Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Een van de bekendste verschijnselen van de overgang die altijd worden genoemd, zijn de wisselende stemmingen en het emotioneler zijn
Gevoelens - Emoties - Stemmingen
Bloem68
Berichten van Bloem68
Onderwerpen van Bloem68
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Bloem68 » wo 06 jun 2018 22:39

Beste allemaal.

Wat een herkenbaarheid op deze site en wat ben ik blij dat ik ook mijn ei kwijt kan, want het zit hoog en moet t even kwijt.

Ik ben nieuw sinds vandaag en de reden dat ik schrijf is omdat ik mij met momenten waardeloos voel, lusteloos, oververmoeid, depressief, boos, emotioneel, onaantrekkelijk enz.

Heb veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar waaronder een scheiding van een narcist, er vonden verschillende gebeurtenissen plaats waaronder zelfmoord poging van mijn zoon van 19, baan kwijt geraakt, 3 verhuizingen, afspraken bij klinieken vanwege opname zoon, daarna tweede poging tot zelfmoord en weer een kliniek opname op een gesloten afdeling van zoon, moeder van mij dit jaar opgenomen met neurotische depressieve klachten in een kliniek en haar bezoek ik 2 x in de week.

De zorg voor mijn jongens ligt volledig bij mij en mijn uitgangspunt is dat ik ze heel graag een veilig huis wil geven waarin ze zichzelf kunnen zijn, vol liefde en plezier.

Sinds een half jaar gaat t gelukkig allemaal wat beter met mijn jongens en ik zou blij moeten zijn.
Zo voelt dat niet altijd, want mijn stemming wisselt van de een op de andere dag.
Heb geen zin in de dag om weer te zorgen en alles te moeten regelen, kom gewoon mijn bed niet meer uit.T kost mij moeite om de week te vullen, heb een vaste baan van 5 uur per week waar ik blij mee ben.Ook ben ik yogadocent en geef ik tussendoor les.Door mijn onzekerheid op elk gebied en ik totaal uit balans ben,heb ik alles op werkgebied even on hold gezet.Dus heb veel vrije tijd die ik bij mindere dagen op vul met malende negatieve nare gedachten..
Terwijl ik iemand ben van go with the flow!!

Mijn menstruatie is gewoon 4 weken lang, dan een stop van twee dagen en het hele gebeuren begint van voor af aan.
Ik baal er zo van, dat ik vandaag dacht 't hoeft van mij niet meer. Ik voel mij lelijk, oud, slechte moeder en denk dan ook, wie wil mij nou nog? 

Zo, ik ben het kwijt en de tranen lopen over mijn wangen, hoop dat ik volgende keer wat positiever ben en weer advies kan geven.

Bloem68 x



Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Karin » do 07 jun 2018 13:08

Hoi Bloem,

"go with the flow!!" .....Dat klinkt zo lekker luchtig he?
Maar de flow die je de afgelopen jaren in zijn greep had, is er een waar je U tegen zegt.
Waar je nodig was stond je klaar, je regelde, je zorgde, en al je aandacht en energie ging daar naar toe.

Daarbij nu die overgang , met o.a. energievretende lange menstruaties.

Hoe kan het nou anders dan dat je bekaf bent. Hoe logisch is het dat zorgen je nu meer dan gestolen kan worden.
Natuurlijk is een stukje van jezelf blij dat het nu goed gaat met je kinderen. Maar hoe kun je altijd blijheid voelen als het met jezelf niet goed gaat, en je uit een situatie komt waarin je jezelf op het laatste plan stond.

Je vraagt: Wie wil mij nou nog?
Is dat wel de goede vraag?
Gaat het nu niet veel meer om wie/wat jij wilt en nodig hebt?
Bloem68 schreef:
wo 06 jun 2018 22:39
Zo, ik ben het kwijt en de tranen lopen over mijn wangen, hoop dat ik volgende keer wat positiever ben en weer advies kan geven.
Bloem, laat die tranen maar stromen, en voel gerust de opluchting die ze je op dit moment geven. Ze hebben geen (zelf)kritiek nodig.
Het mag er gewoon zijn.

Karin

Bloem68
Berichten van Bloem68
Onderwerpen van Bloem68
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Bloem68 » do 07 jun 2018 16:59

Dank Karin voor je reactie.

Je slaat de spijker op zijn kop.T is het opnieuw uitvinden van jezelf in deze nieuwe fase.
Het gaat er eerst om, wat wil ik en wat heb ik nodig.
Ik moest opnieuw huilen door jou reactie en laat t gewoon gebeuren.

Groetjes bloem

Bloem68
Berichten van Bloem68
Onderwerpen van Bloem68
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Bloem68 » wo 13 jun 2018 00:08

Hai dames,

De overgang is idd geen stoornis, dus laat je niks aanpraten. De ggz instellingen hebben naar mijn idee er te weinig over meegekregen in hun studieperiode.

Ik heb ook ADD en loop vanwege veel heftige gebeurtenissen van de afgelopen 5 jaar bij psych. Om alles een plek te geven en mijn verhaal kwijt te kunnen.

Omdat ik veel last heb van extreme stemmingswisselingen, oververmoeid zijn, mijn bed soms niet uit willen, mijzelf verschrikkelijk vinden, negatief zelfbeeld, geen keuzes kunnen maken, slecht slapen, hebben ze besloten in een team om eerst de depressie waar ik aan lijk te lijden in balans te brengen.

Alleen op t moment dat ik dat hoorde, had ik zoiets van, ik heb helemaal geen depressie!
Terwijl ik vorige week nog huilend de arts heb opgebeld met de mededeling, dat het van mij zo niet langer moet duren, want was zo somber.

Ik heb opnieuw mijn vermoedens uitgesproken dat de overgang er een grote rol in kan spelen. Ja, dat zou ook mee kunnen spelen antwoordde de 26 jarige psychologe bij wie ik een intake had.
Nu heb ik dus twijfels of dit is waar ik werkelijk van zou kunnen opknappen.

Mijn intuïtie die meestal best sterk aanwezig is, is gewoon niet meer zo sterk. de laatste tijd.
En wat ben ik blij met dit forum vol mega mooie, sterke krachtige vrouwen!

Machteld

Claire
Berichten van Claire
Onderwerpen van Claire
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Claire » wo 13 jun 2018 09:17

Beste Machteld,

De opmerking van de psychologe dat de overgang zou kunnen meespelen bij een vrouw van 49 vind ik een understatement. Natuurlijk speelt die mee! Verder doet ze er waarschijnlijk niet zoveel mee en gaat weer verder in de gebaande processen. De overgang verdwijnt daardoor op de achtergrond. Je zegt zelf dat je intuïtie je laat weten dat je geen depressie hebt.

Misschien is een pas op de plaats, rust en ruimte wat je nu nodig hebt? Wellicht zijn sommige van je klachten ook bijwerkingen van medicijngebruik als je die gebruikt; ik zou het zeker even nakijken.

Groetjes en sterkte,
Claire

Bloem68
Berichten van Bloem68
Onderwerpen van Bloem68
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Bloem68 » wo 13 jun 2018 15:09

Hoi Claire,

Dank je Claire, voor je reactie.

Ik gebruik antidepressiva en het helpt mij wat steviger te staan in mijn leven.
Nu ik dit zo schrijf twijfel ik aan de werking er van en ik ben gewoon een type die zonder medicatie
mijn leven wil voortzetten. Ben uit eigen wil ook vaak spontaan gestopt met AD alleen de klachten komen dan nog harder terug.

Ik gebruik vitamine B 12 met foliumzuur zuigtabletten, d 3 druppels en magnesiumolie en dat maakt de vele klachten draaglijker, zo lijkt het.
Ook heb ik het mirenaspiraaltje en misschien moet ik het toch even uitzoeken zoals jij schreef.
Heel erg bedankt en laat t je weten.

Groetjes van Machteld

Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Karin » wo 13 jun 2018 15:24

Bloem68 schreef:
wo 13 jun 2018 00:08
Omdat ik veel last heb van extreme stemmingswisselingen, oververmoeid zijn, mijn bed soms niet uit willen, mijzelf verschrikkelijk vinden, negatief zelfbeeld, geen keuzes kunnen maken, slecht slapen, hebben ze besloten in een team om eerst de depressie waar ik aan lijk te lijden in balans te brengen.
Hoi Machteld,

Dit soort dingen he, daar kan ik soms zo boos om worden. Buiten je om worden verschijnselen opgeteld en wordt er een hokje (diagnose) bij gezocht.
Wie de mens daarachter is, wat zij nog maar net achter de rug heeft, de overgang die haar parten speelt, of wat dan ook............ Het is allemaal van ondergeschikt belang.

Een normale volwassen gezonde vrouw, met altijd een sterke intuïtie, meldt zich. Een vrouw die ook nog eens vrij helder voor ogen heeft wat haar parten speelt en wat daar een rol in speelt. Die een tijd achter de rug heeft van intensief zorg voor haar kind in nood. Die deed wat gedaan moest worden, en waarbij het nodig was zelf op de tweede plek te gaan staan.
Hoe sterk ben je niet als je dat volbrengt en weet te dragen?
Hoe sterk ben je niet, als je vervolgens, al is het stapje voor stapje, durft te erkennen dat je daar bekaf van bent, en het even helemaal kwijt bent, niet meer weet wat je zelf wilt, wat je eigen noden ook alweer waren of zijn, en hoe of wat of wie wie je zelf bent.
Als je je bewust bent van hoe je overgang daar ook nog eens in betrokken is, en zelfs de basis is, waarop op dit moment het leven zich afspeelt.

Hoe sterk is degene die buiten haar om besluit dat zij zou lijden aan een ernstige ziekte als depressie. En hoe verzwakt dat besluit de ander, als die iets heel anders ervaart.

Dan kan het toch haast niet anders meer dan dat iemands intuïtie (de ruimte ervoor) onder druk komt en twijfels worden bevorderd?

Ik kan me soms best wel druk maken als ik zulke verhalen hoor, of lees in dit geval.
Ik denk namelijk dat als die vrouwen diep in hun hart kijken, dat ze dan niet in de eerste plaats behoefte hebben aan stempels en theorieën die voor ze besluiten. (Soms hebben mensen misschien die afhankelijkheid nodig, maar zo'n vrouw zie ik hier niet.)

Ik denk dat het heel vaak zo is, dat vrouwen in de eerste plaats heel erg behoefte hebben aan iemand die naast ze staat. Aan iets of iemand die eens heel concreet iets teruggeeft van alle zorg en energie die vrouwen in hun leven hebben uitgedeeld. Even niet alles zelf hoeven doen en vanuit gelijkwaardigheid geholpen worden.
En bovenal iets of iemand die heel dicht bij he durft komen in datgene wat bezighoudt. Die durft delen in je emoties.
Iemand die de nabijheid aandurft, noem ik dat altijd.

Therapieën doen dat niet. De setting is altijd ongelijkwaardig en handelt altijd met afstand.
Daarmee wil ik niet zeggen dat je er dus niets uit zou kunnen halen.
Maar de ervaring heeft me wel geleerd dat je, met de overgang in je lijf immens veel lef en kracht nodig hebt, om jezelf trouw te kunnen blijven.
En daar had ik in de crisis die de overgang voor mij was, nou net niet zoveel van voorhanden.

Hoe voor iemand anders het een tegen het ander opweegt is niet aan mij.
Zelf heb ik het gemis van die nabijheid in de therapie, en het elke keer weer opzijgeschoven worden van mijn overgang, achteraf nog lang met meegedragen. Het vertrouwen in mezelf was erdoor beschadigd.

Karin

Claire
Berichten van Claire
Onderwerpen van Claire
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Claire » wo 13 jun 2018 17:13

Hallo Karin en Machteld,

Goed verwoord, Karin. Wat verdrietig dat je zo ver van jezelf bent geraakt. Krachtig dat je er weer staat.

Het is eenvoudig om iemand die kwetsbaar is en onzeker over haar klachten nog verder te doen wankelen of het bos in te sturen met een verkeerde diagnose. Hoewel ze dit niet bewust doen, is het wel uitkijken voor hulpverleners en artsen.

Je leest hier zo vaak dat therapie in welke vorm dan ook en medicatie niet helpen. Dus lijkt mij dat in zo'n geval de verkeerde diagnose is gesteld. Daarnaast geeft medicatie vaak ook nare bijwerkingen en afhankelijkheid als cadeau bovenop een lijf dat toch al alle zeilen bij moet zetten om te functioneren.

Eigenlijk is alles erop gericht om door te gaan in de overgang terwijl de menoPAUZE vraagt om rust en ruimte.

Voor mij is het een periode van jaren met soms heftige klachten en natuurlijk zoek/zocht ik dan naar een oplossing. Echter blijkt steeds weer dat klachten vanzelf komen en ook weer gaan. Neemt niet weg dat ik er wel doorheen moet en dat is soms behoorlijk pittig. Gelukkig kan ik nu mijn menstruaties langer en vaker wegblijven zeggen dat het beter gaat. Geeft maar aan dat hormonen veel invloed hebben.

Groetjes,
Claire

Bloem68
Berichten van Bloem68
Onderwerpen van Bloem68
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Bloem68 » wo 13 jun 2018 20:08

Hey Karin en Claire,

Ik kreeg je berichtje binnen Karin en jou woorden raakte mij en werd emotioneel.
Je hebt gewoon helemaal gelijk.
Je wilt gehoord worden en vanuit gelijkwaardigheid worden behandelt.
Karin,fijn datje zo sterk bent ondanks dat je t vertrouwen soms kwijt was.

Machteld

Bloem68
Berichten van Bloem68
Onderwerpen van Bloem68
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Bloem68 » do 14 jun 2018 12:04

Hallo mooie dames hier op t forum.

Ik heb net de huisarts gebeld en laat mijn mirena spiraal verwijderen vanmiddag nog.Vind t toch ook weer spannend, want hoe gaat mijn lichaam en geest reageren.

Wie weet voel ik mij veel beter zonder die hormoonafgifte elke dag en hoop stiekem dat het wat rustiger word.

Groetjes Machteld

Bloem68
Berichten van Bloem68
Onderwerpen van Bloem68
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Bloem68 » zo 17 jun 2018 13:20

Hey meiden.

De mirena eruit halen was gelukkig zo gedaan en heb wel wat onttrekkingsbloeding eraan overgehouden wat heel normaal is.
Had een gevoel van opluchting toen het eruit was afgelopen vrijdag.

Maar sinds gisteren heb ik zoveel last van mijn buik en echt mega vermoeid terwijl ik nauwelijks wat doe.
Niet geslapen vannacht en nu lig ik op bed met ja, een schuldgevoel en verdrietig.

Waarom voel ik mij zo ellendig?
Mijn drie jongens die thuis zijn en hun moeder steeds zo zien, terwijl ik helemaal niet zo ben.

Kijk naar vakanties, leuke dingen om te doen, een tweedehandsauto, sites waar je je hormonen in balans kunt brengen, wil mijn muur verven, de tuin doen, weg met vriendinnen.
Puntje bij paaltje gebeurt er helemaal niks of is t maar half afgemaakt of zeg ik op t laatst af.

Ik heb er echt even genoeg van op dit moment.

Machteld

Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Karin » zo 17 jun 2018 15:22

Hallo Machteld,

Ja dat ding is er zo uit natuurlijk. Je lichaam moet ineens op een andere manier aan de gang. En de eigen hormonen weer mobiliseren.
Dat is wel even karweitje en heeft even tijd nodig lijkt mij.
Ik vind het niet zo gek als dat extra vermoeidheid geeft en de boel even op zijn kop zet.

En dan doen die jongens het nu maar even met een moeder, die zich niet goed voelt en gas terug moet nemen.
Je kunt en hoeft ze niet voor alles te sparen. En ik denk dat ze ook niet anders willen, dan dat je ook goed zorgt voor jezelf.

Een van de moeilijke dingen van inleveren vind ik altijd het schuldgevoel dat erbij om de hoek komt kijken.
Dus groot gelijk dat je lekker je bed in kroop, en je emoties de ruimte gaf.

Die jongens kennen je, ze weten wie je bent. En dat lost echt niet zomaar op omdat jij nu meer van je kracht voor jezelf nodig hebt

Sterkte Machteld,

Karin

Bloem68
Berichten van Bloem68
Onderwerpen van Bloem68
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Bloem68 » zo 17 jun 2018 19:05

Dank Karin,

Dat schuldgevoel zit ook zo in je systeem, terwijl je je eigenlijk gewoon even niet zo lekker voelt.
Mag dat?
Nou nee dat mag niet, want wat zullen ze wel of niet denken en wat geef ik ze mee.en wat denk ik allemaal over mijzelf, lijk wel 80 i.p.v. een fitte jonge vrouw van bijna 50!

Is t logisch dat alles in de war is ?
Ja...t heeft tijd nodig alleen geef ik mijzelf dat niet, want wil mij zo graag weer goed voelen.

Groet Machteld

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Lee64 » zo 17 jun 2018 21:27

Bloem68 schreef:
zo 17 jun 2018 19:05
en wat geef ik ze mee
Hallo Machteld,

weet je wat je ze meegeeft? Dat hun moeder ook maar een mens is. Die niet altijd sterk hoeft en kan zijn net als alle andere mensen dat ook niet altijd kunnen en hoeven zijn.
In mijn ogen niets negatiefs dus maar juist een waardevolle levensles. Met wat uitleg erbij worden je zoons dan hopelijk later ook nog echtgenoten die een vrouw in de overgang kunnen steunen. Je toekomstige schoondochters zullen je dankbaar zijn ;)

Vr gr Lee

Ps. En het is herkenbaar hoor: In mijn overgang hou ik regelmatig 'pyjamadagen' als ik voel dat dat nodig is. Lekker in bed blijven. Niks moeten, niks hoeven.
Schuldgevoel daarover heb ik al lang niet meer, ik zie het als goed voor mezelf zorgen, zoals ik ook altijd voor anderen gezorgd heb.

Karin
Berichten van Karin
Onderwerpen van Karin
Menopauzejaar:

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Karin » zo 17 jun 2018 22:35

Jawel Machteld,

Dat mag wel. Als ze het niet fijn vinden dat je nu niet de vrolijke altijd klaarstaande mama kunt zijn is helemaal niet erg.
Bij volwassen wordt hoort ook ontdekken en accepteren dat je moeder ook een mens is dat verdriet kan hebben, moeilijke tijden meemaakt enz.
Ze ervaren dat nu aan den lijve.

Zij zullen steeds weer in hun leven te maken krijgen met vrienden, een vriendin / vrouw of broer/zus die het effe moeilijk heeft.
Ooit zullen ze hun leven waarschijnlijk delen met de moeder van hun kinderen. En ook die vrouw is meer dan moeder alleen, en een mens voor wie het leven niet altijd vanzelf zal gaan en haar ups en downs heeft.
Ze weten ongetwijfeld al dat het zo is. Maar het heel direct ervaren en er mee om moeten gaan is toch weer een ander dingetje.

Wat ik bedoel te zeggen is, dat je ook door openlijk te zijn over wie je nu bent, en te doen wat je nu voelt, het zichtbaar laten zijn, hen een belangrijke ervaring meegeeft.
Gun ze die kans, nu de situatie zo is.
Waar kunnen ze nou veiliger oefenen in het omgaan met zulke dingen, dan in de omgeving van hun eigen moeder, waarvan ze de zekerheid hebben dat die altijd bij ze zal blijven.
En ja, ze zullen soms misschien iets zeggen wat niet aangenaam is, maar dat is hun leerproces, iets wat ze in zichzelf gaan leren oplossen. Onderdeel ook van hun proces van losmaken en zelfstandig worden.

Maar ik herken het zo goed, al die gevoelens die je beschrijft, en die stem die me steeds voorhield dat ik de altijd opgeruimde, liefst opgewekte moeder moest zijn. En dat niet meer kunnen........... wat een vreselijke tijd was dat.
Mijn kinderen zijn intussen begin 30. Ze hebben met mij in het verleden hetzelfde meegemaakt. En ja het deed mij ook pijn, als ik zag dat ze teleurgesteld keken, of een rotopmerking maakten, als ik niet beschikbaar was en ze moesten wachten op een ander moment.
Toch zei een van hen vorig jaar......... we hebben daar toch wel veel van geleerd. En ik zie het ook terug in de manier waarop zij nu met hun vriendin omgaan.

Het mag echt hoor Machteld. Je mag jezelf prioriteit geven op zulke momenten.

Karin

Bloem68
Berichten van Bloem68
Onderwerpen van Bloem68
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Veel meegemaakt de afgelopen 5 jaar

Bericht door Bloem68 » ma 18 jun 2018 13:30

Dank meiden voor jullie herkenbare woorden.

Ik houd mij voor dat t gewoon weer overgaat en dat we er beter uitkomen.

Heb mij vanmorgen kwetsbaar opgesteld naar mijn jongens en uitgelegd waar ik tegen aanloop. Zo ontzettend mooi, hoe ze reageerden.
Dat heeft zeker ook goed gedaan.

Machteld

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht