Niet te genieten

Een van de bekendste verschijnselen van de overgang die altijd worden genoemd, zijn de wisselende stemmingen en het emotioneler zijn
Gevoelens - Emoties - Stemmingen
Lillian
Berichten van Lillian
Onderwerpen van Lillian
Menopauzejaar:
Leeftijd: 61

Niet te genieten

Bericht door Lillian »

Hallo allemaal,

Even een vraagje. Herkennen jullie dit:
Tijdens de overgang heel veel last van migraine, heel erg vaak opvliegers en helemaal niet te genieten, chagrijnig niet normaal meer, ontzettend moe, hyper nerveus enz enz enz.
Dit is helemaal niet leuk voor mezelf maar ook voor mijn gezin niet want alles doen ze fout (volgens mij dan )en van een klein dingetje maak ik een heel erg groot probleem, met als resultaat dat ik zit te huilen en dat mijn kinderen boos naar boven gaan, want die snappen er totaal niks meer van.
Maar ikzelf snap het ook niet want ik ben nu meer dan een jaar niet meer ongesteld geweest en die verschijnselen had ik eigenlijk al toen ik nog(onregelmatig) menstrueerde.

Toen de menstruatie wegbleef zat ik lekkerder in mijn vel, had wel opvliegers maar dat was het enigste. Maar nu sinds 2 a 3 maanden ongeveer zit ik helemaal niet lekker in mijn vel. Ik voel me echt rot , niemand kan iets goed doen en heb heel vlug ruzie met man en kinderen.
Ik voel me depri en kan van niks maar dan ook niks genieten heb nergens zin in ik moet mezelf dwingen om iets in het huishouden te doen. Ook doe ik normaal heel erg graag computerspelletjes maar nu heb ik er totaal geen zin in. Ook lezen doe ik graag maar nu ook niet.
Ik snap het niet meer wat er met mij aan de hand is, heeft dit te maken met de overgang ook nog nadat de menstruatie al meer dan een jaar uitgebleven is?

Wie o wie kan mij a.u.b. hier iets over vertellen?
(ps ik ben 47 jaar)

Groet
Lillian



Kathinka
Berichten van Kathinka
Onderwerpen van Kathinka
Menopauzejaar:
Leeftijd: 67

Re: Niet te genieten

Bericht door Kathinka »

Beste Lilian en de andere dames,

Sinds een half jaar ben ik onregelmatig ongesteld. Mijn cyclus kan ik het best omschrijven als een eerste keer, die niet als echt aanvoelt met toch wel behoorlijk bloedverlies en een tweede keer, na ongeveer 2 weken, die wel echt aanvoelt en waarbij ik erg vloei. Vervolgens begin ik na ongeveer 5 weken weer met de eerste keer.
Tussen de eerste en tweede keer ben ik niet te genieten. Ik voel me opgeblazen met heel opgezette en pijnlijke borsten. Ik ben heel moe, emotioneel, ongeduldig en krijg gauw ruzie. Hiervan word ik geestelijk zo moe, dat ik me niet goed kan concentreren, waardoor ook veel dingen, die ik anders graag doe, niet meer zo boeiend en leuk lijken.

Ook heb ik dan absoluut geen zin om bijvoorbeeld naar verjaardagen te gaan of anderszins op bezoek te moeten. Elk gesprek vind ik vreselijk. Het lijkt of er geen zinnig woord uit me komt. En de woorden die mensen tegen me zeggen, lijken zich als een koord aaneen te rijgen, die om mijn hals valt en steeds strakker wordt aangetrokken. Ik zou het liefst gaan gillen. Ik begin het dan vreselijk warm te krijgen en de paniek loert om een hoekje.

Sorry, dat het zo hevig klinkt, maar zo voelt het ook.

Wat mij helpt is veel lichamelijke beweging: sporten, wandelen, dansen enz. Ik hoef dan geen gesprekken te voeren en mijn hoofd wordt er leeg van. Soms laat ik het ook maar zo en onderga het lijdzaam. Dan heb ik gewoon echt de puf niet. Jammer dan.
Ook slik ik al een aantal jaren bètablokkers. Hierdoor voel ik me een stuk rustiger van binnen, maar helemaal over is het dus niet, zoals jullie uit bovenstaande verhaal kunnen opmaken.

Ik ben blij, dat ik veel klachten herken. Dat maakt dat ik er over het algemeen toch wel goed mee kan omgaan.

Kathinka

Dit onderwerp is 14 jaar en 1 maand oud. Er kan niet meer op gereageerd worden.
Maak en nieuw onderwerp aan, of reageer in een ander soortgelijk onderwep