Op mezelf aangewezen

Werk (betaald of onbetaald), opvoeding, mantelzorg, jong moeten blijven......... Overgang of niet, er blijft van vrouwen veel verwacht worden.. Beeldvorming en een steeds sneller worden maatschappij zetten vrouw-eigenheid onder druk zet.
Pimpelmees
Berichten van Pimpelmees
Onderwerpen van Pimpelmees
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Op mezelf aangewezen

Bericht door Pimpelmees » zo 11 jan 2015 12:17

Beste Lee

Je raadt vrouwen altijd aan stappen terug te doen

Helaas zijn we niet allemaal in staat om te gaan zitten wachten totdat we onszelf helemaal hebben uitgeplozen en ons beter zijn gaan voelen.
Met een ouder (of ouders) die zorg behoeven of kinderen hebben, kan dat soms gewoon niet En ja hoor, dan verandert er waarschijnlijk niet veel in je gevoel van niet lekker in je vel zitten en jezelf niet begrijpen. Maar ach, stokoud zijn en hulp behoeven die je niet krijgt of een kind zijn die niets te maken heeft met de overgangsklachten van een ouder maar er wel de zure vruchten van plukt (ik heb er zelf mee te maken gehad als jong kind) is beslist ook HEEL erg moeilijk. Dan bevind je je in een volstrekt afhankelijke positie en dat op zich is al vreselijk.
Ik ben, zoals ik al eerder heb geschreven, volledig op mezelf aangewezen en als ik op de bank zou blijven zitten navelstaren, dan zou ik het dus gewoon niet gaan redden.
Heel riant als je een echtgenoot/familie/noem maar op hebt, waardoor je niet hoeft te werken of die bepaalde taken van je over kunnen nemen, maar dat is lang niet iedereen gegund. En nu zal ik wel weer een berg bagger over me heen krijgen, net zoals al eerder is gebeurd en waardoor ik het idee kreeg dat ik verder maar beter mijn mond kon houden, maar de tendens hier waarbij mensen aangemoedigd worden om vooral niets te doen wat ook maar enigszins tegen hun gevoel indruist, gaat tegen mijn eigen ervaringen in. Sommige mensen MOETEN werken, een beetje licht (of verlichting) brengen in het leven van anderen, kinderen opvoeden die er niet om gevraagd hebben om geboren te worden en ga zo maar door, ongeacht hoe ze zichzelf voelen. Omdat er niemand anders is die deze taken van ze overneemt. En ja, je kunt er keihard voor kiezen om dat niet te doen, maar daar betalen anderen soms wel een heel hoge prijs voor en die ga je zelf, geloof het of niet, toch ook weer een keer gepresenteerd krijgen.
Het is bepaald niet mijn bedoeling om wie dan ook die ECHT niet meer in staat zijn om nog iets op te brengen wat betreft zorg voor een ander een schuldgevoel aan te praten, want soms kun je gewoon echt niet meer. En dat is pijnlijk en verdrietig voor iedereen die daarmee te maken heeft.
Maar soms zijn de opties om alleen voor jezelf te kiezen beperkt, althans, in mijn geval is dat zeker zo.

Pimpelmees



Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Lunar » zo 11 jan 2015 12:41

hoi Pimpelmees,

Keuzes zijn er zeker niet voor iedereen. En zelfs als er wel een soort keuze is : kun je nog tegen het feit aanlopen dat dat ook weinig goeds oplevert.
Ikzelf kan ook erg weinig met 'de overgang moet er mogen zijn'

Naar mezelf kijkend : ik had zo terug naar pakweg 3 jaar geleden gewild.. vol in het leven en happy.
dat gaat dus niet: maar dat wil niet zeggen dat ik deze vrouw dan maar graag ben!

groet
luna

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Lee64 » zo 11 jan 2015 12:43

Hallo Pimpelmees

In mijn eerdere berichten kun je lezen dat ook ik werk en kinderen en ouders te verzorgen heb.
Daarnaast heb ik er voor gekozen om recht te doen aan mijn overgang.

Die overgang dringt zich toch wel op waardoor ik niet meer kan wat ik eerst allemaal kon en wat er allemaal van me verwacht werd/wordt en wat ik allemaal van mezelf verwachtte.
En dan kan ik iedereen over mijn grenzen laten gaan maar dan betalen zowel ik als diegenen die dat doen straks de prijs, want als ik instort kan ik ook niet meer voor mijn ouders en mijn kinderen zorgen en naar mijn werk!
In die situatie heb ik gezeten toen ik mijn overgang negeerde en dat nooit weer. Daar waak ik zo verschrikkelijk voor. 1x keer instorten was genoeg, geloof me.

vr gr lee

Dorien73
Berichten van Dorien73
Onderwerpen van Dorien73
Menopauzejaar: 2009
Leeftijd NU: 46

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Dorien73 » zo 11 jan 2015 16:36

Hallo Luna en Pimpelmees,

Ik sluit me compleet bij jullie reacties aan. Ik kan ook niets met dat de overgang er moet kunnen zijn enz en vind het niet prettig om steeds zenuwachtig te worden voordat je hier weer gaat lezen en je, zoals jullie noemen, bagger over je heen krijgt.
Het is zo fijn om hier je ervaring kwijt te kunnen, ook al is die negatief en zie je de overgang echt niet als positief. De overgang is voor velen een onzekere en moeilijke tijd. Het zou zo fijn zijn wanneer je niet bang hoeft te zijn voor reacties van andere vrouwen. Ik heb ook een tijd gereageerd op vrouwen die hormonen zijn gaan gebruiken. Ik heb me voorgenomen iedereen in haar waarde te laten zodat iedere vrouw hier met een prettig gevoel steun kan vinden.
Er zijn vrouwen die in de pre klachten hebben maar in de post niet meer. Maar steeds vaker lees ik ook dat vrouwen juist in de post meer klachten krijgen en dan zijn er ook nog vrouwen, waar ik bij hoor, die ondanks aanpassingen zowel in de pre als post veel last hebben van geestelijke en lichamelijke klachten.

Wat zou het mooi zijn wanneer we geen dingen beter proberen te weten, discussies aan te gaan, dingen te blijven herhalen waar menig vrouw niets mee kan door wat voor reden dan ook Ik probeer iets met de meeste adviezen te doen maar het voelt niet goed als dat niet lukt. Hoop dat we er met zijn allen voor kunnen zorgen dat we ons hier net zo thuis voelen als voorheen.

En om nog even terug te komen op het onderwerp ;-), ik ben al dagen moe terwijl ik me ontzettend goed in acht neem. Spanning vermijd en nog steeds nergens zin in heb ;-)

Groetjes Dorien

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Lunar » zo 11 jan 2015 17:09

Hou Dorien,

zelf vind ik dat allemaal niet zo erg meningen enz... goedbedoeld
en tips Probeer wat zinvols op te steken. waar ik wat mee kan.
Uiteindelijk moet ik het net als iedereen met mijzelf doen en voor
mijm omgeving en in mijn.standigheden.
ik val ook in herhaling :oops: ..kan't ook niet laten
Maar er is gewoon helaas niet 1 manier...1 weg.. was dat maar zo!
Er is enkel de weg die voor mij werkt.. of niet.. en voor jou enz
daar geloof ik heilig in.
Voor mijzelf is dat dus zowel gas terug en terugtrekken
EN mezelf beetje pushen bij tijd en wijle.. gewoon omdat ik
dat van mezelf moet!! omdat ik zoveel meer dingen in mijn
leven ook belangrijk vind. Het is dus voor mij niet een of ander..
het is het hele plaatje en ja dat is niet makkelijk..pfff
maar he : since when life was easy..?
We zoeken allemaal onze eigen 'beste' manier om ermee te dealen..

groet
Luna

Gaea
Berichten van Gaea
Onderwerpen van Gaea
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Gaea » zo 11 jan 2015 18:51

Hallo dames,

Ik heb ook geen zin meer in activiteiten buitenshuis terwijl ik eerder niet thuis te houden was.

Onder feestjes en dagjes uit is gemakkelijk onderuit te komen maar hou natuurlijk wel verplichtingen waar ik niet onderuit kom zoals boodschappen,kids ophalen en wegbrengen, moeder bezoeken maar kan dat beter opbrengen omdat de druk weggevallen is van andere verplichtingen.

Sportschool abonnement opgezegd want kan net zo goed yoga thuis beoefenen, het voordeel is dat ik het op tijden kan doen die me het beste uitkomen.

Vorig jaar een ongelukje gehad waardoor ik wekenlang niet mobiel was en bepaalde zorgtaken uitbesteed moesten worden en dat beviel me zo goed dat ik het zo gelaten heb al is het onder protest van sommige betrokkenen ;)
Het is niet zo dat ik niet wil maar het gewoon niet (meer) kan opbrengen, ik zal toch goed voor mezelf moeten zorgen.
Het ongelukje was dan ook een geval van 'te druk' en werd daardoor onoplettend maar eigenlijk was dat ongelukje niet eens zo ongelukkig achteraf :D ...net of het zo heeft moeten zijn.

Groetjes
Gaea

Flippertje
Berichten van Flippertje
Onderwerpen van Flippertje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Flippertje » zo 11 jan 2015 19:39

Hallo,

Ik zeg regelmatig hier tegen mijn man, ze hebben lekker lullen allemaal maar ik moet toch 5 hele dagen in de week werken anders hebben we niet genoeg te verteren, en of de hormonen nu wel of niet door me lijf gieren en ik ziek, zwak of misselijk ben zal toch door moeten met wat ik moet doen, ben eigen baas dus niet werken , geen geld!

Flippertje

Loutje
Berichten van Loutje
Onderwerpen van Loutje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Loutje » ma 12 jan 2015 00:02

Hallo dames,

Zoals ik al eerder op heb gemerkt is het niet voor iedereen zo vanzelfsprekend om in de overgang te zakken, maar ik luister wel naar het advies van Lee, want ook dat is een advies wat er wezen mag en waar ik wel degelijk iets mee kan hoor.

Ik ben ondernemer, niet altijd tijd dus om niks te doen. Wel ben ik gaan beseffen dat ik flink gas terug moest nemen.

Ik zit in de pre... Menstrueer nog wel, hetzij dat het wel rommelt, en barst van allerlei vage klachten.
Ik ben echt weleens ten einde raad... Ook op mijn werk! Het heeft mij ook geholpen er gewoon over te praten, ook met de mannen, en het helpt! Ik zeg weleens dat mijn bezem op de parkeerplaats staat en dat mijn lontje erg ingekort is en ze houden er echt rekening mee.
Als vrouwen tegen me zeggen dat het onzin is want dat zij nergens last van hebben dan zeg ik dat zij zich gelukkig mogen prijzen.
Meestal vragen ze dan wat ik heb en als ik het dan uitleg krijg ik vaak te horen: he.... Is dat de overgang? Dat heb ik nou ook, daarom slik ik AD.....
Of: jij? Nooit iets van gemerkt! En ik denk dan: tja, net zoals ze aan mij niks hebben gemerkt, zo lopen er nog veel meer rond.
Die vrouwen proberen het te negeren of te ontkennen en daarmee ben ik gestopt. Op die manier "zak ik er pas echt in". Het is maar net hoe je het interpreteert!

En ja, misschien heb ik makkelijk lullen, het is maar hoe je dat bekijkt.
Ook ik werk, heb de mantelzorg voor mijn ouders, pas regelmatig op mijn kleinkinderen en maak daarnaast tijd voor mezelf door gewoon even niks te doen en voel me daarbij bevoorrecht.

Ik voel me begrepen op dit forum en voor elk advies sta ik open, wel maak ik daarna zelf de keuze wat ik ermee ga doen. Soms doe ik lekker niks en soms moedig ik mezelf aan om de weerstand of de angst op te zoeken om vervolgens zonder oordeel te voelen wat het met me doet (hmm klinkt wel erg zweverig, maar mij helpt het en zo zweverig is het niet hoor :lol: ) En ja, het komt vaak voor dat ik mezelf erop betrap dat ik gewoon nergens kracht voor heb en mijn energiepeil is gekelderd onder nul en ik me het beste voel als ik thuis een beetje bankhangen.

Laten we iedereen in haar waarde laten, deze periode is al lastig genoeg voor ons allemaal.....

Ik denk ook zeker niet dat bedoeld wordt dat je de hele dag moet gaan zitten navelstaren, ook niet dat je je gezin aan haar lot over moet laten of met je werk moet stoppen.
Ik vertaal het advies om de overgang niet te negeren, om je bewust te zijn van een veranderproces wat er gaande is tijdens de overgang en dat gewoon te doorvoelen waar je ook bent en wat je ook doet of niet doet.

Loutje.

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Lee64 » ma 12 jan 2015 08:11

Wat een fijn antwoord heb je geschreven Loutje! Dank je wel!

Ook ik ben maar gewoon een vrouw in de overgang en vind het fijn als ik begrepen word net als de rest van de vrouwen hier.
Dat de halve wereld elkaar niet begrijpt is al erg genoeg. En ook ik wil me thuis voelen op het forum waar ik zoveel aan gehad heb.

Gisteren had ik de neiging om het hele forum aan de wilgen te hangen.
Dorien bijvoorbeeld heeft me nu vaak genoeg 'beschuldigd' van het feit dat ik andere vrouwen zenuwachtig maak.
Een mooie zin van Loutje in dat verband: het is maar net hoe je een en ander interpreteert.
Kom op Dorien, als er iemand begripvol en aardig gereageerd heeft op jouw berichten ben ik het wel, al zeg ik het zelf :mrgreen:
Loutje schreef:
ma 12 jan 2015 00:02
Ik denk ook zeker niet dat bedoeld wordt dat je de hele dag moet gaan zitten navelstaren, ook niet dat je je gezin aan haar lot over moet laten of met je werk moet stoppen.
Ik vertaal het advies om de overgang niet te negeren, om je bewust te zijn van een veranderproces wat er gaande is tijdens de overgang en dat gewoon te doorvoelen waar je ook bent en wat je ook doet of niet doet.
Ik zou bijna zeggen Amen :)

Verzetten tegen de overgang heeft zo geen zin en kostte mij zoveel energie die ik beter kan gebruiken als vrouw in de overgang. Ik val inderdaad in herhalingen maar I've been there! En kan het niet helpen maar zie het bijna als een missie om andere vrouwen daar voor te behoeden. En ben ik dan een betweter? Of een ervaringsdeskundige? Is ook maar net hoe je daar tegen aan wil kijken natuurlijk.

vr gr Lee

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Lunar » ma 12 jan 2015 09:29

Hallo Lee en de rest,

Zit met grijns op mijn gezicht de laatste 2 berichten te lezen en bedenk me dat ik vaak het gevoel heb dat we grotendeels allemaal hetzelfde bedoelen! Komt wellicht door ons aller vermoeidheid..korte lontjes soms minder goed over.
Goed gezegd Loutje!

@Lee ik waardeer onze 'discussies' zeer : Mede omdat ze aangeven dat we heus niet over alles eens hoeven te zijn
En omdat er zelfs binnen de worsteling humor kan zijn soms.
We zitten namelijk allemaal in soortgelijk schuitje..(overgang)
de ene in een zeilboot ..de andere in de oceaanstomer, en zelfs dat wisselt.

Groet
Luna

Gaea
Berichten van Gaea
Onderwerpen van Gaea
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Gaea » ma 12 jan 2015 15:58

Hallo dames,

Lee, dankzij jouw berichtjes vanaf 2011 (zonder andere vrouwen tekort te doen die ook al zo lang schrijven hier en bereid zijn hun ervaringen te delen want ik heb juist enorm veel aan die diversiteit van ervaringen) ben ik anders gaan kijken naar de overgang en wat dit met mij doet...vooral omdat ook jij in het begin onzeker was en ook moeite had met de overgang (sklachten) en je in de tussentijd een hele ontwikkeling hebt meegemaakt.
Voor mij werkt het ontzettend verhelderend om ervaringen te lezen van vrouwen die al langere tijd in de overgang zitten.

Weet nog wel in het begin dat ik me doodergerde :mrgreen: aan al die goedbedoelde ervaringen en adviezen over rust/acceptatie/veranderingsproces/niet ertegen vechten enz enz want wat moest ik daarmee????....ik wou en moest gewoon dookr!
Maar laten het nou net die adviezen zijn die me het duwtje in de juiste richting hebben gegeven (na natuurlijk een hele periode van verzet :P )

Groetjes
Gaea

Sasje
Berichten van Sasje
Onderwerpen van Sasje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Sasje » ma 12 jan 2015 16:14

Hallo Lee,

Onderwerp met belangstelling gelezen.
Dat de overgang dringend om aanpassing en voldoende rust vraagt, ervaar ik zelf heel sterk.
Diezelfde nood lees ik in elk bericht terug.
Het zijn bij uitstek de berichten die zich daartegen verzetten die mij bevestigen hoe hard de overgang dat nodig heeft.

Ach, ik heb net zo goed wel eens geroepen dat iedereen makkelijk praten had en het voor mij veel moeilijker was dan voor een ander. Geen fraai gedrag van mezelf.
Pas als mensen stopten met op me in praten kon ik dat los gaan laten, deden ze dat niet dan gaf mij dat ook wel het gevoel dat ik dom was en ging ik nog harder schreeuwen hoe vreselijk het voor mij wel niet was..

Ben blij dat ik dat intussen afgeleerd heb en me realiseer dat we allemaal in die spagaat zitten, allemaal weerstand ervaren. En inmiddels ervaren heb dat ik ook met minder middelen een heel eind kom.
En trouwens, als ik er morgen helemaal niet meer ben, leeft iedereen om heen ook gewoon door, alleen anders en zonder mijn bemoeienis.

Ik heb ook al lang niet meer het gevoel dat ik me van iemand MOET aanpassen aan mijn overgang, maar door hier gevonden voorbeelden MAG het sindsdien wel van mezelf. En het MOGEN van mezelf bleek ineens veel meer mogelijk te maken.

Sasje

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Lee64 » ma 12 jan 2015 16:57

Precies Gaea en Sasje ;)

Voor mij natuurlijk ook heel herkenbaar wat jullie schrijven over die ergernis! en spagaat.

Wat nou verandering vroeg ik mij idd vertwijfeld af in 2011 : ik was verdo... goed zoals ik was! Maar tegelijkertijd voelde ik onbewust in de verte en later bewust en duidelijk dichtbij;) dat ik zo niet door kon gaan.
En nog weer later wilde ik zo ook niet doorgaan. Alsof als je eigen hormoonaanmaak verandert er een soort mist optrekt en je ineens alles helderder ziet.

Dat is idd een immens proces ook al omdat die eigen hormoonaanmaak zo met horten en stoten verandert en alles in je lijf en in je geest voelt steeds maar weer anders aan waar we als vrouwen bij tijd en wijlen logischerwijs behoorlijk angstig en chagrijnig van kunnen worden. En natuurlijk willen we daar aanvankelijk niet aan. Laat ons lekker doorgaan zeg met ons leven k*tovergang!

Maar pas als je het proces toe laat en dat kan zweverig klinken maar is het niet, ik draag echt geen geitenwollen sokken zoals eerder gezegd ;) pas dan ga je je beter voelen daar ben ik van overtuigd. Terwijl ik heus nog allerlei overgangsklachten heb voel ik me zoveel beter dan 3 jaar geleden. En dat gun ik andere vrouwen ook.

En om een van mijn stokpaardjes er dan ook meteen maar even bij te pakken :) : ik durf te beweren dat AD en HST/pilgebruik verhinderen dat die eerder genoemde mist optrekt of dat in ieder geval moeilijker maakt of langer laat duren.

Begrijp me goed, ik vind AD een prima medicijn als iemand een echte depressie heeft maar niet voor iemand in het overgangsproces die het moeilijk heeft met dat proces wat ook gewoon verdomd moeilijk is! Die vrouw heeft geen pilletje nodig maar ruimte en rust. Ik gooi het er nog maar even in, puur omdat ik begaan ben met vrouwen in de overgang!

Maar je hebt wel een punt Sasje
Ik kan in mijn enthousiasme mijn inzichten nog weleens te dringend aan de vrouw willen brengen.
Ieder heeft haar eigen tijd nodig dat vergeet ik nog wel eens, dus bedankt voor jouw boodschap aan mij!
(Er staat te dRingend he niet te dWingend.....daar zit een belangrijk verschil in)

vr gr lee

Loutje
Berichten van Loutje
Onderwerpen van Loutje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Loutje » ma 12 jan 2015 18:42

Hallo Lee en andere vrouwen,

Je gaat het forum niet aan de wilgen hangen hoor Lee :?: ;)
Ik voel het zo dat je een van ons bent die ook door schade en schande wijs bent geworden en ik vind het fijn dat je dat met ons deelt. Daar kan ik mijn voordeel mee doen, en dat doe ik ook. Ik zeg juist: dank je wel!
Natuurlijk hoeven we het niet altijd eens te zijn, juist boeiend om te ervaren dat er ook in de overgang meer en andere wegen naar Rome zijn. En met elkaar proberen we de adviezen uit of niet.
Ik ben er juist door gesterkt in mijn zoektocht om me er zo goed als mogelijk doorheen te worstelen, je hebt me prima geholpen met je "dringende" advies. Ik nodig je dan ook uit om dat vooral te blijven doen, want het kwartje valt niet altijd meteen en ik dacht ook weleens pfff..... Maar later liep ik ertegen aan dat ik dacht: hee, dit bedoelde ze nou!
Heerlijk toch?
Dus Lee, en alle andere vrouwen, ik kan van jullie allemaal leren en hoop ook mijn ervaringen (ja, helaas, ik heb ze ook :cry: ) met jullie te mogen delen.

Groet
Loutje.

Pimpelmees
Berichten van Pimpelmees
Onderwerpen van Pimpelmees
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Pimpelmees » di 13 jan 2015 09:53

Lee,

het is prima dat jij er bepaalde meningen en opvattingen op na houdt.
Dat is je zeer goed recht.

Ik laat me echter niet 'in mijn overgang zakken' aangezien ik daar geen zin in heb en het me ook niet kan permitteren, zoals velen met mij.
Dat heeft niets te maken met het ontkennen van de overgang, of 'het proces niet toelaten', want of ik dat nou wel of niet doe, de overgang is er wel degelijk en ik zal er doorheen moeten. Daarbij zijn bepaalde aanpassingen onontkoombaar en daar zal ik geleidelijk mijn weg in moeten vinden.
Maar ik BEN niet mijn overgang, ik HEB overgangsklachten.
En ja hoor, "I've been there" too! En ben daarbij tot bepaalde inzichten gekomen die verschillen van die van jou. Daarmee wil ik niet zeggen dat jouw inzichten niet kloppen, maar inzichten kunnen van mens tot mens verschillen, dat wel.

Ik mis in je reacties een beetje het begrip voor mensen die anders tegen de overgang aankijken dan jij. Mijns inziens is er niet 1 enkele manier om met deze periode om te gaan, er zijn meerdere manieren.
En net zo goed als ik jouw opvattingen respecteer, wil ik zelf ook graag begrip en mensen die wel voor hormonen/AD kiezen ook, denk ik zo, voor hun keuzes.
Leven en laten leven, zogezegd!

Ik voel het gelukkig totaal niet als mijn missie om mensen van mijn opvattingen te overtuigen; wij moeten allemaal doen wat ons het beste lijkt en helpt om een lastige periode in het vrouwenleven zo goed mogelijk te doorstaan. En daarbij zijn er vele mogelijkheden en wat voor de een werkt/haalbaar is, zal voor de ander niet werken/haalbaar zijn.
Hoe dan ook gun ik iedereen het beste in deze soms barre tijden en jou dus ook, Lee. :D En wat het beste is, dat mag iedereen voor zichzelf bepalen.

Pimpelmees

Gaea
Berichten van Gaea
Onderwerpen van Gaea
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Gaea » di 13 jan 2015 12:00

Hallo
Pimpelmees schreef:
zo 11 jan 2015 12:17
Omdat er niemand anders is die deze taken van ze overneemt. En ja, je kunt er keihard voor kiezen om dat niet te doen, maar daar betalen anderen soms wel een heel hoge prijs voor en die ga je zelf, geloof het of niet, toch ook weer een keer gepresenteerd krijgen.
Het is geen kwestie van kiezen om dat niet te doen maar geen keuze meer hebben op een gegeven moment.
En ik geloof zeker dat je de rekening gepresenteerd krijgt, ik kreeg 'm ook doordat ik me zelf totaal overvraagde en anderen belangrijker vond.
Pimpelmees schreef:
di 13 jan 2015 09:53
Ik laat me echter niet 'in mijn overgang zakken' aangezien ik daar geen zin in heb en het me ook niet kan permitteren, zoals velen met mij.
Nee, tuurlijk heb ik daar ook geen zin in en dacht het me ook niet te kunnen permitteren maar zin of niet...op een bepaald moment was die keus er niet meer. Het overkwam mij en ik heb er maar mee te dealen.

Er wordt veel van je lichaam gevraagd, daarom moet je extra rust inbouwen.
Niet iedere vrouw vindt dat leuk om te horen.
Maar van je klachten af willen en tegelijkertijd gewoon doorleven zoals daarvoor werkt niet.
Helaas komen wij daar vaak door schade en schande achter, zo ook ikzelf.

Sterkte en groetjes
Gaea

Sasje
Berichten van Sasje
Onderwerpen van Sasje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Sasje » di 13 jan 2015 15:11

Pimpelmees schreef:
di 13 jan 2015 09:53
Daarbij zijn bepaalde aanpassingen onontkoombaar en daar zal ik geleidelijk mijn weg in moeten vinden.
Klopt Pimpelmees,

Het was precies dat belang van die onontkoombare aanpassingen dat werd beschreven en uitgelegd door de verschillende dames.
De noodzaak en het belang van aanpassingen maken waardoor meer ruimte ontstaat voor de overgang. En daarin steeds meer je weg vinden.
Je moet die weg niet vinden. Je mag die weg gaan vinden.

En ja, dat voelt voor vrouwen al heel gauw als "niks doen" en zo gauw naar buiten toe laat weten dat je aanpassing doet word je er ook gelijk direct bij de lurven gepakt en wordt er al gauw gedacht dat je alleen nog op de bank zit af te wachten of te navelstaren zoals jij het noemt. Of dat je anderen aan hun lot zou overlaten.
Ze zeiden nog net niet tegen mij "God zal je straffen" maar het kwam soms aardig in de buurt.

Volkomen onterechte interpretaties van de omgeving. Stappen terug doen is zeker voor vrouwen heel erg moeilijk. Meestal ook nog heel ingewikkeld omdat we vrijwel allemaal komen uit een situatie van moeten werken, zorgen voor gezin, mantelzorg en dergelijke. We moesten allemaal daarin onze weg vinden of we moeten die nog vinden.

Dat deze vrouwen niks doen en maar zitten af te wachten Pimpelmees, mag je echt nooit meer tegen ze zeggen.
Zij deden en doen niets anders dan waar jij naar verlangt en zelf inmiddels ook aan werkt.
En nog niet eens op een andere manier. Ook voor hen begon het met 'onontkoombare aanpassingen maken' waarvan ze ook liever niet hadden gewild dat ze nodig waren en waarvoor ze ook (soms flink veel) moesten inleveren.

Het kan dan wel klinken als lekker makkelijk niks doen. De realiteit is heel erg anders. Pas eenmaal een eind op weg gingen zij wat meer innerlijke rust ervaren en bereiken en leerden ze anticiperen.
En dat is vooral waarin men van elkaar verschilt in dit onderwerp. In het onderweg zijn.

Sasje

Voor mij geldt:
Ik HEB mijn overgang, en ik HEB overgangsklachten.

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Lee64 » wo 14 jan 2015 04:25

Hallo Pimpelmees

Ik heb lang nagedacht of en wat ik je moest antwoorden. Waar doe ik goed aan?

Mijn hele overgang stel ik mij zelf al vragen. Vragen als bovenstaande en grote levensvragen en alles wat daar tussen zit. (Waarom ben ik zo kwaad op alles en iedereen? is zomaar een vraag die bijvoorbeeld een tijd geleden in mij op kwam en die inmiddels beantwoord is en niet meer actueel is, ik ben niet meer kwaad op alles en iedereen. ;) ) Ik schrijf ze op en dat helpt mij antwoorden te vinden en mijn overgang te beleven/te doorleven en ermee te leven. En om maar in dezelfde termen te blijven : Het is weer leefbaar geworden voor mij en niet meer overleven en ik vind het leven weer leuk ondanks de overgang.
Dit even als inleiding.

En net als jij BEN ik ook niet mijn overgang hoor, maar 'ik HEB overgangsklachten' wat jij schrijft , vind ik ook weer niet toereikend voor mij. Ik heb inderdaad overgangsklachten, nou en of heb ik die, maar daarnaast ben ik IN de overgang. Het woord zegt het al: ik ga over van de ene situatie naar de andere situatie, van de ene levensfase naar de andere levensfase, zowel lichamelijk als geestelijk en omdat dat niet van de ene op de andere dag gaat is dat dus een proces, een veranderingsproces. En verandering roept eigenlijk altijd weerstand op bij mensen, ook op de werkvloer zie je dat bijvoorbeeld. Bij verandering roepen mensen: daar heb ik geen zin in.

Vragen die ik mezelf stel naar aanleiding van deze 'discussie' zijn:
Heb ik geen begrip voor vrouwen die het anders doen dan ik?
Ben ik kortzichtig of rechtlijnig als ik denk dat er op overgangsgebied inderdaad maar 1 weg naar Rome is?
Ben ik arrogant als ik durf te beweren dat ik me op mijn manier lekkerder in mijn vel voel dan jij op jouw manier?

Vooral die vraag over dat begrip wil ik wel beantwoorden:
Ik heb zeer zeker begrip voor vrouwen die andere keuzes maken maar ik begrijp ze inderdaad niet.
En ik hoop dat je ziet dat daar verschil tussen is.

Ik snap dat een vrouw in de overgang zich zo wanhopig ongelukkig en naar kan voelen geestelijk en lichamelijk dat ze wil dat die klachten en gevoelens weg zijn. Dat begrijp ik en daar heb ik begrip voor.
Wat ik niet begrijp is: als op deze site allerlei handreikingen gedaan worden, zowel op de informatiepagina's als de nieuwsbrieven als op het forum om met die nare gevoelens en klachten om te gaan waardoor die overgang niet meer aan voelt als barre tijden........ dat dat kwartje dan niet valt.

En dat ik dat niet begrijp heeft niets met geen respect te maken. Als ik geen respect voor je zou hebben zou ik niet de moeite nemen om je midden in de nacht te antwoorden ( terwijl ik morgen ook gewoon naar mijn werk moet :shock: :o :S )

Dus Pimpelmees ik wens jou ook het beste!

Vr gr lee

Pimpelmees
Berichten van Pimpelmees
Onderwerpen van Pimpelmees
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Op mezelf aangewezen

Bericht door Pimpelmees » wo 14 jan 2015 11:15

Hallo Lee,

Dank je wel voor je heel duidelijke en vriendelijke antwoord. Ik stel je moeite beslist op prijs.
En dan ook nog midden in de nacht. :shock:

Ik vind je niet kortzichtig of rechtlijnig of arrogant. En ik vind het akelig als ik je de indruk heb gegeven dat ik jou arrogant zou vinden. Want dat is niet zo.
Het probleem met geschreven taal is, dat soms iets op een andere manier kan overkomen/worden gelezen dan het wordt bedoeld. We kennen elkaar tenslotte verder niet.
We denken over sommige dingen verschillend, dat mag duidelijk zijn, maar dat betekent wat mij betreft niet dat mijn mening beter of slechter zou zijn dan die van een ander.
Als jij vast gelooft dat er inderdaad maar 1 weg naar Rome is, dan respecteer ik die mening, al denk ik er anders over. Dat wil niet zeggen dat ik je kortzichtig/rechtlijnig/arrogant zou vinden.

Je weet, want dat heb ik verschillende malen geschreven: Ik wil niemand een schuldgevoel aanpraten en ik vind dat iedereen op haar eigen manier zo goed mogelijk deze barre tijden moet proberen door te komen. En soms KUN je gewoon niet meer, klaar.
En daarbij wil ik ook nog onderstrepen dat het zeker niet mijn bedoeling om jou van lelijke dingen te beschuldigen. Kom op zeg! Deze jaren zijn al lastig genoeg zonder dat.

Een ieder moet verder maar van me denken wat ze wil en in mijn posts lezen wat ze wil.
Dit is van mij in elk geval de laatste.
Heel veel sterkte, Lee! Ik begrijp uit andere posts van je dat je het allemaal beslist niet cadeau hebt gekregen in je leven en ik wilde oprecht dat het anders was. Ook ik draag de nodige bagage mee. Dat maakt het allemaal nog een stukje ingewikkelder dan het al is.
Mogen er aardige mensen op je pad komen! We kunnen ze gebruiken. :)

Pimpelmees

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht