Evolutie van de overgang

Slecht slapen, dag- en nachtritme, wakker schrikken... In de overgang gaat het slapen ons dikwijls niet zo gemakkelijk af. Of hebben we juist een enorme behoefte aan slaap.
Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » do 06 dec 2018 03:18

Hallo,

Weer kan ik de slaap niet vatten. Na een vergeefse poging van 4 uur ben ik maar opgestaan en zit ik nu op dit forum. Gisteren morgen na een goede nachtrust, en mijn ogen open deed, wist ik direct hoe laat het was! Voelde mij zo beroerd dat ik direct mijn ogen wou sluiten in de hoop dat dit gevoel dan zou overgaan! Tevergeefs natuurlijk! En het duurde juist 5 minuten dat ik een huilbui kreeg. Heel de dag bleef ik mij opgejaagd voelen en de verschrikkelijke lichaamsgeur was ook terug aanwezig. Als ook mijn verdraagzaamheid kwam op een laag pitje te staan. Ook kwam die overheersende moeheid op, in niets had ik zin! De hormonen lieten terug van zich horen. En dat na een klein twee weken, dat ik mij vrij goed voelde. Die slapeloosheid, daar kamp ik al een vijftal weken mee en dat begint ook stilletjes aan door te wegen.
Maar met die kleine twee weken was ik al heel blij!!! Ik begon al te dromen van een leven zonder hormonen :D
Hopelijk blijft het bij deze ene mindere dag en krijg ik terug mijn nodige nachtrust! Dat zou heerlijk zijn!

Groetjes Pippo



Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Karin » do 06 dec 2018 12:26

Pippo schreef:
zo 02 dec 2018 01:29
Ah ja , ik nam mijn pil van mijn 17 jaar in. Was het bijna vergeten te zeggen.
Hoi

Dat je je de afgelopen weken al beter voelde als in de tijd dat je nog aan de pil was, is al heel wat.
Vanaf je 17e, nog niet volgroeid, begon je met de pil. Maar dan 30 jaar werden je hormonen bepaald door de pil. De laatste jaren daarvan uitmondend in vreselijke bijwerkingen
Dus ik snap dat je het liever vergeet te zeggen, maar het lijkt mij wel relevant.

Het is geen kleinigheidje voor iemands lichaam om van de impact van langdurig hormoongebruik te herstellen.
En dan moet datzelfde systeem het vervolgens ook nog eens voor elkaar zien te krijgen, om alsnog de overgang op te pakken, en gaan leren de hormoonschommelingen en veranderingen daarvan zelf op te vangen.
Hoe dan vervolgens je overgang zal gaan verlopen, zal de tijd leren.

Karin

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » do 06 dec 2018 14:07

Karin,

Ja inderdaad, ik begrijp je redenering! Mijn lichaam werd gestuurd. En niemand die je verteld welke impact het zal hebben wanneer je in de overgang komt :o Dat heb ik aan den lijve wel mogen ondervinden, was echt geen pretje. Maar weet je wat ik het ergste vond? Ik vond die ongecontroleerde woedeaanvallen en die allesoverheersende stress het ergste en niet te vergeten, die overgevoeligheid aan geluiden! Dat maakte mij echt zot!!!!! Zelfs oordopjes werkten niet, dat vrat echt aan me! Die verwardheid, alles vergeten (alsof je vroegtijdig dement werd) precies van de wereld af zijn, en zo kan ik nog even verder gaan, dat kon ik beter dragen. Maar kom, niet teveel meer achteruit kijken :D Wat telt is, dat ik een pak rustiger, verdraagzamer en redelijker ben geworden. En ja, mijn leven is een stuk aangenamer geworden. En die mindere dagen, tja, die nemen we er maar bij. Ben nu plantaardige druppels aan het nemen voor beter te kunnen slapen. Hopelijk werken ze snel.

Pippo

Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Karin » do 06 dec 2018 17:54

Pippo schreef:
do 06 dec 2018 14:07
Mijn lichaam werd gestuurd. En niemand die je vertelt welke impact het zal hebben wanneer je in de overgang komt
Jij vertelt het anderen ook niet.
Terwijl je de impact van de pil nu wel kent. En aan den lijve hebt ondervonden dat je aardig op kon knappen door te stoppen met die pil.
Het stoppen bracht jou van een hoop ellende, naar een aangenamer leven.
Dan wil je vrouwen toch laten weten dat het pilgebruik aan die ellende heeft bijgedragen?

Als je toch weet dat vrouwen het regulier niet verteld krijgen, dan ga je het toch niet ook nog zelf verzwijgen voor die vrouwen?
Als ik het niet uit je had getrokken, had je er helemaal niks over gezegd. En nog klets je er liever omheen.

Maar sowieso, een hormoon-drama beschrijven van jaren en er niet één keer in vermelden dat je al van jongs af aan de pil was.

Waar moet het heen met de wereld, het is om verdrietig van te worden, als we elkaar dergelijke ervarings-informatie niet doorgeven en die "vergeten".
Alsof het niks is al dat medicijngebruik.

Karin

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » do 06 dec 2018 18:06

Wat bedoel je met dat ik er me nog liever eronderuit klets? Ik had nooit het vermoeden gehad dat door het pil gebruik mijn overgang zo een helse periode zou brengen. Ook de reden van mijn pilgebruik, was dat ik telkens enorm ziek was mijn menstruatie.

Volgens mij, en dat heb ik ook ergens gelezen, is dat genetisch bepaald! Want mijn moeder had dat ook zo erg en die heeft nooit de pil gebruikt.

Groetjes Pippo

Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Karin » do 06 dec 2018 18:22

Pippo schreef:
do 06 dec 2018 18:06
Wat bedoel je met dat ik er me nog liever eronderuit klets ?
Ik zei "er omheen".
Bij elke vraag die de pil betrof, schakel je over naar iets anders, wat dan vervolgens het grootste deel van je reactie inneemt. Dat wekt nogal de indruk dat je het pilgebruik er niet zo toe vindt doen.

Dat er ooit toen je nog in de groei was, een medische reden werd gezien, om met de pil te beginnen, en je niet in de voetsporen van je moeder wilde treden, wat te begrijpen is, maar is een ander onderwerp.
Het gaat nu om de invloed van pilgebruik op het verlopen van de overgang.
Pippo schreef:
do 06 dec 2018 18:06
Ik had nooit het vermoeden gehad dat door het pil gebruik mijn overgang zo een helse periode zou brengen
Dat snap ik heel goed. Wat je niet weet, weet je niet.
Maar als je dit onderwerp begint, weet je al veel meer en laat je het toch weer weg.
En dat is nou zo jammer voor de lezer. Die weet dan niet dat er momenteel ook nog sprake is van 'herstellen van pilgebruik' en dat daar in dit geval het slaapprobleem vandaan kan komen.
Herkenning heeft voor een lezer veel meer waarde als het plaatje compleet is.

Karin

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » do 06 dec 2018 18:36

Mijn moeder heeft nooit de pil genomen! En haar overgangsjaren waren ook de hel! Daarom ik ook zei: dat het genetisch ligt! Had ik trouwens ook gelezen! En qua mijn pil gebruik. ... Nee, is onbewust dat ik daar omheen draai! Zoals ik al eerder zei: ik was me van geen kwaad bewust! Tot , dat jij mij er attent op maakte

Pippo

Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Karin » do 06 dec 2018 19:55

Pippo schreef:
do 06 dec 2018 18:36
Mijn moeder heeft nooit de pil genomen ! En haar overgangsjaren waren ook de hel ! Daarom ik ook zei : dat het genetisch ligt !
Hallo Pippo,

Genetisch ligt inderdaad vast wanneer je hormonen gaan schommelen, wanneer je menstruatie stopt.
Hoe soepel dat kan worden opgevolgd, is van veel meer afhankelijk.

Bij een natuurlijke overgang bepalen de genen in eerste instantie het schommelen van de hormonen, die op hun beurt het proces van het veranderen aansturen.
Zo bepaalden je genen dat je op je 17e ziek was rond de menstruatie.
Toen deed de pil zijn intrede, die riep, beste genen ik heb geen boodschap meer aan jullie. IK bepaal vanaf nu de hormonen, en je werd niet meer zo ziek als je menstrueerde. Wat vast lag in je genen werd niet meer opgevolgd.
En zo bepalen de genen de dagen dat een vrouw vruchtbaar is. En bepaalt de pil dat dat niet opgevolgd wordt,

Dat is met de overgang niet anders. Je genen kunnen wel iets willen, maar de pil is de baas en zegt, dacht het niet, ik bepaal de hormonen en houdt ze kunstmatig hoog en ik volg die overgangs-boodschap van jullie niet op.

Wat genetisch vastligt kan wel weer bepalend worden, en opgevolgd worden als de vreemde hormonen uit je systeem zijn.
Dan speelt dat genetische weer wel zijn rol mee.

Of dat wil zeggen dat je verder eenzelfde overgang gaat krijgen als je moeder, als je systeem eenmaal hersteld is, wie zal het zeggen.
Dat iets genetisch vastligt dat je in alles dezelfde genen erft.
We hoeven hormonaal niet in alles op onze moeder te lijken. We erven van twee kanten.
Tot aan de laatste menstruatie lijk ik hormonaal precies op mijn moeder. Daarna op vrouwen van vaderskant.

Karin

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » vr 07 dec 2018 13:57

Karin,

Ik begrijp je. U uitleg is aanvaardbaar. Zo had ik er nog niet op stil gestaan.
Je zegt me, dat door te stoppen met de pil, dat toen de klachten zijn gaan beteren. En als ik er goed over nadenk, klopt dat ook !
Maar ik linkte het aan, dat we weer wat verder stonden qua overgang ! Omdat ik daarvoor al dagen had, dat ik mij oké voelde en dat ik het beter kon loslaten. En dat ik stopte met mij ertegen te verzetten.

Na het stoppen met de pil, heb ik die zware aanvallen op mijn lichaam niet meer gehad ! (de niet epileptische aanvallen)
Wel kreeg ik drie weken dagelijks hoofdpijn en dat linkte ik wel aan het stoppen met de pil . Afkicken, zou ik maar zeggen .
En vanaf oktober ging het steeds beter qua klachten. De dagelijkse aanvallen op mijn lichaam zijn bijlange zo hard niet meer !

De laatste dagen zit ik met hormoonschommelingen die heel de dag op en af gaan. Zo kan ik op ene dag, van heel opgewekt, naar heel boos, opgejaagd, onrustig, ongeduldig gaan, gepaard met huilbuien ! En het valt me op, telkens ik een goede nachtrust heb gehad, dat ik dan veel last heb van de hormonen.

Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » wo 19 dec 2018 03:07

Hallo, ik heb even een vraag,

mijn slaapritme is nu zoal een 7 weken totaal veranderd. Van niet de slaap kunnen vatten tot amper een paar uurtjes te slapen om dan terug wakker te worden. Daar begin ik toch van af te zien en vraag me eigenlijk af, hoe lang dit nog gaat duren? Zou zo graag terug goed willen slapen!!!!
Iemand ervaring mee? Want ik begin er fameus vermoeid uit te zien en dat ben ik uiteraard ook !

Groetjes, Pippo

Claire
Berichten van Claire
Onderwerpen van Claire
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Claire » wo 19 dec 2018 11:01

Hoi Pippo,

Heel herkenbaar. Ik heb maandenlang (in wisselende periodes totaal zo'n 1,5 jaar) slecht geslapen tijdens de overgang. Dan werd ik om 2.30 uur wakker en zat ik de rest van de nacht op; ik kon dan niet meer in slaap komen. Ook geprobeerd om te blijven liggen, zodat ik weer in slaap viel. Het hielp niets.

Uiteindelijk is het weer over gegaan. Ik heb destijds geprobeerd me er niet druk om te maken en het te laten zijn, maar vermoeid werd ik er wel van. Ik ging dan overdag een uurtje liggen of eerder naar bed.

Je bioritme is onder invloed van de hormonen van slag. Sommige vrouwen luisteren naar hun lichaam en volgen een heel ander slaapritme, maar ik heb ervoor gekozen toch enigszins synchroon te blijven met mijn gezin. Het gaat over, maar het kan best een poos duren.

Veel sterkte.

Groetjes,
Claire

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » wo 19 dec 2018 13:27

Beste Clair, dankjewel voor je reactie.

Dat mijn bioritme in de war is door de hormonen, had ik al door. Maar ik had echt gehoopt dat het na een paar weken weer terug in orde ging komen, maar helaas :roll: In die 7 weken heb ik nog maar 4 nachten goed geslapen. En nu lees ik van je, dat het best nog wel wat kan duren. Maar nu heb ik een richtlijn en dan kan ik nu even stoppen met te hopen en mij erbij neerleggen. Best vermoeiend zo niet slapen!
Echt druk maak ik mij niet, maar ik merk wel dat ik op alles emotioneel reageer door mijn moeheid! Voor de rest zijn de hormonen minder intens en heeft mijn leven terug meer kleur gekregen. Alleen die vermoeidheid gooit wat roet in het eten.

Met vriendelijke groeten, Pippo

Pee
Berichten van Pee
Onderwerpen van Pee
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pee » wo 19 dec 2018 16:40

Hallo

Ik wil je niet ontmoedigen, maar ik slaap al jaren slecht.
Nachten van 4 uur zijn meer regelmaat dan uitzondering. En ook heel licht slapen.
Rusteloze benen houden mij uit de slaap, ik ben er achter dat ik inslaap en daarna met een uur wakker wordt van die rot benen.
Dan lig ik vaak tot 3 uur wakker, klaar wakker en mijn lichaam wordt dan aan alle kanten vervelend.
IK werk 40 uur per week dus ik vind het alles behalve fijn!
Soms heb ik een paar dagen dan denk ik "hé het gaat beter" maar, meestal ben ik zelfs bang om naar bed te gaan, weer zo'n nacht liggen draaien.

Groetjes Petry

Mar65
Berichten van Mar65
Onderwerpen van Mar65
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Mar65 » wo 19 dec 2018 17:49

Ow ow zo herkenbaar

Maar geloof me je moet vooral kalm blijven
hoe meer je je zorgen maakt hoe erger het wordt

Sterkte
Marjolein

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » wo 19 dec 2018 18:57

Hallo Petry,

oef, dat is niet niks :o 40 uur p/w werken en dan bijna niet slapen. ... en toch hou je het vol? Chapeau! Dan heb ik meer geluk! Ik hou het bij 20 uur p/w. Is echt wel genoeg! Je hebt ook van die onrustige benen, lees ik. Ik ook nog met zijn momenten, en dan sta ik op en ga ik midden in de nacht wandelen.
Mijn echtgenoot noemt mij een geest die 's nachts rond doolt. Ik kan heel de dag moe rond lopen en als ik moet gaan slapen. ... ben ik klaar wakker en vol energie. Heel raar! En dan tegen 5 uur wordt ik moe en ga ik slapen voor 2 uurtjes. Ofwel, val ik direct in slaap voor zo'n 3 uurtjes en dan is het weer gedaan. Ik hoop voor jou dat het snel mag beteren!

Groetjes
Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » za 26 jan 2019 16:49

Hallo dames

We zijn nu een maand verder, het slapen is de laatste twee weken weer heel goed! Ik vermoed nu wel omdat ik vanaf eind december tot 19 januari weer veel meer last had van de hormonen. Terug dagelijks meerdere malen van die intense huilbuien, woedeaanvallen en de niet epileptische aanvallen. Deze week is het terug wat rustiger geworden, maar hormonen vrij? Spijtig genoeg nog niet! Wat zal ik blij zijn dat mijn lichaam eindelijk een nieuwe balans heeft gevonden. Ik zeg steeds, nog even ..... Maar dat zeg ik nu al een klein jaar, dus dat "nog even " gaat nog niet op voor mij! Spijtig, heel spijtig

Groetjes, Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » za 02 feb 2019 02:55

Hai,

had vandaag niets last van de hormoontjes! Yes! Prijs? Ik lig al van 11 uur in mijn bed en het is nu 02u37 en ben maar opgestaan. Om 6 uur loopt mijn wekker af. Het valt me wel op, telkens ik geen last heb, moet ik het bekopen met slapeloze nachten en door die slapeloze nachten, word je weer wat prikkelbaarder. Ik was eigenlijk wel super blij om nog eens geen last te hebben. En dan geloofde ik er weer in, dat het ooit allemaal zou overgaan! Blijven geloven, zeg ik dan maar!
Toch als ik terug kijk naar de afgelopen jaren, toen ik nog aan de pil was, gaat het best veel beter! Geen angstaanvallen, geen depressieve gevoelens, geen overheersende stress meer (heb nog stress, maar beter hanteerbaar ) veel minder huilbuien, terug genieten van muziek en zelfs mee zingen, minder in de war zijn, beter kunnen concentreren. Ge ziet het gaat de betere kant op. Eind december en maand januari waren een terugval, maar niet meer zo hevig als de voorbij gaande 5 jaar. En ondanks het in ganse lijn beter gaat, hoop ik nog elke dag , dat het eindelijk mag stoppen, want ik ben die hormonen meer als beu!

Groetjes
Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » za 09 feb 2019 14:07

Hoi,

weet je wat ik gemerkt heb? Wel, mijn draagkracht is enorm verbeterd :D Mijn moeder is dit jaar enorm achteruit gegaan met haar gezondheid en is er een begin van dementie vastgesteld. Ik ben enig kind, en al de zorgen komen op mijn schouders terecht. Een geloop naar specialisten, dokter, poetsen, lichamelijke verzorging, winkelen, rekeningen betalen, met haar gaan wandelen, was en strijk enz enz. Heb nu hulp gevraagd (mantelzorg) 2 x per week. Anders is het niet haalbaar meer voor mij. Maar om terug te komen op mijn draagkracht ..... wel, het lukt mij heel goed!!!! Moet nog steeds daarna terug een paar uur op rust komen, maar zonder eigenlijk in te storten zoals die huilbuien of het gevoel, dat ik het allemaal niet aankan! En dat was me 3 maanden nog niet gelukt. Dus, we zijn op de goede weg ! Yesss !

Pippo

Lientje74
Berichten van Lientje74
Onderwerpen van Lientje74
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 44

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Lientje74 » ma 11 feb 2019 18:58

Fijn Pippo dat je merkt dat je draagkracht is toegenomen.
Hoop dat het zo mag blijven voor jou.
Hou ons maar op de hoogte.
Ik las in je eerdere berichten dat je erg gevoelig /prikkelbaar voor geluiden was geworden de afgelopen jaren.
Ik heb daar zelf nu veel last van. Mag ik uit je positieve bericht opmaken dat het daarmee ook vooruit gaat?

Groetjes
Lientje

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » di 12 feb 2019 14:29

Hey Lientje,

de overgevoeligheid aan geluiden, is sinds dit jaar ook gebeterd! Ook kan ik nu al terug lezen en tegelijk muziek beluisteren. Muziek ontspant mij nu i.p.v. dat het mij mateloos irriteert! Er zijn zekers nog dagen, dat alle geluiden mij storen, maar bijlange niet meer zoals voorheen! En nu kan ik aangeven dat het voor mij stiller mag, terwijl ik daarvoor direct een woedeaanval kreeg. Dus ja, het betert :D

Wat ik ook nog kan vermelden wat hard verbeterd is of totaal weg, zijn mijn angstaanvallen (die heb ik niet meer) mijn onzekerheid (klein beetje nog) mijn verwardheid (klein beetje nog) terug meer zin om onder de mensen te komen, ik lach terug veel meer, ik kan terug gesprekken volgen en er ook op reageren, minder gevoelig op domme uitspraken.
Soms overloop ik die jaren en moet ik toch wel lachen hoe onredelijk en gevoelig ik was. Mijn ventje heeft echt wel afgezien met mij! Maar langs de andere kant wordt ik ook er wel droevig van dat ik zo diep heb gezeten! Ik wou zo dolgraag op een verlaten eiland zitten en/of dolgraag de stekker uit trekken! Want zoals ik mij toen voelde ..... nee dat hoefde voor mij niet meer! Dacht echt .... is het dat nu? Wordt dit mijn verder verloop van het leven?
Ik was echt vergeten hoe fijn ik het leven daarvoor vond en welke toffe reizen we hadden gemaakt en hoe mooi ons huwelijk was! Ik moest mijn man niet meer! En toch was hij diegene die mij overtuigde om door te zetten en mij liet zien hoe fijn het daarvoor was! En vanaf ik crashte, begreep hij helemaal hoe zwaar het voor mij was en vanaf toen, steunde hij mij op de manier dat ik zo hard nodig had. Hij gaf me de hoog nodige rust, dwong mij niet meer om mee te gaan naar feestjes of wat dan ook, hij dempte zijn stem en ging niet meer tegen mij in met zinloze discussies.
En vanaf toen werd het dragelijker voor mij omdat ik het niet meer alleen moest dragen! Maar de hevigheid van de hormonen is pas verleden jaar rond augustus gaan beteren. Met nog veel ups en downs. Maar ik had al goede dagen en dan kon ik even op adem komen.
En nu weet ik zeker dat er effectief een einde komt aan heel die rot overgang! Terwijl ik daarvoor er niet in geloofde! Zo zie je maar :)

Groetjes
Pippo

Shania
Berichten van Shania
Onderwerpen van Shania
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 48

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Shania » vr 15 feb 2019 11:05

Hallo Pippo,

De laatste tijd heb ik met veel belangstelling al jouw berichten gelezen. Wat ik er geweldig aan vind is dat je steeds vaker positieve verhalen begint te schrijven. Dat is zeer hoopgevend voor mij, want ik herken alles wat jij ooit geschreven hebt. Ook ik ben enig kind en heb net als jij zo'n fantastische man! Die me ook aanmoedigt, zelfs als ik zeer onredelijk was. Die tevens begrijpt wat die rot-overgang met ons doet, geestelijk en lichamelijk.
Ik ben nu helaas al weken geveld door de griep (denk ik en hoop ik) en daar word ik helaas weer angstig van.
Wat als het iets anders is dan griep en dat soort doem-scenario's. Jouw angsten, woede-aanvallen etc... Ik heb ze ook allemaal, en ik durf nog niet te zeggen "gehad". Maar ik herken wel wat jij schrijft dat je beter tegen geluiden kunt, dat je beter kunt omgaan met angst en de draagkracht die weer iets hoger wordt. Het is zo fijn dat jij vertelt dat het met langere periodes ook beter kan gaan! Want erg hoopvol zijn de meeste verhalen hier op het forum niet, en dat is heel goed te berijpen. Daarom ben ik erg blij met jou hier op het forum.
Ik wens je een heel fijn zonnig weekend toe, en ik hoop dat je blijft schrijven. Niet perse alleen je positieve berichten hoor, dat zou niet eerlijk zijn als ik dat zou wensen. Maar de herkenbaarheid van alles wat jij vertelt maakt mij een stuk rustiger.

Dank je wel.
Warme groet, Shania.

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » vr 15 feb 2019 13:21

Hallo Shania,

dat doet me enorm goed dat ik jullie met mijn verhalen kan steunen! Want dat is mijn bedoeling ook! Ik had er in de tijd ook enorme behoefte aan!
Mijn hormonen zijn helaas nog niet de deur uit, maar ze zijn een pak hanteerbaarder geworden :D ook mijn niet epileptische aanvallen zijn gebeterd, maar ze zijn er nog dagelijks! Maar daar kan ik met leven ;)
De griep die jij hebt .... geen zorgen! Mijn plus dochter heeft ze ook al 3 weken. Heel vervelend, maar laat je maar niet van de wijs brengen Is slecht voor je hormoontjes! Ik wens je veel sterkte in deze moeilijke tij! En geniet van het zonnetje! Het zal je deugd doen!

Pippo

Shania
Berichten van Shania
Onderwerpen van Shania
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 48

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Shania » vr 15 feb 2019 17:28

Beste Pippo,

Jij bent nou echt een schat! Dank je wel voor je steun, wat doet me die goed. Ik heb hier op het forum in het verleden ook vele pogingen gedaan om dames te helpen die het moeilijk hadden. Dat voelt net zo goed als geholpen worden eigenlijk. Ik heb door jou een aardig goeie dag gehad, dank je wel. En beterschap met je plus dochter. Mag ik vragen wat je daarmee bedoelt? Een plus dochter?

Shania.

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » vr 15 feb 2019 18:02

Hallo

Zalig, dat je een goede dag hebt gehad. Doet goed hè ;)
En inderdaad je kunt niet iedereen helpen en soms komt de hulp die je aanbied niet goed over bij andere mensen, en dan moet je stoppen om je energie er in te steken. Ikzelf ben gewoon binnen te schrijven zonder maar te denken dat er iemand ging op reageren. Ik dacht eerder, diegene die het lezen en daar toch ook een erkenning in vinden en zo ook steun in hebben, dan heeft die overgang toch nog voor iets gediend. Want het is hard als je het gevoel hebt dat je helemaal alleen staat met die k××t hormonen. Ik was echt blij dat ik deze site heb gevonden. Al was na 4 jaar :S
En met plus dochter bedoel ik: de dochter van mijn man zijn eerste huwelijk

Wat ik geleerd heb, en dat klinkt mss wat cru Shania, maar je moet nooit iets doen, met de verwachting dat ze iets terug gaan doen voor jou, want dan kom je altijd bedrogen uit! Ofwel doe je iets voor iemand, maar dan zonder een verwachting, ofwel laat je het zo! Alle twee even goed! Want niemand is verplicht om iets te doen ;) Snap je

Groetjes
Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » ma 18 feb 2019 13:02

Hallo

De hormoontjes laten zich weer gelden. Grrr! Zaterdag wist ik het al! Te vrolijk, te enthousiast en dan weet ik al hoe laat het is! Toch neem ik die dag met alle plezier aan! Tegen de avond veranderde mijn stemming! De stress en prikkelbaar was in de plaats gekomen samen met de hartkloppingen.
Als die laatstgenoemde zich aanmelden, dan ben ik helemaal zeker dat de hormonen zich weer aanmelden of beter gezegd, zich harder laten gelden! Het gaat nu heel hard op en af! Het ene moment weet ik niet waar ik moet kruipen van de stress en prikkelbaarheid en het andere moment is het terug wat rustiger.
Maar die momenten van het stress gehalte kunnen ze het best zover mogelijk uit mijn buurt blijven, want gegarandeerd, lastig zal ik doen! Het was een kleine maand heel draaglijk en nu weer even op af :( Maar nogmaals niet meer zoals de laatste 5 jaar en dat is dan weer een pluspunt!
Alhoewel ik er nu wel van baal! Bah! Ik hoef ze echt niet die rot hormonen! En dat blijf ik zeggen! Ze dienen in mijn ogen voor niets! Kan ook zo oud worden!

Maar weet je wat ik vreemd vindt, nu heb ik al met verscheidene vrouwen in mijn stad, (zelfs volkomen vreemde vrouwen) over de overgang gepraat en ik ben nog niemand tegengekomen die het ook zo als ik heeft. Dan voel ik mij echt wel zo een soort aliën. Daarom ben ik wel super blij met dit forum! Ben ik niet zo alleen hè

Groetjes Pippo

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » wo 20 feb 2019 20:34

Hallo dames

Weet je wat ik nog ervaar? Dat ik dingen terug kan afsluiten. In al die pil-jaren, haalde mijn verleden mij terug in. En al wat ik netjes achter gesloten deurtjes had gestoken, die deurtjes gingen allemaal terug open, tot mijn grote spijt!!!! Ik heb altijd de mening gehad, als je een nare gebeurtenis niet kunt oplossen of veranderen, heeft het geen zin om je leven daarin voort in te laten vergallen. Het heeft toch geen zin! Dus liever afsluiten, en terug proberen gelukkig te zijn met wat ik heb.
Is niet gemakkelijk, maar het lukte me steeds. Tot ...... En nu yesss kan ik het terug!

Groetjes, Pippo

Shania
Berichten van Shania
Onderwerpen van Shania
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 48

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Shania » do 21 feb 2019 09:39

Hai Pippo!

Wat is alles herkenbaar wat jij schrijft! Ik was al heel blij voor jou na al je verhalen, maar ik dacht wel telkens "Ineens kunnen die hormonen in alle hevigheid weer aanvallen". In jouw geval bedoel ik dit want dat herken ik zo. Vele malen heb ik ook gedacht dat dit het wel zo'n beetje was, na een goeie 10 jaar! Mooi niet! Wat jij ook zegt; Heb je een goeie periode, krijg je er langzaam vertrouwen in en voel je je zielsgelukkig, om daarna keihard terug gefloten te worden. Daar word je niet goed van he? En enorm prikkelbaar daardoor terwijl je dat helemaal niet wilt. Het kost ook allemaal zoveel energie.
Ik heb enorme duizel-aanvallen de laatste dagen. Nou zit ik ook middenin een verbouwing en we gaan binnenkort verhuizen. Ontkom dan maar eens aan stress, onmogelijk! En dan merk je ook dat je draagkracht veel minder is geworden. Ik lijk wel een bejaard omaatje af en toe, ik was altijd zo sterk.
Ook ik heb er al lang geleden aan toe gegeven dat ik met de overgang bezig ben. Lee schreef het altijd zo mooi hier op het forum: Het is MIJN overgang, of de maatschappij nou wil of niet! Dus wij als dames hier hebben alle recht op onze eigen emoties. Ook al zijn ze verre van prettig. Het hoeft niet onderdrukt te worden.
Ik heb net als jij ook gemerkt dat mensen hun wenkbrauwen ophalen als je vertelt hoe erg je er last van hebt. Waar zijn die vrouwen "in het echt" die net als hier op het forum veel last en angst ondervinden van die hele overgang? Ze sussen het allemaal weg in het echte leven met zinnen als : "Je moet er even doorheen". Hoe onzeker kun je daar van worden? lang leve dit forum. En wat jij zegt over helpen en niets terug verwachten: Daar heb je zo gelijk in. Ik trek me alles in het leven zo persoonlijk aan, ik "werk" eraan om dit niet te doen. Maar helaas ben ik heel gevoelig, en dat stuk wordt alleen maar versterkt door de overgang.
Ook dat verleden waar jij het over had komt in alle gedaantes terug. Denk je dat je dingen hebt afgesloten, bam daar is het weer, met alle emoties van dien! Ja, het voelt inderdaad goed om hier weer even te zijn. Door alle drukte kom ik weinig aan dit forum en andere dingen toe.
Nogmaals dank voor je goeie verhalen en je openhartigheid. En de uitleg over een plus-dochter. Dan heb ik ook zo'n dochter, en een zoon met wie we beiden helaas al 14 jaar geen contact meer hebben. Ook zoiets vreselijks waar je doorheen moet om zelf nog een leven te hebben.
Ik stop er voor nu maar even mee, vandaag komt mijn moeder omdat we nu nog iets gezelligs kunnen gaan doen. Volgende week hoop ik mijn 49e verjaardag te vieren en daarna verhuizen.
Ik wens alle dames een rustige fijne dag en tot schrijfs.

Shania.

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » vr 22 feb 2019 13:43

Beste Shania,

ik moet wel zeggen dat de hevigheid van de hormonen van de voorbij gaande jaren niet meer zijn terug gekomen sinds een paar maanden! Ook al heb ik nog steeds last. Ik vermoed dat het zo stilletjes verminderd tot je lichaam zijn nieuwe balans heeft gevonden en zo ervaar ik het ook! Er zijn weken dat ik terug fluitend door het leven gaan, maar ja, ik word op tijd terug gefloten en daar baal ik enorm van! Zoals deze week! Mijn lach ben ik weer even kwijt! En zoek weer de stilte op, maar de wereld is niet stil, die stopt niet met draaien omdat ik even weer op hold sta! Ook al wil ik dat zo graag! Het vertrouwen dat dit ooit stopt heb ik wel! En het bewijs is er al een paar maanden. En dan doel ik op de 5 jaren hel!
Je zegt dat het je zoveel energie kost, en ja, dat ervaar ik ook. Je bent stik kapot. Voordeel is wel: je slaapt goed!
Jij zit nu in de verbouwingen /verhuis. Yep, is heel vermoeiend, stressvol maar toch met een positief vooruitzicht :D
Ik heb de verhalen van Lee ook gelezen .... mijn god, wat kon die het mooi neerpennen!!! Daar hebben veel vrouwen steun aan gehad, terwijl ze het zelf zo hard nodig had! Toch heeft ze haar steun ook gevonden! Dat er geen vrouwen in het echte leven met onze verschijnselen te vinden zijn, heeft mij nooit onzeker gemaakt, maar wel eenzaam! Want ze kijken en reageren vol ongeloof en ook ongeïnteresseerd! Heb toen heel weinig tot geen steun gekend! Integendeel! Tot ik gecrasht was! Ja, dan wel! Beter laat dan nooit! Ook al was het maar voor even.

Jij zegt dat je heel gevoelig bent en je alles persoonlijk aantrekt, wel dan hebben wij een raakpunt ;) Maar de laatste maanden, lukt het mij wel om mij niet meer vast te klampen aan mensen /leven. Ik bepaal mijn geluk wel zelf! Want aan mijn verwachtingen wordt zelden vervuld! En het is heus niet zoveel wat ik verwacht. Maar sinds ik dingen doe zonder iets terug te verwachten is mijn leven veel simpeler geworden! Je moet niet meer vechten voor herkenning of wat dan ook! Je zegt, dat het verleden jou soms nog terug inhaalt ? Dat vind ik heel spijtig voor jou! Probeer anders eens ook mijn instelling? Is maar een idee hè ;) ook vind ik het enorm spijtig dat jullie al 14 jaar geen contact meer hebben met jullie kinderen!!! Dat vreet natuurlijk aan jullie, maar als jullie er niets aan kunnen veranderen waarom laat je het dan niet los? Super moeilijk!!!!! Maar als het lukt, zal het een enorme bevrijding zijn en kan je toch al wat meer gelukkig zijn! Verder hoop ik dat je een hele fijne middag had met je moeder en wens ik je alvast een hele gelukkige verjaardag toe !!!

ik bekeek de dingen keer op keer terug en bekeek of ik het ook anders had kunnen aanpakken? Ja, mss wel. Maar toch wist ik, dat het niets zou uitmaken omdat ik ben wie ik ben en het toch terug op dezelfde manier zou doen. Ook wist ik, ik heb mooie dingen gerealiseerd en als die anderen het willen weggooien, nou, dat is dan heel spijtig en hard, maar ik moet voort met mijn leven! En na een aantal maanden of soms 1 jaar lukte het mij wel om gebeurtenissen los te laten! Ook wat er mij is aangedaan??? Daar heb ik tijdens de overgang terug veel traantjes voor gelaten omdat het wss nog niet verwerkt was. Maar ook hier weer, was mijn visie, ik kan daar toch niets meer aan veranderen of ongedaan maken, en daar blijven inhangen, maakt mij alleen maar heel verdrietig ! Dus, loslaten, een plekje geven en voort gaan met MIJN leven.

Pippo

Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Karin » vr 22 feb 2019 15:25

@Pippo,

Enkele maanden terug stopte je met het gebruiken van (pil)hormonen. Dat blijkt een goede beslissing te zijn geweest.
Je lichaam moet natuurlijk nog een heel stuk overgang gaan afmaken, maar nu de pil daar geen stokje meer voor steekt en je eigen hormonen weer kunnen schommelen, gaat het duidelijk beter met je.
Zo vaak als je het al herhaald hebt, kan niemand meer om die conclusie heen.

@Shania
Shania schreef:
do 21 feb 2019 09:39
Ook dat verleden waar jij het over had komt in alle gedaantes terug. Denk je dat je dingen hebt afgesloten, bam daar is het weer, met alle emoties van dien!
Dat heb ik ook ervaren. Het komt met periodes terug in de overgang. De plek die het eerder had gekregen past kennelijk niet meer bij de belevingswereld van mijn veranderende hormonen. Het raakte van zijn plek en ging met me mee het overgangsproces door, tot het zich had kunnen verwerken en een nieuwe plek had die weer paste bij de situatie.
Ik heb het nodig zo'n verwerkingsproces, (maakt niet uit waar het over gaat) te kunnen afmaken op mijn eigen manier. Mezelf druk opleggen, of laten leggen, daarvan heb ik ondervonden dat het vooral schuldgevoel en onrust bezorgt, wat niet bevorderlijk was. Om effectief te kunnen loslaten moet voor mij eerst de tijd rijp zijn. Alleen mijn eigen proces volgen en het de kans geven te laten zijn zoals het is, kan me dan naar dat punt brengen.
En jouw verhaal Shania klinkt alsof er je wat dat betreft net zo in staat

Sterkte dames
Karin

Pippo1
Berichten van Pippo1
Onderwerpen van Pippo1
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd NU: 50

Re: Evolutie van de overgang

Bericht door Pippo1 » za 23 feb 2019 12:41

Hai,

vanmorgend werd ik wakker en voelde mij direct heel beroerd! Een depressief gevoel overviel me en begon te huilen. Dat was weer even geleden! Na een minuut of 10 stopte het huilen maar voelde me nog even verloren als het eerste moment ik mijn ogen open deed. Ik stond op en ging direct mijn auto kuisen. Even mijn gedachte verzetten. En dat hielp wel. Na een uurtje was het klusje geklaard en ging ontbijten. Maar wat er toen gebeurde .... daar schrok ik wel van! Maar dan in de positieve zin! Mijn man stelde voor om samen te douche. Maar ik had nog het gevoel van : laat me met rust!
En toen zei ik: als het is om gezellig te doen, rot dan op.
Ik schrok zo hard, alsook mijn man, want om zoiets uit mijn mond te horen? We schoten zo hard in de lach, want voor het eerst zei ik wat er in mijn gedachte zat en draaide niet rond de pot. Heb ik altijd gedaan om de lieve vrede te houden en was zelf bereid om mij opzij te zetten. Wel, meer en meer merk ik dat ik ook mijn eigen mening mag hebben! En is er een ander daar slecht gezind voor? Wel, dat is mijn probleem niet meer! Ik hoef het ook niet altijd eens te zijn met een ander zijn mening! Vroeger gaf ik al snel mijn mening af om toch maar geen gedoe te hebben. Wel, dat is verleden tijd! Ik denk wel nu niet, dat ik mijn mening zal opdringen, want ieder heeft recht op een eigen mening, ook al is die niet helemaal juist. Dus, dat vind ik weer een positieve ommekeer! Eindelijk eens voor mijn eigen opkomen :)
Intussen is de hormonen storm gaan liggen en kan ik genieten van deze zonovergoten dag !

Ps, we zijn toch samen gaan douchen, en het was heel gezellig! Mijn ventje, had de druk weg genomen en er zich bij neergelegd, dat het voor een andere keer ging zijn. En dan vond ik toch terug wat rust in mijn hoofd en zo werd het nog heel gezellig !

Groet
Pippo

Gesloten