Lichamelijk premenopauze maar qua gevoel postmenopauze?

Behoeften die veranderen. Een andere kijk op het leven of op de wereld.
Balans opmaken en hervinden
Levensvragen - Inzichten - Bewustwording - Intuïtie die zich ontwikkelt
Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Lichamelijk premenopauze maar qua gevoel postmenopauze?

Bericht door Lee64 » za 29 dec 2012 12:06

Ik wil de dames met lange overgangservaring wat vragen....

Voor mijn gevoel zit ik al aardig ver in de overgang. Heb alle nare klachten zo'n beetje wel geaccepteerd, heb niet zoveel angsten meer, slaap weer beter, inwendige thermostaat lijkt weer wat te stabiliseren, heb minder stemmingswisselingen en ik begin het leven, mezelf en de mensen om me heen langzaamaan weer wat leuker te vinden, ben rustiger geworden en hoef niet zo nodig meer van alles en heb daar zelfs redelijk vrede mee. Er is een soort berusting over me heen gekomen of zo en

Wat ik hier op het forum lees komt dat alles enigszins overeen met ver post-menopauzaal zijn als ik het goed heb begrepen uit alle berichten.

Maar.......en nu komt het..... ik menstrueer nog steeds en dat voelt alsof dat niet meer bij me past. Ik ben daar eigenlijk wel klaar mee met dat 'cyclusleven'. Raar he? Alsof mijn lichaam en geest niet gelijk lopen.

Kan iemand hier iets zinnigs over zeggen? Hoe dat bij jullie was? Is het een beetje logisch voor zover de overgang überhaupt logisch kan zijn? Of word ik hier weer vreselijk genaaid door mijn hormonen en is het een soort stilte voor de storm en staat me nog van alles te wachten qua lichamelijke en geestelijke overgang??

Ben benieuwd naar jullie antwoorden!

vr gr lee



Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Lichamelijk premenopauze maar qua gevoel postmenopauze?

Bericht door Anette » za 29 dec 2012 12:48

Lee schreef:
ma 29 okt 2012 11:05
Een gevoel alsof je je met niets of niemand nog verbonden voelt?
Ik ervaar een enorme afstand, ja zelfs gevoelloosheid ten opzichte van mijn man en in mindere mate zelfs ten opzichte van mijn kinderen ook
Hallo Lee,

Dit schreef je nog maar kort geleden. Dit klink niet als een afgerond iets.
Betekent dit dat je berust in en vrede hebt met het gegeven dat je geen gevoelens hebt voor je man? Wil je dat dit zo blijft of is de liefde voor je man in een paar weekjes tijd totaal omgeslagen. Iets wat mij bijna onmogelijk lijkt.
Hormonen zijn weliswaar soms grillig, maar wat ze aan de orde stelden gaat wel ergens over.

Het veranderen van vriendschappen en relaties is mij een big en intensief issue gebleken in de overgang, waar veel aan vast hangt.

Anette

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Lichamelijk premenopauze maar qua gevoel postmenopauze?

Bericht door Lee64 » za 29 dec 2012 13:43

Hallo Anette

Dit is een item wat natuurlijk nog een grote rol speelt. (Vind de spiegel die men hier elkaar soms voorhoudt enigszins confronterend en niet altijd even vriendelijk maar zeker waardevol, al kijk ik zelf ook wel in die spiegel natuurlijk, overgang is ook zelfreflectie)
En als antwoord op je vraag: in zekere zin ben ik hier zelfs klaar mee ja. Ik denk zelf dat het gevoel voor mijn man niet meer terug gaat komen. Punt. En heb ik daar vrede mee? Het geeft op zich rust zou ik bijna zeggen. Al gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat ik het makkelijker zou vinden als dat gevoel gewoon terug zou komen. Maar wat hormonen je duidelijk maken is per definitie nooit makkelijk daar ben ik inmiddels ook wel achter.
Wat ik er verder mee ga doen is nog niet geheel duidelijk. Daar zijn ook nog anderen bij betrokken namelijk, oa een kind met een handicap. Daar wil ik me verder ook niet voor hoeven te 'verdedigen' of verantwoorden hier.
Het gevoel voor mijn kinderen is gelukkig wel terug gekomen 'in die paar weekjes' zij het op een andere manier. Voor hen is mijn gevoel ook nooit helemaal weggeweest dat scheelt, maar het is veranderd zoals dat ook 'hoort' te gaan denk ik, als ze ouder worden. Wat ik over heen schreef is ook meer een onderdeel van het proces denk ik. En dat proces doorloop ik hier met hen en daar maak ik hen ook medeverantwoordelijk voor.
Een kind met een handicap is echter helaas een ander verhaal. Dit slechts als korte uitleg waarom ik niet gewoon ga scheiden, want die vraag leeft wellicht hier bij de lezers als ik niets meer voor mijn man voel.

Ik ben het ook volledig met je eens dat vriendschappen en relaties een big en intensief issue zijn in de overgang maar om terug te komen op mijn vorige bericht..... ik kan me toch niet voorstellen dat ik nog menstrueer omdat ik de stap om te gaan scheiden nog (niet) gemaakt heb?

Weet je daar nog iets over? Over het idee dat ik heb dat mijn lichaam en geest niet gelijk lopen?

Lee

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 65

Re: Lichamelijk premenopauze maar qua gevoel postmenopauze?

Bericht door Anette » za 29 dec 2012 14:50

Lee64 schreef:
za 29 dec 2012 13:43
Over het idee dat ik heb dat mijn lichaam en geest niet gelijk lopen?
Hoi Lee,

Ja, typisch gebeuren die overgang. Alles raakt uit balans en vaste patronen zijn er niet of nauwelijks. Nergens nog een houvast.
Niet zo vreemd, lijkt mij als je dan het idee hebt dat lichaam en geest niet gelijk lopen. Dat doen ze ook heel vaak niet als je hormonen nog zo schommelen.

Wat ik me heel goed kan voorstellen is dat er rust over je heen komt nadat je voor jezelf een emotioneel belangrijke knoop hebt doorgehakt. Op zo'n moment is je een antwoord bekend op een langdurige en intensieve innerlijke worsteling.

Ik geloof meteen dat dat voelt als een enorm contrast met de hormonale onrust/onregelmatigheid die je lichaam laat voelen.

Het uitvoeren van je besluiten zal ongetwijfeld lichamelijk en geestelijk nog veel van je vergen. Of en hoeveel invloed je hormonen op dat proces gaan en hebben, en andersom, zal de tijd moeten leren.
Voor jou (en betrokkenen) hoop ik dat het zo soepel mogelijk mag verlopen.
Ik wens je van harte heel erg veel sterkte daarbij.

Anette

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Lichamelijk premenopauze maar qua gevoel postmenopauze?

Bericht door Lee64 » za 29 dec 2012 18:08

Dank je.

Ik heb zelf wel vertrouwen in mij, mijn overgang en mijn processen. maar elke sterktewens doet goed :)
En de uitleg is weer duidelijk.

gr lee

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Lichamelijk premenopauze maar qua gevoel postmenopauze?

Bericht door Lee64 » do 03 jan 2013 15:16

Bedankt Anette,

Lichamelijke overgang en geestelijke overgang lopen dus niet gelijk op, dat maakt jouw verhaal en jouw uitleg wel duidelijk.

Wat ik me nog wel afvraag is het volgende en is een beetje off topic al komt het hier al zeker wel aan de orde natuurlijk:

Blijkbaar is het zo dat we als we jong zijn, we onder invloed van onze hormonen onze man kiezen. En nu we ouder zijn vinden we, weer onder invloed van onze hormonen, die man niet leuk meer.....
Dit even heel kort door de bocht geformuleerd en de nuances buiten beschouwing latend. Maar je leest het heel veel op het forum.

In hoeverre moet je dan eigenlijk die hormonen laten spreken?

Ik ben het met Anette eens dat hormonen soms grillig zijn, maar dat je met wat ze aan de orde stellen wel degelijk iets moet. De overgang schudt je wakker: wat je nog wel wil en wat niet meer.
In de nieuwsbrief over relaties staat echter beschreven hoe partners in de overgang tijdelijk los van elkaar komen te staan maar dat dat niet voorgoed zo hoeft te zijn.
Dus nogmaals: in hoeverre moet je die hormonen laten spreken? Hormonen nemen volgens mij ook heel je gevoelsleven en je 'zijn' tijdelijk over.

De vrouw zit in de overgang en kan niet anders dan voelen wat ze voelt en doen zoals ze doet. Een man kan het beste mee veranderen met de vrouw en zich ook verantwoordelijk voelen voor de relatie en dan komen ze er samen wel uit op een gegeven moment?

Wat is de ervaring van de rest van de vrouwen hier daar ben ik benieuwd naar.

gr Lee

Wilma
Berichten van Wilma
Onderwerpen van Wilma
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 63

Re: Lichamelijk premenopauze maar qua gevoel postmenopauze?

Bericht door Wilma » do 03 jan 2013 20:07

Lee64 schreef:
do 03 jan 2013 15:16
In hoeverre moet je dan eigenlijk die hormonen laten spreken?
Hallo Lee,

Mijn hormonen spreken niet. Die veranderen de manier waarop mijn lichaam en geest werken.
Ze dwingen mij te luisteren naar mijn hart, het is mijn hart dat 'spreekt' en om andere voorwaarden vraagt.

Wilma

Eleonora
Berichten van Eleonora
Onderwerpen van Eleonora
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 59

Re: Lichamelijk premenopauze maar qua gevoel postmenopauze?

Bericht door Eleonora » vr 04 jan 2013 10:46

Beste Dames,

Ik heb met belangstelling dit topic gelezen omdat ik ook in deze fase zit. en zit nog steeds in de pre- of perimenopauze waarvan ik de geestelijke overgang het zwaarst vindt.
Ikzelf krijg het gevoel dat alles weer dichter bij elkaar komt, maar moet toch waarschuwen voor de totale terugtrekking in jezelf. Dit gebeurt bij mij ook, en dan merk ik dat ik ietwat van mijn relatie tot mijn man vervreemd raak. Maar doordat ik nu vertel wat er met mij aan de hand is, en we allebei "water bij de wijn"doen, vind ik het wel verrassend dat er iets nieuws ontstaat. En inderdaad, je ontdekt weer waarom je voor elkaar koos. Dus we zitten nu in een "groeiproces". En dat bestaat inderdaad voor mijn gevoel uit vele stapjes.

Ikzelf vind het heel goed zoals sommigen van jullie zich verwoorden. Ik wou dat ik dat kon!

hartelijke groet
Eleonora

Sylvia12
Berichten van Sylvia12
Onderwerpen van Sylvia12
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Lichamelijk premenopauze maar qua gevoel postmenopauze?

Bericht door Sylvia12 » vr 04 jan 2013 16:57

Hallo medeovergangsters,

Wat een heftig topic als ik dit zo lees
Maar wel herkenbaar hoor.

Als ik voor mijzelf spreek, ben ik heel erg veranderd tijdens de overgang, de hormonen gieren nog met regelmaat door mijn heen, en soms is er dan echt niet met me te communiceren, en dan kan ik wel zeggen dat mijn man het dan ook niet makkelijk heeft hoor.

Maar gelukkig kan hij er goed mee overweg en steunt me aan alle kanten ook al douw ik hem van me af.

ikzelf heb meer moeite met de buitenwereld die alles zo makkelijk weg wuiven en als ze het woord hormonen horen, er dan lacherig over doen

Daarom fijn hier te lezen en dat jullie zo open zijn hoe je de overgang ervaart.

Heb hier veel steun aan en voel me begrepen.

Groet Sylvia

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht