Ochtenden moeilijk

Een van de bekendste verschijnselen van de overgang die altijd worden genoemd, zijn de wisselende stemmingen en het emotioneler zijn
Gevoelens - Emoties - Stemmingen
JankeVeenstra
Berichten van JankeVeenstra
Onderwerpen van JankeVeenstra
Menopauzejaar:
Leeftijd: 55

Ochtenden moeilijk

Bericht door JankeVeenstra » ma 08 nov 2010 15:32

Beste Annemiek,

Ik heb zo nu en dan enkele hele vervelende dagen, dan wil ik mijn bed niet uit, want alles is grijs om mij heen. En als ik eruit ben voel ik me zo anders, dan ik normaal ben, nergens zin in. En dan wordt ik erg emotioneel, en huil het er allemaal uit. Dit lucht wel enigszins op, maar het komt bij mij ook heel snel weer terug. En neemt de hele dag bezit van me. En dat is zo vermoeiend. Doe dan wel wat maar het gaat de dag door niet van harte. Ik voel me dan gewoon alleen en rot.
Ben blij dat ik 's avonds mijn bed weer in kan, dan voel ik het even niet. Dit duurt enkele dagen.
Wat bij mij wel opvalt is dat ik nu tegen een menstruatie aan hik die maar niet door wil breken. die is erg onregelmatig.
Volgens mij heeft dat er bij mij mee te maken.

Ik voel me vaak zo alleen met dit depri gevoel, er is niemand in mijn naaste omgeving die ook dit herkent. Ik voel mij onbegrepen. Mijn gynaecoloog heeft mij geadviseerd om naar een psychiater te gaan, maar die kan dit ook niet plaatsen.
Het is voor mij zo machteloos. Wie herkent dit?
Ik ben 47 en ben al jaren onregelmatig ongesteld (6 jaar)

Janke



Ruchama
Berichten van Ruchama
Onderwerpen van Ruchama
Menopauzejaar: 2002
Leeftijd: 63

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door Ruchama » ma 08 nov 2010 16:22

O, Janke,

ik ben ook 6 jaar onregelmatig geweest en daarna stopte de menstruatie, dus misschien is er hoop voor je dat de premenopauze spoedig achter je ligt. Dan ben je er nog niet, maar dan is de eerste fase voorbij in ieder geval. :roll:

Ruchama

Gaea
Berichten van Gaea
Onderwerpen van Gaea
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door Gaea » ma 08 nov 2010 16:34

Hallo Janke,

Ik wil reageren omdat de gevoelens die jij beschrijft ik ook een geruime tijd heb gehad.
Vond het heerlijk om 's avonds naar bed te gaan alleen om dat rotgevoel niet te hebben maar ja ... dan werd je 's morgens weer wakker en begon het hele liedje van voren af aan.
Het liefst hield ik dan mijn ogen dicht om alles buiten te sluiten maar dat werkt natuurlijk niet want de plicht roept.
Ik herken het dus zeer zeker, kan het gevoel zo weer oproepen als ik eraan denk omdat het zo allesoverheersend was. Ik dacht ook dat er geen eind aan zou komen maar momenteel gaat het goed en het klinkt misschien raar maar ik kan God wel danken op mijn blote knieën (als die er iets mee te maken heeft natuurlijk want ik denk eerder dat het de hormonen zijn).
Nog wel eens een slechte dag/dagen maar echt niet te vergelijken met destijds.
Vaak is er nu ook een aanleiding zoals een menstruatie die op zich laat wachten, hormonen die sowieso schommelen en de eerste dagen van de menstruatie.

Sterkte,
Gaea

JankeVeenstra
Berichten van JankeVeenstra
Onderwerpen van JankeVeenstra
Menopauzejaar:
Leeftijd: 55

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door JankeVeenstra » ma 08 nov 2010 17:15

Beste Ruchama en Gaea,

Ik vind het zo fijn dat jullie zo snel op mijn berichtje reageren.
Het is een warm gevoel dat ik dus niet gek ben, maar dat het echt bij de overgang hoort. Ik heb dat depri- gevoel al meer dan 3 jaar .
Kon ik er zelf maar wat meer vrede mee hebben en zeker weten dat het de overgang is, misschien kan ik het dan beter accepteren.
Maar dat is het moeilijkste van alles. En ook het thuisfront heeft het er moeilijk mee. Die hebben al die jaren een vrouw en moeder die in slechte perioden anders functioneert. Sommige weken voel ik me zo goed dan kan ik me niet voorstellen, hoe het rotgevoel ook al weer voelt. Doe gewoon mijn ding, en genieten nou van de kleinste dingen om mij heen.
Buiten deze vervelende klachten, die voor mij echt heel zwaar zijn, heb ik zo nu en dan opvliegers, kan vreselijk malen en echt alles is me teveel, bijna elke nacht heel erg last van nachtelijke transpiratie droge mond, droge ogen, spierpijn en gewrichtspijn. Ik stop maar met klagen.

Voor de overgangsklachten was ik nooit ziek en al helemaal geen klager en nu .................... om gek van te worden. Ik ben mezelf gewoon niet.

Gebruiken jullie ook hormonen of i.d.?

Groet
Janke

Gaea
Berichten van Gaea
Onderwerpen van Gaea
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door Gaea » ma 08 nov 2010 18:28

Hai Janke,

Opvliegers, nachtelijk zweten, spier- en gewrichtsklachten....allemaal (helaas) herkenbaar :( .
Hormonen gebruik ik niet, tot dat besluit ben ik gekomen na heel wat lezen hier maar ook mijn gynaecoloog is er geen voorstander van.
Voor mij wegen de nadelen niet op tegen de voordelen en het naarste vind ik nog wel dat je de overgang uitstelt maar niet afstelt dus m.a.w.: je moet er toch doorheen, vroeg of laat.
Ik slik wel een goede multivitamine afgestemd op vrouwen en gebruik soja producten (3x per dag zuivel).
Door de gynaecoloog is mij geadviseerd magnesium te gebruiken omdat na een dexa-scan is gebleken dat ik in lichte mate osteoporose heb (extra calcium was niet nodig omdat ik zuivel gebruik).
Verder probeer ik zo goed als mogelijk is naar mijn lichaam te luisteren en dat houdt in dat ik vaak een stapje terug moet doen.
Ik heb dagen dat het goed gaat maar ook dagen/weken dat de klachten heftig zijn, eigenlijk dus zoals veel vrouwen hier op het forum.
Ik denk dat dat mij ook het meest steunt en geruststelt: herkenning!

Groetjes
Gaea

Trudy
Berichten van Trudy
Onderwerpen van Trudy
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door Trudy » di 09 nov 2010 11:01

Hoi Gaea

Ik kan er over mee praten hoor, heb net 3!! weken achter de rug van allerlei klachten, je kent ze vast wel, snel geïrriteerd hartoverslagen trillen onrust snel boos depri en noem maar op....... pff toen ik nog ongesteld was had ik alleen maar last van pms een paar dagen voor de menstruatie, nu gewoon 3 weken ellende!!

Gr Denize

Tinne
Berichten van Tinne
Onderwerpen van Tinne
Menopauzejaar:
Leeftijd: 58

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door Tinne » di 09 nov 2010 11:26

Hallo

yep heb ik ook die emoties, zelfs nu... en ik vrees dat m'n vriendinnen dit eens beu gaan zijn.
Normaal ben ik diegene die altijd klaar staat, mezelf opzij kan zitten, om naar iedereen te luisteren, goede raad te geven als ze dit wensen, en mee oplossingen te zoeken,
Maar nu...ik in deze fase zit, waarin ik emotioneel een wankel iemand ben, die de ene keer als een bijtend kind reageer, en de andere keer als een boos opstandig kind, bijwijlen heel gefrustreerd kan doen, en ondertussen als een heel bekwame persoon alles hebben opgevangen en gezien en dat wil op wijzen..
Ik vermoed echt dat ze dat eens beu gaan zijn, en dat ik eens echt iets ga zeggen of doen, dat hun gaat kwetsen..
Toch moet ik hier doorheen.. het gaat hier in dit geval om mijn leven..

Tinne

JankeVeenstra
Berichten van JankeVeenstra
Onderwerpen van JankeVeenstra
Menopauzejaar:
Leeftijd: 55

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door JankeVeenstra » di 09 nov 2010 12:27

Hallo lotgenoten,

Bij mij word vandaag de wereld weer langzaam aan ietsje vriendelijker. Stapte depri mijn bed uit, en had helemaal nergens zin in, maar er komt een beter gevoel in mij naar boven.
Gisteren was ik nog zo kwaad op alles, en heb dan vaak het gevoel van, waarom stopt dit nou niet eens een keer, en kan ik weer gewoon mijzelf zijn. Het is net of zit ik in het lichaam van een ander. Mijn lijf wil wel, maar mijn geest kan het dan niet allemaal aan. Herkennen jullie dit. Als ik dan soms alleen ben, dan kan ik me ook echt eenzaam voelen, net of gaat alles aan mij voorbij. En dat gevoel, is eng, en gaat gewoon niet weg.
Mijn psycholoog heeft mij antidepressiva voorgeschreven, en dat haalt het grillige gevoel wel wat weg, maar toch.

Ik vind de overgang soms mijn ondergang, en toch gaat de zon altijd ook wel weer enkele weken schijnen in mijn hoofd.
Ik hoop dat hij vandaag doorzet, naar ieder dag weer ietsje meer.

Iedereen veel sterkte, het sterkt mij door elkaars berichten te lezen.

Janke

LiesbethC47
Berichten van LiesbethC47
Onderwerpen van LiesbethC47
Menopauzejaar:
Leeftijd: 61

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door LiesbethC47 » do 11 nov 2010 18:17

Hallo dames,

Ik heb periodes dat ik nergens geen last van heb en echt heel beslist denk: ik trap er nooit meer in en laat me nooit meer meeslepen door mijn hormonen, maar nu zit ik er weer middenin en ben een en al opstand.
Wil niet meer bezig zijn met de overgang maar me gewoon goed voelen. Waarom kon dat eerst zonder moeite en loop ik nu weer de hele tijd te malen? Wanneer houdt dit nou eens op?

Is dit nou wel echt de overgang en ben ik niet gewoon psychisch gestoord enz. enz. Word er zo ontzettend moedeloos van. Wil zo ontzettend graag vooruit en genieten van alle mooie dingen om me heen maar op de een of andere manier lijkt het wel of dat niet mag van mezelf. Dat ik gewoon wil malen en alles wil verklaren wat er met me gebeurt.
Ben altijd een hormoongevoelig iemand geweest (3 miskramen, een postnatale depressie en PMS).

Ben nu 2 jaar menstruatievrij dus zou je toch mogen verwachten dat de hormonen een nieuwe balans hebben gevonden. Heeft er iemand enig idee hoelang het duurt alvorens de hormonen een nieuw evenwicht hebben gevonden? En herkent iemand deze periodes van ups and downs?

Liesbeth

JankeVeenstra
Berichten van JankeVeenstra
Onderwerpen van JankeVeenstra
Menopauzejaar:
Leeftijd: 55

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door JankeVeenstra » vr 12 nov 2010 09:23

Goedemorgen Liesbeth,

Jij schrijft dat je hormoongevoelig bent. Dat is mij verteld na de geboorte van mijn 2e kind. Had tijdens die zwangerschap verstoorde leverfuncties, en was heel erg afgevallen.
Ik schijn een extreem hoge hormoonspiegel te hebben. Heb veel last van PMS. Ben tijdens mijn menstruatie {nu dus na 9 weken} weer heel erg down. Ik heb al meer dan 3 jaar sterk wisselende stemmingen. Gebruik op advies antidepressiva maar dat helpt mij niet voldoende.
Heb hetzelfde gevoel als jij, van het zijn mijn hormonen, en je laat je niet in een negatieve bui meeslepen. Maar als die een week je leven negatief beheerst, dan zijn de dagen lang en zie je het gewoon niet meer zitten. Ik voel ik me een psychisch wrak die helemaal niks aankan.

Ik menstrueer nog onregelmatig, en die depri buien komen en gaan Ik kan er geen peil op trekken. Ze zijn er gewoon.
Wat ik dan heel erg doe is malen, malen en overal over nadenken. Van toen voelde ik me zo slecht, en dat duurde zolang, dus zal dat nu wel weer hetzelfde zijn.
Hoe vind jij de kracht om iets van een dag te maken, om je bed uit te komen?
Het wordt bij mij na meer dan 3 jaar ellende steeds moeilijker. Ik zie dan niks positiefs, en dan vind ik zo zwaar.

Liesbeth, ik hoop dat je reageert en iedereen die zich in ons verhaal kan vinden.
Dat geeft een gevoel dat je niet de enige op de wereld bent met een down gevoel in de overgang.

Groet
Janke

Nana
Berichten van Nana
Onderwerpen van Nana
Menopauzejaar:
Leeftijd: 49

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door Nana » ma 15 nov 2010 12:39

Hallo Janke

Ik heb gisteren deze site ontdekt ... en zag even daarna jouw verhaal.
Dat is voor mij ook zo ontzettend herkenbaar en ik ben dankbaar dat ik niet de enigste ben die deze ellende doormaakt, dat er lotgenoten zijn, waar ik mijn "ei"bij kwijt kan, en die ik evt ook een steuntje in de rug mag of kan geven... Begrijp me a.u.b niet verkeerd, dit gun ik niemand, juist omdat ik zelf, jammer genoeg, maar al te goed weet wat je doormaakt.

Maar ergens geeft het me toch een beetje moed, dat ik weet dat ik gelukkig niet zo "gek" ben als ik zelf ooit denkt, en dat deze verschijnselen "gewoon" bij de overgang horen... Hoe er grip op te krijgen ... dat is dan weer een tweede en de hardste en moeilijkste strijd die ik/jij moet leveren. Ik denk wel dat het ons op de been houd, door elkaar een beetje te kunnen steunen en er over te praten, in de moeilijke tijd, waarvan je vaak denkt, dat je daar nooit meer uitkomt.

Ik hoop dat ik jouw, een beetje een steuntje in je rug heb kunnen geven door dit berichtje.

Ik wens jouw ook veel kracht toe
Groetjes van een "lot"genoot"
Nana

Alphonsa
Berichten van Alphonsa
Onderwerpen van Alphonsa
Menopauzejaar:
Leeftijd: 61

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door Alphonsa » ma 15 nov 2010 16:21

Hallo allemaal,

Heb het globaal gelezen. Herkenbare dingen, maar...
Mijn huisarts zegt dat depressies niet het gevolg kunnen zijn van de overgang, de overgang versterkt alleen gevoelens en emotie.

Zelf word ik voornamelijk gillend gek van dat rare slapen. Ik ben er al een jaar mee aan de gang nu. Soms denk ik dat ik al half dood moet zijn wil ik eens binnen 1 uur inslapen. Ongelofelijk. Ik slik nu sinds twee maanden een AD, maar rustig?? Als ik nog steeds niet goed doorslaap blijven er andere kwalen op de loer liggen; dingen die ik al lang heb, maar dan nog vaker naar voren komen. :(


Maar blijf hopen en zet door al is het maar door hier wat neer te schrijven het lucht op en het wordt gelezen en serieus genomen. :)

Volgende week ga ik eens naar een psycholoog tenminste als ik het tegen die tijd nog zie zitten.
Ik tob ook met een sterfgeval (moeilijke verwerking) de overgang is daar meteen achteraan gekomen.

Alphonsa

JankeVeenstra
Berichten van JankeVeenstra
Onderwerpen van JankeVeenstra
Menopauzejaar:
Leeftijd: 55

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door JankeVeenstra » ma 15 nov 2010 19:46

Beste Alphonsa,Nana,

Volgens mij zitten we allemaal in hetzelfde schuitje.
De stemmingen. en deprigevoelens zijn bij mij heel sterk wisselend. Hebben jullie dat ook. Want als ik een keer weer heel diep ga, ben ik bang om weer terug bij af te zijn, en dat alle ellende weer van voren af aan begint.
Ik maak mij nu ik dit schrijf al weer druk over morgen. Hoe kom ik mijn bed uit, en ben ik dan weer direct zo depri. Wat moet ik doen om mij beter te voelen, ook al weet ik dat ik morgenvroeg nergens zin in heb.
Zo ben ik de hele dag met je zelf bezig, dat is toch niet normaal. Terwijl ik zo graag de oude ik wil zijn.
Die momenten zijn er ook wel, maar dat is alweer 10 dagen geleden.
Het vreet aan mij en kosten onnoemelijk veel energie. Dit duurt bij mij al jaren.

Wat ik ook nog even kwijt wil is de verandering in mijn cyclus. Ik was het de eerste 4 dagen een ietsje pietsje, en vanaf vorige week woensdag tot maandag behoorlijk. al met al een dag of 10. Heb ik nog niet eerder zolang gehad.
Alles aan mij vind ik vreemd. Ik kan er geen peil op trekken.
Ben ik nou gek, vraag ik me af?
Of is het toch de overgang.................................
Hier zou ik graag een antwoord op willen hebben, dan zou ik mij een stuk zekerder voelen. Ik krijg a.s. woensdag uitslag over een bloedonderzoek, hoever ik in de overgang zit.......
Dit is te checken.

Ik wacht maar af
Janke

Nana
Berichten van Nana
Onderwerpen van Nana
Menopauzejaar:
Leeftijd: 49

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door Nana » ma 15 nov 2010 21:11

Hallo

je bent niet gek Janske, de hormonen geven je het gevoel dat je gek aan t worden bent, je vertrouwt jezelf niet meer, je hele eigen ik daar twijfel je bij het minste en geringste aan.
Het is en word een cirkel die moeilijk te door breken is, je bent steeds in gevecht met jezelf, zeer vermoeiend.....en niet iets om vrolijk van te worden.

Maar er breekt een tijd aan dat deze cirkel langzaam doorbroken gaat worden, en dat het steeds iets beter gaat, daar houd ik me aan vast, al valt dat heel vaak niet mee, omdat te geloven, het schommelt continu heen en weer.

Sterkte meid, en houd vol

Nana

JankeVeenstra
Berichten van JankeVeenstra
Onderwerpen van JankeVeenstra
Menopauzejaar:
Leeftijd: 55

Re: Ochtenden moeilijk

Bericht door JankeVeenstra » di 16 nov 2010 13:04

Beste allemaal,

Gisteren had ik op zich wel een goede dag, voelde me alleen zo gespannen en onrustig. Onrust om hoe ik morgen weer zal zijn. Geen dag is gelijk.
Vandaag een rotgevoel. Ik kon om alles wel huilen, om de kleinste dingen. Dingen die helemaal niks voorstellen, slaan bij mij in als een bom. Wie herkent dit gevoel.
Erg veel emoties, en een melancholische gedachte die de hele dag bij mij is gebleven en die je helaas niet uit kan zetten.
Ik hoop dat het morgen weg is.
Het is zo een rotgevoel. Mijn man en kinderen gaan iedere morgen met veel enthousiasme weer de deur uit, en bij mij voelt het of laten ze mij helemaal alleen achter, in mijn verdriet.
Het voelt vaak erg eenzaam, en het gekke is, dat ik voorheen nooit zo was. Is dit nu ook de overgang??

Voor alle overgangsters veel sterkte!!

Janke

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht