Ik ben mezelf kwijt!

Een van de bekendste verschijnselen van de overgang die altijd worden genoemd, zijn de wisselende stemmingen en het emotioneler zijn
Gevoelens - Emoties - Stemmingen
Agness
Berichten van Agness
Onderwerpen van Agness
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 61

Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Agness » di 04 mar 2014 12:51

Hlalo dames,

Ik ben nu denk ik zo'n jaar of 7 in de overgang. 5 jaar geleden stopte ik met de pil en kwam er geen menstruatie meer. Hoe langer het duurt des te meer mis ik mijzelf!

Altijd moe, overal als een berg tegenop zien.... het niet te laat kunnen maken omdat ik dan zo waanzinnig moe ben.... Mensen afhouden... ik ben immers zo moe... Klusjes uitstellen..... te moe!
Nooit meer de bevrijdende slappe lach..... melig doen... alles is serieus. Steeds eenzamer worden... het lijkt een keus van mezelf maar is dat het ook wel echt? Ik ben mezelf zo zat... waar is die sprankelende vrouw die altijd overal een oplossing voor had???
Niet kunnen concentreren zelfs niet op een lang boeiend gesprek... een boek lezen.... teveel onrust... dan maar weer de pc pakken en me bezig houden met... ja met wat?
De bank is mijn veilige haven geworden... als ik hier op blijf "hangen" komt het allemaal goed..... ooit.......... gaat het beter worden........ maar ik ben het zo zat!

Agnes



Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Hannah1 » di 04 mar 2014 15:31

Oh Agnes, wat herkenbaar.

Ja alles is zo serieus, en moe zijn bij het minste of geringste. Verlang ook naar vrolijkheid, lachen en lichtheid. De zwaarte heeft me in z'n greep. En het lijkt op een keus van mezelf, maar ik wil dit helemaal niet dus is het dan wel een keus van mezelf? Ik weet het niet, de hormonen spreken, ms moeten we nu door die donkere tijd om straks weer wat lichtheid te ervaren.

Sterkte ermee, je bent niet alleen....

Gr. Hanneke

Agness
Berichten van Agness
Onderwerpen van Agness
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 61

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Agness » di 04 mar 2014 15:57

Hallo Hanneke

Fijn dat je reageerde en dat ik niet de enige saaie vermoeide persoon op deze aardkloot ben :-) ik dacht ook dat het een keus was... meer behoefte aan diepgang in mijn contacten. Me zelfs zo nu en dan irriteren aan "onderbroeken"lol zoals ik dat bestempelde... Misschien was het ook wel een keus... maar verlang ik nu zo nu en dan naar de weg terug!
....weet ik veel ;)

Agnes

Hope12
Berichten van Hope12
Onderwerpen van Hope12
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Hope12 » di 04 mar 2014 19:16

Hoi meiden,

Zelfde hier hoor, waar ben ik gebleven, ben pas 2 jan gestopt met de pil en niet meer ongesteld geworden, bloed laten prikken bij de huisarts .
2 weken geleden fsh 44 en nu 77 de rest is ook minimaal en alles wijst al op de postmeno volgens de huisarts, ben er voor mijn gevoel ook vol ingedonderd.....
Nergens zin in, veel te moe, niet meer lachen, zit het liefste op de bank, en ga vroeg naar bed, moet wel werken, heb een eigen zaak maar het valt niet mee.

Kunnen jullie ook zo jaloers zijn op al die vrolijke mensen die leuke dingen doen?
Kan er echt met weemoed naar kijken, wanneer ben ik weer zo.......

Ben nu alleen maar nerveus en duizelig, wil eigenlijk alleen maar slapen.....bah
Mijn hoofd voelt ook niet van mij.....

Hoop dat het snel beter wordt......

Liv.

Agness
Berichten van Agness
Onderwerpen van Agness
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 61

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Agness » di 04 mar 2014 19:25

ja Liv :oops:

Ik kijk naar mensen van 80 en bedenk dat die nog fitter zijn dan ik
Ik wil ook!!! :)

Jullie reageren wel energiek en komen niet "tobberig" over.... is dat misschien ons ding..... kijk ons eens energiek zijn?

Agnes

Maria60
Berichten van Maria60
Onderwerpen van Maria60
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 59

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Maria60 » di 04 mar 2014 19:49

Hallo,

Heel herkenbaar ben al een paar jaar op zoek naar mn eigen "ik".
Van een moeder met 3 kinderen, baan op een polikliniek die ook nog op jazzballet zat en graag veel las, veranderd in een vermoeide, nooit echt blije vrouw.

Dat gevoel van licht in mijn hoofd als het mij te druk wordt, na 5 uur werken een paar uur bij moeten trekken en dan vooral geen mensen om mij heen, niets in voren plannen omdat ik daar weer tegen opzie, slechte conditie en ga zo maar door!

Had dit nooit kunnen bedenken.
Ben wel vorig jaar bestempeld als overspannen, volgens huisarts waren dit echt geen klachten die bij de overgang horen, hij had zich daar uitgebreid in verdiept.........

Hoop dat het jullie snel wat beter gaat!

Rietje

Agness
Berichten van Agness
Onderwerpen van Agness
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 61

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Agness » wo 05 mar 2014 10:31

Dames,

Zagen jullie het ook?
Die strak blauwe lucht, het zonnetje.
Ik ga straks van de bank en lekker naar buiten
Jullie ook? :lol:

Agnes

Waterval
Berichten van Waterval
Onderwerpen van Waterval
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Waterval » zo 09 mar 2014 13:37

Hoi Agnes en anderen,

hier ook hetzelfde ,"Kunnen jullie ook zo jaloers zijn op al die vrolijke mensen die leuke dingen doen?
Kan er echt met weemoed naar kijken, wanneer ben ik weer zo......."
Bang dat het nooit weer over gaat.

Ongesteldheid is onregelmatig. Ik voel me tot nul reduceren. terwijl iedereen om me heen danst en doet en ik snap niet waar ze het vandaan halen.
Maak me ook zorgen om mijn man, die het allemaal met lede ogen moet aan zien.
en de kinderen, 13 18 21 dat ze er een keer beu van zijn en weglopen

Allemaal zorgen, naar gevoel echt down en de eenzaamheid die er mee gemoeid gaat

Waterval

Loutje
Berichten van Loutje
Onderwerpen van Loutje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Loutje » do 17 apr 2014 01:06

Hallo dames,

Het gevoel de enige te zijn die het heeft herken ik heel goed! Dan zie ik overal om me heen vrouwen van mijn leeftijd van alles ondernemen en dan denk ik, waarom ik niet? Maar...als ik ze dan weleens aanspreek of op hun vraag of het goed met me gaat al durf te zeggen dat ik last heb van overgangsklachten en ik uitleg waar ik dan last van heb, dan vind ik toch wel dat heel veel vrouwen het herkennen alleen die klachten niet combineren met de overgang.
Ik ken zoveel vrouwen doe zich volstoppen met medicijnen op aanraden van hun huisarts (ik ben daar ook een van geweest) alleen omdat die huisartsen veel te weinig afweten van de klachten die verband houden met die hormoonschommelingen.

Aan mij zien de meesten het ook niet hoor, ik kan heel goed toneelspelen kennelijk!
Ik luister nu veel meer naar mijn lijf en de dingen die niet moeten en waar ik,geen zin in heb, doe ik dan ook niet. Ben ik hierdoor saai? Misschien wel, maar dat laat ik lekker bij de ander.

Veel sterkte allemaal!
Loutje.

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Lunar » do 17 apr 2014 08:13

Hoi dames,

@Loutje: daar ben ik ook nu : wat ik kan schrappen (en dat blijkt veel...) doe ik.
niet heel gelukkig word ik er van maar kan de vut niet opbrengen.
zie inderdaad overal tegenop, word gek van mijn eigen lamlendigheid en moe moe moe.
hang ook net als bovenstaande dames veel op de bank en vroeg naar bed om vervolgens een hele waardeloze nacht te hebben en moe en vaak met pijn op te staan.

Laatste tijd vraag ik me af: wat zou nou een tegenhanger zijn van dit alles: waar kun je nou es wat energie van krijgen, es ergens zin in hebben i.p.v. tegenop, zien?
Voel me ook eenzaam maar eerlijk gezegd is dat nogal, zelfgekozen! hou heel veel, contact af. kan niet met en kan niet, zonder lijkt wel.
en ook de vraag: moet ik ,dit, doorbreken? of maar accepteren..
Die stomme onrust!! wat is toch de zin van die stomme overgang?
goed...: terug naar de energie vraag: hoe vind je die?
Tja: 'leuke dingen doen' ..maar als zelfs dat vermoeiend klinkt?
hoor graag jullie ideeën :)

groet
Luna

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Lee64 » do 17 apr 2014 09:04

Hoi luna

Ook ik heb extreem geworsteld met alle vragen die je hier stelt. Diep ongelukkig en heel onrustig ben ik geweest. Zoveel vragen die ik mezelf en hier ook op het forum gesteld heb. Maar op een gegeven moment is de rust neergedaald en ik weet niet eens zo goed hoe dit te verwoorden. Het meest wat geholpen heeft denk ik is niet tegen mezelf in gaan. Wat ik diep van binnen voelde daar naar luisteren. Vooral geen afleiding zoeken of geforceerd leuke dingen doen waar ik toch niet van kon genieten.
Afscheid nemen van mijn oude ik en me verzoenen met mijn nieuwe ik. Klinkt zweverig misschien maar kan het niet anders verwoorden. Ik heb het als een hele moeilijke tijd ervaren met inderdaad een soort van eenzaamheid ook. Veel lezen hier over de geestelijke overgang en van de wijsheid leren die sommige vrouwen hier uitstralen was een grote steun. Al die lichamelijke klachten blijven toch wel, om daarin te blijven hangen schieten we niets mee op en ik merk dat ze beter te hendelen zijn nu mijn geest weer rustig is. Wees niet te streng voor jezelf, geef gewoon maar toe aan wat je voelt, dat is mijn tip.

vr gr lee

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Lunar » do 17 apr 2014 13:04

Hoi Lee,

dank voor je reply. Ja die rust waarover jij 't hebt is een groot goed.
nog niet gevonden. daar kan ik nog wel tegen, het is meer het niet weten wanneer het beter wordt..of het überhaupt wordt. en wat er voor terugkomt, blijft enz.
dit is zo'n luchtledig afzien. dat is ook de aard van het beestje..en ook voor deze periode was ik mezelf daarin tegen gekomen..zou je denken dat je wat hebt aan die ervaringen
maar dit lijkt wel een heel nieuwe verandering. en ik vind het verre van een leuke.
plus: ik zou willen dat de overgang een echte diagnose was (nee 't is geen, ziekte, al wat voelt het wel zo) Ik blijf toch vaak weer worstelen met klachten lichamelijk, waarvan je dan denkt 'het zou de overgang kunnen, zijn maar ja ook net zo goed iets ernstigs... en daar gaan we dan weer.
Zie dat jij 50 bent, hoop dat ik over 2 jaar daar ook wat meer rust in krijg.
en dat is al bijzonder al, zegt ik het zelf! als ik een paar jaar geleden dergelijke afzien termijnen had genoemd. had ik gezegd dat dat niet te overzien was... lol: zou ik dan toch al een, stukje verder zijn? sorry : voor de komma's, mijm mobiel doet wat vreemd)
Dat dwingen tot zelfs leuke dingen, is wel een, dingetje want soms werkt het wel voor mij.
Dank je wel, leuk van gedachten wisselen zo,

groet Luna

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Lee64 » do 17 apr 2014 14:06

Hallo Luna

Ja vind ik ook leuk. Ik blijf hier ook vaak inloggen en lezen terwijl ik voor mijn gevoel echt al een heel eind ben, gewoon omdat ik me zo herken ik al die vrouwen die nu zitten waar ik 2 a 3 jaar geleden zat. Die hele periode heeft ook zo'n enorme impact gehad dat ik het ook nog niet helemaal achter me kan laten. En toch ook wel om te melden dat het niet altijd zo blijft. Daar had ik zelf zo'n behoefte aan in mijn wanhoop en nerveus zijn en onrust en idd dat luchtledige heb ik ook ervaren. Maar er zijn idd nieuwe dingen op mijn pad gekomen en ik kan ook weer genieten en lachen. Echt dingen die ik niet meer kon hoor!

Ik weet nog dat ik op een crematie was van iemand van mijn leeftijd, dus ongeveer 47/48 jaar veel te jong natuurlijk maar ik was bijna een soort van jaloers op de rust die diegene nu had. Bizar en beschamend eigenlijk maar ik voelde me zo ellendig toen. Maar nu niet meer dus houdt goede moed. Maar verdiep je dus wel in de geestelijke overgang zoals gezegd. Daar is de meeste winst te behalen.

Krakkemikkig voel ik me namelijk nog steeds: spierpijn alsof ik door een vrachtwagen ben overreden, hoofdpijn die niet overgaat van paracetamol dus zal wel hormonaal zijn en bloedarmoede (van het vloeien ws) maar dat ik weer kan lachen en kan genieten vind ik zo veel belangrijker en kon ik me een tijd geleden niet voorstellen maar idd je stelt je termijnen bij dus ja ws. ben je idd alweer een stukje verder dan in het begin als het je allemaal ineens overvalt en denkt joh dat ga ik allemaal niet trekken hoor! Maar je ziet het forum: vrouwen schrijven een tijd en dan verdwijnen ze weer van het forum. En de berichten van 10 jaar gelden zijn hetzelfde als de berichten van nu dus uiteindelijk komen we er allemaal door heen lijkt mij.

Vr gr Lee

Sonja123nick
Berichten van Sonja123nick
Onderwerpen van Sonja123nick
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Sonja123nick » do 17 apr 2014 14:39

Hallo dames

Heb er de laatste tijd weer veel last van, het z.g.n vluchtgedrag.
Een onbehaaglijk gevoel de hele dag, zou het liefst elke dag weg gaan.
Mijn gevoel uit willen schakelen, niets meer voelen,
Kan dan moeilijk alleen zijn, weg vluchten, weg uit mijn eigen huis.
Wat is dit nou?. Lijkt wel langzaam aan het gek worden.
Kunnen jullie dat gevoel ook?. Heb er zo"n last van :evil:

Groetjes Sonja.

Jilli
Berichten van Jilli
Onderwerpen van Jilli
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Jilli » za 19 apr 2014 05:34

Hallo dames

Ik herken zoveel van wat jullie schrijven : neerslachtigheid, met rust gelaten willen worden., tegenzin om afspraken te maken, want er is altijd de kans dat ik een slechte dag heb... dan gepieker en opzien tegen de afspraak, wat leidt tot slapeloosheid, en inderdaad een slechte dag .

Op mijn cyclus is geen pijl te trekken, het lijkt wel of ik een soort continue pms heb : huilen om niets, kortaangebonden, irritatie om de kleinste dingen, rusteloosheid en een diepe, diepe innerlijke triestheid.

Ik zou ook wel weer eens gewoon de slappe lach willen krijgen, vrolijk door het leven huppelen.

Probeer het mooie van de wereld, de natuur, te zien, maar wandelen en fietsen is soms een straf door die vreselijke spierpijnen en eeuwige vermoeidheid, al vanaf het moment dat ik 's morgens opsta.
Loop soms letterlijk mank van de pijn, daar word ik dan weer gefrustreerd van ; en weg plezier in de natuur.
Toch voel ik me nog het best in het bos : in de rust en stilte.
Alleen word ik daar weer overvallen door gedachten van : ik graaf een kuil en ga hier rustig in het bos liggen doodgaan, opgaan in de natuur, voor altijd rust tussen de bomen....
Op andere momenten denk ik : hoe kom je erop, het leven is al kort genoeg...

Jilli

Marie1
Berichten van Marie1
Onderwerpen van Marie1
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 56

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Marie1 » za 19 apr 2014 09:34

Hallo dames,

Heel herkenbaar hier, een diepe triestheid terwijl de wereld draait en ik me soms schaam omdat er veel mensen zijn die zoveel ergere dingen meemaken dan ik, en veel meer levenslust in zich hebben dan ik de laatste jaren.
Ik stel me enorm veel vragen over het leven, en of "dit" het nu is, en "waarom" we dingen doen om toch oud te worden en opgesloten te worden in een of ander rusthuis en daar stillaan weg te kwijnen enz enz... Ik bedoel, het leven lijkt al geleefd, ben al getrouwd, kinderen gehad enz en ondertussen gescheiden, kinderen die eigen leven hebben.. Moet ik nu echt gaan bloemschikken of me aansluiten bij wandelclub of gaan schilderen of zelfs gaan daten?? Pfff..
Dan maar voor de zoveelste keer mijn huis opruimen, en boodschappen doen.. Wat een leven..
En dan schaam ik me weer, dat ik zo negatief ben en dan word ik weer jaloers op de vrolijke bruisende vrouw die ik was... snif...

Marie

Arenda
Berichten van Arenda
Onderwerpen van Arenda
Menopauzejaar: 2008
Leeftijd NU: 59

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Arenda » wo 09 jul 2014 10:54

Goedemorgen dames,

Ook ik herken ontzettend veel in jullie verhalen. Ben 54 jaar en menstrueer al 6 jaar niet meer. Heb natuurlijk wel al vele overgangsklachten gehad, maar ze waren voor mijn gevoel allemaal te overkomen.

Maar nu voor 2 maanden terug was de pret over voor mijn gevoel. Het is op het gaat niet meer zoals ik het altijd heb gedaan. De koek is op!!!
Kan en wil niet meer zo leven!!! Terwijl ik altijd een druk, spontaan sterk en vrolijk mens was! Wist precies wie ik was wat ik wilde enz. Was kortom blij met mezelf en trots
op mezelf!! Was blij met de manier hoe ik mijn leven heb geleefd tot nu toe.

Wist altijd hoe ik het wilde doen, was een steun voor mijn omgeving. Ik word al moe van de tekst zoals ik die typ!
En nu?

Ik ben moe, lusteloos, heb nergens zin in. Ben erg voorzichtig met sociale contacten omdat alles maar dan ook alles teveel voelt. Zelfs bellen, wat ik altijd veel en graag deed.
Ik begrijp er helemaal niets van!! Hoe kan een mens zo veranderen in zo,n korte tijd?
Heb het gevoel dat ik erg op mezelf ben terug gesmeten. Probeer wel mijn werk goed te blijven doen. Ik was altijd dol op mijn werk maar het schijnt me allemaal niets meer te doen!! Het voelt al gauw als teveel.

Wel weet ik dat ik een hele fijne man en kinderen heb waar ik ontzettend veel van hou, maar dan houd het ook op!! Voel me eenzaam maar wil er eigenlijk ook niet over praten, ook zo gek!!!
Ik kies voor de rust en eenzaamheid maar tegelijkertijd vind ik alles soms maar saai!!

Kortom algehele verwarring!!! En voel ook dat ik verander met mijn gedachten, begin anders over de dingen of de mensen te denken. Soms heb ik meer begrip voor andere mensen en soms denk ik weg wegwezen, en kijk er dwars doorheen! Het is volgens mij een heel onsamenhangend verhaal geworden, weet niet of jullie hier een touw aan kunnen vastknopen [ZUCHT}

Bedankt voor het delen van jullie gevoelens en gedachten,

Groet Arenda

Wiske
Berichten van Wiske
Onderwerpen van Wiske
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 60

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Wiske » wo 09 jul 2014 11:57

Hoy dames,

Ik zie dat wel zitten van dat wijntje maar ja, inderdaad ik ben de dag daarna niet lekker van alcohol sinds ik in de overgang ben.
Niet dat ik veel drink 1 a  2 glaasjes is voor mij de max.
En nooit iets in de week.
Maar zelfs daar kan ik niet meer van genieten want dan is het de dag erna een tranendal.
Voor wie of voor wat who knows :?: :?: :?:

maar ik herken het niemand willen zien of horen en zich dan eenzaam voelen.
Van anderen weinig of niks kunnen verdragen.
Gerust gelaten worden veilig in mijn eigen stulpje.

En dan klagen dat ik mij verveel en er nooit iets leuks gebeurt. Maar ook zelf weinig of geen initiatief nemen.
Allemaal heel verwarrend. Zelf eigenlijk niet meer weten wat ik wil en daarom het vertrouwen in mezelf en mijn besluiten een beetje kwijt.

Kan alleen maar beter

groetjes
Wiske

Vlinder45
Berichten van Vlinder45
Onderwerpen van Vlinder45
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Vlinder45 » wo 09 jul 2014 13:42

Hallo dames,

Alles zo herkenbaar! Op het moment zit ik thuis en valt de regen mistroostig naar beneden. Nergens zin in en fut voor. Met moeite weet ik me te bewegen om de hond uit te laten. Ben daarna weer blij om thuis te zijn. Mijn overgangsklachten zijn op het moment voornamelijk van geestelijke aard. Behalve mijn menstruatie waar ik geen touw aan vast kan knopen. ik zou willen dat ik meer lichamelijke verschijnselen had, maar ik heb al begrepen dat dat ook niet je van het is. Wel merk ik dat ik mijn man .met mijn dingetjes erg belast. Tenminste zo voelt het. Bij het minste kan ik uitvliegen of me heel erg geraakt voelen. Kan natuurlijk dat ik het me teveel aantrek. Ik weet het niet meer. Ik heb de liefste man van de wereld maar ik kan hem niet uitleggen wat ik voel. Het enige is dat ik mezelf gewoon niet meer herken. Ben altijd vrolijk en ondernemend geweest maar nu? :cry: Ik hoop dat het betert en ik kan een stukje van mezelf terugvind. Het is in ieder geval fijn dat er hier altijd een luisterend oor is, herkenning en ondersteuning.

Groetjes Francien

Janet
Berichten van Janet
Onderwerpen van Janet
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 58

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Janet » do 31 jul 2014 22:15

Hallo allemaal,

Ik lees al een geruime tijd mee maar had de moed niet om te schrijven. Ook ik ben mezelf volledig kwijt en vind hier bij jullie zoveel herkenning. Het afgelopen jaar is een loodzwaar jaar geweest en nu heb ik soms een dagje dat het iets beter gaat. Mijn bank is ook mijn plekje geworden waar ik me verkrampt maar veilig voel. Hoe raar voelt het toch dat je voorheen energie voor tien had en nu te lusteloos en moe bent om zelfs een rondje door de tuin te maken. Hoe graag lees ik de berichten van de dames die al verder zijn en hoeveel moed geeft het mij te weten dat ik niet alleen ben. Ik kijk uit naar de tijd dat het echt beter gaat en ik ook weer kan lachen en mijn (nieuwe) draad weer kan oppakken. Tot die tijd zal ik zeker hier blijven lezen en de steun ontvangen van iedereen die hier haar unieke pakkende berichtjes
schrijft.

Janet

Anjaw
Berichten van Anjaw
Onderwerpen van Anjaw
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Anjaw » vr 01 aug 2014 12:10

Hallo allemaal,

Het is griezelig, ik begin mezelf terug te vinden. Ik voel me niet meer schuldig als ik uit mijn slof schiet naar gezinsleden toe, er zijn steeds meer momenten dat ik me ontzettend stil en rustig voel van binnen en dat het me koud laat of ze me nu wel of niet begrijpen, aardig en sociaal vinden. :) :) :)

Maar toch..... stel dat het maar een opleving is, en dat het straks met een sneltreinvaart terug komt. Daar ben ik bang voor, het vertrouwen in mijn lichaam en geest is ernstig door elkaar geschud de afgelopen 16 jaar.

Jammer dat er niet een overzichtelijk lijstje is wat ik kan afstrepen, nu heb ik de spieren gehad, dus nu komt de hoofdpijn. Zoiets zou toch wel heel prettig zijn, zodat ik weet waar ik aan toe ben. :P :P Maar het is voor iedereen anders, gelukkig hebben we dit forum, wat heeft mij dat geholpen. Voorlopig blijf ik nog wel lezen, al is het maar om me door de slechte dagen heen te helpen.

Dank jullie allemaal voor de gedeelde ervaringen,

Gr. Anja

Lia
Berichten van Lia
Onderwerpen van Lia
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 62

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Lia » vr 01 aug 2014 19:13

Hoi Anja,

Een opleving denk je? Ik denk dat het vooral te maken heeft met bewustwording.
Een bewustwordingsproces dat eenmaal in gang is, dat verdwijnt niet meer.
Ik merk wel eens dat het soms wat verder van me weg is in hectische tijden, maar het blijft wel.
Ik merk dat het toch vooral ook een kwestie van tijd en ervaring is volgens mij tot het met mijn hormonen mee zal stabiliseren.

Maar dat af en toe toch mijn schuldgevoel geraakt wordt, ja dat wel. Maar dat is niet zo erg. Ik denk maar zo, dan schiet ik ook niet door en komt of blijft het wel in balans.

Lia

Anjaw
Berichten van Anjaw
Onderwerpen van Anjaw
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Anjaw » vr 01 aug 2014 20:33

Hoi Lia,

Dat klinkt goed, het lijkt me heerlijk als alles weer stabiel wordt. Kan ik weer gaan leven en doen wat ik wil.

Gr. Anja

Wiske
Berichten van Wiske
Onderwerpen van Wiske
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 60

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Wiske » za 09 aug 2014 11:39

Hoy dames,

Nog maar een keer posten hoe ik me voel.
Ik weet echt niet meer wat ik wil.
Dan wil ik verhuizen en als het wat concreet wordt toch maar niet.
Dan wil ik toch terug gaan werken. En als er een vacature geschikt lijkt toch maar niet.
Ook kleine dingen. Ga ik mijn haar wassen of toch maar niet. Ga ik boodschappen doen of toch maar niet. Zo besluiteloos.
En zo loopt het met alles.
Word er zelf ongelukkig van.
Op zo een dag neem ik ook geen beslissingen, maar verval in zwijgzaamheid om de rust in mezelf terug te vinden. Bah zo een vervelend gedoe.
Ik hoop ooit weer beslissingen te kunnen nemen waar ik 100% achtersta anders blijf ik ter plaatse trappelen en kom ik geen stap verder in mijn leven.
Net nu ik eindelijk mijn eigen leven in de hand heb. Zonder rekening te moeten houden met kinderen.

groetjes
Wiske

Wiske
Berichten van Wiske
Onderwerpen van Wiske
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 60

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Wiske » vr 22 aug 2014 10:39

Hallo,

Nog maar eens posten hoe ik eenzaam ik mij voel telkens als ik na donderdag van kinderen en kleinkinderen kom.
Ze hebben mij echt niet nodig.
Ook mijn partner is enkel in het weekend thuis en kan verder zonder mij heb ik het gevoel.

Waarom voel ik mij toch zo eenzaam als niemand mij nodig heeft?
Bij schoondochters het gevoel hebben geduld te worden.
Helemaal geen leuk gevoel. Hou me dan maar zoveel mogelijk afzijdig.

Maar langs de andere kant vind ik het soms heel vervelend om voor mijn 86 jarige moeder te moeten zorgen. Dan vind ik die moet er weer te veel aan.
Misschien onbewust bang van het toekomstbeeld dat ons wacht.
En geeft het bij de kinderen een weemoedig gevoel omdat ik het verleden herken?

Ik zit hier ergens tussen aan te modderen. De ene dag wat beter dan de andere

Toch fijn weekend
Wiske

Janet
Berichten van Janet
Onderwerpen van Janet
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 58

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Janet » vr 22 aug 2014 14:03

Hoi Wiske,

Het hoort toch bij het proces waar we in zitten. Ik merk zelf dat mijn zorghormonen wel willen maar niet kunnen. Daarnaast hebben de kinderen ons ook niet meer nodig zoals voorheen. En dat is verwarrend. Het geeft bij mij een heel leeg gevoel en zeker naar de toekomst toe. Vooral in de avond. Ik ben noodgedwongen alleenstaand, mijn (ex) man heeft op jonge leeftijd een vorm van dementie ontwikkeld en woont niet meer thuis.

Ik klamp mij in deze tijd heel erg vast aan mijn 2 zonen (thuiswonend) en zij zijn hier niet echt van gediend. Ze trekken hun eigen plan en daar hoort mama niet meer bij. Hoe dubbel allemaal. En hoe moeilijk om voor mezelf een nieuw traject in te slaan, zeker in een periode waarin alles voor mezelf onzeker is en ik juist troost en begrip zo hard nodig hebt. Alleen zijn is dan funest. De overgang brengt zoveel verandering met zich mee. En toch zal er een tijd komen waarin we zullen terug kijken en zeggen, het is nodig geweest.
Sterkte enne gedeelde smart is halve smart.

Groetjes
Janet

Joosje
Berichten van Joosje
Onderwerpen van Joosje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 63

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Joosje » vr 22 aug 2014 15:11

Wiske,

Heb zelf geen kleinkinderen, maar ken dat gevoel zeer zeker. Het lege nest. Mijn man werkt en lijkt mij niet nodig te hebben, de kinderen hebben ieder ook hun zelfstandige leven. En waarvoor ben ik er dan nog? Wat doe ik hier?
En precies die vraag is zo belangrijk, iets vinden helemaal voor mezelf, wat IK leuk en fijn vind om te doen, voor mezelf. Maar dat ken ik helemaal niet, dat klinkt ook zo egoïstisch,,,,,En als ik iets ontdek, dan zou het meegenomen zijn als anderen dat ook leuk vinden of er iets aan hebben, maar daar gaat het niet om.

Ik denk dat we, ik, daarmee bezig ben. Het loslaten van werkelijk alles. En pas als het allemaal los is dan (hoop ik) dat er iets nieuws kan groeien ...... pfff, ik vind het bijvoorbeeld heerlijk om buiten te rommelen, lopen, zijn...... dat zorgt dat ik even echt rust en afleiding heb ,,,,,, maar tegelijk zit ik ook in het dal ,,,,,, hoop dat we ergens dat lichtpuntje, dat vertrouwen gaan vinden,

heel veel sterkte van een mede-overgangster
hartelijke groet,
Joosje

PS. Lees net pas dat stukje van Janet, ook heel herkenbaar, vooral dat troosten, getroost worden .... en dat laatste zinnetje daar hoop ik op, maar vertrouwen moet nog komen,,,,,,ook sterkte Janet

Wiske
Berichten van Wiske
Onderwerpen van Wiske
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 60

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Wiske » za 23 aug 2014 09:34

Hallo dames,

Dank voor jullie reactie. Het doet heel veel met een mens te weten dat je niet alleen door deze toch soms moeilijke fase gaat.
En ja, het loslaten he. Het kost me wel wat moeite.
En toch wil ik zo graag mezelf leren kennen.
Heel raar maar op 55 jaar weet ik echt niet wie ik ben en wat ik wil.
Leerde op 17 mijn echtgenoot kennen en op 21 eerste kind en sindsdien altijd in gedachte met andere mensen bezig.

Zelfs nu nog ben ik heel dikwijls in gedachte bezig met wat een ander wil of leuk zou vinden.
En dan komt regelmatig het besef, dat is niet meer nodig, ze kunnen het nu wel zelf.

Ook mijn echtgenoot is altijd heel onafhankelijk geweest en heeft altijd een eigen leven behouden in zijn huwelijk.

Wat ik vooral moet leren is alleen maar te denken wat ik leuk vind en wil. Wel heel moeilijk hoor als je het nooit in je leven gedaan hebt.

Maar we komen er wel, zeker mede dank zij de steun en het advies hier.

Groepsknuffel
Wiske

Anjaw
Berichten van Anjaw
Onderwerpen van Anjaw
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Anjaw » zo 24 aug 2014 19:37

Hallo dames,

Ja Wiske, heel herkenbaar, ik had vaak het gevoel dat "ze" me toch niet nodig hadden, maar ik wilde ook helemaal niet meer zorgen. Verder dacht ik regelmatig ik pak mijn backpack en vertrek op weg naar Santiago di Compostella. Lopen, alleen maar lopen, nergens aan denken. Maar dat ging natuurlijk weer niet omdat ik zo moe was en zo ontzettende pijn in mijn spieren en gewrichten had.
Verder wilde ik alleen zijn, dat ging ook prima totdat het avond werd, dan werd ik weer kwaad omdat er niemand thuis kwam.

De laatste weken gaat het goed met me, ik heb nog wel last van pijn in mijn spieren maar het is veel minder erg geworden.
Het rare is dat ik ook geen zin meer heb om op de vlucht te slaan of om me te verstoppen als ik denk dat er iemand langs zou kunnen komen.
In tegendeel, al twee avonden bezoek gehad van onze zoons en schoondochters.
Was heel gezellig.

Het gaat dus echt over, ook al denk ik dat het nog terug kan komen bij mij, maar voorlopig voel ik me een heel stuk beter dus daar houd ik me aan vast.

Gr. Anja

Janet
Berichten van Janet
Onderwerpen van Janet
Menopauzejaar: 2012
Leeftijd NU: 58

Re: Ik ben mezelf kwijt!

Bericht door Janet » zo 24 aug 2014 22:07

Hoi doorzettertjes,

Vandaag voor het eerst sinds 2 jaar een overwinning bereikt. Ik ben zo blij, ik ben, weliswaar niet alleen, want dat gaat nog niet, blauwe bessen gaan plukken op een plantage. Niet te ver van de boerderij, dat durfde ik nog niet, maar toch is het me een half uurtje gelukt om zo "ver" te gaan. Onderweg er naar toe wilde ik weer terug naar huis, er was weer wat paniek, maar toch doorgegaan. Mijn denken stond even weer op herstel geprogrammeerd tijdens de pluk. Hoera, ik hoop dat het doorzet.
Het heeft me een energieboost en 1,5 kilo bessen opgeleverd.
Het gaat echt goed komen voor ons allemaal.

Groetjes,
Janet

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht