon worden had ik ms er jaren terug meer rekening mee kunnen houden.
Nu ja, het is nu zo, we hebben er mee te dealen, ieder op zijn eigen wijze. En tips van vrouwen hier op het forum zijn waardevoller dan van een therapeut die het zelf niet heeft mee gemaakt.

Hanneke

Bloesems
Berichten van Bloesems
Onderwerpen van Bloesems
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Bloesems » za 18 okt 2014 14:25

hallo Hanneke

Je tekst komt precies overeen met wat ik momenteel voel... Ik ben 49 en menstrueer nog nu en dan
Veel emoties van vroeger en stress komen allemaal naar boven, ik word dat vooral gewaar door die hartkloppingen. Er is niks mis met mijn hart, alleen is het hart beetje je thuis waar alles zich in afspeelt
Ik heb daar vroeger altijd met overweg gekund met lapmiddelen, na paar dagen waren de hartkloppingen altijd weer weg...alleen nu lukt het niet meer met de lapmiddelen...
Ik heb vorige week thuisgebleven van mijn werk en uiteraard is mijn probleem in die week niet opgelost, dus nog voor een bepaalde tijd thuis.

Tijd om voor mezelf te zorgen zegt therapeut, zoals je vroeger zo goed voor kinderen en man zorgde...
Ik besef maar al te goed dat er geen andere oplossing is dan de storm te doorstaan. Ik hoop dat ik ooit de storm doorkom zonder veel kleerscheuren
Ik heb gelukkig enkele kennissen en vrienden die me steunen, doet echt goed aan mijn hart
Andere reacties zullen ms ook komen maar daar kan ik me niets van aantrekken
ik ben geen profiteur of plantrekker, ik zou veel liever gaan werken, maar mijn lichaam geeft signalen waar ik moet naar luisteren wil ik later nog een goed leven leiden

Ik heb inderdaad vroeger altijd mijn best gedaan, voor kinderen, man en werk, blijkbaar teveel in eens. Ik moet nu alles ruimte geven, zowel het hartzeer als de emoties, is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.
Stress mijden, in mijn geval is dat vooral discussies met zoon of dochter wat ik voel telkens ik in emotie ga dat mijn hart er letterlijk van afziet, dus niet meer doen ...
En veel bewegen en rusten Ook andere creatieve dingen doen waar ik vroeger allemaal geen tijd voor had...
ben ik nu niet aan kleuren gegaan in kleurboek, heb mij zelfs nieuwe kleurdoos gekocht ... :) ja humor is ook belangrijk, mijzelf niet te serieus nemen..
och net als jou weet ik alles zo goed maar toepassen is nog iets anders

Weet dat je niet alleen bent, ik kijk alle dagen naar deze site in de hoop van berichten en herkenning te vinden. Doet enorm goed aan, voel me dan niet zo uitzonderlijk

tot later
natalie

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Hannah1 » za 18 okt 2014 18:53

Hoi Nathalie,

Goed dat je nu tijd voor jezelf neemt en zowaar ook op advies van een arts.
Bij mij zeiden ze vooral doorgaan, met burn-out als gevolg. Dus luister vooral naar je lichaam, hoe beangstigend soms ook door die hartkloppingen.
Ja, het valt allemaal niet mee he, je hele leven verandert, zowel uiterlijk, maatschappelijk en vooral innerlijk. Geen strootje houvast meer soms lijkt het wel.

Vooral stress mijden ja, helaas kan het niet altijd, vooral niet omdat jij natuurlijk ook nog kinderen thuis hebt, maar ze zullen rekening met je moeten houden, geef het ze maar duidelijk aan!
Ben ook blij met dit forum en de er- en herkenning, voel me vaak zo'n vreemde eend in de bijt in m'n omgeving, hier gelukkig lotgenoten.

Sterkte jij ook.
Groetjes, Hanneke

Max
Berichten van Max
Onderwerpen van Max
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd NU: 53

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Max » di 21 okt 2014 14:44

Hallo dames,

Bloesems, goed dat je arts achter je staat in deze tijd.
Hopelijk helpt het rustiger aan doen voor de hartkloppingen, ik ken ze ook en tegenwoordig ook de hele dag door.
Geen moment rust meer.

Hanneke, veel herkenning weer, lijkt mijn verhaal wel.
Lees de laatste dagen wel mee maar geen puf om te reageren.
Eerst ook hier alleen in de ochtend die helse ellende ondanks dat ik rustig aan doe.
Weet ook niet wat dat me vertellen wil.
Heb me zoveel mogelijk van de buitenwereld afgesloten zodat ik zo min mogelijk prikkels krijg.
Nu dus ook de hele dag door en ben blij dat ik oxa heb gespaard.
Zie het soms ook niet meer zitten, hoe lang gaat die ellende nog duren.

Ben ook begonnen met haken, ik probeer wat he.
Heb al 3 verjaardagen afgezegd want dat trek ik niet.
Weet niet wat nog meer te doen om het beter te laten zijn.
Ik was liever ook een man geweest, dan had ik niet 3 kwart van mijn leven hoeven bloeden elke maand met bijbehorende ellende en dan die kl..te overgang ook nog eens.
Ben het zat!!

Nu sinds anderhalf jaar ongeveer bijna geen menstruatie meer gehad, zo om de 3, 4, 5 maanden en niet veel.
Heb dan de hoop dat de post eraan zit te komen en dat daarom de klachten ergeren, dat lees ik vaker, hoeft niet maar kan.

Groet Max.

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Hannah1 » di 21 okt 2014 15:34

Och Max,

weer alle herkenning, ben het ook zo zat. Vanochtend vroeg wakker, vette huilbui en me diep ongelukkig voelen. Toch maar eruit voor boodschappen, sta dan in de rij bij de kassa ongelukkig en gespannen te wezen. Nu gaat het, met een oxa.
Ik weet ook niet meer hoe en wat. Breien, geen zin in, kruiswoordraadsels ook niet, van de legpuzzel wordt ik momenteel geïrriteerd, geen geduld. Maar ja een beetje meer uit m'n hoofd zou goed zijn.
Het weer buiten is gelijk m'n stemming, dat dan weer wel :S
Heb ook geen zin meer in contacten, ben mezelf al zo zat met al deze klachten, laat staan een ander....trouwens ook geen zin om het te bespreken met iemand die het niet kent....laatst nog iemand, ga lekker naar buiten...wandelen....jee, of ik dat al niet doe...werd echt pissig op die man.
Fijn dat je niet meer zo vaak menstrueert, is ook niks dat gedoe. Ik menstrueer nog onregelmatig
Sterkte weer Max!

Hanneke

Max
Berichten van Max
Onderwerpen van Max
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd NU: 53

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Max » di 21 okt 2014 16:16

Hoi Hanneke,

Het is dat ik later na bed ga, ongeveer half twee en deze ochtend 10 uur wakker.
Gelukkig slaap ik nog (steeds) goed.
Maar gelijk brullen als ik wakker word en zoals jij doodongelukkig, weer een dag zien door te komen.
Vind het knap dat je boodschappen hebt kunnen doen, dat zit er deze dagen bij mij niet in.
Vorige week nog wel. Dat gespannen gevoel bij de kassa herken ik helemaal, schiet toch eens op ik sta te wankelen op mijn benen en wil naar buiten.
Het schommelt echt heel erg.

Het weer werkt niet echt mee maar ben wel blij dat het kouder wordt, de laatste vier jaar kan ik de zomer wel voorbij kijken.
Oh ja, las laatst hier ergens dat een vrouw in de zomer helemaal niet buiten kwam en airco had laten aanleggen omdat ze het niet trok met die hitte.
Lijk ik wel. Heb helaas alleen geen airco.

Wat jij zegt over het bespreken met iemand en allemaal uit te leggen doe ik ook niet meer, ze snappen er geen donder van en eigenlijk is ze dat niet kwalijk te nemen, het grote taboe, de overgang.

Ja leuk, die adviezen, doe dit en doe dat, nou dat gaat allemaal even niet en soms weer wel, onuitstaanbaar.
Dat bijna niet meer menstrueren is het enige fijne eraan, heb er altijd al een hekel aan gehad.

Sterkte jij ook.
groet Max.

En soms, heel soms, denk ik ik ga aan de hormonen, dit is niet meer te doen.
En dan lees ik weer hier en denk toch maar weer even afwachten.
Ook denk ik weleens, stel dat ik wist dat ik nog 3, 4, 5 jaar te leven had, dan wist ik het wel, rap die hormonen halen.

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Hannah1 » di 21 okt 2014 17:59

Hoi Max,

Wat heerlijk dat je nog goed slaapt, bij mij lukt dat niet, neem laatste tijd toch weer een oxa voor het slapen gaan, dan lukt het nog ca 5 uurtjes, daarna wat dommelen, huilbui vaak door intens verdriet om van alles en nog wat en om niets. Opstaan, wat lummelen tot ca 12.00 uur en dan maar wat gaan doen, huishouden, wandelen, rekoefeningen of zo, breien.... het is toch wat, lijk wel een hoogbejaarde, maar veel is me al te veel, vind het moeilijk daarmee om te gaan, vergelijk mezelf nog teveel met leeftijdsgenoten die wel van alles kunnen. Het gaat echt wel om aanvaarden, dat het is zoals het is, ik verzet me geestelijk er nog te veel tegen waardoor klachten wellicht aanhouden, maar ja, loslaten doe je niet zo maar even.
Ben trouwens na die kassa ook zo blij dat ik weer buiten ben, frisse lucht! Sowieso vind ik dit weer wel lekker (behalve de vele regen), wind door m'n hoofd.

Dat laatste wat je schrijft, kan het me zo voorstellen, ben nu ook weer aan de ad gegaan, hopelijk haalt het net even de scherpe kanten eraf. Alles komt nu 10 x zo hard binnen, psych zei dat m'n klachten door overgang versterkt worden (ja, een die de overgang en de klachten erkend).
Tja, kwaliteit van leven is toch ook wel erg belangrijk, nu is het inderdaad heel vaak niet te harden. Snap je dilemma. Sterkte en hopelijk een fijne, rustige avond.

Groetjes, Hanneke

Caatje65
Berichten van Caatje65
Onderwerpen van Caatje65
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Caatje65 » di 21 okt 2014 18:20

Beste dames,

Vandaag had ik ook weer veel last van spanning en hartkloppingen. Ik ga iedere dag even naar buiten en probeer te bewegen. Je moet toch wat. Dezelfde gedachten blijven maar malen. Zo van: er is iets met mij, dit kan toch niet alleen de overgang zijn, met anderen van mijn leeftijd gaat het wel goed, bla bla bla. Het weer doet er ook geen goed aan. Wel vind ik het altijd fijn als man en zoon thuis zijn en de avond invalt. Dan kom ik meestal een beetje tot rust. Ik zou graag weer eens van iemand horen die dit ook heeft doorgemaakt, dat het tijdelijk is, overgaat en dat je het dan weer vergeet. Wat een ellende.

Caatje

Max
Berichten van Max
Onderwerpen van Max
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd NU: 53

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Max » di 21 okt 2014 19:17

Hallo

Ik heb weinig eisen, als ik me maar weer eens lekker zouden voelen dat scheelt 99%.

Ik heb nog steeds hartkloppingen al jaren, de ene keer erger dan de andere keer en stress maakt het erger heb ik gemerkt maar ze zijn er altijd.
Ook als ik ga slapen, dan lig ik en voel ik het meer, ik probeer rustig te blijven en op een gegeven moment val ik toch in slaap en snurk ongeveer 8 a 9 uur aan 1 stuk door (tot nu toe).
Als ik wakker word begint het gedonder weer samen met dikke opvliegers en darmen.

Die maatschappij wil zoveel van mij waar ik niet meer tegen kan.
Heb mijn baan ook opgezegd en we leven nog van spaargeld, liever dit dan de stress op mijn werk, kon het niet meer volhouden.
Heb nu zoiets van, ze bekijken het allemaal maar en ik zie wel wat er komt of niet.
Laat me niet meer gek maken wat die maatschappij allemaal van ons wil en ook nog niet eens begrijpt wat de overgang allemaal kan inhouden.
Ik wil daar niet meer aan meedoen.
Weet je waar ik me ook al jaren aan erger, als ze in een advertentie zetten dat je stress bestendig moet zijn.
Dat is toch de omgekeerde wereld.
Bijna alles in de wereld is krom wat recht moet zijn.

Groet Max.

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Hannah1 » di 21 okt 2014 19:30

Hoi Nathalie,

Voel me ook zo, hou (hield) ook van het leven, maar waarom nu toch zo....het is zo zonde, het leven gaat aan me voorbij en dan bedoel ik niet het jachtige, werkende leven, maar juist de kleine geneugten ervan. Blij zijn met hele kleine dingen, een mooie bos bloemen, de mooie natuur, ik zie het wel maar er echt van genieten is er niet meer bij momenteel. Ook m'n hobby's blijven liggen, geen zin, puf.

Jouw zorgen over niet werken en hoe dat moet financieel, ook herkenbaar, maar werken gaat gewoonweg niet, zou het het liefst ook doen, heb dat veel te lang gedaan nog met alle klachten die daardoor steeds sterker werden, m'n hele lijf riep stop! Alleen kan dat niet in deze maatschappij, doorgaan zul je....niet doen hoor, de valkuil is dat als je je een dagje beter voelt weer veel te veel gaat doen, waardoor je erna de rekening gepresenteerd krijgt.

Sterkte!
Groet, Hanneke

Dorien73
Berichten van Dorien73
Onderwerpen van Dorien73
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 45

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Dorien73 » di 21 okt 2014 22:36

Hallo,

Wat ontzettend herkenbaar ook wat ik hier weer lees. Wat fijn Max dat je de mogelijkheid had om te stoppen met werken. Helaas ben ik niet in die positie, ben mantelzorger in het gezin, zou niet weten hoe het zou moeten dan. Over dat soort dingen maak ik me ook zorgen. Want zoals hier overal te lezen is op de site moet je in de overgang naar je lichaam luisteren willen de hormonen hun balans vinden. En juist dat valt in zo'n situatie niet mee.

Groetjes Dorien

Max
Berichten van Max
Onderwerpen van Max
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd NU: 53

Re: Stress in verhouding met de overgang

Bericht door Max » vr 24 okt 2014 13:30

Hallo Dorien,

Ik was niet in de mogelijkheid om te stoppen met werken:)
Maar heb het zelf mogelijk gemaakt door mijn baantje op te zeggen vanwege het getouwtrek van die kl.te instanties die er niets van snappen en ik mede daardoor een burn-out erbij heb gekregen.
Ik heb besloten ook nooit meer te gaan werken in een maatschappij die vrouwen zo behandelt.
Ben nog steeds erg boos en heb hele boze mails gestuurd, dat was dan wel weer fijn om te doen:)

Is er voor jou geen mogelijkheid om een deel van je zorgtaken uit te besteden?
Misschien een domme vraag, je zult zelf al wel hebben rondgekeken of er een mogelijkheid was.
Beroerd Dorien, jij bent ook al zo lang bezig om er door te komen. Ook jij hebt je rust zo nodig.
Wens je veel sterkte.

Groet Max.

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht