Zo prikkelbaar

Een van de bekendste verschijnselen van de overgang die altijd worden genoemd, zijn de wisselende stemmingen en het emotioneler zijn
Gevoelens - Emoties - Stemmingen
Regina2
Berichten van Regina2
Onderwerpen van Regina2
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Zo prikkelbaar

Bericht door Regina2 » do 27 jun 2019 10:41

Hallo,

Ik zit in de overgang en ben ontzettend prikkelbaar. Ik krijg negatieve reacties van mijn omgeving ondanks dat ik uitgelegd heb dat ik in de overgang ben. Ik voel me ontzettend alleen. Hebben jullie tips?

Groetjes van Regina



Diana49
Berichten van Diana49
Onderwerpen van Diana49
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 49

Re: Zo prikkelbaar

Bericht door Diana49 » do 27 jun 2019 21:01

Hallo Regina,

Ook ik heb er last van alleen niet elke dag.
Zoek op tijd rust en spit dit forum uit. Ik put hier veel antwoorden en vind geruststelling.
Voor je omgeving is t moeilijk te begrijpen maar ik zeg houd voet bij stuk. Blijf en probeer als t kan t rustig steeds uit te leggen. Maar soms wordt je er wel moe van.
Mensen die dicht bij je staan en kritiek hebben is erg moeilijk voor je en daar zal tijd voor nodig zijn, immers je bent veranderd en bent naar een balans aan t zoeken. Van mensen die wat verder van je weg staan kun je zeggen grofweg: bekijk t maar! Daar ben je geen verantwoording aan schuldig.
Ik zelf probeer me naar mijn directe naasten toe, een beetje in te houden, en zeg voordat ik een prikkelbare reactie geef, sorry jongens ff mij met rust laten. Kom later wel terug, en dat helpt, hier thuis althans. Maar dat vraagt om snel schakelen tussen je gevoelens. Hoop dat er voor jou snel begrip komt, sterkte

Diana

Sjannie
Berichten van Sjannie
Onderwerpen van Sjannie
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Zo prikkelbaar

Bericht door Sjannie » wo 03 jul 2019 14:05

Hallo Regina,

Ja meid dat is voor veel vrouwen iets waar ze nogal eens tegenaan lopen. Dat heb je ongetwijfeld al lang gelezen hier op het forum.
In je eigen omgeving voel je je dan nog steeds alleen.
Telkens uitleggen kost bergen energie. Daarmee doorgaan als mensen er niet voor open blijken te staan levert waarschijnlijk alleen op dat je je nog meer alleen gaat voelen in die omgeving.

De irritatie die ik in mijn overgang ging voelen, ging ergens over. Was meer dan alleen maar een kort lontje hebben omdat ik in de overgang was.
De irritatie ging gaandeweg de kant uit van boosheid, soms intense woede.
Er bleek een link te zijn tussen dat soort momenten. Ze gingen ergens over. Ze hadden allemaal te maken met het feit dat ik ondervond dat wat ze van gewend waren, dat ik dat niet meer op kon brengen. Zorgtaken, bepaalde verplichtingen, het werd me teveel.
Ik moest daarin grenzen verleggen. En mijn directe omgeving dus ook.
Wie niet horen wil moet voelen werd mij vroeger geleerd. Ik deed niet meer al die dingen de ze gewend waren, ze moesten zelf maar meer gaan oplossen.
Was niet makkelijk om te doen, leverde aardig wat protest maar na het nodige gespartel hadden ze geen keus meer en kwamen ze er zelf ook wel achter dat iets meer toeschietelijk zijn, hun ook meer harmonie opleverde
Uitleggen "het is de overgang en het zijn de hormonen" was te vaag. Toen ik eenmaal beseft dat het ook meer was dan dat en daarnaar ging handelen gingen ze begrijpen.

Misschien geeft deze informatiebron over de boodschap van woede een steuntje in de rug

Sjannie

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht