Even een pas op de plaats

Behoeften die veranderen. Een andere kijk op het leven of op de wereld.
Balans opmaken en hervinden
Levensvragen - Inzichten - Bewustwording - Intuïtie die zich ontwikkelt
Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lee64 » ma 06 aug 2018 20:50

Hallo Hestermaria

Zelfzorg is voor mij ook het toverwoord gedurende mijn gehele overgang maar dat zal wel duidelijk zijn.
Ik weet alleen niet of wij het in onze berichten over dezelfde soort gelijkmatigheid hebben..... Alles wordt inderdaad rustiger in mijn leven zoals jij ook schrijft. Ik maak me minder druk om van alles en nog wat en net als jij kijk/voel ik iedere dag wat ik aan kan die dag. Regelmatig doe ik niks, dus dat is behoorlijk rustig;) Ik werk nog wel, maar ook daar kan ik redelijk mijn eigen ding doen gelukkig. Heb om die reden ook bewust een carrière switch gemaakt eerder in de overgang en ben begin dit jaar nog van baan veranderd. Van een drukke baan naar een wat rustiger baan. Als kostwinner (ik wil niet afhankelijk zijn van welke man dan ook) hoop ik zo mijn pensioen te kunnen halen. Rustig aan dan breekt het lijntje niet. Helaas is mijn nieuwe baan wel minder leuk dan ik van te voren dacht, en dat ligt meer aan de werkomgeving dan aan de functie. Ik voel me er nu na een half jaar nog niet echt 'thuis' en mijn nieuwe baas blijkt een lul te zijn dus heb al weer een sollicitatielijntje uitgegooid inmiddels. Onofficieel via mijn netwerk dus even afwachten hoe zich dat ontwikkelt. In mijn branche is werk genoeg gelukkig, zelfs voor 50+vrouwen.

Verder bleek mijn lijf het ook nog te doen na een aantal jaar 'aan mijn lijf geen polonaise'. Toen ik verliefd werd op mijn huidige partner deden de hormonen hun werk weer onder invloed van die verliefdheid. En nu na 2 1/2 is die hevigste verliefdheid van het begin weer wat meer in proporties natuurlijk zoals dat nou eenmaal gaat met verliefdheid na verloop van tijd maar omdat ik veel wederkerigheid in deze relatie ervaar, doet mijn lijf het nog steeds.
Toch hier ook niet alleen maar rozengeur en maneschijn hoor want doordat we allebei kinderen hebben waarvan we niet de gezamenlijke ouders zijn zeg maar, maakt dat de relatie nog wel eens net iets ingewikkelder dan ik zou willen. Ik ben echt blij dat alle kinderen op zo'n leeftijd zijn dat ze elders wonen en dat we geen samengesteld 'gezin' in 1 huis hoeven we te zijn. In dat geval zou ik ook niet zijn gaan samenwonen.

Bedankt voor het compliment, maar ik hou gewoon van lezen, schrijven en taal. En ik kan hier mijn ei kwijt. Een boek over de overgang is niet nodig lijkt me want werkelijk alle info die een vrouw door de overgang kan helpen is hier op de site te vinden. Als er al een boek uitgegeven zou moeten worden zou ik dat meer iets vinden voor de beheersters van deze website als tegenhanger voor alle commerciële boeken die de afgelopen tijd verschenen zijn over de overgang. Booming business: geld verdienen aan de overgang. (Medicatie, boeken, overgangsconsulentes, voorstellingen en mogelijk ook jouw cursus zelf-beminning.....)

Lee



Lientje22
Berichten van Lientje22
Onderwerpen van Lientje22
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 45

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lientje22 » wo 08 aug 2018 21:13

Beste Lee,

Lees veel op het forum en ook jou berichten. Wat een wijsheid en kracht straalt jou laatste bericht uit.
Jou berichten en ook natuurlijk van de andere dames geven mij moed en kracht dat het ooit beter gaat worden

Op een ander topic schreef jij een aantal jaar geleden Lee:
Ik ben wel iets jonger maar ik heb dat ook regelmatig: Heimwee naar de vrouw die ik was en het leven dat ik leidde en regelmatig zo'n weemoedig gevoel over mijn gezin toen de kinderen nog klein waren en zo. Nare gevoelens vind ik het. Ik kan het namelijk niet alleen als leuke herinneringen zien maar voel het als een gemis. Het is voorbij en komt nooit meer terug.

Voel me nu net als jou berichtje Lee van jaren geleden

Afgelopen week zoveel onrust, verdrietige gevoelens , veel duizelingen. Mn rondom de menstruatie en ovulatie zijn deze gevoelens het sterkst. Vandaag weer een dag met angstige gevoelens.
Ook elke morgen als ik wakker wordt, zo naar en "brak"me zelf voelen. Echt een rot gevoel. Dit duurt meestal een paar uur. Voordat het wat afzakt.
Kan dan weinig om me heen hebben. Ga meestal maar alleen in de keuken zitten of klein klusje doen. De kinderen en mijn man weten het. En houden er gelukkig rekening mee

En dan vind ik het zo moeilijk dat ik niet meer kan wat ik graag zou willen. Moet dan echt soms een poos huilen van verdriet.

Moet de overgang accepteren. En de ene keer gaat dit beter als de andere keer.
Iedereen vakantie. En zie of hoor iedereen maar weggaan. Ook al die vrouwen van mijn leeftijd of oudere vrouwen in mijn omgeving. Voel me eenzaam.

Lee , je hebt veel over je overgang geschreven . Ook de heftige eerste jaren. Waar ik nu zoveel van in kan lezen als herkenning .
En dan nu te lezen dat je zo mooi en zoveel wijsheid schrijft over de overgang. Dat je al zoveel verder bent .

Dank voor al jou berichten en sterkte ook er mee. Wat fijn dat je nog steeds op het forum schrijft. En natuurlijk ook de andere dames sterkte met de overgang. En vandaag weer een wat koelere dag. Hoop dat we vannacht allemaal goed kunnen slapen.

Lientje

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lee64 » do 09 aug 2018 20:39

Hallo Lientje

Het gaat allemaal om bewustwording, om het herzien van ingesleten patronen die vroeger bij ons pasten (oiv de toen aanwezige hormonen) en nu niet meer passen, kortom: om het jezelf opnieuw uitvinden (dat vond ik zelf een hele klus, wie was ik eigenlijk zonder mijn zorghormonen) en het gaat om draaglastvermindering en stressbeperking! (voor laatstgenoemde zaken en ook voor het herzien van ingesleten patronen moet je omgeving/huisgenoten ook mee willen werken).
Alle genoemde zaken zitten wel snor bij jou lees ik in je verschillende berichten, so far so good ;)
Vind het ook een mooi antwoord wat je aan Guusje hebt gegeven.

Balen dat je er met genoemde zaken nog niet meteen bent he, dat was het voor mij ook. Frustrerend bij tijd en wijle en het wordt hier ook regelmatig een soort rouwproces genoemd. Zo heeft het voor mij ook lang gevoeld. Heel verdrietig en somber ben ik geweest. En dat verdriet moest er uit, net als bij jou nu. Maar net als ik zul je niet eeuwig verdrietig blijven en zul je niet eeuwig heimwee houden naar de vrouw die je was. Niet alles van de overgang gaat helemaal over, maar dat voor een groot deel wel. Heus. Het heeft alleen wel tijd nodig en veel uithuilen.

Ik herken ook je verdriet over de invulling (om het zo maar even te noemen) van je moederschap nu. Ook daar heb ik over geschreven (in Verdrietig aspect van de overgang en ook wel in Jarig en weemoedig) Ach ja waar heb ik eigenlijk niet over geschreven, heel het forum heb ik vol gespamd, de overgang kan me aardig bezighouden :shock:.
Maar in mijn eerdere topic Verdrietig aspect van de overgang kan je ook lezen dat die andere invulling van je moederschap niet zo nadelig hoeft te zijn voor je kinderen als je nu misschien denkt.
Kinderen die meemaken dat hun moeder ook maar een mens is met al haar gevoelens, leren daar van en worden daarvan fijnere volwassen. Dat merk ik nu aan mijn eigen (jong) volwassen kinderen.
Het 'maffe' is ook dat dat gevoel tekort te schieten als moeder ook niet alleen moeders van jonge kinderen treft, zoals je in dat topic kan lezen, maar ook de moeders met oudere kinderen en zelfs ook vrouwen die al oma zijn.

Verkijk je trouwens niet op al die op vakantie gaande vrouwen. Een groot deel ervan gaat met een masker op zonder er zich goed bij te voelen.
En dat jij nu niet op vakantie kan of niet ver auto durft te rijden betekent niet dat dat altijd zo zal blijven. Ook dit heeft allebei bij mij gespeeld (ook eerder over geschreven en nu ga ik graag weer op reis en ook autorijden is geen probleem meer. )

Wel grappig wat je schrijft over die wijsheid en die kracht, zo voel ik het namelijk zelf niet op het moment. Heb me eerder denk ik best wel wijs en krachtig gevoeld na een aantal overgangsjaren omdat het voor mij op een gegeven moment zo duidelijk was dankzij deze website wat de overgang inhoudt, hoe het allemaal werkt in de overgang en zo duidelijk hoe ik zelf met mijn overgang wilde omgaan en zelfs ook duidelijk hoe ik er het beste mee om kon gaan om het zo draaglijk mogelijk te maken.
En hoewel ik de fase van de overgang waarin ik nu zit lang niet zo als erg ervaar als de fase in mijn beginjaren voel ik me in deze huidige fase toch niet helemaal comfortabel en krachtig en wijs. Alsof ik in deze fase ook nog (weer) van alles uit te vogelen heb of iig met van alles heb te leren dealen. Zucht. Maar ook dat zal weer zn tijd nodig hebben. Komt tijd komt raad zullen we maar zeggen. En zoals jij wat aan mijn berichten hebt zo heb ik ook veel gehad aan de berichten van mijn voorgangsters. Alleen wordt er door vrouwen in mijn huidige fase niet zoveel meer geschreven helaas.

Vr gr Lee

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lee64 » za 11 aug 2018 10:40

Sorry dames ben ik nog even :oops:

Naar aanleiding van een bericht van Lientje in een ander topic ben ik eens gaan kijken naar die site van de overgangsconsulentes. In het verleden heb ik ook weleens overwogen om er een te bezoeken hoor (destijds, toen ik nog niet beter wist, in mijn toenmalige drang de overgang op te willen lossen en te bestrijden). Het forum heeft me daarvan weerhouden gelukkig omdat de zienswijze en de commerciële achtergrond van hun organisatie me tegen de borst stuit.

Afijn, zat vanochtend dus even uit nieuwsgierigheid op die site te neuzen en las daar bij verschillende overgangsconsulentes die je aan kan klikken hele misleidende teksten. Ga ze hier niet herhalen want hun boodschap staat vaak haaks op hoe ik er zelf over denk.
Maar ik las ook zo iets grappigs (vind ik dan) bij een van hen :

Opvliegers. nachtelijk transpireren, prikkelbaar, moe? Kom naar praktijk Vlieg op!

Welkom bij Praktijk Vlieg op!

IN VERBAND MET EEN SABBATICAL IS DE PRAKTIJK GESLOTEN TOT 1 JULI 2019!

:lol:

Dit is absoluut geen leedvermaak, begrijp me goed, maar wel te grappig voor woorden.... Zou de overgangsconsulente (die zelf ook allemaal tussen de 40 en de 60 zijn en zelf ook onherroepelijk de overgang tegenkomen) er achter gekomen zijn dat haar aanpak en bestrijding van de overgang waar het toch vaak op neer komt daar, een burn-out tot gevolg kan hebben??
En dat ze nu zelf dacht: vlieg toch op allemaal en laat me met rust!! :mrgreen:

Vr gr Lee

Conny1966
Berichten van Conny1966
Onderwerpen van Conny1966
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Conny1966 » za 11 aug 2018 12:02

Hallo

Ja dat dus :lol: ik vind het ook erg grappig zowel die naam van de praktijk, en die sabbatical, tja hopelijk is ze lekker een jaar op reis of zo, wens haar ook niets slechts toe.
Ook ik ben in het verleden bij een overgangsconsulent geweest, want ja wat was ik wanhopig en wat wilde ik graag van mijn klachten af, het moest weer normaal worden....ik zat toen in een heel andere fase van de overgang, dat is me nu achteraf terugkijkend wel duidelijk.
Of ik er veel mee opgeschoten ben, tja hoewel ik toen misschien dacht van wel, weet ik nu dat ik het ook zonder had gekund, dat had me in elk geval wel een hoop geld gescheeld. Allerlei supplementen geprobeerd, want was ten einde raad, maar kan niet zeggen dat er, althans bij mij, echt iets heeft geholpen om me lekkerder in mijn vel te voelen.
Het wordt ook zonder weer rustiger, niet door de supplementen maar door acceptatie en ervaring van mijn kant, en soms voel ik me weer net zo klote dan in het begin, maar ook daar kan ik beter mee omgaan. Ach misschien juist doordat ik bij een consulente ben geweest weet ik nu dat ik het ook gewoon zelf kan?

Wel lekker zo n sabbatical, maar als ik dat aan mijn baas voorstel denk ik ook dat ze zegt vlieg op :D

Groetjes Conny

Lientje22
Berichten van Lientje22
Onderwerpen van Lientje22
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 45

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lientje22 » vr 17 aug 2018 20:39

Beste Lee,

Hartelijk dank voor je reactie. Het deed me goed. En geeft me dan weer hoop.
Heb veel van jou berichten gelezen. En ook van andere dames die veel hebben geschreven.
Toch overvalt me soms weer zo erg die twijfel.. Is dit echt de overgang?
Vorige week veel onrust moeheid, angstige gevoelens rondom de ovulatie . Ook een ziek gevoel of ik griep ging krijgen. Dan spelen deze gevoelens het meest.
Vandaag wat betere dag en vanmorgen lekker alleen thuis wat in huis wat klusjes gedaan. Eergisteren zo moe dat ik amper de trap op kon lopen.
Voelde me vandaag echt redelijk goed.
Omdat het vandaag zonnig weer was, ben ik vanmiddag met een fluisterbootje wezen varen.
Wilde graag toch iets doen in de vakantie.
Voorheen kon ik van varen met een boot zo heel erg genieten. En omdat je jezelf weer fijn wilt voelen. Dacht ik misschien kan ik hier wel van genieten.
Thuis kreeg ik voor vertrek al angstige gevoelens en op de reis met de auto er naar toe werd het erger, ( 10 km ongeveer rijden)
Met het bootje 2 uur gevaren. Maar de angstige onrustige gevoelens bleven. Ik was dan ook echt verdrietig dat het niet zakte. Ook al wilde ik geen gehoor aan die gevoelens geven. Ik kon er dan ook niet echt genieten ervan. Wil het liefst dan naar huis. Mijn man zegt probeer er niet aan te denken. Maar dat gevoel komt gewoon Toen we thuis kwamen moest ik huilen omdat het niet had gebracht wat ik had gehoopt. En nu voel ik me nog steeds veel meer onrustig en meer angstig. Op zo'n moment denk ik: Heb ik geen angststoornis? Maar die gevoelens komen gewoon. Ook als ik een groot stuk ga fietsen krijg ik dit. Terwijl ik voorheen erg van fietsen hield. Thuis gaat het beste. Maar het maakt de wereld zo klein. En dat geeft weer sombere gevoelens.Ik heb nu meer een kluizenaars leven. Naar een winkel gaan of bezoek raak ik ook helemaal uit balans
Maar nu denk ik was ik maar niet gaan varen met dat bootje. Vind het ook zo stom van mezelf want zo was ik helemaal niet voorheen.
Wat ik hier veel lees is luisteren naar je lichaam. Had ik dan naar de angst moeten luisteren? Achteraf beter. Maar ik hoopte dat het zou zakken.

Lee , jij schrijft in vroegere berichten ook over angstgevoelens. Herken je dit van vroeger? Wat ook zo lastig is omdat je dan die angstige gevoelens krijgt bij een volgende keer voel ik het al op komen. Pfff wordt ik ooit weer normaal denk ik nu enigszins wanhopig?

Wat de overgangsconsulentes betreft : ze schrijven inderdaad allemaal mooie belovende verhalen. In het begin zijn velen wanhopig, ook heb ik dit zelf gedaan ,op zoek naar verlichting of oplossingen voor de overgang. En ja dan probeer je zo iets soms als je niet van deze site af weet. En er dan achter te komen dat het niet helpt.

Kreeg paar weken geleden van mijn schoonzus ook uit een krant een artikeltje van een overgangsconsulente. Stond ook zo mooi dat je van je klachten af kon komen. Vertelde aan mijn schoonzus dat ik er al was geweest. En niet heeft geholpen. Maar de reclame is dan wel dat je geen klachten hoeft te hebben en heb je die wel, dan is het eigenlijk je eigen schuld... Zo denkt de maatschappij helaas.

Lee jij bent al een stuk verder in de overgang , maar moet nu toch ook weer even pas op de plaats nemen. Gaat het al wat beter?
Het is fijn dat er dan dames schrijven die net als jou ook zo ver al zijn in de overgang. Dat geeft weer steun aan elkaar. Wel jammer dat er minder dames schrijven over de fase waar in jij nu zit.
Het valt me ook wel op dat sommige hier iets op het forum schrijven met flinke klachten, maar daarna niets meer van zich laten horen. Als het dan goed gaat , zou het fijn zijn om dat ook te weten . Gelukkig zijn er wel dames hier op het forum die dat wel hebben gedaan of doen.

Succes ook met je werk en het vinden van een nieuwe baan. Jij werkt toch weer na je zware jaren van het begin van jou overgang.
Dus ook dat is toch weer mogelijk.

Groetjes Lientje

Asti
Berichten van Asti
Onderwerpen van Asti
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 61

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Asti » vr 17 aug 2018 22:25

Lientje22 schreef:
vr 17 aug 2018 20:39
Thuis gaat het beste. Maar het maakt de wereld zo klein.
Hoi Lientje,

Iets in mij trok mijn aandacht destijds naar binnen. Ik voelde dat wel, maar zat op een soortgelijke manier vast aan de gedachte dat het fout was om meer terug te trekken, zo werd ik als het ware al geprogrammeerd in mijn jeugd: Doorgaan...
Maar mijn overgang had zijn intrede gedaan en ik had geen zin meer in verplichtingen, in verjaardagsbezoekjes afleggen, of leuke dingen doen.
Ik vond al die dingen op een gegeven moment niet meer leuk.
Ik hoorde mezelf ook geregeld roepen en denken... wat zou ik willen dat ik een winterslaap mocht houden.

Ik verbleef het liefst zoveel mogelijk in mijn eigen vertrouwde omgeving.
Maakte dat mijn wereld kleiner of was dat alleen een angst of een schaamte van mij?
Door me meer terug te trekken, en ook meer alleen te zijn, kreeg ik meer ruimte om mijn aandacht naar binnen te richten i.p.v. naar buiten.

Dat wil niet zeggen dat meteen alles weer rustig was in mij, want in eerste instantie bracht de stilte juist allerlei twijfels en angsten omhoog en raasden allerlei gedachten nog voort.
Nadat ik die van alle kanten bekeken had, en toegelaten, waren die tevreden met de aandacht en werd het rustiger.

Natuurlijk kwam ik pieken en dalen tegen in dat proces, heb ik ontelbare huilbuien eruit gewerkt, kwam ik woede tegen, (noem elke emotie maar op) en ook de omgeving werkte niet altijd mee, maar gaandeweg werd mijn innerlijke stem krachtiger en leerde mijn lichaam af om paniekerig te reageren. Het werd het me beetje bij beetje duidelijk wat er van vroeger niet meer bij me paste en waar ik diep van binnen naar verlangde.
Mijn innerlijke wereld werd groter, rijker.

De stilte was niet leeg maar vol antwoorden

Misschien heb je iets aan deze berichten van Wendy, die heel duidelijk beschrijft hoe haar tegenzin vooraf leidde tot paniek.
Radeloos gevoel
Tegenzin, van moeten naar mogen

Wat ik erg geleerd heb in de overgang is ook, dat dingen komen en gaan, en hoe beleving met de tijd verandert.

Push jezelf niet teveel meis, respecteer je grenzen op bepaalde momenten (of eigenlijk altijd, zoveel als mogelijk). Ze liggen niet vast.

Asti

Muna68
Berichten van Muna68
Onderwerpen van Muna68
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Muna68 » za 18 aug 2018 08:41

Hallo Lientje,

Ik wil je even iets met je delen over angsten. Wie weet heb je er iets aan. Angsten ken ik zelf heel goed en ik heb er jarenlang mee geworsteld, ze uitgeplozen, ze onderzocht, gewoon om er achter te komen hoe het nu werkt en natuurlijk bovenal te leren hoe ik hier mee om kan gaan. Wanneer komen ze op en wat kan ik ermee doen? Wat wil het me zeggen? Ze kunnen je behoorlijk bezighouden en in de weg zitten.

Mijn bevindingen;
Hoe meer ik een angst wil tegenhouden of wegkrijgen hoe meer hij zich aandient. Wat mij helpt is de angst behandelen alsof het iemand is (meestal een klein kindje) Als ik angst voel opkomen zeg ik nu; kom maar angst, laat je maar zien, wat wil je me vertellen?
Ik ga er dan meestal (als ik in de gelegenheid ben) bij liggen en adem door die angst heen, al giert het soms door mijn lijf.

Ik heb een reminder briefje aan mijn muur hangen (want als angst mij eenmaal te pakken heeft stopt het gewoon na kunnen denken) met uitspraken als;

'Ik bén niet mijn angst'.
' Angst is altijd oud, iets van vroeger wat gevoeld wilt worden'
" Heet het welkom en duw het vooral niet weg"
"Van echte aandacht smelt de angst".

Dit helpt mij enorm. Ik weet ook dat zodra ik over mijn grens ga, dat er dan angsten opkomen. Ik zie het tegenwoordig ook als een mechanisme wat me uiteindelijk wilt helpen, best lief eigenlijk.
Praat gerust met je angst, vraag wat ie wilt, geef het de ruimte en je zult zien dat het dan verdampt (zo noem ik het altijd maar ;-) ).

Soms ben je niet in de gelegenheid, zoals jij in je bootje, om te gaan liggen en te gaan ademen door je angsten heen. Wat je dan zou kunnen doen is dat je (in je hoofd) je angst geruststelt door bijvoorbeeld te zeggen; Ik zie dat je er bent, het komt nu niet zo goed uit maar zodra we thuis zijn geef ik je de ruimte.

Je kunt de angst ook bedanken, ja dat klinkt wel heel erg gek, maar eigenlijk is de angst een mechanisme, ook wel overlevingsmechanisme genoemd, wat jou wilt beschermen. Het mechanisme is veelal ontstaan in je kinderjaren en is in het hier en nu niet functioneel meer alleen weet het dat niet. Daar heeft het jouw bewustzijn voor nodig om dat stap voor stap te leren vertrouwen.
Mij heeft dit erg geholpen en na 35 jaar angstaanvallen en paniek heeft dit me innerlijke rust gegeven en de angst komt zelden meer op.
Ik hoop Lientje dat je er iets mee kunt.

Vriendelijke groet, Hestermaria

Madu
Berichten van Madu
Onderwerpen van Madu
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Madu » za 18 aug 2018 09:22

Hoi Lientje,

Wat mij soms helpt(niet altijd) is mezelf niet opleggen dat ik ergens van "moet/wil" genieten. Het is dan meer, ik ga gewoon en zie wel hoe het valt. Ben ik er toch even uit, heb ik toch even gefietst, toch even dennenlucht opgesnoven, dat zijn de gedachten die ik er aan koppel. Dat scheelt een hoop frustratie moet ik zeggen, zeker achteraf. Het fietsen in dit geval hoeft dus niet meer te zijn dan dat het is.

Verder heb ik weinig toe te voegen aan wat de andere dames al schreven.
Sterkte en succes want het valt niet mee.

Groet,
Madu

Lientje22
Berichten van Lientje22
Onderwerpen van Lientje22
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 45

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lientje22 » za 18 aug 2018 10:36

Beste Asti, Hestermaria en Madu,

Heel hartelijk dank voor jullie reactie. En wijze woorden en raad. Hier kan ik wat mee.

Hestermaria jij schrijft : Dit helpt mij enorm. Ik weet ook dat zodra ik over mijn grens ga, dat er dan angsten opkomen. Ik zie het tegenwoordig ook als een mechanisme wat me uiteindelijk wilt helpen, best lief eigenlijk.

De angst van gisteren wilde me dus ook beschermen. Heb heel slecht geslapen , omdat ik echt overprikkeld was en nog steeds ben. Voel me nu nog steeds zo onrustig.
Had ik gisteren naar die angst geluisterd en thuis gebleven dan had ik me nu niet zo naar gevoeld.
Dit moet ik echt nog leren. Voelt voor mezelf dan als een soort van falen.
Pfff, wat zitten die oude patronen er toch diep ingeworteld in.

Heb veel aan jullie reacties, ga ze nog eens nalezen.
Wat de psycholoog mij indertijd leerde toen ik nog niet wist dat ik in de overgang zat. Angst moet je negeren en zakt vanzelf. Anders vlucht je er voor.

Nu weet ik dat dat helemaal niet past bij de overgang wat de psycholoog mij vertelde. Gisteren toch weer in die valkuil gestapt.

Ook wat Asti schrijft: Ik verbleef het liefst zoveel mogelijk in mijn eigen vertrouwde omgeving.
Maakte dat mijn wereld kleiner of was dat alleen een angst of een schaamte van mij?

Hier geef je me stof om over na te denken. Denk dat er bij mij toch ook veel angst zit dat het altijd zo blijft. En ook moet ik "los " komen van de omgeving. Misschien ook schaamte. Omdat ik niet meer aan verwachtingen en patronen kan vol doen???

Heb nog genoeg te leren...

Dames bedankt en jullie ook sterkte met de overgang

Lientje

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lee64 » za 18 aug 2018 17:53

Hallo Lientje

Ik herken veel in je berichten.
Al heb ik er al heel lang absoluut geen twijfels meer over wat de overgang allemaal teweeg kan brengen, eerder heb ik me zelf natuurlijk ook weleens vertwijfeld afgevraagd of alles wat ik voelde echt de overgang was.
En ook ik ben weleens over mijn grenzen gegaan in de hoop me weer fijn te voelen door dingen te doen waar ik eerder van genoot. (Ik ben erg verdrietig geweest over het feit dat ik een tijdlang van helemaal niets meer kon genieten.)
Verder ben ik ook weleens voor mijn gezin tegen mijn eigen gevoel in gegaan, ook ik ontkwam daar niet altijd aan, zeker in het begin niet.
Pas later in mijn overgang kon ik steeds beter en steeds vaker luisteren naar wat ik zelf nodig had. Ik heb dat moeten leren en net als bij Asti ging dat met heel veel emoties gepaard en met pieken en dalen. Zij beschrijft goed hoe het voor mij ook allemaal voelde en gegaan is. En Wendy waar Asti naar verwijst, was een van de schrijfsters, (er waren er meer), wiens berichten ik graag las in moeilijke tijden en die me de weg wees hoe ik met mijn overgang om zou kunnen gaan.

En ook voor mij voelde het soms alsof mijn wereld wel erg klein werd op die manier, maar omdat het voor mijn innerlijke rust nodig was voelde het toch goed op een gegeven moment. Met in het begin nog wel de angst dat ik altijd de kluizenaar zou blijven die ik op dat moment was. Dat was op een gegeven moment de enige angst die ik nog had geloof ik, maar ook die angst ebde weg omdat ik weer vertrouwen kreeg in mezelf en vertrouwen kreeg in het overgangsproces.
Dat had allemaal wel tijd nodig hoor, het was er niet van de ene op de andere dag, maar ging geleidelijk aan.
En zoals ergens hierboven beschreven heel af en toe steekt nervositeit ineens nog even de kop op maar voel al heel lang geen angst of paniek meer en ook die nervositeit voel ik niet vaak meer.

Ik hoop niet dat ik op tenen trap maar ik heb het wel over angst/paniek tijdens de overgang. Vóór de overgang was ik niet bekend met angsten of paniekgevoelens dus toen mijn huisarts mij een etiketje 'angststoornis' gaf, had ik daar grote vraagtekens bij en ik heb die 'diagnose' later weer uit mijn dossier laten verwijderen. Ik had angstgevoelens tijdens de eerste jaren van mijn overgang en dat is heel wat anders dan een angststoornis of angstig zijn vanaf je kinderjaren.

En ik ben het zo met je eens Lientje dat er met die 'overgangsangst' heel anders moet worden omgegaan dan met andere angsten. Bij andere angsten passen psychologen vaak 'exposure' toe: steeds een beetje verder gaan om je angsten te 'overwinnen', maar in de overgang werkt dat alleen maar averechts ben ik van overtuigd. Vind het van Hestermaria ook wel mooi gezegd: de angst weerhoudt je tijdens de overgang van dingen die niet goed voelen voor je innerlijke rust. Je hebt een pas op de plaats nodig, een pauze van van alles en nog wat.

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lee64 » za 18 aug 2018 17:54

Vervolg want mijn bericht was te lang dus moet in 2 delen....

Ik vind echt dat je al veel inzicht hebt in alles wat met de overgang te maken heeft Lientje.
Lientje22 schreef:
vr 17 aug 2018 20:39
Maar de reclame is dan wel dat je geen klachten hoeft te hebben en heb je die wel, dan is het eigenlijk je eigen schuld... Zo denkt de maatschappij helaas.
Dit is inderdaad waardoor de overgang nog steeds taboe is. Er lijkt geen taboe meer te zijn rond de overgang want er is best veel aandacht voor de overgang in televisieprogramma's en dergelijke maar de overgang mag er nog steeds niet zijn verdorie. Tijdens hormonale perioden als een zwangerschap of de puberteit zeggen we ook niet: je hoeft er geen klachten van te hebben.
Het zou zoveel makkelijker zijn voor ons allemaal als de overgang met al haar verschijnselen er gewoon mocht zijn zonder dat alles weggemedicaliseerd moet worden of men denkt therapieën op ons los te moeten laten.

Ik ben het ook met je eens dat het soms best vreemd is als vrouwen hier iets droppen en daarna nooit meer iets laten horen. Zo was er bijvoorbeeld een vrouw die vroeg: zal ik nou wel of niet op vakantie gaan. Heel veel vrouwen hebben daar antwoord op gegeven maar nooit hebben we meer iets teruggehoord of ze nou wel of niet gegaan is hoe het afgelopen is. Andere vrouwen zouden daar iets aan kunnen hebben en de vrouw die de vraag stelt vergeet gemakshalve ook even dat al die vrouwen moeite hebben gedaan zich in te leven in haar situatie en dat het die vrouwen ook energie kost om haar te antwoorden want ze zitten zelf immers ook allemaal in de overgang en hebben niet altijd puf.

En als laatste nog even terug naar het bewaken van onze grenzen. Asti schreef al dat grenzen niet vast liggen. Eerder was mijn grens mijn bank en mijn bed en dit jaar stond ik op de Chinese Muur in mijn eentje. En misschien was dat wel mogelijk en misschien is ook mijn genietvermogen weer teruggekomen omdat ik eerder zo goed mijn grenzen heb bewaakt. Wie zal het zeggen?

Vr gr Lee

Lientje22
Berichten van Lientje22
Onderwerpen van Lientje22
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 45

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lientje22 » za 18 aug 2018 19:34

Beste Lee,

Hartelijk dank voor je reactie.

Nee hoor ik voel me niet op mijn tenen getrapt. Fijn dat je er op reageert.
Maar zie nu zelf dat ik de vraag niet goed heb gesteld. Ik had de vraag anders moeten formuleren.
Ik bedoelde dus de angst (overgangs) waar je nu zelf in je reactie overschrijft van je eerste heftige overgangsjaren.

Die angst beschermt ons inderdaad voor dingen die niet goed voelen en onze innerlijke onrust versterken.
Lig nu bijna heel de dag op bed, omdat ik nu echt overprikkeld ben.

Jij had in je beginjaren van je overgang ook een burn-out erbij schreef je omdat je niet wist dat je in de overgang zat.
En je grens toen je bank en bed was.
Ook ik ben achteraf veel te lang doorgegaan zoals ik al eerder ergens schreef omdat ik niet wist dat het de overgang was. Toen kwamen bij mij ook voor het eerst die angsten.
Daardoor zijn de klachten natuurlijk veel erger geworden. Soms denk ik als ik eerder pas op de plaats had gemaakt zouden me klachten van zo snelle overprikkeling minder erg geweest zijn. Maar ja daar heb ik nu niets meer aan. Het is zoals het nu is.

Dat jij begin van het jaar op de chinese muur was, geeft toch weer moed.

Groet Lientje

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lee64 » wo 29 aug 2018 09:06

Goedemorgen dames

Omdat updates soms prettig zijn om te lezen, hier maar even mijn update na mijn zoveelste pas op de plaats: mijn nervositeit die na lange tijd weer even de kop op stak zoals te lezen in de berichten hierboven.....is weer als sneeuw voor de zon verdwenen. Ruimte geven aan de overgang (die ruimte zelf nemen) helpt keer op keer daarbij. Lichamelijk gaat het ff wat minder (Ben niet zo'n dokter-loper, maar moest naar de cardioloog en die wil nou allerlei vervolgonderzoeken doen) en raar misschien maar op de een of andere manier word ik daar totaal niet nerveus van merk ik. Mijn hormonen zijn duidelijk weer rustiger nu blijkbaar. Heb ook mijn oordoppen weer op kunnen bergen ;) en denk erover The Bridge terug te kijken op uitzending gemist :)
De opnieuw geplande dubbel ga ik echter definitief afzeggen maar dat heeft nu dus meer een lichamelijke reden. Ik blijf alert op mijn lichaam en mijn geest en pas me aan aan hoe ik me voel.
Al met al zit ik in ieder geval (mede daardoor) weer een stuk beter in mijn vel.

Vr gr Lee

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lee64 » di 27 nov 2018 21:08

Hoi dames

Ik zat te denken, zal ik weer eens een update plaatsen of wordt het dan teveel een one womanshow.......
Maar ik zit momenteel in een fase waarin ik besef dat de overgang me uiteindelijk best veel opgeleverd heeft, dus misschien wel goed om te delen?

Ik zit namelijk behoorlijk goed in mijn vel besef ik me regelmatig.
Mijn leven is zeker niet alleen maar rozengeur en maneschijn hoor: nu mijn relatie met de man waar ik oud mee dacht te worden, in overleg, verbroken is, voel ik bij vlagen diep verdriet, maar ik kan zo veel beter met moeilijke dingen in mijn leven omgaan merk ik. Dat heeft te maken met groei en ontwikkeling denk ik. En die groei en ontwikkeling heeft de overgang me na al haar ellende dan toch mooi gebracht. Ik voel me sterk en wijs, is dat wat :mrgreen:
Misschien gek om van jezelf te zeggen, maar zo voelt het nou eenmaal, kan er ook niks aan doen.

Op het moment ook weinig overgangsklachten moet ik zeggen: weinig opvliegers en geen last van overprikkeling, nervositeit of angst....Thank God ;) want dat vond ik geloof ik met stip één van de naarste dingen van de overgang! Of dat soort gevoelens nog terugkomen of voorgoed wegblijven moet ik natuurlijk afwachten. Ze zijn immers weleens meer weggeweest en toch weer teruggekomen. Maar goed, nu zijn ze alweer een tijdje weg dus.

Vervolg hieronder, mijn bericht was te lang....

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lee64 » di 27 nov 2018 21:08

Vervolg dus...

Momenteel kan ik oprecht zeggen dat mijn leven goed is zoals het is. Mijn levenspreuk al langere tijd: hapiness is not a destination, it's a way of life.
Dat wil niet zeggen dat ik constant de bloemetjes buiten zet want ik hou al sinds het begin van de overgang nog steeds van 'cocoonen', maar treed ook wel weer naar buiten en doe wat ik leuk vind.

In mijn werk voel ik me assertief: waar ik eerder nog dacht: ik ga mijn jaarcontract niet verlengen en ga gewoon op zoek naar ander werk, ben ik onlangs met opgeheven hoofd het gesprek met mijn baas aangegaan. Uitgesproken wat ik graag anders zou zien en dat heeft verhelderend gewerkt. Hij wil graag dat ik blijf, dus dat biedt perspectief. Aan blijven kan ik nu wat voorwaarden verbinden :)

Voor (nieuwe) vrouwen hier die mij niet kennen en wellicht denken: jouw overgangsklachten vallen wel erg mee zo te lezen en je hebt dus weinig recht van spreken hier op dit overgangsforum Lee, even een opfrissertje..... ik schrijf hier al vanaf 2011 en heb denk ik behoorlijk heftige overgangsverschijnselen gehad: Mezelf kwijt geweest, perioden met angst, paniek en nervositeit gekend. Ontzettend somber en weemoedig geweest. Een heel jaar in de ziektewet gezeten, niet in staat tot werken toen en het gevoel gehad niet meer te kunnen functioneren, ook thuis niet. Compleet burn-out was ik. Naast alle lichamelijke verschijnselen die ik ook nog gehad heb.
Maar ik heb het allemaal overleefd en ben er sterker uitgekomen. Terwijl ik voor de overgang al behoorlijk sterk was volgens mij.

Wat mijn lichaam betreft: ik voel natuurlijk dat ik ouder word, al valt het met mijn uiterlijk best mee eigenlijk hahaha. Ik zag er op het hoogtepunt van de overgang een stuk beroerder uit dan nu vind ik zelf.
Ik ben duidelijk sneller of vaker moe, iets wat ik aan het ouder worden wijt.
En verder klopt mijn hart nog wel onregelmatig maar de vervolgonderzoeken bij de cardioloog heb ik afgezegd. De echo van mijn hart was goed en dat vond ik het belangrijkst. De cardioloog wilde voor de zekerheid nog een ander onderzoek maar of dat nou wel zo in mijn belang was of meer in het zijne daar had ik zo mijn twijfels over. Ik zou iets ingespoten krijgen wat mijn hart op hol zou doen slaan en dan zou hij kijken hoe mijn hart zich zou gedragen in die situatie.....of de hartecho in die situatie ook goed zou blijven. Ik vond daar echter naar mijn gevoel iets teveel risico aan zitten, ook qua bijwerkingen bijvoorbeeld van die in te spuiten stof. Hij probeerde me nog gerust te stellen door te zeggen dat dat onderzoek alleen in bepaalde centra uitgevoerd mag worden waar er jaarlijks genoeg van die onderzoeken plaatsvinden om de ervaring er mee en de veiligheid daardoor op peil te houden maar dat riep bij mij eerlijkgezegd alleen maar de vraag op: doe je dat onderzoek nou voor mij of om je quota van dit jaar te halen?
Afijn, hij ging ermee akkoord dat ik het onderzoek afzegde dus ik denk dat het wel losloopt met mijn hart en de hartoverslagen. En mocht ik er toch nog ongerust over worden over die hartoverslagen dan kan ik altijd nog terug naar de cardioloog of elders een second opinion vragen.

Al met al een heel verhaal om te laten weten dat voor mijn gevoel het licht echt wel weer schijnt aan het einde van de overgangstunnel. (Er vanuit gaande dat ik daar nu zit en me niet vergis daarin...... :S )

Vr gr Lee

Conny1966
Berichten van Conny1966
Onderwerpen van Conny1966
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Conny1966 » wo 28 nov 2018 09:59

Hallo Lee,

Leuk om weer eens een reactie van je te lezen.
Het is een jarenlang proces inderdaad heel die overgang, met diepe dalen, twee stappen vooruit en vier stappen terug, en soms ook perioden waarin het gewoon goed gaat, niks meer niks minder.
Ik herken heel veel in wat je schrijft, het verdriet soms om dingen die gebeurd zijn, maar zeker ook het feit dat ik nu anders in het leven sta, mondiger, meer voor mezelf opkom. Dat is ook wel nodig want, zoals al zo vaak is geschreven hier, doorgaan op dezelfde voet gaat gewoon niet meer lukken.
Soms moet ik wel eens glimlachen bij voorbeeld op mijn werk, dat ik gewoon zeg waar het op staat, iets wat ik voorheen veel minder deed, en dat collega's dan reageren met goed van je dat je het zegt.
Net als jij voel ik me zeker ten opzichte van het begin van mijn overgangsjaren nu 4 jaar geleden, een stuk beter, wijzer, maar ook meer berustend.
En ik heb het echt zelf gedaan om zover te komen, met heel veel steun van alle sterke vrouwen hier die zo moedig zijn hun verhalen te willen delen.
Wat ik in het begin sterk had is dat ik weer wilde dat het was als vroeger, dat ik gewoon kon leven en dingen doen zonder al die klachten.
Dat heb ik nu niet meer. Ik ben er nog steeds niet helemaal doorheen, heb nog steeds met regelmaat onrust, lichamelijke ongemakken, maar er komt voor mijn gevoel wel meer balans. Ook is er minder angst, door de ervaring die ik heb met allerlei klachten, die uiteindelijk meestal wel weer verdwijnen of minder worden. Ik kan weer genieten van dingen, maar ook accepteren dat het wel eens een poosje minder gaat, zonder meteen weer in een dip te schieten.
Nou vier jaar geleden had je me dit niet hoeven vertellen, toen was ik er van overtuigd dat het nooit maar dan ook nooit meer over zou gaan, dat ik naast allerlei vreselijke aandoeningen de rest van mijn leven depressief op bed zou blijven liggen.
En zie nu, ik vertrek zaterdag voor een paar dagen naar Engeland, heerlijk kerstshoppen, zal best moe zijn, maar ik kan het wel weer en niet omdat het moet maar omdat ik het zelf wil.
Dus Lee en alle andere vrouwen, hou vol, het gaat echt een keer beter. Ieder heeft zijn eigen weg af te leggen maar uiteindelijk komt er zoals Lee aangaf, licht aan het einde van de tunnel.

Groetjes Conny

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lee64 » wo 28 nov 2018 16:38

Conny1966 schreef:
wo 28 nov 2018 09:59
dat ik de rest van mijn leven depressief op bed zou blijven liggen.
Ha Conny

Ik schoot in de lach joh om dit schrikbeeld :D Gewoon omdat ik ooit precies hetzelfde gedacht heb: 'wat nou als ik altijd zo blijf als ik nu ben?' :o

Fijn dat het met jou ook echt beter gaat! Kerstshoppen moesten we jaren geleden echt niet aan denken inderdaad. Ik weet nog dat de hele Kerst me gestolen kon worden! Er was een jaar, ik weet niet meer welk, dat de kerstboom al in de woonkamer stond maar geen haar op mijn hoofd die er aan dacht er ook maar 1 kerstbal in te hangen! Woedend was ik op alles en iedereen toendertijd. Zelfs op de kerstboom.

Maar deze kerst ga ik wat bijzonders doen!
Daarvoor moet ik even terug in de tijd: eind 2010 was ik finaal ingestort (omdat ik geen rekening hield met de overgang waarvan ik nog niet wist dat ik erin zat, raar maar waar) en ik kreeg toen heel sterk het gevoel dat ik weg moest, weg van alles. Ik ben toen begin januari 2011 een paar dagen bij een familielid geweest, die op dat moment in een wintersportgebied in Frankrijk werkte. Heb absoluut niet geskied toen hoor, daarvoor was ik te ver heen, maar het voelde als een soort sanatorium: heb veel gerust toen met het raam wagenwijd open: lekker die koude berglucht inademend. Tot ik weer terug moest en ik mijn overgangsproces aan kon gaan toen ik door kreeg dat dat het was dat me parten speelde.

En laat dat familielid nu bijna 8 jaar later weer in datzelfde bergdorpje in Frankrijk verblijven!
Heb dus besloten daar de Kerst door te brengen, in datzelfde hotelletje, in mijn eentje. En dat voelt alsof de cirkel rond is! Ik voel me klaar met de overgang (en ik hoop dat de overgang inderdaad ook klaar met mij is :lol: )
Mijn familielid moet werken, dus ik ben heerlijk op mezelf aangewezen die dagen en vind dat erg symbolisch, terugdenkend aan 2011 toen het voor mij dus allemaal begon. (Bewust dan want daarvoor zat ik ook al in de overgang zoals gezegd)
Ik hoef veel minder te rusten nu schat ik zo in, maar ga lekker wandelen in de bergen en eten doen we wel samen mijn familielid en ik.
Voor mij dus een mooie symbolische Kerst dit jaar! Me, myself and I net zoals het ooit allemaal begon voor mijn gevoel.
Kom maar op met de rest van mijn leven!

Heb hier ooit weleens geschreven dat ik mijn overgangsdagboek ritueel zou gaan verbranden als ik ooit uit de overgang zou geraken, maar dat ga ik toch niet doen. Het bevalt me goed zo af en toe eens van me af en ook naar mezelf toe te schrijven, dus daar ga ik wel mee door. En of het dan nog overgangsdagboek heet maakt eigenlijk niet uit. Het is gewoon mijn levensdagboek en de overgang hoort bij het leven.
Ik blikte vandaag terug en er is de afgelopen 8 jaar zoveel gebeurd. Ik zal het hier niet allemaal opnoemen maar het was bizar veel!

Geen idee of ik hier nog eens zal schrijven, nu ik me in een soort van een symbolische afsluitfase voel zitten, maar dat merken we vanzelf, nietwaar. Afscheid nemen van het forum is wellicht niet eens zo makkelijk na bijna 8 jaar......
Voor nu iig een hele hartelijke groet voor jullie allemaal! Met name al die vrouwen waar ik de afgelopen jaren mee geschreven heb!

Lee

Desi
Berichten van Desi
Onderwerpen van Desi
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 57

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Desi » wo 28 nov 2018 17:06

Hallo Lee,

Wat fijn om jouw bericht te lezen en te lezen dat het goed met je gaat! Je hebt voor veel vrouwen veel gedaan met je berichten en jouw ervaringen hier op het forum, ook voor mij. Daarom ben ik ook oprecht blij voor je!
En fijn dat je het ook laat weten, dat geeft mij weer moed. Alhoewel ik al 9 jaar postmeno ben is mijn strubbel nog niet voorbij, maar ooit ga ik er ook komen.

Ik wens je alvast een fantastische kerst!

Groetjes,
Desi

Jenny49
Berichten van Jenny49
Onderwerpen van Jenny49
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 58

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Jenny49 » wo 28 nov 2018 17:40

Lee,

Ik wens je een fantastische kerst toe en hoop dat je er heerlijk van kunt genieten.
Vooral wil ik je bedanken voor alles wat je met ons gedeeld hebt, heb er veel aan gehad en lees het nog geregeld, omdat ik er zeker nog niet ben maar het gaat steeds beter.
Ik zou veel meer willen schrijven maar dat lukt dus niet goed maar nogmaals bedankt.

Groetjes Jenny :) :)

Claire
Berichten van Claire
Onderwerpen van Claire
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Claire » do 29 nov 2018 14:00

Hallo Lee,

Goed te lezen dat het zo goed met je gaat en dat er een nieuwe balans is.

Hoewel ik er nog niet ben, herken ik zeker het pad naar waar jij bent. Ik heb minder klachten en voel me evenwichtiger/rustiger/ondernemender. Niet meer volledig overmand door de overgang. Nog wel hier en daar een dip, maar over het algemeen veel beter. Dit jaar ben ik pas 3 keer ongesteld geweest en de laatste keer is 4 maanden geleden, dus mijn menopauze is in zicht.

Bedankt voor al je bijdragen op dit forum. Het is een uitgebreid en zeer goed verwoord naslagwerk geworden waar veel vrouwen steun aan hebben (gehad). Ik ook.

Dit jaar kijk ik weer met plezier uit naar Kerst; dat is de afgelopen jaren weleens anders geweest. Ik wens jou een fijne tijd in de frisse alpenlucht tijdens de feestdagen!

Groetjes,
Claire

Bloem68
Berichten van Bloem68
Onderwerpen van Bloem68
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Bloem68 » do 29 nov 2018 19:49

Beste Lee,

Bedankt voor de bijdrage die je hier hebt geleverd op dit forum.Wat fijn te lezen dat je je meer in balans voelt.
Je bent een voorbeeld voor mij, hoe je omgaat met alles wat zich aandient of aangediend heeft in de heftige periode ( de overgang) Ik zal je bijdrage gaan missen,want heb er veel aan gehad.

Ik wens je fijne kerstdagen toe in de alpen.Geniet ervan meid, je bent een topper!

Bloem68

Madu
Berichten van Madu
Onderwerpen van Madu
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Madu » vr 30 nov 2018 14:53

Hoi Lee,

Fijn dat het zo goed gaat nu. Ik hoop voor je dat het zo blijft. Een hele fijne vakantie iig. Lijkt me heerlijk om weer eens ouderwets ergens naar uit te kijken i.p.v. ergens tegenop te zien.

Geniet er maar met volle teugen van,

groetjes,
Madu

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 67

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Jacobina » vr 30 nov 2018 16:46

Hoi Lee,

Fijn dat het zo goed met je gaat. Hier gaat het nog wat heen en weer, maar we komen er wel. Alvast veel plezier in Frankrijk en ik hoop dat je er nu eindelijk door heen bent.

Jacobina

Troelaatje
Berichten van Troelaatje
Onderwerpen van Troelaatje
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 58

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Troelaatje » za 01 dec 2018 21:29

Hallo Lee

Grando grando dat het goed met je gaat en dat het lijkt alsof je er doorheen bent, heel veel wijsheid opgedaan en gedeeld...dankjewel hiervoor....geniet van het leven!!!

troelaatje

Lientje22
Berichten van Lientje22
Onderwerpen van Lientje22
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 45

Re: Even een pas op de plaats

Bericht door Lientje22 » di 04 dec 2018 20:09

Beste Lee, en ook Conny

Moet toch ook even reageren op je bericht. Heel erg fijn dag het zo goed met je mag gaan, Geniet ervan en fijne vakantie.
Ik wil je bedanken voor de persoonlijke antwoorden met wijsheid die je aan mij gaf. Wat heb je het allemaal goed kunnen verwoorden. En natuurlijk ook je eigen verhaal van de overgang.
Ik lees het met regelmaat. Heb er veel steun aan nu wat ik zelf vind in een zware en moeilijke tijd van de overgang zit.

En ook van jou Conny lees ik dat het beter met je gaat en je gaat kerst shoppen. Terwijl je een aantal jaren geleden dacht dat jede rest van je verdere leven depressief op bed te liggen. Ik voel me dan niet depressief, wel regelmatig somber en erg beperkt door mijn klachten. En denk vaak dat het verder van mijn leven zo zal zijn. Jullie berichten geven me moed. Jullie hebben ook gedacht en meegemaakt wat ik nu voel en denk. En zie jullie gaan allebei op reis. Dus dat is weer mogelijk.
Geniet er beiden van. Fijne vakantie

Groetjes Lientje

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht