Helpt antidepressiva ?

Een van de bekendste verschijnselen van de overgang die altijd worden genoemd, zijn de wisselende stemmingen en het emotioneler zijn
Gevoelens - Emoties - Stemmingen
Lientje22
Berichten van Lientje22
Onderwerpen van Lientje22
Menopauzejaar:
Leeftijd: 45

Helpt antidepressiva ?

Bericht door Lientje22 »

Hallo dames,

Ik lees en schrijf al langere tijd mee op het forum.
Ik lees hier de laatste tijd nog al eens dat dames dit voorgeschreven krijgen door oa de huisarts.
Wat ik me afvraag helpen deze medicijnen echt tegen overgangsklachten?

Dan bedoel ik klachten van somberheid, huilbuien, prikkelbaarheid, angsten etc..
Ik heb bijv angstige/ onrustige gevoelens als mijn lichaam een ovulatie voor elkaar probeert te krijgen.
Ik weet dan waar het van komt en kan me dan zelf ook geruststellen. Moet wel echt mijn rust nemen anders wordt het erger.

Wordt je draagkracht groter door deze medicijnen?

Ik kan heel slecht prikkels verdragen van drukte. Ben daardoor veel thuis. Dit vind ik de meest heftige klacht van alles.
Ga ik over mijn grens dan uit dit door huilbuien, slecht slapen, duizeligheid, hoofdpijn etc..
Geven deze medicijnen dat je meer prikkels kan verdragen?

Door rust en acceptatie kan ik er wel redelijk mee omgaan. Mijn man doet enorm veel voor mij en ons gezin.
Daardoor kan ik ook de rust nemen die ik zo hard nodig heb.
Acceptatie vind ik de ene keer makkelijker als de andere keer. Soms erg moeilijk en vecht ik tegen mezelf. Wat ik dus toch verlies.

Er zitten toch ook veel nare bijwerkingen aan deze medicijnen? En kom je er ooit nog vanaf vraag ik me af?
Ik ken in mijn omgeving best veel mensen die deze medicijnen slikken. En wat zijn de gevolgen op langere termijn?

Groetjes Lientje


Dot70
Berichten van Dot70
Onderwerpen van Dot70
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Dot70 »

Hoi Lientje

Ik lees even met je mee omdat ik precies dezelfde vraag heb. Ik ben 49 jaar en heb veel last van de overgang. Vooral momenteel het mentale gedeelte. In mijn geval angst en paniek en overal tegenop zien. Ik ben nu dus ook thuis van mijn werk en ga deze week voor het eerst naar een psycholoog. Ik ben ook vreselijk moe. Dus ws burn out en overgang samen.
Mijn draagkracht is flink omlaag gegaan. Hormonen verdraag ik sowieso niet. Wel is mijn ijzergehalte aan de lage kant en moet ik ook mijn vitamine d gehalte in de gaten houden. Ik weet dat antidepressiva in het begin veel bijwerkingen hebben. Maar als het deze fase verlichting geeft in het overgangsproces ben ik er voorstander van. Ik denk alleen dat ze het niet zomaar geven. De psycholoog zal mij wel eerst aan de slag laten gaan met andere dingen. Ik hoop in elk geval dat ze het aannemelijk vind dat dit ook door de overgang komt en er open voor staat.

Dot
Buik
Berichten van Buik
Onderwerpen van Buik
Menopauzejaar: 2018
Leeftijd: 48

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Buik »

Hallo allen,

Ik slik al jaren ad en soms ook kalmeringsmiddelen. Ben gevoelig voor angsten en depressies.
Ben nu onderzocht door de gynaecoloog met het oog op aanvullen met Femoston Continu. Ik zakte namelijk weer helemaal door het ijs, maar merk wel degelijk overgangsklachten. Word al ruim anderhalf jaar niet meer ongesteld.
Ik ben benieuwd wat het gaat doen.

Groetjes,
Buik
Babs63
Berichten van Babs63
Onderwerpen van Babs63
Menopauzejaar: 2019
Leeftijd: 57

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Babs63 »

Hallo hier allen.

Met mn 57 jaar al zat overgangsperikelen doorgemaakt. Ook lichamelijke klachten die tot hypochondrie leiden, de angsten de huilbuien frustraties over jezelf niet meer herkennen, hartkloppingen, stijfheid, droge ogen mond enz.enz. Psycholoog, ad, coaching. Noem maar op ik heb t gedaan. De overgang laat zich niet dwingen. Het is een proces waar je als vrouw doorheen moet.
Sommige dingen kunnen t vergemakkelijken. Bv geen stress hebben Dat helpt!!! Maar dat lukt zelden in t leven. Buiten dat je lijf zelf inwendig stress veroorzaakt door de hormonen. 't Wordt minder. Al vraag ik me ook al jaren af wanneer ik klaar ben.
De huisarts kon mij echt niet verder helpen. Ik heb een orthomoleculaire arts geraadpleegd. Die kijken toch heel anders en hun kennis over supplementen is handig i.p.v. synthetische medicijnen.
Voor ontspanning en energie. Acupunctuur helpt mij enorm.

Leer te ontspannen. Leer jezelf dat t ook nog anders kan. Met behulp v meditatie oefeningen. Wandelen en yoga. Ik weet dat er dagen zijn dat niets je kan bekoren en dat je ’s morgens denkt hoe kom ik de dag door. Zet je headphone op en begin je dag met ontspannen. Zoveel mogelijk groente en fruit eten. Zo min mogelijk pasta en brood.
En beweeg. Help je lijf een handje.
Geef jezelf complimenten en wees trots als je een dag goed doorstaan hebt. Dat je ergens weer de kracht hebt gevonden om door te gaan. Maar jank ook eens lekker uit. Voor de spiegel vertel jezelf wat een mooi mens je bent. En steek geen energie meer in dingen of mensen die jouw leeg slurpen. Leer ervan.
Geen mens die dit fenomeen overgang niet kent zal je ooit begrijpen. Hoe graag je ook begrip wil doe wat voor jezelf t beste werkt. Een ander zal ook moeten leren dealen met onaangename situaties zoals wij met deze transformatie moeten dealen. Accepteer wat t is.
Alle stapjes zullen klein zijn. Maar na 10 jaar denk ik dat dit de dingen zijn die je t soms een tikkeltje gemakkelijker zullen maken.

Veel wijsheid gewenst
Babs
Renate
Berichten van Renate
Onderwerpen van Renate
Menopauzejaar:
Leeftijd: 51

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Renate »

Hoi Babs,

Zo herkenbaar wat je schrijft en de weg die je bewandelt. Ik denk ook dat acceptatie en reduceren van stress door middel van leefstijl in de vorm van ontspanning en gezonde voeding echt helpt. Niet dat je dan geen klachten meer hebt, maar als ik voor mijzelf spreek, dan kan ik er wel beter mee omgaan. En die hypochondrie daar lopen heel veel vrouwen in de overgang tegenaan.... Zelf vind ik dat ook een hele lastige. Ik heb er nu EMDR therapie voor en dat maakt mij een stuk rustiger in mijn hoofd.

Sterkte allemaal. Ooit zijn we er doorheen! :P

Groetjes
Renate
Mini
Berichten van Mini
Onderwerpen van Mini
Menopauzejaar:
Leeftijd: 53

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Mini »

Hallo,

ik ben nieuw op dit forum en las deze vraag. De huisarts kent mijn vroegere verhaal van depressie n.a.v. rouw.
Ik heb bijna geen menstruatie meer. Ervoor geen klachten, nu bijna 53 jr.
Hij acteert nu op volgende klachten: het gevoel van enorm ziek zijn rond de eigenlijke menstruatie die altijd al onregelmatig was..,
tanden knarsen, enorm opgeblazen buik, opgeblazen gevoel, veel brandend maagzuur, vreselijk onzeker, sociale angst, erge zenuwachtigheid, huilen om bijna niets, stemmingswisselingen, geen roodheid of flushes die jullie beschrijven, maar alsof ik brand van binnen..alsof het uit het binnenste van mijn hoofd komt!
Agressie, sarcasme, uitdagen, boosheid.., alles zit erin! Misselijk, bijna braken. 5 kilogram kwijt.., niet slapen..en later om half 4 wakker. Uitgeput, doodmoe! Rond diezelfde tijd had ik dus ook veel spanning gehad. Kan ook niet tegen stress, zie beren op de weg zien en dus het verleden van depressie door rouw etc..

Echter, huisarts zegt dat dit geen overgang is en schreef quetiapine lage dosis voor, eerst alleen om te slapen 12,5 mg. Ik slaap dan beter, maar nog niet lang! Advies is nu de 12,5 te delen over 2x daags 6,25 mg of later evt.verhogen.. Nu ik ze weer neem zijn de klachten zowat verdwenen! Dan denk je dus toch dat het van stress is.. Echter Amerikaanse sites lezende, wordt dit vaker ingezet bij menopauze.. Dan zou je dus bijna zeggen dat dopamine ook een rol speelt bij de overgang..
Nu weet ik het dus niet..
Ik was gestopt omdat ik bang was voor de bijwerkingen. (wel loom nog ochtend, en gevoel alsof zware deken over me ligt.., ook gewenning denk ik..).. En, ik voelde me ook even goed.., maar na 3 dagen kwamen alle klachten weer terug! Ik heb ze dus weer gepakt toen de klachten enorm waren. Het hielp vrij snel, de 6,25 mg.!! De klachten van doodziek zijn, zijn echt niet uit te houden! Het is voor het slapen voorgeschreven, eigenlijk! Maar het lijkt kiezen tussen twee kwaden!! Wat houd je uit is de vraag dan.., de eigenlijke overgangsklachten of de bijwerkingen die het middel geeft..
Moeilijke keuze hoor, want ik baal ook!!

Mini
Babs63
Berichten van Babs63
Onderwerpen van Babs63
Menopauzejaar: 2019
Leeftijd: 57

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Babs63 »

Hallo Renate,

Sorry late reactie
Ik was mn inlogcodes kwijt, en zo bijdehand als ik voorheen was met internet, moet ik zeggen dat ik soms waterig zit te kijken hoe t moet. Heel onzeker daarover.

Over EMDR. Heb ik ook gedaan. Maar dan specifiek voor één heftige paniekaanval waarvan ik bang was die weer te krijgen. Het heeft wel geholpen. Als ik aan dat specifiek moment denk gebeurt er niets. Terwijl ik voorheen daarvan heel emotioneel werd.

Ooit zijn we er doorheen zeg je. En dat wil en moet ik geloven. Ik lees hier en daar dat t nog jaren kan duren ná de menopauze! Ik ga er van uit dat t geleidelijk wel af neemt en niet nog jaren op een hoog niveau doorsuddert! In mijn geval nu anderhalf jaar na de laatste menstruatie nog heftige opvliegers en nachtelijk zweten. Slaap te korten dat nekt mij weer.
Door de hypochondrie de afgelopen coronatijd zeer angstig geweest.En met een neerwaartse economie en een eigen bedrijf, giga veel beren op t pad gezien. Daardoor weer te lang stress gehad en nu weer in een dip. Zo jammer. De buffer die je opbouwt daar zak ik dan weer zo doorheen.

Wat een leed onder vrouwen in de overgang.
Heb besloten aan een 8 weekse cursus mee te doen over voeding. Van marjolein dubbers. Ik volg haar al jaren. En heb al wat info van haar toegepast waar ik denk ik toch de afgelopen jaren baat bij heb gehad. Ik raad iedereen aan haar blogs te lezen over alle vrouwenkwalen. Ze legt duidelijk uit hoe en wat!
Ik ben zeer benieuwd wat mij dit over 8 weken heeft gebracht. Of ik de dip van nu kan omkeren naar weer lekkerder in mn vel te zitten.
Houd vol
Babs
Babs63
Berichten van Babs63
Onderwerpen van Babs63
Menopauzejaar: 2019
Leeftijd: 57

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Babs63 »

Hallo mini,

Wat verschrikkelijk moet jij je voelen. En ik denk uit eigen ervaring dat je hunkert naar antwoorden en de juiste oplossing. Zo heb ik nl ook jaren forums en internet afgestruind en geraadpleegd. Mijn huisarts kon ik echt niet bij terecht. Die houdt nog steeds vol dat de hoge hartslag waarmee ik wakker wordt depressie is.
Via een overgangsconsulente kwam ik er achter dat het hoge cortisol is. Daar hebben veel vrouwen tijdens de overgang last van. Ik dacht aanvankelijk dat t mn hart was. Het heeft te maken met het oerritme. Opstaan om te jagen en je buit binnen halen. Met de boterham met kaas voorhanden hoeven wij dat niet meer te doen. Maar tijdens de overgang wordt dat fenomeen dat er voor zorgt dat je trek hebt en aan de slag moet een beetje overtrokken.
Zelf heb ik ook ad voorgeschreven gekregen. Citalopram. Ik was ook ten einde raad. Vreselijk in t begin. Alles werd erger. Angst voelen en niet weten waarvoor. Later werd t ook angst voor de angst. Door gebruik vlakte alles maar dan ook alles af. Geen seksuele gevoelens meer terwijl lichamelijk contact juist helpt die geluksstofjes aan te maken die met een depressie of paniek mist.

Ik begrijp de worsteling heel goed. Kiezen uit twee kwaden.
Ik heb later me er tegen verzet. Tegen ad gebruik Het loste nl niets op. Toen ik stopte begon alles opnieuw. Als je er dan toch voor kiest neem er dan therapie bij. Tools om je paniek te begrijpen. Leren dat t in je hoofd zit. En absoluut niet de waarheid is. En dat jou overgangslichaam
dit veroorzaakt. Je bent niet gek.
Anders zijn we t allemaal.
Het punt is onze huidige zorg is totaal ( nog) niet goed ingericht op deze vorm van zorg. De overgang. Onlangs bestaat er sinds kort een arbo voor vrouwen!! Omdat dat de reguliere arbo niet afdoende is voor vrouwen en overgangsproblematiek. Ff terzijde

Kies wat je nu het meeste helpt. Leef nu. En help je zelf waar je dat t beste kan. Misschien maak je fouten. Kies dan een nieuw pad. Het is jouw lijf. Informeer en laat je informeren. Zoek een coach, overgangsconsulent, praat schrijf huil van je af. En beweeg (buiten) EN LEES HIER! Dit forum. Dat zijn wij. Je bent dus oké!!!
Leer mediteren, rust in je brein helpt. Zo vaak als t toe laat. Dat heb je echt nodig. Ik doe t nog steeds. Elke dag.
Ik weet niet hoever je in t proces zit. Ik ben 57 en denk dat ik er nu al 10 jaar in zit. Pas bijna 2 jaar geen menstruatie meer. Ik heb dus ook nog ff te gaan.
Hou vol meid. Doe wat goed voelt en neem die regie terug, ook als dat betekent dat je los moet laten.

Babs
Mini
Berichten van Mini
Onderwerpen van Mini
Menopauzejaar:
Leeftijd: 53

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Mini »

Hallo Babs,

Dank voor je toelichting en begrip! Ik denk toch wel dat er twee dingen spelen.. Dat komt omdat ik gister weer irritaties had door iets en ik gelijk begon gelijk vreselijk te slikken en misselijk te worden.. Dus tòch stress, denk ik dan.. Ik denk dat bij wat gevoeliger mensen, de (pre-)menopause heftiger aankomt of zo.. Mijn moeder had totaal geen last vroeger, vertelde zij eens.., mijn zussen ook niet.. Bij mij lijkt het soms op griep, maar dan 3x erger..! De quetiapine helpt vrij snel, dan zakken al die narigheden. Maar mijn lichaam went er ook snel aan en ik ben niet van plan om in de honderd mg te eindigen.. Ik las op een Amerikaanse site dat ze daar het AD, Lexapro inzetten, wat redelijk goed zou werken. Kom je ook niet zo erg van aan in gewicht.. Wellicht een optie voor mij.. Citalopram ken ik niet. Ik heb al therapieën gehad, yoga..ik kom niet tot rust..mijn hoofd maalt de hele dag..zonder deze quetiapine.. Mediteren is niets voor mij..,
Ik wandel iedere dag lang in de bossen met de hond, dat wel. Als ik niet ga, word ik letterlijk gek! Zenuwachtig, emotioneel, angst.. In de bossen voel ik mij goed..soms wel irritaties vd hond, die vaak nergens op slaan.. Het zijn de stemmingen.. Ze lijdt er gelukkig niet onder, dat zou ik niet willen! Mijn hartslag is juist lager dan normaal, heel raar. Het zweet gutst bij mij niet van mijn lijf..heel raar.., wel hitte ..dus of dit aan cortisol zou liggen? Te laag? Weet 't niet.
En hoelang ik in mijn proces zit, weet ik niet.. Ik was altijd onregelmatig, het laatste jaar geen echte menstruatie meer, maar vies roze, of bruin of niet.. Van de week was ik bijna in slaap gevallen, in de bossen..dat hoef ik in bed niet te proberen! Vannacht ook weer 3u.eruit, dan hlf 6 eruit.. Dan maar vroeg op. Nog geen 3 uren geslapen! En dan word ik geïrriteerd, kan niks hebben en word ik zeer boos! Bijna woedend! Slaap ik goed, dan gaat het veel beter met me.. Maar ja, slaapmedicatie word ik weer depri van.. Zoals met alles, een vicieuze cirkel.. Dank voor het aanhoren weer.. Idd, de zorg is niet echt voor deze vrouwelijke ongein ingericht.. Ik vind 't zelfs oneerlijk, dat wij..vrouwen, dit zo 'n 10-15 jaar moeten hebben.. alsof we niet genoeg doorstaan! Dat is 1/5 of 1/6 van ons leven.., ik vind het nogal!!

Mini
Babs63
Berichten van Babs63
Onderwerpen van Babs63
Menopauzejaar: 2019
Leeftijd: 57

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Babs63 »

Hoi mini,

We zitten op dit forum om te delen en misschien zelfs wat te leren. En als ik je de indruk geef t voor jouw wel te weten, dan is dat natuurlijk niet zo bedoeld. Geloof me ik ken deze eenzame hel.
Goed dat je wandelt, je moet gelukkig met je hond. Heb je iemand om mee te vragen op deze wandeling?
Ik heb mezelf er toe moeten zetten t te gaan doen. Het helpt enigszins de muizenissen uit mn hoofd te jagen. Ik vraag wel iemand mee anders loop ik toch te malen.

Ik heb nogmaals je bericht gelezen en moet je toch nog iets vertellen.
Ik zit nu in de postmenopauze. Ik heb tijdens t begin v m overgang heel veel stress gehad dat werd veroorzaakt door situaties van buiten af. Waar ik totaal geen invloed op had. Dat heeft zo’n 10 jaar geduurd. Dus ik zie wel verbanden tussen de lange stressperiode en de klachten.

Je kunt je voorstellen er was geen bodem meer voor draagkracht. Totaal uitgeput. Met hulp weer langzaam op gekrabbeld. Na t stoppen v d menstruatie kreeg ik voor t eerst opvliegers.
Die heb ik nog steeds. Eerst wat je een flush noemt. Beetje warm en zweten, viel wel mee dacht ik nog!
En nu de laatste tijd omschrijf ik ze meer als of mijn hoofd ontploft. Het doet gewoon pijn zo’ idiote hitte.
Ook ben ik de laatste tijd zeer licht ontvlambaar. Op t agressieve af. Past totaal niet bij de persoon die ben en zoals mensen mij kennen. Ik denk serieus soms dat ik op knappen sta. Wil dingen van tafel vegen als ik zo boos ben.

Ook mn gedachten zijn soms heel venijnig. Over de mensen waar ik van hou heb ik soms lelijke gedachten. Ik ben daar van geschrokken. Dat raakt me en maakt me weer zeer verdrietig. Huilbuien. Bang dat ik in een psychopaat verander. En de vraag is dit wel de overgang?!
Ik hoopte na de laatste menstruatie meer op te knappen. Aanvankelijk leek dat ook zo tot de corona zich aandiende en ik daar weer zo hypochondrisch van werd.
Ik merk dat hoe meer stress er is hoe meer deze specifieke klachten aan de gang zijn.
Hoe dan ook ik zie meer raakvlakken. Hoe we ze ervaren en wat we er mee doen is per mens verschillend. Tot nu toe zie ik behalve het stoppen van de menstruatie en idd kilo’s afvallen geen voordelen.

Zou je graag een hart onder de riem willen steken,
sorry voor de dramatiek, maar ik vind t met tijd en wijlen een eenzame hel de overgang.
Ik hoop oprecht dat je ook rust vind en balans in je leven.
Hou vol,
Babs
Mini
Berichten van Mini
Onderwerpen van Mini
Menopauzejaar:
Leeftijd: 53

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Mini »

Hoi Babs,

Ik wil je laten weten dat je me zeker niet de indruk geeft dat je het beter zou weten.., totaal niet! Ik antwoord gewoon op je tips en wat mij zou helpen en wat niet.., dus voel je nooit teveel! Ik maal ook als ik wandel, maar heb niemand die mee wandelt. Ik ben merendeels alleen. Ik heb dat ook, het idee idee dat mijn hoofd uit elkaar spat bij de hitte aanvallen. Ik ben nog vergeten dat ik de praktijkondersteuner ggz vd huisarts erbij heb. Soms 't idee dat het niet helpt, maar eenmaal gepraat, luchtte het me toch op.. Pas 2x geweest.. De agressie en de zeer lelijke gedachten, heb ik ook. Zo erg dat ook ik denk, dat dit niet meer normaal is! Ik heb er veel over gelezen, en dat is dus géén overgang! De stemmingswisselingen spelen wel degelijk een rol, en ik denk de disbalans van hormonen, bepaalde diep onderliggende karaktertrekken versterken. Ik had dit nooit! Ik wou altijd aardig zijn! Ik heb last vd corona-tijd omdat er overal mensen zijn en daar baal ik ook weer van.

Ik heb echt sterk behoefte aan rust. En dat kan niet in ons land! Ik ben nu 6,5 kg kwijt..op zich niet erg, ik ben te dik..maar naast overgang speelt stress een rol..maar wèl mede aangejaagd en gevoeliger daardoor, voor stress! Het wordt te moeilijk voor me.., de spanning..de irritaties, dus ik denk dat ik wellicht lexapro erbij ga vragen..evt met de quetiapine op geleide.. Ik weet het gewoon niet meer, soms.., ik zit mezelf in de weg.. Iedereen dacht altijd dat ik zo zeker was van mezelf, echter mijn onzekerheid was al groot.., en nù komt dat steeds sterker naar de oppervlakte.. Zo erg zelfs, dat ik angstig langs de buren loop met de hond, want ze kunnen weleens over me denken dat.. Ik weet dat het nergens op slaat, en tòch gebeurd het! Dit is dus ook geen overgang, maar het brein wordt er mede door gestuurd, omdat er reeds een overgevoeligheid bestaat voor emoties/ overgevoeligheden.. Wat je zegt over dramatiek..dat is het niet.., het is jouw gevoel, en dat is belangrijk om een fijn leven te leiden. Dat fijne leven, dat ik ook wens.. Ook sterkte aan jou, Babs

Mini
Armina
Berichten van Armina
Onderwerpen van Armina
Menopauzejaar:
Leeftijd: 49

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Armina »

Beste Mini

Dat is volgens mij toch de overgang in volle glorie, die je schrijft. Woede, irritatie, onzekerheid het is zo des overgang.
Overgang = Stress: Je lichaam moet anders gaan werken, hersenen veranderen. Vervolgens moeten die twee ook nog eens anders gaan samenwerken.
Allerlei dingen die je gewend was, die altijd gingen, verwachtingen waar je altijd aan kon voldoen. Het verandert allemaal.
Het is een immens veranderingsproces waarover we het hier hebben. Dat betekent dat je ook van je omgeving bijvoorbeeld andere dingen nodig hebt,
Oude verwachtingspatronen van jezelf en van je omgeving passen nu niet meer vanzelfsprekend bij je.
Ze leveren irritaties op, ze maken je boos, en onzeker, bang zelfs. Of geven af en toe stevige woede-uitbarstingen, huilbuien.
Die emoties zijn er meestal niet zomaar. Ze lijken soms uit het niks te komen, omdat je vroeger om hetzelfde geen drukte zou hebben gemaakt. Nu wel, en vrijwel zeker niet zonder reden.

Voorbeeld:Ik heb een kat, vond het altijd een heerlijk beest, maar tegenwoordig erger ik me soms kapot als ie om eten zeurt of iets omgooit. Dat had ik voorheen nooit, die kat kon eerder een aardig potje breken bij mij
Een tijd terug gooide hij iets kapot. Ik kreeg een woede-uitbarsting. Waarom toch, een kapot gevallen fotolijstje, meer was er niet aan de hand toch?
's Avonds op de bank brak ik er mijn hoofd over. Waar stond dat gebeuren symbool voor.

Het stond symbool voor al die dingen die ik niet meer vanzelfsprekend kon opbrengen, voor het feit dat ook mijn gezinsleden dingen van me verwachtten (dat waren ze gewend) die ik niet meer kon voldoen, en die ik diep in mijn hart eigenlijk ook niet meer wilde. Dat moest hun eigen verantwoordelijkheid worden. Het was mooi geweest, maar ik wilde het niet op dezelfde manier meer
Het stond ook symbool voor verlies. Het is niet langer vanzelfsprekend voor mij om dezelfde taken, en verantwoordelijkheden te blijven dragen, mijn zorgzaamheid die altijd zo gewaardeerd werd.......... Zou men mij tegemoet gaan komen als ik die gevoelens onderdrukte?
ik moest stappen terug doen om voor mezelf meer rust te kunnen pakken. Ik voelde aan alles dat ik anders steeds zieker zou worden.
Ik doe nu ook stappen terug.
En ook als het om andere emoties gaat, om onzekerheid, bij huilbuien probeer ik de kern te vinden.
Het wordt niet ineens allemaal heel leuk van, zeker niet. Want het leidt soms tot moeilijke beslissingen. Maar de inzichten die het me geeft op deze manier, daar ben ik wel echt heel blij mee.
Het geeft voor mij op deze manier een nieuwe basis aan mijn bestaan, alsof het er elke keer een stukje vernieuwd wordt. Het geeft me grond onder de voeten en ik hoef niet meer te stressen en te focussen over hoe hou ik die gevoelens onder de duim. Ik laat ze vrij, stel me open voor wat diep in mij leeft. Geef ze aandacht, daar houden ze van en sinds ze zich meer begrepen voelen laten ze me ook meer met rust.

Soms zit ik mezelf weer vreselijk in de weg, voel ik me weer eens aan alle kanten vastzitten. Dan snak ik naar een uitbarsting of n flinke huilbui, ze maken me weer open en ik kan weer verder. Inmiddels kijk ik er eerder naar uit dan dat ik er bang voor ben.Ik zeg niet dat het fijn voelt he, dat is weer iets heel anders.

Waar ik wel heel veel last van heb is van druk die ik overal voel en hoor en zie om emoties te moeten oplossen. Woede mag niet dat moet je onderdrukken, Stress en spanningen, labiele periodes hebben het mag allemaal niet.
Af en toe even een hulpmiddeltje, oke. Fijns als dat er is in deze hectische wereld.
Maar we krijgen soms zo opgedrongen en worden zo enorm overspoeld met pil- en therapie adviezen om de uitingen van de overgang te onderdrukken, dat de overgang soms niet eens meer herkend wordt. En dus ook de erkenning afneemt.

Ik ervaar die druk, het focussen op oplossingen, echt als een grote handicap. Ik denk dat vrouwen veel meer gebaat zijn met een overgang die er mag zijn, die dan ook merkbaar en zichtbaar is en mag zijn, in de maatschappij. Dan hoeven we onszelf niet zo te verliezen en komt er een kans dat vrouwen inderdaad wat tijd en rust wordt gegund voor hun overgang

"Ik wil gewoon rust" .......dat is volgens mij de grote gemene deler die we vrijwel allemaal bij elkaar herkennen

Dit is wat mijn overgang mij leert

groeten
Armina
Mini
Berichten van Mini
Onderwerpen van Mini
Menopauzejaar:
Leeftijd: 53

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Mini »

Hallo Armina,

Dank voor het delen van jouw ervaring en dat je toch denkt aan overgang. Het ìs ook overgang, alleen denk ik nog steeds dat de overgang het proces wat onderliggend al speelde, nl overgevoelig zijn, depressieve mood, waarbij de down gevoelens overheersen.., de emoties er nog eens extra flink inhakt. Ik had net een vriendin a/d lijn, en bij het bespreken van datgene dat mij stresseerde, werd ik zenuwachtig.., moest ik plots veel slikken, werd misselijk..ik voelde me opnieuw zo naar! Dat was voordat ik het onderwerp aansprak niet zo..Ook eerder had ik dit ten gevolge van de stressoren.
Ik denk echt dat ik reeds overgevoelig ben voor stress en dat de overgang hier eens lekker een schepje bovenop gooit. Kortom, een wrak aan het worden zonder de quetiapine. Het onderdrukt het malen, het wantrouwen, de angst, stressuitingen en ook de hitte aanvallen, de koppijn.. Ik heb niet zoveel verwachtingen van het leven. Ik hoef niet meer te voldoen.., ik ben alleen, al langere tijd geen baan en zeer weinig mensen om mij heen. Ik voel mij altijd het prettigste alleen, en nu door de overgang denk ik, nog liever! Liefst een hutje op de hei! Wellicht lijkt de overgang op een soort van burn-out. Maar een burn-out wordt weer niet gedomineerd door depressiviteit.., zo ook de overgang denk ik?
De overgang kan je wel in een staat brengen van 'op' zijn, 'hopeloze gevoelens', 'depri gevoelens'.., maar een depressie is toch net weer anders.. En als deze twee, overgang èn depressie samengaan, lijkt het wel alsof je een diep trauma hebt! Heel naar! Ik ben nog zoekende hoor, naar wat mij gaat helpen.., maar ik kan het diepe nare gevoel samen met de overgang, niet aan zonder medicatie in elk geval.. Ik neem je verhaal mee in mijn hoofd en ga er nog eens over nadenken en op internet lezen.. Pfff, waarom moeten wij dit doorstaan?! Goed dat jij het ook kan accepteren.., dat lukt mij nu zeker nog niet..

Mini
Armina
Berichten van Armina
Onderwerpen van Armina
Menopauzejaar:
Leeftijd: 49

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Armina »

Beste Mini

De overgang legt bloot waar de knelpunten zitten.
Woede, irritatie, verdriet, somberheid, moedeloosheid, brengen ze aan ze aan het licht.
Voor een ieder zal een ander gevoel of een andere emotie in deze tijd dominant zijn.

In mijn overgang gaat het niet om accepteren, maar om het erkennen ervan het herkennen van de signalen die ik krijg.
Ook al valt het me dikwijls niet mee, de veranderingen erkennen, stelt me in staat er betekenis aan te geven, en geeft me het vertrouwen dat ik naar iets nieuws toe mag.

Armina
Mini
Berichten van Mini
Onderwerpen van Mini
Menopauzejaar:
Leeftijd: 53

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Mini »

Dank je Armina,

Ik vind je uitleg hier goed uitgelegd. Vandaag was ik bij de POH-ggz en daar hadden wij het over overgang. Hij noemde vele dingen op en toen vroeg hij in welke ik me herkende.. Dan gaf hij aan dat de angsten die ik heb, hier niet bij horen. Ik geloof jou in deze, dat de genoemde emoties die tot uiting komen door de overgang bij iedereen anders is (lees ik ook hier, op het forum) en hierdoor versterkt worden. Ik vind dat je er goed mee omgaat door het gevoel te erkennen en er betekenis aan te geven.. Zover ben ik nog zeker niet..

Mini
Dot70
Berichten van Dot70
Onderwerpen van Dot70
Menopauzejaar:
Leeftijd: 50

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Dot70 »

Hallo lieve lotgenoten

Omdat ik mij steeds slechter voelde ben ik sinds 3 weken gestart met Lexapro. Dit in overleg met de huisarts en ook loop ik bij de psycholoog. Ik begon steeds meer overal tegenop te zien. Sliep onrustig en was heel angstig. Ik was steeds misselijk van de stress.
De 1e 2 weken van het medicijn gebruik waren vreselijk omdat ik erg aan het middel moet wennen ( het zijn geen pepermuntjes). De bijwerkingen zijn in het begin het heftigst. Deze worden nu minder bij mij en het is nog te vroeg om iets over het resultaat te zeggen.
Ik ga eind november ook naar de overgangspoli. Mijn ijzer gehalte is wat laag maar mijn vitamine b12 en d zijn goed. Want als deze niet goed zijn dan kun je zeker ook klachten krijgen! Dus sluit dat zeker eerst uit dit soort dingen.
Ik ben nog steeds ziek thuis van mijn werk. De druk vanuit de werkgever ervaar ik ook als heel stressvol. De overgang met alle hormoon schommelingen werkt biochemisch door in je hersenen. Nooit geweten dat dit mentaal zo,n impact kan hebben. In mijn geval heb ik echt hulp nodig en hoop ik dat de Lexapro gaat helpen. Ik zie het als een soort insuline wat een diabeet nodig heeft omdat zij het zelf niet meer aanmaakt. Mijn hersenen komen nu stoffen tekort of nemen ze niet goed op.....getriggerd door de overgang. En helaas weet niemand hoelang die duurt.
En ik heb door de jaren heen al klachten gehad maar nooit zo heftig als nu.
Ik heb al eerder bij een praktijkondersteuner gelopen en toen ging het even beter. Ik heb supplementen geslikt maar daar moest ik mee stoppen omdat mijn vitamine b6 te hoog werd.....Wat ook weer gevaarlijk is...Ik heb cbd olie geprobeerd maar dat hielp helaas niet....
Ik hou jullie op de hoogte.

Dot.
Babs63
Berichten van Babs63
Onderwerpen van Babs63
Menopauzejaar: 2019
Leeftijd: 57

Re: Helpt antidepressiva ?

Bericht door Babs63 »

Hallo mini,

Hoe gaat t nu met jou?
Nu de dagen natter en donkerder worden!!
Of ben ik de enige die er dit jaar veel gevoeliger is dan andere jaren?
Gelukkig ook weer een paar dagen dat je naar buiten kan.
Geen muren, geen mondkapjes, geen 1,5 meter.
Frisse lucht en ruimte en natuurstilte. Uiteraard buiten de stad!!
Hou vol allemaal.

Groetjes Babs
Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht