Te lang doorgegaan

Werk (betaald of onbetaald), opvoeding, mantelzorg, jong moeten blijven......... Overgang of niet, er blijft van vrouwen veel verwacht worden.. Beeldvorming en een steeds sneller worden maatschappij zetten vrouw-eigenheid onder druk zet.
Door66
Berichten van Door66
Onderwerpen van Door66
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Te lang doorgegaan

Bericht door Door66 » za 27 apr 2019 10:44

Hallo dames,

Ik heb een tijdje niet meer op dit forum heb gekeken. Tot ik, zoals nu, officieel een tweede burn-out heb. Ja, het beestje moet een naam hebben.
Bij zoveel therapeuten geweest en niemand heeft het over de overgang, wat op zich al vreemd is natuurlijk als het een vrouw van 52 betreft.
Nu was het al niet eenvoudig om te weten wat wat is.
2 Jaar mijn mooie sociale huurwoning uit gepest met alle verstoorde nachtrust en overlast erbij. Plus de overgang. Plus een verhuizing na 31 jaar om te ontsnappen aan de ellende van de pesterijen. 8 Maanden in de ziektewet gezeten. Tot 1 januari j.l. Helemaal op.

Veel te lang doorgezet, gewerkt op de automatische piloot en de wil om te presteren. In de val gelokt dus. 3 Weken na de verhuizing moest ik nml. gaan werken van de bedrijfsarts en nu, zo'n 3,5 mnd. verder, heb ik me opnieuw ziek moeten melden. Kan ik mezelf weer helemaal opkrikken door rustig aan te doen met o.a. yin-yoga. Mijn controle terug krijgen over MIJN leven. Ik vind het een mentale uitputting op deze manier alhoewel ik gelukkig merkte dat ik een paar dagen nadat ik me ziek meldde, ik al een aantal klachten kwijt was. Misselijk, hoofdpijn, slecht zien, trillend oog, geen puf meer voor het huishouden, gezond koken, afvallen, mezelf kwijtraken etc. etc.

Niemand die weet wat er aan de hand is en voordat je erg in hebt krijg je van alles goedbedoeld aangereikt: de vrouw van een van mijn bazen is emotie-coach, de fysio zegt dat ik niet fit ben (wat natuurlijk wel klopt), de klachten door mijn werk kwamen (deels waar) met een psycholoog moet gaan praten, angststoornissen, geen inlevingsvermogen (ik sta bekend al zeer empathisch). Nou, ga zo maar door.
Ik voel me nu zo onder druk gezet terwijl ik amper tijd heb gehad om bij te komen. Hersteltijd heb gehad. Nu neem ik die en ik voel me al beter. Ik ga volgende week met vakantie.
Bij terugkomst weer naar de bedrijfsarts en mijn werkgever gaat een arbeidsdeskundige inschakelen om te kijken of het werk nog geschikt is voor me. Intussen was ik even vergeten dat ik ook nog in de overgang zat/zit. Ik ben zo snel moe, moe en nog eens moe. Kan niet tegen druk/stress. Ik wil mijn gang kunnen gaan, zelf onderzoeken wat ik wil gaan doen.

Sterkte allemaal.
Groet,
Door