Ik ben mezelf kwijt!

Een van de bekendste verschijnselen van de overgang die altijd worden genoemd, zijn de wisselende stemmingen en het emotioneler zijn
Gevoelens - Emoties - Stemmingen
Wiske
Berichten van Wiske
Onderwerpen van Wiske
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 60

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Wiske » ma 25 aug 2014 09:25

Hoy dames,

Janet, goed van jou. Soms moet een mens die mentale brug over om toch iets te doen waar je totaal niet klaar voor bent.

En de fysieke voldoening achteraf maakt zo veel goede dingen los.

Verder werken in deze richting.

groetjes
Wiske



Janet
Berichten van Janet
Onderwerpen van Janet
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 58

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Janet » ma 25 aug 2014 10:18

Hoi Wiske,

Vanochtend snap ik weer niet dat ik gisteren een goeie dag heb gehad. Bah, wat een verschil. Zit weer verkrampt en gevangen in onrust op de bank. Mentaal lukt het me weer even niet. Rot hormonen. Ik hoop dat jij vandaag een goeie dag hebt en je niet teveel afgewezen voelt door (schoon) kinderen. Je bent een moeder om u tegen te zeggen en dat zullen ze een keer gaan zien en waarderen.

Groetjes
Janet

Wiske
Berichten van Wiske
Onderwerpen van Wiske
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 60

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Wiske » di 26 aug 2014 09:36

Goedemorgen (hopelijk)

Hoy Janet, je moet maar denken het begint met een momentje dan een uur dan een halve dag
En zo stap voor stap naar beter met veel terugvallen.
Zeker als er een ietsiepietsie niet gaat zoals gehoopt.
Kan ik heel zwaar in zak en as zitten.

Het is net als een verslaafde, soms lukt het zo maar ineens, en soms lukt het helemaal niet. Vechten tegen je eigen lichaam, en soms je gewonnen geven om de nodige energie te vinden om er terug tegenaan te gaan.

Ik weet wel dat er dames zijn die het vechten opgeven en zich beter voelen om er in mee te gaan.
Super van hen.
Maar ik ben bang met mijn karakter dat ik dan ten onder ga.
Ik zou hier nog meer vereenzamen.

Maar de zon zien schijnen is maar zeer zelden in deze periode in ons leven blijkbaar.
Gedoemd om met een somber gevoel rond te lopen.

Ik hoop voor jou op een neutrale dag voor jou vandaag.

Groet Wiske

Flurry
Berichten van Flurry
Onderwerpen van Flurry
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Flurry » di 26 aug 2014 11:31

Hallo Dames,

Ik zit ook in zo'n schuitje.... Gisteren ging het, vandaag absoluut niet. Niet lief tegen mijn kleine kind, niet lief tegen mezelf, en opzien tegen het werken....bang er aan onder door te gaan...

Bang om partner (kersvers) te verliezen omdat ik niet lekker in mijn vel zit en daardoor de liefde lijkt te versmoren en mijnerzijds wantrouwen tegen van alles en nog wat.

Deep down weet ik dat de liefde goed is maar het komt er niet uit. Partner doet zijn best zelf stabiel te blijven want werk en studie maar dat wordt ook voor hem moeilijker en moeilijker. Ik hoop maar dat ik snel weer een positieve periode krijg want zo hou ik het niet vol, mijn kind wordt nog onzekerder en partner gaat meer op afstand.

Ben erg wanhopig...
Zelfs het lesgeven geeft me geen energie (normaal wel)....
Ik hoop dat er weer positiviteit komt, liefst snel..

Groet Angelique

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Lunar » do 28 aug 2014 16:16

Hoi Janet,

Helemaal top van jou !
Kleine tip (als het nog kan : Als de bessen nog niet op zijn) maak een foto van de schaal bessen : En hang 'm op : Koelkast, muurvof nachtkastje.
Ergens waar je 'm direkt ziet. Als je opstaat en mindere dag hebt zullen die bessen je hoop geven en een glimlach doen ontstaan, want dat heb je toch maar mooi gedaan. Bessen al weg en foto kan niet meer?
Goede reden om nog es te gaan.

Ps : Mijn muur hing ooit vol met bijzondere foto's daardoor: Het zijn overwinningen en ze smaken naar meer !

Succes
Groet
Luna

Janet
Berichten van Janet
Onderwerpen van Janet
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 58

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Janet » do 28 aug 2014 21:33

Hoi Luna,

Dank je voor de tip! Ga ik zeker doen. Inmiddels allemaal al ingevroren maar gaat wel lukken. Het gaf mij die dag gelukkig wat ontspanning. En voorlopig weer dagelijks een portie superfood.

Vandaag toch weer een vervelende terugval met oogmigraine. Dat had ik vroeger ook wel alleen tegenwoordig raak ik daar zelfs van in paniek. Ik begrijp mezelf echt niet meer. Nu vrees ik de hele dag al dat ik blind wordt of een tumor achter mijn ogen. Waarom is dat toch? Els heeft het in een ander topic heel mooi uitgelegd en dat door de disbalans van de hormonen je behoorlijk voor de gek gehouden wordt. Dat je lichaam je geest bedriegt maar toch op zulke dagen relativeer ik niet meer. Ik krijg dat maar niet onder controle.

btw Ik vind de berichtjes en openhartigheid van iedereen hier geweldig, bedankt en sterkte allemaal

Janet

Janet
Berichten van Janet
Onderwerpen van Janet
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 58

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Janet » do 28 aug 2014 21:45

Hoi Wiske,

Het gevoel van eenzaamheid en somber zijn ken ik ook. Alsof een donkere wolk boven en in mijn hoofd maar niet weggaat. Maar als ik van die vlagen heb denk ik ook aan jou en twee minnen maakt toch een plus!

Sterke
Janet

Anjaw
Berichten van Anjaw
Onderwerpen van Anjaw
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Anjaw » ma 15 dec 2014 23:33

Hallo Wiske,

Wat naar dat je je zo ongewenst voelt en het gevoel hebt dat niemand je nodig heeft. Bij mij is het omgekeerd, ik heb mijn kinderen altijd opgevoed met het idee ze zoveel mogelijk mee te geven zodat ze zelfstandig kunnen leven. Vind het eerlijk gezegd een opluchting als ze me niet nodig hebben. Heb genoeg aan mijzelf en vind ook dat ik nu zoveel mogelijk tijd aan mijzelf mag en moet besteden.
Als ze op bezoek komen is het gezellig maar ik ben ook blij als ik weer lekker in mijn hoekje op de bank kan kruipen met een breiwerkje of een boek.
Natuurlijk moet ook ik naar mijn moeder, doe de wat zwaardere boodschappen, neem haar hond mee naar het strand als ik met die van mij ga. Ga eens een bakkie doen maar ook dan ben ik blij als ik weer thuis ben.
Hoe langer ik op een dag alleen kan zijn hoe gelukkiger ik mij voel en hoe beter ik de dag door kom.

Gr. Anja

Whatever
Berichten van Whatever
Onderwerpen van Whatever
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Whatever » di 06 jan 2015 09:04

Hallo dames,

Ik lees veel over schuldgevoel. Zo jammer en niet doen.
Ook ik hang op de bank en doe niets...so what?! Waar gaat t over....juist jijzelf.
Ik was altijd een truus de mier, geen rust in mijn kont, altijd bezig en zorgen voor iedereen behalve mijzelf.
Nou ben dr klaar mee, nu ben ik aan de beurt. Heb dat ook duidelijk aangegeven binnen het gezin. Het was even schrikken voor ze maar schikte zich er al snel in.
Ik doe alleen nog maar dingen die ik leuk vind. Laat mij niet meer dwingen tot visites, mensen en dergelijke waar ik totaal niet op zit te wachten.
Ik ben heerlijk films gaan downloaden en verslind boeken. Verder tut ik lekker met vriendinnen, filmpje pakken in de bios, terrasje pikken of heerlijk een weekend of dagje naar Sanadome. Of ik mij schuldig voel...nope!

Het op de bank hangen zie ik bij iedereen terug dus het zal er wel bij horen. Ik geef eraan toe, die behoefte is er blijkbaar niet voor niets. Ertegen verzetten geeft inderdaad krijg gevoelens van eenzaamheid omdat je dan toch weer dingen doet waar je juist geen behoefte aan hebt.

Het huishouden....lekker belangrijk. Het huis staat er langer dan ik. Heb jarenlang lopen sloven (naast mijn baan) en het huis staat er hetzelfde bij als nu wat wil zeggen dat ik altijd veel te gek geweest ben.

De geestelijke groei is in mijn ogen het enige mooie gedeelte van de overgang. Het geeft zoveel terug...innerlijke rust!

Groetjes :D
Whatever

Madame
Berichten van Madame
Onderwerpen van Madame
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Madame » zo 02 aug 2015 22:24

Agness schreef:
di 04 mar 2014 12:51
Ik ben nu denk ik zo'n jaar of 7 in de overgang. 5 jaar geleden stopte ik met de pil en kwam er geen menstruatie meer. Hoe langer het duurt des te meer mis ik mijzelf!

Altijd moe, overal als een berg tegenop zien.... het niet te laat kunnen maken omdat ik dan zo waanzinnig moe ben.... Mensen afhouden... ik ben immers zo moe... Klusjes uitstellen..... te moe!
Nooit meer de bevrijdende slappe lach..... melig doen... alles is serieus. Steeds eenzamer worden... het lijkt een keus van mezelf maar is dat het ook wel echt? Ik ben mezelf zo zat... waar is die sprankelende vrouw die altijd overal een oplossing voor had???
Niet kunnen concentreren zelfs niet op een lang boeiend gesprek... een boek lezen.... teveel onrust... dan maar weer de pc pakken en me bezig houden met... ja met wat?
De bank is mijn veilige haven geworden... als ik hier op blijf "hangen" komt het allemaal goed..... ooit.......... gaat het beter worden........ maar ik ben het zo zat!
Hallo

echt...heel herkenbaar.
ik was vroeger zo een vrolijk mens... en nu verschrikkelijk...

Ik heb ondertussen al 5 jaar een mirena spiraaltje, omdat ik vroeger heel hevige bloedingen heb gehad.
men heeft dit na een curettage gestoken.
ik ben 50 geworden dit jaar.
Ben zojuist bij de gynaecoloog geweest en ze heeft een bloedafname laten doen om te zien of ik in de overgang of niet.
als het nog niet is.. dan laten we het spiraaltje nog even zitten omdat ik geen problemen heb.
Heeft iemand dit ook?
ik ben er niet vertrouwd mee .. wat gebeurt er achteraf?
wat als ik in de overgang ben en het spiraaltje wordt verwijderd? krijg ik terug bloedverlies?

Madame

Pharms
Berichten van Pharms
Onderwerpen van Pharms
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Pharms » ma 03 aug 2015 20:41

Hallo,

Ik was al nooit een optimist maar nu heb ik zulke inktzwarte dagen dat ik het echt niet meer zie zitten. Ik was wel altijd een vechter; nu voel ik me zwak en kwetsbaar en ik kan ook bijna nergens meer om lachen. Zelfhaat ligt op de loer, hoezeer ik dat ook wil voorkomen. Het was al moeilijk met mezelf te leven, nu is het vaak onoverkomelijk.
In mijn wanhoop wil ik zelfs gaan geloven in een God, omdat ik niet meer weet waar ik anders op kan terugvallen. Vertellen aan anderen helpt niet, werkt vaak averechts, omdat ik het toch niet kan uitleggen. Ik ben bang en eenzaam.

Wat een wrede grap van moeder natuur.

Pharms

Caro55
Berichten van Caro55
Onderwerpen van Caro55
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 59

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Caro55 » di 22 sep 2015 08:26

Hoi Agnes,

hier herken ik mezelf helemaal in ! Heel mooi gezegd, jezelf kwijt zijn ! Ik ben ook helemaal het noorden kwijt ! Is dit het dan?
Idd cry cry cry !
De bank is ook mijn veilige haven, sleep me de ganse dag voort, in niets zin !

Groetjes Carine

Malinde
Berichten van Malinde
Onderwerpen van Malinde
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Malinde » vr 20 nov 2015 16:17

Hallo dames,

Het heeft even geduurd..maar moet gewoon even reageren. Alleen die ene zin: wanneer word ik weer m'n oude ik!! Wat is dat herkenbaar. Volgens mij ben ik lichamelijk door de overgang heen (hoop het..) maar weet m'n oude ik dat nog steeds niet. Van een optimist, spontane en niet zeurende vrouw ben ik geworden tot iemand die dit nog steeds lijkt te zijn..........maar niet van harte.
Nooit gedacht dat het zoveel energie kost om de meest normale dingen te blijven doen en dit ook nog leuk te vinden. Ok...niet alles kan altijd maar leuk zijn maar deze somberheid vind ik soms vreselijk......bah!

En wat het nog erger maakt is dat er niets te somberen valt (gelukkig en voor alle zekerheid....ik heb het niet over echte zorgen, daarmee zou ik mensen tekort doen). Gewoon mij lamlendig voelen, weten dat ik iets moet ondernemen en dit dan toch niet doet. Klinkt lullig misschien, maar goed om te lezen dat ik niet de enige ben. Zo, geef mezelf nu een schop onder m'n ....en ga sporten. Weet dat het gaat helpen maar voordat ik zo ver ben....bedankt voor het "luisteren".

Gr.
Malinde

Caro55
Berichten van Caro55
Onderwerpen van Caro55
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 59

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Caro55 » do 10 dec 2015 15:54

Hallo,

Denk dat we allemaal te krampachtig willen vasthouden aan ons vorige leventje waar we energiek en sportief waren.
Gaat die zin in sporten voorbij, voelen we ons slecht.
Eraan toegeven dat het ook iets minder mag zijn, heel moeilijk, ook voor mij.
Wil nog zoveel doen, soms wil ik het, doe ik het en soms denk ik waar ben ik nu mee begonnen.

Sterkte dames ! Carine

Zoekertje
Berichten van Zoekertje
Onderwerpen van Zoekertje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Zoekertje » vr 11 dec 2015 12:41

Beste lotgenoten,

Ik heb al veel gelezen op het forum en heb me nu toch eindelijk geregistreerd. Vooral het zinnetje, ik ben mezelf kwijt, daar kan ik me helemaal in vinden. Sedert 5 jaar kamp ik met verscheidene klachten, zowel lichamelijk als psychisch. Ik ben altijd een heel hard werkende vrouw geweest met een reuze optimistisch karakter. Daar blijft niets meer van over.
Vijf jaar geleden ben ik totaal ingestort, burn-out, depressie, angsten, heel veel lichamelijke ongemakken, pijn in mijn lijf enz..... Na tal van onderzoeken (ben binnenstebuiten gekeerd) kreeg ik te horen, overspannen, stress, overgang...... Nu heb ik het geweten.
Al 5 jaar ben ik op zoek naar mezelf, wie ben ik, wat ben ik nog ?
Ik heb een heel zwaar leven achter de rug en blijkt dat nu net in deze moeilijke periode van het leven van een vrouw, alles naar boven komt. Naast de opvliegers, de misselijkheid, de pijnlijke spieren, de van zot te worden huilbuien, het nergens zin in hebben, mag ik mijn verleden ook nog eens verwerken.
Of zou dit de fase zijn waarin we de balans van ons leven opmaken om nadien weer op een ander niveau verder te leven. Ik mis mijn spontaniteit, mijn gekke schaterlach, mijn drive in het leven, mijn optimisme, mijn eigen ik..... dus zoals zovelen ben ik op zoek naar mezelf.

Ik heb het moeilijk om te aanvaarden dat ik dit ook ben.... had het nooit gedacht dat deze emoties en gevoelens ook een deel van mij zouden kunnen worden. Aanvaarden is een mooi woord, ik hoor het overal vertellen. Maar wie aanvaardt zichzelf als je je alle dagen slecht voelt, alle dagen knokt, je lichaam overstelpt wordt door emoties die je amper kan plaatsen, dus het is niet zo raar dat mijn lichaam oncontroleerbare dingen met mij doet.. en toch hou ik het al 5 jaar vol.
Hoe lang nog denk ik vaak, waaraan hebben vrouwen dit verdiend. Kinderen die het huis uitgaan en mij zo eenzaam, leeg achterlaten (terwijl dat dit de normaalste zaak van de wereld is) dat leeg gevoel in mezelf, dat 'niet nodig meer zijn' voor iemand, je partner die je totaal niet begrijpt en die liever je achter het behangpapier zou kleven dan een gesprek met je te hebben... want het is toch allemaal hetzelfde gezeur en gezaag..... en dan sla ik nog meer toe en tilt, terwijl mijn dappere lijfje schreeuwt om gehoord te worden, om mijn emoties, waar ik zelf geen bal van snap, eruit te gooien...
Weet ook niet meer wat ik voel, voel zoveel dat ik het niet meer weet... een wirwar van emoties.... de leegte, de zin van mijn bestaan is zoek... en ik ben zoekende naar mezelf. Daarom ben ik blij met dit forum, ik weet dat ik niet alleen ben in deze moeilijke tijd en dat ik lotgenoten heb, die ook vechten ... KUT hormonen. :oops:

Zoekertje

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht