Huilen empty nest

Behoeften die veranderen. Een andere kijk op het leven of op de wereld.
Balans opmaken en hervinden
Levensvragen - Inzichten - Bewustwording - Intuïtie die zich ontwikkelt
Believe
Berichten van Believe
Onderwerpen van Believe
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Huilen empty nest

Bericht door Believe » do 27 apr 2017 08:54

Hoi allen,

Ik ben benieuwd naar moeders die in de overgang zijn en waarbij kinderen in deze periode het huis uit gaan?
Ik ben zo huilerig en ik voel me dan super slecht als ik denk ad volgende levensfase. Gevoel van pure emotie en geen ratio kan zien. De film vd kinderen van dingen die niet meer zijn. Veel verdriet van. Het veranderproces vind ik erg moeilijk. Gewoon huilen omdat ik het zorgen mis. Nu heb ik nog zo weinig. Klinkt echt raar want tuurlijk ben ik nog nodig enz...en heb ik niet weinig...tja als ik midden in zo'n huilbui zit gaat het er wel om. ik mis het dat ze klein waren. Anderen hier ook last van?

Believe



Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd NU: 54

Re: Huilen empty nest

Bericht door Ffpauze51 » do 27 apr 2017 09:29

Hoi Believe,

Hier op moment ook zo, huilen en toch ook een soort gevoel of ik op een afgrond sta, houvast ho maar.
Loslaten is in dit geval een moeilijk item, omdat of misschien wel daarom het om mn kind gaat die snel overloopt qua dagelijkse dingen.
En bij mij geeft dat ook een gevoel van heb ik t wel goed gedaan met opvoeding had ik niet meer ...

Jij ook sterkte
Warme groet,
Ffpauze

Believe
Berichten van Believe
Onderwerpen van Believe
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Huilen empty nest

Bericht door Believe » do 27 apr 2017 13:52

Hoi Ffpauze,

Het lijkt wel n paniek/angst gevoel. Ook van wat hierna....en hoe vul ik de dagen nog. Zo n leeg gevoel. Ik zoek zoveel mogelijk afleiding maar blijf met ziel onder arm lopen. Jeetje zeg...ik had dit niet verwacht...echt niet. Ik heb besloten engels B2 te gaan volgen. Ook alleen in de avond klassikaal. Ik ben vooral s avonds wel op. Dus maar verder zoeken voor overdag.

Jij zegt over afgrond he...nou ik ervaar ook zoiets als ik er midden in zit, meestal bij leeg huis, dat alles om me heen onheilspellend is of zo. Ik heb het pas afgelopen maandag vh eerst ervaren. Ik kan t nog zo moeilijk plaatsen. Bij het woord dat alles gaat veranderen krijg ik al rillingen. Tis gewoon zo heftig he. -zucht-

Believe

Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd NU: 54

Re: Huilen empty nest

Bericht door Ffpauze51 » do 27 apr 2017 14:17

Hoi Believe,

ja idd met je ziel onder je arm lopen, binnen of buiten dat maakt bij mij niet uit. of als ik met t hele gezin aan tafel zit , dan heb ik helemaal sterk.
een gevoel van afgedaan of zo? mijn job zit er op, en ja wat nu?
Dat is wel heel sterk dat mijn gevoel naar voren komt wat zegt, en wie ben jij nu? na al die jaren je zo ingezet te hebben voor je gezin.
wat is daar van overgebleven en wie ben ik na al deze zorgzaamheid voor een ander?
Ik voel me ook een soort van stilstaan in mijn eigen verhaal, als ik ongeduldig word komen er angst gevoelens naar boven.
en als ik me er in laat zakken dan komen de tranen.

Jij ook sterkte
groetjes,
Ffpauze

Maddy
Berichten van Maddy
Onderwerpen van Maddy
Menopauzejaar: 2007
Leeftijd NU: 57

Re: Huilen empty nest

Bericht door Maddy » zo 30 apr 2017 00:29

Hallo dames,

Hier iemand die geen problemen heeft met het empty nest.
Hoop dat jullie me niet verkeerd begrijpen en weet dat ik heel veel van onze kinderen houd.
Maar na al die jaren overgangsklachten en een vol huis geniet ik nu van deze rust.
Heb nog bijna dagelijks contact met de kinderen en ze komen regelmatig thuis en eten mee of blijven slapen.
Maar wat geniet ik van ons opgeruimde huis en de wasmand die niet overloopt.
Ongestoord naar TV kijken en de radio met mijn muziek
Met mijn man samen weer op vakantie en dagjes weg en thuiskomen in een schoon huis.
Ik ben (zo goed als) door de overgang heen Dat maakt het misschien makkelijker
Ik werk parttime, doe vrijwilligerswerk en lees en tuinier graag
En niet te vergeten vele wandelingen met de hond
Sterkte dames Het opvoeden is klaar en nu zijn wij/jullie weer aan de beurt.

Groet
Maddy

Believe
Berichten van Believe
Onderwerpen van Believe
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Huilen empty nest

Bericht door Believe » zo 30 apr 2017 09:02

Hoi effe pauze,

Ja ik ook zo hetzelfde. Nu ben ik paar dagen verder en kinderen zijn ook geweest en een woont nog thuis. Het zijn soms de momenten waarop ik geen controle lijkt te hebben over deze emoties...
Ik heb n baan, sport (althans ...nu iets minder), ik wandel graag met de hondjes, ga nog studie doen...genoeg te doen op zich. De ratio en de emotie daar tussen in laveer ik n beetje.
Best lastig dat de emotionele kant zo schommelt. Tja lastig en ik hoop zo dat t beter gaat. Heb jij ook dat je wel momenten hebt dat je t nog kan relativeren. Dat je je dan beter voelt en rustiger? Ik wel, ik voel me nu iets beter maar ja oudste was dan ook weekend thuis.
Ff pauze, ik weet wat t is en zit je er midden in dan voel je je echt alleen en leeg. Ik wens jou veel sterkte en wil je kletsen erover laat t maar weten hoor. We kunnen er tenslotte zijn voor elkaar. :roll:

Believe

Believe
Berichten van Believe
Onderwerpen van Believe
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Huilen empty nest

Bericht door Believe » zo 30 apr 2017 09:16

Hoi Maddy

Lijkt me fijn om me zo te voelen als jij. Ik had eigenlijk nog nooit gehoord van deze paniekaanvallen tijdens overgang. Ik heb altijd gedacht dat het bij mij ook zo zou gaan als jij beschrijft en dat lijkt me ook wel echt het fijnste. Ik zit nog niet zo lang in de overgang en heb de hele weg nog te gaan. Ik heb dit forum gevonden en vind het erg fijn hier. In de tijd dat jij er in zat heb jij op andere vlakken te maken gehad met angst/paniek aanvallen?
Fijne zondag...lekker weertje dus straks de tuin in.

Believe

Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd NU: 54

Re: Huilen empty nest

Bericht door Ffpauze51 » zo 30 apr 2017 16:44

hoi Believe,

alleen dat zinnetje, we zijn er hier voor elkaar. dank je wel !
Ikzelf heb nu geen werk meer, sporten? een beetje lopen met mijn honden dan houd t wel op, en zelfs dat voelt nu als een verplichting.
ik ben gewoon zo moe, en vind het eigenlijk alleen maar prettig als iedereen mij met rust laat.
dan kan ik heerlijk genieten met een boek op de bank, daarmee voel ik me de laatste tijd ontspannen en komt er ook een stukje relativeringsvermogen omhoog.
ook tegen het denken/overdenken verzet ik me niet meer, wel gedaan.
ook zie ik de schoonheid van de natuur (in mijn eigen achtertuin ;) weer.
kan zelfs vanaf dit jaar wat langer in de zon zitten, zonder daar erg naar van te worden.
en dan ook echt genieten van de zon op mn huid. best positief.
deze momenten zijn nog schaars maar ze zijn er wel, maar oh wat kan ik intens verdriet hebben dat doet dan ook gewoon zeer op mn borst.
wat ik wel merk is dat ik het verdriet/pijn/gemis eruit laat, dat lucht wel op.
thuis kan ik er niet goed over praten, zelfs vriendinnen zeggen ja joh thats life.
ja en dan houd ik mijn mond maar.
Tuurlijk ik weet verstandelijk ook wel dat ieder kind uitvliegt, en dat daarna onze tijd komt.
ik heb ook nog een kind thuis, toen ik zo moest huilen en hij was daarbij kon ik nog door mijn tranen zeggen; '' nou durf jij zeker niet meer uit huis te gaan zeker?''
gelukkig kon hij er om lachen, maar ik zie echt tegen dat moment op.
Dat zeg ik natuurlijk niet hoor.

groet,
Ffpauze

Maddy
Berichten van Maddy
Onderwerpen van Maddy
Menopauzejaar: 2007
Leeftijd NU: 57

Re: Huilen empty nest

Bericht door Maddy » zo 30 apr 2017 22:46

Hoi Believe

Ik heb inderdaad ook last gehad van angst, vooral in de auto.
Dat is nu stukken minder maar de angst om de angst steekt soms de kop nog op.
En piekeren over wat er al niet kan gebeuren met vooral de kinderen.
Als ik er op terug kijk was ik een zenuwachtig en labiel persoon. En dat alles door de overgang!!!
En ook ik werd akelig in de zon en dat is nu ook over.
Ik geniet weer van alles en vooral de kleine simpele dingen.
Zoals vandaag in het zonnetje met een mooi boek.
En het is waar De overgang is klote en duurt lang maar het gaat over en ik voel me weer goed
Sta weer stevig in mijn schoenen, heb veel energie en daar geniet ik dubbel van omdat ik tropenjaren achter de rug heb gehad
Beste dames, sterkte met alles

Maddy

Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd NU: 54

Re: Huilen empty nest

Bericht door Ffpauze51 » ma 01 mei 2017 12:52

hoi Maddie,

kijk dit zijn fijne berichten, dit geeft weer hoop in ''bange'' dagen.
dank je wel!
ik ben oprecht blij voor jou.

warme groet,
Ffpauze

Indy
Berichten van Indy
Onderwerpen van Indy
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Huilen empty nest

Bericht door Indy » za 30 jun 2018 18:10

hallo Believe,

Ik ben hier net op het forum, beetje bladeren en kom ik jouw empty nest post tegen....wat je zegt "ik mis het zorgen ".. dat heb ik ook zo sterk.

Misschien is dit op jou niet meer van toepassing nu, het is ruim een jaar na je posting, maar ik zit er nog best vaak mee.

Mijn situatie: 54 jaar, gescheiden, opnieuw samenwonend, ik 2 kinderen, al enkele jaren uit huis, hij 2 kinderen, ook uit huis, kunnen allemaal goed opschieten, contact met de exen is ook goed..dus one happy family.

Alleen : inderdaad het niet meer nodig zijn voor je kinderen... dat doet ( bij vlagen ) zo ongelofelijk pijn ..dan zit ik uren te janken op de bank, ik mis ze dan heel erg terwijl er best regelmatig contact is, maar dat z hun eigen weg gaan, en daarbij " ons moeders " steeds minder nodig hebben doet pijn.

Het ironische is dat ik ze heb opgevoed met zelfstandigheid hoog in het vaandel :) :) :) . Ze zijn beiden helemaal gelukkig, hebben relatie huis werk veel vrienden enz. Maar soms....al ze bellen : mam..ik heb dit en dit nodig, of mam, kun jij . . . . , dan spring ik al in de auto, blij weer even nodig te zijn.....

Indy

Annezon
Berichten van Annezon
Onderwerpen van Annezon
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 49

Re: Huilen empty nest

Bericht door Annezon » wo 04 jul 2018 08:32

Hallo allemaal,

wat herken ik veel van de hier door jullie beschreven emoties. Ik voel me nadat mijn dochter van 19 uit huis is gegaan erg verdrietig. Het lijkt wel een soort van rouw. Mijn dochter en ik zijn altijd erg close geweest. Symbiotisch bijna. Dat maakt het nu ook zo lastig om los te komen van elkaar. Ze is afstandelijk en snel geïrriteerd. Beweert dingen waar ik mezelf niet in herken. Ik probeer er niet al te heftig op te reageren en spreek het niet tegen want ik besef dat dit waarschijnlijk de enige manier is waarop zij dit proces aankan. Ik kan het analyseren, maar dat maakt het niet minder verdrietig.

Ik probeer uit alle macht afleiding te zoeken, maar voel toch een enorme behoefte erover te praten. Mijn man (niet de biologische vader) is een steun, maar ik merk toch dat er een groot verschil is in beleving en dat het hem soms ook radeloos maakt. Ik wil niet verdrinken in het verdriet, want ja zo heftig voelt het nu, maar juist constructief verder gaan en zou het om die reden heel fijn vinden met andere vrouwen in contact te komen die zich hierin herkennen.
Misschien zelfs een groepje starten waar we naar elkaar luisteren, steunen en wellicht activiteiten met elkaar kunnen ondernemen. Ik woon in het Oosten vh land. Ben benieuwd en hoor graag van jullie.

Groet Anne

Richelle10
Berichten van Richelle10
Onderwerpen van Richelle10
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Huilen empty nest

Bericht door Richelle10 » do 12 jul 2018 10:20

Hallo Allemaal..

Ik had nog nooit van empty nest gehoord totdat iemand mij erop wees om erop te bladeren, met tranen in mijn ogen lees ik jullie verhalen
ik word niet gek ik draai niet door...je mag al die gevoelens hebben het hoort bij de overgang .
3 kinderen altijd alleen voor gezorgd en de laatste 4 weken het huis verlaten..ben 17 jaar alleen geweest en woon na een relatie van 6 jaar weer samen, maar nu komt het, mijn dochter is van de ene moment op de andere dag vertrokken ik ben in dezelfde periode mijn baan verloren en mijn vriend is door de weeks van huis.

Daar zit je dan...niet weten wat ik met mijn tijd heen moet want ik ben een verzorgende en nu zit mijn taak erop
voel mij nu heel erg alleen en verdrietig voel zoveel pijn in mijn hart net of ik mijn kind heb verloren.
Kan mijn dag niet invullen het liefst blijf ik de hele dag in bed en trek me terug want niemand begrijpt me hoe ik me voel.
Nu door deze forum weet ik dat ik niet de enige ben en dat de gevoelens door de overgang alleen maar extra versterkt.

Groet Margaretha

IS1961
Berichten van IS1961
Onderwerpen van IS1961
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 58

Re: Huilen empty nest

Bericht door IS1961 » do 12 jul 2018 12:33

Hallo dames,

Wat een herkenbaarheid op dit forum.

Ik ben 57 jaar en heb 1 dochter van 23 jaar. Zij is begin dit jaar gaan samenwonen met haar vriend.
Ik ben zo blij voor haar maar; wat MIS ik haar!!! Gewoon niet te bevatten, had dit ook echt niet verwacht.
In eerste instantie had ik alleen maar oog voor het opgeruimde huis en de minder volle wasmand zoals ik in meerdere verhalen lees.
Pas later kwam pas echt het gemis. Haar aanwezigheid, gezelligheid, haar humor, haar liefde enz.
Zij woont nu op een afstand van 40 minuten met de auto dus voor een bakje koffie net even te ver, helaas !!!!!
Ik werk parttime, op deze dagen gaat het redelijk en kan ik het gemis van mij afzetten, heb genoeg afleiding.
De dagen thuis zijn het moeilijkst. Heb elke dag wel een huilmoment.
Met mijn man kan ik hier niet zo gemakkelijk over praten (hij is sowieso geen prater ! ); hij snapt het gevoel niet.
Voor zijn idee gaat het leven gewoon door, maar dan zonder mijn dochter thuis. Hij is overigens nog volop hard aan het werk.
Natuurlijk mist hij haar ook maar dan toch op een andere manier. Mijn dochter en ik zijn erg close!!!
We hebben elke dag contact via de app dus dat is erg fijn!

Verder hoop ik dat mijn man en ik een manier vinden om het met zijn tweeën leuk te krijgen. De afgelopen 23 jaren hebben toch grotendeels in het teken gestaan van mijn dochter en ons gezin.
Nu moeten wij het samen zien te rooien. Vind ik ook wennen!!!!

Ik hoop uit de verhalen op dit forum troost te putten!!!

Groetjes,
Ingrid

Believe
Berichten van Believe
Onderwerpen van Believe
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Huilen empty nest

Bericht door Believe » ma 28 okt 2019 22:36

Hoi Allen,

Ik zag jullie reacties en inmiddels is ook mijn jongste het huis uit. Het is al weer een tijdje geleden dat ik mijn post geplaatst heb maar het is een topic wat wel zeer leeft. Ook is dit een leeftijd die tegelijk gaat met de overgang en dus ook het gevoel in welk proces zit ik nu maar of dat te weten iets uitmaakt weet ik niet omdat je toch de emoties ervaart. Ik merk dat jullie verhalen zo fijn zijn om te lezen omdat ze zo dezelfde gevoelens omschrijven die vele van ons voelen en tegelijkertijd zijn er ook die er anders mee kunnen omgaan. Dat is soms ook niet uit te leggen want de emotie en verdriet zitten erg diep.

Het gaat bij mij vooral om naast mijn werk, sport, wandelen ook nog een goede dagindeling vast te houden en dat vind ik toch wel lastig om nu in plaats voor de kinderen nu voor mezelf te gaan zorgen. Verdrietig ben ik nog steeds maar dat is wel minder geworden na 2017. Nu herpakt het zich bij de tweede toch opnieuw op terwijl ik gehoopt had nu heb ik het al meegemaakt en is het minder pijnlijk. Dat had ik zo gehoopt. Het valt opnieuw niet mee.
Zo kan ik door hun kamers gaan en emotioneel worden van de herinneringen en me echt leeg voelen. Ook dat het leven nu saai is.
tja.... ik ben gaan googelen voor een groepje in de buurt misschien een praatgroepje over het lege nest syndroom. Heb nog niks kunnen vinden en weet ook nog niet of het bij mij in de buurt is.

Ik zag ook iets terug in een bericht en ook heel herkenbaar. Met een activiteit zoek ik ook het liefst iets voor overdag bv. met een cursus of iets anders. Overdag wil ik graag bezig zijn. Ook 's avonds te moe om nog de deur uit te gaan. Ik denk doordat je overdag iets plant dan is dat tegelijk ook een mooie aanwinst voor je dagindeling. Ik kreeg laatst wel een tip en wie weet ga ik daar toch eens over nadenken: een hobby erbij!
Aan jullie allen, heel veel steun van je omgeving gewenst en bedankt voor alle reacties. Hoop dat het met jullie inmiddels beter gaat.

Groetjes Believe

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht