Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Een van de bekendste verschijnselen van de overgang die altijd worden genoemd, zijn de wisselende stemmingen en het emotioneler zijn
Gevoelens - Emoties - Stemmingen
Jolijn
Berichten van Jolijn
Onderwerpen van Jolijn
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 54

Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Jolijn » za 23 feb 2019 17:42

Beste allemaal,

Ik heb enorm veel steun aan het lezen van jullie ervaringen met de overgang!
Zelf heb ik erg veel last van angst en paniek, een combi van overgang en burn-out.
Elke keer betrek ik mijn angst ergens anders op!
Op dit moment raak ik angstig van heel gewone dingen.
's Nachts bijvoorbeeld, de gewone huiselijke geluiden die er zijn en waar ik nooit bang voor was, daar ben ik nu ineens bang voor!
Ik krijg er dan angstige gedachten bij: wat is dat voor geluid?! Terwijl ik eigenlijk weet dat het een gewoon geluid is van de kachel die aanspringt of i.d.
Of bv. met wandelen zag ik een bal in de sloot, en dan ineens maken mijn gedachten er iets raars van en dan schrik ik hier enorm van! Zo heb ik het een aantal dagen niet, en dan ineens uit het niets maak ik iets raars van iets heel gewoons!
Mijn gedachten nemen zo een soort loopje met me!
Is dit bij jullie ook herkenbaar?!

Vriendelijke groet,
Jolijn



Sabje
Berichten van Sabje
Onderwerpen van Sabje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Sabje » ma 04 mar 2019 19:58

Dag Jolijn,

Ook ik herken dit erg goed.
De nachtelijke geluiden : er moet hier aan het dak gewerkt worden ( niets dringends ) maar in mijn gedachten dramatiseer ik het ontzettend erg.
Elk geluidje is dan inderdaad reden tot paniek.
Ook zorgen en gedachten in het algemeen: dingen die ik vroeger veel beter kon relativeren.
Ik probeer, als ik merk dat de emoties te sterk worden, om toch regelmatig mijn matje boven te halen en even wat mindfulness oefeningen te doen.
Soms helpt het, soms niet.

Heel veel moed nog ermee!

Sabje

Jolijn
Berichten van Jolijn
Onderwerpen van Jolijn
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 54

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Jolijn » do 07 mar 2019 10:24

Wat fijn Sabje,

Om mij hierin te bevestigen!
Het voelt allemaal zo kwetsbaar en onzeker!
Ik ben mij bij alles zo scherp bewust, geluiden, mijn eigen gedachten...
Ik sta op scherp en wil overal een verklaring voor, omdat ik zo onzeker ben!
Bij een voor mij onbekend nachtelijk geluid denk ik dan, waar komt dit vandaan, hoe is dit ontstaan?! Het zijn net kinderangsten die weer terug zijn!
Normaal ben ik helemaal niet zo bang aangelegd, maar nu ik in een flinke angstfase zit zoek ik overal wat achter! Ervaar jij dit ook zo?!
Wat is het fijn om hier een stukje (h)erkenning te krijgen, dat geeft veel steun in deze moeilijke fase!

Dank voor het reageren, ook voor jou alle goeds toegewenst!
Hartelijke groet,
Jolijn

Luna0406
Berichten van Luna0406
Onderwerpen van Luna0406
Menopauzejaar: 2016
Leeftijd NU: 54

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Luna0406 » vr 08 mar 2019 19:36

Hallo lotgenoten,

Wat ben ik blij dit te lezen!! Ik dacht al dat ik gek aan het worden was.
Ik ben ook overal ineens bang voor en heb dan ook veel last van paniekaanvallen die best lang duren.
Ik ben ook normaal niet angstig aangelegd maar nu pfff.
Zit al een tijdje thuis met wat de huisarts noemt een burn out maar ik weet het niet meer.
Heb soms een paar goede dagen en denk dan oooh het gaat weer goed maar niks is minder waar.
Vandaag een helse dag gehad met veel angst en huilbuien. Ben uiteindelijk maar naar bed gegaan en voelde me daar weer wat rustiger worden.
Ik hoop dat deze moeilijke periode weer snel voorbij is.

Groeten Luna

Jolijn
Berichten van Jolijn
Onderwerpen van Jolijn
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 54

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Jolijn » za 09 mar 2019 17:02

Beste Luna,

Ook jij bedankt voor je reactie!
Het geeft mij veel steun en bevestiging!
En ja, ook hier flinke angst en paniekaanvallen!
En dan ook constant de akelige gedachten dat ik bang ben om gek te worden, die gedachten geven weer extra angst en zo is de cirkel weer rond...
Het enige beste wat wij voor onszelf kunnen doen is zo weinig mogelijk prikkels opzoeken!
Verder ga ik naar een therapeut waar ik leer om mijn angst-gevoelens er te laten zijn. En zoals zij zegt, daarmee alle opgestapelde emoties die daar onder liggen!
De meesten van ons hebben ook zo geleerd om 'sterk' te moeten zijn, door te gaan, en nu vraagt het leven ons om deze verdedigingswal af te breken en onze kwetsbaarheid er te laten zijn...
En dat is ook werkelijk, we zijn allemaal kwetsbaar!
Maar ik weet van eerdere levenslessen dat kwetsbaar durven zijn ons ook dichter bij onze 'ware natuur' brengt!
Ik was alleen (al)weer in de voor mij bekende valkuil gestapt van teveel 'doen', i.p.v. meer 'zijn' en daarmee voelen hoe het met mijzelf gaat/staat, i.p.v. teveel gericht naar de buitenwereld met al mijn levenslust en enthousiasme...
Wat is het toch een uitdaging om de balans te vinden/houden met jezelf en je omgeving!

Alle goeds toegewenst!
Warme groet,
Jolijn

Luna0406
Berichten van Luna0406
Onderwerpen van Luna0406
Menopauzejaar: 2016
Leeftijd NU: 54

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Luna0406 » za 09 mar 2019 21:35

Hallo Jolijn

Dank je wel voor je wijze raad! En ja sterk zijn is alles wat ik altijd gedaan heb. Altijd maar door en nooit luisteren naar MIJ!!
En ja elke dag die valkuil ooh doe ik wel even, ja hoor ik doe het wel maar nooit eens luisteren naar dat stemmetje dat zegt: Wil je dit wel?
Ik heb nog geen therapeut gevonden maar ga zeer zeker op zoek.
Wat mijn grootste valkuil is dat als ik een goede dag heb ik veel teveel wil doen en het nog niet kan doceren.
Heel lastig vind ik dat.
Ben jaren lang alleenstaande ouder geweest en heb altijd alle ballen in de lucht moeten houden en heb nu een hele fijne, begripvolle man gevonden en daar kwam de man met de hamer. Door de rust die ik vond kwam ook alle onrust van alle jaren naar boven met alle gevolgen van dien.
Heb me nu ziek gemeld op mijn werk en ga nu voor mezelf zorgen!
Ik hoop dat we ooit in een rustigere periode komen waarin we mogen genieten van alles wat komen gaat.

Fijne avond en groetjes Luna

Jasmijn
Berichten van Jasmijn
Onderwerpen van Jasmijn
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Jasmijn » wo 08 mei 2019 07:59

Hallo Jolijn en lotgenootjes,

Ik snap heel goed wat je voelt, ik heb echt van die angstperiodes afgewisseld met paniekaanvallen, en ik word daar extreem moe van. Uitgeput zelfs. Angst om gek te worden, bang zijn voor vanalles, jezelf kwijt raken door die angst, Overal zorgen over maken, de wereld heel anders zien als voorheen, en ik wist het even echt niet meer, omdat ik toch nog wel regelmatig menstrueer dus van overgang kon volgens de huisarts geen sprake zijn. Maar nu ik op dit forum zit is dat denk ik wel degelijk aan de hand.

Ik probeer nu vooral veel te lezen hier op dit forum om herkenning te vinden (heb zelf ook een nieuw bericht aangemaakt om die herkenning te vinden) zodat je het gevoel hebt er niet alleen voor te staan, en dat is al heel fijn!

Maar ook meer rust te nemen, te pakken, 1 ding tegelijk, niet meer alle ballen hoog willen houden. Bij grote paniek heb ik oxazepam, een kalmeringstablet, maar ja, dat wil je niet steeds doen natuurlijk. Verder geen alcohol meer, en volgende week begin ik aan individuele yoga. Verder ga ik zo ook naar mijn psychotherapeute, en met haar kan ik er ook wel over praten. En ik probeer 's middags even een dutje te doen, dat helpt ook wel iets.
Daarnaast zit ik nu ook aan de Bach bloesem, soort homeopathisch middel (waar ik nooit zo in geloofde, maar het lijkt iets te doen!) zeker voor die angst en paniek, maar ook om mijzelf iets extra's te geven ter ondersteuning van wat er nu gebeurt.

Maar dat alles neemt niet deze periode gewoon weg, ik vind het ook heel erg lastig en raar, en dat bang zijn.... ja zooooo herkenbaar!
Ik kan je ook alleen maar sterkte wensen en hou je taai, zorg goed voor jezelf!

grtjs Jasmijn

Jolijn
Berichten van Jolijn
Onderwerpen van Jolijn
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 54

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Jolijn » zo 12 mei 2019 11:47

Beste allemaal,

Dank allemaal voor jullie reacties, dat geeft zoveel steun en bevestiging!
En Jasmijn, twijfel maar niet aan jezelf, het is zeker mede de overgang, ook al menstrueer je nog!
Gelukkig gaat het met mij op dit moment iets beter, probeer ik zoveel mogelijk rust en ontspanning te nemen en zo weinig mogelijk prikkels!
Zo heb ik even weer wat goede momenten, voel ik mij weer in mijn kracht, maar het kan ook zo omslaan, het evenwicht moet nog steeds gevonden worden! Als er dan weer angst aanwezig is komen gelijk de nare angstgedachten erbij en is het cirkeltje weer rond en voel mij weer zo onzeker en kwetsbaar!
Wat bizar toch dat we als mens zelf zulke akelige gedachten bij ons dragen die ons dan weer zo bang maken!

Alle goeds voor jullie toegewenst,
hartelijke groetjes,
Jolijn

Jolijn
Berichten van Jolijn
Onderwerpen van Jolijn
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 54

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Jolijn » di 28 mei 2019 08:55

Beste allemaal,

Hebben jullie ook van die diepe levensvragen?! Ik heb zo'n besef van het wonder van leven! Maar tegelijkertijd boezemt mij dit angst in, angst voor het onbekende! Omdat het leven niet controleerbaar is en dit voelt dan bedreigend. Constant van die levensvragen waar ik toch het antwoord niet op krijg! Ik zit dan zo in mijn bange 'ikje'! Terwijl ik ook ergens weet dat dit mijn overlevingssysteem is! De (heftige!) angsten wisselen per thema: ziekte, dood, verlies van dierbaren. Maar daaronder zit die 'levensangst'! Het komt ook doordat ik door de angst alles van een 'afstandje' beleef, een natuurlijke beschermingsbuffer, maar ook dit geeft weer extra angst! Af en toe komt er dan weer even een opening en voel ik weer de liefde en vertrouwen, helaas zijn het schaarse momenten! De belevingen zijn dan ook zo diep: diepe angst, diepe liefde, diep verdriet. Ervaren jullie dit ook zo?! Ik hoop op herkenning!

Alle goeds toegewenst,
Jolijn

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Pippo1 » wo 29 mei 2019 13:09

Hey Jolijn,

die diepe levensvragen heb ik ook gehad hoor! Soms nog, maar nu het al een tijdje beter gaat, komen die vragen minder en minder op. Je krijgt er idd toch geen echte antwoorden op, en hetgeen je zelf vaststelt maakt je verdrietig. Ligt er maar niet teveel wakker van! Het hoort er allemaal bij ;)

Groetjes Pippo

Lientje74
Berichten van Lientje74
Onderwerpen van Lientje74
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 44

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Lientje74 » wo 29 mei 2019 19:23

Beste Jolijn en Pippo ,

Ook ik worstel met levensvragen. Wie ben ik, wat wil ik, wat is het doel van het leven?
Soms intens geraakt worden door iets kleins. Bijv als mijn jongste zoontje een bloem plukte en kwam brengen.
Dan ben ik zo geroerd en ervaar zo intens veel liefde en vreugde. Dat de tranen van blijdschap in mijn ogen komen.

Toch probeer ik wel te luisteren wat zegt mijn hart nu eigenlijk.
Ik worstel ook best wel met het verleden. Alle herinneringen vanuit mijn opvoeding komen boven.
Weinig liefde van mijn vader ervaren. Emoties mochten niet getoont worden. Ik was ook altijd soort van bang van hem.
Hij was ook altijd dominant aanwezig en hij kon zelf niet met kritiek omgaan. Werd dan boos en woedend.
Onbewust heeft hij veel mijn denken en doen bepaalt. En ben toch altijd op mijn hoede geweest.
Al die jaren hem ik toch zijn goedkeuring gezocht en niet gekregen. Ik besef nu dat dat ook niet zal komen ooit.
Ik "klap" ook altijd dicht bij hem. Als ik als kind emoties liet zien, bijv huilen, Dan was dat zwak. Ik moest hard zijn voor mij zelf.
Nu is net of alles naar boven komt. Ik ben gaan schrijven. Om het zo te verwerken. Ook huil ik soms intens om het verleden
Eigenlijk zou ik het hem willen vertellen wat het met mij heeft gedaan. Maar dat zal hij toch niet begrijpen.
Hij weet dat ik veel last heb van de overgang en dus weinig tot niet kom. Ook dat begrijpt hij niet.
En mijn moeder durft niet tegen hem in te gaan. Erg moeilijk allemaal.
Ik besef dat de hormonen veroorzaken dat dit nu in mij naar boven komt. Maar geef niet alleen de "schuld " aan de hormonen.
Ik wil luisteren en zoeken naar wat mijn hart zegt. Ik voel me als iemand die rond dobbert moederziel alleen. Zou soms getroost willen worden, even een hand op mijn schouder van mijn ouders. Je mag er zijn , je bent van waarde. Maar dit zal nooit komen en is nooit geweest.
Ik wil gezien gehoord worden door mijn familie. Het voelt soms net of een klein kind in mij zelf getroost wilt worden.

Het is net soms een storm in mijn binnenste, vol vragen. Waar wil ik heen, waar kom ik op uit?

Wat ik vorige week ineens besefte dat ik soms keihard me zelf van binnen veroordeel. Het was echt een gewaarwording. Onbewust veroordeelde ik mezelf nu om mijn klachten . Dit was wat ik mee heb gekregen in mijn opvoeding. Ik was al heel blij dat ik tot dat inzicht kwam. Lief voor mezelf zijn en ik mag er zijn , ook nu hoe ik ben in de overgang . Ik ben van waarde. Als ik in de spiegel kijk, dan zeg ik tegen mezelf nu: Je mag er zijn, je ziet er mooi uit, hoe je ook bent.

Ik heb onlangs een boek gekocht: De bevrijdende kracht van Emoties. Er staan voor mij echt wel waardevolle dingen in, waar ik wat mee kan.

Sterkte dames met de overgang,

Lientje

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Pippo1 » do 30 mei 2019 12:27

Goh Lientje,

dat is een hele boterham dat je te verteren kreeg! En het zijn zo'n verhalen en die van mij zelf, dat je begint te denken ..... te denken, waarvoor zijn wij hier eigenlijk??? Je leest en hoort zoveel smart en pijn, dat je denkt, zijn wij hier voor op de wereld gezet??? Maar achteraf gezien, is dat allemaal een verwerkingsproces en kom je er sterker en zelfverzekerder uit! Jij mag dit al ervaren, lees ik op het einde van je bericht, dat JIJ er ook mag zijn! En dat je wel een mooi persoontje bent! Je hebt die bevestiging niet nodig van andere! Want jij bent goed wie je bent! Natuurlijk hoor je dat graag van je ouders!!! Maar dat komt er maar niet van! En dan moet je verder zonder twijfels over je eigen persoontje! En dat doet je! Goed zo!!!
Zelf ben ik al zo ver en soms, ja soms verval ik terug, maar dat is dan maar voor even. Ik ben mooi van binnen en van buiten! Net als jij en al de andere vrouwen op dit forum! Geloof me, wanneer je eindelijk door heel die overgang door bent, sta je sterker en zelfverzekerd in het leven! En vind je het leven terug heel mooi! Gewoon omdat je bijna alles op zijn plaats hebt gezet. Het hoort nu eenmaal bij de overgang!

Vriendelijke groeten Pippo

Lientje74
Berichten van Lientje74
Onderwerpen van Lientje74
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 44

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Lientje74 » vr 31 mei 2019 19:45

Beste Pippo,

Hartelijk dank voor je reactie. Doet me goed.
Fijn dat het bij jou steeds beter gaat. En te lezen dat je er sterker uitkomt en alles op zijn plaats valt
Ik heb nog veel twijfels hoor. Maar soms voel ik me een dag wat beter.
En mag dan blij zijn met wie ik ben.
Toch voel ik soms diep van binnen dat er iets moois ontstaat. Dat ik mag worden wie ik nu eigenlijk ben.
Ik heb wel sterk het gevoel ik wil vrij zijn, laat me met rust. Lastig als sommige familieleden zich blijven opdringen. Ik wil er los van komen. Dat vind ik heel lastig
Maar dat lukt natuurlijk niet als zij mij de ruimte niet geven.
De tijd zal vanzelf de antwoorden geven hoop ik.
De gevoelens zijn soms ook heel verwarrend. Soms heel blij met mijn man en kinderen. Soms voel ik me er van vervreemd lijkt wel.
Maar gevoelens die allemaal bij de overgang horen natuurlijk.
Soms kan ik geen krant of nieuws horen. Wordt er dan bang van, betrek alles op mezelf dan.
Soms ook van die rare gedachten. En dan is het weer een poos weg. Ik zoek dan meestal even op het forum en lees dan dat sommige andere vrouwen dit ook hebben gehad.
Ik heb echt ongelooflijk veel steun aan het forum. Als dit er niet zou zijn was ik vast wanhopig geworden. Mijn menstruatie is afgelopen week begonnen en ik voel me al deze dagen best goed in mijn hoofd. Had de laatste cyclussen telkens dagen dat ik zo zwaar somber was en soms zoveel moest huilen. Op zulke momenten kan ik echt niet normaal denken. Dan is het net of ik in een orkaan ben beland. Gelukkig zegt mijn man dan telkens over een paar dagen is het weer over. Nu wel veel lichamelijke klachten. Maar ben zo blij dat ik me geestelijk wat beter voel op dit moment.

Groetjes Lientje

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Pippo1 » za 01 jun 2019 16:02

Hey Lientje,

Dat is graag gedaan hoor :) en wat je weer beschrijft, herken ik helemaal! Ik was daarstraks mijn fotoalbums aan het bekijken. En toen ik het geestelijk heel zwaar had, vond ik de natuur zo mooi en mysterieus dat ik vele foto's trok omdat ik mij er zo emotioneel er zo gelukkig in voelde! Het was mijn troost en mijn rust! Ik vond mijn albums zo mooi! Nu na vandaag er weer in gekeken te hebben, is het helemaal niet meer speciaal. En de reden is, volgens mij, dat ik mij niet meer zo gevangen voel in mijn overgang en in de plaats is die vrijheid gekomen, waar jij nu zo naar tracht! Maar geloof me, ook voor jou komt die vrijheid en rust terug! Wat betreft de familie...... voor mij was het gemakkelijk om ermee te breken, omdat ze mij eigenlijk liever kwijt dan rijk waren! En de familie langs mijn man zijn kant, die hebben altijd begrip gehad voor mijn situatie, en die relatie zit heel goed!
Ik hoop voor jou, dat heel die overgang snel overgaat! Juist zoals bij de andere dames die er volop in zitten

Vriendelijke groeten Pippo

Lientje74
Berichten van Lientje74
Onderwerpen van Lientje74
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 44

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Lientje74 » ma 03 jun 2019 17:23

Beste Pippo,

Herkenbaar graag in de natuur willen zijn. Geeft rust en stilte. Voel me daar ook fijn bij.
In de stilte en rust ook de mogelijkheid om veel te overdenken. Toch zie ik het niet als piekeren. Maar luisteren naar mij zelf, veel dingen overdenken.
Ik lees ook regelmatig oude topics over de overgang op geestelijk gebied. Daar herken ik veel van. En geeft me soms nieuwe inzichten.
Ook naar mezelf kijken, een spiegel voorhouden.
Fijn dat jij ook over de geestelijke overgang schrijft. Er wordt veel over lichamelijke ongemakken geschreven. Maar weinig over de geestelijke overgang.
Dat vind ik wel jammer. Want de overgang gaat veel dieper als alleen lichamelijke ongemakken.

Lientje

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Pippo1 » ma 03 jun 2019 18:35

Beste Lientje,

De natuur vraagt niets van je! De natuur schenkt haar pracht en praal en creëert rust! Rust die wij nergens anders vinden. Rust die wij zo hard nodig hebben om ons levenslijn te bekijken, en orde te brengen in ons hoofd. Even geen buitenprikkels, even tot onszelf komen en om toch maar dat gelukzalig gevoel te ervaren wat je zo hard mist. Even u niet meer depri voelen of boos of wat dan ook. Gewoon jij en de natuur!
Ik heb eigenlijk alleen maar ervaring met de geestelijke overgang. Het heeft mij 5 jaar dag en nacht in de ban gehouden. In een ander topic "mijn hormonen zijn de hel " heb ik dat verleden jaar beschreven. Nooit wil ik daar nog naar toe!!!! En ik heb wel lichamelijke klachten, zoals warmte-opwellingen, hartkloppingen, hoofdpijn, en nog een paar, maar daar heb ik nooit aanstoot aan gegeven omdat ik wist en weet dat het de overgang is. Dat heb je zelf wat in de hand, als het in je hoofd goed zit! Maar het kan ook zijn, dat andere de lichamelijke klachten harder ervaren als mezelf, en daar kan en mag ik niet over oordelen. Maar de geestelijke overgang...... dat is echt verdomd zwaar!!!! Het bepaalt heel je "zijn" !!!!! Je manier van denken, je manier van doen, het laat je u zo beroerd voelen dat je er de brui aan wilt geven (in mijn geval toch) ik voelde mij echt zo verdrietig en down en dat maakte mij ook enorm agressief! Ik vocht tegen die gevoelens zo hard, maar dat was onbegonnen werk! Het is vechten tegen een muur! Met alle gevolgen vandien. Daarom mijn raad, vecht daar niet tegen, maar onderga het! En dat betekent ook .... lief voor jezelf zijn!
En als laatste, je leven herbekijken is inderdaad niet piekeren. Dat klopt helemaal wat je zegt. Het gaat zo spontaan, en je kunt dat helemaal niet tegen houden. En dat is goed. Heel goed zelfs. Het zal je toekomst er alleen maar beter laten uitzien ;)

Pippo

Jolijn
Berichten van Jolijn
Onderwerpen van Jolijn
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 54

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Jolijn » wo 05 jun 2019 13:34

Beste allemaal,

Wat fijn al deze reacties, bedankt voor het delen van wat ons allemaal bezighoudt!
En ja, alles wordt dieper beleefd...
Ik heb heel wat angsten 'doorvoelt', gelukkig ook weer dagen dat ik weer steviger in mijn schoenen sta, weer vertrouwen heb,maar dan ineens is er weer die diepe angst.
Het is meer een 'oer-angst' zal ik maar zeggen, de angst van het bestaan?! Als ik steviger in mijn schoenen sta heb ik dit niet maar in een angstfase komt het weer als een grote golf over mij heen! Dan voel ik mij heel onveilig, het gevoel dat ik mijzelf niet kan beschermen, ben ik ook bang voor alles wat met spiritualiteit/religie te maken heeft, terwijl ik als ik mij goed voel hier helemaal niet bang voor ben! Het is moeilijk om in woorden te bevatten!
Is dit iets wat jullie ook herkennen?!

Hartelijke groet,
Jolijn

Lientje74
Berichten van Lientje74
Onderwerpen van Lientje74
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 44

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Lientje74 » wo 05 jun 2019 19:04

Beste Pippo,

Ja ik heb jou verhaal gelezen, hoe heftig die jaren voor jou waren. Achteraf zeg je misschien, hoe heb ik het volg gehouden al die jaren?
Toch hoop je telkens op een betere dag en dat het ooit overgaat
Vroeger kon ik lang niet zo van de natuur genieten. Zag het wel hoor, maar was altijd druk met van alles en nog wat. Ik kon niet zomaar een poos in de tuin gaan zitten. Er was altijd zoveel te doen in een gezin en ik moest ook zoveel van mijzelf. Dacht toen weleens kon ik maar eens heerlijk een poos zomaar zitten.
Nu heb ik dat wel geleerd, genieten van de natuur, niets doen, Het geeft me veel rust.
Ik heb juist veel lichamelijke klachten waardoor ik zo weinig kan. Erg snel vermoeid, weinig inspanning kunnen leveren. En rond de tijd dat mijn lichaam een ovulatie probeert voor elkaar te krijgen voel ik me ongeveer 10 dagen of ik "griep " heb met allerlei klachten. Vandaag en gisteren veel onrustige en angstige gevoelens. Ik heb dit altijd een aantal dagen rondom de ovulatie. Het komt natuurlijk door het oestrogeen wat stijgt. Ik kan het dan wel plaatsen, waar het vandaan komt en weet dat het weer weggaat na een aantal dagen. Al blijft het een naar gevoel.
Door deze klachten ben ik blij dat we wat afgelegen wonen , rustig met veel natuur. Lopen en fietsen kost me teveel energie. Geestelijk nu veel minder klachten , dan heb ik juist lichamelijk veel klachten.

Beste Jolijn,

Bang voor religie en spiritualiteit herken ik niet.
Ik ben bij tijden bang voor geweld, ongelukken etc . Daarom lees ik maar geen nieuws als ik er last van heb. Ik betrek dan alles op mijzelf.
Gelukkig heb jij ook dagen dat het weg is. Dat heb ik ook. Ik voel me dan ook weer sterker. Maar ineens is het er weer. Bij mij is het wel gebonden aan mijn cyclus. Ik heb mn rondom de menstruatie er veel last van. Voor mij een bevestiging dat het hormonaal is. Stelt mij wel wat gerust. In het begin , nog onwetend van de overgang, dacht ik soms dat ik "gek" aan het worden was.

Groetjes Lientje

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Pippo1 » do 06 jun 2019 14:10

Hey Lientje

Eigenlijk ben ik vooral fier dat ik er doorgesparteld ben. Ik heb het dikwijls willen opgeven, maar het moment dat ik gecrasht ben, was eigenlijk mijn redding!!!! Eindelijk kreeg ik toen de steun en rust waar ik zo naar trachtte, en eindelijk wilde mijn man met mij praten over die overgang en wilde hij mij steunen ipv telkens tegen mij in te gaan. Hij was mij kwijt en wilde mij met alle geweld terug. Met alle gevolgen vandien.

Ik herken wel, dat je zegt, dat je vroeger niet zo van de natuur kon genieten. Daar hadden wij immers geen tijd oor. En nu ..... zien we het kleinste detail, en dat kan ons zooo gelukkig maken! En al goed. Hebben we nog iets positiefs in heel die ellende, waar wij ons ZIJN kwijt zijn En die vermoeidheid waar jij mee kampt heb ik ook altijd gehad, en soms nog. Dan, heb je precies idd griep hè! Ik heb dat altijd geweten aan de overgang. Je lichaam moet zoooo hard werken, dat het normaal is, dat wij bekaf zijn!! Ik ben in mijn leven nog nooit zo moe geweest :) En oooh, wat ben ik zo een beetje jaloers op u woon situatie. Goed voor jou!!!!

Hey Jolijn,
Wat bedoel je eigenlijk? Geloof je in het leven na de dood? En wat er allemaal rondom ons gebeurt, wat wij niet zien en of kunnen bevatten? Omdat je over het spiriutuele praat, denk ik, dat je er altijd er zo wat met bezig bent geweest en dat je nu er geen vat meer op hebt omdat de overgang heel je geestelijke situatie in de war gooit en dat maakt u bang denk ik. Je kunt er niet meer op vertrouwen. Bedoel je dat ? Geen connectie meer hebben met het spirituele

Groetjes Pippo

Jolijn
Berichten van Jolijn
Onderwerpen van Jolijn
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 54

Re: Bang van normale dingen / Bang voor het onbekende

Bericht door Jolijn » za 08 jun 2019 11:27

Beste Lientje en Pippo,

Wat fijn, jullie reacties, dank hiervoor!
Soms komt die angst even sterk naar boven, waardoor alles vreemd en onbekend aanvoelt, en dat maakt mij dan zo bang! De bevestigd precies zoals ik het ervaar en geeft mij dan weer (h)erkenning waardoor ik niet zo twijfel aan al die verschillende angsten die wisselend de revue passeren!

En ook Lientje, ik denk dat onze angsten allemaal op hetzelfde neerkomen, we voelen ons door onze angst-stand gewoon niet veilig en daardoor hebben we allemaal zo onze eigen 'triggers' waar we dan bang van zijn! Ook ik heb in mijn diepste angst-fase ook zó de overtuiging gehad dat ik gek zou worden van de angst, ik was mijzelf compleet kwijt, alles was mij vreemd en had echt de steun van mijn omgeving nodig die mij bevestigden dat dit niet zo is en dat het een combi was/is van burn-out en de overgang! De angst is er nog maar er komt wat meer afstand tussen... Dat wil zeggen, dat ik ook weer kan ervaren dat ik angst heb maar niet de angst ben! Maar er zijn ook dagen dat de angst mij weer opslokt en ik die helderheid niet heb! Toch ervaar ik ook soms kleine momenten /openingen van vertrouwen en verbondenheid...

En zoals jullie schrijven, geraakt worden door de kleine dingen, daar waar het leven werkelijk om draait! Dat we nu in een fase komen waar we stap voor stap weer onszelf mogen worden, niet meer rennend en druk doende, maar dat de overgang ons weer brengt naar de basis van het leven, waar je de volle, oprechte aandacht per moment aan jezelf en directe omgeving kan en mag geven! Gewoon het kleine kringetje, en niet meer het gevoel te hebben de hele wereld te moeten redden, althans, zoals ik dit zelf heb be/ge-leefd! Al blijven de gevoelens van onmacht bestaan met wat er allemaal op de wereld gebeurd, het geeft nu vooral ook een goed gevoel eindelijk weer er ook voor onszelf te zijn, meer respect voor onszelf te krijgen, dat brengt de overgang ons ook! Juist in deze enorm verwarrende, moeilijk fase, en te zien dat goed voor onszelf zorgen ook gelijk voel- en zichtbaar is voor onze omgeving! Dat dit misschien wel meer effect heeft dan je kracht en energie te willen verspreiden tot in de verste verten! Ik heb meerdere keren in mijn leven een crisis gehad, omdat ik zo bevlogen was/ben, me zo verbonden voel met al wat leeft, en mijzelf zo machteloos voel met alle leed en verdriet. Maar telkens gaf ik door mijn bevlogenheid alle kracht en energie weg, en was ikzelf totaal uitgeput.
Maar langzaamaan zie ik ook weer zoveel mooie dingen, en krijg ik langzaam aan ook weer meer vertrouwen! Elke crisis geeft weer meer inzicht, maar wat is het telkens weer een afschuwelijke diepe afgrond waar je je dan in bevindt! In de diepte is het overzicht totaal kwijt! Daarom is het zo van waarde dat we dit met elkaar kunnen delen! De ene keer is de één weer wat verder dan de ander, en kunnen we ervaringen en inzichten met elkaar delen! Alles ten goede komend!

Iedereen bedankt voor het delen in vertrouwen van onze kwetsbaarheid én kracht!
Alle goeds,
Jolijn

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht