Onrustig, niet goed in mijn vel

Een van de bekendste verschijnselen van de overgang die altijd worden genoemd, zijn de wisselende stemmingen en het emotioneler zijn
Gevoelens - Emoties - Stemmingen
Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » vr 26 apr 2019 09:59

Hallo dames,

Mijn naam is Wendy en ik ben 50 jaar en nieuw op dit forum.
Ik maak me best wel zorgen en wel hierom.
Ik ben in 2013 gestopt met mijn pil, ik was toen 45 en kreeg nagenoeg toen ook mijn laatste menstruatie.
Een bezoekje aan de gynaecoloog en het bloed prikken liet zien dat ik in de overgang was. Voor mijn gevoel ben ik er de afgelopen jaren redelijk door heen gewandeld. Op wat nachtdieren, spierpijn na heb ik geen klachten gehad. Echter nu de laatste weken merk ik dat er zich een onrustig, bijna depressief gevoel in mij vestigt. Ik herken depressieve gevoelens maar al te goed, heb ooit toen ik in de 30 was in een depressie gezeten. Dit was echter niet aan de hand tijdens de overgang dus een versterking daarvan kan ik niet bevestigen.
Is dit normaal? Dat je al ruim 6 bezig bent zonder noemenswaardige klachten en het nu misschien zou beginnen?
Alvast bedankt voor jullie reactie,

Groetjes
Wendy



Rianne
Berichten van Rianne
Onderwerpen van Rianne
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 61

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Rianne » vr 26 apr 2019 16:04

Wendy1968 schreef:
vr 26 apr 2019 09:59
Echter nu de laatste weken merk ik dat er zich een onrustig, bijna depressief gevoel in mij vestigt.
Hoi Wendy,

Dat kan heel goed dat je hormonen nog altijd meer of minder in beweging zijn. Meestal zonder klachten blijkbaar, maar nu even met verschijnselen.

Het kan ook zijn dat je hormonen en je overgang nu pas weer in beweging komen en er binnenkort een menstruatie of spotting aankomt. Het zou me niet verbazen
Het kan na pilgebruik soms jaren duren voordat het lichaam zijn eigen gang weer heeft opgepakt

groeten
Rianne

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » vr 26 apr 2019 21:14

Hallo Rianne,

Heel typisch dat je dit nu zegt, maar ik was van de week naar het toilet geweest en bij het doorspoelen keek ik in de wc-pot en dacht daar iets van bloed in het water te zien liggen. Maar dit was tijdens het doorspoelen dus het was al weg voordat ik het goed kon zien. Haha
Ik heb daarna eigenlijk pas 's avonds er weer erg in gehad en toen was er niets meer. Ik hou het in ieder geval in de gaten.
Dank je wel voor je reactie.

Groetjes
Wendy

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » vr 12 jul 2019 16:23

Hallo dames,

Ik ben hier nog niet zo actief geweest maar ben nu wel weer aan het lezen geslagen. Ik word onderhand dol van mezelf. Mijn zelfvertrouwen is compleet tot moes geslagen lijkt het wel. Als ik in de spiegel naar mezelf kijk zie ik een ongelukkige, verdrietige en een gewoon oude vrouw. De glans is uit mijn ogen. Ik ben 50 jaar, al een aantal jaren in de overgang, getrouwd, geen kinderen.
Maar sinds een half jaar walg ik van mezelf en het ergste is nog dat ik ook denk dat mijn man van mij walgt. Ik heb daar helemaal geen reden toe, iedere dag zegt hij weer hoe mooi hij mij vind. Maar bij het minste of geringste denk ik dat hij een ander heeft. Slaat nergens op natuurlijk.
Mijn huid is in een tijdsbestek van een half jaar veranderd in verkreukeld perkament. Droog, dun, hobbelig op mijn benen. Ik kan niet eens een rok of jurk aan want het ziet er niet uit. Iedere dag moet hij weer horen welk pijntje ik nu weer heb.

Kortom ik voel mezelf gewoon een narrige zeur. Ik kan nergens meer rationeel over nadenken. De doem scenario's vieren hoogtij hier.
Een gesprek aangaan over alles wat me bezighoud begint steevast met tranen.
En ik heb over begrip niets te klagen, maar krijg af en toe de indruk dat mijn man gewoon denkt...laat haar maar, ze zit in de overgang. Af en toe wil ik het wel uitgillen van frustratie. Er is niets meer over van de vrolijke energieke vrouw die ik ooit was. Ik ben ziek of onderweg zeg maar.
Soms heb ik de neiging om gewoon mijn koffer te pakken en weg te gaan. Hij is beter af zonder mij
Sorry dat het zo'n lang en onsamenhangend verhaal is geworden maar ben zo verdrietig...om wat eigenlijk?

Groetjes Wendy

Ankie01
Berichten van Ankie01
Onderwerpen van Ankie01
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 48

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Ankie01 » vr 12 jul 2019 17:08

Beste Wendy,

Ik heb met veel empathie jouw verhaal gelezen en ik herken veel van wat je schrijft.

Qua uiterlijk heb ik het ook nog zo moeilijk, mijn huid is vooral zo gevoelig geworden en ziet er niet meer egaal uit (heb ik nooit gehad maar toch nu veel roder en onregelmatige structuur in gezicht)
De huid op mijn benen is ook perkament, ik smeer dagelijks crème maar toch blijft het heel droog.

Bovendien is mijn haar ook een ramp!

Mijn echtgenoot zegt het niet met zoveel woorden, maar ik voel me wel een "zeur".
Telkens keer moet hij horen dat ik pijn heb, dat ik moe ben en dat ik niets wil/kan ondernemen...

Vandaag ook weer een zeteldagje ingebouwd, iets wat ik vroeger nooit durfde...

Het komt goed, geloof me, maar de geestelijke ellende kan ik nauwelijks nog aan...

Ik slik ook antidepressiva, maar helaas, ik voel me nog steeds gestresseerd...kan van niets genieten.
Hoe lang gaat dit nog duren, dat vraag ik me elke dag af?

Veel goede moed, Ankie

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » vr 12 jul 2019 18:12

Hallo Ankie

Dank je wel voor je reactie. Wat fijn om die herkenning te lezen, we weten wel dat het er bij hoort maar het is soms fijn om te weten dat je niet de enige bent en dat de meeste van ons dit pad bewandelen, ook al wens ik dit uiteraard niemand toe. Mijn huid is ook zo vreselijk dun, er hoeft maar iets tegen aan te stoten en ik ben blauw of lig open.

Ik dacht in het begin van de overgang dat ik er redelijk doorheen fietste, maar wat heb ik me vergist. Volgens mij begint de ellende nu pas.
Slapen is een ramp en maar malen en malen. Gek word ik er van.
Ik hoop snel op betere tijden, ook voor jou Ankie

Wendy

Nina
Berichten van Nina
Onderwerpen van Nina
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Nina » za 13 jul 2019 15:18

Hoi Wendy,

Wat een ellende toch allemaal!!
Vroeger zouden we waarschijnlijk nooit gedacht hebben wat ons nu allemaal overkomt, dat het soms zo moeilijk zou worden.
Ik herken zoveel in wat je schrijft. Ik merk bij mezelf ook dat ik in korte tijd zoveel ouder en rimpeliger ben geworden. Iedere dag weer een grijze haar erbij. Wie is die oude vrouw die in de spiegel kijkt. Ik heb vaak niet het gevoel dat ik het zelf ben. Verschrikkelijk.
Het soms helemaal niet meer zien zitten. Lichamelijke klachten zijn soms lastig maar het geestelijke vind ik het allerzwaarste.
Het gevoel hebben dat je jezelf kwijt bent, niet meer weten wat je wil, wat doen we hier.....noem maar op.
Dat zijn vragen die me bezig houden.
Ook het verdrietige gevoel, wat jij ook hebt, waarom????

Als het nou allemaal heel geleidelijk zou gaan, misschien dat we er dan langzaam aan kunnen wennen.
Maar het gaat allemaal zo vlug.

Je kan er toch nog wel soms met je man over praten. Als wij ons zelf niet begrijpen zal het voor hem ook wel moeilijk zijn om te begrijpen.
Maar zoals ik het lees toont hij wel begrip. Ik geloof ook niet dat je man van je zal walgen. Hij zegt iedere dag dat ie je mooi vind.

Heel veel sterkte met alles, ooit zal er een dag komen dat we weer wat beter in ons vel zitten.

Groetjes Nina. :)

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » za 13 jul 2019 16:40

Hoi Nina,

Dank je wel voor je berichtje. Het valt inderdaad niet mee. Mensen kunnen 100 x tegen je zeggen dat je er goed uit ziet maar wij kijken iedere dag in die spiegel. Ik vind ook dat veel leeftijdgenoten er gewoon beter uit zien als ik en dan denk ik..Hoe kan dat? Het zal wel in de genen zitten denk ik. Ik voel me gewoon oud met al die pijntjes, het moe zijn, en die rimpels en slappe huid. De zin om wat aan mezelf te doen verdwijnt ook iedere dag een beetje meer en daar moet ik voor waken. Evenals met vrienden weggaan wat me steeds meer tegen gaat staan.
Moet ik vrolijk en gezellig doen terwijl ik me zo helemaal niet voel.
Maar aan de andere kant denk ik..Ja maar ik wil nog wel deel uitmaken van de maatschappij, anders kan ik net zo goed een paar geraniums gaan kopen en er achter gaan zitten. De tijd gaat al zo hard vind ik. Veel harder als 10 jaar geleden. Lichamelijke klachten is niet fijn maar geestelijke helemaal niet hoor. Hoop dat er gauw betere tijden aanbreken. Heel veel sterkte ook voor jou.

groet
Wendy

Anna1962
Berichten van Anna1962
Onderwerpen van Anna1962
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 57

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Anna1962 » zo 14 jul 2019 20:04

Hallo Wendy en de andere dames,

Zoveel herkenning!!
Had een betere periode maar het is nu ook weer mis, heb in het verleden weinig klachten gehad en dacht dat ik "het" wel gehad had maar nu sinds een jaar de geestelijke klachten, wat een verdriet, veel huilen, veel denken aan vroeger, depri, gejaagd, misselijkheid nou eigenlijk wel alles wat je hier kan lezen.
Ook ik loop met doffe ogen, met jank ogen, grijs haar, flubber armen, putjes op mijn benen, een flubberbuik, met andere woorden, ik trek ook geen volle zalen meer ;-)
Ik heb gelukkig ook een man die me goed steunt en waar ik altijd terecht kan, hij zegt ondanks mijn huilen en gestress en stemmingswisselingen etc dat hij nog blij met me is en dat hij me nog steeds lief en mooi vind, ik ben daar ongelofelijk blij mee en hou me daar dan ook aan vast. Ook ik denk wel eens, ik ga ver weg dan heeft niemand last van mij en ik kom terug als ik weer normaal functioneer maar dat gaat helaas niet.
Als je je niet vrolijk voelt moet je dat ook niet doen en als je geen visite wilt dan moet je dat ook niet doen, des te meer weerstand het geeft des te meer stress je krijgt met alle gevolgen van dien. Ik kom op het moment ook erg weinig buiten de deur, af en toe wat wandelen als ik. de behoefte voel (probeer het wel iedere dag) boodschappen doen is een ramp, krijg ik stress van (veel mensen, muziek, lawaai) en het vliegt me aan, visite krijg ik bijna niet meer, behalve de vrienden van mijn man, dan trek ik mezelf terug, ze zijn op de hoogte dus weten hoe t zit, kinderen en kleinkinderen komen hier nog mondjesmaat, ik ga die kant op dan kan ik zelf bepalen wanneer ik weer weg kan, wel heel vervelend en veel schuldgevoel over gehad maar dat heb ik los (moeten)(ge)laten anders ga je er aan onderdoor, het is heel verdrietig maar het is niet anders, ze begrijpen het gelukkig, dus ik zit eigenlijk wel achter de geraniums en dat is lekker veilig!!
Wees niet zo hard voor jezelf (wees lief voor jezelf) en geef jezelf de ruimte die je nodig hebt en doe niets waar je je niet goed bij voelt, dat werk alleen maar stress in de hand.

Groetjes Anna

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » ma 15 jul 2019 21:22

Hoi Anna,

Ik herken het allemaal zo goed. Ik vind het echt zo triest dat er zoveel vrouwen in deze ellende zitten. En hoeveel onbegrip er ook nog over bestaat. Laat nou niet 1 keer het woordje overgang vallen, want de dokter gooit alles op de overgang en de mensen om je heen doen er lacherig over. De mensen die het zelf mee maken daargelaten. Nou het is allesbehalve om te lachen. Ik verander onderhand in een hypochondrisch monster. Moet me geweld aan doen om me 's morgens aan te kleden en er nog toonbaar uit te zien. Als ik foto's van nog geen 2 of 3 jaar terug aan het kijken ben, denk ik alleen maar...was ik dat? Wat verlang ik terug naar die tijd. Ik was altijd fanatiek aan het sporten, weggaan met mijn man of vrienden en nu ben ik al moe als ik mijn ogen open moet doen. Ik geef mezelf regelmatig een schop onder mijn kont maar dat valt niet altijd mee. Vriendinnen zitten nog niet in de overgang dus die hebben geen clue wat het is. Of ze fietsen er nu ook nog doorheen zoals ik in het begin. Dat kan ook natuurlijk.
Hopelijk breken er snel betere tijden aan voor ons.

Wendy

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » wo 07 aug 2019 23:08

Hallo allemaal, 

Misschien is het al weleens in een topic verschenen maar ik moet het gewoon even kwijt. De laatste tijd word ik 's morgens wakker met een gevoel, alsof ik een enge droom heb gehad. Soms is dat ook wel zo , vaak gaat het dan voor mijn gevoel om een verlatingsangst.
Maar soms heb ik ook geen idee waar het vandaan komt. Het is heel vervelend want het tekent mijn hele dag. Ik blijf dat onrustige vervelende gevoel vast houden. Ook merk ik dat ik haast een soort van depressieve klachten aan het ontwikkelen ben. 

Zit compleet niet lekker in mijn vel. Heb ook overal pijn, loop te kwakkelen met heup, been en rugpijn. De fysio is momenteel mijn beste vriend. Dus dat werkt ook niet echt lekker op mijn gemoed. Ik heb ooit een depressie gehad dus weet dat ik daar gevoelig voor ben en dat wil ik niet. Ik kan ook niet meer genieten van de dingen waar ik dat vroeger wel deed. Ik ga er nog wel op uit en ook in de weekenden met mijn man, maar het gevoel is anders er bij. Zo vreemd... Ik slaap op de paar incidentele nachten dat ik de slaap niet kan vatten wel goed. Ik gebruik sinds kort hennepzaadolie slaap. Dat werkt negen van de tien keer goed. Maar als ik 's ochtends wakker word ben ik werkelijk geradbraakt. En dan moet de dag nog beginnen. Ik schreef al in een reactie bij iemand dat ik zeker twee uur nodig heb om in de benen te komen. 
Dat is toch om dol van te worden?
Herkennen jullie dit of steven ik rechtstreeks op een depressie af

Groetjes van een verdrietige Wendy

Diana49
Berichten van Diana49
Onderwerpen van Diana49
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 49

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Diana49 » do 08 aug 2019 00:02

Hallo Wendy,

Het lijkt of ik mijn eigen verhaal lees, precies t zelfde. Alles wat je schrijft, de depressieve gevoelens, pijn en ongemak van benen, en idd een paar uur nodig hebben om in de ochtend om op te starten, dat je weer jezelf een beetje mens voelt. Ook ik heb eerder een depressie doorgemaakt, maar deze voelt bij mij althans, toch anders. Het zijn meer sombere buien, terwijl ik geen reden kan vinden waar ik depressieve gevoelens van moet hebben. Ik kan er geen vinger opleggen dus ik denk dat dit door hormoonschommelingen komt bij mij . Ik voel goed aan wat je doormaakt.

Diana49

Anna1962
Berichten van Anna1962
Onderwerpen van Anna1962
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 57

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Anna1962 » do 08 aug 2019 07:24

Hallo Wendy

Heel herkenbaar hoor, heb er zelf ook last van en het belemmerd behoorlijk mijn (dagelijks) leven op het moment, ervaar exact hetzelfde in de ochtend,(heel) veel onrust bij het wakker worden, er geen raad mee weten en daardoor bang worden ("het gaat nooit meer over" gevoel krijgen) waardoor ik een paniekerig gevoel kan krijgen en daar word ik dan weer somber van, oh zo herkenbaar hoor!!
Met wat geluk zakt dit gevoel in de loop vd dag bij mij weg maar de laatste tijd blijft het wel erg lang hangen of komt het in de middag gewoon weer terug.
Ik kan er zelf ook niet de vinger op leggen en heb ook geen redenen om onrustig of bang te zijn dus wijt dit dan ook volledig aan de hormonen.
Ik ervaar zelf wel dat ik het moeilijk vind om mee om te gaan omdat ik het niet kan sturen, ik hoop dat ik je hiermee even een hart onder de riem kan steken.

Wens je veel sterkte!!
Groetjes Anna

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » do 08 aug 2019 09:16

Goedemorgen Diana en Anna,

Dank jullie wel voor jullie reacties. Het sterkt mij enorm dat jullie dit ook zo ervaren. Ik dacht echt dat het aan mij lag. Zit nu ook even in een stress periode vanwege een MRI die ik moet ondergaan en de eventuele uitslag. Maar dat dat meespeelt en ik gevoeliger ben daardoor kon ik me wel bedenken maar niet op deze manier.
Nu één van de weinige slechte nachten achter de rug. Ik lees altijd nog even in bed zodat ik lekker soezerig wordt en in slaap val. Nou nu niet dus...alle doemscenario's nestelen zich in mijn hoofd en vliegen voorbij.
Ik probeer dan terug te denken aan mijn boek wat altijd fijne boeken zijn en geen invloed hebben op mijn gedachten. Blijft maar gaan, die gaat dood, met die heb ik ruzie, die gaat bij me weg. En ik sta er huilend bij met ook het verdrietige gevoel. Ik kan wel gillen af en toe.
Dan word ik vanmorgen wakker met een vreselijke warmte aanval, en helemaal in mineur. Het onderste gedeelte van mijn lichaam voelt aan alsof ik een zwaar gevecht hebt geleverd. Voel me echt een oude vrouw. Begon ook spontaan te huilen vanmorgen. Hoe lang duurt dit nog dacht ik.
Ook al heb ik een goede nacht wat gelukkig wel vaker is dan de slechte hoor, sta ik 's morgens finaal in puin op. Bed verschonen kan ik dan niet eens direct. Moet ik later doen als ik uit de kreukels ben.
En die gevoelens van...kom ik hier ooit nog uit herken ik maar al te goed van mijn vorige depressie. En ik weet dat als het zo mocht zijn, ik er ook weer uitkom maar het is zo'n rotgevoel. Wel heb ik het idee dat mijn belevingsgevoel aan het veranderen is. Nogmaals dank mensen voor jullie reacties. Ik ben er heel blij mee ondanks het verdrietige onderwerp.

Wendy

Diana49
Berichten van Diana49
Onderwerpen van Diana49
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 49

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Diana49 » vr 09 aug 2019 08:37

Goede morgen Wendy,

Veel sterkte met het MRI - onderzoek, dat is heel spannend. En dat in deze onrustige periode moet je dat allemaal ook nog ondergaan en beleven. Ik hoop voor je op een goede uitslag.

Diana

Laila
Berichten van Laila
Onderwerpen van Laila
Menopauzejaar: 2008
Leeftijd NU: 64

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Laila » vr 09 aug 2019 12:07

Hoi Wendy,

Dat gevoel waarmee jij 's morgens wakker wordt, herken ik ook heel erg. Dan word ik wakker met het gevoel of er iets heel verschrikkelijks aan de hand is en begin ik te sidderen over m'n hele lijf. Geen idee waar het vandaan komt, ik houd dan ook de hele dag dat akelige gevoel. Ik heb zelf het idee dat het te maken heeft met leeftijd, lege nest en allerlei stomme kwaaltjes waar ik vaak last van heb. Ik zit ook heel vaak aan het verleden te denken, hoe mooi alles toen was. Nergens last van, nog een dik bos mooi haar, kinderen nog thuis, enz. En daar houd ik mezelf een beetje mee voor de gek, want alles was toen heus niet zo mooi als ik nu vaak denk. Toen waren er ook heus wel problemen en zorgen.
Jij krijgt dus een MRI begrijp ik, sterkte ermee.
Horen we nog hoe het gegaan is?

Laila

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » vr 09 aug 2019 13:17

Hoi Diana en Laila

Dank jullie wel voor jullie berichtjes. Ik krijg inderdaad een MRI van mijn been. Deze is ten opzichte van het andere been flink gezwollen. Het is geen vocht of vet, dat is al uitgesloten via een echo. Als ik ga zoeken op het web kom ik alleen maar uit bij een weke delen tumor. Dus de schrik zit er goed in. Ik loop voor die MRI ook bij een oncologisch chirurg. Dat en tezamen met die rot overgang maakt dat ik me zo ongelukkig en verdrietig voel.
Ik weet niet meer welk pijntje waar vandaan komt en omdat ik alles nu heftiger voel en de pijn is ook heftiger geworden link ik nu alles naar dat been. Ik ben gisteren nog wel naar een podoloog geweest omdat ik dacht dat ik steunzolen nodig had maar deze zei dat dit nodig was.
Wel bemerkte ze dat mijn spieren in mijn heup helemaal weg waren. Spieratrofie. Dat had mijn fysio ook al geconcludeerd. En jawel, aan het been waar ik de MRI van krijg. Daarnaast ook een lichte scoliose zichtbaar maar met het blote oog lastig te zien dus daar zou ik voor onder de CT scan moeten. Ook is er iets met het SI gewricht en heb ik een schouder in depressie en jawel ook aan de zijde van het been. Ik zeg nou mijn schouder is niet alleen in depressie maar ik ook onderhand. Ineens mankeer ik van alles. Iedere ochtend badend in het zweet wakker worden met dat angstige gevoel, ik ben het gewoon even kwijt. Inderdaad kijk ik ook met weemoed terug naar een paar jaar geleden, voor mijn gevoel hoef ik niet eens zo lang terug. Een half jaar geleden zag mijn wereld er nog anders uit. Vandaar dat ik ook zo ongerust ben omdat het zo vliegensvlug veranderd. Dat been zit me echt dwars. Ik kijk iedere dag of de zwelling al aan het minderen is. Krankjorum word ik er van. En aangezien het in de zorg zo druk is moet je ook vaak nog zo lang wachten. Nee... ik ben niet in mijn element momenteel. Uiteraard laat ik weten wat er uit de MRI is gekomen. Dank voor jullie begrip. Even iets lezen van herkenning doet me goed. Ook al is het natuurlijk om te janken.

Heel veel sterkte ook voor jullie
Wendy

Gerretje
Berichten van Gerretje
Onderwerpen van Gerretje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 49

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Gerretje » zo 11 aug 2019 17:54

Dag allemaal,

Zo herkenbaar, moe, ‘s avonds volop plannen, volgende dag negens geen zin in en dat hoofd, stopt daar nooit met denken en draaien? Ik ben blij met dit forum om te lezen dat ik niet alleen sta en het dragelijker wordt als ik het lees.

Ik wens jullie allemaal heel veel succes met alles, Gerretje

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » zo 11 aug 2019 23:23

Hallo Gerretje,

Ik herken het allemaal. 's Avonds heb ik vaak net even wat meer energie en neem me dan ook voor om van alles te doen de volgende dag. Nou dat gaat er natuurlijk nooit van komen. Ik kom al compleet gebroken mijn bed uit. Na dat ik dan twee uur later een beetje opgedroogd ben kan ik me er net toe bewegen om het hoogst noodzakelijke te doen en daar voel ik me dan weer zo rot bij. Ik ben verdorie 50 geen 85.
Ik heb het denken en malen vaak 's avonds als ik naar bed ga en als ik 's morgens dan weer somber en verdrietig wakker wordt met weer een lichaam wat brult van de pijn. Ik lees veel hier om wat herkenning te zoeken. We staan niet alleen maar je voelt je vaak zo eenzaam. Dat heb ik dan.
Heel veel sterkte en hopelijk vind je hier een beetje rust.

Wendy

Gerretje
Berichten van Gerretje
Onderwerpen van Gerretje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 49

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Gerretje » ma 12 aug 2019 09:26

Dag Wendy,

het is zo herkenbaar allemaal. Mijn rugzak zit ook vol en dan probeer ik ook alle ballen in de lucht te houden. Ik weet ook niet hoe ik het moet uitleggen in mijn gezin hoe ik me voel, manlief zegt als ik er over begin; als je weet wat het is kun je er ook mee omgaan: NEE het lijkt wel of ik er geen controle over heb. Ik moet er mee dealen. Ik ga wel met voeding aan de gang en praten. Ik heb gelukkig een hele goede vriendin die
mij wel begrijpt. En hier mijn hart luchten HEERLIJK.

Groet Gerretje

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » ma 12 aug 2019 23:26

Hoi Gerretje,

Ik snap wat je bedoel. Je wilt natuurlijk alles nog kunnen wat je 10 jaar geleden ook kon. Helaas lukt dat momenteel niet. Je zult slechte maar ook betere dagen hebben. De ene keer wilt je lichaam wel en je hoofd niet en vice versa. Het is om dol van te worden. Ik heb een man waar ik wel mee kan praten en dat is fijn. Hij leest mij ook en weet wanneer ik niet goed in mijn vel zit of wanneer ik pijn heb. Ik praat juist met vriendinnen er niet over. Als ik er al over begin dan is het van oh, daar heb ik geen last van hoor. Positief blijven dan komt het wel goed. Ja ja mijn zolen. Ik gun het niemand maar soms denk ik weleens, neem het even een dagje over. Ik keer ook heel erg in mezelf. Spreek alleen af op het moment dat ik me redelijk tot goed voel. Ik heb geen ervaring met voeding helaas dus daar kan ik je niets over vertellen. Ik eet waar ik zin in heb. Momenteel eet ik zo slecht, val af dus denk ook...bonjour, dan pak ik wat ik wil.
Ik hoop dat je er een beetje uitkomt met hetgeen je gaat ondernemen.

Alle goeds
Groetjes Wendy

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » do 22 aug 2019 18:40

Hallo dames,

Nog even een update,
ik heb de MRI gehad en vandaag de uitslag. Hij is godzijdank goed. Geen tumor. Er is wel een vermeerderde vorming van vetcellen gezien op die plek. Mocht het echt heel erg worden moet ik wel terugkomen. Raar iets hoor. Ik ben niet dik. Ben 1.74 en weet 65 kilo en ja mijn benen lijken wel een krater nu dus ook een zwakke plek. Maar heb hier nog nooit van gehoord. Vetopslag op 1 bepaalde plek. Het is niet de bekende vetbult. Die heeft mijn man op zijn rug. Meer een grote zwelling. Herkent iemand dit? Maar voor nu ben ik blij.

Wendy

Laila
Berichten van Laila
Onderwerpen van Laila
Menopauzejaar: 2008
Leeftijd NU: 64

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Laila » do 22 aug 2019 22:03

Wat fijn Wendy,

wat zul jij opgelucht zijn dat het niet een tumor is! Pfffff.... wel raar die vetopslag, maar gelukkig niet heel ernstig.
Gefeliciteerd met deze uitslag. Nu lekker slapen!

Laila

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » do 22 aug 2019 22:51

Dank je wel Laila,

ik ben zeker heel blij met deze uitslag. Kan weer ademhalen. Ik vind het ook best raar die vetopslag. Kan er ook niks over vinden. Behalve de bekende vetbulten en lipoedeem. Maar dat is het nou juist niet. Nou ja voor nu weer een rustige nacht. Slaap lekker.

Wendy

LenteZeven
Berichten van LenteZeven
Onderwerpen van LenteZeven
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 44

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door LenteZeven » di 03 sep 2019 16:47

Hallo dames,
Heb deze forumberichten terug gelezen. Fijn dat je de uitslag van de MRI inmiddels hebt Wendy!
Verder alleen maar herkenbaarheid. Met name de vermoeidheid en jezelf niet aan de gang krijgen. En ook over reacties uit de omgeving.

Wat ik mezelf tijdens het lezen afvroeg - en daarom vraag ik het nu dus maar -: hoe doen jullie dat met je werk?
Want dat is voor mij zo'n zware dobber in het geheel geworden. Ik trek het gewoonweg niet meer.
Ben altijd een actieveling geweest, een doorzetter ook, die het prima lukte om de ballen in de lucht te houden, zeg maar.
En nu: een wasje in de wasmachine stoppen is me al teveel...

groetjes, Lente

Wendy1968
Berichten van Wendy1968
Onderwerpen van Wendy1968
Menopauzejaar: 2013
Leeftijd NU: 50

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Wendy1968 » di 10 sep 2019 22:02

Hoi Lente,

Ik herken je gevoel. Te moe om de dag aan te kijken. Ik werk sinds 2013 niet meer. Ik had al jaren daarvoor onbegrepen klachten, wellicht waren dat de eerste tekenen al van de overgang. Daarnaast heb ik een chronische ziekte die daardoor ook heel erg op is gaan spelen en op basis daarvan ben ik toen afgekeurd. Nu heb ik de dag aan mezelf en nog ben ik soms of ik zeg het verkeerd eigenlijk, te belabberd om iets te kunnen doen. Niet iedereen zit in deze positie en ondanks alles ben ik er ook niet altijd gelukkig mee om afgekeurd te zijn want je wereldje wordt maar beknopt. Maar in deze fase van mijn leven ben ik blij dat er geen baas op mij wacht. Ik ben na mijn afkeuring tijdelijk opgekrabbeld maar nu is het weer mis. Ik hoop dat je nog wat feedback krijgt van de werkende dames onder ons.

Heel veel sterkte.

Wendy1968

Cynnie1976
Berichten van Cynnie1976
Onderwerpen van Cynnie1976
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 43

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Cynnie1976 » wo 18 sep 2019 16:58

Hoi allemaal,

Ik ben nieuw op dit forum en herken zoveel klachten!
Angst, paniek, schuldgevoelens (over wat ik vroeger allemaal fout heb gedaan) , flasbacks naar vroeger, depri, huilbuien, heel veel dromen, andere smaak en ik ruik veel sterker en mij vervreemd voelen van mijn dierbaren (derealisatie) dit zijn mijn klachten momenteel, ik wordt er wanhopig van!

Ik lig in scheiding met mijn toekomstige ex-man en die stress er nog bij kan ik echt niet hebben.

Zij dit klachten die bij de overgang horen?

Cynthia

Shania
Berichten van Shania
Onderwerpen van Shania
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 48

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Shania » di 24 sep 2019 11:50

Hallo Cynthia,

Volgens mij zijn dit inderdaad allemaal klachten die overgangs-gerelateerd zijn. Inmiddels begin ikzelf ook te twijfelen (ik heb exact dezelfde klachten als jij, al jaren) want ik krijg nog weinig feed-back hier. Misschien komt het door de naam die ik gekozen heb op dit forum? Het is niet mijn echte naam, wellicht klinkt die wat sympathieker maar dat wil ik niet.

Ik heb dus dezelfde psychische gang van zaken als jij; ook veel denken over wat ik vroeger fout heb gedaan, en helaas blijft dit hangen en kom ik er niet uit met welke vorm van afleiding dan ook. Ik ben een hele harde vechter en knokker, en nu zegt men hier vaak dat je dat juist niet moet doen. Ik ga echt niet zitten wachten in een hoekje tot het ooit voorbij is allemaal, echt niet. Daar is het leven veel te kort voor, ik sleep me er echt doorheen en nee dat valt niet mee. Ik heb heel veel klachten van de overgang, geestelijk heel erg labiel en lichamelijk. Ben net terug van 10 dagen Portugal, belachelijk toch om zo'n eind te rijden voor zo even? Viel het een portie tegen, ook door het weer, enorme ruzie met mijn man al hebben we dat weer kunnen bij leggen.En maar denken tijdens die vreselijke rit over vroeger....

Over jou: Mijn vraag aan jou is of jouw scheiding iets te maken heeft met jouw overgangs-klachten geestelijk gezien? Dat je misschien denkt dat je wilt scheiden, of staat dit er los van? Want ook dat herken ik, en ik heb een geweldige man met veel empathie, intelligentie en heel veel liefde en geduld. Ik ken je ( nog ) niet maar ik wou graag weten of je het allemaal nog aan kunt. Het zijn zoveel extra emoties die ook zoveel energie kosten voor je. Neem je wel je brood-nodige rust? Ik hoop voor jou zo dat je die kunt nemen voor je lijf en hoofd.
Ik wens je heel veel sterkte toe en hoop je weer te "spreken" hier op het forum. Ik plaats bijna nooit meer iets maar lees wekelijks. Ik durf niet meer zo goed te schrijven hier, ik ben helaas ook nog hoog-gevoelig dus zo labiel als een konijn.

Shania.

Hannah1
Berichten van Hannah1
Onderwerpen van Hannah1
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Hannah1 » za 28 sep 2019 13:31

Hoi Shania,

Ik lees jouw berichtjes met zoveel herkenning en het doet me goed dat ik me niet zo alleen voel staan met mijn hooggevoeligheid en de overgang. Al jaren aan het tobben met de overgang en lang niet meer geschreven. Jouw berichten roepen me toch om weer wat mijn hart te luchten. Ik merk dat ik me soms schaam dat het nog steeds niet beter met me gaat en ik daarom niet meer schrijf. Wat doe ik toch verkeerd is de vraag dan. Vecht en knok ms ook te hard maar wil zo graag nog dingen kunnen doen en mensen spreken omdat mijn wereldje wel erg klein wordt zo. Heb al zoveel stappen teruggedaan de afgelopen jaren. Ook veel stappen gezet hoor in bewustwording en begrip maar de gevoelens en emoties die ik ervaar zijn soms zo overweldigend en kunnen me nog wel eens bang maken alhoewel ik hierin al wel flink gegroeid ben aangezien ik ze vroeger niet mocht voelen/uiten. Wat jullie ook schrijven, fouten die ik in het verleden gemaakt heb zijn vaak ook weer prominent aanwezig, ook schuldgevoelens, spijt, teleurstellingen, veel gebeurtenissen die de revue weer passeren, denk je het wel verwerkt te hebben, komt er weer een laag aan.. Kan me daar dan nog niet van losmaken. Het hele verleden wordt hervoeld (of juist voor het eerst gevoeld vaak) op een nieuw level. Zoveel denken en voelen kost ook bergen energie en door de moeheid voel ik me weer labieler en geraak ik in een vicieuze cirkel.
Och wat zou ik graag weer wat luchtiger in het leven willen staan, niet bij alles hoeven nadenken is dit niet teveel, kan ik dit wel aan. En dat jaagt dan de onrust weer op want ik wil zo graag leuke dingen doen maar voel me zo gauw overprikkeld en nog steeds soms het gevoel dat ik doordraai met al die heftige emoties die loskomen. Blijft het zo? Hoop echt dat ik ooit wat meer innerlijke rust krijg, want dit gedoe met stemmingswisselingen, het verdriet, onrust, angst, moeheid, boosheid, de eenzaamheid die ik nu voel, niet veel kunnen hebben en lichamelijke kwaaltjes ben ik écht zo enorm beu. De ene dag kan ik het goed aanvaarden dat het zo is, de andere dag weer niet.

Denk dat ik dit voorjaar mijn laatste menstruatie, na jaren onregelmatig, heb gehad. Deze dagen voel ik de menstruatie die niet meer komt flink, vandaar moe, emotioneel en de behoefte mijn hart te luchten en herkenning te vinden, alhoewel het forum een en al herkenning is...lees ook heel vaak hier, dat maakt het allemaal wat draaglijker.
Ben ook zo benieuwd hoe het met sommige vrouwen gaat uit 2014 schrijfsels. Max, Flurry, Nathalie, Lunar.
En Shania, het ligt echt niet aan je naam hoor die je gekozen hebt. Ik waardeer jouw berichten juist heel erg en ook je medeleven met anderen en je eerlijkheid over jezelf. Dus blijf schrijven.

Sterkte allemaal in deze struggle die de overgang is voor mij.
Hanneke

Shania
Berichten van Shania
Onderwerpen van Shania
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 48

Re: Onrustig, niet goed in mijn vel

Bericht door Shania » zo 29 sep 2019 02:43

Lieve Hanneke,( Hannah)

Jij hebt geen idee hoe gelukkig en blij jij me maakt met je lieve bericht, ook speciaal aan mij gericht. Dat doet mij zo goed en geeft mij ineens de kracht om hier wel te blijven schrijven. Want al zijn jouw omschrijvingen van die rot-overgang tegelijk met onze hoog-gevoeligheid nog zo akelig, het stelt enigszins gerust dat ik hierin niet de enige ben.
Ik herken ALLES wat jij schrijft, ook de mooie manier waarop je het beschrijft herken ik. Zo zou ik het ook willen verwoorden! Wat een 8-baan (die op hol geslagen is) ervaren we he?
Ik wou dat ik antwoord heb op jouw vraag wanneer en of het over gaat. Volgens mijn moeder (ik heb ongeveer hetzelfde patroon als zij had) gaat het echt over en worden we stabieler en laconieker. Gaan we dingen anders zien en niet zo beladen en heftig. Nu heb je daar misschien nog niet zoveel aan daar we hier "doorheen" moeten. Alleen die hoog-gevoeligheid, die nekt ons nu daar die ook een eigen wil heeft!
Het doet me enorm goed dat je wat aan mijn berichten hebt. Daarom schrijf ik hier ook soms, maar ik lees bijna elke dag. Er zijn zoveel drastische veranderingen en gebeurtenissen in mijn leven geweest afgelopen anderhalf jaar dat ik ze maar niet verwerkt krijg. Het leven gaat immers ook door waarin weer nieuwe indrukken komen. Ik moet altijd cynisch lachen als er ge-adviseerd wordt: Sttress vermijden! Ja hoor, alsof we dat voor het kiezen hebben. We beleven alles nu intenser, zijn nog gevoeliger geworden voor prikkels en voor stemmingen en sfeertjes van en door anderen. Je kunt absoluut niet tegen onrecht maar hebt de kracht even niet om er tegenin te gaan. Iets wat jij en ik anders wel zouden doen he? Daardoor voelen we ons eenzamer dan ooit en vooral vaak onbegrepen. Nou meid, ik begrijp jou zo goed, en jij mij, dat blijkt wel. Ik dank je heel erg voor je reaktie. Ik kon weer eens niet slapen, heb sinds onze laatste vakantie vorige week elk half uur vreselijke opvlieges. Ik vond die in eerste instantie wel het minst erg symptoom van de overgang. Maar oh wat een ramp als je op visite bent bij je nieuwe ( hele lieve) buren en je moet doen alsof er niets aan de hand is maar je hebt geen droge draad meer aan je lijf! Je wilt af en toe zo graag nog mee doen, maar je lichaam roept je terug he! Die opvliegers, ik weet het nu zeker, worden extra uitgelokt door spanningen en enge dingen moeten doen waar je even niet onderuit kunt. Vermijden? Tja, dat kan niet altijd. Ik zeg al zovaak nee met een uitleg van een uur! Herkenbaar? Continu verontschuldigen?
Lieve Hanneke, we hebben toch echt (toeval bestaat dus niet!) NOG 1 ding gemeen: Onze naam, echt waar! Dus geen Shania, ik onthul bij deze mijn echte naam. Want door jou kreeg ik ineens zoiets over me dat zei : "Waarom schaam ik mij voor de overgang? Ik heb er toch ook niet om gevraagd?"
Ik wens jou alle sterkte en kracht die je nodig hebt.
Want echt, eens stopt deze ellende. Niet van de een op andere dag, maar koester alvast de goede dagen, die zijn een voorbode van de nieuwe Hanneke's!!! En die hoog-sensitiviteit; Daar moeten we ooit toch ons voordeel mee kunnen doen!
Dikke knuffel en blijf hier komen, zal ik ook doen.

Hanneke. ( Shania)

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht