Verwerking? Overgang? Stress?

Behoeften die veranderen. Een andere kijk op het leven of op de wereld.
Balans opmaken en hervinden
Levensvragen - Inzichten - Bewustwording - Intuïtie die zich ontwikkelt
Bloempje
Berichten van Bloempje
Onderwerpen van Bloempje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door Bloempje » wo 03 aug 2005 23:36

Hallo allemaal,

Ik ben nieuw op deze site en lees zoveel herkenning. Sinds een paar dagen weet ik dat ik in de overgang ben. Ik ben 37 jaar.
Het verklaart voor mij wel veel van m'n gevoelens van de laatste maanden.

Ik merk dat het compleet m'n leven op z'n kop zet. Opvliegers, vreselijke moeheid, futloosheid, depri, migraine enz...
Ik menstrueer bijna niet meer. Soms zitten er maanden tussen, dan komt er weer eens wat, maar zo goed als niet.
Mijn laatste menstruatie was in oktober van vorig jaar.

Mijn vraag is eigenlijk of er iemand ervaring heeft met overgang en stress.

Ik zit namelijk tegelijk ook middenin een verwerkingsproces van m'n incestverleden. Daarnaast lopen er nog nare rechtszaken die m'n d(v)ader aanspant. Het is net of alle klachten die ik daardoor heb/had, versterkt worden door de overgang? Alhoewel ik al heel ver op weg ben in m'n verwerking en hele stukken sterker ben, heb ik nu zo vaak het gevoel dat ik weer bij af beland ben. Ik begin er nu dus achter te komen dat de overgang de hele boel in de war gooit en dingen versterkt.

Heeft iemand hier ervaring mee, want ik voel me er erg alleen in en het maakt me allemaal wat bang.

Groetjes Bloempje :oops:



Coby47
Berichten van Coby47
Onderwerpen van Coby47
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 61

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door Coby47 » do 04 aug 2005 11:29

Hoi Bloempje,

ten eerste welkom op de site! Wat een narigheid heb je te verwerken zeg.
Ik weet uit eigen ervaring dat stress de overgangsklachten terdege kan beïnvloeden, heb niet (gelukkig) net als jij dat hele incestverleden, maar andere stressfactoren en ik hoor ook van andere vrouwen dat hoe meer stress, hoe meer je last kan hebben van overgangsklachten.
Je hebt nu gelukkig een site gevonden waar je in ieder geval de klachten van je af kan schrijven en waarschijnlijk ook de nodige steun en antwoorden kunt vinden.

Heel veel sterkte met alles, groetjes, Coby

Bloempje
Berichten van Bloempje
Onderwerpen van Bloempje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door Bloempje » do 04 aug 2005 23:57

Hoi Coby,

Dank je voor je reactie en voor je welkom. Ja, ik had al zo'n vermoeden dat stress de overgangsklachten beïnvloedt omdat ik zoveel last heb.
Tis allemaal nog nieuw voor me, weet het pas een paar dagen dus ik hoop
dat het langzaam wat zal inzinken :)
Tis idd niet niks om te verwerken, maar ik kan zeggen dat ik al een heel eind ben, nooit gedacht dat ik zo ver zou kunnen komen. Alleen is het
nu dus wat verwarrend door het nieuwe aspect van de overgang, maar
aan de andere kant heb ik ook zoiets van: ach, dan heb ik het maar vast gehad. Het zou ook heel vervelend zijn als ik alles na m'n verwerking weer lekker op de rit had en ik zou dan nog een keer weer die overgang krijgen, dan maar beter nu in een keer klaar :P
Ik zal eens rustig op de site rondneuzen, heb al veel herkenning gelezen, dat doet altijd goed natuurlijk.

Groetjes Bloempje

Net
Berichten van Net
Onderwerpen van Net
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 59

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door Net » ma 08 aug 2005 16:18

Hoi Bloempje,

Ja, ik herken het...ook het verhaal van de v(d)ader in mijn geval een broer en ook ik heb het in tig versterkende mate moeten doormaken tijdens de overgang terwijl ik dacht het redelijk verwerkt te hebben, dus niet. Het lijkt wel of de overgang de dingen die er gebeurt zijn en gebeuren alle zintuigen opnieuw en luider openzet zodat je echt dingen kunt gaan verwerken en het eindelijk een plaats kan geven.

Hoop dat je, hoe naar het soms ook kan zijn, de tijd neemt en het over je heen laat komen, want hoe meer je ertegen in gaat (tegen die gevoelens) hoe langer het duurt voordat je het een plaats hebt kunnen geven. Stop het vechten en leer van je lichaam en geest, ik zie de overgang als een van mijn beste mentoren en ik zeg niet dat het allemaal even makkelijk zal gaan, maar je staat niet alleen.

Heel veel wijsheid,

Net

Bloempje
Berichten van Bloempje
Onderwerpen van Bloempje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door Bloempje » ma 08 aug 2005 21:29

Hoi Net,

Bedankt voor je reactie. Goh, dus jij hebt dat ook zo ervaren, geloof inderdaad dat de overgang een goede mentor kan zijn wat dat betreft.Ik zie het zelf ook wel als een nieuwe leerschool.
Ik ben zelf nog steeds bezig met 'verwerking'. Leer het langzaam een plaatsje te geven, maar merk ook dat sommige dingen blijven en ik daarmee moet leren omgaan. Gelukkig ben ik al stukken verder gekomen in de laatste vijf jaar.
Ik ben al jaren in behandeling bij een haptonoom en daar heb ik enorm veel baat bij. Bij haar heb ik ook ervaren en geleerd dat vechten tegen alle gevoelens totaal geen zin heeft. Het is soms inderdaad erg lastig en eng om al die gevoelens te erkennen en er te laten zijn.

Ik weet nog maar een week dat ik (vervroegd) in de overgang ben. Wat betreft m'n kinderwens was het wel effe slikken, maar gezien m'n verleden zat het er waarschijnlijk toch niet echt in.
Maar waar ik nu zo vreselijk veel last van heb, is de intense vermoeidheid, futloosheid en neerslachtige gevoelens. Van nature ben ik vrij actief en positief ingesteld, maar nu lijk ik wel een ander mens te worden en dat beangstigd me. Door m'n verwerkingsproces had ik ook al een aantal klachten, maar 't lijkt wel of die klachten nu dubbelop komen.

Wat ik nu zo lastig vind, is hoe ik daarmee om moet gaan. Als ik er aan toegeef, doe ik bijna niks. Als ik er tegen vecht en mezelf aanpak, ben ik na een week helemaal gesloopt. Maar ik kan toch niet alleen maar slapen en zitten? Want dan kom ik met mezelf in de knoop omdat ik toch van alles 'moet' van mezelf en dus eigenlijk iets doe (slapen) wat niet 'mag'.
Beetje verwarrend opgeschreven misschien, maar tis ook een beetje verwarrend vanbinnen.

Misschien dat anderen hier op het forum daar ook mee hebben leren omgaan? Of het herkennen?

groetjes
Bloempje

Net
Berichten van Net
Onderwerpen van Net
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 59

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door Net » di 09 aug 2005 11:43

Hoi Bloempje,

Ja, dat het verwarrend is kan ik beamen, soms zijn er dagen dat ik alleen maar verwarring voel en me in een soort van doolhof bevind en de uitgang niet kan ontdekken, word daar soms wanhopig van.
Toch geloof ik, zeker ook door de verhalen te lezen van sommige vrouwen op deze site dat ik (wij) hierdoorheen komen.

Dat lichaam wat bijna altijd energierijk was dat laat het nu af en toe, of eerlijk gezegd bij mij, vaak afweten. Ben veel moe, heb redelijk vaak slaap en allerlei vreemde kwaaltjes en ook daar vecht ik soms - tegen beter weten in - tegen, maar merk dat ik niets te vechten heb. Zelf heb ik mezelf aangeleerd om als ik erg moe ben om daar aan toe te geven en gewoon in de middag even een uurtje te gaan slapen, daarna voel ik mij toch iets beter en sterker, ook in mijn hoofd.
Eigenlijk is het denk ik goed leren luisteren naar je lichaam en geest (wat ik in m'n vorig mailtje al aan je typte) het moeilijkst maar wel het beste.

En wat mij betreft klink je absoluut niet verwarrend eerder heel herkenbaar, dus maak je a.u.b niet te druk, met zoveel vrouwen die hetzelfde meemaken staan we sterk en niet alleen en ook wij komen er doorheen, geloof me!

Warme groet,
Net

Bloempje
Berichten van Bloempje
Onderwerpen van Bloempje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door Bloempje » di 09 aug 2005 22:06

Hoi Net,

Ben blij zoveel herkenning te lezen, al is het voor jou natuurlijk ook heel naar, maar het sterkt me wel dat ik niet de enige ben zoals ik hier op de site lees.
Ik geloof (met m'n verstand) ook zeker dat ik ook hier wel weer doorheen kom, heb voor zwaardere stormen gestaan, maar pfff het voelt effe niet zo. Een doolhof waaruit ik de uitgang niet kan ontdekken....... zo voel ik dat ook! En idd voelt dat heel wanhopig, zo donker om me heen.
Ik steek nu net een kaarsje aan op tafel, om me weer wat licht te geven, wie weet helpt het.

Misschien is het inderdaad goed om meer aan m'n moeheid toe te geven en wat meer rust in te lassen. Het lastige is dat ik me dan eerder 80 voel dan 36. Maja, dit vechten werkt idd niet. Ik ben alleen zo bang dat m'n neerslachtigheid dan helemaal de pan uit rijst.
Ik herken zo wat je schrijft: vechten, eraan toegeven, dan toch weer (onbewust) vechten......... het blijft een leerschool.
Ik ben het wel met je eens dat goed luisteren naar je lichaam en geest erg moeilijk is en ook heel moeilijk.
Het is voor mij ook allemaal nogal nieuw zoals ik al schreef, dus ook kijken wat wel en niet goed voelt.

Ben blij dat je het niet verwarrend vond klinken en ok ik zal me niet te druk maken (proberen) :)
Hier de ervaringen van andere vrouwen te lezen, geeft me toch weer wat moed en veel (h)erkenning. Goh, nooit geweten dat de overgang 'zoveel invloed kon hebben!

Nogmaals bedankt voor je bemoedigende reactie.

groetjes
Bloempje

Marlies
Berichten van Marlies
Onderwerpen van Marlies
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 64

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door Marlies » wo 10 aug 2005 21:12

Hallo dames

Ook ik merk dat dingen uit het verleden, die ik dacht prima verwerkt te hebben, mij toch weer bezig gingen houden.
Het heeft (schrijft Christian Norththrup) te maken met de geheugenfunctie van de hersenen die in de overgang wordt geraakt en die zeer gevoelig is voor onze hormonen en daarmee ook voor de schommelingen daarin.
Voor veel vrouwen is de overgang een de tijd die begint met niet lekker in je vel zitten, gevolgd door het omhoog komen van stukken uit hun verleden.
Dat kunnen nog onverwerkte stukken zijn, maar evengoed stukken die al eerder verwerkt waren, maar toch weer om aandacht vragen, maar nu op het diepere niveau dat de hormonen ons laten zien.
Ik noem het daarom zelf wel (her)verwerking, maar nu op een dieper(ander) niveau, overgangsniveau.

In het boek 'Overgang de bron van kracht' wordt dat heel mooi beschreven.

  • Herinneringen liggen in onze hersenen opgeslagen. De Amygdala en de Hippocampus zijn van grote betekenis voor het ontcijferen en terughalen van onze herinnering. Het is interessant dat juist deze delen van de hersenen bijzonder rijk zijn aan ontvangers voor oestrogeen, progesteron en GnRH de hormonen die tijdens de overgang het meest schommelen. Gezien de verhoogde activiteit van deze hormonen in deze gebieden lijkt het logisch dat rond de overgang de geheugenfunctie wordt gestimuleerd.

    Pijn en verlies die we zo lang hebben weggedrukt, kunnen plotseling overweldigend naar boven komen, zelfs als we dachten dat we er al klaar mee waren.

    De eerste verdediging tegen onaangename emoties en herinneringen is vermijden er tegen vechten.Dit werkt vaak redelijk tot aan de overgang. Dan komen door verandering in hormonen verborgen vaste patronen, trauma's en onverwerkte thema's aan het licht. Behalve de helderheid van blik en moed om dit alles te ondergaan kan de overgang je ook helpen een stap terug te doen, om de noodzaak van de veranderingen te onderkennen en te doen wat nodig is om los te laten. Het loslaten van patronen die zich gedurende je leven hebben ontwikkeld. Zelfs de diepgewortelde patronen kunnen worden omgegooid tijdens de overgang.
Marlies

PetraS
Berichten van PetraS
Onderwerpen van PetraS
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 63

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door PetraS » za 13 aug 2005 21:15

Beste Bloempje,

Het lijkt soms wel eens alsof alles het label overgang krijgt. Zoals ik er tegenaan kijk, heeft alles met elkaar te maken, het een kun je niet los zien van het ander. In hoeverre de zaken elkaar beïnvloeden, verschilt denk ik van vrouw tot vrouw. Afhankelijk van wat je nu meemaakt, meegemaakt hebt, je huidige omstandigheden...
Ik denk dat je je verwerking van de incest samen zou kunnen zien met je overgang, bij elkaar. Nee, je zeurt niet, absoluut niet.

Mijn ervaring: de goden zij dank is er bij mij geen verborgen verdriet uit de kast komen vallen, ondanks het feit dat ik wel gevoeliger geworden ben. Ben van tijd tot tijd neigend naar depressief (denk ik). Hoe ik ermee omga? Mogen voelen wat ik voel, tot op de bodem. Zo met het idee: nu er doorheen gaan, het nu voelen zodat ik schoon schip kan maken, het zwarte in mij niet wegstop. Het zwarte laat zich ook niet wegstoppen ervaar ik.
Het is een diep gat waar je induikt, maar ik koester de hoop dat het ooit over zal zijn. De reden ervan Bloempje? Ik weet het niet, ik denk niet na over het waarom, nu niet. Heb het vertrouwen dat ik het ooit zal weten, of niet. Ik denk er niet zo aan.

Zo ver als je gekomen bent, ik geloof niet dat de overgang erbij jou van je sokken zal blazen, daarvoor ben je al te ver gekomen. Deze brug neem je ook nog, het lijkt me dat je die kracht in je hebt.

Petra

Bloempje
Berichten van Bloempje
Onderwerpen van Bloempje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door Bloempje » zo 14 aug 2005 21:18

Hoi Petra,

Tuurlijk gaat mijn verwerking samen met de overgang, want ik had een bepaald evenwicht in m'n verwerking bereikt en nu m'n hormonen gaan opspelen lijkt alles op losse schroeven te staan.
Maar weet je? Met die oude shit heb ik wel redelijk geleerd om te gaan en leer ik nog steeds.
Maar die depressieve gevoelens, dat zwarte gat vind ik veel enger........ gek is dat, kan het niet zo goed uitleggen.

"Mogen voelen wat ik voel, tot op de bodem", schrijf je, daar sla je bij mij een spijker op de kop!!
Dat is mijn grootste strijdpunt: ik ben opgegroeid met het verbod om te mogen voelen. Dat heb ik mezelf zó eigen gemaakt, dat het enorm moeilijk blijkt om mezelf 'toestemming' te geven om te mogen voelen, er te mogen zijn!
Dat is zo'n gevecht met mezelf en ik ervaar dat het niks oplost, integendeel, dan is dat 'zwarte' er alleen maar sterker.
Ik zal toch maar weer eens even hard gaan werken aan die leerschool!

In ieder geval ga ik er voor vechten dat de overgang me niet van m'n sokken zal blazen, diep van binnen weet ik eigenlijk ook wel dat ik die kracht in me heb, maar ik voel 't effe niet meer. Dus dank je wel dat je me daar nog even aan herinnerd!!

Bloempje

Wendy
Berichten van Wendy
Onderwerpen van Wendy
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 68

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door Wendy » zo 14 aug 2005 23:21

Beste Bloempje

Wat je nu hierboven in je laatste bericht beschrijft, dat is de overgang.

Wat zo'n klein stukje aan informatie al niet voor helderheid kan zorgen, hoe confronterend dat ook is.

Enne natuurlijk .. heb jij de kracht ook daar twijfel ik geen moment aan.

Wendy

PetraS
Berichten van PetraS
Onderwerpen van PetraS
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 63

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door PetraS » ma 15 aug 2005 19:50

Hallo Bloempje,

Vergat te vertellen dat ik ooit nooit mocht voelen, niet van mezelf, niet van mijn omgeving. Het is een van de dingen die ik voor mezelf bereikt heb de laatste tijd: wel mogen voelen. Ook omdat ik geleerd heb dat vechten me meer uitput dan er aan toe te geven. Misschien heb je hier wat aan.

Petra

Bloempje
Berichten van Bloempje
Onderwerpen van Bloempje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door Bloempje » ma 15 aug 2005 22:26

Beste Wendy en Petra,

Zit hier tranen met tuiten te snikken, zo raken me jullie reacties.
Schaam me dat ik zo raar reageerde

Zeker kan iets (ogenschijnlijk) kleins voor helderheid zorgen!
Vaak raak ik even uit het oog hoe streng ik voor mezelf kan zijn, hoe aangeleerde patronen 'het van me overnemen'.
Maar als ik dat dan weer 'zie', kan ik er weer mee verder!

Petra wat knap dat je 'mogen voelen' aan jezelf hebt leren geven!!! Want ik weet hoe moeilijk dat is.
Ik ben al een aardig lange tijd bezig om mezelf te leren dat ik 'mag voelen', dat ik er mag zijn. Poeh, hardnekkig zijn oude patronen hoor
Ik ervaar ook dat dat vechten me meer uitput dan eraan toe geven!
Maar op de een of andere manier heb ik nog vaak erg veel moeite om er aan toe te geven. ("Ja-zeggen" noemt m'n therapeute dat)
Denk dat ik toch nog heel bang ben voor de bodem van die put, terwijl echt daar 'gaan zitten' vast niet zo eng is als het van bovenaf lijkt......... heb er tenslotte al eens eerder gezeten en ben toen toch ook weer naar boven geklommen

Dank jullie wel voor jullie begrip en steun. Ik ga ermee aan de slag!

Bloempje

Gaia
Berichten van Gaia
Onderwerpen van Gaia
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd NU: 58

Re: Verwerking? Overgang? Stress?

Bericht door Gaia » wo 17 aug 2005 16:29

Hoi Bloempje!

hier ook even een ondersteunende arm...Ik weet precies wat je bedoelt.
Ook in mijn jeugd is het een en ander gebeurd. Ik heb deze zaken een plek gegeven en vergeven...losgelaten zeg maar.
Als puber was ik dat teruggetrokken meisje, met weinig vriendinnen en altijd op mijn kamer weggestopt, met het gevoel dat de wereld langs me heen ging, iedereen leefde behalve ik.
Ach ja, en dan wordt je ouder, zaken gaan je leven beheersen, trouwen, kids, je wordt geleefd. Ik dacht de zaken goed "in de hand" te hebben, liep te regelen, gaf en gaf en gaf....
En toen haalde de overgang me in...ineens...pats boem!
Grote paniek!

Er gebeuren "vreemde zaken"...ik die altijd de stabiele factor was, raakte flink in verwarring. Nog nooit van mijn leven me zo rot gevoeld. En man, wat heb ik gehuild. Volkomen van slag, lichamelijk kapot van alle ellende en spanning. Mijn gedachtegang ging met me aan de haal! Helemaal met mijn wortels uit de grond gerukt voelde ik me. Ik kon niet meer terugvallen op dingen waar ik altijd steun en zekerheid van had gekregen, die waren er niet meer. En dat voelt heel eng! Beangstigend, wat gebeurt er met me!

Blank en kwetsbaar gaan we blijkbaar de volgende fase in. En het is hard werken nu. Het is een tijd, waar het onderbewustzijn een grote rol gaat spelen merk ik. Intuïtie, emotie zijn sleutelwoorden geworden in mijn leven.
Dingen die ik in het verleden dacht te hebben verwerkt, komen weer omhoog, maar nu met een andere reden. Niet meer om te verwerken maar om ervan te leren. Dingen die me vroeger (blijkbaar) ernstig hebben verwond, worden in deze periode van mijn leven met andere ogen bekeken. In jouw geval kan ik me voorstellen dat het woord accepteren niet echt reëel is. Er zijn zoveel emoties mee gemoeid, kwaadheid, immens verdriet, zelfvertrouwen, vertrouwen in anderen...noem ze maar op!
Ook ik heb dingen, die mijn leven zo ingrijpend hebben veranderd, die ik met de beste wil van de wereld niet kan vergeten.
Maar ik probeer die los te laten en geen deel meer te laten zijn van mijn toekomst. Heel vaak handelde ik volgens een oud patroon. Ik droeg mijn bagage continue met me mee. Ongemerkt waren die altijd een onderdeel van mijn denken en handelen. Allemaal zaken die ik nu bewust anders wil benaderen. Die kans krijg ik nu, ik wil die grijpen.
Een beetje de rups die als mooie vlinder verdergaat...Zuiverder, puur mens!

Ja meid, het is een lange weg! Ik zeg het allemaal zo mooi nu, maar vanmiddag, bij wijze van spreken, kruip ik weer even weg en moet even huilen en rusten. Ik laat dat gebeuren, na zo'n uitbarsting van emoties daalt er weer even een rust over me heen.
Vechten, heb ik ervaren, werkt niet! Heb het ook geprobeerd, met als gevolg dat ik zo in de knoop raakte, dat ook ik in een depressie ben gerold. Het enige advies dat ik uit ervaring kan geven: zoals ze tegen mij zeiden "wees lief voor jezelf". Laat los!
GIL! HUIL! STAMP! PRAAT! Doe wat je nu nodig hebt!
Echt!! Het werkt!

Heel veel sterkte!

Gaia.

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht