Wat heb ik dit niet voorzien en totaal onderschat

Een van de bekendste verschijnselen van de overgang die altijd worden genoemd, zijn de wisselende stemmingen en het emotioneler zijn
Gevoelens - Emoties - Stemmingen
Jetta54
Berichten van Jetta54
Onderwerpen van Jetta54
Menopauzejaar:
Leeftijd: 55

Wat heb ik dit niet voorzien en totaal onderschat

Bericht door Jetta54 » za 04 mei 2019 19:34

Hallo,

Ik ben nieuw hier, 55 jaar en er moet me echt iets van mijn hart.
Heb al jaren last van een hoeveelheid klachten dat niet op 1 A4tje past pfft. Ben achteraf wel zo'n 10 jaar aan het sukkelen maar de laatste paar jaar nemen de klachten toe en worden intenser.
Maar vandaag was het wel heel ernstig weer, wilde dood en zo erg dat ik bijna 113 had gebeld....ik was ten einde raad, voelde me, nu wat minder gelukkig pff, zo diep diep ongelukkig, waarom leef ik nog, wat is er waar ik nog blij van word, alles irriteert me, ben ondankbaar en zo intens verdrietig. Wilde het liefst naar het ziekenhuis en me laten opnemen, wist het echt niet meer. Ben zooo moe en wil zo graag de gezellig eigenaardige onuitstaanbaar maar o zo leuke Jet weer terugzien althans wat mogelijk is.
Wat heb ik dit niet voorzien en totaal onderschat
Zoek hier gewoonweg herkenning.......

Jetta



Ankie01
Berichten van Ankie01
Onderwerpen van Ankie01
Menopauzejaar:
Leeftijd: 48

Re: Wat heb ik dit niet voorzien en totaal onderschat

Bericht door Ankie01 » zo 05 mei 2019 15:34

Beste Jetta

Ik herken uw klachten.... ik ben een stukje jonger maar worstel met hetzelfde.
Vorige week ook zo neerslachtig, down, en geen zin meer in het leven. Dat ik dit überhaupt op papier durf zetten, vind ik beetje schaamtelijk.

Helaas kan ik je niet geruststellen wanneer het zal beter gaan omdat ik nog geen ervaringsdeskundige ben.
Ik zit nog volop in het opvoeden van 2 pubers en trek het soms niet meer door innerlijke onrust, emotionaliteit en ik maak met iedereen ruzie.
Alles en iedereen irriteert me, ik ben het liefst alleen

Ik lees veel op dit forum, en dat steekt me wel een hart onder de riem.
Ik neem al lang antidepressiva, maar heb niet het gevoel dat het mijn depressieve buien vermindert...
Ik zou zeggen, schrijf het hier van u af.... en (h)erkenning komt er.

Sterkte! Het komt goed, er komen betere tijden!

Ankie

Jetta54
Berichten van Jetta54
Onderwerpen van Jetta54
Menopauzejaar:
Leeftijd: 55

Re: Wat heb ik dit niet voorzien en totaal onderschat

Bericht door Jetta54 » zo 05 mei 2019 15:44

Hoi Ankie,

Wat vervelend dat je je ook zo rot voelt, t is een hevig gevecht en soms zo on(be)grijpbaar!!
Antidepressiva helpt bij mij ook niet, heb vroeger depressies gekend maar dat voelt anders....
En, ja het komt goed, ooit op een dag en alsjeblieft schaam je niet of nooit want geestelijke pijn is verschrikkelijk en word nog veel te vaak onderschat en gebagatelliseerd.

Sterkte meid!

Ankie01
Berichten van Ankie01
Onderwerpen van Ankie01
Menopauzejaar:
Leeftijd: 48

Re: Wat heb ik dit niet voorzien en totaal onderschat

Bericht door Ankie01 » zo 05 mei 2019 15:59

Hoi Jetta

Geestelijke pijn vind ik persoonlijk de HEL, ik kan het niet anders verwoorden.
Ik herken depressie, ik worstel al jaren met mijn stemmingen.
Maar deze geestelijke ellende, dit gaat precies nog dieper... op een ander niveau

Ik kan ook geen vriendinnen meer verdragen, ik hou afstand van iedereen...ze snappen het toch niet...
En trouwens, wat me het meest frustreert, niemand komt er voor uit (iedereen die ik erover aanspreek, is er precies van overtuigd dat het allemaal niet zo erg is, ofwel doen ze alsof...
Ik voel me zo EENZAAM in dit ganse proces!

Herken je dit ook? De eenzaamheid....

Fijne dag, Ankie

Jetta54
Berichten van Jetta54
Onderwerpen van Jetta54
Menopauzejaar:
Leeftijd: 55

Re: Wat heb ik dit niet voorzien en totaal onderschat

Bericht door Jetta54 » zo 05 mei 2019 17:08

Ankie

Voel wat je schrijft in elke vezel!
Begrijp mezelf vaak niet, laat staan dat andere me kunnen begrijpen. Ben of liever gezegd was een heel sociaal mens, dacht altijd aan iedereen, belletje, appje kaartje maar hou iedereen zoveel mogelijk op afstand. Heb er gewoon geen behoefte aan maar dat vind ik soms wel moeilijk.

En inderdaad ik ken ook niemand die zoveel.last van die Ondergang ondervinden als wij of ze houden gewoonweg de mond!
Soms ben ik eenzaam in wat ik voel en volledig onbegrepen en lijk ik het gevecht te verliezen maar dan opeens heb ik weer een dag dat het wel oke gaat dus dat!
Werk ook nog dat valt soms niet mee ook al omdat ik jaren niet goed slaap.
Heb inslapers en word na 2 uur wakker en dan begint de ellende, ben zo moe.

Hoop dat we elkaar een beetje kunnen helpen ook al is het maar de steun en zoals jij al zei de herkenning!

Jetta

Ankie01
Berichten van Ankie01
Onderwerpen van Ankie01
Menopauzejaar:
Leeftijd: 48

Re: Wat heb ik dit niet voorzien en totaal onderschat

Bericht door Ankie01 » ma 06 mei 2019 12:55

Jetta

Dank voor jouw reactie.

Wat me ook zo irriteert, is dat ik zo boos ben én woedend... voor al het onrecht dat me al is aangedaan...

Zelfs conflicten uit het verleden spelen weer op, ik krijg weer de woede als ik aan sommige dingen terugdenk!

Heb gisteren nog een contact op whats app geblokkeerd, maar nu moet ik met de gevolgen leven (mijn schoonzus heb ik geblokkeerd omdat ik een conflict niet kon vergeten én vergeven)
En weet je wat.... het conflict dateert van jaren geleden maar komt nu weer naar boven!

Dit geeft me ook angst, als ik zo blijf doorgaan (ruzie uitlokken door verbaal ongecontroleerd mijn mening te uiten) verlies ik elk contact!

Ik vrees dat ik alleen én eenzaam zal achterblijven.

Vroeger was ik een kneusje, ik durfde niets zeggen... nu komt alles er ongenuanceerd uit...HELP

Maar als ik zo de berichten van andere dames lees, is dit ook een fase.

Veel sterkte.

Ankie

Jacobina
Berichten van Jacobina
Onderwerpen van Jacobina
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd: 67

Re: Wat heb ik dit niet voorzien en totaal onderschat

Bericht door Jacobina » ma 06 mei 2019 17:10

Hallo meiden,

Oh wat herken ik hier veel van wat jullie schrijven. Ik worstel ook al jaren met de overgang, maar ik ben 67 jaar en ik dacht nu moet je er toch wel een keer doorheen zijn. Niet dus. Ik slik ook al jaren antidepressiva, maar het helpt allemaal niks. Dat vind ik dan weer zo vreemd. Gebruiken jullie ook nog andere middelen om rustig te worden? Ik heb eigenlijk best wel 2 goede weken gehad, en was zo blij, dacht nu gaat het vast wel een keer over. Maar nee afgelopen week voelde ik het al weer op komen. En dan ben ik weer zo verdrietig. Heb dan ook altijd veel spanning op mijn maag. Sterkte voor jullie allemaal.

Jacobina

Diaantje
Berichten van Diaantje
Onderwerpen van Diaantje
Menopauzejaar:
Leeftijd: 48

Re: Wat heb ik dit niet voorzien en totaal onderschat

Bericht door Diaantje » di 07 mei 2019 12:47

Hallo allemaal,

ook ik voel me zo vreselijk alleen met al mijn klachten. Het gaat bij mij af en aan. Ik durf soms echt hard op te zeggen, het gaat goed maar een dag later kan het maar zo weer over zijn. In het begin van alle ellende kon ik er nog wel eens over praten maar helaas wordt ik nu als lastig gezien. Ik moet me maar over alle klachten heen zetten, ze accepteren en genieten van het leven.
Mijn zus heeft nergens last van, zegt ze (slikt de pil), en vraagt ook nooit meer aan mij hoe het gaat. Doet ze dat wel en ik geef eerlijk antwoord dan begint ze te zuchten en gezichten te trekken. Mijn moeder vind ook dat ik me er maar overheen moet zetten. We moeten er nu eenmaal allemaal doorheen. Wat ze zegt snap ik wel maar ik wil zo graag mijn verhaal doen en herkenning vinden. Die vind ik hier ook genoeg hoor, maar gewoon ff praten, face to face, vind ik zo fijn.
Kamp al een hele tijd met allerlei vage lichamelijke klachten, heb er genoeg over geschreven hier. Ben zo bang voor allerlei enge ziektes. Heb de nodige controles gehad en steeds zegt men, er is niets mis met je. Mijn vraag of het de hormonen kunnen zijn wordt ontkennend beantwoord of ze weten het niet of ze zeggen, tja en wat dan?

Moedeloos wordt ik ervan. En voel me zoo eenzaam. Heb veel verdriet door dit alles.

Ik wens jullie veel sterkte.
Diana

Ankie01
Berichten van Ankie01
Onderwerpen van Ankie01
Menopauzejaar:
Leeftijd: 48

Re: Wat heb ik dit niet voorzien en totaal onderschat

Bericht door Ankie01 » di 07 mei 2019 13:40

Hallo allemaal

Vandaag terug een hoofd vol watten.
Neen, mensen snappen het niet.... ik leg het ook niet meer uit.

Ik geniet ook van niets meer, vroeger ging ik naar een marktje en kon er rondlopen en kuieren en rondsnuffelen
Nu heb ik daar een naar gevoel wanneer ik er loop.
Ik loop ook steeds met mijn zonnebril op, alle stralen komen zo hard binnen en ik wil me gewoon wegsteken achter die glazen.

Komt mijn hoofd vol watten van de antidepressiva? ik weet het helaas niet!

Daantje, niemand heeft me ooit spontaan gevraagd hoe het gaat.... vriendinnen hebben ook afgehaakt.
In het begin namen ze contact, maar ik kon niet altijd de leuke, gezellige vrouw meer zijn.

Nu zie ik mezelf ook als een zeur, ik kan bij wijze van spreken niet meer lachen.
Ellendig!
Mijn moeder zei me aan de telefoon vandaag 'je moet je er maar over zetten", bah bah bah ik werd boos en heb de hoorn gewoon afgelegd.
Ik maak met iedereen ruzie, heb een kort lontje en geen geduld.

Sterkte aan iedereen die het kan gebruiken. Ik voel me heel eenzaam in dit proces.

Ankie

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht