Gevoel niet meer mee te tellen

Behoeften die veranderen. Een andere kijk op het leven of op de wereld.
Balans opmaken en hervinden
Levensvragen - Inzichten - Bewustwording - Intuïtie die zich ontwikkelt
Luma
Berichten van Luma
Onderwerpen van Luma
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Gevoel niet meer mee te tellen

Bericht door Luma » wo 11 jan 2017 14:26

Beste dames,

Herkent iemand dit, als ik over vroeger denk toen de kinderen nog klein waren en wanneer ik foto's zie van toen kan ik alleen maar intens verdrietig zijn. Ik mis het, voel mij nu niet meer belangrijk en ben zo bang voor alles wat mis kan gaan, en helemaal voor de dood.
Als ik naar jonge mensen kijk vergelijk ik mijzelf altijd en nooit in mijn voordeel.
Dit heeft niets met ijdelheid te maken maar met het gevoel niet meer mee te tellen in deze maatschappij.
Als ik kon vertrouwen dat doodgaan niet eng is maar dat alles wel goed komt zou al en heel verschil maken.

Vroeger ben ik opgevoed met het idee hel en verdoemenis, dit achtervolgt mij mijn hele leven al, die angst van niet goed genoeg te zijn en dit is nu ik in de overgang ben echt een issue voor mij. Wie herkent dit en heeft misschien tips ?
Ik gebruik al AD , maar ondanks dat voel ik mij erg naar.

Luma



Annabel71
Berichten van Annabel71
Onderwerpen van Annabel71
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Gevoel niet meer mee te tellen

Bericht door Annabel71 » wo 11 jan 2017 14:41

Hallo Luma,

Ik herken het gevoel heel goed. Als ik denk aan vroeger springen de tranen me al in de ogen. Alles leek toen heerlijk zorgeloos en deze tijd is zo hard en kil. Ik zou wel terug in de tijd willen kruipen...Ik ben ook veel angstiger dan voorheen, en maak me druk om alles. Kan helemaal niet meer met tegenslag omgaan en al die ellende op tv trek ik ook niet meer. Maak me erg druk om dood en ziekte.
Dit zal toch wel aan hormoonschommelingen liggen, want ik was eerder nooit zo. Waardeloos als je je zo voelt, maar het zal er allemaal wel bij horen. Kop op en sterkte!

Groetjes Annabel.

Luma
Berichten van Luma
Onderwerpen van Luma
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Gevoel niet meer mee te tellen

Bericht door Luma » wo 11 jan 2017 14:59

Bedankt voor je reactie Annabel,

jij ook heel veel sterkte.

Luma

Conny1966
Berichten van Conny1966
Onderwerpen van Conny1966
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Gevoel niet meer mee te tellen

Bericht door Conny1966 » do 12 jan 2017 11:33

Hallo allemaal,

Ja ook ik herken deze gevoelens, een soort heimwee naar de vanzelfsprekendheid en zorgeloosheid van toen. Niks is nu nog vanzelfsprekend voor mij, alles kost me meer moeite en er zijn heel veel zorgen voor in de plaats gekomen. Gelukkig gaat het in periodes, de ene keer kan ik het beter van me af zetten dan de andere keer. In een slechte periode zie ik alles zwart en ben er van overtuigd dat het nooit meer goed komt. Als het wat beter gaat ben ik in staat om wat afleiding te zoeken en maak me er mindsr druk over.
De overgang is voor mij een vreselijke tijd, waar ik niks positiefs aan kan ontdekken. Ik kan wel accepteren dat de tijd van vroeger voorbij is, maar al die geestelijke en lichamelijke klachten maken de tijd van nu toch wel erg zwaar en de toekomst onzeker.
Ik probeer maar zoveel mogelijk in het nu te leven en te genieten van de dagen dat het me goed gaat, en niet teveel aan de toekomst te denken ( lukt niet altijd hoor)

Iedereen sterkte en kracht gewenst,

Groetjes Conny

Madu
Berichten van Madu
Onderwerpen van Madu
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Gevoel niet meer mee te tellen

Bericht door Madu » do 12 jan 2017 12:47

Hallo allemaal,

Zeker herkenbaar en de laatste weken helemaal. Zeker na een nacht als vannacht is het bar en boos. Ik vind het wel vervelend dat ik constant een gevoel heb dat ik moet/wil huilen maar bij mij lukt het niet. Af en toe een traan maar de sluis gaat niet open. Ik heb het idee dat dat mijn nervositeit alleen maar omhoog stuwt. Ik kijk af en toe al bewust een tranentrekker maar het wil niet echt.

De klachten vieren ook wel weer hoogtij sinds 2 weken, ik denk dat ik normaliter nu mijn menstruatie ongeveer zou krijgen. Ik herken steeds meer van de dames die tegen hun menopauze aanzitten. Nu ongeveer een half jaar niet echt gemenstrueerd en ook nauwelijks spotting gehad, ik merk dat met name de nervositeit toe aan het nemen is.

Ik maak me inmiddels met toenemende mate zorgen over mijn nachtrust. Zonder ingrijpen slaap ik tekort en ingrijpen moet eigenlijk steeds vaker. Daar baal ik van en ik weet nog niet wat ik hiermee moet.

Sorry voor mijn gepiep maar ik ben er vandaag even helemaal klaar mee :|

Sterkte allemaal
Madu

Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd NU: 54

Re: Gevoel niet meer mee te tellen

Bericht door Ffpauze51 » do 12 jan 2017 15:22

Niks geen gepiep hoor Madu.
Het is ook n rottijd en dan druk ik me nog mild uit.
Over het huilen , ik heb jaren en jaren niet echt goed kunnen huilen het leek toen wel of ik op slot zat?
Ik kon het alleen als ik heel erg woest was en daarna kwamen de tranen.
Nu is het bijna dagelijkse kost en nu lucht het een beetje op.
Als het bij niet wil pak ik oude foto,s van mezelf, het verdrietige gevoel wat ik dan krijg over de gedachten hoe ben ik zo geworden, zet de kraan open.
De wasmachine van mn ziel ?
Wat erg voor je dat jij zo slecht/niet slaapt, ik wilde dat ik je tips kon geven. Maar je hebt er zelf al alles aan gedaan.

Sterkte meis!
Ffpauze

Roseline
Berichten van Roseline
Onderwerpen van Roseline
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 58

Re: Gevoel niet meer mee te tellen

Bericht door Roseline » do 12 jan 2017 17:50

Hallo

Ik herken het zo goed dat verdrietig gevoel, maar de tranen komen niet bij mij. Zoals bij Madu verhoogt dit mijn angstgevoelens.
Ik herken alles wat jullie hier schrijven.
Ik dacht dat ik in de postmenopauze het gemakkelijker ging hebben, maar alle ellende is toen pas echt begonnen, met name de heftige opvliegers, de angstgevoelens en depressie.

Het is een lange en eenzame weg die we moeten afleggen. Het is allemaal zo zinloos je zo ziek te voelen door de overgang. Ik ben heel verdrietig omdat ik nu 56 ben en de mooie jaren vliegen voorbij. De mooie verhalen van het kan een mooie natuurlijke transitie zijn, daar heb ik helemaal niets aan. Het is echt niets dan ellende met alle klachten die ik heb. Het is iedere dag overleven en ik nodig iedereen in mijn omgeving uit om vijf minuten in mijn lichaam te vertoeven en dan zou ik graag zien of ze nog veel goedbedoelde tips hebben.

Sorry voor mijn nogal negatieve kijk op de overgang, maar ik kan er helaas geen mooi verhaal van maken.

Groetjes
Roseline

Madu
Berichten van Madu
Onderwerpen van Madu
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Gevoel niet meer mee te tellen

Bericht door Madu » vr 13 jan 2017 08:50

Hallo allemaal,

@bedankt Ffpauze voor je hart onder de riem. Dat voelde echt heel goed.Je tip gisteren gelijk uitgeprobeerd. Een stel fotoalbums erbij gepakt. Helaas een paar tranen bij de foto van mijn moeder en daarna niets meer. Maar dan weer wel een glimlach om alle fantastische reizen die ik met dochter maakte. Het zal wel weer los komen.

Ik heb maar even met hulp geslapen en dat lukte gelukkig 7 uurtjes nog wel. Ik werd wakker met een ongelofelijke buikkramp. Voor mij het teken dat ik echt in de fase zit waarbij mijn hormonen nog steeds proberen om een menstruatie voor elkaar te krijgen maar tot nog toe lukt het dus niet. Ik hoop dat het wegblijft eerlijk gezegd ondanks dat ik me zo slecht voel.

Mij verdriet zit nog steeds hoog maar ik heb geslapen en dat is toch wel even heerlijk hoor. S nachts de angsten dat vind ik echt tergend. 's Morgens zijn ze er zeker ook maar ben ik beter in staat om er mee te dealen. Gelukkig hoef ik vandaag helemaal niets.

Sterkte allemaal

Helma52
Berichten van Helma52
Onderwerpen van Helma52
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Gevoel niet meer mee te tellen

Bericht door Helma52 » vr 13 jan 2017 10:30

Hallo alle.

Ja hier ook alweer een aantal weken kommer en kwel. Vooral de ochtenden zijn vreselijk. Onrust, nervositeit, angst en paniek. En dan dat trillen. Ook het verdriet is zo intens. Inderdaad ook de heimwee naar vroeger is gigantisch. Huilen, huilen en nog eens huilen. Ik moet de afgelopen maand ook weer steeds meer naar de rustgevers grijpen. Mijn menstruatie blijft weg en dat heb ik wel heel erg in de gaten hoor. Ik lees heel veel op dit forum en ben dan altijd wel weer wat gerust gesteld, echter morgen heb ik toch de teksten van dit forum nodig want dan twijfel ik altijd alweer of het wel de overgang is.

Groetjes
Helma

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Gevoel niet meer mee te tellen

Bericht door Lee64 » zo 15 jan 2017 10:03

Hallo Luma

Ik herken het ook zeker: het verdriet, de weemoed, de somberheid, de melancholie. Ik denk wel dat het een fase is in de overgang, want heb het nu niet meer eerlijkgezegd. Maar weet nog heel goed hoe het voelde.
Las er pas nog over in een boek ook:

Verdriet hoort er bij en het is goed daar niet zo maar over heen te stappen. De huidige samenleving is gericht op jeugdig en actief zijn, op vrolijkheid en op consumeren. Voor sombere gevoelens lijkt weinig plek te zijn. Er zijn banale waarheden die je onder ogen moet zien in deze fase van je leven. 'Het wordt nooit meer zoals het was', bijvoorbeeld. Dat klinkt als een tegeltjeswaarheid, maar het is een goede omschrijving van een ingrijpende ervaring. Eerder in je leven keek je vooral vooruit, nu kun je de vanzelfsprekendheid van hoe je leven was ineens gaan missen. Het besef dat de maakbaarheid van het leven beperkt is. Dat wist je allemaal al, maar er mee omgaan is een tweede.

En dat er mee om (leren) gaan had tijd nodig. En rust en stilte. En na die periode van me in mezelf terugtrekken en afscheid nemen en verwerken en noem het allemaal maar op, kwam er weer ruimte en licht en ontstond er meer en meer een balans tussen accepteren wat onvermijdelijk is en uit het leven halen wat er nog in zit.

vr gr lee

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht